ผูกรักคล้องใจ ( สนพ. เขียนฝัน)

ตอนที่ 13 : ข่าวลือ 180% (ครบ) + เพิ่มเติมพารท์สุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    12 ก.ย. 59

บทที่ 8 ข่าวลือ

บัว ดูนี่สิ ข่าวในอินเตอร์เน็ตกับหนังสือพูดถึงบัว พี่กันต์แล้วก็พี่ตั้มกันใหญ่เลย” นภัสสรยื่นโทรศัพท์มือถือให้เพื่อนสนิทดูซึ่งปรากฏข่าวที่เธออ้างมาเมื่อครู่

                คุณแม่ยังสาวที่เพิ่งจะกล่อมลูกนอนที่เบาะข้างๆ หลับสนิท รับสื่อที่เพื่อนบอกมาอ่าน แม้จะมีท่าทีนิ่งสงบ แต่ในใจของเธอนั้นทั้งสั่นและหวาดกลัว

                ลูกสาวอดีตรัฐมนตรี เผยผู้ตัวจริงที่แอบซุ่มกันมาหลายปี แล้วคนก่อนที่อยู่ด้วยล่ะเป็นใคร? พี่ชายจริงหรือมั่วนิ่ม

                พอใช้นิ้วเลื่อนอ่านข่าวต่อไปก็เห็นหัวข้อข่าวที่โจมตีต่อ ใครกันแน่ที่เป็นพ่อของเด็ก’ ซึ่งปรากฏรูปของกันตภัทรและพี่ชายของเธอ

                ไม่เพียงแต่ข่าวที่ตีความผิดจนกล่าวหาเธอและอภิวัชรกันไปหมด ยังลามไปถึงอารยา ผู้ที่เป็นพี่สะใภ้ซึ่งถูกกล่าวหาว่าเป็นมือที่สามจากรักครั้งนี้ อีกทั้งยังหาว่าเธอหลอกลวงสังคมหาแพะเพื่อให้เขามารับเป็นพ่อของลูก

                ทำไมข่าวพวกนี้ถึงได้รุนแรงถึงขนาดกล่าวหากันให้เสียชื่อเสียง เธอไม่ใช่คนดังที่สังคมต้องจับตามอง แล้วเหตุใดพวกเขาถึงกระหน่ำคนที่ไม่มีชื่ออย่างเธอด้วย

                ลำพังตัวเธอเองยังไม่น่าเป็นกังวลเสียเท่าไร แต่คุณพ่อและคุณแม่ที่ต้องรับผลกระทบนี่สิทั้งต่อด้านการงาน หน้าตาทางสังคม รวมถึงชื่อของวงศ์ตระกูลด้วย

                ...เรื่องทั้งหมดนี้ต้องเป็นฝีมือกันตภัทรแน่ เขาเป็นคนที่ปล่อยข่าวพวกนี้เพื่อที่จะแกล้งเธอให้ไม่มีทางหนีสินะ...

                หญิงสาวบีบมือตัวเองอย่างอดกลั้น สีหน้าเริ่มวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด

                ...เธอจะทำยังไงต่อไปดี...

                คนที่เป็นผู้แพร่ข่าวไปทั่วเห็นท่าทีของเพื่อนสาวก็ต้องบิดยิ้ม แล้วกัดริมฝีปากอิ่มเพื่อกลั้นขำ เธอไม่คิดเลยว่าการจ้างสื่อและนักข่าวปล่อยข้อมูลเท็จที่เสียๆ หายๆ จะส่งผลกระทบต่อคนได้มากขนาดนี้ พลังของโซเชียลมีเดียนี่มันทำงานเร็วดีจังเลย เธออยากจะรู้จริงๆ ว่าถ้าคุณหญิงลดาเห็นข่าวนี้แล้วยังคงมีหน้าจะให้ลูกสาวหมั้นกับธีรภพอยู่ไหม

                แล้วบัวจะทำยังไงต่อไป” นภัสสรแสร้งทำหน้าเห็นใจคนที่กำลังเป็นทุกข์อย่างที่สุดพร้อมทั้งจับมือของเธอไว้

                อภิญญาเงียบ เธอไม่มีคำตอบให้เพื่อนจริงๆ ตอนนี้สิ่งทีเธอมองเห็นคือความมืดที่หาทางไม่ออก จะให้เธอหนีไปไกลเท่าไรกันนะ เขาถึงจะไม่สามารถวุ่นวายกับเธอและคนในครอบครัวได้

 

ความคาดเดาของหญิงสาวเป็นไปตามที่คิดไว้ เพียงเวลาไม่ถึงวันเรื่องนี้จะต้องถึงหูใครสักคนในครอบครัวอย่างแน่นอน ซึ่งคนที่โทรศัพท์ติดต่อมาเป็นคนแรกก็คือพี่ชายที่แสนดีซึ่งต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย เขามีชื่อเสียงจากทางด้านการงาน แต่เธอกลับต้องทำให้เขามัวหมองเพราะข่าวไร้สาระ เจ้าปัญหาพวกนั้น

เรื่องของบัวกับคุณกันต์ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมบัวถึงยอมให้เขาพูดไปแบบนั้น

ยอม คงหมายถึงการที่ยอมให้เขา กุเรื่องขึ้นมา และประกาศแต่งงานออกไปสินะแต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อเธอไม่มีทางเลือก

ในสถานการณ์แบบนั้น บัวมีทางเลือกด้วยเหรอคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเบาคล้ายกับไร้เรี่ยวแรง “ถ้าเกิดความจริงที่ทุกคนรู้ไม่เป็นตามไปที่เขาพูด คนที่จะโดนผลกระทบก็คือคุณพ่อ คุณแม่ พี่ตั้มรวมไปถึงพี่หลินด้วยนะคะ

ร่างบางที่อิงหลังอยู่บนโซฟาอยากจะทิ้งน้ำหนักศีรษะลงตามพนักพิง ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ เธอไม่อยากให้ใครเดือดร้อนเพราะเรื่องของเธอเลย

ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นบัวไม่ยอม งานแต่งที่เขาบอกก็จะไม่มีทางเกิดขึ้น พี่จะไม่ยอมให้เขามาทำอะไรบัวกับใบตองเป็นอันขาด

เสียงทุ้มของพี่ชายดูหนักแน่นและอบอุ่นจนน้ำตาของเธอต้องซึมออกมา อภิวัชรเป็นพี่ชายที่ดีเสมอมา ตั้งแต่เด็กจนโต เขาคอยดูแลเธอมาตลอด แม้กระทั่งในขณะนี้ที่เธอได้กลายเป็นแม่คนแล้ว

“…ขอบคุณมากนะคะพี่ตั้ม บัวบัวไม่เป็นไร บัวไม่อยากให้พี่ต้องมาเดือดร้อนและลำบากเรื่องของบัวเลย

น้ำเสียงสั่นอย่างอดไม่ได้ของเธอก็ทำเอาคนเป็นพี่ต้องห่วงขึ้นทันที

บัว อย่าคิดมากนะ บัวยังมีพี่ มีลูก และคุณลุง คุณป้าอีกนะ อย่าทำให้เพียงแค่คนคนเดียวที่ไม่ได้มีค่าอะไรมาทำให้บัวต้องสุขภาพจิตเสียไปกับเขาด้วย

ใช่เขาไม่ได้มีค่า แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามีอิทธิพลต่อชีวิตของเธอมากเหลือเกิน

ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ…” เพราะกลัวว่าพี่ชายจะต้องพลอยเป็นกังวลและวิตกกับเธอด้วย เธอจึงเปลี่ยนเรื่องชวนเขาคุยถึงเรื่องหลานที่อยู่ในท้องของพี่สะใภ้ที่อีกไม่กี่เดือนก็จะลืมตาขึ้นมา

พอไม่นานหลังจากนั้นก็ต้องขอวางสายไปก่อนเมื่อคุณแม่บอกให้พี่แก้วซึ่งเป็นแม่บ้านในบ้านมาเรียกเธอเข้าไปพบ

หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องที่เธอกำลังกังวลใจอยู่หรอกนะ

------------

แม้ว่าเมื่อเช้าจะพบท่านขณะรับประทานอาหารเช้าด้วยกันพร้อมหน้า หากทว่าข่าวอาจจะถึงหูคุณแม่ได้ทุกเมื่อ เธออาจจะเห็นได้จากตามสื่อ หรือที่บรรดาเพื่อนในวงสังคมเป็นคนส่งข่าวให้

ส่วนธีรภพตั้งแต่วันนั้นมา เขาก็ไม่ได้มาหาเธออีกเพราะติดงาน ซึ่งเธอไม่สามารถคาดเดาออกได้จริงๆ ว่าฝ่ายนั้นทราบเรื่องที่เกี่ยวกับเธอแล้วหรือยัง

 

ร่างบางเดินตามทางไปห้องนั่งเล่นที่มารดาได้เรียกเข้าไปพบ แต่ละก้าวของเธอเคลื่อนไหวไปอย่างช้าๆ ต่างจากการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วและไม่เป็นจังหวะ

หลังจากวันนั้นมาไม่มีคืนไหนที่เธอสามารถนอนหลับสนิทได้ ความหวาดระแวงเข้ามาแทรกซ้อนในความคิดตลอดเวลา ทั้งกลัวและกังวลปะปนกันไปหมด แต่ถึงอย่างไรไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้จะต้องถึงหูบิดาและมารดาอยู่ดี

โชคดีที่ยัยหนูของเธอง่วงนอนจนผล็อยหลับไป อภิญญาจึงฝากให้แม่บ้านคนหนึ่งดูแลแกอยู่ในห้อง ซึ่งขณะที่เธอต้องออกมาทำงานแปลเอกสารก่อนที่โทรศัพท์ของพี่ชายดังขึ้นมา

พอผลักประตูบานใหญ่ที่ทำด้วยไม้สักทองออก ความเย็นของบรรยากาศในห้องก็ทำให้ขนทั่วกายเธอลุกขึ้นฉับพลัน และพอยิ่งได้เห็นคนเป็นแม่หน้าตึงเครียด สีหน้าของหญิงสาวยิ่งซีดเผือดไปกว่าเดิม มันเป็นใบหน้าที่เธอไม่ได้เห็นนานแล้วตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งก่อน ขณะที่คนเป็นพ่อแสดงแววตาที่เป็นห่วงปนสงสัย ซึ่งถ้าเดาไม่ผิดพวกท่านคงจะเครียดกับข่าวที่กำลังแพร่ออกไปเป็นแน่

อภิญญาเข้าไปนั่งโซฟาตัวไม่ไกลจากที่บิดาและมารดาของเธอนั่งอยู่ และเพียงผ่านไปไม่ถึงวินาทีเสียงของคุณหญิงลดาก็ถามลูกสาวขึ้นทันควัน

ตกลงแล้วเรื่องมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่บัว!? ผู้ชายที่ทำร้ายเราเมื่อหลายปีก่อนน่ะ คือกันตภัทรใช่ไหม!”

จากที่ก่อนหน้าจะเข้ามาเธอได้เตรียมใจไว้แล้ว หากแต่พอถึงเวลาจริงปากของเธอกลับสั่นไม่กล้าตอบมารดาไปบัวขอโทษนะคะแม่ บัวเป็นลูกที่ไม่ดีเลย ชอบสร้างความขายหน้าให้พ่อกับแม่ตลอด

“…ค่ะ” หยดน้ำใสไหลออกมาจากดวงตาทันที ใบหน้าใสก้มหน้าไม่กล้ามองผู้ที่ให้กำเนิดทั้งสอง เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าสีหน้าของพวกท่านในตอนนี้จะแสดงความเสียใจออกมามากเพียงใด ได้มากเท่ากับเกือบสามปีก่อนหรือไม่ เธอไม่อยากเห็นจริงๆ

แล้วบัวทำไมไม่บอกแม่เห็นแม่เป็นตัวตลกหรือยังไง!”

น้ำเสียงของผู้เป็นแม่ที่ทั้งโมโหและเสียใจทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้น ท่านทั้งสองเป็นคนที่เธอรักและห่วงมากที่สุด “ไม่นะคะ บัวไม่ได้คิดอย่างนั้น บัวแค่คิดว่าเขาจะไม่มายุ่งกับบัว กับลูกอีก

แล้วมันเป็นยังไงล่ะมันเป็นอย่างที่ลูกคิดไหม!” คนเป็นลูกสาวกัดเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่นจนเลือดแทบจะห้อกันเป็นรอยจนเห็นชัด

แล้วยังไงไอ้ข่าวที่เกิดขึ้นเนี่ย ตกลงว่าบัวรู้เห็นด้วยใช่ไหม?!” ดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตามองไปที่หนังสือสังคมที่ถูกวางลงบนโต๊ะตัวเล็กอย่างแรงจากมือของคนเป็นแม่ ซึ่งในภาพบนปกหนังสือนั้นเป็นภาพของเธอ กันตภัทรรวมถึงบุตรสาวในอ้อมแขนของเขาที่กำลังถูกห้อมล้อมไปด้วยนักข่าว แต่ที่สำคัญที่สุดคงจะเป็นเนื้อหาที่เขียนไว้ใต้ภาพ

แม้สายตาจะเห็นได้ไม่ชัดเพราะน้ำใสจากตาเอ่อมาบัง แต่ทว่าเธอก็รู้ดีว่าข้อความพวกนั้นกล่าวอะไรไว้บ้าง

หญิงสาวส่ายหน้าพร้อมกับปฏิเสธให้แม่ของเธอฟังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “บัว บัวไม่ได้ยอม…”

คุณหญิง เราค่อยๆ พูดจากันดีกว่า ลูกขวัญเสียหมดแล้ว” คำพูดของคุณธรรศ ทำให้คุณหญิงผู้เป็นภรรยาใจเย็นลงบ้าง และทำให้คนเป็นแม่ที่ประคบประหงมและรักลูกมาตลอดเพิ่งจะได้สติว่าเผลอพูดทำร้ายจิตใจลูกสาวไปไม่น้อย

ผ่านมาเกือบสามปีแล้วที่เธอไม่ได้ดุว่าลูกมาเช่นนี้ จริงๆ ถ้าไม่มีเหตุการณ์นี้ขึ้น ก็ไม่มีครั้งไหนเลยต่างหากที่เธอจะกล้าขึ้นเสียงและตำหนิต่อว่าลูกสาวเช่นนี้เลยสักครั้ง

บัวแม่แม่ขอโทษ” คุณหญิงเดินเข้าไปโอบลูกสาวที่ร้องไห้จนตัวโยนนี่เธอทำร้ายดวงใจของตัวเองไปอีกแล้วสินะโธ่ ลูกแม่

แขนเรียวของคนเป็นลูกโอบกอดตอบมารดาไว้แน่นเช่นกัน เธอเป็นลูกที่ไม่ดีเลยสักนิด นอกจากจะไม่นำพาชื่อเสียงมาให้แก่ครอบครัวแล้ว กลับมีส่วนทำลายให้พวกท่านต้องขายหน้าอยู่ไม่น้อย ซึ่งรวมไปถึงทางญาติทั้งฝ่ายพ่อและแม่ของเธอด้วย

บัวขอโทษนะคะแม่ บัวไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ

มืออวบอันอบอุ่นลูบศีรษะของลูกสาวที่เธอเฝ้าทะนุถนอมตลอดมาเบาๆ ไม่มีเลยสักครั้งที่ลูกสาวคนนี้ทำให้เธอผิดหวัง ใบบัวทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง แม้กระทั่งมีความเห็นตามด้วยที่จะหมั้นกับธีรภพซึ่งเป็นสิ่งที่เธอแนะนำให้

 ก่อนหน้านี้ที่เธอขึ้นเสียงกับลูกไปนั้น เกิดขึ้นเพราะความโมโห หากแต่ว่าในใจลึกๆ เธอมีความเชื่อมั่นว่าอภิญญาไม่มีทางที่จะคล้อยตามผู้ชายคนนั้นที่มีข่าวเจ้าชู้มากมายในวงสังคม อีกทั้งยังเป็นคนที่ทำร้ายเธอและครอบครัวให้ต้องเดือดร้อน เสื่อมเสียชื่อเสียง ซึ่งการกระทำของลูกสาวคงจะไม่พ้นที่เธอเป็นห่วงครอบครัวจึงไม่อยากขัดขืนให้เป็นที่เอิกเหริกไปแก่สายตามวลชน

 อดีตรัฐมนตรีมองภาพตรงหน้าอย่างซึ้งใจจนอดน้ำตาคลอไม่ได้ ครอบครัวของท่านนั้นช่างเป็นครอบครัวที่เปี่ยมไปด้วยความรักนัก แม้จะเผชิญปัญหาใดกันมา หากทว่าก็ให้อภัยซึ่งกันและกันเพราะความรัก

เขาเข้าใจลูกสาวเป็นอย่างดี และอาจคิดโทษตัวเองด้วยซ้ำที่เลี้ยงลูกมาคล้ายกับไข่ในหิน ไม่เคยสอนให้ลูกตระหนักและระแวงโลกกว้างอันแสนน่ากลัว ก่อนที่สาวน้อยของเขาจะไปเผชิญโลกแห่งความจริงอันโหดร้าย ภูมิคุ้มกันของเธอจึงอาจไม่พอที่จะช่วยตัวเองป้องกันจากผู้ที่เข้ามาหาผลประโยชน์และทำร้ายพ่อผิดเองลูก

หากทว่าซาบซึ้งใจกันอยู่ได้ไม่นาน เสียงของแม่บ้านก็ดังขึ้นอีกหน ทั้งที่ไม่กล้ารบกวน แต่ก็เกรงว่าแขกที่มาจะรอนานจนทำให้เสียมารยาทไป

----------

ขอประทานโทษนะคะ มีแขกมาขอเข้าพบค่ะ

แขกใคร?”

“…คุณกตพล คุณปัทมา พร้อมกับคุณกันต์ค่ะ

หญิงสาวในอ้อมกอดมารดาเบิกตากว้าง ไม่อยากจะคิดจริงๆ ว่าเขาจะมาด้วยสาเหตุใด

บอกไปว่าตอนนี้ไม่มีใครสะดวกต้อนรับและให้เข้าพบด้วย” พลันเสียงคุณหญิงลดาเอ่ยจบ เสียงกวนประสาทที่คุ้นหูของใครบางคนก็ดังขึ้นมาให้อารมณ์ของคนเป็นแม่กลับมาคุกรุ่นอีกครั้ง

จะดีเหรอครับคุณแม่ งานแต่งจะเกิดขึ้นแล้ว ผมว่าเราอย่ามัวแต่รีรอกันเลยดีกว่านะครับ

แม้ทีแรกตั้งใจจะแสดงออกมาอย่างยียวน แต่พอได้เห็นบรรยากาศอันซาบซึ้งและสีหน้าของคนที่กำลังกอดกันกลมแล้ว ปากที่หลายคนต่างบอกว่าไม่ดี เป็นต้องรีบหุบฉับพลันเมื่อคิดว่าจะพูดต่อ ถึงจะมองเขาว่าเป็นคนไม่ดี ไม่น่าโปรดปรานเพียงใด แต่เขาก็มีมารยาทและดีมากพอที่จะไม่ซ้ำเติมสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้

 ...ขอโทษนะครับ ที่อาจมาขัดจังหวะ แต่พอดีผมได้เชิญเฒ่าแก่มาสู่ขอเจ้าสาวแล้วครับ” ว่าแล้วเขาก็ปรายตาไปมองหน้า ว่าที่เจ้าสาวของเขา’ ที่กำลังน้ำตาคลออยู่ในหน่วยตาพร้อมกับคราบเลอะบนแก้มใสที่ผ่านการร้องไห้มา ปลายจมูกและผิวหน้าของเธอแดงเสียยิ่งกว่าตอนเขินอาย...คงร้องไห้หนักมากเลยสินะ

                ประกายแสงของนัยน์ตาคมอ่อนลงทอดมองแม่ของลูกด้วยความเห็นใจ เรื่องที่เธอกำลังเครียดวิตก คงไม่พ้นข่าวที่แพร่ในตอนนี้ ซึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นคล้ายกับการกลั่นแกล้ง เพราะตั้งใจจะให้ครอบครัวของทางอภิญญาเสียหาย

                ถึงแม้เขาจะเป็นคนเริ่มให้เกิดประเด็นจับตามอง แต่แน่นอนว่าข่าวที่เกิดตามมานั้นเขาไม่มีส่วนรู้เห็น และไม่มีทางที่สื่อจะหันมาสนใจเพียงแค่ข่าวในสังคมเล็กๆ ถึงขนาดกระหน่ำกระจายข่าวขนาดนี้ ซึ่งเขาเชื่อว่าต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง

                เมื่อเห็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญคุณหญิงลดาจึงรีบปรับสีหน้าพร้อมกับขจัดคราบน้ำตาที่ออกมาเล็กน้อย จะให้ใครเข้ามาเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นในครอบครัวไม่ได้

ดิฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าบ้านนี้ไม่สะดวกต้อนรับแต่ยังจะ...” คุณหญิงพูดไม่ทันจบ คนที่มาด้วยกับแขกฝ่ายชายก็เอ่ยขึ้นขัดตามมาทันที

เรื่องมาถึงขณะนี้แล้ว คุณหญิงจะปล่อยไว้อีกเหรอคะ แค่นี้หนูบัว ใบตอง แล้วไหนยังจะครอบครัวคุณหญิงต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงถึงขนาดนี้ ยังไงเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเราจะต้องหาทางแก้ร่วมกันค่ะ ทางเราเป็นฝ่ายผิดก็ต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบ ตากันต์จะต้องแต่งงานกับหนูใบบัวค่ะ” คุณนายปัทมาผู้ซึ่งไม่กล้าแย้งใครพูดขึ้นอย่างจริงจังเพื่อแสดงเจตจำนงของตน

เรื่องที่เกิดขึ้นเธอกับสามีเพิ่งจะรู้ข่าวเมื่อวันก่อนนี้เอง กันตภัทรเข้ามาสารภาพผิดในสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมทั้งยอมรับว่าเด็กที่เธอเคยเห็นที่บ้านหลังนั้นคือลูกของลูกชายเธอ ซึ่งนั่นก็คือหลานสาว อีกทั้งยังรวมไปถึงหนูใบบัวซึ่งนับว่าเป็นลูกสะใภ้ไปแล้วด้วย

เธอไม่ได้รังเกียจหรือไม่ชอบหน้าครอบครัวทางฝ่ายหญิง แต่ก็อดเอ็ดไม่ได้ที่ไอ้เจ้าลูกตัวดีมันไปทำยังไงถึงพลาดท่าไปทำฝ่ายนั้นท้อง แล้วปล่อยละเลยจนเกือบจะมาสามปีแล้ว อีกทั้งดูจากท่าทีของอภิญญาแล้วด้วยว่าไม่น่าจะเป็นผู้หญิงที่ยอมควงและคบผู้ชายอย่างกันตภัทรง่ายๆ ความสงสัยเลยกระหน่ำต้องซักถามเจ้าลูกชายตัวดียกใหญ่ แต่ฝ่ายนั้นบอกเพียงว่ามันเป็นความผิดของเขาเอง ไม่อยากจะรื้อฟื้นให้เกิดขึ้น ซึ่งถึงอย่างไรเขาก็ต้องรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

คุณหญิงไม่สงสารเด็กเหรอคะ หลานต้องการพ่อนะคะ ไหนยังจะลูกสาวคุณหญิงอีกที่ถูกข่าวโจมตีจนลามไปถึงหลานชายและหลานสะใภ้ มันจะดีแล้วเหรอคะถ้าคุณหญิงยังยืนกรานขวางตากันต์แบบนี้

ข่าวที่เกิดขึ้นเธอทราบมาไม่นานหลังจากกันตภัทรเข้ามาสารภาพ ซึ่งเขาบอกว่าไม่มีส่วนรู้เห็นกับข่าวที่แพร่ไปเร็วขนาดนี้ แต่ยอมรับว่าเรื่องที่ให้สัมภาษณ์นั้นเขาตั้งใจให้เกิดขึ้น

แต่ก็ต้องยอมรับว่าข่าวที่ออกมานั้นมันบีบให้ทางฝ่ายหญิงไม่มีทางเลือกมากนัก ถ้ายังคงจะหมั้นกับธีรภพต่อไป เธอก็ไม่มั่นใจว่าคนที่รักหน้าตาและชื่อเสียงอย่างคุณหญิงหวานจะยอมรับลูกสะใภ้คนนี้ได้ไหม

 ---------


วันนี้คุณกตพลมาด้วย เพื่อจะมาสู่ขอลูกสาวคุณหญิงกับคุณธรรศ รบกวนขอเวลาไม่นานได้ไหมคะ

คุณหญิงลดาแววตาลุกวาว ครอบครัวนี้นี่มันอะไรกันนะ ทั้งลูกแล้วไหนยังจะแม่ที่คอยส่งเสริมกันอีก เพียงที่ผ่านมาหาเรื่องให้ยังไม่พออีกหรืออย่างไร

งั้นก็เชิญที่ห้องรับแขกเลยนะครับ แก้วพาคุณปัทมา คุณกันต์แล้วก็คุณกตพลไปที่ห้องรับแขกด้วยนะ” ท่านอดีตรัฐมนตรีกล่าวอย่างสุขุมใจเย็น ก่อนจะลุกขึ้นแล้วพาภรรยาเดินไปด้วย

คุณธรรศ” คุณหญิงที่ไม่เห็นด้วยกับสามีเรียกค้าน แต่เขาเพียงหันกลับมายิ้มแล้วพยักเพยิดให้เดินไปด้วยกัน ก่อนจะลูบศีรษะลูกสาวเป็นเชิงปลอบด้วยความสงสารและเห็นใจอย่างที่สุดในฐานะผู้เป็นพ่อ

เมื่อในห้องเหลือหญิงสาวตามลำพัง กันตภัทรจึงไม่รอช้าที่จะก้าวเข้าไปหา หากผู้เป็นแม่ต้องเข้ามาดึงแขนเขาไว้เขาจึงหันไปมองเพื่อถามหาเหตุผล ซึ่งคุณนายปัทมาทำเพียงส่ายหน้าไปมาเบาๆ เป็นคำตอบในเชิงห้าม ขณะนี้ไม่เหมาะเลยที่จะไปหาเธอ ยิ่งอภิญญาไม่พึงใจและกำลังเศร้าสร้อยกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยเช่นนี้แล้ว คงไม่พ้นจะอาละวาดและด่าทอ และยิ่งเข้าใจว่ากันตภัทรเป็นคนทำให้ข่าวเพื่อทำลายชื่อเสียงของเธอมากกว่า สู้อยู่ห่างๆ ไปก่อน อย่างน้อยก็เพื่อรักษาท่าทีให้คุณหญิงลดาและคุณธรรศเห็นในกิริยาที่ไม่สร้างชื่อของเจ้าตัวแสบบ้าง

มานี่ก่อน” คุณนายพูดคล้ายกับเสียงเอ็ดแต่แฝงไปด้วยความหวังดีทั้งสิ้น เธอต้องรีบคุมความประพฤติลูกชายก่อนที่จะชวดเมียไปจริงๆ

กันตภัทรที่เห็นท่าทีจริงจังของมารดา เขาจึงยอมเดินตามเธอไป ทั้งที่ใจก็กระหวัดไปหาแม่ของลูกที่กำลังนั่งหันหลังสะอึกสะอื้นเบาๆ มองไปทางหน้าต่างบานใหญ่ที่มีทิวทัศน์ของสวนสวยงามต่างจากอารมณ์ของเจ้าของบ้าน

ร่างบางที่อยู่ในความคิดของตัวเองไม่ได้มีความรู้สึกเลยว่ามีใครบางคนกำลังห่วงความรู้สึกเธออยู่ หญิงสาวมองไปตรงภาพข้างหน้าด้วยความว่างเปล่าในสมอง แม้เธอจะมองแต่เธอก็ไม่เห็น สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความกังวลที่เข้ามาแทนที่...เธอจะทำยังไงดี

 

บรรยากาศในห้องรับแขกหรูใช้ต้อนรับแขกคนสำคัญ และมีหน้ามีตาในแวดวงสังคมหลายท่าน หากแต่ไม่มีครั้งไหนที่การสนทนายังจะไม่เริ่มขึ้นและไม่มีใครรู้สึกเกร็งได้เท่านี้

คุณกตพลเป็นนักธุรกิจรุ่นใหญ่ที่ผ่านการพูดคุยเจรจามาก็มาก หากแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ที่ลูกชายตัวแสบมันไปทำผู้หญิงท้องแล้วต้องร่อนไปให้พ่อมาขอเจ้าสาวให้ จะไม่ให้เขาเกรงกลัวได้อย่างไรว่าพ่อแม่เขาจะคิดยังไง ทั้งรู้สึกผิดที่สอนเจ้าลูกชายคนนี้ไม่ดีพอ อีกทั้งยังโยงไปถึงชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลด้วย ซึ่งการมาพูดและขอโทษแทนลูกชายครั้งนี้มันยากเสียกว่าการยอมรับตรงๆ ว่าสินค้าทั้งโรงงานไม่ได้มาตรฐานเสียอีก

ไม่ต่างจากคุณนายปัทมาที่นั่งหลังตรงแข็งทื่อ และส่งยิ้มที่คล้ายพิมพ์มาอย่างดีโดยไม่มีความรู้สึกใดๆ ส่งมา ยิ่งได้เห็นสีหน้าของเจ้าบ้านทั้งสองแล้ว เธอก็ยิ่งกลัวเกร็งเหมือนน้ำท่วมปากหนักเสียยิ่งกว่าเดิม จึงต้องสะกิดสามีให้เอ่ยอะไรออกมาบางอย่าง ครั้นจะให้กันตภัทรทำลายบรรยากาศความเงียบก็เห็นว่าจะไม่เหมาะ ในเมื่อเขายังเป็นผู้น้อยอยู่

คุณธรรศกับคุณหญิงลดาคงพอจะทราบแล้วว่าเรื่องราวของลูกเราทั้งสองคนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง ซึ่งคงต้องโทษเจ้ากันต์ที่เป็นคนต้นเรื่องทำให้เกิดความวุ่นวายและปัญหาให้ทางครอบครัวของฝ่ายนี้ ทางเราจึงต้องการให้เจ้าลูกชายรับผิดชอบ

คนฟังในฐานะหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ฟังแล้วก็เศร้าในจิตพร้อมกับโมโหเช่นกัน แต่เป็นคุณหญิงลดาที่พูดออกมาเสียก่อนโดยไม่สามารถกักเก็บความรู้สึกโมโหไว้

รับผิดชอบรับผิดชอบอะไรคะ ในเมื่อเรื่องมันก็ล่วงเข้ามาจะสามปีแล้ว จะกลับมาให้คนเขาติฉินนินทา สร้างความเดือดร้อนอะไรให้ครอบครัวเราอีก แค่ข่าวที่ถูกปล่อยมามันยังไม่พอเหรอคะ จะต้องให้ฉันส่งลูกสาวคนเดียวไปให้ลูกชายคุณไปทรมานหรือยังไง

ผมไม่ได้...” คนถูกต่อว่าพูดไม่ทันจบ ก็ต้องเงียบเสียงฉับพลัน เมื่อคนเป็นพ่อยกมือขึ้นปรามเป็นคำตอบว่าไม่ควรพูดต่อ

"ผมต้องขอโทษแทนเจ้าลูกชายด้วยนะครับทั้งที่เสียมารยาท แล้วไหนยังจะเรื่องที่ผ่านมาอีก" ประธานบริษัทของ DSS Group เอ่ยต่อบุคคลทั้งสองอย่างจริงใจ แม้ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นอย่างผิดไปหมดและทำให้เขาต้องส่ายหัวไปมาอยู่หลายครา แต่ทว่าหากเกิดเป็นลูกผู้ชายแล้วจะละความรับผิดชอบไม่ได้ ทำผิดก็ต้องยอมรับผิด!

"เรื่องที่แล้วมาก็ขอให้ผ่านไปเถอะครับ แต่ที่สำคัญสถานการณ์ในตอนนี้ต่างหาก ทั้งเรื่องข่าวและอนาคตของใบตอง หลานของผม พวกคุณคงไม่ได้เห็นเป็นเรื่องสนุกใช่ไหม" คุณธรรศพูดด้วยท่าทีนิ่งสงบแต่แฝงด้วยแววไม่พอใจ

"ยังไงเด็กคนนั้นก็ถือว่าเป็นหลานผมเหมือนกันครับ ข่าวลือพวกนั้นผมได้ให้เจ้ากันต์ไปจัดการให้คนไปปิดและหาที่มาให้เรียบร้อยแล้ว อีกไม่นานก็คงจะรู้ว่าใครเป็นคนทำ" แม้ว่าคำพูดของท่านประธานบริษัทจะน่าเชื่อถืออยู่มากก็ตามแต่สำหรับคุณหญิงลดาที่อคติไปแล้วก็ไม่พ้นที่จะต้องชักสีหน้าโมโหและทึ่งในทักษะการตีสองหน้าของครอบครัวนี้ที่มีมาตั้งแต่ พ่อ แม่ ไปยันลูก!

"ทางเราไม่ได้เป็นฝ่ายปล่อยข่าวนะคะ ถึงตากันต์จะแย่ยังไง ก็ไม่ถึงขนาดจะลอบกัดลับหลังและทำลายชื่อเสียงของลูกและหนูใบบัวหรอกค่ะ" คุณนายปัทมาผู้เป็นแม่ช่วยเสริมทัพ

กันตภัทรที่ได้ฟังก็อดซาบซึ้งใจไปกับพ่อและแม่ที่ออกหน้าปกป้องเขาไม่ได้ ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาคิดหวังจะพึ่งพวกท่าน เว้นก็เสียแต่ครั้งนี้ที่เกินความสามารถจริงๆ ในเมื่อผู้ใหญ่ทางฝ่ายว่าที่เจ้าสาวนั้นได้อคติกับเขาไปแล้ว

"ไหนๆ ก็เกิดเรื่องขึ้นอย่างนี้แล้วนะครับ ทางเรารู้สึกผิดเป็นอย่างมาก จึงจะขออนุญาตคุณธรรศและคุณหญิงลดาสู่ขอลูกสาวเพื่อจัดงานแต่งงานให้คนทั้งคู่เถอะครับ นอกจากจะเป็นการกู้ชื่อเสียงแล้วยังเป็นการรับผิดชอบหนูใบบัวและใบตองกับการกระทำที่ผ่านมาด้วยนะครับ" เจ้าสัวเสนอขึ้นอย่างเต็มภาคภูมิ หากทว่าคนเป็นพ่อและแม่ของหญิงสาวไม่ได้ยอมรับง่ายๆ จะมาแก้ปัญหากันส่งเดชโดยไม่คำนึงถึงคนอื่นและการกระทำที่ผ่านมาได้ยังไง

"ไม่ได้หรอกค่ะ ยัยบัวกำลังจะหมั้น และกำลังจะแต่งงานกับธีรภพ ลูกชายคุณหญิงหวานเร็วๆ นี้ หวังว่าฝั่งทางคุณกตพลและลูกชายคงเข้าใจนะคะ ปล่อยยัยบัวให้ไปเริ่มต้นใหม่กับคนที่ดีกว่าเถอะค่ะ"

'ลูกชายของคุณกตพลได้แต่บีบมือตัวเองไม่ให้เถียงว่าที่แม่ยายกลับไป...คนดีเหรอหึ อาจจะดีในสายตาของทุกคนในสังคม แต่สำหรับเขาที่ไปรู้อะไรมาแล้ว ย่อมไม่ยอมให้อภิญญาและลูกต้องไปอยู่กับคนแบบนั้น สู้ต้องอยู่กับเขาดีกว่าแม้ว่าเธออาจจะไม่ได้รักเขาก็ตามที 

แม้เขาไม่ได้ดีพอแต่เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถดูแลเธอกับลูกได้ดีกว่าธีรภพซึ่งเป็นคนที่คุณหญิงลดาปลื้มหนักหนา

"แต่เรื่องมันถูกประกาศไปแล้ว ถ้าขืนยังหมั้นต่ออีก คนที่เสียก็มีแต่หนูบัวและใบตอง ไหนยังครอบครัวของคุณหญิงอีกนะคะ" คุณนายปัทมาพูดค้านกับความต้องการของคนเป็นแม่ของว่าที่ลูกสะใภ้ ส่วนหนึ่งก็คือความจริงที่เธอพูด และอีกส่วนเธอก็อยากจะได้หลานที่พลัดพรากกันไปหลายปีเข้ามากอด ได้หอม และเรียกย่า ให้สมดังใจหวัง 

เด็กคนนี้น่ารักเหลือเกิน เธอรู้สึกถูกชะตาด้วยตั้งแต่แรกเห็นแล้ว

ทางฝั่งดิฉันยังยืนยันคำเดิมค่ะ  จะไม่มีการแต่งงานระหว่างกันตภัทรกับลูกสาวดิฉันเกิดขึ้นเด็ดขาด ถ้าจะมีก็มีเพียงงานแต่งของธีรภพกับลูกสาวดิฉันเท่านั้น” คุณหญิงลดากล่าวยืนยันคำเดิม ใบหน้าสง่าเชิดขึ้นโดยไม่เกรงใจแขกที่มาเยือนเลยสักนิด หากแต่ต้นเสียงหวานของผู้ที่เข้ามาใหม่ทำให้ใบหน้าของเธอต้องมีแววหม่นลงภายในพริบตา

บัวจะแต่งค่ะ บัวตัดสินใจแล้วว่าจะแต่งงาน...กับคุณกันต์ค่ะ” เสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นกับท้ายประโยคที่พูดยากเพราะเหมือนบางอย่างจะมาจุกอยู่ที่ลำคอ

อภิญญารู้สึกว่าตนเป็นต้นเหตุของปัญหานี้ เธอเดินเพื่อเข้ามาบอกและพร้อมจะแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้น เธอไม่ต้องการให้ใครต้องเดือดร้อนไปมากกว่านี้อีกแล้ว

พอกันทีกับการที่ต้องให้พ่อและแม่มาแบกความอับอายของลูกสาว เธอจะต้องหาทางที่แก้ไขให้ดีที่สุด แม้ว่าต่อจากนี้ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากการเดินลงไปบนขุมนรกก็ตาม

ใบบัว!” เสียงของคนเป็นแม่เรียกชื่อลูกด้วยความตกใจและตำหนิในคราเดียวกัน ทั้งที่ไม่ได้ชอบพอกับนายคนนี้ แล้วเหตุใดถึงจะยอมแต่งงานกับเขาง่ายๆ

บัว บัวขอโทษด้วยนะคะคุณแม่” น้ำตาของหญิงสาวที่รื้นอยู่นัยน์ตาเป็นต้องตกลงมาไม่ขาด เมื่อเห็นท่าทางของมารดามีแววผิดหวัง ซึ่งนี่เป็นครั้งที่สองที่เธอทำให้ท่านต้องช้ำใจ

บัว ค่อยๆ คิดนะลูก หนูตัดสินใจดีแล้วเหรอ” คุณธรรศเอ่ยขึ้นเตือนลูกสาว คำพูดใดๆ ที่ออกปากมาแล้ว หากไม่คิดไตร่ตรองให้ดีก็ยากจะคิดคืนคำ

คนที่พาพ่อแม่มาสู่ขอ และแทบจะได้ขึ้นชื่อเป็นว่าที่เจ้าบ่าวแทบจะอยากดึงตัวเธอมากอดและหอมให้สมกับการตัดสินใจของเธอ เพียงแต่ว่าเขาก็ยังรอท่าทีที่บิดาของเธอถามย้ำอีกครั้งถึงความมั่นใจในการแต่งงานครั้งนี้

ค่ะ บัวคิดดีแล้ว นี่คือทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้” เสียงของคนตอบแผ่วเบา แต่ทว่าชัดเจนสำหรับทุกคนในห้อง คุณหญิงลดาซึ่งไม่คิดไม่ฝันว่าลูกของเธอจะทำเช่นนี้ลุกขึ้นแล้วเดินผ่านลูกสาวไปในทันทีโดยไม่ได้เหลียวหันมา เธอไม่รู้ว่ายัยบัวของเธอกำลังคิดอะไร แต่ที่แน่ๆ นั่นย่อมสร้างความผิดหวังให้เธอค่อนข้างมาก

น้ำตาของอภิญญาไหลลงมาอย่างต่อเนื่องเมื่อคนเป็นแม่ทำว่าคล้ายตัดรอนเธอไปแล้ว มีก็แต่คนเป็นพ่อที่เดินเข้ามาหาแล้วกอดเธอเข้าอย่างอาทร

บัวอย่าเอาความคิด ความรู้สึกของคนอื่น หรือสิ่งรอบข้างมาใส่ใจมากนะลูก หนูต้องคิดถึงความสุขของตัวเองก่อน ถ้าต้องฝืนใจก็อย่าทำ” คุณธรรศพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น แต่ทว่ากลับทำให้ลูกสาวต้องร้องไห้หนักกว่าเดิม ไม่รู้ว่าลูกอย่างเธอจะเกิดมาทำไมกัน ในเมื่อมีเธอแล้วพ่อและแม่ต้องเสื่อมเสียไปเพราะเธอตั้งหลายครั้ง

แม้จะยังคงสะอื้น แต่หญิงสาวก็ยังคงส่ายหน้าปฏิเสธ เธอทำได้ทุกอย่างเพื่อทำให้พ่อและแม่มีความสุข

คุณธรรศผละออกจากลูกสาวช้าๆ เมื่อเธอเริ่มจะนิ่งสงบจากอาการเสียใจ ซึ่งเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาอภิญญาก็พูดธุระของเธอที่ขอคุยกับกันตภัทรเพียงลำพัง

 

ต่อออ

บรรยากาศบนระเบียงทางข้างสวนที่ถูกจัดแต่งอย่างสวยงามสไตล์ยุโรปเงียบสงบ เป็นมุมที่เหมาะแก่การพักผ่อนเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย ซึ่งคุณธรรศ เจ้าของบ้านเป็นคนสั่งทำและขอให้หลานชายของภรรยาช่วยออกแบบ

หญิงสาวอยู่ในอาการสงบขณะพาผู้ที่ก่อปัญหาวุ่นวายในบ้านมารับทราบถึงข้อตกลงบางอย่างที่เขาต้องเคารพและทำตาม แม้ว่าเธอจะยอมรับการแต่งงานในครั้งนี้ที่ไม่ต่างจากการถูกมัดมือชก แต่ใช่ว่าเธอจะยอมให้เขาทำตามใจได้ทุกอย่าง

ถึงฉันจะแต่งงาน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมทำตามโดยไม่มีเงื่อนไข” เธอเอ่ยเสียงเรียบ แววตาสวยทอดมองไม้สวนที่ตกแต่งประดับประดาด้วยความเศร้า

คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอแม้จะอดมีความสุขไม่ได้กับการที่เธอตอบตกลง แต่ใบหน้านวลนั้นก็ทำให้ความรู้สึกของเขาต้องปนทุกข์ไปด้วยไม่น้อย ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงยืนยันที่จะดำเนินตามแผนที่เขาเชื่อว่าต้องสำเร็จต่อไป กันตภัทรมั่นใจว่าเขาสามารถจะทำให้เธอรักเขาได้ในที่สุด แม้ว่าในตอนนี้เธออาจจะโกรธและเกลียดเขามาก

มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มตามประสานิสัยที่แก้ไม่หาย ก่อนจะเดินเข้ามายืนข้างร่างบางที่แก้มทั้งสองข้างยังคงเปื้อนน้ำตาอยู่บ้างและระเรื่อไปด้วยสีแดง

 ว่ามาสิ

คนที่ตัดสินใจแล้วในครั้งนี้สูดลมหายใจเข้าลึกราวกับเรียกแรงใจ ก่อนจะบอกข้อเรียกร้องของตัวเองต่อไป

ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณต้องการอะไรจากการจัดฉากครั้งนี้แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่ยอมให้คุณใช้ฉันกับลูกเป็นตัวตลกหรือเป็นเครื่องมืออะไรของคุณที่คุณอาจคิดจะทำอยู่

คนฟังขมวดคิ้วหนัก ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ เพื่อปฏิเสธ แม้เธอจะไม่ต้องการที่จะเห็นก็ตาม...ตัวตลก เครื่องมืออะไรกัน ที่ทำก็เพราะอยากมีลูกกับเมียใจจะขาด ทำไมผู้หญิงถึงได้คิดอะไรซับซ้อนนัก  

ที่ฉันแต่งงานก็ด้วยเพราะความจำใจไม่ได้เต็มใจแต่ง เพราะฉะนั้นเราจะแต่งกันแค่ในนาม ความสัมพันธ์ของเราจะเป็นเพียงแค่การหลอกทุกคน ไม่ต้องจดทะเบียน ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น

จากคิ้วที่ขมวดก็เลิกสูงขึ้น นี่เธอคิดว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ แต่งงานกับเธอเพื่อตบตาสังคมแค่นั้นเหรอ?

แม้ใจอยากจะโต้แย้งกลับใจจะขาด ทว่าชายหนุ่มก็เลือกที่จะเงียบ ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงไม่อยากให้หญิงสาวต้องขัดเคืองจนเปลี่ยนคำตอบปฏิเสธไม่ยอมแต่งงานกับเขา

ฉันจะไม่ย้ายออกไปจากบ้านนี้หลังแต่งงาน เพราะฉะนั้นถ้าคุณไม่สะดวกที่ก็อยู่ที่บ้านของคุณไป ต่างคนต่างอยู่เหมือนปกติ

คิ้วเข้มสวยของชายหนุ่มเลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ พร้อมกับอมยิ้ม...เธอไม่ย้ายไปก็ไม่เห็นจะเป็นไร เขาย้ายมาเองก็ได้นี่

สิทธิ์ทุกอย่างเกี่ยวกับลูกฉันดูแลและตัดสินใจเหมือนที่เป็นอยู่ ทุกอย่างก็เหมือนเดิม คุณจะไปใช้ชีวิตอิสระ หรือไปมีสัมพันธ์กับใครก็เชิญ แต่ระวังข่าวมันออกมากระทบครอบครัวฉันเหมือนที่เกิดขึ้นตอนนี้ ไม่สิมันไม่ได้เป็นข่าว แต่คุณตั้งใจทำให้เป็นข่าวต่างหาก

            หญิงสาวรู้สึกชังคนที่ยืนอยู่ข้างๆ จนไม่อยากจะมอง จึงไม่เห็นสายตาวาวโรจน์ที่แสดงความไม่พอใจออกมา

และภายในสามเดือนหลังจากงานแต่ง เราจะหย่ากันทันที

ว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งกำลังมีความสุขได้ยินประโยคนี้ก็แทบควันออกหูเพิ่มเป็นทวีคูณ ประโยคที่ผ่านมานั้นเขาถือว่าทำเป็นไม่ได้ยิน ซึ่งครั้งนี้ไม่เป็นเช่นนั้น!

หกเดือน! ผมขอเวลาแค่นั้น ต่อจากนั้นค่อยว่ากัน

เอาวะถึงจะเป็นไปได้ยาก แต่ภายในหกเดือนนี้เขาจะต้องทำให้เธอรักเขาให้ได้แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

หญิงสาวนิ่งคิดไปชั่วขณะ แม้ระยะเวลาจะนานกว่าที่เธอบอกไป แต่ทว่าคำเรียกร้องอื่นๆ เขาก็ไม่ได้ค้านที่จะยอมรับ เพราะฉะนั้นถึงจะยื้อออกไปอีกหน่อยก็คงจะไม่ส่งผลกระทบเท่าไร เพราะในที่สุดแล้วก็ต้องหย่ากันอย่างแน่นอน

ถือว่าตกลงตามนี้นะคะ  แล้วต่อจากนี้ก็กรุณาอย่ายุ่งกับครอบครัวและทำลายชื่อเสียงของคนในบ้านนี้อีก เพราะไม่อย่างนั้นฉันก็มีแผนที่จะเล่นให้ชื่อเสียงฝ่ายคุณต้องเสียหายไม่แพ้กัน

ร่างบางหันหลังเตรียมจะเดินจากไป แต่หากแขนเรียวของเธอก็ต้องโดนคว้าไว้ให้หันกลับมา พร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาประกบใกล้ชิดจนแทบไม่มีระยะห่างให้เธอได้หายใจสะดวก

ใบหน้านวลเงยหน้ามองคนที่ยังไม่ปล่อยเธอ ริมฝีปากสีอ่อนของเขายกยิ้มขึ้นอย่างอารมณ์ดีราวกับตั้งใจจะยียวนเธอเช่นทุกคราที่ต้องการแกล้ง

ขอทางด้วยค่ะ ฉันจะเข้าไปข้างใน” ดวงตาหวานที่ชายหนุ่มชอบมองนักหนาบัดนี้ได้สบตาเขาราวกับกล้าเผชิญหน้าไม่หวาดหวั่นเหมือนเช่นดังก่อน

ผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้ภายในหกเดือน บอกได้เลยว่าชีวิตนี้น่ะ...คุณไม่มีทางได้เซ็นใบหย่าหลังจากใบจดทะเบียนของเราแน่นอน” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นข้างหูของหญิงสาวในท้ายประโยค เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาตั้งใจจะกระซิบให้เธอได้ยินชัดเจน

"ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่...!"

"คุณอย่าลืมสิ ว่าเราต้องแสดงหลักฐานให้ทุกคนเห็นว่าคุณได้แต่งงานกับผมแล้วจริงๆ คุณจะตอบคำถามสังคมยังไงว่าเป็นถึงสะใภ้เล็กของตระกูลวรโชติสกุลแต่ไม่จดทะเบียน แน่นอนในวันแต่งสื่อย่อมจับตามองประเด็นนี้อยู่แล้ว"

หญิงสาวนิ่งคิด ทำไมเขาถึงต้องสร้างเรื่องวุ่นวายให้เธอไม่รู้จักจบจักสิ้น แล้วถ้าจดทะเบียน...มันจะต้องมีผลอีกมากมาย เธอไม่ต้องการจริงๆ 

"สร้างทะเบียนสมรสปลอมขึ้นมาทำเพียงตบตาก็พอ"

ชายหนุ่มนิ่งอึ้งกับคำพูดของผู้หญิงตรงหน้าแต่ก็พยักหน้าไม่ได้ยกเรื่องขึ้นมาพูดต่อ ในขณะที่หญิงสาวเห็นท่าทีแล้วค่อยเบาใจเพราะคิดว่าเขาคงจะไม่ได้อยากจะมีบ่วงผูกมัดตัวเองจริงๆ 

ขอตัวก่อนนะคะ ฉันจะเข้าไปดูลูก” อภิญญาตัดบทเมื่อถึงเวลาที่เธอต้องไปดูลูกสาวแล้ว

คำบอกกล่าวของเธอนั้นทำให้ผู้เป็นพ่อของหนูน้อยต้องยอมผ่อนแรงให้แม่ของลูกใช้มือของตัวเองปลดแขนเขาออก

ทะเบียนสมรสปลอมเหรอ!?...ไม่มีทางหรอก!!!

สายตาคมปราดมองร่างบางที่เดินหายลับเข้าไปในตัวบ้าน อภิญญาคงจะเข้าใจว่าเขาเป็นคนปล่อยข่าวลือออกไปให้เธอและครอบครัวเสื่อมเสียชื่อเสียงเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา ซึ่งคนทำคงจะใช้เหตุที่เขาสร้างเมื่อครั้งก่อนมากระทำต่อแล้วโยนความผิดให้เขาที่แน่นอนว่าจะต้องตกเป็นเป้าของเรื่องที่เกิดขึ้น

ใครกันนะ...ที่ต้องการกลั่นแกล้งหญิงสาว และจะได้ประโยชน์อะไรจากการกระทำในครั้งนี้

                




#สนุกไม่สนุกบอกกันด้วยนะคะ ^..^ จะได้เอาไปปรับแก้

ฝากดูคำผิดกันด้วยนะครัช ขอบคุณค่ะ

-----------------------------

คุู่ฮาแห่งปฐพีจ้า 555 ผูกรักฝากหัวใจ (พี่วุฒิกะยัยนิด) อัพแล้วนะคะ ฝากด้วยนะคะ แซ่บมาาก!!! ^^

     "ฮะ! อะไรนะ จะให้ม้ากับป๊ามาสู่ขอ นี่คุณเมามาปะเนี่ย!?" นิชานันท์เบิกตากว้างเมื่อคู่อริที่เธอเพิ่งเถียงไปหยกๆย้อนพูดออกมาให้เธอตกใจ "ไม่เมาครับ งานแต่งของเราจะต้องจัดให้เร็วที่สุดและใหญ่ที่สุดด้วย!!"        



 -------------------

ผูกรักเพียงใจ(ผ่านการพิจารณาจากสนพ.เขียนฝัน) ออกเล่มปลายเดือนนี้จ้า เมื่อใกล้ๆ อีกทีจะมาแจ้งนะคะ PS.คาดว่าออกงานหนังสือด้วย อิอิ ปกจะออกละนะ


ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ จิ้มๆรูปๆรัวๆ 555  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

2,664 ความคิดเห็น

  1. #1567 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:13
    เผยผู้ตัวจริง - เผยผู้ชายตัวจริง
    สิ่งทีเธอมองเห็น - สิ่งที่
    เอิกเหริก - เกริก
    เฒ่าแก่ - เถ้าแก่
    เรื่องมาถึงขณะนี้แล้ว - ถึงขั้นนี้แล้ว

    ละเลยจนเกือบจะมาสามปี - ละเลยมาจนเกือบจะสามปี

    เป็นคนทำให้ข่าว - เป็นคนให้ข่าว
    ต้องร่อนไปให้พ่อ - ต้องร้อนให้พ่อ
    เหมือนเช่นดังก่อน - เช่นครั้งก่อนๆ
    #1567
    0
  2. #1465 paesunflowerpn (@paesunflowerpn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 17:32
    ดักตบอีเหวินอีเพื่อนเลว  คุณกันทำให้ใบบัวใจอ่อนไวๆนะคะ
    #1465
    0
  3. #685 kro2521 (@kro2521) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 19:21
    6 เดือนใบตองคงได้น้องมาอีกคน อย่าหายไปนานนะคะเดี่ยวต้องมานั่งรอที่ท่าน้ำทุกวันเลย
    #685
    0
  4. #684 s_sapan (@s_sapan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 18:17
    สนุกคะติดตาม เข้ามาเช็คทู๊กวัน
    #684
    0
  5. #682 ัying (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 17:38
    6 เดือนเหรอจัดไปเลยค่ะทีมพี่กันต์เชียร์ๆๆๆๆ
    #682
    0
  6. #681 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 16:44
    ไม่พูดไม่ได้แปลว่าตกลงนะ
    #681
    0
  7. #680 ภัส (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 15:30
    ยอมๆไปก่อนพี่กันต์ขอให้ได้แต่งก่อนอิอิ
    #680
    0
  8. #679 somluck (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 15:28
    สนุกมากๆ เลยค่ะ นู๋ใบบัวเสร็จแน่ๆ หกเดือนเองพี่กันต์เร่งรีบทำคะแนนให้ภรรยาตกหลุมรักเร็วๆ นะ เป็นกำลังใจให้
    #679
    0
  9. #678 kro2521 (@kro2521) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 15:21
    ใกล้ถึงวันวิวาห์แล้วหนาแม่ยอดดวงใจ 555
    #678
    0
  10. #677 Nida C (@fongsoda2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 15:19
    งงอ่ะ นางเอกบอกไม่จดทะเบียน แต่พระเอกบอก ไม่มีทางได้เซ็นต์ใบหย่าของเรา สรุปคือ ข้อตกลง จดไม่จด อ่านแล้วขัดๆกัน
    #677
    1
  11. #675 maya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 14:45
    จะบอกให้ นังเหวินไง ที่ปล่อยข่าว
    #675
    0
  12. #673 ฟ้า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 09:52
    อย่าให้รอนานนะ
    #673
    0
  13. #672 CHOO56162 (@choocheep56162) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 09:22
    ทำไมตกอันดับนะ
    #672
    0
  14. #671 Praew97 (@praewche97) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 07:59
    รอๆค่ะไรท์
    #671
    0
  15. #670 boybangna (@boybangna) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 06:24
    มาต่อไวๆนะค่ะ
    #670
    0
  16. #669 momo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 21:32
    คุณหญิงลดาคะ...รักลูก อย่าคิดแทนลูกนะคะ
    #669
    0
  17. #668 ัying (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 12:37
    สนุกๆ...ออกเล่มมาเลยดีกว่า...รอยุน่ะ
    #668
    0
  18. #667 siwan-lib (@siwan-lib) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 11:39
    ตามมาเรื่อยๆ ลุ้นมาตลอดน้องจะตัดสินใจยังไง #กันนายโดนหนักแน่
    #667
    0
  19. #666 RISz (@nuris-2537) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 11:27
    สนุก น่าติดตามมากค่ะ มาต่อเร็วๆน้าาาาาา
    #666
    0
  20. #665 Tee_Teemaporn (@Tee_Teemaporn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 10:26
    สนุกมากๆๆ ค่ะ
    #665
    0
  21. #664 Joeai (@Joeai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 09:30
    สนุกมากค่ะ รอๆ
    #664
    0
  22. #663 ภัส (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 09:11
    ข้อตกลงที่ใบบัวจะพูดคือเราแต่งงานกันแต่ในนามช่ายป่าว
    #663
    0
  23. #662 ัอร (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 08:19
    เอาใจไปเลยสำหรับนิยายเรื่องนี้ ฮิฮิ
    #662
    0
  24. #661 กวาง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 07:48
    อยากให้ทุกคนรู้ว่ายัยเวิ่นเว้อร้ายกาจขนาดไหน เมื่อไรจะถึงเร็วๆๆๆ อยากมาก
    #661
    0
  25. #660 เด็กดี (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 07:26
    ไรค์ความ มั่นใจในตัวพี่กันตลงหน่อยได้ไหมค่ะ555เธอผิด เต็มๆๆๆแต่ทำเหมือนไม่ค่อยสำนึกเลย แล้วใครจะอบากแต่งด้วย
    #660
    0