บุหลันหลังเมฆ

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 คนที่ยืนเคียงข้าง 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 มี.ค. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hold hand

ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้ว คุณพ่ออดทนไว้นะคะแม้จะพูดไปอย่างให้กำลังใจแต่ปากและมือของกุลธิดากลับสั่นจนควบคุมไม่อยู่ ทั้งเหงื่อมือและน้ำตาของเธอก็ไหลจนเกินจะห้ามมันออกมาได้

คนเป็นพ่อกำมือบริเวณหน้าอกของตัวเองแน่น เขาเจ็บหน้าอกข้างซ้ายและจุกอย่างหนักหลังจากที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์คุยกับผู้ใหญ่บางคนในพรรคการเมืองเดียวกันซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องเครียดจนกระตุ้นให้โรคประจำตัวของเขากลับมา

สาวน้อยวิ่งตามรถเข็นไปจนกระทั่งมันได้ถูกนำเข้าสู่ห้องไอซียู เธอจึงต้องหยุดอยู่เพียงแค่นั้นแล้วมองบิดาหายเข้าไปพร้อมกับบุคลากรทางแพทย์ของโรงพยาบาล

กุล...

กุลธิดาหันหลังไปมองตามเสียงเรียก ปากอิ่มที่เม้มแน่นต้องคลายออกพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาหนักกว่าเดิม คิน...

คนที่เพิ่งมาถึงในสภาพชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดตาชื้นเต็มไปด้วยเหงื่อก้าวเข้ามาหาเธอแล้วกอบกุมมือบาง ขณะที่อีกข้างก็ลูบศีรษะของคนกำลังขวัญเสียเป็นการปลอบใจ คุณลุงเข้าไปในห้องไอซียูแล้ว คุณลุงต้องไม่เป็นอะไร

กุล กุลกลัว...หญิงสาวบีบมือที่จับเธอไว้แน่นเพื่อคลายอารมณ์กดดันอย่างไม่รู้ตัว

ความรู้สึกหลากหลายโหมกระหน่ำทั้งสิ่งที่พ่อกระทำ สิ่งที่คนประณามและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกำลังจะกลับเข้ามาหาครอบครัวเธอ...เธอกลัวเหลือเกิน

ร่างสูงมองหญิงสาวด้วยสายตาอ่อนแสง เขารวบตัวเธอเข้ามากอด ทั้งลูบศีรษะและหลังเพื่อให้กุลธิดาใจเย็นขึ้น ซึ่งเธอในยามนี้ก็ไม่ได้ต่อต้าน แต่กลับรู้สึกถูกเติมเต็มสิ่งที่อ้างว้างและเหน็บหนาวในใจ

ไม่เป็นไร คุณลุงถึงมือหมอแล้ว คุณลุงจะต้องปลอดภัยแน่นอน

แขนเสลาทั้งสองข้างกอดคนที่เธอไว้วางใจมากที่สุดแน่น...ผู้ชายที่เธอเชื่อใจเขาลองมาจากพ่อ ผู้ชายที่อยู่เคียงข้างเธอในฐานะเพื่อน...

 ต่อ

หลังจากตรวจสอบเจอการคอรัปชั่นหลายโครงการพร้อมทั้งมีหลักฐานแน่นหนาจนยากที่จะพ้นผิด รัฐมนตรีว่าการกระทรวง XXX ก็ถูกปลดลงจากตำแหน่งกะทันหัน กุลธิดากลับมารดาก็แทบจะอยู่ไม่สุข เพราะถูกนักข่าวและสังคมรอบข้างรุมสอบถามจนพวกเธอไม่สามารถออกจากบ้านได้

            ทั้งสองคนจึงต้องเก็บตัว ไม่ออกไปที่ใด เว้นเสียแต่ไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมบิดาที่กำลังอยู่ในห้องซีซียู (ห้องที่รักษาผู้ป่วยโรคหัวใจอาการหนัก) ด้วยอาการหัวใจขาดเลือด ซึ่งสาเหตุก็น่าจะมาจากความเครียดอย่างหนัก

              ก่อนที่จะเข้าโรงพยาบาลท่านคงเครียดกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนอาการโรคหัวใจกำเริบ เธอยังจำเสียงของท่านได้ดี เสียงที่กำลังวิงวอนกับบุคคลปลายสายเพื่อขอความเห็นใจ และหลังจากนั้นไม่นานร่างท้วมของบิดาก็ล้มลงบนพื้นพรมพร้อมกับกุมหน้าอกข้างซ้ายของท่านไว้...

               

            คีรินทร์กลับมาถึงบ้านเวลา 7.00 . เช้าหลังจากที่เขาและกุลธิดาอยู่เฝ้ากรินที่หน้าห้องไอซียูทั้งคืน ชายหนุ่มเพิ่งจะไปส่งกุลธิดาเพื่อไปพักผ่อนที่บ้านมา ก่อนที่ยามบ่ายเขานัดเธอว่าจะไปรับเพื่อไปโรงพยาบาลเยี่ยมพ่อของเธออีกครั้ง

           เป็นไง ตายรึยังจารวีถามหลานชายที่เพิ่งจะมาถึง เห็นออกทีวีกันโครมๆ ว่าถูกศาลตัดสินโทษแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์ประกันตัวออกมาได้อีก แต่นี่ละน้าเวรกรรมมันมีอยู่จริง พอได้อยู่ข้างนอกอย่างอิสระก็กลับมาช็อกตายทันที อย่างนี้สิค่อยเห็นว่าสวรรค์มีความเป็นธรรมอยู่หน่อยนึง

           คีรินทร์ถอนหายใจทีหนึ่ง เขาเป็นคนกลางจึงค่อนข้างยากลำบากในการวางตัว ตอนนี้อยู่ในห้องไอซียูครับ น่าจะต้องเฝ้าระวังกันอีกสักระยะ

           “ขอให้มันตายๆ ไปเลยเถอะ! เดี๋ยวป้าจะช่วยเผาพริกเผาเกลือสาปแช่งให้มันไปสบายๆ เร็ว

           “คุณป้าครับ!” คีรินทร์เข้าใจความรู้สึกป้าของเขาดี หากทว่าบางทีความรู้สึกมันก็น่ากลัวเกินไป เขาไม่เพียงแต่กลัวมันจะไปร้ายคนอื่นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงไม่เป็นผลดีต่อตัวท่านเองด้วย

           ทำไม!? ไม่พอใจใช่ไหมที่ป้าหาเรื่องแขวะแฟนของแก!” จารวีกระชากเสียงดัง ยิ่งพูดก็ยิ่งใส่อารมณ์และความรู้สึกออกมามากขึ้น แต่ป้าขอเตือนไว้ก่อนเลยนะว่าป้าไม่ยอมรับผู้หญิงคนนี้! พ่อชั่วติดคดีออกอย่างนี้ลูกก็คงต้องโดนหางเล่เล่นงานชื่อเสียงไม่มีเหลือชิ้นดีไปด้วย เพราะฉะนั้นคินต้องรีบเลิกกับมันซะก่อนที่มันจะนำความเดือดร้อนมาสู่ครอบครัวเราเหมือนที่คุณประชาโดน

            แต่กุลไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้ด้วยเลยนะครับ

             “แกเห็นผู้หญิงคนนั้นดีกว่าป้าเหรอ!? ป้าเป็นคนเลี้ยงแกมานะ! แกลืมไปแล้วหรือไง

            เขาไม่เคยลืมบุญคุณของป้าเลย เพราะท่านเป็นคนเลี้ยงเขามาตั้งแต่พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิตพร้อมกันด้วยอุบัติเหตุ ยิ่งท่านไม่มีลูกด้วยแล้วท่านก็ยิ่งรักและเอ็นดูเขาเป็นพิเศษ

             ผมไม่เคยเห็นใครดีกว่าป้าครับ ป้าคือผู้มีพระคุณของผม แต่ว่ากุลเขาก็น่าสงสารที่ไม่รู้เรื่องนี้เหมือนกันนะครับ ป้าก็รู้ว่ากุลยังเรียนไม่จบ ยังไม่รู้เรื่องพวกนี้…”

             แกรู้ได้ยังไง! แกไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนบ้านโน้นหรอกคิน มันจะหลอกแก หลอกให้แกไปติดกับดักแล้วก็ทิ้งแกให้รับปัญหาอยู่คนเดียวจารวีเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เธอระบายความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและกดดันมานาน แกจำได้ไหมว่าคุณประชาต้องตายที่คุก ก็เพราะช่วยพวกมันไง มันหลอกให้เขาไปเล่นการเมืองด้วยแล้วก็โยนความผิดคอรัปชั่นให้เขาคนเดียว แกว่าพวกมันยังมีความเป็นคนอยู่ไหม!!”

               “…”

              “…เพราะฉะนั้นเลิกยุ่งกับยัยเด็กนั่นซะ มันก็คงไม่พ้นที่จะเลวเหมือนพ่อมันหรอก

             จารวีพูดในเชิงสั่งหลานชายและตราหน้าผู้หญิงคนนั้นอย่างไม่คิดจะอาลัยถึงอดีตที่เคยคิดเอ็นดู

     ถ้าแกไม่เชื่อป้า อย่ามาหาว่าป้าไม่เตือนแล้วกัน!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 0819278358 (@0819278358) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 08:03
    รอค่ะ มาต่อไวๆนะคะ เนื้อน่าติดตามมากค่ะ สู้ๆ
    #2
    0