ผูกรักฝากหัวใจ (สนพ.เขียนฝัน) ปิดซีรี่ย์ผูกรัก

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 ----------- 100% + แจ้ง E - Book มาค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 พ.ค. 60

ร่างสูงในเสื้อยืดสีเทาสว่างเข้ากับกางเกงสีครีมเข้มเดินเข้ามาในร้านเสื้อผ้า Nicha ในมือของเขาถือถุงขนมเค้กที่ซื้อมาจากร้านดังติดมาด้วย

 สวัสดีค่ะ พี่วุฒิ หายหน้าหายตาไปนานเลยมนิสราที่กำลังจัดเสื้อผ้าอยู่บริเวณหน้าร้านเอ่ยแซ็ว ว่าแต่วันนี้มาแต่เช้าเชียวนะคะ ให้ปรางไปตามพี่นิดออกมาไหมคะพนักงานสาวทำท่าจะเข้าไปตามเจ้านายในห้องหากแขกหนุ่มคนสำคัญของร้านก็รั้งไว้ก่อน

เดี๋ยวพี่เข้าไปหาเองดีกว่าคนมีเสน่ห์บอกพร้อมกับยิ้มบางๆ ตามมารยาทให้คนเห็นแทบละลาย

ดวงตาใสจับจ้องร่างสูงจนหายลับตาเข้าห้องทำงานของเจ้านายสาว ยิ้มทีอย่างกับพระเอกซีรี่ย์เกาหลีเลยอ่ะ นี่ถ้าไม่ได้กิ๊กกับพี่นิดอยู่นะ มะปรางค์จะอ่อยสุดพลังเลย!” ขบคิดไปก็เท่านั้นเพราะเห็นกันอยู่ๆ ว่าสายตาของธนาวุฒิเวลาจับจ้องนิชานันท์นั้นแพรวพราวและหวานหยดย้อยมากมายเพียงใด หากแต่ดูเหมือนเจ้านายสาวของหล่อนจะพยายามทำเป็นมองข้ามและเมินเฉยเพื่อกลบเกลื่อนเสียงหัวใจของตัวเอง

 

ร่างสูงแอบเปิดประตูเข้ามาในห้องเงียบๆ เขาแอบเห็นเจ้าของห้องกำลังก้มๆ เงยๆ ทำอะไรสักอย่างจึงเข้ามายืนอยู่ข้างหลังเพื่อชำเลืองมอง หากก็เห็นว่าเธอกำลังหยิบกระดาษที่วาดแล้วออกมาจากโต๊ะ ในแผ่นนั้นเป็นแบบที่เธอระบายสีตกแต่งใส่รายละเอียดทั้งหมด ซึ่งมันเป็นสีและแบบเดียวกับเสื้อที่เธอสวมใส่อยู่ในตอนนี้

 Tent Dress สีม่วงอ่อน  ขณะที่สายคล้องก็เป็นผ้าคล้ายกับชีฟองแบบผูกโบว์ไว้ข้างหลัง เรียกความเด่นให้คนสวมใส่เป็นอย่างดี ยิ่งหญิงสาวเกล้าผมขึ้นเป็นมวยสูงก็ยิ่งโชว์แผ่นหลังนวลเนียนให้คนเห็นตาพราว...คันไม้คันมืออยากจะลูบไล้

มันทำให้เขานึกถึงวันที่เกิดอุบัติเหตุล้มจนหน้าคะมำและดันเข้าไปซุกซบกับหน้าขา(อ่อน)ของเธอ

ให้ตายเถอะ! นี่เธอกล้าใส่เสื้อผ้าแบบนี้โชว์ให้คนอื่นเห็นได้ยังไง!?

หญิงสาวที่ไม่รู้ว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้องเพิ่งจะรู้สึกได้ว่าข้างหลังร้อนผ่าวราวกับมีคนจับจ้อง คนระแวงจึงรีบหันไปดูเพื่อให้หายแคลงใจ ทว่าหญิงสาวก็เกือบกรีดร้องออกมาในระดับสองร้อยห้าสิบเดซิเบลเมื่อคนตรงหน้าทำตัวเหมือนไอ้โรคจิตมองเธอจนเลือดกำเดาเขาแทบไหล!

นี่คุณเข้ามาทำอะไรเนี่ย! เข้ามาทำไมไม่บอกก่อน!?” เจ้าของห้องวีนแตก คล้ายกับว่าเขาบุกรุกเข้ามายังห้องแต่งตัวทั้งที่เป็นเพียงแค่ห้องทำงาน และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้ามาอย่างถือวิสาสะ

นอกจากจะตกใจที่จู่ๆ เขาก็โผล่มาแล้ว เธอก็ยังร้อนรนหนักยิ่งขึ้นเพราะว่าธนาวุฒิทำเหมือนวันนั้น...วันที่เกิดเหตุวุ่นๆ (อันน่าหวาดเสียว)ขึ้น

ก็...มาเล่นๆ

คนฟังขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ...นี่คุณว่างนักรึไงคะ ถึงชอบมาที่นี่จังเลย

                “ก็ไม่ได้ว่าง ผมแค่ต้องการมาเดินเล่น อีกอย่างผมก็มีที่ให้ไปอีกตั้งเยอะ แต่ไม่รู้ทำไมพอรู้สึกตัวอีกทีก็มายืนอยู่ตรงนี้แล้ว สงสัยจะมีแม่เหล็กดึงดูดระหว่างผมกับร้านของคุณมั้งเขาพูดอย่างไม่ยี่หระ ขัดกับใบหน้าของเจ้าของร้านที่แดงซ่าน หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะบอกให้เขานั่งลง

                “ผมซื้อขนมมาฝาก ผมรู้นะว่าคุณชอบทานเค้ก แล้วนี่ก็เป็นเค้กไขมันต่ำ วัตถุดิบล้วนแต่คัดสรรมาให้มีประโยชน์ นั่นก็คือร้านเดียวกับที่คุณชอบ หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธนะ

                คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบร้านนี้

                คนถูกย้อนถามอึกอักก่อนจะตีเนียนตอบกลับไป หลินเคยบ่นเรื่องนี้ให้ฟังอยู่บ่อยๆ แล้วก็บังเอิญที่ผมดันจำมันได้ เขายักไหล่ทำท่าเหมือนไม่ใส่ใจ ทว่าในความจริงแล้วเขารู้ดีว่าเพราะเหตุใด

            ที่พี่วุฒิมาถามหลินแบบนี้ ไปถามมันตรงๆ ไม่ดีกว่าเหรอ

            ‘เขาเกลียดพี่จะตาย เขาไม่ยอมบอกพี่หรอก

            อารยาถอนหายใจก่อนจะบอกเขาไป นิดมันชอบทานเค้กร้านประจำแถวหน้าห้างร้านของมันอ่ะ เพราะไขมันต่ำแล้วก็อร่อยด้วย หลินก็ไปทานที่นั่นกับมันบ่อยๆ

            ธนาวุฒิพยักหน้ารับก่อนจะสั่งให้สมองประมวลเพื่อจดจำสิ่งนี้

            ‘พี่วุฒิ หลินว่าจะเดินหน้าจีบๆ มันก็รีบทำไปเถอะ อย่าฟอร์มมากเอาเรื่องงานมาอ้างเลย นิดมันไม่ได้เกลียดพี่วุฒิหรอก แต่อาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมามันเป็นเพื่อนของหลินก็เลยมีอคติกับพี่แล้วคอยกันท่าให้หลินตลอด ที่จริงหลินก็ว่าช่วงนี้นิดมันดูแปลกๆ อยู่นะ บางทีมันอาจจะรู้สึกอะไรกับพี่วุฒิไปแล้วก็ได้

            เขาอาจจะรู้สึกกับแฟนเขาก็ได้ ชายหนุ่มยังไม่วายแกล้งหยอกประเด็นนี้

            นิดมันยังไม่มีแฟนสักหน่อย จะมีก็แต่พี่วุฒินั่นแหละที่คอยวอแวมัน

            แม้คำพูดจะไม่รื่นหู ทว่ามันก็ทำให้เขาสุขใจที่สุด เพียงโทรศัพท์คุยกับอารยาได้ไม่นานก็รู้สึกว่ามีเสียงกระแอมทุ้มอยู่ข้างๆ หล่อนดังขึ้น ซึ่งก็คงจะเป็นสามีที่ยังไม่วางใจเรื่องเขาและไม่ชอบให้เมียตัวเองมาคุยกับคนที่เคยจีบหล่อนมาก่อน ธนาวุฒิที่เข้าใจสถานการณ์ดีจึงรีบขอตัววางสายโดยทันที

            นิชานันท์ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเลิกขึ้นอย่าง(พยายาม)ไม่คิดอะไร เดี๋ยวฉันต้องออกไปโรงพยาบาล คุณจะอยู่ต่อรึเปล่า

                “ไปโรงพยาบาล ไปทำไม?”

                ฉันมีนัดไปตรวจสุขภาพ แล้วก็เช็คไทรอยด์ด้วยหญิงสาวบอกพร้อมกับทยอยเก็บของลงบนโต๊ะให้เป็นระเบียบ ส่วนแบบที่เธอหยิบขึ้นมานั้นเตรียมไว้ให้มนิสราเพื่อให้ช่างตัดเย็บซึ่งเป็นเพื่อนรู้จักในร่วมคลาสเดียวกันเมื่อตอนเรียนออกแบบมารับไปทำซึ่งหล่อนมีโรงงานรับผลิตเสื้อผ้า แต่เดิมเธอลองใช้แบบนี้ตัดเพื่อให้ตัวเองใส่เท่านั้น ทว่าเมื่อมีแต่คนบอกว่าสวยก็อยากจะให้ลองทำออกมาดูเป็นตัวอย่างสองถึงสามสีก่อนจะตัดสินใจผลิตสินค้าจริง

                “คุณเป็นไทรอยด์ด้วยเหรอ

                ใช่ ฉันเป็น เป็นมาตั้งแต่ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยแล้วล่ะเธอบอกพร้อมกับลุกขึ้นยืน งั้นฉันไปก่อนนะคะ ถ้าอยากนั่งเล่นอยู่นี่ก็ตามสบายเธอหยิบกระเป๋าถือขึ้นมา หากก็แทบชะงักเมื่อได้ยินเพื่อนร่วมห้องพูดขึ้น

                “งั้นผมไปด้วย

                นิชานันท์หันกลับไปมองเขาอย่างแปลกใจ “…”

                “เอาน่า วันนี้ผมว่าง เดี๋ยวผมไปส่งคิ้วเรียวขมวดมองเขา ทว่าเธอก็ไม่ได้ทันคิดอะไรมากเพราะมือบางที่ว่างอยู่ถูกหยิบฉวยโดยคนตัวโตที่โพล่งอาสาว่าจะไปด้วยแล้ว

 

                นิชานันท์ออกมาจากห้องตรวจหลังจากพบหมอเสร็จ คุณหมอบอกว่าผลการตรวจเลือดของเธอเป็นปกติ และยังคงให้รับประทานยาตามเดิม ซึ่งแม้ว่าเธออยากจะหายจากโรคไทรอยด์นี้เต็มที ทว่าก็ยากที่จะหายไปโดยเร็ว ซึ่งมีช่วงหนึ่งที่มันเคยหายไปสักระยะแต่แล้วก็กลับมาเป็นอีกเพราะดูแลสุขภาพตัวเองได้ไม่ดีเท่าที่ควร โรคนี้ทำให้เธอค่อนข้างมีความแปรปรวนทางอารมณ์และเหนื่อยง่าย หญิงสาวจึงต้องพยายามทำสมาธิและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ

                หญิงสาวหรี่ตามองชายหนุ่มที่นั่งรอเธออยู่ไม่ไกล เขานั่งเยื้องอยู่บริเวณหน้าห้องตรวจ หากสายตาก็จับจ้องสมาร์ทโฟนที่ถืออยู่โดยเลื่อนขึ้นๆ ลงๆ แล้วก็พิมพ์อะไรสักอย่างลงไปในนั้นซึ่งคนเห็นก็เชื่อไปมากกว่าครึ่งแล้วว่าเขากำลังคุยอะไรสักอย่างกับใครสักคนที่คงไม่พ้นสาวๆ เป็นแน่

                ร่างบางทำท่าย่องเข้าไปใกล้ๆ ทำทีเป็นไม่ให้เขารู้ตัวก่อนจะชะเง้อเข้าไปมองว่าคนก้มหน้ากำลังทำอะไรอยู่ ซึ่งหน้าจอของเครื่องมือนั้นก็ปรากฏช่องสนทนาเขากับบุคคลหนึ่งซึ่งเธอไม่สามารถเดาได้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย หรือแม้แต่ว่าเขาคุยอะไรกัน

                แอบมองคนอื่นเขาเล่นโทรศัพท์แบบนี้มันไม่ดีนะคุณเสียงของเขาดังขึ้น ทำเอาคนแอบมองแทบผงะ และแทบทำอะไรไม่ถูกขึ้นไปอีกเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตามอง

                มือบางแสร้งทำเป็นหน้าบึ้งแล้วทำเป็นโวยวายด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง คนสมัยใหม่นี่ก็แปลกเนอะ อยู่ไหนก็กลัวจะไม่ได้เล่นโทรศัพท์มือถือ ต้องคอยก้มดูหน้าจอตลอดเธอบ่นทั้งที่ไม่มีเหตุผล ก่อนจะรีบเดินจ้ำออกไป

ชายหนุ่มที่เดินตามคนโมโหต้อยๆ รู้ดีว่าเธอเป็นอะไรราวกับเข้าไปอยู่ในใจ นี่คงไม่ได้รวมผมอยู่ด้วยหรอกใช่ไหม

                ก็แล้วแต่จะคิด!” คนอารมณ์ไม่ดีหันมาว่าก่อนจะสะบัดหน้าเดินต่อไป ซึ่งในช่วงเวลานั้นคนตัวโตก็ถามเกี่ยวกับเรื่องไปพบแพทย์โดยไม่ได้พูดต่อถึงเรื่องของเขาเลยสักนิด

                “หมอว่ายังไงบ้าง

                “ก็ปกติดี

                “แล้วโรคนี้มีทางหายขาดไหม

                “ไม่รู้สิ มันต้องรักษาระยะยาว จะหายขาดไหมก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเคยเป็นมาก่อนแล้วก็กลับมาเป็นอีก

                อ้าว แล้วคุณเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร แล้วกลับมาเป็นอีกตั้งแต่ตอนไหน

                “คุณวุฒิ! พอซักทีเถอะค่ะ คุณจะเซ้าซี้ถามฉันทำไม!?” คนถูกถามรู้สึกปรี๊ดกับคำถามอันมากมายของเขา คงสนุกที่ได้ทำแบบนี้กับสาวๆ บ่อยสิท่า แกล้งทำทีว่าเป็นห่วง แต่อาจจะรู้สึกชอบที่ได้ปั่นหัวคนเล่น

                ผมเป็นห่วงคุณ

                “...หญิงสาวหันไปสบตาคนที่เดินตามเธอมาอย่างประชิด ซึ่งเธอแทบจะหวีดร้องเมื่อเขาอยู่ไม่ห่างจากเธอเลยสักนิด...เพียงเซนติเมตรเดียวเท่านั้น

                ...เกือบชนกันแล้ว...

                “คุณ อย่าพูดแบบนี้อีกนะ ฉันไม่ตลกด้วย

                “ทำไมล่ะ ก็ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

                “บอกแล้วไงว่าอย่าพูด! ถ้าเกิดคนอื่นมาได้ยินเข้า เขาจะเข้าใจเราผิด...เธอพูดด้วยน้ำเสียงเบาหวิวพร้อมกับที่หัวใจสั่นไหว

                ก็ผมรู้สึกจริงๆ จะให้โกหกได้ยังไงล่ะ นี่คุณเป็นอะไรรึเปล่า สีหน้าดูไม่ค่อยดีนะ

                “ฉันถามตรงๆ นะ คุณมานั่งตามฉันแบบนี้ คนที่คุณ...แฟนคุณน่ะ เขาไม่หวงไม่หึงคุณบ้างเหรอ


------------------------------

แจ้ง E-BOOK เรื่อง #ผูกรักฝากหัวใจ ออกแล้วนะคะ ทั้ง Meb, Hytext, Naiin จ้า

Link: พี่เมพ จิ้มๆๆที่รูปนี้เลย ใครมีเล่มหรือชอบเฉยๆ อย่าลืมเข้าไปให้กำลังใจด้วยนะ 555 #มีความขอ

V

V

V


 เรื่องนี้เป็น 1 ในสามของซีรี่ย์ 1 'ผูกรัก' นะคะ แยกอ่านก็ได้ อ่านทั้งหมดก็ฟิน (หนัก) อิอิ 

หาซื้อได้ที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด ร้านหนังสือทั่วไปหรือที่เว็บไซต์สำนักพิมพ์ เว็บไซต์ออนไลน์ต่างๆ ได้เลย

เห็น สนพ. มีโปรนะ เห็นๆ 3 เล่มเหลือแค่ 813 บาทเองงง

ส่วน E-BOOK ออกแต่ของแอพ สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ นะคะ ส่วน MEB, Hytext อาจจะต้องรออีกนิดดด


 อย่าเพิ่งเบื่อกันเด้ออจ้า ถ้าอัพตัวอย่างจบถึงตอนที่ 12 จะปล่อยตอนพิเศษ นอกบทออกมาให้อ่านกันนะคะ

PS.ฝาก แฟนเพจ FB ด้วยนะจ๊ะ >>>> ฟ้าน้ำค้าง
เอาไว้อัพเดตนิยายเรื่องต่อไป ตอนพิเศษเรื่องเก่าๆ และ NC กะโหลกกะลา 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

472 ความคิดเห็น