ผูกรักฝากหัวใจ (สนพ.เขียนฝัน) ปิดซีรี่ย์ผูกรัก

ตอนที่ 2 : เพื่อนแสนสนิทที่เขาเคยชอบ 100% Rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 พ.ค. 60

   แบบเสื้อใหม่สำหรับคอลเลคชั่นต่อไปถูกร่างไว้คร่าวๆ ซึ่งคนวาดตั้งใจว่าจะปล่อยออกมาในช่วงซีซั่นใหม่ที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่นาน

                แม้แบบเก่าๆ ที่มีอยู่จะขายดิบขายดีจนแทบผลิตไม่หวาดไม่ไหวแต่ก็ต้องตัดใจปิดการจำหน่ายไปเพราะต้องการให้มีสินค้าใหม่ที่เหมาะกับตามฤดูกาลมากกว่ามาวางขายแทน

                ตาโตสวยนั่งเพ่งแบบที่ตัวเองวาดพร้อมกับพิจารณาถึงองค์ประกอบความเหมาะสมถ้าเป็นสีน้ำตาลจะสวยกว่าไหมน้า

นิชานันท์จบการออกแบบแฟชั่นมาในหลักสูตรระยะสั้นและอีกไม่นานเธอคิดว่าจะไปเรียนต่อด้านนี้โดยเฉพาะที่ต่างประเทศเพื่อจะนำประโยชน์จากการศึกษามาใช้ได้มากขึ้น แม้ว่าหญิงสาวจะไม่ได้จบเกี่ยวกับด้านนี้ในระดับปริญญาตรี เพราะต้องเรียนเกี่ยวกับด้านบริหารและการเงินตามใจคนที่บ้านซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบเท่าไร ซึ่งพอเรียนจบแทนที่จะเธอจึงกลับไปสานต่อด้านการออกแบบและสมัครทำงานกับบริษัทเสื้อผ้าของผู้หญิงซึ่งเป็นแบรนด์ดังเพื่อสร้างสมประสบการณ์ประมาณสองถึงสามปี ก่อนจะลาออกมาทำแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเอง

แม้จะลำบากในทีแรกที่ต้องเป็นคนเริ่มทำเองทั้งหมดตั้งแต่ออกแบบ ตัดเย็บจนไปถึงทำการขายและวางแผนการตลาด แต่ผลตอบรับก็คุ้มค่ากับความทุ่มเทที่เธอตั้งใจทำมัน

ที่จริงแล้วหลังจากเรียนจบ เธอต้องกลับไปทำงานที่บริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ของครอบครัว ทว่าก่อนหน้านั้นไม่นานเธอมีปากเสียงกับพ่อเกี่ยวกับปัญหาเรื่องบ้านเล็กบ้านน้อยที่มักจะกระทบกระเทือนไปถึงจิตใจแม่ พ่อจึงพูดตัดขาดและไม่ส่งเสียเธออีกต่อไป ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุให้ต้องแยกทำงานกับท่าน

 แล้วเนื้อผ้าถ้าเป็นผ้าใยสังเคราะห์จะดีกว่าผ้าฝ้ายรึเปล่า…” มือของคนวาดชะงักหลังจากได้ยินเสียงที่ถามขึ้นเมื่อครู่

หลิน!?” ผู้หญิงที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันคือเพื่อนสนิทของเธอ อารยา แกมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง มาตั้งแต่เมื่อไร

ตั้งแต่นั่งทำงานมาแทบไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเลย อารยาโผล่ขึ้นมาราวกับวิญญาณ ซึ่งคงเป็นเพราะเสียงปิดประตูของห้องนี้ค่อนข้างเบา เจ้าของห้องจึงคิดว่าเธอต้องหากระดิ่งเล็กๆ นำมาคล้องไว้ที่ด้ามจับประตูเพื่อเตือนเมื่อมีคนเข้ามาเยือน

ก็ประมาณสองนาทีก่อนไง ฉันเข้ามาก็เห็นแกวาดๆ เขียนๆ อะไร พอมองดูอยู่ได้สักพักก็เลยถาม ถ้าเสร็จแล้วฉันขอจองเป็นตัวแรกเลยนะ

คอลเลคชั่นนี้พิเศษฉันจะไม่ให้ฟรีหรือส่วนลดหรอกนะจ๊ะ

งกจัง!!” คนเป็นเพื่อนกร่นบ่นก่อนจะพากันหัวเราะอย่างขำขัน อารยาเป็นเพื่อนสนิทกับนิชานันท์มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม และแทบจะเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ยังคงสนิทกันอยู่จากหมู่คนมากมาย เพราะหล่อนเป็นคนพูดตรง จริงใจ คอยช่วยเหลือในยามลำบาก แม้ว่าฐานะทางบ้านจะต่างกันมาก แต่นิชานันท์ก็ไม่เคยคิดว่ามันเป็นอุปสรรคสำหรับมิตรภาพระหว่างเธอและอารยา

แล้วลมอะไรหอบมายะ ตั้งแต่แกท้องมาพี่ตั้มก็ไม่เคยปล่อยให้แกไปไหนมาไหนตามลำพังนี่พี่ตั้ม หรืออภิวัชร สถาปนิกรูปหล่อผู้เป็นเพื่อนของพี่ชายหรือสามีของเพื่อนสนิทสาว

ตลอดมาอารยาเป็นผู้หญิงซึ่งหวงความโสดของตัวเองเป็นอย่างยิ่ง หล่อนเป็นเหมือนสาวยุคใหม่ที่มีแนวคิดทางตะวันตกซึ่งไม่ต้องการง้องอนผู้ชายให้ช่วยทำหน้าที่เป็นสามีหรือแม้แต่พ่อของลูก เพียงแค่ต้องการน้ำเชื้อเพื่อมาผสมทำเป็นตัวอ่อนและเอามาฝังไว้ที่มดลูกเท่านั้น แต่ดูเหมือนสวรรค์จะเข้าข้างประทานตาวิเศษมาให้ ทำให้หล่อนเล็งเห็นผลว่าอภิวัชรสมบรูณ์และเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะทำหน้าที่พ่อของลูก!

แม้ดูผิวเผินอภิวัชรเหมือนจะตกเป็นเหยื่อของยัยเพื่อนตัวแสบ แต่ใครจะรู้ดีว่าแท้ที่จริงแล้วอารยาต่างหากที่เป็นเหมือนเหยื่อซึ่งถูกชายหนุ่มล่อให้ไปติดกับ! โดนเขารวบทั้งหัวทั้งหาง! ไปไหนไม่รอด ต้องกลืนน้ำลายตัวเองให้กับคำพูดที่เคยบอกไว้ว่า ฉันจะไม่แต่งงาน!’

พี่ตั้มมาส่งน่ะ  ฉันท้องแค่ไม่กี่เดือนเองนะ ถ้าไม่ได้ไปไหนเลยคนเป็นแม่ลูกแฝดอย่างฉันก็เครียดตายสิ

แกนี่มันเหมือนแม่ลิงจริงๆ เลยนะ แทนที่จะพักผ่อนอยู่บ้านลูบพุงนอนรอสามี แต่นี่กลับขอสามีออกมาเที่ยวนอกบ้าน!”

ฉันรู้ดีย่ะ ว่าอะไรเหมาะไม่เหมาะ ควรไม่ควร แล้วสามีฉันก็เข้าใจด้วย เขาไม่มานั่งกักขังฉันไว้อยู่เดียวดายแค่ในบ้านอย่างเดียวหรอกเพื่อนสาวพูดเป็นปกติด้วยสีหน้ารื่นรมย์ แต่สำหรับคนฟังแล้วถือว่าเป็นการย้ำใจสาวโสดวัยสามสิบเป็นอย่างมาก!

ใครจะโชคดีเหมือนแกนะ โอ๊ยยยคิดไปคิดมาก็อิจฉา แล้วเมื่อไรฟ้าจะโปรดผู้ชายแบบพี่ตั้มมาให้ฉันมั่งนิชานันท์แกล้งว่าตัดพ้อ แต่ถึงอย่างไรในใจเธอก็ยินดีกับเพื่อนสาวด้วย

นี่ แกก็ลองมองผู้ชายรอบตัวแกสิ อย่างพี่วุฒิเป็นไง เค้าก็ไม่เลวนะ

คนถูกหยอกสะดุ้ง เมื่อเพื่อนพูดถึงคนที่เธอไปช้อปปิ้งด้วยเมื่อวันก่อน “…จะบ้าเหรอ! อย่างอิตานั่นอ่ะ ต่อให้คุกเข่าต่อหน้าฉัน ฉันก็ไม่มีทางยอมรับหรอก!”

อารยาเงียบไปครู่หนึ่งคล้ายกับทึ่งๆ พูดแค่นี้ทำไมต้องหน้าแดงด้วยอ่ะยิ่งหล่อนแซวแก้มของนิชานันท์ก็ยิ่งมีสีจัดขึ้น

เปล่าไม่มีอะไรเสียงของคนร้อนตัวแผ่วเบาจนอารยาหรี่ตาลงเพื่อมองอย่างจับสังเกต

ไม่จริง ระหว่างแกกับพี่วุฒิมีอะไรกันในหญ้าแฝกจริงๆ ใช่ไหม?!”

ไม่มี้ ไม่มี ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละคนไม่โกหกพูดเสียงสูง

โกหก! ฉันรู้จักแกมากี่ปีฉันดูออกนะนิดแกกำลังเขิน!”

ไม่ได้เขิน…” นิชานันท์กดเสียงลงต่ำเหมือนทุกครั้งที่เธอชอบตื่นเต้น ก็แกก็รู้ว่าฉันไม่ได้ชอบเขา

ตอนนี้อาการแกออกยิ่งกว่าตอนชอบพี่พีอีก ฉันจำได้! ตอนมอสี่ตอนที่แกเจอเขาทุกครั้งหน้าแกก็จะแดงแบบนี้!” อารยาย้อนนึกไปเมื่อสมัยเธอกับนิชานันท์ยังคงอยู่มอปลายแล้วตอนนั้นเธอก็ได้ชอบรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งชื่อพีรกรที่ขณะนั้นเขาอยู่ชั้นมอหก ซึ่งเป็นคนที่หน้าตาดีระดับเดือนของมหาวิทยาลัย ทว่าเธอเพิ่งจะได้ยินข่าวเมื่อไม่นานมานี้ว่าชายหนุ่มแต่งงานไปแล้ว

บ้า! แกจะเปรียบแบบนั้นไม่ได้หรอก ตอนนี้กับตอนนั้นมันไม่เหมือนกัน…”

ไม่เหมือนกันยังไง

ก็ตอนนี้ฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่พีแล้วนี่

“…แล้วกับพี่วุฒิล่ะ คิดอะไรรึเปล่า

“…” ริมฝีปากอิ่มสีพีชเม้มแน่น ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วพูดออกมาอย่างมั่นใจ ล้านเปอร์เซนต์! แกดูปากฉันนะ! ฉัน ไม่ ได้ คิด อะไร กับอิตาพี่วุฒิ!!”

 

มือบางรีบจัดเสื้อผ้าให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยก่อนที่ร้านจะเปิด หากสมองของเธอกลับพาลไปคิดอีกอย่างเมื่อมีภาพของใครบางคนที่ก่อกวนใจมาตั้งแต่วันก่อน

จอมหลงตัวเองและกวนประสาท

หลังจากที่ธนาวุฒิอกหัก ตั้งแต่อารยาแต่งงานกับอภิวัชร ก็ดูเหมือนว่าธนาวุฒิจะไม่ค่อยรู้สึกเสียใจเท่าไรเหมือนที่หลายๆ คนคาดคิด เขาเลิกหมกมุ่นกับการจีบเพื่อนสาว แต่กลับมาตามตื๊อเธอแทน...

                หากหลังจากวันที่เขาคอยตามเธอไปช็อบปิ้งและรับประทานอาหารเย็นด้วย ชายหนุ่มก็ไม่ได้ติดต่อมาหาเธออีกเลย

พี่นิดช่วงนี้ดูเหม่อๆ รึเปล่าคะ รึว่าช่วงนี้มีความรักก็เลยมัวแต่เหม่อคิดถึงใครบางคนอุ๊ย ปรางขอโทษค่ะมนิสรารีบปิดปากของตัวเองเมื่อเจ้านายสาวมองตาขวางอย่างไม่สบอารมณ์ปรางขอโทษ ปรางไม่คิดว่าพี่นิดจะอารมณ์ไม่ดีอยู่…” หล่อนแก้ตัวเสียงเบา ก่อนจะสงบเสงี่ยมจัดเสื้อบนชั้นให้เรียบร้อยต่อไป

พี่ก็แค่อารมณ์ไม่ดีอ่ะ สงสัยเมนส์เดือนนี้มันจะไม่มา

                มนิสราหลุดขำพรืดกับข้ออ้างของเจ้านายสาว เธอทำงานมาที่นี่ก็หลายปีแล้ว แต่ไม่เคยเห็นว่านิชานันท์จะมีทีท่าเหม่อลอย แต่ละวันคอยชะเง้อมองไปที่หน้าร้านประหนึ่งว่ารอใครบางคนมาหา

                พี่นิดก็เราเป็นผู้หญิงนะคะ ควรจะเหนียมอายไว้บ้างหล่อนแกล้งว่าหยอกเจ้านาย

                “อายอะไร ผู้หญิงยุคใหม่ กล้าพูดกล้าแสดงออกจ้ะ มัวแต่อ้ำๆ อึ้งๆ อย่างนี้จะไปตามผู้ชายทันได้ยังไงล่ะ

                “ก็เพราะพี่นิดเป็นแบบนี้ไงคะ ผู้ชายเลยหนีกันไปหมด…”

                “อะไรนะ?!”

                “…เปล่าค่ะ ปรางแค่บอกว่าพี่นิดอ่ะสวยเกินไปหนุ่มๆ ก็เลยหนีเจ้านายสาวทำหน้าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับสิ่งที่หล่อนพูด หล่อนจึงรีบเบี่ยงประเด็นไปทางอื่นทันทีที่มีคนเข้ามาร้านได้ถูกจังหวะ

                พี่นิดคะ นั่นพี่น็อตไม่ใช่เหรอ?” คนเห็นชี้ให้เจ้านายสาวดูพี่ชายซึ่งนานทีปีหนนพรัตน์จะแวะเข้ามาเยี่ยมและแทบทุกครั้งเขาจะต้องมีของติดไม้ติดมืออย่างเช่นขนมแถวหน้าบริษัทมาฝากตลอด

                พี่น็อต วันนี้นึกยังไงถึงมาได้คะเนี่ยน้องสาวแซวพี่ชายร่างสูงในมาดหนุ่มธุรกิจซึ่งอยู่ในชุดสูทเต็มตัว พี่ชายของเธอสง่า ทว่าจริงๆ แล้วดูขี้เล่นต่างจากมาดนักธุรกิจหนุ่มมาก หากนิสัยพวกนี้ดูเหมือนจะหายไปได้พักใหญ่ หลังจากที่เขาเริ่มเคร่งเครียดกับการทำงานมากขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

                ว่างไง พอดีว่าบ่ายจะต้องไปดูงานแถวลาดพร้าว พอผ่านมาทางนี้ก็เลยแวะเอาขนมมาฝาก เห็นบ่นว่าอยากกินแต่ไม่มีเวลาไปซื้อ

                ช่างเป็นพี่ที่ดีจังเลยนะคะเนี่ย แล้วนี่เดี๋ยวจะกลับเลยรึเปล่าคะ หรือจะอยู่ทานอะไรหน่อยไหม

                “ขอน้ำสักแก้วก่อนดีกว่า นี่เดินมาก็รู้สึกกระหายมากเลยมนิสราที่ฟังสองศรีพี่น้องคุยกันจนลืมทำหน้าที่จึงรีบไปนำน้ำมาให้ทันที

                 นี่ตั้งใจจะทำแบบนี้ถึงเมื่อไรจู่ๆ พี่ชายที่เพิ่งจะมาถึงก็พูดขึ้นขณะที่กำลังนั่งบนเก้าอี้สีแดงดีไซน์เก๋

                นี่พี่น็อตหมายถึงอะไรคะ

ก็หมายถึงทำงานที่ร้านนี้ไง นิดก็รู้ว่าบริษัทเราใหญ่มาก จะให้พี่มารับภาระคนเดียวมันก็ไม่ไหว อีกอย่างญาติพี่น้องเราก็จ้องจะฮุบตำแหน่งบริหารงานกันหมดอยู่แล้ว ถ้านิดไม่เข้ามาช่วยอะไรเลย อีกหน่อยเราจะต้องเสียอำนาจไปเลยนะเพราะอย่างน้อยนิชานันท์ก็สมควรเข้ามาทำงานของครอบครัวที่มีมูลค่าสูงกว่าธุรกิจเล็กๆ ที่ทำอยู่ตอนนี้มาก

พี่น็อตก็รีบมีลูกสิคะ พอมีลูกเยอะๆ จะได้ไม่ต้องกลัวว่าเราจะเสียอำนาจไป คนไม่อยากเข้าไปทำงานพูดบ่ายเบี่ยงพร้อมกับแกล้งเมินเขาโดยการหันไปพับเสื้อผ้าบนชั้นวางต่อ

นิด…” เสียงของพี่ชายกดลงต่ำจึงทำให้นิชานันท์รู้ว่าเขาจริงจังกับเรื่องนี้มากแค่ไหน

พี่น็อตก็รู้ว่านิดไม่ชอบอ่ะ แล้วอีกอย่างพ่อก็ตัดขาดนิดออกจากกองมรดกไปแล้วไง นิดกลับบ้าน ยอมเดินทางไปกลับทุกวันนี้ก็เพราะแม่เคยขอไว้ต่างหาก

ตอนนั้นพ่อพูดเพราะว่าโกรธเธอ

“…”

ตอนนี้ถึงท่านจะไม่คุยด้วย แต่ท่านก็ไถ่ถามหาเธอตลอดนะ

พอเถอะพี่น็อต นิดไม่อยากฟังละ ถ้าไม่รีบไปทำงาน นิดจะขอตัวไปจัดเสื้อผ้าฝั่งโน้นก่อนนะคะร่างบางกำลังจะเดินจากไป หากไม่นานมนิสราก็มาพร้อมกับน้ำและพาแขกคนสำคัญมาด้วย

พี่นิด คุณมิ้มมาแล้วค่ะเจ้าของชื่อที่มนิสราเอ่ยถึงคือดารานางเอกสาวที่กำลังมีกระแสดังมากในช่วงนี้ ซึ่งนิชานันท์รู้จักเธอในฐานะเพื่อนร่วมรุ่นเมื่อตอนเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน จึงติดต่อขอให้เพื่อนสาวมาช่วยเป็นนางแบบให้ร้านของเธอ

มิ้ม! เฮ้ยมาจริงๆ ด้วย เราคิดว่ามิ้มจะไม่สะดวกมาซะแล้วนิชานันท์พูดอย่างยินดีพร้อมกับเข้าไปจับมือมณฑิราด้วยความดีใจ ตอนแรกเราคิดว่ามิ้มจะยุ่งจนไม่ยอมช่วยแบรนด์เสื้อผ้าเล็กๆ อย่างเราแน่เลย

พูดอย่างนั้นได้ไง เราเป็นเพื่อนกันนะ แล้วแบรนด์เสื้อผ้าของนิดถึงจะแบรนด์เล็กซักหน่อย แต่เซเลบคนดังทางฝั่งฮอลลีวู้ดก็ใส่กันแบบนี้ไม่ธรรมดาแล้วจ้ะ

สองสาวพูดกันอย่างสนุกสนานจนกระทั่งรู้สึกได้ว่าสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมองมาอยู่และกำลังเตือนกลายๆ ว่าพวกเธอกำลังลืมทำอะไรบางอย่างไป

 เออมิ้ม นี่พี่น็อต พี่ชายนิดเอง ส่วนนี่มิ้มค่ะ พี่น็อตคงรู้จักแล้ว เธอมีผลงานโฆษณาขึ้นป้ายตั้งหลายที่ ไม่รู้จักก็แปลกแล้วเนอะ

“…ไม่รู้จัก นพรัตน์พูดขึ้นฉับพลันพร้อมทั้งนัยน์ตาส่งมาให้ดาราสาวอย่างเป็นประกายคล้ายอยากจะทำความสนิทชิดเชื้อด้วย จึงทำให้คนที่มีชื่อเสียงอย่างมณฑิราเขินจนวางท่าทีไม่ถูก

พี่น็อตนี่เชยชะมัด เขาออกจะดังขนาดนี้มาบอกว่าไม่รู้จักได้ยังไง น่าเกลียดจริงๆถึงแม้จะพูดไปหากนิชานันท์ก็รู้ทันพี่ชายจอมกะล่อนเป็นอย่างดี ทำเป็นตีท่านิ่ง แต่สายตานี่อ่อยและทอดสะพานให้เพื่อนสาวของเธอเป็นที่สุด

วันนี้มิ้มติดงานที่อื่นอยู่ด้วยใช่ไหม งั้นเรารีบไปลองชุดกันก่อนดีกว่า มีตั้งหลายชุดที่นิดคิดว่าเหมาะกับมิ้ม ปะๆ เดี๋ยวจะไม่ทัน

จ้ะมณฑิราตอบรับก่อนจะรีบดึงสายตาออกจากชายหนุ่มซึ่งเป็นพี่ชายของเพื่อน หล่อนรีบก้าวไปตามแรงจูงโดยไม่หันกลับไปมองเขา

ดูเหมือนผู้ชายคนนี้กำลังส่งสายตาที่มีความนัยมาให้ ซึ่งมันทำให้หล่อนรู้สึกตื่นเต้น


 เรื่องนี้เป็น 1 ในสามของซีรี่ย์ 1 'ผูกรัก' นะคะ แยกอ่านก็ได้ อ่านทั้งหมดก็ฟิน (หนัก) อิอิ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

472 ความคิดเห็น

  1. #344 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 21:19
    ทำงานเกี่ยวกับด้านนี้ - ด้านนั้น [บอกว่าไม่ได้เรียนด้านนี้(ออกแบบ)เพราะต้องไปเรียนบริหาร และไม่ได้ทำงานด้านบริหารก็ต้องเป็นด้านนั้น]

    สร้างสม - สั่งสม
    อีกต่อไปก่อนทั้งที - อีกต่อไปทั้งที่
    กร่นบ่น - ก่นบ่น
    ผสมพันธ์ - พันธุ์
    เป็นการย้ำใจสาวโสด - ย่ำใจ
    ไม่เลวนะแกก - แก
    พาลให้นึกถึง - พานให้

    จริงๆแล้วดูขี้เล่น - จริงๆแล้วขี้เล่น (บอกว่าต่างจากภาพลักษณ์ที่เห็น ก็ไม่ควรใช้ว่า "ดู" นะ)

    ไปตั้งแต่เมื่อไร - ไปถึงเมื่อไร
    จะได้มาต้องคาดหวัง - ไม่ต้องคาดหวัง
    #344
    0
  2. #57 fsn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:28
    จะเป็นคู่ที่สองมั้ยคะ
    #57
    1
  3. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 00:07
    เย่รอบสองค่ะ กลับมาอัพต่อแล้วใช่มั้ยคะ จะไม่รอเก้อแล้วใช่ป่าว รอนะคะ
    #51
    0
  4. #50 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 17:02
    สารภาพว่าลืม55555555
    #50
    0
  5. #49 Loris. (@bahbarr-loris20) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 14:35
    อิพี่น็อตก็จะมีคู่กับเค้าแล้วเหรออออออ :D
    #49
    0
  6. #48 ยัยบ๊อง555 (@Yai_bong555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 12:57
    ไม่ลืมคร่าาาา
    รออยู่
    #48
    0
  7. #46 Nany (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 17:51
    รออยู่นะคะชอบพลอตมากค่ะ
    #46
    0
  8. #45 tangmefasai73 (@tangmefasai73) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 09:21
    มาต่อเร็วๆๆนะคะ น่ารักคู่นี้
    #45
    0
  9. #43 paesunflowerpn (@paesunflowerpn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:36
    อย่ากลืนน้ำลายตัวเองนะจ๊ะ
    #43
    0
  10. วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 12:31
    รอค่ะๆ เย่ๆในที่สุดไรท์ก็มาอัพแล้ว เกือบลืมเรื่องนี้ไปเลย
    #41
    0
  11. #40 luv4evaluv (@luv4evaluv) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:03
    เย้ๆๆๆ รอค่ะ
    #40
    0
  12. #39 mummy_yaoi (@mimm5341) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:36
    ไม่ได้คิค = คิดไปแล้ว
    #39
    0