ผูกรักคล้องใจ ( สนพ. เขียนฝัน)

ตอนที่ 18 : พ่อ แม่ ลูก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    19 ก.ย. 59



มื้ออาหารเย็นที่ผ่านมามีความผ่อนคลายลงจากเมื่อเช้า สมาชิกทุกคนในบ้านพร้อมหน้าตากันอีกเช่นเคย แต่ทว่าคุณหญิงที่ดูเหมือนจะออกไปข้างนอกและได้ทำใจมาแล้วส่วนหนึ่งจึงทำให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดอย่างเช่นช่วงเช้า

เสียงใสๆ ดังก้องไปทั่วห้อง พูดคุยกับมารดาเหมือนเฉกเช่นทุกคืนที่ผ่านมา เว้นเสียแต่เมื่อคืนที่แม่ของเด็กน้อยต้องเปลี่ยนไปเป็นเจ้าสาวซึ่งจำเป็นต้องอยู่ร่วมหอกับเจ้าบ่าว

ชายหนุ่มที่เพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำยิ้มกริ่ม นี่เป็นครั้งแรกที่มีเด็กมาอาศัยร่วมห้องนอนกับเขาด้วยนอกจากหญิงสาว

ตลอดมาเขาใช้ชีวิตแทบคนเดียวมาโดยตลอด แฟนไม่เคยจะคบกินเกินเวลาสามเดือน ไม่มีใครมาเป็นบ่วงผูกมัด หรือมาให้ดูแล ทว่าตั้งแต่เมื่อวานมาชีวิตของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว เขามีถึงสองชีวิตที่ต้องให้ดูแล รวมถึงต้องทำหน้าที่ในฐานะสามีและพ่อที่ดีด้วย

เวลาในหนึ่งวันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกินสำหรับเขา โชคดีที่ลาไปสองวัน เพราะฉะนั้นยังเหลืออีกหนึ่งวันที่จะได้ลางานเพื่ออยู่กับลูกเมียต่อ ตอนนี้เขาเข้าใจอารมณ์ของคนทำงานที่นับรอชั่วโมงกลับบ้านเพื่อไปใช้เวลากับครอบครัวเลยแฮะ

 “ม้าบัววว อ่านนิทานน ใบตองเรียกร้องให้แม่ของเธอเล่านิทานให้ ทว่าคนที่ทำหน้าที่เหมือนเช่นที่ผ่านมานั้นกลับอึกอักไม่พูดอะไรมากเมื่อคนร่างสูงลากเก้าอี้มานั่งที่ข้างๆ เตียง

ชายหนุ่มไม่ยอมสวมใส่เสื้อเหมือนเช่นเมื่อคืน เขาเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่สวมใส่เสื้อผ้าในท่อนล่างมิดชิด หากแต่ท่อนบนนั้นปราศจากเครื่องนุ่งห่มใดๆ ปกปิด

ดวงตาสวยหวานจึงถลึงตาใส่พร้อมทั้งพูดเบาๆ ให้ได้ยินว่าให้ไปใส่เสื้อด้วย ทว่าคนหน้ามึนก็ยังคงยิ้มกว้างนั่งเฉยและตอบกลับมาอย่างไม่รู้สึกรู้สา

ผมไม่ชอบใส่เสื้อนอน มันอึดอัด

คนฟังขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจกับความคิดของเขา เธอจึงถอนหายใจแรงและหันไปสนใจลูกสาวตัวน้อยที่กำลังเรียกร้องเธออยู่

 

ในทีแรกที่หญิงสาวตั้งใจจะจัดห้องให้เขาเพื่อจะได้ย้ายไปอยู่ที่นั่น แต่ในเวลาไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าเขาก็พูดเตือนเธอออกไปเพื่อคิดให้ดีว่าแน่ใจแล้วหรือว่าจะแยกห้องนอนกันอยู่จริงๆ

คุณไม่กลัวเหรอว่าพอแม่ของคุณรู้แล้วท่านจะจับเราหาทางหย่าให้ได้ แล้วหลังจากนั้นคุณก็ต้องถูกจับหมั้นกับคนอื่นอีก คุณคิดดีแล้วใช่ไหม

เพราะเขารู้ว่าคุณหญิงนั้นจ้องจะเล่นงานเขาอยู่ ยิ่งได้รู้ว่ามีการแยกห้องหลังคืนงานวันแต่งเพียงคืนเดียว คงได้มีหวังได้เป็นพ่อหม้ายในอีกไม่ช้า

หญิงสาวที่เป็นเจ้าของความคิดที่จะแยกห้องนิ่งเงียบ จนเขาแทบหวั่นใจว่าเธอจะยังคงยืนยันคำเดิมอีกหรือไม่ และคำตอบขอบหญิงสาวก็ต้องทำให้เขาซ่อนยิ้มร้ายเอาไว้

แต่คุณต้องสัญญามาก่อนว่าคุณจะไม่ทำอะไรเหมือนเมื่อเช้านั้นอีก

แน่นอนผมจะไม่ทำ’ …ถ้าคุณไม่อนุญาตนะ

 

สายตาคมจับจ้องใบหน้านวลจนคนถูกมองต้องเกร็งและไม่อยากจะเล่านิทานให้ลูกน้อยต่อ จนคนที่ชินกับเสียงหวานๆ ของมารดาก่อนนอนต้องเร่งเร้าเอาจนได้

บัวว เล่านิทาน เล่านิทาน

จ๊ะๆ

มือบางหยิบหนังสือนิทานที่วางอยู่ข้างหัวเตียงไม่ไกลขึ้นมาอ่าน ก่อนจะเลือกเรื่อง เต่ากับกระต่าย เล่าให้ลูกน้อยฟัง ทว่ายังไม่ทันได้เกริ่นเริ่ม เสียงหวานจ๋อยของเด็กหญิงก็เอ่ยขึ้นขัด

ทำไมพ่อกานน ไม่ใส่เสื้ออ” คำถามของเธอทำเอาคนเป็นแม่ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เธอเข้าใจว่าลูกกำลังอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็น ถ้าจะมีใครผิดก็คงจะไม่พ้นเขาที่แสดงความไม่เหมาะสม

ไม่เพียงแต่อภิญญาที่ไปไม่เป็น กันตภัทรที่เป็นคนกระทำเปิดเผยก็ไม่เคยต้องมานั่งคิดคำตอบเหล่านี้เพื่อมาบอกเด็กด้วยเช่นกัน เขาจึงอึกอักไม่รู้จะตอบอย่างไรเพื่อให้เป็นเหตุผลที่ดีสำหรับลูกได้

พ่อกันต์ร้อนค่ะ รู้สึกอึดอัด

งั้นใบตองถอดด้วย ใบตองก็อืดอาดด

มือน้อยๆ ทำท่าจะดึงรั้งเสื้อผ้าของตัวเองออกจนคนเป็นแม่ต้องยื่นมือเข้ามาห้ามแต่ก็ไม่เป็นผล คนที่เป็นต้นเหตุโดยไม่ได้ตั้งใจจึงรีบพูดขึ้นเพื่อให้ลูกเปลี่ยนใจ

ใบตองถอดไม่ได้ค่ะ ใบตองเป็นผู้หญิง ผู้หญิงจะถอดเสื้อไม่ได้

ทำไมผู้หญิงถึงถอดดเสื้อไม่ได้

ความช่างสงสัยของลูกนั้นฉลาดซึ่งเป็นสิ่งที่เขาควรจะภาคภูมิใจ แต่ในตอนนี้มันได้สร้างปัญหาให้เขาว่าไม่รู้จะไปสรรหาคำตอบจากไหนให้คนตัวเล็กที่ถามจ้อยๆ ได้ฟัง

ฉันว่าคุณไปใส่เสื้อง่ายกว่าไหม ทำให้ลูกเป็นตัวอย่างดีกว่ามานั่งตอบคำถามแก

แม้ทีแรกเขาจะไม่เห็นตรงกับหญิงสาวแต่ขณะนี้เขาชักจะเห็นด้วย ร่างสูงจึงลุกขึ้นไปหยิบเสื้อยืดของเขามาใส่และเดินกลับเข้ามาหาคนตัวเล็ก

เห็นไหมคะ พ่อกันต์ใส่แล้ว เพราะฉะนั้นใบตองก็ต้องใส่นะ

ลูกสาวพยักหน้ายิ้มรับอย่างว่าง่าย ก่อนจะหันไปสนใจรอฟังให้มารดาเล่านิทานให้ฟังต่อ

ดวงตาโตของหญิงสาวสบเข้ากับสายตาที่มองเธอกับลูกอยู่แทบตลอดเวลา แม้จะรู้สึกอายบ้างที่ต้องเล่านิทานต่อหน้าเขา แต่ถึงอย่างไรลูกสาวตัวน้อยก็กำลังรออยู่ ความกล้าจึงสามารถเรียกขึ้นมาได้ภายในระยะเวลาไม่ถึงวินาที

 ต่อ

จนเล่าจบสายตาของคนฟังนอกจากเด็กน้อยอีกก็ยังไม่ห่างไปไหน ในขณะที่คนนอนฟังเมื่อครู่แผ่กว้าง ตาปรือๆ คล้ายคนจะหลับแล้ว แต่ก็เหมือนจะพยายามฝืนตัวเองเพราะวันนี้ตื่นเต้นที่มีผู้ร่วมห้องซึ่งถูกใจเป็นอย่างมากได้เข้ามาร่วมอยู่ด้วย

คุณไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันจะปิดไฟให้ลูกนอนแล้ว

ใบหน้าหล่อเหลาส่งสายตาให้ภรรยาที่เขาไม่มีสิทธิ์แตะต้องอย่างอาลัยก่อนจะเดินจากไปนอนที่โซฟาซึ่งกลายเป็นที่พำนักของเขาไปแล้ว

หึ อีกไม่นานหรอกที่เขาจะได้เข้าไปนอนร่วมเตียงด้วยตามประสา พ่อ แม่ ลูก

ดั่งสวรรค์จะได้ยินคำร้องขอของเขา เสียงเล็กๆ ของลูกสาวประท้วงร้องหาชื่อพ่อเสียงดังทันทีหลังจากที่เขาก้าวออกมา

พ่อกาน พ่อกานไปไหน ทำมายไม่มานอนนี่

พ่อกันต์เขาไปนอนแล้วนะคะ ตอนนี้ถึงเวลาที่ใบตองต้องนอนแล้วนะ

เสียงของมารดาว่าอย่างใจเย็น ทว่าหนูน้อยก็ยังคงเอาแต่ใจร้องเรียกหาพ่ออย่างไม่ยอมเลิกราจนร่างของเขาต้องปรากฏตัวขึ้นให้ลูกสาวได้เห็น

พ่อกาน มานอนนี่” มือน้อยๆ ตบที่ฟูกเตียงซึ่งยังว่างอยู่ข้างๆ ให้เขาลงไปนอนด้วย

ลูกสาวพ่อทำดีมาก แต่จะไปพูดอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นไม่ได้นะลูก

ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวพ่อเขาก็จะทับหนูหรอก

แต่เสียงปรามของมารดาก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด หนูน้อยยังคงเอาแต่ใจจะยืนกรานให้พ่อกานของเธอมานอนด้วยจนได้ ซึ่งคนเป็นแม่ที่เห็นก็ทำอะไรไม่ได้กับความเอาแต่ใจของลูก

คุณห้ามนอนข้ามเขตมาเกินหมอนข้างที่ฉันกั้นไว้เข้าใจไหม

อภิญญาย้ำกับพ่อของลูกที่ได้เอนกายนอนข้างๆ ลูกสาว ระหว่างเขากับลูกนั้นมีหมอนข้างใบยาวอยู่ด้วย

รับรองครับ ไม่กลิ้ง ไม่ดื้อ ไม่ละเมอไปทับลูกแน่นอน

แม้จะไม่วางใจ แต่คนเป็นแม่ก็ปล่อยไป เพราะไม่อยากจะเถียงและต้องการให้ลูกสาวนอนหลับ

ซึ่งไม่นานสาวน้อยที่เรียกร้องให้พ่อมานอนด้วยข้างๆ ก็หลับลงไปอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มที่เห็นแกด้วยความเอ็นดูจึงก้มลงหอมแก้มยุ้ยนั้นเบาๆ เพราะกลัวแกตื่น ขณะที่คนเป็นแม่เห็นภาพนั้นเพียงแค่แวบเดียวก็ต้องรีบหันมานอนหงายเบือนหน้าหนีแล้วหลับตาลงพร้อมกับบอกให้เขาปิดไฟที่หัวเตียง

แสงจากท้องฟ้าในยามราตรีข้างนอกสาดส่องพอเข้ามาทางหน้าต่างบนเหนือพนักเตียงทำให้ในห้องพอที่จะเห็นเด็กหญิงน้อยร่างอวบขาวกำลังนอนอ้าปากหวอ เหยียดแขนและขาอย่างเต็มที่โดยไม่มีใครเข้าไปเบียดเบียนในพื้นที่ของเธอที่คนเป็นแม่เป็นฝ่ายกั้น

เลยร่างเล็กไปอีกก็เป็นผู้หญิงร่างบอบบางที่คงจะเข้าสู่นิทราแล้ว เธอสวยและใสซื่อไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อในอดีตเธอเป็นอย่างไร วันนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้นเพียงแต่เธอเข้มแข็งขึ้น และกล้าที่จะเผชิญต่อปัญหา แต่นั่นก็ยังทำให้เข้าไม่กล้าวางใจได้อยู่ดี

อภิญญาเก่งมากที่สามารถเลี้ยงลูกสาวได้เพียงลำพัง โดยที่ขาดคนเป็นพ่อซึ่งต้องมีหน้าที่ร่วมรับผิดชอบ

...ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกผิด...เขาควรจะอยู่ดูแลตั้งแต่เธอตั้งครรภ์แล้ว...ไม่ใช่ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานานถึงขนาดนี้

แต่หากลองคิดอีกที ถ้าคนที่เป็นแม่ของลูกอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เธอ...ผู้หญิงที่กำลังนอนอยู่ตรงหน้า

เขาจะยังคงแสดงความรับผิดชอบถึงขนาดยัดเยียดตัวเองแต่งงานทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ต้องการอยู่ไหม...อะไรที่ทำให้เขาคิดแบบนี้กันนะ

ต่อ

ร่างบางที่นอนนิ่งไม่ได้หลับจริงอย่างที่ผู้ร่วมเตียงอีกคนคิด เธอแสร้งหลับตาพยายามทำตัวตามสบายไม่ให้เกร็งและคิดระแวงชายหนุ่มที่กำลังนอนเลยถัดไปจากลูกสาวของเธอ

การที่มีใบตองขั้นกลางเช่นนี้ทำให้เธอวางใจได้บ้างว่าเขาคงจะไม่คิดทำอะไรในขณะที่ลูกนอนร่วมเตียงด้วยอยู่เช่นนี้

            เธอไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก ว่าทำไมระหว่างความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกถึงดำเนินได้เร็วและสนิทชิดเชื้อกันถึงขนาดใบตองต้องเรียกเขาเข้ามานอนข้างๆ นี้ด้วย

            แม้ว่าเด็กน้อยจะเป็นคนเข้ากับสังคมง่าย ไม่ตื่นกลัวคน ทว่าการให้คนอื่นใกล้ชิดถึงขนาดมานอนอยู่ด้วยข้างๆ นอกจากเธอและอภิวัชรแล้วก็ไม่มีใครที่ลูกสาวเรียกมาด้วยและแสดงอาการงอแงเรียกร้องถึงขนาดนี้

            เธอไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไรว่าคนอย่างเขาจะสามารถเข้ากับเด็กได้ ซึ่งเธอไม่วางใจปล่อยลูกไว้กับเขาได้อย่างแน่นอน

            ในหัวอกคนเป็นแม่ เธอพอจะอนุญาตให้ใบตองเล่นกับเขาได้ แต่จะต้องอยู่ในยามที่มีคนดูแลด้วย ถ้าหากเป็นเฉกเช่นวันนี้ที่พี่แก้วไม่อยู่ คงไม่พ้นที่ความวุ่นวายจะเกิดขึ้นเช่นเมื่อกลางวันนี้

เช้าอรุณรุ่งวันใหม่เข้ามาเยือน ร่างบางเหยียดลุกกายขึ้นจากที่นอน อย่างแรกที่เธอต้องสำรวจดูก่อนหลังจากลืมตาขึ้นคือสภาพลูกน้อยที่นอนอยู่ข้างๆ กายของเธอนั้นยังสมบรูณ์ดีรึเปล่า

            แต่ภาพที่เห็นนั้นเป็นสิ่งที่เธอไม่คาด ร่างอวบขาวก่ายกอดอยู่บนหน้าอกของคนตัวใหญ่กว่าแล้วหลับตาพริ้มสนิทโดยไม่รู้สึกตัว ขณะที่ฝ่ายชายนอนหงายให้ลูกสาวซุกซบอย่างเต็มที่ มือหนาก็จับอยู่ที่ก้นน้อยๆ ของเด็กคล้ายอุ้มและกอดกันอยู่กลายๆ

            ...ใบตองปีนขึ้นไปเองหรือเขาจับเธออุ้มขึ้นไปกันแน่...

            ใจเธอนั้นอยากจะดึงลูกออกมาทันที แต่หากเมื่อได้เห็นท่าทางที่หลับสนิทนั้น มือนั้นกลับไม่กล้าอุ้มลูกสาวออกมาอย่างดื้อๆ หญิงสาวเรียกคนเป็นพ่อให้ลืมตาตื่นขึ้นมา ทว่าคนที่หลับลึกอย่างชายหนุ่มนั้นก็ไม่ได้ยินเสียงเบาๆ ของเธอแม้แต่น้อย เพราะกว่าเมื่อคืนจะหลับได้ก็ปาเข้าสู่ช่วงเวลาของคืนวันใหม่

            คุณกันต์ คุณกันต์

            นิ้วเรียวจึงเปลี่ยนมาแตะจิ้มๆ สะกิดเขาอยู่สองถึงสามครั้ง คนที่เป็นเตียงให้เด็กหญิงอยู่จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย

            เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตากับความสว่างในยามเช้า และสิ่งแรกที่เขาเห็นคือใบหน้าของภรรยาที่ชะโงกหน้ามาอยู่ไม่ไกลจากที่เขานอนอยู่ พร้อมกับรู้สึกถึงความหนักที่อกจนคล้ายกับจุกหน่อยๆ

            โอ๊ะ...ไม่ทันที่จะก้มมองดู ก็รู้สึกถึงเท้าน้อยๆ ถีบที่แขนของเขา...มันไม่เจ็บ แต่มันก็ไม่เบาซะทีเดียว

            สายตาของเขาพลันมองไปเห็นร่างเล็กๆ ที่เป็นสาเหตุที่อาจทำให้เขาหายใจไม่สะดวกทั้งคืน ก่อนจะหลุดยิ้มเอ็นดูออกมา

            ...ขึ้นมาอยู่ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย...

            “ทำไมลูกถึงขึ้นไปอยู่บนตัวคุณได้ล่ะเสียงของแม่ของลูกถามขึ้นขณะที่แขนเรียวของเธออุ้มลูกสาวขึ้นก่อนจะทำท่าเขยิบลงจากเตียง ชายหนุ่มที่เพิ่งจะหยัดตัวขึ้นนั่งจึงตอบเธอให้หายข้องใจและถามขึ้นอย่างสงสัย

ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน...แล้วนั่นคุณจะพาลูกไปไหน

ไปฝากพี่แก้วไว้ค่ะ

ฝากทำไม ฝากผมก็ได้ คุณจะไปเข้าห้องน้ำใช่ไหมล่ะ ไปสิ เดี๋ยวผมดูลูกให้เอง

หญิงสาวมองชายหนุ่มที่วางมาดน่าเชื่อถือก่อนจะวางลูกลงบนพื้นที่นอนของลูกสาวเช่นเดิม...อย่างน้อยเขาก็เป็นพ่อ คงไม่ปล่อยให้ลูกให้เป็นอะไร...อีกอย่าง ไม่รู้อะไรที่ทำให้เธอหลงคิดว่าเขาพอจะดูแลลูกได้

 คนเป็นแม่ก้มลงหอมแก้มยุ้ยเบาๆ ก่อนจะกระเถิบลงไปจากเตียง แล้วเหลือบไปมองคนเป็นพ่อที่แสดงความรักต่อลูกสาวซึ่งเธอยังคงไม่ปักใจเชื่อเท่าไรนัก

ขึ้นมาได้ยังไงเนี่ยตัวเล็กมือหนายกขึ้นจับแก้มของลูกสาวตัวน้อย เพียงแค่สองขวบแต่ตัวใบตองนั้นถือว่าค่อนข้างหนักกว่าเด็กทั่วไป รูปร่างก็อวบอ้วนจ้ำม่ำน่าเอ็นดู น่าฟัด พาลให้คนเห็นต้องตกหลุมในความน่ารักของเธอ

อภิญญาไม่อยากจะคิดว่าลูกของเธอจะปีนป่ายถึงขนาดขึ้นไปนอนเกยก่ายอยู่บนอกของเขาได้ แม้ปกติจะเป็นคนนอนดิ้น แต่แกก็ไม่เคยปีนป่ายเธอถึงขนาดนี้ หากคงไม่เชื่อมากกว่าถ้าเขาจะเป็นฝ่ายอุ้มลูกไปวางไว้นอนบนนั้นเอง

งั้นฝากด้วยนะคะ

 

 

 พี่กันต์แกก็เป็นคนดีกับเขาได้เหมือนกันน้า ^3^




-------------------------------


 

เพจจ>>>>>>ไว้สปอยเล่น และแจ้งข่าว555

อันนี้เรื่องต่อไปนะครัชชช>>> ผูกรักฝากหัวใจ (พี่วุฒิกะยัยนิด)  ^^ สายฮาต้องตามมา

     "ฮะ! อะไรนะ จะให้ม้ากับป๊ามาสู่ขอ นี่คุณเมามาปะเนี่ย!?" นิชานันท์เบิกตากว้างเมื่อคู่อริที่เธอเพิ่งเถียงไปหยกๆย้อนพูดออกมาให้เธอ ตกใจ "ไม่เมาครับ งานแต่งของเราจะต้องจัดให้เร็วที่สุดและใหญ่ที่สุดด้วย!!"  

 

ส่วนเรื่องผูกรักเพียงใจ(พี่ตั้มกะยัยหลิน)เล่มออกปลายเดือนนี้นะคะ ในงานหนังสือก็มีน้า^^ที่ สนพ. เขียนฝันนะคะ ^3^ #ยังคงมีความเห่อในปก 5555 มี E book จ้า 

PS.มีสปอยเรื่องพี่กันต์ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

2,664 ความคิดเห็น

  1. #1571 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:09
    แทบคนเดียว - แทบจะคนเดียว
    คบกินเกิน - คบกันเกิน
    พอแม่ของคุณ - พ่อ

    คนฟังนอกจากเด็กน้อยอีก - คนฟังอีกคนนอกจากเด็กน้อย

    ทำให้เขาไม่กล้าวางใจ - ทำให้เขา
    เหยียดลุกกายขึ้น - เหยียดกายลุกขึ้น
    #1571
    0
  2. #1006 kunrukjin4871 (@kunrukjin4871) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 00:32
    สู้ๆน้า พี่กานนนนน 555
    #1006
    0
  3. #994 fsn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 17:26
    ตามเชียร์ครอบครัวใบตาลต่อคะ
    #994
    0
  4. #956 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 01:27
    ชอบจังเลย.....ใบตองทำดีมากพ่อกะแม่จะได้ดีกันไวไวนะ
    #956
    0
  5. #955 ภัส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 11:24
    ร้องไห้หนักมากเมื่อรัยจะได้อ่านต่อค่ะ
    #955
    0
  6. #954 Tee_Teemaporn (@Tee_Teemaporn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 10:19
    น่ารักอะไรอย่างนี้ใบตอง....
    #954
    0
  7. #953 หวานใจ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 09:52
    แงๆๆๆๆ ใบตองเมื่อไหร่หนูจะมา รอนานแล้วนะ งืออออ
    #953
    0
  8. #951 นุช (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 17:48
    มาต่อเร็วๆหน่อยค่ะรออยู่
    #951
    0
  9. #950 ัying (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 20:35
    ออกเล่มเลยค่ะไรท์
    #950
    0
  10. #949 Nee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 19:39
    อยากอ่านรวดเดียวจบอะ รออีบุ้คระคะ
    #949
    0
  11. #946 My_babyboy (@baby_boo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 08:22
    รู้สึกตกหลุมรักน้องใบตองตามพ่อกันต์ไปอีกคน <3
    #946
    0
  12. #945 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 06:23
    ใบตองคึอกาวใจ
    #945
    0
  13. #944 ying (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 05:25
    เยี่ยมจ้าน้องใบตอง
    #944
    0
  14. #943 laanlaa (@laanlaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 23:02
    รออ่านมุมมุ้งมิ้งต่อค่า
    #943
    0
  15. #942 หวานใจ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:08
    ใบตองหนูทำดีมากลูก
    #942
    0
  16. #941 Tee_Teemaporn (@Tee_Teemaporn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 21:24
    ยกนิ้วโป้งให้กับน้องใบตองเลย เธอทำดีมาก 555
    #941
    0
  17. #940 วารี (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 20:58
    ความรักงัยที่ทำให้คิดแบบนี้แล้วเมื่อรัยน้องบัวจะหวั่นไหวบ้างน้ะ
    #940
    0
  18. #939 kumiko_chan (@monkeyfly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 20:54
    หนูใบตองทำดีมากลูก
    #939
    0
  19. #938 ป้าดา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 20:49
    รูปมือสวยมากกกกก
    #938
    0
  20. #937 เจี้ยบ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 19:24
    รักน้องบัวเข้าแล้วพี่กันต์ยังไม่รู้ตัวอีก 555
    #937
    0
  21. #936 บุ๋ม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 19:16
    ทนด้วยความเต็มใจค่ะ อิอิ
    #936
    0
  22. #935 kro2521 (@kro2521) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 19:06
    ทำดีคะคุณลูกทำดีม้าก😍
    #935
    0
  23. #934 จุ๊ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 17:14
    รออ่านต่อค่ะไรท์ชอบๆมากมาย
    #934
    0
  24. #933 นุช (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 11:39
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #933
    0
  25. #932 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 08:39
    รออ่านค่ะ ^^
    #932
    0