เสน่หาหวนรัก - REUP (ทำมือ)

ตอนที่ 12 : บทที่ 9 คน(เคย)รู้จัก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61

ในการเริ่มงานวันแรก ชนกานต์รีบเดินทางมาด้วยความกระตือรือร้นแต่เช้า หญิงสาวอดตื่นเต้นไม่ได้เมื่อมาที่นี่เป็นครั้งที่สองหลังจากสัมภาษณ์งานครั้งก่อน

อาคารห้าชั้นสีขาวที่ถูกออกแบบสมัยใหม่เป็นการบ่งบอกว่าเพิ่งได้รับการก่อสร้างมาไม่นาน ทั้งยังตั้งอยู่ไม่ไกลจากตึกสำนักงานใหญ่ของอัศวเศวตรกรุ๊ป

แม้ว่า AS จะเป็นเพียงธุรกิจเล็กๆ ในเครือ ทว่าเมื่อเทียบกับหลายบริษัทออแกไนซ์ที่มีชื่อเสียงในเมืองไทยแล้ว AS ก็เป็นหนึ่งในสิบบริษัทที่ลูกค้าต่างให้ความเชื่อมั่นและวางใจจะร่วมงานด้วย

หญิงสาวเดินเข้ามาในตึกเรื่อยๆ จนถึงหน้าห้องฝ่ายบุคคล แล้วรอถึงแปดนาฬิกาเช้า ต่อจากนั้นพนักงานของฝ่ายจึงเดินเข้ามาพร้อมกับแนะนำให้เธอรู้เกี่ยวกับกฎต่างๆ ของบริษัทและมอบบัตรพนักงานให้ ซึ่งคนที่ไม่เคยทำงานบริษัทมาก่อนก็รู้สึกดีใจมากจนมือไม้สั่นขณะที่ยื่นมือไปรับ หญิงสาวรีบนำบัตรพนักงานคล้องไว้ที่คออย่างภาคภูมิก่อนจะเดินตามเจ้าหน้าที่ผู้หญิงที่กำลังจะพาไปแผนกที่เธอต้องทำงาน

ชนกานต์นั่งเก้าอี้และโต๊ะประจำตำแหน่งของตัวเองอย่างเก้อเขิน แม้ว่ามันจะเป็นโต๊ะยาวๆ ที่ใช้ร่วมกับผู้อื่น ทว่าชนกานต์ก็ยังรู้สึกว่าบรรยากาศที่บริษัทนี้ดีมากจนเธอคิดอยากจะทำงานที่นี่ในระยะยาว

หญิงสาวยิ้มรับกับสิ่งใหม่ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานซึ่งเธอจะต้องตั้งใจให้มากที่สุด

 

ช่วงเช้าชนกานต์เริ่มทำงานโดยมีรุ่นพี่ที่มากประสบการณ์มาสอนเป็นครั้งคราว จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยงทุกคนในแผนกก็ต่างชวนเธอไปรับประทานอาหารกลางวัน ซึ่งชนกานต์ไม่คิดอยากปฏิเสธน้ำใจ แต่ได้ยินว่าพวกเขาจะไปรับประทานกันที่ห้างสรรพสินค้า คนไม่นิยมอาหารแพงจึงหลีกเลี่ยง แต่หากเพื่อนๆ รุ่นพี่ ก็ต่างบอกว่าจะเลี้ยงเธอในมื้อนี้เพื่อถือโอกาสรับน้องใหม่ ชนกานต์จึงไม่รู้จะพูดอย่างไร หญิงสาวแสดงท่าทีแบ่งรับแบ่งสู้แต่ในที่สุดก็ตอบตกลง

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก กว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้ได้ เธอต้องใช้ความพยายามมากกว่าคนอื่นๆ ในการทำงาน

ชนกานต์ได้เรียนรู้ว่าการทำงานประจำที่นี่ต่างจากงานพาร์ตไทม์ที่เธอเคยทำ เพียงเวลาแค่หนึ่งเดือนที่นอกจากต้องทำงานของตัวเองให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่หรือหัวหน้าที่เธอขึ้นตรงด้วยก็มอบหมายงานเพิ่มเติมให้เธอไปทำอีก

แม้จะเหนื่อยขึ้นแทบทุกวันที่ต้องรีบมาทำแต่เช้า และกลับออกไปเกือบคนสุดท้ายของออฟฟิศเสมอ แต่ชนกานต์ก็ไม่เคยปริปากบ่น เพราะเธอเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอมีความสามารถที่จะทำงานได้ และไม่ด้อยไปกว่าใครแม้จะไม่มีประสบการณ์ก็ตาม

ความพยายามของพนักงานใหม่ทำให้เจ้านายอยากจะให้ผ่านงานเร็วกว่ากำหนด เพราะความขยันและความรับผิดชอบ เธอได้การรับวางใจให้ทำงานอยู่บ่อยครั้ง ทั้งที่ยังไม่ค่อยประสาจนต้องคอยถามคนที่เคยทำงานนี้ ซึ่งบ้างก็ตอบ บ้างก็ไม่ตอบเพราะไม่เต็มใจที่จะช่วยเหลือ ทว่าชนกานต์ก็ไม่ยอมแพ้ เธอพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้งานนี้สำเร็จลุล่วงไปจนพี่ๆ ที่ปฏิเสธต้องยอมใจอ่อนให้คำปรึกษาช่วยบ้างในบางครั้งคราว ซึ่งนั่นทำให้คนที่พยายามมาตลอดยิ้มกว้างอย่างดีใจ

พอทำงานได้เพียงไม่กี่วันหลังจากที่หญิงสาวปรับตัวได้ งานใหญ่จากลูกค้าที่เป็นบริษัทแม่ก็ตามมาให้ชนกานต์ได้พิสูจน์ฝีมือและความตั้งใจ ซึ่งงานนี้จะจัดแตกต่างจากงานอื่นๆ ตรงที่ว่าหญิงสาวต้องทำให้ดีกว่าเป็นสองเท่า เพราะงานนี้เป็นงานเปิดตัวสินค้าใหม่ของบริษัทในเครืออัศวเศวตรกรุ๊ป ที่หันมาเอาดีทางด้านเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์

นอกจากงานนี้จะเป็นการทำงานเพื่อบริษัทแม่อย่างอัศวเศวตรแล้ว ยังเป็นแบบทดสอบการทำงานให้บริษัทแม่และผู้บริหารระดับสูงเห็นว่า AS ทำงานได้ดีหรือไม่ ซึ่งนั่นมีผลต่อการพิจารณาโบนัสและการขึ้นเงินเดือนในแต่ละปีของพนักงานที่ทำใน AS

เรื่องสถานที่ข้าวคุยกับทางห้างฯ แล้วค่ะ ทางนั้นบอกว่าเวลาสะดวกแต่พื้นที่ที่ทาง Aishi ต้องการไม่ว่างเพราะมันถูกจองไปก่อนแล้ว ก็เลยเหลือแต่ทางด้านหลังห้างฯ ที่ติดกับโอนายแกรนด์ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นค่าเช่าถูกกว่า ทั้งคนก็เดินผ่านไปผ่านมาในจำนวนไม่ต่างกันด้วยค่ะชนกานต์รายงานให้หัวหน้าทราบ งานนี้ถือว่าหนักเอาการไม่น้อยในการวิ่งวุ่นประสานเพื่อให้ลุล่วง โชคดีว่าช่วงเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเธอชอบทำกิจกรรมเกี่ยวกับการประสานการจัดงานค่อนข้างบ่อย การทำงานที่นี่จึงง่ายกว่าที่เคยแอบกลัวไว้มาก

อืม งั้นก็เอาทางด้านหลังห้างฯ ละกัน เพราะถ้าจะรอเอาพื้นที่ด้านหน้าก็คงไม่ได้ ทางนั้นเขากำหนดมาด้วยว่าต้องเป็นวันที่ 25 แล้วตอนนี้เหลืออะไรบ้าง

หลังจากนี้ข้าวจะประสานงานกับทางฝ่ายจัดฉากเพื่อให้พวกพี่เขาเข้าไปทำ แล้วก็จัดทำป้ายชื่อ ส่วนดารา น่าจะต้องคุยกับทีมการตลาดฝ่ายโน้นก่อนค่ะ ว่าจะเป็นใคร ส่วนอาหารที่ต้องเตรียมสำหรับสตาฟฟ์และดาราที่จะมาร่วมงานน่าจะไม่ยาก

วิกานดาพยักหน้าเป็นการรับทราบ ก่อนจะปล่อยให้ลูกน้องใต้บังคับบัญชาไปรับประทานอาหารกลางวัน

ทว่าชนกานต์ยังไม่สามารถรับประทานอาหารที่ซื้อมาตั้งแต่เมื่อเช้าได้ เพราะงานของเธอยังไม่เสร็จ

ข้าว ทำไมกินข้าวเร็วจัง อิ่มแล้วเหรอเพื่อนในแผนก หรืออาจจะเรียกว่าน้องที่อายุน้อยแต่ความสามารถมากกว่าถามไถ่ขึ้น

ข้าวไม่ค่อยหิวจ้ะหญิงสาวหันไปยิ้มให้ธนิพรเป็นการขอบคุณ ก่อนจะหันไปจับเจ่ากับงานที่เธอต้องทำให้สำเร็จ

ทำงานหนักแบบนี้ระวังจะเป็นโรคกระเพาะเอานะเตือนเพียงเท่านั้น เพื่อนร่วมงานก็เดินออกไปกินข้าว

ต่อมาไม่กี่ชั่วโมงหลังจากงานที่ทำเสร็จสิ้น หญิงสาวก็สนทนากับฝ่ายการตลาดผ่านทางโทรศัพท์เพื่อทราบถึงความต้องการของฝ่ายนั้น ซึ่งพวกเขาบอกถึงคอนเซ็ปต์ของสินค้าไปแล้วในสัปดาห์ก่อน คราวนี้เหลือเพียงแต่ดาราที่เธอต้องเป็นฝ่ายติดต่อให้มาร่วมงานนี้

ชะ ชื่ออะไรนะคะชนกานต์คิดว่าตัวเองหูฝาดไปเมื่อได้ยินฝ่ายนั้นบอกชื่อมา เธอจึงต้องถามให้แน่ใจอีกที

คุณเจี๊ยบ จิณภา ดาราชื่อดังของช่องเกศรยังไงล่ะ

คนฟังนิ่งงันเพราะตั้งตัวไม่ถูก ชื่อนี้เป็นชื่อที่รู้จักดี เพราะเธอและหล่อนเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อนและต่างแยกย้ายกันไปเมื่อหลังเรียนจบ

 

การประสานงานก่อนจะจัดการเปิดตัวสินค้าใหม่ที่เป็นผลิตภัณฑ์ชาเขียวยี่ห้อ Aishi ในเครืออัศวเศวตรกรุ๊ปผ่านไปได้ด้วยดีจนมาถึงวันจัดงาน ชนกานต์ยังคงดูแลและคอยแก้ปัญหาต่างๆ เพื่อให้ผ่านไปได้อย่างราบรื่น ซึ่งเธอต้องคอยเดินตระเวนเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยทั้งหมด หากพบว่ามีจุดบกพร่องเธอจะได้รีบประสานงานให้ฝ่ายที่รับผิดชอบเข้ามาแก้ไขทันที

ยิ่งพอใกล้เวลาที่งานจะเริ่มขึ้นชนกานต์ก็ยิ่งหัวหมุนกับหน้าที่ที่แทบล้นมือ หากแต่หญิงสาวก็ไม่ย่อท้อ เธอพยายามอย่างเต็มที่ในการจัดการ รวมถึงการพาดาราชื่อดังและผู้จัดการซึ่งมาร่วมเปิดงานนี้ไปที่ห้องแต่งตัวของพวกเธอด้วย

ชนกานต์ยิ้มต้อนรับให้ดาราสาวชื่อดังซึ่งเคยเป็นอดีตคนรู้จักอย่างเป็นมิตร แสร้งทำท่าทีเหมือนไม่รู้จักหล่อน เพราะตอนนี้เธอต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แม้ว่าในวินาทีที่สบตากันดูเหมือนว่าจิณภาจะทำเหมือนตกใจเล็กน้อยที่เห็นเธอ หล่อนถึงกับต้องถอดแว่นดำแบรนด์หรูออกมาเพื่อต้องการสังเกตใบหน้าของเธอชัดๆ ซึ่งชนกานต์ก็ไม่ได้หลีกหลบ เธอยิ้มให้หล่อนเหมือนเป็นคนที่เพิ่งรู้จักกันหมาดๆ ก่อนจะนำไปที่ห้องแต่งตัวซึ่งได้จัดเตรียมไว้ให้

หญิงสาวลอบมองใบหน้าสวยและรูปร่างอ้อนแอ้นของคนที่เคยรู้จัก ในตอนนี้จิณภาดูเปลี่ยนไปมาก จากที่สวยอยู่แล้วก็สวยกว่าเดิมจนเหมือนนางฟ้าที่ดูยากสำหรับคนธรรมดาทั่วไปที่จะเป็นได้เช่นนั้น

ชนกานต์ขอตัวออกมาจากห้องทันทีหลังจากที่พาพวกเขาไปถึงจุดหมายเรียบร้อย ทว่าพอเธอออกมาดูความเรียบร้อยส่วนอื่นก็มีคนที่ดูแลเรื่องเสื้อผ้าภายในห้องออกมาบอกเธอว่าผู้จัดการของจิณภาเรียกเข้าพบ

มีอะไรเหรอคะ

ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ แต่พี่พิณให้มาตามด่วนเลย

ชนกานต์ข้องใจ หากแต่เธอก็ไม่มีทางเลือกที่จะเลี่ยงได้ หญิงสาวจึงตัดสินใจเผชิญหน้าแทนที่จะวิ่งหนี

พอถึงหน้าห้องแต่งตัวชนกานต์ยืนนิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะเปิดบานประตูเข้ามาในห้อง ซึ่งเธอก็พบกับสองสาวที่คนหนึ่งสวยหยาดฟ้า ส่วนอีกคนที่แม้จะอวบไปสักเล็กน้อย แต่ก็มีราศีแห่งความสง่าจับอยู่

คุณพิณ...

ใครเป็นคนเตรียมของพวกนี้ ไม่รู้หรือไงว่าฉันแจ้งไปแล้วว่าน้องเจี๊ยบไม่ดื่มน้ำแร่ยี่ห้อถูกๆ แบบนี้

หล่อนหยิบขวดน้ำขึ้นมาให้เห็นชัดๆ ก่อนจะกวาดตาไปรอบๆ ห้อง แล้วหลับตาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ซึ่งวินาทีต่อมาหล่อนก็กลับมาทำหน้ายี้เหมือนเหม็นอะไรบางอย่าง

แล้วนี่กลิ่นอะไรทำไมมันเหม็นอย่างนี้! นี่เธอไม่ได้เตรียมเทียนหอมกลิ่นออเรนทัลฟอรั่มมาจุดให้รึไง ต๊ายตาย นี่เธอทำงานยังไงเนี่ย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เจอคนทำงานได้ห่วยๆ ขนาดนี้


ใครสนใจรูปเล่ม เสน่หาหวนรัก ติดต่อได้ที่เพจ : ฟ้าน้ำค้าง 369 บาท รวมส่ง ลทบ.

ส่วนสาย E-Book นี่เบยค่ะ :https://goo.gl/sVaQij




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1,287 ความคิดเห็น