ผูกรักฝากหัวใจ (สนพ.เขียนฝัน) ปิดซีรี่ย์ผูกรัก

ตอนที่ 4 : ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    13 พ.ค. 60

เสียงเพลงสากลยังคงกล่อมเกลาให้คนทำงานเพลิดเพลินกับการจัดแจงเสื้อผ้าในร้าน ทว่าไม่นานสายตาก็ถูกดึงความสนใจให้ไปมองที่หน้าประตูซึ่งมีผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งซึ่งเธอคุ้นตาเป็นอย่างดีกำลังยืนคุยกับผู้หญิงสวยหวานหน้าตาน่ารักด้วยท่าทีสนิทสนมและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน...อย่างเกินหน้าเกินตา!

แม้ว่าจะทำเป็นมองไม่เห็นและไม่สนใจ แต่พวกเขากำลังยืนขวางหน้าร้านของเธออยู่ จะให้เมินเฉยเหมือนไม่มีพวกเขาอยู่...มันเป็นไปไม่ได้!

เจ้าของร้านที่รู้สึกขวางหูขวางตาอยากจะเดินเข้าไปถามจริงๆ ว่าไม่มีที่ให้คุยแล้วหรือไงถึงมายืนบังหน้าร้านคนอื่นเขาแบบนี้!

นิชานันท์ได้แต่บ่นฮึดฮัดอยู่ในใจจึงไม่ได้ส่งผลให้ทั้งสองคนที่กำลังคุยกันอย่างออกรสรู้สึกสะทกสะท้าน จนในที่สุดคนหวงพื้นที่หน้าร้านก็ทนไม่ไหว เธอเดินเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวซึ่งใช้ในการทำงานก่อนจะหยิบเปิดสมุดออกแบบขึ้นมาวาดและระบายสีอย่างตั้งใจ

พอได้ใช้สมาธิกับสิ่งที่ชอบความกังวลและอาการหวงพื้นที่หน้าร้านก็ผ่อนคลายลง...

 นิชานันท์จดจ่อกับรูปลักษณ์เสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่ที่เธอลองวาดขึ้น  เธออาจจะเก็บไว้สำหรับซีซั่นถัดๆ ไป หรือจะทำยังไงก็คงต้องพิจารณาความเหมาะสมอีกที

ลายเส้นสวยปรากฏอย่างมั่นคง โค้งเว้างดงามจนกระทั่งอยู่ดีๆ ก็หยุดกึกเพราะเสียงรบกวนกะทันหันของใครบางคน

วาดสวยเหมือนกันนะคุณเนี่ยเสียงทักดังใกล้หูมากจนหญิงสาวต้องหมุนเก้าอี้หันไปมองต้นเสียงทันที

อ๊ะ...คนที่ไม่ได้ตั้งตัวแทบผงะ เมื่อแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามาอยู่ในห้องโดยเธอไม่ได้ยินเสียงประตูอีกแล้ว และร่างสูงของเขาก็ยืนใกล้มากขณะที่ใบหน้าคมก็อาจจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอ...เหมือนกับที่เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขา!

นิชานันท์มองคนหน้ามึนที่ไม่รู้มายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรอย่างทึ่งๆ ตอนนี้เธออยากจะทำเหมือนเป็นคนแกล้งตายซะ แต่ที่ทำได้ตอนนี้คือไม่แสดงท่าทีตกใจจนล้มหงายตกเก้าอี้ไปก็พอ!

คนที่ไปยืนขวางหน้าร้านของเธอเมื่อครู่เท้าแขนข้างหนึ่งไว้กับโต๊ะและอีกข้างยันพนักเก้าอี้ที่เจ้าของห้องนั่งจึงคล้ายกับว่าเขายืนคร่อมขังร่างของเธอไว้กลายๆ

พอเผลอหน่อยใบหน้าของคมของแขกก็ค่อยๆ เขยิบเข้ามาชิดใกล้จนริมฝีปากหยักสีเข้มใกล้จะนาบกับกลีบปากสีระเรื่อ คนตัวเล็กที่ความรู้สึกไวจึงรีบเบี่ยงหน้าไปทางอื่น แล้วพยายามปรับสีหน้าร้อนๆ ให้กลับเป็นปกติโดยเร็วก่อนจะพูดจาด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุด!

มะ มี ธุระอะไรฟังแล้ว เจ้าของเสียงก็คิดอยากจะตบปากตัวเองสักครั้งที่มาติดอ่างอะไรเอาตอนนี้!

ก็...ว่าง เลยมาเยี่ยมดู แล้วก็แวะมาคุยกันเรื่องเมื่อวานด้วยคนเจ้าปัญหาผละถอยห่างจากเธอแล้วไปดึงเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกลอีกตัวมาไว้ใกล้ๆ โต๊ะเพื่อจะนั่งแล้วปักหลักสนทนาบางทีเขาก็นึกหมั่นเขี้ยวคนตรงหน้านี้เหมือนกันที่มักทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่จริงแล้วมันมี!

เมื่อวาน?”

ใช่ เรื่องที่ผมชวนคุณมาปิดโปรเจ็คร่วมกันไงแขกหนุ่มลากเก้าอี้เข้ามาใกล้อีกจนคนนั่งอยู่กับที่ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการใดๆ ออกมามากกว่านั้น

ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะ!”

ก็ใช่น่ะสิ ผมถึงมาตกลงรายละเอียดกับคุณไงเขายังมีความกล้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเธอต้องเอนตัวชิดพนักเก้าอี้อีกเพื่อรักษาระยะห่างไว้

เสียเวลา อะไรที่ทำให้คุณมั่นใจว่าฉันจะต้องร่วมงานกับคุณ ที่ทำอยู่ก็แทบจะไม่มีเวลาอยู่แล้ว เดี๋ยวอีกหน่อยฉันไปเรียนต่อก็คงไม่มีเวลามาทำได้เต็มที่หรอกคำพูดของเธอเหมือนจะทำให้สีหน้าของเขาเจื่อนลงเล็กน้อย ธนาวุฒิถอยห่างออกไปหน่อยหนึ่ง...หน่อยหนึ่งจริงๆ ก่อนจะพูดออกมา

เดี๋ยวนี้มันยุคไหนแล้ว ไปๆ มาๆ ได้สะดวก โซเชียลมีเดีย จะแชท จะวิดีโอคอลข้ามประเทศก็ได้ ทุกอย่างง่ายนิดเดียว

นิชานันท์ถอนหายใจพรืดก่อนจะกลอกตามองบน...เพียงเล็กน้อย

 “I’m a Barbie girl, in the Barbie world. Life in plastic, it’s fantastic…” คนที่ตีเนียนบุกรุกเข้ามาตกใจเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ผละออก

เจ้าของโทรศัพท์กดรับสายทันทีโดยไม่ได้ดูว่าเป็นเบอร์โทรศัพท์ที่ติดต่อเข้ามานั้นเป็นของใคร

สวัสดีค่ะนิชานันท์ผินหน้าไปทางอื่น ขณะที่แขกผู้มาเยือนก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ลุกออกห่างไปไหน

หากแต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจเขาเพราะ  เมื่อเธอกำลังตะลึงเสียงจากคนปลายสายซึ่งน้ำเสียงนี้เธอจำได้ว่าเป็นของใคร

พี่พี...

นิด...พอจะว่างไหม เย็นนี้ไปหาอะไรทานด้วยกันได้รึเปล่า พีรกรเอ่ยชวนทันทีโดยไม่ได้นึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอที่จบลงแล้ว

ช่วงหนึ่งเธอเคยชอบเขาเมื่อตอนเรียนมอปลายและพอหลังจากจบมาความปลาบปลื้มก็ยังมีอยู่ไม่น้อย จนได้พบกันอีกครั้งเมื่อตอนทำกิจกรรมชมรมที่มหาวิทยาลัยเดียวกันขณะที่เธอเรียนอยู่ปีสาม นิชานันท์ตัดสินใจคบกับเขาหลังจากที่ชายหนุ่มเข้ามาตีสนิท แต่เพียงไม่กี่เดือนก็ต้องมีอันเลิกรากันไป เพราะจู่ๆ พีรกรก็เป็นฝ่ายบอกเลิกเธอและหันไปคบกับผู้หญิงอีกคนซึ่งเป็นรุ่นเดียวกันกับเขาและเป็นคนเดียวกับผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะแต่งงานไปด้วยไม่นาน

ไม่เหมาะมั้งคะ แล้วพอดีวันนี้นิดก็ไม่ค่อยว่างด้วยเธอปฎิเสธทันทีโดยไม่ใช้เวลาคิด ระหว่างพีรกรและเธอจบไม่ค่อยสวยเท่าไร ซึ่งหญิงสาวก็ไม่คิดแค้นเพราะเห็นว่าผู้หญิงคนใหม่ของเขามีดีกว่าเธอทุกอย่างจริงๆ

จากเด็กเฉิ่มเชยในวันนั้นนิชานันท์จึงได้ตั้งใจเปลี่ยนตัวเองโดยการหันมาดูแลตัวเองและแต่งตัวตามยุคสมัยขึ้นในวันนี้ โดยเรื่องราวที่ผ่านมานั้นอารยาไม่ได้รู้ทั้งหมด หล่อนเพียงรู้แต่ว่าเธอคบกับพีรกรเท่านั้น ไม่ได้ลึกถึงขนาดที่ทราบเกี่ยวสาเหตุที่เธอและเขาเลิกรากันไปที่เพราะว่ามีต้นเหตุมาจากมือที่สามหรือตัวเขาเอง ซึ่งที่ผ่านมาพีรกรก็ไม่ได้ติดต่อมาอีกเลย เว้นเสียแต่เพียงครั้งนี้ซึ่งหญิงสาวยังติดใจอยู่ว่าเขาไปเอาเบอร์โทรศัพท์ของเธอมาจากไหน

นิด พี่อยากจะเจอนิด อย่างน้อยก็สักครั้งหนึ่ง เกือบสิบปีแล้วนะที่พี่ไม่ได้เจอนิดเลย

แต่พี่พีแต่งงานแล้วนะคะ นิดว่ามันไม่เหมาะ....

พี่กำลังจะหย่า

พี่พี?”

ที่ผ่านมาพี่ไม่มีความสุขเลยสักนิด ที่พี่คบกับเธอเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจทั้งนั้น พี่ไม่ได้รักเขาเลยนะนิด และที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยเอาใจใส่พี่เลยเหมือนกัน ถึงจะแต่งงานแล้วเขาก็ยังควงคนอื่นอยู่

นิชานันท์นิ่งเงียบ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วตอบเขาไป พี่พีคะ เรื่องของเรามันผ่านมาแล้วนะคะ และนิดก็ไม่อยากจะทราบปัญหาชีวิตคู่หรือปัญหาส่วนตัวของพี่ด้วย ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วนิดขอวางสายก่อนนะคะเธอไม่รีรอให้เขาตอบกลับ มือเรียวก็กดวางสายลงทันที พออารมณ์สงบลงหญิงสาวก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีแขกที่เธอต้องต้อนรับอยู่อีกคน ซึ่งพอเธอหันไป หญิงสาวก็แทบจะเป็นลมอีกละรอบเมื่อร่างสูงเข้ามาใกล้แล้วใช้มือยันระหว่างโต๊ะและเก้าอี้คล้ายกับคร่อมเธอไว้อีกครั้ง!

คุณจะทำอะไร!” หญิงสาวรีบใช้เท้าดันพื้นเพื่อเลื่อนเก้าอี้ที่มีล้อของตัวเองถอยหลังออกห่างตามสัญชาตญาณอย่างลนลาน จนมิวายทำให้เขาต้องล้มลงเมื่อแขนที่ใช้ยันขอบโต๊ะนั้นพลาดท่าลื่นไถลไปด้วย ร่างสูงจึงเสียการทรงตัวแล้วเข้ามาล้มทับกองอยู่ตรงหน้าตักคนตัวเล็กราวกับคนไม่เคยออกกำลังกายที่ไม่มีแรงแม้แต่จะยืนทรงตัว แต่อะไรก็ไม่น่าตกใจเท่ากับใบหน้าของลิงชิมแปนซีที่เธอปรามาสไว้คว่ำหน้าล้มมาที่ตักของเธอเต็มๆ!

คนใส่กระโปรงตัวสั้นหน้าแดงแปร๊ดดด! เมื่อมีตัวประหลาดมาซุกซบกับขาอ่อนของเธอกะทันหัน!  อีกทั้งริมฝีปากของมันยังดูเหมือนจะขยับไต่ไล้สูงขึ้นไปอีก!

กรี๊ดดด!”

พี่นิดมีอะไรรึเปล่าคะ กรี๊ดด?!” มนิสราที่เข้ามาตามเสียงร้องของเจ้านายสาวแทบจะเป็นลมเมื่อเห็นเจ้านายอยู่กับแขกหนุ่มที่ชอบมาที่นี่บ่อยๆ ในท่าทีที่น่าหวาดเสียว!

ยิ่งได้เห็นคนที่หน้าคะมำลงบนขาเนียนสวยเงยหน้าขึ้นมาแล้วไล้เลียริมฝีปากสีเข้มของตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย คนที่เพิ่งเข้ามาเห็นก็ยิ่งช็อก มนิสรารู้ทันทีเลยว่าหล่อนกำลังเข้ามาผิดจังหวะ!

สาวน้อยเข้าใจทันทีว่าเสียงกรีดร้องของเจ้านายสาวเมื่อครู่ไม่ได้ร้องให้หล่อนช่วย แต่...เธอกำลังมีความสุขจนต้องปล่อยเสียงร้อง (คราง) ออกมา!

คนที่เครียดๆ อย่างพี่นิดปลดปล่อยตัวเองด้วยวิธีนี้สินะ...อย่าบอกว่าที่ผ่านมาที่คุณวุฒิมาบ่อยๆ ก็เพราะ...

ปรางขอโทษค่ะที่เข้ามาขัดจังหวะ! เชิญต่อกันตามสบายเลยนะคะ!” สาวน้อยบอกลาพร้อมกับปิดประตูดังปังอย่างไม่ลังเล

นิชานันท์ที่เริ่มได้สติหลังจากมึนๆ งงๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจึงลนลานรีบผละเขาออกอย่างตกใจ

เฮ้ยปรางไม่ใช่อย่างที่ปรางคิดนะ!” เธอพูดไปก็เท่านั้นเพราะคนที่เข้ามาบังเอิญเห็นก็ดันหายลับออกจากห้องไปเสียแล้ว

หญิงสาวแทบกรีดร้องออกมาอีกรอบ นี่นอกจากเธอจะถูกแต๊ะอั๋ง แล้ว เธอก็ยังเสื่อมเสียชื่อเสียงจนถูกเข้าใจผิดไปด้วย ฮืออออ

คนที่มีแต่เสียกับเสียจึงหันมาเล่นงานตัวการที่ทำให้เกิดเรื่องขายหน้ากับเธอถึงสองเด้ง!

คุณลุกออกไปได้แล้ว!”

คนตัวใหญ่เงยหน้าขึ้นไม่ยอมขยับออกห่างแม้ว่าเธอจะพยายามผลักไสเขามากเท่าใดก็ตาม ทว่าน้ำหนักแขนแกร่งที่วางพาดไว้บนหน้าตักก็ยังกดทับหน้าขาทั้งสองข้างรวมถึงก้นแข็งๆ ของคนหน้ามึนที่มานั่งทับเท้าของเธอที่สวมรองเท้าสลิปเปอร์นุ่มฟู

โอ๊ยย คุณผมรู้สึกหน้ามืดจังเลยจู่ๆ ร่างสูงก็นึกเกิดสำออยกะทันหัน!

จะลุกไม่ลุก!” นิชานันท์ผู้ไม่ยอมใจดีให้ที่พักพิงอาศัยอีกต่อไปเตรียมยกหนังสือเล่มหนาบนโต๊ะจะทุ่มเขาเป็นการขู่

เฮ้ย! ผมลุกแล้วๆจากที่ทำอิดออดกลับกลายต้องรีบลุกขึ้นพรวด

เพราะคุณคนเดียว! ยัยปรางเลยเข้าใจผิดไปหมดแล้ว!”

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้อมกับลูบจมูกโด่งที่มีริ้วแดงป้อยๆ ของตัวเอง ซึ่งเป็นเหตุทำให้คนเห็นหน้าแดงซ่าน เพราะจมูกที่ชนนั้นล่ะ มันชนเข้ากับขาอ่อนของเธออย่างแรง!

ก็เห็นคุณทำหน้าเครียดๆ เสียงดูซีเรียสตอนคุยโทรศัพท์ ผมก็เลยเป็นห่วง แต่พอฟังแล้วก็นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ

“??”

นี่ผมถามคุณจริง ยังรักผู้ชายคนนี้อยู่รึเปล่า

“…”

นิชานันท์ทำหน้าหงิกใส่คนถาม เธอไม่ได้คิดอะไรกับพีรกรแล้ว และก็ไม่คิดจะสานต่อใดๆ ด้วย!

เรื่องของฉัน! คุณไม่มีสิทธิ์มานั่งฟังด้วยซ้ำ! ไม่ว่าฉันจะคิดยังไงจะรู้สึกอะไรกับใคร คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาเสียมารยาทมาแอบฟังคนอื่นเขาคุยโทรศัพท์กัน!” คนไร้มารยาทแทบผงะ เป็นครั้งแรกที่เธอแสดงสีหน้าโกรธจริงจังถ้าคุณไม่มีธุระอะไรแล้วก็กลับออกไปได้แล้วค่ะ เชิญ!”

ใบหน้าหล่อเป๊ะของธนาวุฒิถอดสี เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองได้ไปกระตุกหนวดแม่เสือสาวที่จำศีลมาตลอดให้ตื่นขึ้นเข้าให้แล้ว “…ผมขอโทษ

รีบออกไปถ้าคุณไม่อยากให้ฉันโกรธไปมากกว่านี้ แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นคุณอีก ถ้าไม่มีธุระจำเป็น!”

 

พี่วุฒิ มีธุระอะไรรึเปล่าคะถึงเข้ามาหาหลินถึงที่นี่ปกติแล้วอารยาจะไม่พึงใจนักเมื่อเห็นรุ่นพี่ที่ชอบเธอมาตลอดเข้ามาหาถึงในห้องทำงาน ทว่าเมื่อไม่นานหลังจากที่เธอแต่งงานไป สายตาของเขาที่มองมาทางเธอก็สื่อความหมายเปลี่ยนไปเหมือนกับว่า...เขามีคนที่ชอบแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เธอ

อะฮึ่ม…”  ธนาวุฒิกระแอมออกมาทีหนึ่งก่อนจะเขยิบสะโพกที่อิงอยู่ประตูมาอิงอยู่บนโต๊ะด้านข้างของเธอแทน ช่วงนี้หลังเลิกงานหลินได้ไปทานข้าวกับเพื่อนบ้างไหม

อื่อ ไม่อ่ะค่ะ พี่ตั้มมารับทุกเย็น ถ้าจะเจอกันกับยัยนิดก็เสาร์อาทิตย์มากกว่า

งั้นเหรอร่างสูงทำท่าเข้าใจขณะที่มือไม้ก็ซุกไว้ในกระเป๋ากางเกงของตัวเองอย่างอยู่ไม่สุข

พี่วุฒิมีอะไรกับนิดรึเปล่าคำถามตรงๆ ทำเอาเจ้านายหนุ่มสะดุ้งราวกับมีความผิด

เฮ้ย เปล่า!...แค่ถามๆ ดู ไม่ได้มีอะไรเสียงทุ้มแก้ตัวเป็นพัลวันไม่ต่างจากท่าทีตกใจของสุนัขที่ได้ยินเสียงประทัด

อารยาหรี่ตามองหน้าเขาอย่างจับผิด ช่วงนี้รุ่นพี่หนุ่มมีท่าทีเปลี่ยนไป เขามักชอบเข้ามาถามไถ่ถึงเรื่องของนิชานันท์อยู่บ่อยๆ โดยทำท่าทีเป็นสนใจว่าเธอชอบกินอะไร ชอบสีอะไรจนเลยเถิดถามไปถึงเรื่องของเพื่อนสนิท ซึ่งมันน่าแปลกที่สุด!

ธนาวุฒิเคยแสดงออกมาตลอดว่าชอบเธอมาตั้งหลายปี แต่กลับเพิ่งจะมาถามว่าเธอชอบอะไร! สนใจอะไร มันใช่แล้วเหรอ ตกลงแล้วที่ผ่านมาเขาชอบเธอจริงๆ รึเปล่า!?

อารยาตะขิดตะขวงสงสัยอย่างหนัก จึงถามคนที่เป็นรุ่นพี่และเจ้านายหนุ่มของเธอทันที

ที่พี่วุฒิทำเป็นเข้ามาคุยกับหลินเรื่องจิปาถะทั่วไป แล้วเลยมาถึงยัยนิด สรุปแล้วพี่วุฒิชอบยัยนิดใช่ไหมคะ

 

                ธนาวุฒิเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่ไหนแต่ไรมาอารยาเป็นคนพูดตรงอย่างไม่เกรงใจเขาเป็นปกติอยู่แล้ว หากพอเขาแสดงออกมาให้รู้ว่าชอบหล่อน อารยาก็มีท่าทีเหินห่างมากขึ้น จนมีกำแพงบางอย่างขวางกั้นระหว่างเธอกับเขาอยู่ ทว่าในคราวนี้หญิงสาวกลับพูดตรงๆ ด้วยความสนิทใจกันมากขึ้นเหมือนในทีแรกที่รู้จักกันในฐานะรุ่นน้องที่เคยอยู่รั้วมหาวิทยาลัยและคณะเดียวกัน

ใช่ไหม!? พี่วุฒิชอบยัยนิดใช่ไหม?!” อารยาจี้คำถามที่คล้ายกับเอาค้อนน้ำหนักแปดปอนด์ทุบหัวขู่เขาแล้วสั่งให้เขาพูด

ไม่ได้ชอบสักหน่อย เอาอะไรมาพูดคนถูกซักเฉไฉไม่ยอมสบตา จนชักร้อนตัวและทนไม่ไหวจึงต้องขอตัวออกจากห้องของรุ่นน้องโดยเร็ว จากเดิมที่หวังว่าจะได้รู้อะไรเกี่ยวกับนิชานันท์บ้างหลังจากที่ไม่ได้ติดต่อเธอหลายวันก็กลับคว้าน้ำเหลวแถมยังถูกคว้านไส้จนพุงแทบกลวงไปหมด

นิชานันท์กับเขาไม่ได้ติดต่อกันมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว ทั้งที่เขาหมั่นเพียรโทรไป ส่งข้อความหาเสมอ แต่อีกฝ่ายทำเพียงแค่อ่านแล้วไม่ยอมตอบกลับ และเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาก็เข้าไปหาเธอที่ร้านทั้งสองแห่งที่เธอมี แต่กลับไม่พบเลยสักครั้งซึ่งมันเป็นการหลบหน้ากันชัดๆ ทั้งที่ปกติแล้วไม่ว่าเขาจะไปที่ร้านเมื่อไรก็แทบจะพบเธออยู่ทุกครั้งไป

ความรู้สึกปั่นป่วนในใจตอนนี้ยังไม่อาจสรุปไม่ได้ เขาก็ยังไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าความร้อนรนนั้นมาจากไหน มีสาเหตุแน่ชัดมาจากหญิงสาวรึเปล่า



 เรื่องนี้เป็น 1 ในสามของซีรี่ย์ 1 'ผูกรัก' นะคะ แยกอ่านก็ได้ อ่านทั้งหมดก็ฟิน (หนัก) อิอิ 


ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ จิ้มๆรูปๆรัวๆ 555  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

472 ความคิดเห็น

  1. #346 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:42
    ไม่มีให้คุย - ไม่มีที่ให้คุย
    คนที่ไปยืนขวาง - มายืนขวาง
    ว่าเป็นเบอร์โทรศัพท์ - ว่าเบอร์โทรศัพท์
    ตัดสินใจก็คบ - ก็ตัดสินใจคบ
    ทราบเกี่ยวสาเหตุ - ทราบเกี่ยวกับ..
    เลิกรากันไปที่เพราะว่า - เลิกรากันไปเพราะว่า
    ปองดอง - เกี่ยวดอง/ปรองดอง
    อีกละรอบ - อีกรอบ / อีกระลอก
    ผละเขาออกอย่างตกใจ - ผลักเขาออก..
    รักผู้ชายคนนี้ - คนนั้น
    อิงอยู่ประตู - อิงประตูอยู่
    #346
    0
  2. #66 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:13
    เนียนน่ะอี่พี่วุฒ
    #66
    0
  3. #62 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:43
    กล้าตอบหรือเปล่า ละเฮีย
    #62
    0
  4. #61 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:09
    รออ่านค่ะ ^^
    #61
    0
  5. #60 Meawkyoya (@panda1343) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:04
    อยากรู้มากว่าเกิดอะไรขึ้นไหงพี่วุฒิถึงมาชอบยัยนิดทั้งที่ตอนแรกชอบหลินมาตลอด แบบเพิ่งรู้ว่าชอบไรงี้หรอ5555555
    #60
    0
  6. #59 took1374 (@took1374) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:24
    อี.... พี่วุฒิ!!!!!!!!!!!!!
    #59
    0
  7. #56 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:09
    คนที่นิดชอบตอนเรียนนิ?
    #56
    0