เสน่หาหวนรัก - REUP (ทำมือ)

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 จุดเริ่มต้น 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    25 เม.ย. 61

สุนัขจรจัดสามตัวพากันรุมเข้ามากินอาหารที่หญิงสาวมักนำมาให้ในช่วงเย็นย่ำ เธออยู่ในเสื้อเชิ้ตยีนส์ซีดสีสว่างกับกางเกงขาสั้นสีฟ้าเก่าๆ เข้ากัน

หญิงสาววางเศษกระดูกจากร้านไก่ทอดที่เธอเคยทำงานพาร์ตไทม์มาแบ่งให้ ซึ่งผู้จัดการร้านอนุญาต ซ้ำยังบอกว่าแบ่งเอามามากๆ ด้วย

ชนกานต์ปัดผมที่รวบเป็นหางม้าของตัวเองไปทางด้านหลัง อีกไม่นานเธอคิดว่าจะไปตัดผมให้สั้นเหมือนดังก่อนดีกว่าปล่อยให้ยาวระเกะระกะ แต่เพราะช่วงนี้เธอต้องรอผ่านสัมภาษณ์งานประจำ เธอจึงจะสามารถทำตามที่ตัวเองต้องการได้

ก่อนหน้านี้ชนกานต์เคยไปสัมภาษณ์งานมาแล้วห้าถึงหกแห่ง ทว่าทุกที่กลับปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่าเธอยังไม่มีประสบการณ์ ไม่เก่งภาษาอังกฤษ หรือแม้แต่บอกว่าเรียกเงินเดือนสูงเกินไป ทั้งที่เธอก็แค่ประเมินจากรายได้ของเพื่อนๆ ที่เคยได้รับหลังเรียนจบมาเมื่อหกปีก่อน

คงอาจเป็นเพราะว่าเธอจบมาหลายปีแล้ว อีกทั้งประสบการณ์การทำงานก็ไม่มี แต่พออายุมากขึ้นกลับเพิ่งอยากมาหางานทำเป็นครั้งแรก...ซึ่งถ้าฝ่ายบุคคลจะข้องใจจนไม่กล้าที่จะรับก็คงไม่แปลก

หญิงสาวจึงต้องอาศัยทำงานพาร์ตไทม์รองานประจำไปก่อน ซึ่งถึงแม้จำนวนเงินเดือนจะไม่ต่างจากงานที่ใช้วุฒิการศึกษาระดับปริญญาตรีเท่าไร

แต่เธอก็ยังอยากใช้ความรู้ความสามารถที่เคยร่ำเรียน ลองทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนอยู่ดี

ทำไมงานมันหายากจังเลยนะหมูยอเธอพูดกับสุนัขตัวหนึ่งที่เธอตั้งชื่อให้มัน ซึ่งตอนนี้มันได้เข้ามาออดอ้อนถูไถบริเวณน่องของเธอ มือบางยกขึ้นลูบหัวมันอย่างเอ็นดู ข้าวอยากได้งานดีๆ ที่พอส่งเงินให้พ่อได้จัง จะทำยังไงดีนะ

ทุกวันนี้รายรับจากงานก็พอประทังเพียงเดือนต่อเดือนเท่านั้น แม้จะประหยัดอดออมเท่าใด แต่เธอก็ต้องแบ่งเงินส่วนหนึ่งส่งให้พ่อซึ่งเดินไม่ได้ที่ต่างจังหวัด ส่วนที่เหลือเพียงเล็กน้อยก็จะเก็บอดออมไว้ยามฉุกเฉิน

ร่างบางรอจนน้องๆ สุนัขทั้งหลายของเธอกินเสร็จ เธอก็เก็บถุงที่นำมาเป็นภาชนะให้พวกมันนำไปทิ้ง ก่อนจะเดินเข้าห้องเช่าของตัวเองที่อยู่ชั้นบนสุดของตึกสี่ชั้นเพื่อไปทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกิน

ยิ่งช่วงนี้ยังไม่มีงานประจำ เธอก็ต้องยิ่งประหยัดจนไม่อยากจะซื้ออะไรที่ทำให้เงินในกระเป๋าลดลงไปมาก

จริงๆ แล้วชนกานต์คงไม่มีโอกาสเข้ากรุงเทพฯ ถ้าหากป้าที่เลี้ยงดูมาแต่เล็กไม่เป็นอัมพาตและเสียชีวิตไปเพราะทุกข์ใจที่ลูกชายพยายามจะนำบ้านที่อาศัยอยู่ไปขายเนื่องจากติดการพนัน และลูกสาวก็ต้องการนำเงินไปใช้เจ้าหนี้ด้วย

พวกเขามีปากเสียงกันจนป้าเครียดหนัก ป่วยเป็นอัมพาตและเสียชีวิต

ซึ่งจริงๆ เธอคงจะทำข้าวแกงขายต่อหากลูกพี่ลูกน้องทั้งสองคนไม่มาไล่เธอออกจากที่นั่น และปล่อยขายที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านและร้านเพื่อใช้หนี้ของพวกเขา

ส่วนพ่อ หลังจากประสบเหตุที่ถูกทำร้ายร่างกายจนพิการก็ไม่สามารถกลับมาทำงานหาเงินได้อีก ท่านจำใจต้องย้ายไปอยู่ที่สุราษฏร์ธานีกับป้าและเธอซึ่งเป็นจังหวัดบ้านเกิด ทว่าในตอนนี้ไม่มีพี่สาวของท่านให้อิงอาศัยได้อีก เธอจึงต้องจำใจฝากพ่อไว้กับพี่ชายคนหนึ่งของท่านเพื่อที่ตัวเองจะได้เดินทางมาหาเงินที่กรุงเทพฯ

เมื่อกดน้ำร้อนจากกาต้มน้ำไฟฟ้าใส่กระป๋องบะหมี่เสร็จ หญิงสาวก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตและกางเกงขาสั้นออกจากร่าง แล้วเข้าไปยืนอยู่ในห้องน้ำซึ่งมีพื้นที่เล็กๆ ตามขนาดห้องเช่าราคาไม่แพง เธอตั้งใจจะอาบน้ำแล้วค่อยออกมารับประทานอาหารเย็นของวันนี้

ชนกานต์มองร่างตัวเองในกระจกแล้วก้มลงมองสร้อยที่อยู่บนคอซึ่งเธอมักจะจับต้องมันทุกครั้งเมื่อคิดถึงใครบางคน

มือบางหยิบจี้ที่เป็นลักษณะแหวนสองวงคล้องกันไว้ขึ้นมา วงหนึ่งปรากฏชื่อของเธอที่ถูกสลักไว้ ส่วนอีกวงก็เป็นชื่อของผู้ชายคนหนึ่งที่เคยรักสุดหัวใจ...ธนเศรษฐ์

นิ้วเรียวสวยลูบไปตามพื้นผิวของแหวนสองวงราวกับกำลังภาวนาให้เวลาหวนกลับ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยเดินย้อนทวนทางเดินของตัวเอง

 

รถปอร์เช่สีดำหรูชะลอแล่นช้าลงเมื่อเข้ามาถึงหน้าวังหลังใหญ่ของราชสกุลหนึ่งอันมีหน้าตาในสังคม

เดี๋ยวสิ ลืมอะไรไปรึเปล่าชายหนุ่มเตือนสาวน้อยที่เพิ่งเริ่มเข้าสู่โลกกว้างแห่งการทำงานซึ่งกำลังลงจากรถ

ลืมอะไรคะหม่อมหลวงวรัมพรหันไปมองใบหน้าคู่หมั้น หญิงสาวจึงนึกสิ่งสำคัญออกทันที รายละเอียดโปรเจกต์การสร้างห้างสรรพสินค้า! ฟ้าลืมไปได้ยังไง

ใช่ ถ้าเกิดคุณลุงถามแล้วไม่มีให้ท่าน ท่านไม่ตำหนิพี่ว่าพี่สอนงานฟ้าไม่ดีหรอกเหรอ

หม่อมหลวงวรัมพรยิ้มให้คนช่างหาเรื่องตัดพ้ออย่างรู้ทัน ท่านไม่ว่าอะไรหลานชายสุดที่รักหรอกค่ะ พี่นายออกจะเป็นคนโปรดของท่านขนาดนี้ เมื่อวันก่อนท่านยังให้ฟ้าชวนพี่มากินข้าวที่บ้านด้วยกันเลยค่ะ แต่ฟ้ารู้ว่าพี่นายไม่ค่อยว่างเพราะชอบทำงานจนดึกอยู่บ่อยๆ ก็เลยหาเหตุผลแก้ตัวแทนให้แล้ว

ขอบคุณครับ งั้นเดี๋ยววันอาทิตย์ว่างไหม พี่จะขออนุญาตมาร่วมทานข้าวที่นี่ด้วย

ว่างแน่นอนค่ะ สรุปว่าวันอาทิตย์นะคะ ฟ้าจะได้ไปบอกคุณพ่อหม่อมหลวงวรัมพรรับคำก่อนจะลงจากรถ แล้วเปิดประตูข้างหลังเพื่อหยิบเอกสารจำนวนไม่น้อย ซึ่งเป็นเหตุให้คนพามาส่งตามมาช่วยเหลือคู่หมั้นสาว

ขอบคุณค่ะ แล้วนี่พี่นายจะแวะดื่มน้ำ กินขนมก่อนกลับไหมคะ เดี๋ยวฟ้าบอกให้นมช่วยหาให้ตั้งแต่เที่ยงมาจนถึงค่ำ ตอนนี้เขากับเธอยังไม่ได้รับประทานอาหารกันเลย เพราะกว่าจะคุยรายละเอียดเรื่องโปรเจกต์การสร้างห้างสรรพสินค้าก็กินเวลาไปหลายชั่วโมงแล้ว นี่ยังไม่นับรวมถึงการประชุมยิบย่อยหรือฟังรายงานที่ธนเศรษฐ์ต้องคอยเข้าร่วมอีก

ไม่ดีกว่า พี่ยังไม่หิว

ระวังจะเป็นโรคกระเพาะเอานะคะ

นัยน์ตาชายหนุ่มไหววูบทันทีหลังจากสาวน้อยพูดอย่างเป็นห่วง

พี่นายเป็นอะไรรึเปล่าคะ

...เปล่าครับ ธนเศรษฐ์ตอบเสียงเรียบ สีหน้ากลับมาเหมือนเป็นปกติ แต่นัยน์ตาคล้ายยังไม่ออกจากภวังค์

แม้หม่อมหลวงวรัมพรจะแปลกใจแต่ก็ไม่เซ้าซี้ถามต่อ เธอกอดเอกสารแน่นแล้วโบกมือลาร่างสูงที่เป็นทั้งพี่ชายและคู่หมั้นงั้นฟ้าไม่กวนแล้วดีกว่า พี่นายรีบกลับบ้านเถอะค่ะ

ฝากสวัสดีคุณลุงแล้วก็คุณน้าด้วยนะครับ

ถึงไม่ฝากยังไงพวกท่านก็รักและเอ็นดูพี่นายไม่น้อยลงไปหรอกค่ะท่านไว้วางใจจนถึงกับอนุญาตให้เธอร่วมงานด้วยโดยให้เขาเป็นคนสอน ทั้งที่เธอเป็นเพียงเด็กเพิ่งจบการศึกษาระดับปริญญาตรีเท่านั้นเพราะเธอได้ถูกมอบหมายให้รับผิดชอบโปรเจกต์การสร้างห้างสรรพสินค้าใหญ่ซึ่งที่ดินสำหรับสร้างเป็นของราชสกุล ภูวไนย โดยมีตระกูลใหญ่อย่าง อัศวเศวตรกุล ร่วมลงทุนด้วย

แม้ธนเศรษฐ์จะไม่ได้มียศศักดิ์ แต่ก็เป็นหนึ่งในว่าที่ผู้สืบทอดสมบัติและดูแลทรัพย์สินส่วนมากของตระกูล คุณพ่อจึงรู้สึกรักและเอ็นดู ยิ่งด้วยท่านเป็นเพื่อนกับพ่อของชายหนุ่มแล้ว ท่านก็ยิ่งวางใจและยินดีมากที่ธนเศรษฐ์จะเกี่ยวดองกันในฐานะลูกเขย

ท่านคงจะเกรงว่าไม่มีใครมาเป็นคู่หมั้นให้ลูกสาวซะมากกว่าเสียงทุ้มดูเรียบเฉยและใบหน้าก็น่าเกรงขามจนเหมือนเป็นหน้าปกติ แต่หม่อมหลวงวรัมพรรู้ดีว่าคู่หมั้นหนุ่มเพียงแค่แกล้งหยอกเท่านั้น

ไม่ดีใจเหรอคะ พี่นายจะได้ถอนหมั้นกับฟ้าแล้วหาคนอื่นมาเป็นแฟนสักทีไง

คนฟังยิ้มเย็นไร้ความรู้สึก ชายหนุ่มส่ายหน้าประหนึ่งว่าเรื่องพวกนี้มันไร้สาระ ตราบใดที่ฟ้ายังไม่รักใครพี่ก็ยังไม่ถอนหมั้นกับฟ้าหรอก

แม้ว่าพี่นายจะไม่ได้รักฟ้างั้นเหรอคะ?” หญิงสาวมองธนเศรษฐ์อย่างรู้ทัน ฟ้ารู้นะคะว่าที่พี่นายยอมหมั้นกับฟ้าตั้งหลายปีเพราะทำตามความเห็นของผู้ใหญ่ แต่มันจะดีแล้วเหรอคะที่ตัวพี่เองไม่ได้รู้สึกรักหรือแม้แต่ชอบฟ้า

ธนเศรษฐ์ไม่สบสายตาคนพูด เขาเสมองหลบไปที่อื่นโดยไม่เผยความรู้สึก สำหรับพี่ ความรักมันไม่ใช่สิ่งสำคัญ แค่เราเข้าใจกัน พี่เชื่อว่าสักวันหนึ่งพี่ก็จะรักเราเอง

ที่ผ่านมาเขาไม่เคยรักหรือรู้สึกผูกพันกับใคร เพราะอาจจะทำงานหนักมาตลอด

แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปโดยที่พี่นายไม่ยอมทำอะไร แล้วเกิดฟ้าตกหลุมรักพี่นายเข้า พี่นายจะมาทิ้งขว้างหรือถอนหมั้นฟ้าไม่ได้แล้วนะคะ

ธนเศรษฐ์ยิ้ม เขารู้ว่าเธอพูดเล่นแต่ก็ตอบตกลงด้วยความเต็มใจ มือหนายกขึ้นลูบศีรษะสาวน้อยที่เห็นประหนึ่งน้องนุ่ง

อืม พี่ไม่มีทางเป็นฝ่ายขอถอนหมั้นฟ้าก่อนหรอก

 ขออนุญาตทำการ REUP นะคะ >< 

ตอนนี้ใครอยากอ่านเรื่องใหม่ จิ้มๆ ที่ >>>รูปเบย 

ตอนนี้เปิดจองเล่มด้วยนะคะ ><

 เรื่องนี้มี E-Book นะคะ (ด้านล่าง) รูปเล่มสามารถติดต่อไรท์ได้ที่เพจ ฟ้าน้ำค้าง ค่ะ 

https://goo.gl/bv85kT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

1,287 ความคิดเห็น