ผูกรักเพียงใจ -(ตอนพิเศษ นอกเล่ม) สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 18 : บุกรุก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    29 ก.ย. 59

ในยามเช้าแม้จะเป็นวันอาทิตย์ผู้คนบางส่วนก็ยังคงออกมาทำงานตั้งแต่เช้า ทั้งเจ๊หลี่และลูกจ้างตื่นมาเตรียมของกันตั้งแต่ตีห้าก่อนที่จะเปิดร้านขาย

อารยาก็ไม่แพ้กัน แม้ว่าเธอจะตื่นสายกว่าหน่อยแต่ก็ลงมาช่วยอยู่เป็นประจำแล้ว แต่ดูเหมือนจะแพ้ลูกนอกไส้ของม้าที่ตื่นเช้ากว่าเธอ ซึ่งตอนนี้เขากำลังยืนอยู่หน้าหม้อทำพะโล้เป็ดอยู่

ลูกสาวเจ้าของร้านต้องหมั่นไส้เขารอบแล้วรอบเล่า ทำไมชายหนุ่มทำดีออกนอกหน้า เอาใจแม่ของเธอด้วย

เหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เธอยังไม่อยากเจอหน้าเขาเต็มที่ จึงเลี่ยงที่จะไปช่วยข้างนอกซึ่งกำลังจัดโต๊ะ จัดข้าวของให้พร้อมจะดีกว่า

เมื่อถืงเวลาก่อนร้านเปิดม๊าก็เรียกทุกคนให้มานั่งทานข้าว ทุกคนร่วมรับประทานอาหารกันอย่างไม่ถือตัว นั่งปะปนกันไปทั้งลูกจ้างและเจ้าของร้าน โดยที่ร่างบางก็พยายามจะเลี่ยงนั่งใกล้คนที่เธอไม่ได้เชิญเขาเข้ามาที่นี่

ดูเหมือนจะน่าวางใจเมื่อเธอนั่งระหว่างม๊าและลูกจ้างสาวคนหนึ่งนั้น แต่พอร่างสูงที่มาทีหลังเพราะเพิ่งจะปรุงอาหารเสร็จกำลังเดินเข้ามา น้องลูกจ้างที่นั่งข้างๆก็ดันขยับออกห่างให้มีพื้นที่สำหรับเขาเข้ามานั่งเสียบด้วยเสียอย่างนั้น

เขาจึงได้นั่งข้างๆเธอซึ่งไม่เป็นตามที่ปรารถนาเลยสักนิด

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมพื้นที่ที่เขานั่งมันจะแคบเกินไปหรือเปล่า ศอกของเขาจึงต้องคอยมาสะกิดโดนแขนของเธออยู่เรื่อยไป

แม้มันจะไม่แรงแต่มันก็บ่อยจนรู้สึกเหมือนก่อกวน

พอมองเข้าไปที่ตัวเจ้าปัญหาอีกฝ่ายนั้นก็ทำเป็นยิ้มบางๆเป็นพ่อพระทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอจึงได้แต่ทำท่าเข่นเขี้ยวเผื่อขู่เขาเล็กน้อย แต่ก็เหมือนเจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจ ซึ่งเป็นเช่นนั้นจนจะรับประทานกันเสร็จ

พอยามสายทั้งที่ยังไม่ถึงเวลากลับแต่ม๊าก็คะยั้นคะยอให้เธอรีบออกจากบ้านก่อนเวลาเพื่อไปทำธุระจ่ายค่าน้ำค่าไฟและค่าจิปาถะต่างๆของร้าน และยังไม่ลืมที่จะบอกให้หนีบแขกที่ไม่ได้รับเชิญที่ตอนนี้เหมือนม๊าจะโอ๋เป็นลูกคนหนึ่งไปแล้วไปด้วย

อีกฝ่ายก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาน้อมรับและเดินตามเธอมาก่อนที่เขาจะอาสาเป็นคนขับรถให้เธอ แล้วพาไปชำระบิลต่างๆให้เรียบร้อยก่อนที่จะขับมุ่งไปที่คอนโด

เมื่อนั่งอยู่ในรถ พอหมดธุระต่างๆเธอจึงถามเขาอย่างไม่พอใจและด้วยความสงสัยทันที “พี่ตั้ม รู้จักม๊าหลิน รู้จักร้านหลิน แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก?!” เธอกอดอกพร้อมกับรอคำตอบที่กำลังคาดคั้นเอาจากเขา

ถ้าบอกหลินจะยอมให้พี่ไปหาเหรอ หลินจะยอมให้พี่เจอกับม๊าไหม” สายตาเขามองไปข้างหน้าและพูดออกมาตรงๆไม่อ้อมค้อมกับเธอ

ใช่.. เธอไม่ยอม

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พี่ยังเห็นหลินเป็นแฟนอยู่รึเปล่า ถึงไม่ยอมบอกกันแบบนี้

เธอพูดออกไปด้วยอารมณ์ ทั้งโมโห สงสัย ไม่เข้าใจ ซึ่งเธอเก็บมันไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

แต่เขากลับย้อนถาม ซึ่งทำให้เธอตอบไม่ได้ “พี่สิต้องถามหลิน หลินเคยเห็นพี่เป็นแฟนรึเปล่า…”

คำถามของเขาพุ่งตรงเข้าก้อนอกข้างซ้ายที่กำลังทำงานเข้าอย่างจัง

นั่นสิ เธอเคยรู้สึกอะไรกับผู้ชายคนนี้บ้างไหม

...และคำตอบที่เธอให้ก็คือเหมือนเดิม...รู้สิ รู้มาตลอดว่าเขาคือคนที่ใช่ ที่จะมาเป็นพ่อของลูก แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะคิดตามเธอจริงจังถึงขนาดนี้ และไม่ง่ายเลยที่จะผลักไสเขาออกไป ยิ่งพยายามก็เหมือนยิ่งถูกผูกมัด

ทั้งสองเงียบกันมาตลอดทางจนถึงจุดหมาย หญิงสาวก็ลงมาจากรถพร้อมกับรับกุญแจจากคนขับที่อาสามา ก่อนที่เขาจะบอกให้เธอขึ้นไปก่อน แล้วเดี๋ยวเขาจะตามขึ้นไป ซึ่งเธอก็ไม่ได้เกี่ยง เขาอาจจะเพลียเพราะเมื่อคืนอาจจะนอนหลับไม่สบายก็ได้ จะปล่อยให้เขาเข้ามาพักในห้องหน่อยก็คงไม่เป็นไร

ร่างบางเดินเข้าไปเปิดตู้เย็นพร้อมกับหยิบขวดน้ำแล้วรินน้ำใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นดื่ม หลังจากนั้นไม่นานเสียงออดหน้าประตูก็ดังขึ้น หญิงสาวจึงเดินออกไปเปิดประตูให้เขา

อภิวัชรเดินเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าใบเล็กที่เหมือนจะเป็นกระเป๋าเสื้อผ้าหนึ่งใบ โดยไม่ได้ชี้แจ้งให้เธอทราบก่อนจะไปหยุดอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้าในห้องนอนของเธอ

พี่ตั้มเอากระเป๋ามาทำอะไร แล้วเอาเข้ามาทำไมในห้องของหลิน?”

ร่างสูงไม่ตอบ เขาวางกระเป๋าเสื้อผ้าลงบนเก้าอี้ที่อยู่คู่กับโต๊ะเครื่องแป้งข้างๆเธอก่อน จะเปิดตู้เพื่อจัดสิ่งของเพื่อวางอะไรบางอย่างลงไป

ก็มาอยู่กับภรรยาไง

“…!!”

         คนที่นิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ได้สติเรียกตัวเองกลับมาก็ตอบกลับไปในทันที แล้วแสดงสีหน้าความไม่พอใจออกมาทันที

ไม่ได้ไม่ให้อยู่จู่ๆก็ขนข้าวขนของเข้ามาโดยไม่ขอหลินได้ยังไง

แต่คนหน้ามึนที่เพิ่งจะย้ายเข้ามาก็ยังทำเป็นไม่ได้ยิน เขาจับของบางอย่างวางลงในลิ้นชัก ทั้งเสื้อยืด กางเกง...กรี๊ดดด วางข้างๆของเธอหมดเลย

ยอมรับแล้วเหรอว่าเป็นภรรยา...

หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้าง ช่วงหลังมานี้เขามักจะพูดและสร้างความแปลกใจอย่างคาดไม่ถึงให้เธอเสมอ...

ไม่ใช่ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นแหละออกไปเลย

มือบางที่กำลังจะหยิบเสื้อผ้าของเขาออก ชะงักเมื่อเขาพูดต่อ

ถ้าหลินไม่ให้พี่อยู่ พี่ก็จะบอกม๊า เรื่องของเราแล้วก็ เรื่อง เมื่อคืนก่อน ”

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะรีบวางเสื้อผ้าในมือตรงที่ที่เดิม

ไม่ได้นะห้ามบอกม๊า!”

งั้นพี่ก็สามารถอยู่ที่นี่ได้ โดยที่หลินไม่สามารถไล่ออกไป” แม้เสียงเขาจะเรียบๆแต่เธอกลับรู้สึกว่าเขากำลังข่มขู่เธอ!

แล้วที่บ้านพี่ เขาไม่ว่าอะไรเหรอ หนีมาอยู่กับคนอื่นเขาแบบนี้

ร่างสูงทยอยเอาของออกมาจนครบแล้วยืนย่อตัวเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าของเขาตรงกับระดับใบหน้าของเธอ

คนอื่นที่ไหน นี่ภรรยานะ” ก่อนที่จะใช้มือบิดจมูกเธอเบาๆอย่างเอ็นดู คนตัวเล็กกว่าจึงย่นจมูกแล้วเบือนหน้าหนี เพราะขณะนี้ไม่ค่อยสบอารมณ์กับสิ่งที่เขาทำนัก

ตอนนี้คุณลุงกับคุณป้าย้ายมาทำงานประจำที่ไทยแล้ว น้องสาวและหลานก็พอจะมีเพื่อนอยู่บ้าน อีกอย่างการที่พี่อยู่นี่ ไม่ได้แปลว่าพี่ไม่สามารถไปเยี่ยมพวกเขาที่บ้านได้นี่

เจ้าของห้องที่ไม่มีอำนาจในการตัดสินจึงหมดเหตุผลที่จะถกขึ้นมาเพื่อผลักไสเขาออกไป เธอทำได้เพียงกัดฟันกรอด และเก็บอาการต่อต้านไว้เท่านั้น

หมดแล้วใช่ไหม เสื้อผ้าของพี่?” หญิงสาวกวาดตามองภายในกระเป๋าที่ว่างเปล่า ไม่ต่างจากจ้องจับผิดว่าเขาเอาอะไรมาบ้าง

...ใจเย็นน่า...อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ขนอะไรมามาก ไม่ได้เบียดเบียนของของเธอสักเท่าไร ถือว่าไม่เป็นไร อยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ ถ้าจะแบ่งพื้นที่นิดๆหน่อยๆให้เขาพอใจไปก่อนแล้วค่อยหาทางจัดการต่อทีหลัง

แต่เขากลับทำให้คนที่ทำใจให้กว้างได้แล้วต้องรู้สึกปรี๊ดดขึ้นมาอีก!!

 “ยัง เดี๋ยวจะทยอยเอามา

...!?

ร่างบางไม่พอใจกับการกระทำของใครบางคนที่เข้ามาพักอาศัยในห้องเธออย่างอุกอาจ หญิงสาวจึงเดินออกจากห้องนอนด้วยใบหน้าปั้นปึงไม่ยิ้มไม่แย้มใดๆออกมา

เหมือนเขาจะอยู่ในห้องนั้นต่อสักพัก แม้ว่าเสื้อผ้าของเขาจะมีน้อยก็ตามที จนคนที่เอนหลังดูโทรทัศน์อยู่ห้องนั่งเล่นต้องแอบมาชะเง้อดูว่าอีกคนกำลังทำอะไรอยู่

แล้วการกระทำของเขาก็ทำให้เธอต้องความดันในเลือดสูงขึ้นอีกครั้ง

"กรี๊ดดด พี่ตั้ม! ทำอะไร" เธอรีบวิ่งไปคว้าผ้าบางๆที่กำลังอยู่ในมือของเขาออกให้หมด พร้อมกับโกยขึ้นมากอดไว้ แล้วเข้าไปยืนขวางลิ้นชักที่เป็นหีบห่อใส่ผ้าพวกนี้เอาไว้เพื่อให้เขาถอยห่างออกไป

"พี่มายุ่งอะไรกับชุดชั้นในของหลินทำไม" ใบหน้าใสแดงลามไปถึงใบหู เหมือนกุ้งย่างสุก

"พี่ก็แค่จะเก็บมันให้เป็นระเบียบเท่านั้นเอง" เขาว่าด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่เหมือนจะยกยิ้มตรงมุมปากไปเสี้ยววิก่อนจะทำเหมือนไม่ได้คิดอะไร

"ไม่ต้องมายุ่ง มันจะรกไม่เป็นระเบียบอะไรก็เรื่องของหลิน!" เจ้าของเสื้อผ้ารีบวางทุกอย่างที่ถือลงบนในลิ้นชักแล้วรีบเลื่อนปิดมันเพื่อให้พ้นออกจากสายตาเขา

"ถ้าพี่จัดเสร็จแล้วก็ออกไปได้แล้ว..." หัวคิ้วของเธอยังคงขมวดพร้อมกับสีแก้มที่ยังคงแดงปลั่ง

ร่างสูงยังคงนั่งอยู่ที่เดิมพร้อมกับยื่นอะไรบางอย่างที่มีลักษณะเป็นผ้าบางๆซึ่งเขาเก็บจากพื้นเพราะตกเมื่อครู่

ไม่ใช่อะไรที่ไหนเลยหากแต่เป็นกางเกงชั้นในของเธอเอง

     "...นี่อีกผืนหนึ่ง"

     ....!!!

 

เจ้าของห้องยังคงแสดงสิทธิ์ในการไม่เห็นด้วยที่เขาย้ายเข้ามาอยู่ด้วยการไม่ยอมพูดยอมจากับอีกฝ่าย เขาถามอะไรเธอก็เมินเฉย ทำเป็นไม่ได้ยิน ทำเป็นมองไม่เห็น ทำเหมือนเขาไร้ตัวตน

เมื่อถืงมื้อกลางวันเธอก็ไปหยิบข้าวหน้าเป็ดใส่กล่องที่ห่อมาจากบ้านไปกินโดยที่ ไม่ได้ชวนเขา โดยเหลืออีกกล่องที่เป็นส่วนของเขาทิ้งไว้บนโต๊ะห้องครัว

เย็นนี้หลินอยากทานอะไรไหม

ร่างบางนั่งนิ่งดูโทรทัศน์อย่างใจจดใจจ่อไม่หันไปตอบคำถามเขา

สลัดดีไหม หรือแกงจืดดี

“…”

สายตายังคงถูกหน้าจอขนาดใหญ่ดึงดูดอยู่เช่นเดิม ไม่เหลียวไปมองคนที่กำลังยืนอยู่ข้างหลังโซฟาซึ่งไม่ได้ห่างจากเธอเลยสักนิด

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีก็มีเงาของอะไรบางอย่างเข้ามาบดบังจนเริ่มมืด...มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ...จนมองไม่เห็นสิ่งที่กำลังดูอยู่เมื่อครู่

ภาพในโทรทัศน์นั้นหายไปมีเหลือก็เพียงแต่สัมผัสบางอย่างตรงเปลือกตาที่เกิดจากการเคลื่อนเข้ามา

สิ่งนั้นมันทำให้เธอต้องหลับตาลงอัตโนมัติ พร้อมกับรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่แตะเข้าตรงผิวหนังบริเวณนั้น

มันนิ่มและอบอุ่น...

พอลืมตามาขึ้นก็เห็นคนที่เธอเมินเมื่อครู่นั่นแหละกำลังยืนค้อมตัวมองเธอมาจากด้านหลัง แล้วยิ้มประหนึ่งผู้ชนะ

นี่แหละ คือโทษของการที่ไม่สนใจพี่


อารยาหันไปมองเขาขวับ พร้อมกับมือข้างหนึ่งที่ปิดตาข้างที่โดนสัมผัสนั้นไว้ ที่เขาบอกว่า 'ลงโทษ

มันยังคงรู้สึกอุ่นวาบและพิษของมันตอนนี้ก็แพร่ไปทั้งร่างกายเธอแล้วโดยเฉพาะหัวใจที่มีผลให้ทำงานผิดปกติ

"พี่ตั้มทำอะไรเนี่ย!" เธอถามเขาไม่ต่างจากการตะโกนเสียงดัง แต่หน้าตาของอีกฝ่ายยังคงเหมือนจะยิ้มไม่สะทกสะท้านใดๆ

ทั้งๆที่ตอนแรกเธอเป็นคนเข้าหาเขาเองก่อน รุกเขาเสียขนาดนั้น แต่เหตุไฉนกลับกลายเป็นว่าตัวของเธอเองล่ะโดนเขารุกเสียขนาดนี้

ลมเธอแทบจะจับวันละสามเวลากับการกระทำของเขาแล้วนะ

"ยอมพูดกับพี่แล้วเหรอ"

หญิงสาวนิ่งเงียบ เมื่อครู่นี่เธอหลุดปากพูดกับเขาไปแล้ว!

เธอลุกขึ้นไปยืนใกล้เขาแล้วจับใบหน้าเขาพลิกซ้ายพลิกขวา แล้วแตะหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิ

"...พี่ตั้ม พี่ตั้มไม่สบายอะไรหรือเปล่า"

"มีอะไรรึเปล่า"

"...ช่วงนี้พี่ดูแปลกไปนะ กินยาผิดมาใช่ไหม หรือเป็นอาการทางประสาท" 

ชายหนุ่มย่นคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะคลี่มันออกพร้อมกับรอยยิ้ม มือหนาเข้าไปจับซ้อนทับมือบางที่อยู่บริเวณใบหน้า

"พี่ไม่ได้เป็นอะไร"

"แล้วทำไมพี่ถึงมีอาการแปลกอ่ะ ชอบทำตัวแปลกๆ หรือพี่ถูกวิญญาณอื่นเข้าสิง" ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งมองเข้าไปในดวงตาของเขาผ่านแว่นสายตา และแววตานั้นก็แสดงความอ่อนโยนอย่างเอ็นดูมาให้เธออีกแล้ว

เขาเลื่อนใบหน้าให้อยู่ในระดับเดียวกันกับเธอ ก่อนจะพูดอีกครั้ง ชัดถ้อยชัดคำให้เธอได้ยิน

"ฟังดีๆนะ พี่สบายดีมาก และที่พี่ทำทุกอย่าง พี่มีสติ ครบถ้วน สมบูรณ์"

ดวงตาหวานที่จ้องเขานั้นจึงเบนออกไปมองอย่างอื่นด้วยไม่กล้าสบตาต่อ ในเมื่อเขาบอกว่าปกติทุกอย่างแล้ว แต่เรื่องทุกอย่างมันดันกลับตาลปัตรไปหมด

สรุปแล้วนี่ เธอกำลังติดกับดักที่ตัวเองเป็นคนวางไว้ใช่ไหม?!

          

พอถึงมื้ออาหารเย็นก็เป็นแกงจืดอย่างที่เขาเสนอมาจริงๆนั่นแหละ

...รสชาติก็พอกินได้นะ แต่อาจจะหิวหรือเพราะอย่างไรตัวเธอก็ไม่อยากคิดได้ เพราะถ้วยในชามมันโล่งว่างเปล่าไปหมดแล้ว

 แต่พ่อครัวคนเก่งก็ไม่ได้ออกปากว่าหรือแซวใดๆให้หญิงสาวระคายหู

หลังจากนั้นเขาก็รับผิดชอบเก็บจานชามไปล้างแล้วเธอก็แยกตัวเข้าห้องไปทำธุระส่วน ตัวในห้อง และอาบน้ำก่อนจะออกมานั่งใช้โทรศัพท์เพื่ออัพเดตข่าวสาร เล่นเกม สลับกับดูโทรทัศน์

ส่วนอีกคนเมื่อเธอออกมาแล้วเขาก็เข้าไปในห้องนอนต่อ คงจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าล่ะมั้ง

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเขาก็ออกมาพร้อมเสื้อยืดสีขาวกางเกงผ้านิ่มขายาว เป็นอีกลุคที่เธอไม่เคยเห็น

เขาหยิบโน็ตบุ๊คส่วนตัวของเขาขึ้นมาวางบนโต๊ะเล็กแล้วนั่งลงทำงานข้างๆเธอที่ดู โทรทัศน์อยู่ และดูเหมือนเขาจะพิมพ์อะไรซักอย่างบนเครื่องกระทัดรัดนั้น

"พี่ตั้มทำอะไรอ่ะ" แม้จะรู้ว่าเป็นงาน แต่ปากก็ยังลั่นออกถามไปจนได้

"มีอีเมลที่บริษัทส่งมาเสนองานส่วนต่อเติมเพิ่มขึ้น ก็เลยส่งแบบมาให้ดู"

 คนอยากรู้อยากเห็นชะโงกหน้าเข้าไปดูแบบแปลนที่เขากำลังจะเปิด มันเป็นภาพพื้นหลังสีขาวที่มีรายละเอียดแบบวาดบอกไว้เยอะแยะมากมาย 

เธอจึงไม่อยากจะก่อกวนสมาธิของเขา ปล่อยให้เขาทำงานต่อไปโดยไม่ถามต่อ  เธอลดเสียงโทรทัศน์ลง นั่งดูไปสักพักก็ปิดโทรทัศน์แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน

ไม่นานร่างบางก็มาพร้อมกับผ้าห่มและหมอนใบโตแล้วยืนตรงข้างๆคนที่กำลังเพ่งสายตาอยู่ที่หน้าจอโน็ตบุ๊ค

"พี่ตั้ม นี่หมอนกับผ้าห่ม"

เธอบอกเขาให้รับไว้พร้อมกับแขนที่ยื่นไปข้างหน้า

เขาทำหน้าตาสงสัยก่อนจะใช้มือปิดหน้าต่างโปรแกรม แล้วคลิกกดปิดคอมพิวเตอร์พร้อมกับพับฝาลง

"เอาออกมาทำไม"

"ก็เอามาให้พี่นอนข้างนอกไง"

ใช่ว่าเธอจะยอมทุกอย่างหรอกนะ ตู้เสื้อผ้าก็แบ่งที่ให้แล้ว ห้องน้ำก็ให้ใช้แล้ว แต่จะให้นอนร่วมเตียงเดียวกันน่ะ เธอไม่ยอมหรอกนะ!

คนตัวโตลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนที่จะดันร่างบางที่หอบเครื่องนอนอยู่เข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูฉับพลัน

เสียงปิดประตูทำให้เจ้าของห้องแอบสะดุ้ง แม้รู้ว่าเขาไม่น่าจะมีเจตนาคิดร้าย แต่ดูแล้วก็ไม่น่าวางใจ

"ใครบอกว่าพี่จะนอนข้างนอก"

อภิวัชรตอบเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่สำหรับเธอมันเหมือนคำตอบที่ชวนยียวนเหลือเกิน

"แล้วถ้าพี่ไม่นอนข้างนอก พี่จะนอนตรงไหน?"

"เตียงนี้ไง" เขาพยักเพยิดไปบนเตียงนอนแสนนุ่มสุดหวงของเธอ

"ได้ยังไง แล้วหลินจะไปนอนที่ไหน"

"บนเตียงเหมือนกันนี่แหละ"

ถ้าเปรียบอารมณ์ความโกรธ ขุ่นเคืองตอนนี้ของเธอเหมือนปรอท ตอนนี้ก็คงจะใกล้แตกเต็มทีแล้ว

"งั้น พี่ก็เชิญนอนไปคนเดียวเลย! หลินจะไปนอนข้างนอก!" หญิงสาวที่ยังคงหอบหมอนและผ้าห่มกำลังจะเดินจ้ำเปิดประตูออกไปแง้มออกได้แล้ว แต่ทว่าประตูบานเดียวกันนั้นกลับปิดสนิทด้วยฝ่ามือของใครบางคนที่เพิ่งจะดันมันเข้าที่

ตามมาด้วยน้ำเสียงของเจ้าของแรงนั้นพูดตามออกมา เขาไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัว แต่เธอกลับรู้สึกเย็นเยือกไปกับคำพูดนั้น

"คืนนี้จะไม่มีใครได้ออกไปไหน เราสองคนจะต้องนอนเตียงนี้ 'ด้วยกัน' "

 

คนฟังได้ยินแทบอยากจะกรีดร้อง นี่เขาใช้สิทธิ์อะไรมาข่มขู่เธอได้ขนาดนี้ ...สามีเหรอ ไม่มีทางซะหรอก!

"ไม่ หลินไม่นอนเตียงเดียวกับพี่ตั้มหรอก!" ร่างบางยังดึงดันที่จะเปิดประตูออกไป แต่อีกฝ่ายก็เดินรุกเข้ามาใกล้ พร้อมกับใบหน้าของเขา

"เดี๋ยวพี่จะออกไปนอนข้างนอกแทนเอง" คำพูดของเธอทำให้เขาใจชื้นขึ้น อย่างน้อยก็ยังความเป็นสุภาพบุรุษออกมาบ้าง

"...แต่เรื่องของเรา ถ้าได้ยินถึงหูม๊า ก็คงไม่เป็นไร..."  ทั้งๆที่เพิ่งจะแอบชื่นชมแท้ๆแต่ไม่นานเขากลับเผยด้านตรงข้ามออกมา

"พี่ตั้ม!" เธอเรียกชื่อเขานิ่งๆด้วยใบหน้าที่ดุดัน ณ ขณะนี้เธออยากจะหยิบหมอนในมือปาใส่เสียเหลือเกิน 

ใครจะคิดเล่าว่าใบหน้าอันแสนสุภาพ อ่อนโยน น่าเชื่อถือขนาดนี้จะเป็นคนชอบขี้ขู่ ขี้อ้าง ขี้ฟ้องอย่างคาดไม่ถึง ...ซึ่งเธอชักจะไม่ไหวแล้วนะ!

"โอเค! นอนที่นี่ก็ได้!" 

หญิงสาวกระฟัดกระเฟียดเดินไปที่เตียงก่อนจะจัดที่นอนโดยเอาหมอนเกือบทุกใบกั้นไว้ตรงกลางให้หมด เพื่อแบ่งพื้นที่กัน

"พี่ตั้มห้ามข้ามเขตมาฝั่งนี้เข้าใจไหม!" 

คนมองเลิกคิ้วก่อนจะยกยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดูกับการกระทำของอารยาที่กลัวเขาจะมาทำร้าย

ยิ่งได้เห็นใบหน้าคนที่บุกรุกเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต หญิงสาวก็ยิ่งอารมณ์เสีย เธอเอนตัวลงนอนด้วยแรงกระแทกที่ไม่เบาแล้วหันหลังให้กับพื้นที่นอนที่เป็นของอีกฝ่าย

...ทำไมเธอจะต้องมาแชร์ห้อง แชร์เตียง ให้เขาอยู่ด้วยนะ!

แม้แต่เพื่อนเธอยังไม่ค่อยชอบให้เข้ามาในห้องส่วนตัวเลย ถ้าไม่สนิทกันจริง แต่นี่มานอนร่วมกันที่เตียง บอกเลยว่าเธอโมโหมาก!!

แต่ถึงกระนั้นคนที่หงุดหงิดก็ได้แต่บ่นอยู่ในใจ 

ร่างบางสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเมื่อฟูกฝั่งนั้นยุบเข้าไปเพราะมีคนเข้ามาอยู่ด้วย 

ไฟในห้องดับสนิท มีเพียงแสงเงาจันทร์เท่านั้นที่สาดส่องเข้ามา ร่างบางที่นอนตัวเกร็งเพราะไม่คุ้นชินกับการที่ต้องมานอนร่วมเตียงกับคนที่เธอเรียกว่า 'แฟนคนแรก และคนเดียวที่เธอมีในตอนนี้ ก่อนเริ่มจะผ่อนคลายลง สติทุกอย่างลดน้อยลงพร้อมกับอาการง่วงที่เข้ามาคลืบคลานเรื่อยๆ 

พลันใดนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงบางอย่างใกล้ๆพร้อมกับลมหายใจอุ่นๆชิดใบหู ที่ทำให้เธอคล้ายจะหลับสบายไปตลอดทั้งคืน...

"ฝันดีนะครับ สาวน้อยของพี่"

 

 ลงอีกรอบ อิอิ ตัวนี้อาจมีคำผิดบ้างนะคะ แต่ต้นฉบับแก้แล้ววน้าา

สนใจสั่งหนังสือ จิ้มๆ จำนวนจำกัดนะคะ >>>> เปิดจองผูกรักเพียงใจ

 แจ้งอีกครั้งนะคะ ว่า Ebook ผูกรักเพียงใจ ออกแล้ววว!!! ถ้ารักกันฝากรีวิวให้ดาวกันด้วยนะอิอิ 

 

 

 

 

 

 

 

          

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

2,645 ความคิดเห็น

  1. #2458 เก๊าลักน้อย (@zmany) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 18:36
    เจ้ๆๆๆ อยากอ่านนน
    #2458
    1
    • #2458-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 18)
      11 สิงหาคม 2559 / 20:42
      อัพละน้าา
      #2458-1
  2. #1151 ploy .22 (@ploycalypso) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 21:31
    พี่ตั้มกินยาลืมเขย่าขวดมั้ยเนี่ยยยยย
    #1151
    0
  3. #301 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 06:46
    แง่มมมมม . ไรท์มาทีละนิดๆ..ไม่จัดหนักๆบ้าง...อิอิ
    #301
    0
  4. #299 shunhwa (@shunhwa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 22:42
    fc พี่ตั้ม สู้เขาๆ
    #299
    0
  5. #298 koffee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 21:58
    งานนี้ไม่สงสารนาง เชียร์พี่ตั้มค่า
    #298
    0
  6. #297 กระต่ายตาโต๊โต (@killchan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 20:50
    เอาเซ่ เจอพี่ตั้มมาดโหดเข้าไป หึหึ
    #297
    0
  7. #296 kaewpeela (@kaewpeela) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 18:54
    พี่ตั้มขอลูกแฝดเร็วๆด่วนๆจัดไป
    #296
    0
  8. วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 18:44
    ไม่สงสารค่ะไรท์นางขุดหลุมเอง ฮ่าๆ #ทีมพี่ตั้ม
    #295
    0
  9. #294 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 17:44
    เอาแล้ว เอาแล้ว พี่ตั้มรุกแรงมากก
    #294
    0
  10. #293 kumiko_chan (@monkeyfly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 16:35
    ชูป้ายไฟเชียร์พี่ตั้มรัวๆเลยค่า
    #293
    0
  11. #292 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 14:58
    หลินอยากมีลูกเร็วๆไม่ใช่หรอ
    นี่โอกาสดีเลยนะ พี่ตั้มก็พร้อมช่วยเต็มที่เลยด้วย 


    #292
    0
  12. #291 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 14:47
    ย๊ากส์.....เสร็จแน่ๆยายหลิน
    #291
    0
  13. #290 jackie2517 (@jackie2517) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 14:46
    555555 อาหลินเอ๊ย..........
    #290
    0
  14. #289 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 13:09
    กับดักพี่ตั้มนี่อยู่แถวไหนค่ะ
    อยากไปติดมั้งจัง
    #289
    0
  15. #288 Janya Sangkaew (@janyasangkaew) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 11:34
    รู้ตัวช้านะหลิน
    #288
    0
  16. #287 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 09:38
    อร๊ายส์......อยากติดกับบ้าง
    #287
    0
  17. #286 keftik (@t31k3152) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 08:55
    อิพี่ตั้มก่อนหน้านี้เอาไปเก็บไว้ไหนทำไมเพิ่งมาอร๊าย
    #286
    0
  18. #285 kaewpeela (@kaewpeela) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 07:31
    พี่ตั้มจัดไปหนักๆ
    #285
    0
  19. #284 ViRaTeeYa (@Tuakheaw) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 05:08
    พี่ตั้มรุกหนักมากกกกกก
    #284
    0
  20. #283 042242177 (@042242177) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 02:36
    อาาาาาา...รุกต่อเลยพี่...55555
    #283
    0
  21. วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 02:23
    อู้ยรอค่ะๆ
    #282
    0
  22. #281 FogGy (@foggy-pepsi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 02:03
    อยากโดนลงโทษค่ะพี่ตั้ม!!!!!
    #281
    0
  23. #280 shiverprine (@shiverprine) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 00:09
    กริ๊ดดดดดด รักนางถุกใจพี่ตั้มมากกกมาเยอะๆนะค่ะไรท์ตามทุกวันเลย
    #280
    0
  24. #279 munggg (@mungminkk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 23:16
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #279
    0
  25. #278 ween_win (@ween-win) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 22:19
    สงสารนางเอก

    เชียร์นางให้เอาคืนพี่ตั้ม

    นางเสียหลักจนไม่มีที่ยึดแล้ว

    เฮียแกรุกหนักหน้ามึนด้วยยยยย
    #278
    0