เสน่หาหวนรัก - REUP (ทำมือ)

ตอนที่ 9 : บทที่ 7 แค่ความบังเอิญ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    5 พ.ค. 61


 ผู้ใดสนใจเล่ม(หนังสือ) สั่งซื้อได้ที่เพจไรท์ : ฟ้าน้ำค้าง นะคะ


 ไม่ได้หรอก คนไม่มีความรับผิดชอบจะต้องถูกอบรม เดี๋ยวต่อไปทำงานอย่างนี้ลูกค้าก็จะไม่พอใจ คงจะอยู่ทำงานที่นี่ได้อีกไม่นาน

หืมม นี่ฟ้าเพิ่งรู้นะคะว่าพี่นายห่วงกิจการคนอื่นเขาขนาดนี้ ไม่สิ น่าจะกลัวพี่เขาถูกไล่ออกต่างหากคู่หมั้นสาวแสร้งแซ็ว เพราะรู้ดีว่าอย่างท่านประธานหน้าขรึมคนนี้ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นสักเท่าไร

ไม่มีเสียงชายหนุ่มพูดจากนั้นแต่ร่างของผู้จัดการกลับปรากฏตัวตรงหน้าเธอกะทันหัน ทำเอาคนที่ยังไม่ได้เตรียมใจถึงกับสะดุ้ง

อะไรกันยะ ทำความผิดแล้วมายืนหลบอยู่ที่นี่ ใช้ได้ที่ไหน ไปกับฉันเลยนะ ไปขอโทษลูกค้ากับฉันเดี๋ยวนี้ว่าแล้วพี่จ๋า ผู้จัดการที่ปกติจู้จี้ขี้บ่นอยู่แล้วเข้ามาจับที่แขนของเธอแน่นก่อนจะออกแรงลากออกไป

พี่จ๋า ข้าวไม่ไปได้ไหมคะคนกลัวที่การเผชิญหน้าหาทางต่อรองกับผู้จัดการสาว เธอไม่อยากพบหน้าธนเศรษฐ์อีกแล้ว ซึ่งเธอเชื่อว่าผู้ชายคนนั้นก็ไม่อยากจะพบหน้าเธอเช่นกัน

เธอเป็นเพียงแค่รอยด่างดำภายในใจที่ธนเศรษฐ์ไม่มีวันอยากเห็น

ได้ยังไง ถ้าเธอไม่ออกไป ฉันก็จะโดนไปด้วยน่ะสิ ไม่ได้หรอก!”

ฟังเช่นนั้นชนกานต์ก็ต้องยอมตามไป เพราะไม่อยากให้พี่จ๋าต้องเดือดร้อน

กระนั้นหญิงสาวก็ไม่ลืมที่จะดึงหนังยางที่มัดผมออกแล้วสลัดให้เส้นผมตกลงมาแนบใบหน้า

นี่เธอทำบ้าอะไรเนี่ยพี่จ๋าได้แต่กระซิบต่อว่าเพราะขณะนี้เธอและหล่อนได้ยืนอยู่ตรงหน้าลูกค้าที่ต้องการให้ขอโทษแล้ว

ขอโทษค่ะพนักงานสาวที่ก้มหน้าลงต่ำเอ่ยจบก็เตรียมตัวจะหันหลังก้าวออกไป

เดี๋ยว ทว่าเสียงทุ้มของลูกค้ากลับรั้งเธอไว้

จะรีบไปไหนเล่า!” พี่จ๋าจับเธอหันตัวมาอย่างเดิมก่อนจะตีเบาๆ แต่ชนกานต์ไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะตอนนี้เนื้อตัวของเธอชาไปหมดแล้ว

ทำงานที่นี่นานรึยัง

ชนกานต์ได้แต่มึนงงกับสิ่งที่เขาถาม เธอก้มหน้าเหลือบมองเพียงแค่รองเท้า กางเกง และเสื้อเชิ้ตที่เขาสวมแค่นี้ก็ทำให้วิญญาณแทบหลุดลอยออกไป

ตอบสิ!” ศอกของพี่จ๋ากระทุ้งเข้าที่แขนเธอเป็นเชิงเตือน

“…สองเดือนแล้วค่ะ

สองเดือน? แล้วทำไมจนถึงป่านนี้แล้วยังทำงานแบบนี้อยู่ล่ะ

ทั้งหม่อมหลวงวรัมพรและผู้จัดการร้านที่ยืนอยู่ด้วยมองคนถามเป็นตาเดียวกัน เพราะดูเหมือนว่าประเด็นนี้ไม่น่าจะเกี่ยวอะไรกับเหตุการณ์เมื่อครู่

“…” ชนกานต์ก้มหน้าเม้มปากแน่น กระบอกตาร้อนผ่าวเป็นสัญญาณของความอดทนที่เริ่มจะไม่ไหว

ผู้ถูกเรียกมาต่อว่าไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น เธอไม่รู้ว่าผู้ชายตรงหน้าต้องการอะไรกันแน่ ที่จริงแล้วเขาจำเธอได้รึเปล่า เธอก็ยังไม่รู้

แล้วสามีเธอล่ะ ไปอยู่ไหนทำไมปล่อยให้ภรรยาออกมาทำงานลำบากแบบนี้คนถูกถามสะดุ้งอีกครั้ง คำถามของคนตรงหน้าทำให้ชนกานต์มั่นใจทันทีว่าชายหนุ่มจำเธอได้!

หญิงสาวเริ่มอยู่นิ่งไม่ได้ เรื่องนี้ไม่มีใครทราบนอกจากเขาและเธอ

ชนกานต์ส่ายหน้าปฏิเสธโดยที่ยังไม่เงยหน้าขึ้น เธอไม่อยากเข้าไปในชีวิตของเขาอีกแล้ว ธนเศรษฐ์จะต้องลืมเธอได้แล้วสิเจ้านายจะต้องลืมเธอไปหมดแล้ว

คือ คุณลูกค้าคะ เอ่อ ไม่ใช่ว่าจะเรียกน้องเขามาขอโทษเหรอคะ

สีหน้าของธนเศรษฐ์ยังคงเรียบตึงราวกับมีความแค้นกับพนักงานสาวเป็นการส่วนตัวมากกว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ เขาไม่ได้ตอบคำถามผู้จัดการแต่พูดในเชิงตำหนิ

คุณเองเป็นผู้จัดการทำไมไม่อบรมพนักงานดีๆ ทำงานอย่างนี้อีกหน่อยคงได้โดนไล่ออกไปด้วย

เพียงเท่านั้นร่างสูงก็ชวนหญิงสาวที่มาด้วยกันออกจากร้านไปทิ้งให้ผู้จัดการร้านสาวงงงวยกับพฤติกรรมผีเข้าผีออกของเขา

อะไรยะ หน้าตาก็ดีทำไมเป็นคนอย่างนี้ล่ะ คนที่ผิดมันเป็นเธอไม่ใช่เหรอ แล้วจะมาว่าฉันทำไมเนี่ยพี่จ๋าโวยวายก่อนจะมองคนที่เป็นต้นเหตุให้หล่อนถูกตำหนิ แล้วเดินหันหลังหนีไปดูความเรียบร้อยที่แคชเชียร์ซึ่งตอนนี้มีลูกค้าจำนวนมากเข้าแถวต่อคิว

ทั้งผู้จัดการร้านบ่นใกล้ๆ แต่ชนกานต์กลับไม่สามารถจับใจความได้เลย เธอเพียงมองแผ่นหลังของคนทั้งคู่ที่เดินจากไปจนกลืนหายไปกับฝูงชน

ผู้หญิงคนนั้นคงจะเป็นคู่หมั้นของเขาซึ่งงานมงคลก็น่าจะเกิดขึ้นในอีกไม่นาน

วันหนึ่งนายจะต้องลืมข้าวได้ลืมจนไม่รู้สึกอะไรกับข้าวลืมแม้กระทั่งความรู้สึกเกลียด

 

 ขออนุญาตทำการ REUP นะคะ ><

 เรื่องนี้มี E-Book นะคะ (ด้านล่าง)

https://goo.gl/bv85kT

ตอนนี้ใครอยากอ่านเรื่องใหม่ จิ้มๆ ที่ >>>รูปเบย 

ตอนนี้เปิดจองเล่มด้วยนะคะ ><


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,287 ความคิดเห็น

  1. #1258 LuckyAwa (@LuckyAwa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 00:16
    สงสารนางเอกมากๆๆๆทั้งเรื่องเจอแต่เรื่องที่ต้องทุกข์ใจตลอด
    #1258
    0
  2. #1199 AijaSolothurn (@AijaSolothurn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:10
    อ่านแล้วสงสารข้าวจัง
    #1199
    1
  3. #23 wishmeluck (@wishmeluck) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 20:25
    เรื่องนี้แหวกกว่าที่ไรท์เคยเขียน แต่สนุกมากนะคะ น่าติดตาม ดูมีมิติของความคิดตัวละครที่ซับซ้อนขึ้น มีความหน่วงๆ แต่ชอบค่ะ มาอัพบ่อยนะคะ
    #23
    2