ผูกรักคล้องใจ ( สนพ. เขียนฝัน)

ตอนที่ 17 : ลูกสาวจอมแสบ 130% (ครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    19 ก.ย. 59

          sad baby reactions crying cry

ยัยใบตองขี้แย และเอาแต่ใจ5555  


          คนที่ถูกโยงเข้าไปเกี่ยวข้องระหว่างพ่อกับลูกโดยที่ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นถลึงตาใส่ชายหนุ่ม เธอไม่คิดว่าเขาจะเจ้าแผนการถึงขนาดใช้ลูกถึงเพียงนี้ ซึ่งก็ได้แต่หวังว่าลูกสาวตัวน้อยจะไม่ไปหลงตามคำพูดของเขาซึ่งทำราวกับกลั่นแกล้งคนเป็นแม่

            และนั่นก็ต้องทำให้เธอต้องผิดหวัง

ม้าบัว จุ๊บๆ ป๊ากานน” ร่างอวบป้อมวิ่งเข้ามาหา ก่อนจะใช้มือเล็กๆ จับมือของเธอแล้วพยายามดึงไปหาผู้ที่จะคืนตุ๊กตาให้

ร่างบางไม่ได้ขยับตามแรงของลูกสาวจะให้เธอทำได้อย่างไรในเมื่อเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนี้ เธอกับเขาแต่งงานกันเพียงในนาม ไม่ควรจะถือสิทธิ์แตะเนื้อต้องตัวกัน แล้วไหนยังจะที่ตกลงกันเมื่อเช้าว่าจะไม่อนุญาตให้เขาเข้าใกล้

แงง บัวว ไปจุ๊บกานน” ร่างเล็กยังคงฝืนดึงให้มารดาเดินไปตามแรงของเธอ ก่อนที่จะเริ่มหงุดหงิดและออกอาการเบะปากร้องไห้ด้วยความไม่พอใจ

เธอผิดเองที่เลี้ยงลูกตามใจมาตลอด เพราะด้วยความที่รักลูกมากและไม่อยากที่จะต้องทนเห็นลูกต้องเจ็บปวดเพราะโดนขัดใจ คนเป็นแม่อย่างเธอจึงยอมแทบทุกอย่างเพื่อทำให้ลูกมีความสุข แต่ในยามนี้มันไม่ใช่...ลูกของเธอกำลังเข้าใจผิด

แม้ว่าเราสองคนจะเป็นพ่อและแม่ของใบตองก็จริง ทว่าทั้งสองฝ่ายนั้นต่างไม่มีความผูกพันกันและไม่ปรารถนาที่จะเป็นเช่นนั้นด้วย

ไม่เอาค่ะ ใบตอง เดี๋ยวแม่ซื้อให้ใหม่ก็ได้” เสียงหวานของคนเป็นแม่ปลอบอ่อนโยน แต่หากไม่สามารถที่จะระงับความต้องการของลูกได้

อร๊ายย ไม่เอา!! จาเอาคอร์นนี้” เด็กหญิงยังยืนกรานเช่นเดิม เพราะทุกคืนลูกสาวจะนอนกอดตุ๊กตาตัวนี้มาตลอดจนกลายเป็นความผูกพัน จึงไม่แปลกที่จะไม่ยอมรับตัวใหม่ที่จะมาชดเชยไป

คุณ คืนให้ลูกไปสิ

แม้ว่าใจอยากจะคืนให้แค่ไหน แต่ทว่าก็ยังคงอาศัยยืนกรานคำเดิมเพื่อจะนำแม่ของลูกมาหาเขา

การกระทำในครั้งนี้ทำให้เขารู้ว่าลูกนั้นติดนิสัยเอาแต่ใจเพียงใด ซึ่งมันสะท้อนเขาในยามเด็กไม่มีผิด หรืออาจจะรวมไปถึงในยามตอนโตนี้ด้วย

คุณต้องสอนให้ลูกพยายามนะ ซึ่งตอนนี้ลูกก็ได้ทำแล้ว ใจคอจะไม่ช่วยลูกหน่อยเหรอ” ชายหนุ่มว่าด้วยสีหน้าจริงจัง ขณะที่ซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ซึ่งไม่ต่างจากหมาป่าของตัวเองไว้แต่หากแววตาเป็นประกายทอระยับ

อภิญญาเงียบ มันช่างเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น สอนให้ลูกมีความพยายามหรือเอาแต่ใจกันแน่

เร็วนะคุณ ลูกจะร้องไห้ตัดใจแล้ว ถ้าเกิดลูกท้อขึ้นมา คุณได้เป็นส่วนหนึ่งที่สอนให้ลูกเป็นคนยอมแพ้อะไรง่ายๆ แน่ๆ

ในทีแรกเธอคิดว่าไม่มีทางยอมทำตามที่ผู้ชายคนนี้พูดมาเด็ดขาด แต่พอได้สบดวงตาคู่ใสบริสุทธิ์ที่มองมาอย่างมีความหวังก็ทำให้เธอต้องคิดใหม่

ต่อ

เร็วสิคุณ” แก้มของคนหน้าหนายื่นเข้าหาอย่างอารมณ์ดี ขัดกับฝ่ายหญิงที่ถูกชักจูงให้ไปหอมโดยไม่ได้มีความเห็นดีงามตรงกับเขา

ร่างบางคุกเข่าคลานเข้าไปหาชายหนุ่มผู้เป็นพ่อของลูกช้าๆ ใจหนึ่งก็อายไม่น้อย เพราะในห้องไม่ได้มีเธอ เขา และลูกเพียงลำพังเท่านั้น พี่แก้วซึ่งอยู่ในห้องนี้ด้วยกำลังยิ้มบิดเขินมากกว่าเธอที่จะอาย

 เธอจะตำหนิพี่เขาก็ไม่ได้ในเมื่อกันตภัทรได้กลายเป็นคนที่ร่วมอาศัยอยู่ด้วย ทั้งในฐานะสามีและพ่อของลูกเธอไปแล้ว

หญิงสาวจำใจยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าคมที่ยื่นเสนอมาอย่างไม่อาย และทำท่าทีว่าหอมโดยไม่ได้สัมผัสแตะส่วนใดๆ กับผิวหน้าของเขา

ทว่าริมฝีปากและจมูกที่เว้นระยะไว้ก็ต้องฝังแนบกับแก้มของคนเจ้าเล่ห์ที่ยื่นเข้ามากะทันหันทันที เมื่อเขาเป็นฝ่ายดันหน้าของตัวเองเข้ามา

ผู้ถูกรังแกรีบผละออกห่างจากร่างสูง ก่อนจะส่งสายตามองเขาอย่างคาดโทษ ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใด เขายอมคืนยูนิคอร์นเจ้าปัญหาให้ลูกสาว ก่อนที่ลูกตัวน้อยจะกลับมาเริงร่าอีกครั้ง

ดวงตาสวยมองเขาราวกับกำลังต่อว่าในใจ จนชายหนุ่มคิดว่าถ้าสายตาหวานคู่นี้เสกให้มีไฟเผาเขาได้ป่านนี้คงได้มอดไหม้เป็นผงธุลีไปแล้ว

หากแต่หลังจากโดนหอม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ยอมให้เธอหลอมเหลวและละลายกองต่อหน้าต่อตาตายไปเลยก็ยังได้

 “น้องคอน คอน คอน” เสียงใสๆ เรียกสติของคนเป็นแม่ให้กลับมาสนใจลูก ทว่ายังไม่คว้าร่างอวบอิ่มมากอดชายหนุ่มก็ชิงอุ้มใบตองไปก่อน ซึ่งคนที่ถูกอุ้มไปก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืน กลับหัวเราะชอบใจที่คนเป็นพ่อเล่นและกอดฟัดกับพุงน้อยๆ ของตัวเองนั้นด้วยซ้ำ

คนเป็นแม่ที่เลี้ยงมาตลอดเห็นก็อดน้อยใจไม่ได้ เธอเลี้ยงลูกสาวมาตั้งกี่ปีเทียบกับเขาที่เคยเจอกันไม่กี่ครั้ง แต่เขากลับสนิทกับลูกราวกับรู้จักกันมานาน

แม่บัวน้อยใจแล้ว ใบตองไปปลอบขวัญแม่บัวหน่อยเร็วค่ะ

คนเป็นพ่อพูดขึ้นราวกับรู้ใจหัวอกคนเป็นแม่ เสียงของเขานุ่มทุ้มดูอบอุ่นผิดกับผู้ชายคนกะล่อน สายตาพริบพราวที่เธอรู้จัก

เด็กหญิงเมื่อได้ยินดังว่าก็รู้สึกผิดนิดๆ เธอจึงวิ่งเข้าไปหามารดาแล้วใช้แขนป้อมๆ กอดคอแม่ไว้ ซุกไซร้ราวกับออดอ้อนและขอโทษซึ่งเป็นนิสัยที่ติดตัวและทำมาตั้งแต่ยังเล็ก...ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยนี้มาจากใคร

กันตภัทรยิ้มกริ่ม ภาพที่เขาไม่นึกว่าจะมีวันที่ได้เกิดขึ้นกับตัวเอง แม่ และ ลูกสาว กำลังปรากฏอยู่ตรงหน้า พวกเธอทั้งสองเป็นคนสำคัญ และมีค่ายิ่งกว่าชีวิต

...ตั้งแต่เมื่อไรนะที่ทำให้เขาหันมาคิดแบบนี้...

ร่างบางที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังเป้านิ่งให้เขาจ้องมองทำเป็นไม่สนใจ เธอไม่อยากจะให้คนหลงตัวเองคิดว่าเขาสามารถชักจูงลูกให้ทำอะไรก็ได้และคิดว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องสนุกโดยไม่ได้คำนึงถึงจิตใจเด็ก

 ต่อ

ขอพ่อเข้าไปกอดด้วยได้ไหม

เสียงนั้นเรียกสายตาหวานให้กลับไปมองคนเป็นพ่อของลูกแล้วส่งสายตาดุแกมขู่ไม่ให้เขาเข้ามาใกล้ คนที่ตั้งใจพูดหยอกจึงยิ้มแก้มปริกับอาการขี้งอนและน้อยใจของหญิงสาว เธอคงจะรู้สึกไม่ดีที่ลูกสาวซึ่งรักสุดดวงใจให้ความสำคัญกับเขามากกกว่าเธอ

...ไม่ต้องน้อยใจไปหรอกจ๊ะ เมียสุดที่รัก เพราะถึงอย่างไรพี่ก็เป็นพ่อของลูก เป็นสามีของน้อง พี่ไม่แย่งความรักจากลูกไปหรอก...

 

น้องบัวมีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ เขใช้สรรพนามเรียกชื่ออย่างสนิทสนมราวกับต้องการหยอกล้อคนที่เชิญเขาออกมาข้างนอกเพราะบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย

คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้ คุณจะมาเล่นกับลูกทำให้ลูกรู้สึกรักและผูกพันกับคุณไม่ได้ แกยังเป็นเด็ก ฉันยังไม่อยากให้แกต้องมาเสียใจ ถ้าถึงวันที่เราต้องหย่ากัน

หย่าเหรอ?...หึ

คุณคงจะเรียกว่าหย่าไม่ได้หรอก เพราะเรายังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกันเลยต่างหาก มุมปากของคนเจ้าเล่ห์เผยยิ้มทำให้คนฟังตายใจและเชื่อสนิท

นั่นสิ เธอกับเขาทำเป็นเพียงจดทะเบียนสมรสปลอมกันขึ้น เพราะฉะนั้นจะใช้คำว่าหย่าเสียทีเดียวก็คงไม่ใช่

จะต้องมีวันหนึ่งที่คุณจะต้องออกไปจากบ้านหลังนี้ วันที่ปัญหาทุกอย่างจะต้องจบ  ซึ่งฉันไม่อยากให้ลูกของฉันต้องมาเสียใจ

ลูกของคุณคนเดียวซะที่ไหน ใบตองก็ลูกของผมนะ ทำไมผมจะไม่เป็นห่วง!” สีหน้าของเขาเคร่งจริงจังขึ้นจากเดิมมากจนคนที่ห่วงความรู้สึกลูกมากอย่างอภิญญาต้องนิ่งทึ่ง

เธอไม่ได้รู้สึกตกใจ ออกจะประหลาดใจเสียมากกว่าที่ผู้ชายอย่างเขามีท่าทีใส่ใจลูกสาวตัวเล็กๆ ในฐานะที่มีศักดิ์เป็นพ่อ

...ผู้ชายอย่างเขาจะรักใครเป็นนอกจากตัวเอง...

คนที่เพิ่งจะรู้ตัวว่าขึ้นเสียงดังใส่ภรรยาของเขาเมื่อครู่มีแววตาอ่อนแสงลงจากเมื่อครู่ที่กรุ่นโกรธ เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เธอต้องรู้สึกตกใจเลยสักนิด เพียงแต่เขาไม่พอใจและไม่เข้าใจเท่านั้นว่าทำไมเธอถึงจะต้องมองว่าเขาเห็นแก่ตัวเองตลอด ไม่คิดถึงลูก ไม่คิดถึงเธอบ้าง

เขามันเป็นผู้ชายที่ดูแย่ ดูเลวในสายตาของเธอมากเลยหรืออย่างไร

ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูด...ไม่ดีกับคุณ เสียงของเขาดูเย็นลงมาก พร้อมกับใบหน้าที่คิดสำนึกผิด

เพียงแค่ความน้อยใจที่มีต่อหญิงสาว เขาไม่คิดเลยว่ามันจะสามารถส่งผลให้เขาแสดงออกมามากจนควบคุมไว้ไม่อยู่

อภิญญานิ่ง เธอไมได้นึกโต้ตอบด้วยวาจาเกรี้ยวกราดหรือโวยวายกลับมาเหมือนผู้หญิงคนอื่น ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกหวั่นว่าภายในจิตใจของเธอนั้นกำลังมีความคิดและรู้สึกใดที่กำลังซ่อนอยู่

ต่อ

ผมไม่เคยคิดที่จะล้อเล่นกับความรู้สึกของลูก ถึงแม้วันใดวันหนึ่งเราจะต้องแยกทางกันแต่ยังไงใบตองก็เป็นลูกของผมซึ่งผมไม่มีทางที่จะทอดทิ้งเธอไปได้แน่นอน

ไม่มีหรอกวันที่เขาจะแยกทางกับเธอ ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน...

คนเป็นแม่ที่ได้ฟังก็รู้สึกใจชื้นขึ้นบ้าง แม้จะยังไม่เชื่อในความเป็นพ่อของเขาได้อย่างสนิทใจ

เธอไม่กล้าที่จะคิดว่าผู้ชายคนนี้จะมีสัญชาตญาณของผู้ให้กำเนิดได้มากพอ ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาล้วนแต่ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจใดๆ  จนมาถึงตอนนี้เหตุการณ์ที่บีบบังคับทำให้เธอแต่งงานกับเขาก็ยังไม่ได้เกิดจากความรักเช่นเดียวกับในทีแรกที่เคยเกิดขึ้น

ฉันก็แค่เป็นห่วงลูก...เสียงเล็กนุ่มของหญิงสาวแผ่วเบา ถ้าใบตองได้ผูกพันกับใครแล้วแกจะติดคนนั้นมาก ขนาดที่ช่วงก่อนที่พี่ตั้มย้ายออกไปแกยังงอแงอยู่หลายวัน...

พูดไปก็ยิ่งเข้าใจลูก แม้อภิวัชรจะเข้ามาเยี่ยมแทบทุกวัน แต่ในช่วงเวลาที่เขาหายไปในยามค่ำคืน ใบตองก็จะงอแง กว่าจะหลับได้ต้องกินเวลาอยู่นาน ซึ่งนั่นทำให้สะท้อนได้ว่าเธอเป็นแม่ที่ไม่ดีพอ เธอไม่สามารถให้ความรักและอบอุ่นให้แก่ลูกได้ทั้งหมดจริงๆ

ดวงตาหวานเศร้าแสดงออกมาอย่างชัดเจนทำให้คนที่อยู่ในฐานะพ่อและสมควรจะเป็นสามีในยามที่เธอต้องดูแลลูกเพียงลำพังต้องรู้สึกผิดขึ้น

...ถ้าเพียงแต่เขารู้เร็วกว่านี้ เขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอกับลูกต้องลำบาก ต้องให้ลูกรู้สึกขาดความรักและงอแงหาคนอื่น มันคือหน้าที่และความรับผิดชอบของเขา ซึ่งเหนือไปกว่านั้นคือความตั้งใจอยากจะทำ

ร่างสูงโผเข้ากอดกายบางของภรรยา แขนแกร่งรวบเอวบางแน่นและลูบหลังของเธอคล้ายปลอบประโลม หากเขาก็ไม่รู้แน่ชัดว่าที่ทำอยู่นี้กำลังทำเพื่อตัวเธอหรือกำลังปลอบตัวเองอยู่กันแน่

ผมขอโทษที่ทำให้คุณกับลูกต้องลำบาก ถ้าผมรู้เร็วกว่านี้ ถ้าผมรู้ตั้งแต่วันนั้น ผมจะไม่มีทางปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เด็ดขาด

ถ้าวันนั้นเขาไม่ปล่อยให้เธอคลาดสายตา ไม่ชะล่าใจทิ้งเธอไว้เพียงลำพัง เธอก็คงไม่สามารถหนีเขาไปได้ ซึ่งจะโทษให้ใครมารับผิดชอบ ถ้าหากไม่ใช่ตัวเขาแม้ว่าจะไม่ใช่ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด แต่ก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้เธอต้องเผชิญกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้

จากที่ยกมือตั้งใจจะผลักไสเขาออกไป คนฟังก็นิ่งเงียบ หยุดการกระทำของตัวเองไว้ชั่วครู่ มันคล้ายกับอะไรบางอย่างที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอกจนไม่สามารถพูดอะไรออกมา หรือแม้แต่เรี่ยวแรงที่พอมีอยู่นั้นก็หายไปหมดสิ้น น้ำตาเริ่มไหลลงมาโดยที่เจ้าตัวแทบไม่รู้สึก

แม้ความอบอุ่นของกายหนาจะแผ่ซ่านคล้ายกับว่าทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจ ทว่าร่างกายนี้ไม่ใช่เหรอ ที่ใช้รังแกเธอและทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้

ชายหนุ่มซุกซบกับคอสาวที่มีผมดำสลวยกลิ่นหอมคลอเคลียไว้ ไม่ว่าจะต้องยากลำบากแค่ไหน แม่ยายจะไม่ชอบเพียงใด เขาก็จะฝ่าฟันอุปสรรคไปให้ได้ จะปกป้องเธอจากบุคคลที่เคยคิดทำร้าย จะไม่ปล่อยให้เธอโดนเหมือนเมื่อครั้งก่อนที่เธอเคยเจอ

เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าใดไม่รู้ แต่พอหญิงสาวที่เริ่มรู้สึกผ่อนคลายขึ้นกับความกดดันที่โทษว่าตัวเองเป็นคนผิดนึกขึ้นได้ว่า เธอกับเขาไม่ควรจะกระทำต่อกันเช่นนี้ มือบางจึงต้องค่อยๆ ดันเขาออก ซึ่งคนตัวสูงก็ไม่ได้ขัดขืนหรือเล่นแง่เหมือนเช่นทุกครั้ง

เรื่องมันผ่านมาแล้ว ฉันกับลูกเราผ่านกันมาได้ คุณไม่จำเป็นที่จะต้องมารู้สึกผิดอะไรหรอก

 ความทรงจำที่ผ่านมามันเป็นเพียงอดีต เธอไม่อยากจะยึดติดไปกับมัน แม้จะยังลืมไม่ได้ก็ตาม

ฉันขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะคะ ส่วนเรื่องลูก ถ้าคุณมั่นใจและไม่คิดว่าจะทอดทิ้งแกแน่ๆ ก็ขอให้ทำตามด้วยนะคะ เพราะลูกของฉันไม่ใช่สิ่งของ แกมีชีวิตจิตใจที่สามารถรู้สึกได้ ฉันไม่อยากจะให้ลูกมีปมด้อยด้านความรู้สึกนี้ไปจนโต ขอให้คุณเข้าใจด้วย

เธอพูดจบก็หันหลังเดินจากไปทิ้งให้สามีทางนิตินัยยืนมองจนร่างบางของเธอลับตาเข้าห้องทำงาน

ต่อไปนี้พี่จะปกป้องดูแลบัวกับลูกเอง ไม่มีวันที่พี่จะทอดทิ้งไปไหนอีกแล้ว

 ต่อ

สายตาเริ่มล้าจากการอ่านหนังสือและทำงานเป็นเวลาสองชั่วโมงกว่า หญิงสาวจึงลุกออกไปดูลูกอีกครั้งเมื่อคิดว่าถึงเวลาที่ลูกสาวน่าจะกำลังทานอาหารกลางวันอยู่

เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากใสๆ ของสาวน้อยกำลังดังก้องไปทั่วห้อง คนเป็นแม่ที่ไม่ค่อยได้ยินนักจึงรีบเดินเร็วๆ เข้าไปดู ก็พบว่าลูกสาวกำลังวิ่งหนีคนเป็นพ่อซึ่งกำลังไล่เดินตามป้อนข้าวลูก

ใบตอง คุณกันต์สองพ่อลูกชะงัก ก่อนร่างเล็กๆ จะวิ่งเข้าไปหาแม่อย่างออดอ้อนราวกับรู้ว่าแม่กำลังนึกคิดอะไร ทำไมไม่ป้อนลูกดีๆ จะวิ่งไล่กันทำไม

คิ้วเรียวสวยขมวดกันแน่นด้วยความขุ่นเคืองและส่งหาสายตาพ่อของลูกเชิงตำหนิ

ผมก็แค่จะให้ลูกกินข้าว แต่แกก็ไม่ยอมทานเพราะมัวแต่ติดเล่น พอผมจะป้อนแก ก็วิ่งหนีใหญ่เลย

พูดไปก็เท่านั้นในเมื่อแม่ของลูกได้ตราหน้ากล่าวโทษเขาเอาไว้แล้วตั้งแต่เข้ามาเห็น

หญิงสาวดึงสายตากลับมาแล้วก้มมองลูก เธอพอจะรู้ว่าใบตองนั้นเป็นคนติดเล่น แม้ว่าพอจะทานข้าวเองได้บ้าง ทว่าก็จะไม่วายกินไม่กี่คำก็ไปหยิบจับสนใจของเล่นต่อ ถ้าไม่ได้ดั่งใจก็จะงอแง บ่อยครั้งทั้งเธอและพี่แก้วจึงต้องป้อนข้าวลูกสาวแทนที่จะปล่อยให้ตัวเล็กเป็นคนทำเอง

แล้วทำไมถึงปล่อยให้แกวิ่งเล่นแบบนี้ล่ะ ถ้าเกิดหกล้มหัวฟาดขึ้นมาจะทำยังไงเสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจตามประสาคุณแม่ที่ห่วงลูก แต่นั่นก็ทำให้พ่อที่มีความผิดอย่างเขาอดขนลุกซู่ด้วยความกลัวไม่ได้

แล้วพี่แก้วไปไหนคะสายตาหวานกวาดตาดูทั่วห้อง ตั้งแต่เธอเข้ามาแม่บ้านคนสนิทก็ไม่ปรากฏให้เห็น ซึ่งสิ่งที่กันตภัทรกำลังทำอยู่นั้นก็ถือว่าเป็นหน้าที่ของพี่แก้วที่จะต้องดูแลใบตอง

ญาติของเธอโทรมาบอกว่าลูกชายปวดท้องไส้ติ่ง เลยต้องรีบพาเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน

แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ ในเมื่อ...

ผมเป็นคนบอกเธอเองว่าให้รีบไป และผมจะดูแลลูกแทน อีกอย่างผมก็ไม่อยากจะรบกวนเวลาคุณทำงานด้วยท่าทีจริงจังของเขาส่งผลให้คนที่ตั้งใจจะเอาเรื่องต้องยอมปล่อยวางลงบ้าง แต่ก็ยังไม่คลายความตำหนิที่เธอยังคงมีให้

หญิงสาวอุ้มลูกน้อยขึ้นพร้อมกับพาไปนั่งบนเก้าอี้เด็กสำหรับทานข้าว กันตภัทรที่ทำหน้าที่ก่อนหน้าได้ไม่ดีจึงรู้ว่าต้องปล่อยให้แม่ของลูกดูแลแทน ชายหนุ่มจึงยื่นถ้วยอาหารให้ซึ่งประกอบไปด้วยข้าวและไข่ตุ๋นที่ปนแครอทและฟักทองให้เธอ

มือบางตักข้าวและไข่ปนๆ กันก่อนจะป้อนเข้าปากน้อยที่อ้ารอรับแล้วเคี้ยวหยอยๆ ต่างจากเมื่อครู่ที่งอแงและวิ่งหนีเขาไปลิบลับ

เจ้าตัวเล็กเคี้ยวแก้มตุ่ยก่อนจะกลืนอาหารลงแล้วรอให้มารดาป้อนเข้ามาอีกเรื่อยๆ คนเป็นพ่อที่ได้เห็นภาพก็รู้สึกแสนเอ็นดูปนหมั่นไส้เล็กน้อย ลูกใครเนี่ยร้ายจริงๆ...

อะไรนะคะคนเป็นแม่ที่ได้ยินคนนั่งข้างๆ พูดแว่วๆ จึงถามขึ้นมาว่าเธอไมได้ฟังผิดไปอย่างที่ได้ยินรึเปล่า

ปะ เปล่าจ๊ะ ลูกของเรานี่น่ารักจริงๆ

หญิงสาวหันกลับไปใส่ใจลูกต่อเมื่อได้คำตอบ และหวังว่าเขาคงไม่ได้พูดประชดหรอกนะ

กันตภัทรที่มองสองแม่ลูกซึ่งเป็นครอบครัวของเราด้วยแววตาเปี่ยมสุข ใครในบ้านนี้จะรู้บ้างไหมว่าเจ้าตัวเล็กนั้นแสบแค่ไหน พออยู่กับเขานั้นแก่นแก้ว กล้าซน ไม่เกรงใจพ่อเลยสักนิด แต่พอแม่มาหน่อยเดียววิ่งเข้าไปออดอ้อนออเซาะ และทำตามที่แม่บอกอย่างว่าง่ายเลยทีเดียว

 

แฮ่มๆๆ ขออวดปกพี่ตั้มหน่อย #สีปกเด่นมากกกก ยอมใจค่ะ ปลายเดืออนจะออกแว้ววว ฝากด้วยนะคะ อิอิ สีแหล่มมมขนาดนี้น่าจะหาไม่ยากนะ55555



#นี่คือสภาพอิคนเขียนหลังจากขยันมาหลายวัน


-------------------------------


 

เพจจ>>>>>>ไว้สปอยเล่น และแจ้งข่าว555

อันนี้เรื่องต่อไปนะครัชชช>>> ผูกรักฝากหัวใจ (พี่วุฒิกะยัยนิด)  ^^ สายฮาต้องตามมา

     "ฮะ! อะไรนะ จะให้ม้ากับป๊ามาสู่ขอ นี่คุณเมามาปะเนี่ย!?" นิชานันท์เบิกตากว้างเมื่อคู่อริที่เธอเพิ่งเถียงไปหยกๆย้อนพูดออกมาให้เธอ ตกใจ "ไม่เมาครับ งานแต่งของเราจะต้องจัดให้เร็วที่สุดและใหญ่ที่สุดด้วย!!"  

 

ส่วนเรื่องผูกรักเพียงใจ(พี่ตั้มกะยัยหลิน)เล่มออกปลายเดือนนี้นะคะ ในงานหนังสือก็มีน้า^^ที่ สนพ. เขียนฝันนะคะ ^3^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

2,664 ความคิดเห็น

  1. #1641 Sweety1601 (@Sweety1601) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 17:22
    เพิ่งเข้ามาเม้นท์ เพื่งรู้ว่ามีไรต์หลายคน ขยันรีไรต์ (ในคอมเม้น) 555
    #1641
    0
  2. #1570 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:34
    ทว่ายังไม่คว้า - ทว่ายังไม่ทันคว้า
    แม่และลูกสาว - เมียและลูกสาว
    กำลังเป้านิ่ง - กำลังเป็นเป้านิ่ง
    เขใช้สรรพนาม - เขา
    #1570
    0
  3. #928 แม้ว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 07:24
    สองขวบแล้ว กินข้าวเป็นเม็ดได้แล้ว ไม่ต้องบดให้เพราะมีฟันหลายซี่แล้ว
    #928
    0
  4. #926 ปอยน้อย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 06:48
    ปกสวยค่ะ
    #926
    0
  5. #922 หวานใจ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:53
    รอน้องใบตองทั้งวันเลยค่ะ
    #922
    0
  6. #921 K-Luckykit459 (@K-Luckykit459) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:16
    ปกหวานจีจี จะซื้ออีบุคดี หรือเล่มดีหว่าา แฮ่... ><
    #921
    0
  7. #920 kunrukjin4871 (@kunrukjin4871) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 19:52
    สู้ๆนะคะ พี่กันต์
    #920
    0
  8. #919 จิน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 17:24
    อยากอ่านต่อค่ะไรท์มาเร็วๆน่ะ
    #919
    0
  9. #918 Thipfyyyy (@Thipfyyyy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 13:48
    รอลุ้นพี่กันต์ เอาชนะใจหนูน้องบัว
    กับคุณแม่นะคะ
    #918
    0
  10. #917 Joeai (@Joeai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 12:21
    พี่กันต์เป็นพ่อที่ดีได้แน่ๆ เชื่อซิ อิอิ
    #917
    0
  11. #916 kumiko_chan (@monkeyfly) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 08:56
    น้ำตาคลอเลย พี่กันต์สู้ๆนะ
    #916
    0
  12. #915 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 06:54
    ทำให้ได้ล่ะพี่
    #915
    0
  13. #914 ภัส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 06:24
    ซึ้งจังเลยชอบๆ
    #914
    0
  14. #913 S_noui (@S_noui) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 05:38
    สู้ สู้ นะคะพ่อกานนน
    #913
    0
  15. #912 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 04:43
    รออ่านค่ะ ^^
    #912
    0
  16. #911 PureGrey (@PureGrey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 04:18
    อยากรู้สาเหตุที่แท้จริงว่าคืนนั้นใครเป็นคนวางยาใบบัว. จะเกี่ยวกับเพื่อนสนิทที่ชื่อเหวินหรือเปล่านะ
    #911
    0
  17. #910 Ying (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 04:14
    น่ารักจัง
    #910
    0
  18. #909 ภัส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 04:02
    ซึ้งจัง...ขอบคุณนะคะไรท์
    #909
    0
  19. #908 nudjapat (@nudjapat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 01:36
    ยังไมาหลับ อ่านจบแล้ว รู้ยัง 55555
    #908
    0
  20. #907 Platong Bangsaen (@krookung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 01:03
    ????????????????????????
    #907
    0
  21. #906 ส้มส้ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 01:01
    รักษาคำพูดด้วยนะพ่อกันต์ ถ้าทำแม่บัวเจ็บ ใบตองจะจัดการอย่างสาสม ตอนนี้ใบตองมีป้าๆน้าแฟนคลับเพียบเลย คริคริ
    #906
    0
  22. #905 Pradtana2232 (@Pradtana2232) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 00:54
    เฮียสู้ๆๆนะ
    #905
    0
  23. #904 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 00:46
    รอค่า. รักใบคู่.
    #904
    0
  24. #903 `โรซี่ (@ka-ra-pra-rezz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 00:26
    หนูใบตองไม่ใช่สิ่งของมีความรู้สึก แล้วเคยคิดถึงความรู้สึกของพี่กันต์ไหมคะ นั่นก็คนนะน่ะ
    #903
    0
  25. #902 Chingbright (@Chingbright) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 00:20
    พี่กันต์สู้ๆ
    #902
    0