เสน่หาหวนรัก - REUP (ทำมือ)

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 บนเส้นทางที่เราต่างเดิน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    26 เม.ย. 61

เสียงรถเฉี่ยวชนกับอะไรสักอย่างบนท้องถนนทำให้คนที่กำลังเดินออกจากซอยเข้าอพาร์ตเมนต์รีบสาวเท้าวิ่งออกมา

ทั้งที่วันนี้คือวันนัดสัมภาษณ์งานของเธอ แต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น

หมูยอ!” ชนกานต์ขานเรียกชื่อตามสีขนของมัน เธอเห็นสุนัขที่คอยให้ข้าวให้น้ำทุกวันนอนร้องเอ๋งๆ อยู่บนถนนโดยไร้รถที่ชนปรากฏ

หญิงสาวรีบปรี่เข้าไปหาร่างสุนัขที่กำลังทรมานด้วยอาการตื่นตระหนก เธอรีบยกมือห้ามเป็นสัญญาณไม่ให้รถแล่นผ่านมาทางเลนซ้ายเพื่อที่จะได้ช่วยเจ้าสุนัขตัวน้อยที่ริมทางเท้า

โชคดีว่าตัวของเจ้าหมูยอไม่ใหญ่มาก ชนกานต์จึงสามารถโอบอุ้มมันขึ้นมาได้ หากแต่ขณะที่กำลังจะวางลงบนพื้นทางเท้า ดูเหมือนเจ้าตัวน้อยจะเจ็บปวดและตกใจจึงได้อ้าปากงับแขนของผู้มีบุญคุณซึ่งเข้าไปช่วยเหลือมัน

ใบหน้าเนียนเหยเกด้วยความเจ็บปวด แผลที่แขนดูเหมือนจะไม่ลึกมาก แต่ก็ทำให้เลือดไหลออกมาไม่น้อย ทว่าชนกานต์ไม่สนใจตัวเองสักเท่าไร สิ่งเดียวที่เธอต้องการทำตอนนี้คือช่วยเจ้าหมูยอให้ปลอดภัย

หญิงสาวสังเกตได้ว่าเจ้าลูกสุนัขตัวน้อยมีอาการหายใจรวยริน เธอจึงรีบปรี่ไปโบกแท็กซี่ที่แล่นผ่านไปมา ทว่าพอคนขับทุกคันได้เห็นก็เอาแต่ปฏิเสธ ไม่ต่างจากผู้คนบริเวณรอบๆ ที่เดินผ่านไปมา ทำมากที่สุดก็เพียงชำเลืองดูเท่านั้น

ชนกานต์เริ่มท้อจนเธอนึกขึ้นได้ว่าควรจะแจ้งมูลนิธิเพื่อขอให้พาไปคลินิกสัตว์แถวนี้ แต่หากเพียงแค่อึดใจเดียวก็มีรถหรูคันใหญ่สีขาวเข้ามาจอดชิดริมทาง พร้อมกับคนขับที่รีบลงมาจากรถ

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับชายหนุ่มเดินเข้ามาดู เขาสังเกตเห็นสุนัขที่กำลังนอนผิดปกติอยู่บนริมทาง อีกทั้งใกล้ๆ ก็มีผู้หญิงที่ดูมีอาการตระหนก เขาที่กำลังขับรถผ่านมาจึงรีบจอดดู

จะ เจ้าหมูยอถูกรถชนค่ะ ฉันโบกแท็กซี่จะพาไปหาหมอแต่ไม่มีคันไหนยอมพาไปเลย

ผู้มาใหม่รีบคุกเข่าลงนั่งดูอาการของเจ้าสุนัขผู้เคราะห์ร้ายใกล้ๆ ก่อนจะกลับเข้าไปในรถแล้วหยิบผ้าแถบขึ้นมาพันปากของสุนัขไว้เพื่อไม่ให้กัด

ชนกานต์กำลังจะออกปากถามทว่าชายหนุ่มก็แสดงบัตรหนึ่งเพื่อยืนยันตัวตนในอาชีพการงาน ผมเป็นสัตวแพทย์ครับ

หญิงสาวรับรู้ดังนั้นจึงวางใจให้เขาช่วยลูกสุนัขต่อ

ชายหนุ่มคลำบริเวณหน้าอก ก่อนจะแนบหูชิดบริเวณนั้นเพื่อฟังเสียงหัวใจ

ชนกานต์ทำอะไรไม่ได้ นอกจากนั่งมองอย่างใกล้ชิดจนลืมอาการเจ็บของตัวเอง

คนที่อ้างว่าเป็นสัตวแพทย์หันมาพูดกับเธอ เขาสังเกตเห็นแผลบนแขนเรียวของหญิงสาว คุณไหวไหม เราจะไปโรงพยาบาลสัตว์กัน

ค่ะใบหน้าเรียวพยักทันที เธอรีบเดินตามหลังเขาติดๆ ซึ่งชายหนุ่มได้อุ้มเจ้าหมูยอวางบนเบาะหลังของรถหรูอย่างไม่รังเกียจและไม่กลัวว่าเลือดของมันจะเปื้อนบนเบาะ

หญิงสาวรีบขึ้นรถตามไปนั่งกับสัตว์ตัวน้อยที่โชคร้าย โดยที่เวลานี้เธอไม่สนว่ากำลังอาศัยรถของคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันไม่กี่นาที ขอเพียงพาหมูยอไปหาหมอให้ทันก็พอ

 

หลังจากเจ้าหน้าที่พาหมูยอเข้าห้องไปรักษา ร่างกายของชนกานต์ก็แทบทรุด เธอพักนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าห้องอย่างอ่อนแรง ตลอดทางที่มานี่เธอพยายามลูบหัวเจ้าหมูยอ เพื่อให้มันรู้สึกผ่อนคลาย ทั้งที่เธอเองก็รู้สึกกลัวและห่วงจนมือสั่น น้ำตาแทบปริ่มออกมาอยู่ตลอดเวลา

ไปทำแผลกันเถอะครับ ปล่อยทิ้งไว้แบบนี้ไม่ได้นะ

ชนกานต์ก้มมองดูแผลของตัวเองซึ่งตอนนี้เลือดเพิ่งเริ่มหยุดไหล เธอเหลือบไปมองเสื้อเชิ้ตตัวสวยที่ใส่เพื่อไปสำหรับสัมภาษณ์งานในวันนี้เปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยเลือด

แถวนี้พอมีโรงพยาบาลอยู่ไม่ไกล ผมจะพาคุณไปหาหมอ

ชนกานต์พยักหน้าเห็นด้วยกับเขา เพราะถ้าเธอปล่อยไปโดยไม่คิดจะรักษาเห็นทีคงเป็นอันตรายแน่ หากแต่พอกำลังจะลุกขึ้นร่างบางก็ชะงักเมื่อนึกถึงเรื่องเงินในกระเป๋าของตัวเอง

แค่เพียงเรื่องที่รักษาเจ้าหมูยอก็ไม่รู้ค่าใช้จ่ายเท่าไร แล้วเธอจะเอาเงินที่ไหน

มะ ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่ค่อยเป็นอะไรเท่าไร เดี๋ยวซื้ออุปกรณ์ที่ร้านขายยามาทำเองก็ได้ ขอบคุณมากนะคะ ถ้าไม่ได้คุณมาส่งเจ้าหมูต้องแย่แน่ๆ

เขายิ้มบางๆ ตอบรับให้ แต่ก็ไม่เห็นด้วยกับเธอ ยังไงคุณก็ต้องไปเย็บแผลเพราะไม่อย่างนั้นวันต่อๆ ไปคุณอาจป่วยจนไม่ได้ไปทำงานเลยนะ

แต่วันนี้ช่วงบ่ายฉันมีนัดสัมภาษณ์งาน ถ้าเกิดช้ากว่านี้คงจะไปไม่ทันแน่ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงแล้ว จากลาดพร้าวไปสุขุมวิทก็ไม่ใช่ใกล้ๆ

ปล่อยไว้ไม่ได้นะครับ อีกอย่าง ถึงวันนี้คุณจะไปสัมภาษณ์ ยังไงคุณก็ไม่พร้อมอยู่ดี

ชนกานต์อึกอักก่อนจะตัดสินใจเดินตามเขาไปเพื่อรักษาตัว หากแต่ยังไม่ทันที่จะขึ้นรถก็มีนักศึกษากลุ่มหนึ่งยกมือไหว้ชายหนุ่มพลเมืองดีกัน จากนั้นพวกเขาก็คุยถึงเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับการรักษาแมวตัวหนึ่งที่ถูกสุนัขรุมกัด ขณะนั้นพวกเขาก็เหลือบมองเธอพลางแซ็วอย่างเป็นกันเอง ซึ่งชายหนุ่มอธิบายให้พวกเขาเข้าใจก่อนที่พวกลูกศิษย์จะยกมือขึ้นไหว้เป็นเชิงลาแล้วเดินเข้าไปในโรงพยาบาล

ร่างสูงเดินมาหาก่อนจะยิ้มบางๆ แล้วพาเธอออกไปเพื่อรักษาแผลทันที เรารีบไปกันเถอะครับ

 

หม่อมหลวงวรทย์เดินลงมาจากบันไดชั้นบนหลังจากที่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อออกไปทำธุระนอกบ้าน ซึ่งทางที่ชายหนุ่มใช้ออกต้องผ่านห้องโถงใหญ่ เขาจึงได้เห็นแขกผู้มาในวันนี้กำลังนั่งคุยอย่างเพลิดเพลินกับพ่อและแม่เลี้ยงของเขาโดยมีน้องสาวนั่งข้างๆ กัน

สวัสดีครับพี่เมฆแขกหนุ่มยกมือขึ้นไหว้ทักทายตามประสาคนอายุน้อยกว่า

สวัสดีครับ นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอกันร่างสูงของทายาทคนโตของบ้านนั่งลงบนโซฟานุ่มตรงข้ามแขกเพื่อสนทนาตามมารยาท

ครับ ตั้งแต่ไปทำงานที่ต่างจังหวัดก็ไม่ได้มาเยี่ยมคุณลุงกับคุณน้าเลยตระกูลอัศวเศวตรกุลมีโรงงานหลายแห่งกระจายตามต่างจังหวัด ซึ่งธนเศรษฐ์ถูกส่งไปเรียนรู้งานแทบทุกส่วนเพื่อพร้อมสำหรับการเป็นผู้นำของตระกูลอย่างเต็มตัว

แล้วนี่จะออกไปข้างนอกใช่ไหมเจ้าเมฆ ไหนว่าวันนี้วันหยุดล่ะหม่อมราชวงศ์วรพันธ์ถามลูกชายที่ปกติในวันหยุดแล้ว เขามักจะไม่ออกไปไหนเว้นเสียแต่มีงานวิจัยเร่งรีบหรือมีนัดตรวจพิเศษ

ครับ แต่ว่าวันนี้ผมต้องพาข้าวไปทำแผล ถ้าเกิดปล่อยให้เธอทำเองก็คงจะทำผิดๆ ถูกๆ อย่างเมื่อวานอีก

คนเป็นพ่อเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มอย่างรู้ทัน นี่เพิ่งจะเจอเธอไม่กี่ครั้งก็เริ่มจะชอบแล้วเหรอ นี่กะจะตามจีบกันอย่างเปิดเผยแล้วสินะ

คนถูกแซ็วทำเพียงแต่ยิ้มเขินๆ ไม่ได้โต้ตอบอะไรเหมือนเป็นการยอมรับแล้วว่าเขาชอบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

แล้วเธออยู่คนเดียวเหรอคะ ญาติพี่น้องไปไหนกันหมด ทำไมถึงไม่มาช่วยดูแลนริศรา แม่เลี้ยงของเขาถามอย่างสงสัย หลังจากพอทราบเรื่องที่เขาเล่าให้ทุกคนฟังเมื่อวันก่อน

ญาติของเธออยู่สุราษฏร์ธานีน่ะครับ เธอขึ้นมาจากใต้เพื่อหางานทำ ทุกวันนี้ก็ยังทำงานพาร์ตไทม์ระหว่างรองานประจำครับ

นริศราพยักหน้ารับทราบ แต่ก็มีความคิดแย้งที่ลูกเลี้ยงอย่างคุณเมฆซึ่งเธอเอ็นดูเหมือนลูกมาตลอด เขาพึงใจผู้หญิงที่มีศักดิ์และฐานะไม่เท่าเทียมกัน ยิ่งเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน เธอก็ยิ่งคิดว่าน่าจะเป็นความหลงเพียงประเดี๋ยวประด๋าวเสียมากกว่า

ท่าทางพี่เมฆจะชอบผู้หญิงคนนี้จริงๆ ว่างๆ ก็พามาที่บ้านของเราด้วยสิคะ พามาแนะนำให้น้อง คุณพ่อ คุณแม่รู้จักหม่อมหลวงวรัมพร น้องสาวต่างมารดาบอกกล่าวในเชิงแนะนำอย่างร่วมยินดี

ทายาทคนโตของราชสกุลภูวไนยไม่ตอบ เขาเพียงแต่ยิ้มรับก่อนหม่อมหลวงหนุ่มจะขอตัวออกจากบ้านและขอโทษธนเศรษฐ์ที่ไม่ได้อยู่ร่วมรับประทานอาหารเย็นทั้งที่นานๆ จะได้มีโอกาสเจอกัน

 

อาหารหลากหลายเมนูถูกทำเพื่อต้อนรับแขกหนุ่มกิตติมศักดิ์หรือคู่หมั้นของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของราชสกุลภูวไนย ซึ่งทุกเมนูนริศราเป็นคนกำกับและลงมือทำด้วยตัวเอง เพื่อให้ทายาทของธุรกิจแอลกอฮอล์เหยียดแสนล้าน ผู้นำทัพบริหารบริษัทใหญ่ประทับใจ

อาหารวันนี้พอทานได้ไหมคะ น้าไม่ทราบว่าคุณชอบทานรสชาติแบบไหน เลยไม่ได้ปรุงอะไรเป็นพิเศษ ถ้าเกิดไม่ถูกใจ น้าต้องขอโทษด้วยนะคะ

อร่อยมากเลยครับ ได้ยินจากฟ้าว่าวันนี้คุณน้าเข้าครัวด้วยตัวเอง ขอบคุณคุณน้ามากนะครับที่อุตส่าห์ลำบาก

ไม่ได้ลำบากอะไรหรอกค่ะ เห็นว่านานๆ ทีคุณจะว่างมาทานข้าวด้วยกัน น้าก็เลยขอจัดเป็นมื้อพิเศษให้หน่อย...ใช่ไหมคะท้ายประโยคเธอหันไปถามสามีที่นั่งอยู่หัวโต๊ะในฐานะผู้นำของครอบครัวและราชสกุล ซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มรับอย่างเห็นด้วย

นี่ถ้าเจ้าเมฆหัวอ่อนเหมือนฟ้า แล้วยอมมองหาใครสักคน ป่านนี้ก็คงจะแต่งงานไปแล้วหม่อมราชวงศ์วรพันธ์อดเปรียบเปรยไม่ได้ เพราะลูกชายของตนมีอายุถึงสามสิบสองปีแล้ว แม้ว่าท่านจะแนะนำลูกหลานของเพื่อนให้รู้จัก ทว่าลูกชายก็เอาแต่ปฏิเสธและอ้างเรื่องงานตลอด เว้นเสียแต่ครั้งนี้ที่เหมือนจะสนใจผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

ส่วนลูกสาวที่เป็นคนไม่ดื้อรั้นและไม่เคยคบกับใคร ยอมหมั้นกับธนเศรษฐ์ทันทีเมื่อครั้งท่านเอ่ยปากเสนอเมื่อสามปีก่อน ซึ่งอาจคงเป็นเพราะว่าทั้งธนเศรษฐ์และคุณฟ้าเองก็รู้จักกันมานานแล้ว จึงรู้นิสัยใจคอกันพอสมควร

คงอีกไม่นานหรอกค่ะ ถึงคนนี้จะเพิ่งรู้จัก แต่ฟ้าเชื่อว่าพี่เมฆต้องดูคนไม่ผิดแน่นอน คนเป็นน้องสาวออกตัวแทนพี่ชาย ที่ผ่านมาคุณเมฆเป็นคนจริงจัง ไม่เคยคบใครเพียงชั่วครั้งชั่วคราวเพราะความหลงใหล

คุณชายพันธ์ ผู้เป็นพ่อพยักหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆ แล้วหันความสนใจถามสารทุกข์สุกดิบของคนที่เขาเอ็นดูเหมือนหลานชายแท้ๆ ที่กำลังจะเข้ามาเป็นลูกเขยในอีกไม่นาน

แล้วโครงการการสร้างห้าง Siam Garish ลุงรบกวนนายมากเกินไปรึเปล่า ฟ้าไปก่อปัญหา สร้างความวุ่นวายให้นายด้วยไหม

ไม่ครับ ห้างสรรพสินค้าไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับอัศวเศวตรกรุ๊ป ผมเองได้ถือโอกาสเรียนรู้งานนี้ตั้งแต่เริ่มสร้างไปด้วย น้องฟ้าก็ยังทำงานได้ดี ขนาดผู้ช่วยของผมที่เป็นคนเจ้าระเบียบยังเอ่ยปากชมเธอเลยครับคนนั่งหลังตรงมีบุคลิกภาพดีตอบอย่างสุภาพ แม้ที่ผ่านมาเขาจะไม่ใช่คนที่มีลักษณะเช่นนี้ หากแต่กาลเวลาและสถานการณ์ต่างๆ ได้ทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนไป ซึ่งเรื่องนี้หม่อมราชวงศ์วรพันธ์ก็พอทราบและท่านก็พอเข้าใจ

ตั้งแต่ธนเศรษฐ์เสียพ่อไปตอนอายุห้าขวบเขาก็แทบจะรู้สึกเคว้งคว้างมาก พอมาเจอการสูญเสียอีกครั้งเมื่อตอนอายุสิบสี่ปีที่พี่ชายประสบอุบัติเหตุถูกรถชน ธนเศรษฐ์ก็ยิ่งตั้งตัวไม่ได้ เขาถูกคนที่บ้านกดดันให้รับผิดชอบหน้าที่ทุกอย่าง เพราะเหตุผลที่ว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นเพราะเขา

คุณชายพันธ์ที่เป็นเพื่อนของพ่อธนเศรษฐ์ จึงรู้มาตลอดว่าโดยเนื้อแท้แล้วชายหนุ่มไม่ได้เป็นคนที่แย่และเกเร มิหนำซ้ำยังเป็นคนที่มีความสามารถและความรับผิดชอบสูง จนถึงขั้นที่ท่านวางใจให้มอบหมายโครงการสร้างห้างสรรพสินค้าบนพื้นที่ของราชสกุลภูวไนยซึ่งร่วมลงทุนกับอัศวเศวตรกุล

ฟ้าดูทำงานไม่เป็นขนาดนั้นเลยเหรอคะคุณพ่อหม่อมหลวงวรัมพรแสร้งตัดพ้ออย่างไม่จริงจัง

ก็ฟ้าเพิ่งจบมา คุณพ่อก็เลยเป็นห่วงน่ะสินริศราปลอบโยนลูกสาวพลางชักชวนให้เธอตักอาหารให้คู่หมั้น ซึ่งคุณฟ้าก็ทำตามอย่างไม่อิดออด

แล้วเรื่องที่จะขยายงานบริษัทล่ะ เป็นยังไงบ้าง ได้ยินว่าจะเข้าไปซื้อบริษัท Echigan ที่ผลิตนมและเครื่องดื่มอย่างน้ำชาอะไรด้วยใช่ไหมคุณชายยังคงถามไถ่หลานชายต่อ

ครับอัศวเศวตรกรุ๊ปตั้งใจจะขยายธุรกิจต่อไป เราวางแผนจะไม่พึ่งสินค้าหลักที่สร้างรายได้อย่างเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างเดียว แต่จะขยายไปทำหลายๆ ส่วน อย่างน้ำดื่ม เครื่องดื่มหรือแม้แต่ขนมขบเคี้ยว ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า โดยที่จะเน้นซื้อบริษัทที่ทำสำเร็จมาแล้วเพราะมันง่ายกว่าการเราต้องมาลงมือทำและเริ่มใหม่เองทั้งหมด ส่วนมากเขามีการบริหารที่ดีอยู่แล้ว เราก็แค่ปรับปรุงในบางส่วนและพัฒนาต่อไป

อืม ลุงเห็นด้วย แต่ยังไงก็ต้องรักษาสุขภาพบ้างนะ แม้จะเชื่อว่าหลานคนนี้วิสัยทัศน์ไกล ความสามารถไม่น้อย แต่ก็เห็นว่าตั้งใจกับงานมากจนกลัวว่าบางทีอาจจะล้มป่วยไปกะทันหัน

ครับ

ถ้าเจ้าเมฆคิดจะสนใจดูแลทรัพย์สินของราชสกุลเหมือนนายบ้าง ลุงก็คงได้วางมือ แต่ถึงยังไง อีกไม่นานก็คงจะได้พักแล้วละ ในเมื่อนายก็เข้ามาดูแล แล้วไหนยังมีฟ้าเป็นผู้ช่วยช่วยอีกคน

คนถูกฝากฝังเพียงยิ้มบางๆ ไม่ได้ตอบรับอะไร ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงออกไปมากกว่าสบตาอย่างเคารพตามมารยาท

ธนเศรษฐ์และหม่อมหลวงวรทย์รู้จักกันมานมนานตั้งแต่พ่อของเขาเคยพามาเที่ยวเล่นที่นี่ แต่หลังจากนั้นก็ห่างหายไป และเพิ่งมาเห็นหน้ากันบ่อยขึ้นก็เมื่อเขาและหม่อมหลวงวรัมพรได้หมั้นหมายกัน ซึ่งที่ผ่านมาพี่ชายคู่หมั้นก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ได้คบหากับใคร และน่าแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ๆ กลับต้องตาต้องใจผู้หญิงคนหนึ่งเข้า

ช่างเป็นชื่อที่คล้ายกันเหลือเกิน...ขวัญข้าว


 

 




 ขออนุญาตทำการ REUP นะคะ >< 

ตอนนี้ใครอยากอ่านเรื่องใหม่ จิ้มๆ ที่ >>>รูปเบย 

ตอนนี้เปิดจองเล่มด้วยนะคะ ><

 เรื่องนี้มี E-Book นะคะ (ด้านล่าง) รูปเล่มสามารถติดต่อไรท์ได้ที่เพจ ฟ้าน้ำค้าง ค่ะ 

https://goo.gl/bv85kT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

1,287 ความคิดเห็น