ผูกรักเพียงใจ -(ตอนพิเศษ นอกเล่ม) สนพ.เขียนฝัน

ตอนที่ 16 : หลุมพราง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    29 ก.ย. 59

พี่ตั้ม!!

คนเมาชักเริ่มพาลเมื่อเห็นสีหน้าคนที่เธอไม่อยากเจอตอนนี้ “มาทำไมเนี่ยยย ไม่ได้เชิญญมาซักหน่อย” ใบหน้าสวยในยามนี้แทบดูไม่ได้เพราะฤทธิ์แอลกฮอล์กนั้นส่งผลให้ใบหน้าของเธอแดงเถือกราวกับมีอาการแพ้

ทำไมต้องดื่มของพวกนี้ด้วย” คนที่ไม่ได้รับเชิญก้าวเข้ามาในห้องโดยที่เจ้าของห้องทำได้เพียงขยับถอยออกมาก่อนจะยืนนิ่งดูท่าทีของเขาที่กำลังปิดประตูอย่างไม่ได้สติ

ร่างสูงทำท่าจะเข้าประคองคนที่เดินโงนเงนพริ้วไหว ไม่สามารถเดินสง่าได้เช่นเหมือนทุกครั้ง แต่กลับโดนเจ้าตัวผลักและสะบัดออก

หลินนนเดินเองได้…”

ผู้หวังดีจึงทำได้เพียงยืนมองเธอเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาด้วยความทุลักทุเล

เป็นอะไร ทำไมถึงต้องดื่มขนาดนี้” คนเห็นได้แต่ส่ายหน้ากับสิ่งที่เห็นวางบนโต๊ะเกลื่อนกลาด

ถ้าไม่ได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างอารยาจะสามารถดื่มพวกของมึนเมาได้ขนาดนี้

ก่อนหน้านี้หากนิชานันท์ไม่โทรมาบอกเขา เขาก็คงไม่รู้ว่าหญิงสาวมานั่งทานเบียร์ย้อมใจอยู่ที่ห้อง ทั้งๆที่เราสองคนก็มีสถานะเป็นแฟนกัน เขาควรที่จะรู้เรื่องพวกนี้ด้วยซ้ำ

พี่ตั้มจะมาทำไมเนี่ยหรือว่าจะมาบอกรักหลินอีก…” เธอว่าไปก็สะอึกไป หัวของเธอโอนเอนไม่สามารถอยู่นิ่งๆได้แม้เจ้าตัวจะพยายามแล้ว ขณะนั้นก็นั่งพรึมพรำพูดความในใจต่อโดยไม่รู้ตัว

หลินอ่ะ ไม่เชื่อพี่ตั้มหรอกนะ รักอ่ะ มันแค่ลมปาก ใครๆก็พูดได้…” ประโยคที่ได้ยินทำเอาคนฟังนิ่งไปครู่หนึ่ง มันไม่ต่างจากการทุบศรีษะของเขาด้วยค้อนเหล็กหนักขนาดสิบปอนด์เลยสักนิด

เอ๊ะหรือว่าพี่ตั้มพูดจริง?” คนไม่ได้สติยังคงหัวเราะออกมาโดยไม่รู้สึกรู้สา “แต่ยังไงก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดีนั่นแหละเพราะหลินน่ะ ไม่ต้องการความรัก

ชายหนุ่มยังคงนั่งข้างๆเพื่อฟังคนเมาซึ่งขณะนี้กำลังเอนพนักพิงแล้วทำไม้ทำมือประกอบท่าทางการพูดต่างจากตอนที่เธอยังมีสติริบลับ

แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดีนั่นแหละ ในเมื่อหลินไม่ต้องการรรร” มือบางยื่นมาพร้อมกับใช้นิ้วชี้มาทางหน้าของเขา

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ถือสา เขารวบจับมือของเธอไว้แล้วเอามากุม “แล้วหลินต้องการอะไร

ใบหน้าสวยบิดยิ้มร้าย ก่อนจะพูดจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมา “…หลินต้องการลูกกก!!!”

ทันทีที่พูดจบร่างบางก็ค้อมตัวเข้าทับพร้อมกับเท้าแขนทั้งสองบนเบาะนั่งโซฟาโดยที่มีเขาอยู่ภายใต้ร่าง ซึ่งเธอทำราวกับว่าตัวเองเป็นสิงโตที่กำลังตะปบเหย่อ ก่อนจะกระซิบแผ่วเบาในระยะใกล้ไม่ถึงคืบให้ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดเป่ากันและกันอย่างทรมาน

ให้หลินได้ไหม ลูกน่ะ” 

เมื่ออีกฝ่ายยังไม่มีปฏิกริยาตอบกลับมา คนขอจึงได้ขึ้นนั่งคร่อมทับเขาทั้งตัวก่อนมือบางจะกระชากคอเสื้อของชายหนุ่มขึ้น

"พี่ตัั้มมม หยุดเป็นคนดีแล้วได้ไหม ยั่วขนาดนี้แล้วก็ปล้ำซักทีสิ!" เธอพูดพร้อมกับสะอึกไปพร้อมกัน

"ฮึก หลินทำขนาดนี้แล้วนะ แทบจะแก้ผ้าให้ดูอยู่แล้ว...พี่น่ะ ทำอะไรกับหลินก็ทำเลย"

หญิงสาวผู้อัดอั้นเก็บกดมานานที่ต้องมานั่งคอยวางแผนจับผู้ชาย ทั้งๆที่ก็ไม่เคยทำแล้วต้องคอยยั่วยวนให้เขาจับเธอปล้ำอีกระบายออกมาอย่างพรั่งพรู...ทำไมแผนของเธอมันจึงไม่สำเร็จซักทีนะ!

"หรือว่า หลินไม่สวย ไม่เซ็กซี่พอ" มือบางจึงพยายามปลดกระดุมเสื้อตัวเองเพื่อแสดงให้คนข้างล่างเห็นและพิสูจน์ว่ามันไม่ดีจริงอย่างที่เขาอาจจะแอบคิดรึเปล่า

"ถ้าวันนั้นพี่เห็นไม่พอ วันนี้หลินก็จะให้พี่ดูชัดๆ ดูซิ ว่าพี่น่ะ จะทนได้ไหมมม" แม้จะทรงตัวไม่อยู่แต่ก็ยังพยายามที่จะถอดเสื้อผ้าตัวเองออกมาให้ได้

"หลิน..." 

มือหนาจับชายเสื้อของคนเมาที่เริ่มแยกให้เข้าที่ ก่อนจะถามกลับด้วยเสี่ยงสั่นพร่าที่เขาพยายามควบคุมแล้ว

"อยากได้ลูกถึงขนาดนี้เลยเหรอ?"

แม้สมองการควบคุมจะไม่สามารถทำงานได้ดีนัก แต่การสั่งการการรับรู้ของหญิงสาวยังคงใช้การได้อยู่ เธอจึงตอบไปโดยแทบไม่ต้องคิด

"ใช่ หลินอยากมีลูกกก พี่ตั้มคิดดูสิ ถ้าแก่มาน่ะ คนโสดดดอย่างหลินใครจะเลี้ยงง  แล้วม๊าอีกล่ะ ม๊าน่ะ ก็อยากมีหลานนน หลินก็ต้องมีลูกสิ" 

"จะโสดทำไม ในเมื่อก็ต้องแต่งงานอยู่แล้ว" เสียงทุ้มของเขาเอ่ยขึ้นมาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่มือหนาจะจัดผมที่เปะปะทั่วใบหน้าเธอคล้องหูเก็บไว้ 

นัยน์ตาคมหลังแว่นจ้องเข้าไปในดวงตาหวานของหญิงสาวที่ตอนนี้ยิ่งหวานเยิ้มเขาไปหนักด้วยฤทธิ์ของแอลกฮอล์ก

"แล้วหลินจะแต่งกับใครรร พี่ลองบอกมาหน่อยซิ แต่งกับครายย พี่เหรอ"

ไม่รอคำตอบ หญิงสาวก็พูดต่อทันที "ทำไมพี่ต้องแต่งกับหลินด้วย เพราะพี่รักหลินเหรอออ..." หญิงสาวโน้มใบหน้าของตัวเองลงต่ำจนจมูกเกือบจะชิดกับใบหน้าของเขาแล้วกระซิบตามแผ่วเบา

"หลินไม่เชื่อหรอกนะ ว่าพี่จะรักหลินนจริงงๆน่ะ" แล้วศรีษะของเธอก็หล่นลงฟุบไปบนซบซอกคอแกร่ง

"ไม่แต่งหรอกกงานน่ะ เอาลูกก็พออ." 

ลมหายใจร้อนๆของฤทธิ์คนเมาเป่าใส่ร่างแกร่งที่เธอนอนทับซึ่งเขาควรจะรู้สึกวาบหวิว รัญจวนไปกับสัมผัสของเธอที่เผลอไปเช่นเดียวกับครั้งก่อน แต่ตอนนี้เขากลับไม่มีอารมณ์นั้นเลยสักนิด

"แล้วถ้าพี่ไม่ให้ล่ะ หลินจะทำยังไง"

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาอยู่พักหนึ่งราวกับกำลังใช้สมองคิด แล้วพูดออกมาโดยไม่ได้ไตร่ตรอง

"หลินรู้ละ ง่ายนิดเดียววว...หาคนใหม่มสิ" 

ซึ่งคำพูดนั้นมันไม่ต่างจากโยนฟางเข้ากองไฟในอกกว้างที่เธอทับอยู่เลยสักนิด

"คนเก่งๆไม่ได้มีคนเดียวซักกะหน่อยยยนี่เนาะ ไม่ได้พี่ ก็หาใหม่ซะเลย"

ถ้าหากเธอคิดมีสติมากกว่านี้จะรู้ว่าเธอไม่ควรจะพูดออกมาเลยจริงๆ

ชายหนุ่มที่ได้ฟังคนพูดไม่คิดก็เหมือนมีดวงไฟสุมอยู่ในอกจนลามไปถึงดวงตาที่ใช้สบจ้องคนตัวเล็ก ไม่ทันไรคนที่อารมณ์โกรธสุมเผาอยู่นั้นก็พลิกร่างหนากลับจนร่างบางต้องตกอยู่ในตำแหน่งใต้ร่างภายในเวลาอันรวดเร็ว

 แต่คนที่กำลังจะโดนทำโทษไม่ได้ตกใจกับการเคลื่อนไหวของเขาเลยสักนิด

"ฮึ จะทำอะไรน่ะ ปล้ำหลินเหรอ ฮิฮิ" นิ้วชี้เรียวแตะที่ปลายจมูกโด่งของคนที่ดูไม่สบอารมณ์เสียเท่าไรเพื่อหยอก ล้อด้วยความสนุกซึ่งไม่ได้รับรู้ถึงความกรุ่นโกรธอะไรของเขาเลยสักนิด

"แน่ใจนะ ว่าอยากให้พี่ทำจริงๆ" 

เขาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่แฝงไปด้วยพลังบางอย่างที่ดูน่าเกรงขาม แต่ถึงอย่างไรคนฟังก็ยังคงรู้สึกว่ามันดูอ่อนโยนอยู่ดี

"แน่ใจสิ ทำอะไร ทำเลยๆ ทำเลยจ้า ฮ่าๆ" หญิงสาวทำท่าจะทึ้งเสื้อของตัวเองออก แต่กระนั้นเขาก็ยังพูดขึ้นอีกเปรียบดั่งคำเตือนครั้งสุดท้าย ก่อนที่ไม่มีใครจะหยุดการกระทำทุกอย่างต่อจากนี้ได้ แม้แต่ตัวเธอเองก็ตาม

"แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังนะ"

เธอไม่ได้ตอบกลับ เพียงแต่เริ่มหลับตาลงตามสัญชาตญาณเมื่อคนข้างบนที่ทับเธออยู่โน้มใบหน้าลงมาพร้อมกับสัมผัสที่ริมฝีปากพร้อมจมูกที่เข้ามาคลอเคลียกัน

เรียวปากของเธอเผยอขึ้นเล็กน้อยจากการขบกัดของอีกฝ่ายก่อนที่จะเปิดโอกาสให้เขาชิมรสแอลกฮอล์กแสนหวานที่อยู่ในโพรงปากของเธอ

เสียงครางหวานละไมดังออกมาราวประท้วงเมื่อคนที่กระหน่ำจู่โจมเธอไม่ยั้งไม่ยอมหยุดให้เธอพักหายใจเสียที เขาดูร้อนแรง และปั่นป่วนร่างกายจนไม่ต่างจากไฟและพายุโหมที่กระหน่ำเข้าหาพร้อมกันซึ่งต่างจากทุกครั้งที่ได้รู้จัก

ภาพลักษณ์ของเขาคือการนิ่งสงบและเยือกเย็นเหมือนน้ำ ไม่แสดงสีหน้าและอารมณ์เช่นเดียวกับตอนนี้ที่แก้มและหูของเขาออกสีแดงระเรื่อไปตามแรงอารมณ์

แว่นสายตาถูกถอดโยนไปที่ไหนก็สุดรู้ ไม่มีใครได้ยินว่ามันกระเด็นกระดอนไปอยู่ที่ใด เพราะหูของทั้งคู่ได้ยินเพียงแค่ลมหายใจและเสียงหอบกระเซ้าปนเสียงครางหวานของกันและกัน

มือบางที่ทำท่าจะผลักไสในทีแรกจึงได้วางอยู่บนบ่าแล้วเลื่อนเข้าเป็นโอบกอดเขาไว้เสียอย่างนั้น ไม่ต่างจากอีกฝ่ายที่ยังคงดำเนินกระทำด้วยความรุ่มร้อนและอ่อนโยนในคราเดียวกัน

กว่าสงครามที่ต่างฝ่ายต่างประสานร่วมมือกันจะเสร็จสิ้นจนยุติลงเวลาก็ได้ล่วงเลยไปเกินกว่าสี่ทุ่มกว่าแล้ว

 

 

 

ความเย็นของเครื่องปรับอากาศยังคงทำงานให้อุณหภูมิในห้องนั้นเย็นฉ่ำ น่าซุกซบอยู่ภายใต้ผ้าห่มหนาไม่อยากลุกไปไหน 

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าเริ่มสาดส่องเข้ามาให้สว่างพอมองเห็น ขณะที่ในห้องไม่ได้มีดวงไฟเปิดเลยแม้แต่ดวงเดียว

ร่างบางเริ่มขยับเนื้อขยับตัวเข้าหาไออุ่นข้างๆ เพราะผิวหนังบริเวณลาดไหล่ของเธอได้รับลมเย็นโดยตรงซึ่งไม่มีเสื้อผ้าปิดกั้น

...มันอุ่นเสียยิ่งกว่าทุกวันอีกแฮะ สงสัยหมอนข้างมันคงไม่รับความเย็นของเครื่องปรับอากาศเป็นแน่

อาการหนักศีรษะของเธอเริ่มคลืบคลาน คาดว่าน่าจะเป็นผลจากอาการดื่มแอลกฮอล์กหนักเมื่อวาน จึงทำให้รู้สึกหนักร่างกายเหลือเกินจนไม่อยากตื่นออกไปจากเตียงเลย

หญิงสาวแนบแก้มลงไปบนหมอนที่เธอว่านั้นก่อนจะคลอเคลียน้อยๆเหมือนที่เคยทำ แต่อะไรบางอย่างก็ต้องทำให้เธอสะดุดขึ้นเมื่อกลิ่นบางกลิ่นมันเตะจมูก 

มิหนำซ้ำ... ผิวสัมผัสตรงแก้มยังให้ความรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่าง ที่ไม่ใช่เนื้อผ้า...แต่คล้ายกับผิวหนังมนุษย์!

เปลือกตาบางที่ปิดด้วยความหนักอึ้งลืมตาขึ้นมาทันที ก่อนจะมองสำรวจสิ่งที่ตัวเองกำลังหนุนทับอยู่ เธอจึงพบกับผิวขาวๆที่มีรอยแดงที่เกิดจากเธอนอนทับ ก่อนจะเห็นมือบางที่วางไว้ต่ำกว่าแปะอยู่บนสิ่งที่เรียกว่า 'หมอนเดียวกันกับที่เธอใช้หนุน มือบางเผลอลูบไล้เจ้าสิ่งนั้นไปมาราวพิสูจน์ ก่อนเจ้าตัวจะเบิกตากว้างแล้วกวาดตาไปทั่วสิ่งแปลกปลอมตรงหน้าเธอ

คนที่เพิ่งสร่างเมาก้มลงมองภายใต้ผ้าห่มผืนหนาที่เธอใช้ห่มซึ่งก็ไม่พบเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวห่อหุ้มผิวกายเลย เธอจึงได้พบกว่าร่างของตัวเองเปลือยเปล่าตามที่รู้สึกอยู่จริงๆ และภายในผ้าห่มนั้นเธอก็สังเกตเห็นแขนของบางคนที่กำลังตะกองกอดรวบเอวเธอแน่นซึ่งถ้ามองจากภายนอกจะมองไม่เห็น

ผีหลอกรึเปล่าเนี่ย!!!

หญิงสาวลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ก่อนจะสำรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียดอีกครั้ง พร้อมกับแอบกวาดตามองอีกร่างที่คาดว่าเป็นชายหนุ่มและอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน

คนที่เริ่มตื่นตัวและตระหนักแล้วว่าตลอดมาทั้งคืนเธอไม่ได้นอนอยู่เพียงคนเดียว หากแต่มีใครบางคนเข้ามานอนอยู่เป็นเพื่อนด้วยและขณะนี้เจ้าของร่างนั้นกำลังมองมาทางเธอ กระพริบตาปริบๆใส่อย่างไม่รู้สึกรู้สา

 กรี๊ดดดด!!!!

พะพี่ตั้มเข้ามาอยู่ในห้องนี้ได้ยังไง!?” เจ้าของห้องโวยวายพร้อมกับถดถอยออกห่างโดยไม่ลืมจับผ้าห่มที่เมื่อครู่กองหล่นลงไปบนหน้าตัก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าคนที่กำลังนอนร่วมเตียงอีกคนอยู่นั้นสังเกตเห็นอะไรก่อนหน้านี้บ้างหรือเปล่า

ผู้ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาใช้มือรองศีรษะทับลงไปบนหมอนตอบอย่างไม่สะท้าน ก่อนจะเอื้อมแขนไปหยิบแว่นที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียงที่เขาไปเก็บมันมาหลังจากตกลงบนพื้นห้องนั่งเล่นข้างนอกเมื่อคืน

ก็เดินจากประตูเข้ามา” 

เพียงชั่วครู่ร่างสูงบนเตียงนั้นก็เขยิบขึ้นนั่งแล้วอิงกับหัวเตียง ก่อนจะโชว์ถึงสิ่งที่อยู่ใต้ร่มผ้าห่มไว้ก่อนหน้าซึ่งเธอไม่เห็น

พระเจ้า!!! ...ซิคแพคอ่อนๆบนหน้าท้องนั้นทำเอาขนทั่วร่างเธอลุกชัน!!

แก้มใสของหญิงสาวทั้งสองข้างนั้นแดงระเรื่ออย่างหนักสีจัดเสียยิ่งกว่าตอนจับไข้ครั้งก่อนเสียอีก

อารยารีบส่ายศีรษะไล่ความฟุ้งซ่านนั้นออกก่อนจะละสายตาจากจุดที่เธอโฟกัสนั้นแล้วมองไปที่ใบหน้าของเขา ซึ่งได้แต่ท่องในใจว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาสนใจอะไรกับรูปกายภายนอก แต่ต้องสนใจในประเด็นที่ว่าเขาเข้ามาได้อย่างไร!?

หญิงสาวพยายามนึกคิดเหตุการณ์เมื่อวานว่าหลังจากที่เธอเริ่มดื่มต่อเนื่องไปแล้วเกิดอะไรขึ้นบ้าง เธอหลับตาลงเพื่อพยายามหาสาเหตุที่ทำให้เกิดความวุ่นวานขณะนี้ขึ้น แม้มันจะไม่ชัดเจน แต่เธอก็พอจะจำได้ลางๆบ้าง

ภาพสุดท้ายที่จำได้คือ ยัยบ้าไร้สติอย่างเธอขึ้นคร่อมนั่งชายหนุ่มก่อนที่จะโน้มตัวเข้าไปใกล้ แล้วบ่นพูดอะไรพึมพำซึ่งหลังจากนั้นหัวสมองของเธอก็ว่างเปล่าไปหมด

แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่าเธอเป็นคนพาเขามาที่นี่ ห้องนี้ และบนเตียงนี้ ซึ่งเกิดจากที่เธอเป็นคนเริ่มเปิดประตูให้!

เมื่อคืนพี่ตั้มไม่ได้ทำอะไรหลินใช่ไหม?” เธอพูดเสียงแผ่วเบา ทั้งอับอายและตกใจ แต่ที่แปลกใจคือไม่แน่ชัดว่ามันได้รวมคำว่าเสียใจไปด้วยหรือเปล่าในความรู้สึกนั้น 

...นี่มันคือการเสียความสาวครั้งแรก...ในรอบสามสิบปีหรือนับดีๆก็ตั้งแต่เกิดมา จะไม่ให้รู้สึกอะไรคงเป็นไปไม่ได้

อีกฝ่ายที่ถูกเค้นคำตอบเรื่องเมื่อคืนดูมีท่าทีสบายๆไม่ได้ดูกดดันหรือวิตกกังวลเหมือนเธอ อีกทั้งนัยน์ตาของเขายังดูเป็นประกายราวกับกำลังมีความสุขอีกต่างหาก เพียงแต่ไม่ได้แสดงรอยยิ้มออกมาย้ำเป็นหลักฐานให้เห็นชัดเจน

ผู้หญิงกับผู้ชายที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองในสภาพนี้ หลินคิดว่าจะทำอะไรกันล่ะ

ยิ่งฟังก็ยิ่งปรี๊ดดด คนที่เธอนึกชะล่าใจ ไว้ใจมาตลอดกลับมาพรากความสาวของเธอโดยไม่ได้สติเสียนี่ ถึงก่อนหน้าเธอจะเป็นคนเสนอให้ก็เถอะ แต่เมื่อคืนเธอเมาไม่ได้สติ เขายังกล้าทำถึงขนาดนี้เชียวหรือ

มือบางกำผ้าห่มที่ตัวเองใช้ปกปิดอยู่แน่น ก่อนจะโพล่งเถียงออกไปทันที “พี่ตั้มก็รู้ว่าหลินเมาไม่ได้สติ แล้วยังจะกล้ามันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากปล้ำหรอกนะ!”

เธอคว้าหมอนที่อยู่ใกล้มือทั้งโยนและฟาดไปใส่เขา ก่อนจะตะกองโกยผ้าห่มที่มันตกลงบนหน้าตักขึ้นมาใหม่เมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกมองที่บริเวณนั้นอยู่

ผู้ชายก็ยังคงเป็นผู้ชายวันยังค่ำสินะ นิสัย และพฤติกรรม สัญชาติญาณดิบ มันยังคงไม่ไปไหนแต่อยู่กับตัวตลอด ทำเป็นซ่อนเอาไว้ไม่ต่างจากเสือที่ซ่อนกรงเล็บ

ไม่ต่างจากคนอื่นเลยจริงๆ

ชายหนุ่มที่เห็นสีหน้าหงุดหงิด ไม่สามารถจัดการอารมณ์ได้ในขณะนี้ของหญิงสาวจึงพูดท้วงขึ้น

ไม่ใช่ว่าหลินอยากให้พี่ทำหรอกเหรอ วันก่อนหลินก็วางแผนเพื่อให้มันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น...ใช่ไหม?”

คำพูดของเขาทำเอาเจ้าตัวถึงกับเงียบ!

เขารู้ว่าเธอวางแผน!?…ใช่อยู่หรอกที่เธอต้องการให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในวันก่อน แต่ครั้งนั้นเธอทำไปเพราะเธอมีสติ เธอสามารถทำใจไว้แล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ใช่!...ซึ่งเธอเกลียดที่สุดก็คือคนฉวยโอกาส!

“ ตะแต่เมื่อคืนหลินไม่รู้ตัว!” เธอว่าพร้อมกับกระถดถอยห่างออกไปอีก เมื่อเขาทำท่าทีว่าจะเขยิบตามมา

คนที่กระเถิบหนีก็รู้สึกหวาดหวั่นอยู่เหมือนกันว่าถ้าเมื่อเธอขยับออกมาแล้วหากเขายังอยู่ที่เดิมผ้าห่มนั้ผืนนั้นจะสามารถคลุมอวัยวะที่สำคัญบางส่วนของเขาได้หรือไม่?!

เรื่องทั้งหมดพี่จะรับผิดชอบเอง” หญิงสาวที่กำลังถอยห่างหยุดเขยื้อนเมื่อถึงปลายเตียงอีกฝั่งแล้วฟังเขาพูดต่อหลังจากนั้น 

หมอนบริเวณใกล้ๆมือนี้ก็หมดลงแล้ว มันรวมกันไปกองอยู่ฝั่งเขาเสียหมด หญิงสาวจึงไม่สามารถจะปาอะไรออกไปเพื่อถ่วงเวลาและให้เขาออกห่างไปมากกว่านี้ได้

พี่จะให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอให้เร็วที่สุด หลินพร้อมวันไหน

อะไรนะ! นี่พี่ตั้มพูดเรื่องอะไร!?” คนฟังเบิกตากว้าง หูของเธอไม่ได้ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดผิดใช่ไหม

มือหนาหยิบยกมือบางอีกข้างที่ว่างจากการจับผ้าห่มแน่นมาเกาะกุมไว้ ซึ่งมันสามารถส่งสัมผัสอันอบอุ่นผ่านมาได้โดยตรง

แต่งงานกับพี่นะ…”

คนฟังถึงกับตกใจ นี่เขาคิดอะไรอยู่แต่งงานมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

พี่ตั้มอย่าพูดเล่นนะ หลินไม่ตลก

พี่ไม่ได้ตลก แล้วพี่ก็ไม่ได้พูดเล่นด้วย หลินอยากมีลูก ไม่ใช่เหรอ

ใช่เธออยากมีลูก...แต่ไม่ได้ต้องการแต่งงาน!!!

หลินไม่แต่ง! พี่ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน!” อารยายืนกรานเสียงแข็งในอุดมคติความคิดของตัวเอง

แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มที่มุมปากไม่เหมือนคนที่โดนปฏิเสธเสียนี่ “ไม่เป็นไร ถ้าจำไม่ได้ก็ทบทวนกันใหม่

ร่างสูงลุกเข้ามาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วไม่ทันไรร่างหนาก็ยกกายเธอขึ้นแล้วนั่งซ้อนอยู่ตรงข้างหลังของเธอ แผ่นหลังเปลือยเปล่าแนบผิวสัมผัสกับแผงอกกว้างอันไร้อาภรณ์ไปยันหน้าท้องตลอดจนต่ำลงไปกว่าเอว

...นี่เขากลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร

พี่ตั้มหยุดซักที! ลุกออกไปได้แล้ว หลินอึดอัด” เธอทำเสียงฮึดฮัดอย่างรู้สึกรำคาญ แต่แท้จริงแล้วเหมือนมันจะเอาออกมาเพื่อกลบความอายเสียมากกว่า

แต่คนถูกต่อว่ากลับไม่รู้สึกอะไรเลยเสียอีก ทั้งยังกล้าเอาใบหน้าของตัวเองมาวางเกยไว้กับไหล่และระดมจูบคอเธออีกต่างหาก แล้วจะกระซิบใกล้ๆบริเวณนั้นอย่างแผ่วเบา

ที่ผ่านมาไม่เคยรู้สึกดีกับพี่เลยใช่ไหม

ร่างบางในอ้อมกอดนิ่งเงียบ ไม่ยอมตอบกลับ หรือหันกลับไปมองเขาเลยแม้แต่น้อย

...เพราะเธอรู้สึกกลัวใจตัวเองเหลือเกิน

จนเขาพูดอะไรอย่างอื่นออกมา ไม่รอคำตอบ เธอจึงรู้สึกว่าความตึงเครียดลดน้อยลง

 “วันนี้พี่นัดคุยงานกับลูกค้านะ ตอนเย็นๆพี่จะมาใหม่

ริมฝีปากอุ่นแนบลงจุดที่ตัวเองเพิ่งเกยใบหน้าไว้เมื่อครู่ ก่อนจะค่อยๆผละออกมาอย่างสังเกตใบหน้าของหญิงสาวที่เขาคาดเดาว่าคงทั้งรู้สึกโกรธและสับสนในเวลาเดียวกัน

ดวงตากลมโตมองตามร่างที่เพิ่งจะผละออกไปจนลืมไปแล้วว่าร่างของเขาไม่มีอะไรปกปิด แต่มันก็สายไปเสียแล้วเมื่อเธอเห็นด้านหลังอันขาวจั๊ว!ของเขาไปหมดสิ้น!!

กรี๊ดดด พี่ตั้มม ไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

ร่างสูงเดินเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวที่ถูกวางพาดบริเวณหน้าห้องน้ำก่อนจะเอามาพันตัวช่วงล่าง แต่ก็ไม่พ้นโดนร่างบางบนเตียงเอ็ดใส่อยู่ดี

นั่นผ้าเช็ดตัวหลินนะ เอาไปใช้ได้ยังไง!” จู่ๆจะมาใช้ของส่วนตัวของเธอ เธอไม่ยอมหรอกนะ ยิ่งกับของพวกนี้แล้ว...ส่วนตัวมาก

หรือจะให้พี่ถอด” มือของเขาทำท่าจะปลดปมตรงผ้านั้นออกจนคนที่กำลังจ้องอยู่ต้องตะโกนร้องห้าม

ไม่ไม่ต้องพี่รีบเข้าไปห้องน้ำเลย!”

ใบ หน้าสวยทำหน้าหงิกอย่างไม่สบอารมณ์ แต่หากเธอเองรู้ดีเองต่างหากว่าอาการที่แสดงออกมาเพียงเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายของตัวเอง แต่เขาก็กลับพูดสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงและรัวเร็วขึ้น...

ไปอาบน้ำด้วยกันไหม

 

หลังจากนั้นชายหนุ่มก็แต่งกายพร้อมออกไปข้างนอก และยังย้ำกับเธอว่าไม่ให้หนีไปไหนอย่างกับรู้ความคิดในสมอง อีกทั้งเขาไม่ลืมที่จะใช้ริมฝีปากของเขาแตะกับเรียวปากของเธอเบาๆอย่างรวดเร็วก่อนที่จะโดนเธอต่อว่าเพราะไม่อนุญาตแล้วรีบผละออกไป ซึ่งเขาเป็นคนบอกเองว่าแบบนี้เรียกกันว่า ‘Moring Kiss’

ความรู้สึกที่สามารถวางใจเขาได้ไม่ใช่ว่าแค่นิสัยเท่านั้นหรอก ก่อนหน้านี้ที่เธอคิดจะวางแผนจะงาบเขาครั้งก่อน ทั้งสองคนไปโรงพยาบาลด้วยกัน เพราะเขาพาเธอไปตรวจเช็คอาการหลังจากที่เป็นไข้จมน้ำเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ทั้งที่ยืนกรานว่าไม่เป็นอะไรแล้วแท้ๆ แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมพาเธอไปตรวจจนได้ คนเจ้าวางแผนจึงนึกอะไรออก

อารยาต้องการตรวจสุขภาพอย่างละเอียดทันทีหลังจากวันนั้น โดยเธอเป็นคนมัดมือชกเขาให้เข้าไปตรวจด้วยกัน ซึ่งการตรวจนั้นไม่ต่างจากคู่สามีภรรยาที่พากันไปตรวจสุขภาพกันก่อนแต่งงาน

เธอปรึกษาพยาบาลเพื่อขอคำแนะนำและบอกว่าไม่ต้องบอกให้ฝ่ายชายทราบว่าการตรวจสุขภาพนั้นเป็นคอร์สตรวจละเอียดก่อนแต่ง เพราะไม่อยากให้ฝ่ายชายคิดระแวงเท่านั้น...

ซึ่งชายหนุ่มนั้นก็ไม่ได้อิดอ้อน ดื้อรั้นแต่อย่างใด เขาทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง...นี่สินะ 'เด็กดี'       

แน่นนอนว่าทุกอย่างเธอแพลนมันทั้งหมดเรียบร้อยแล้วเหลือก็เพียงแต่เมื่อคืนเท่านั้นที่มันนอกจากแผนการของเธอ

เอาเข้าจริงก็ตกใจไม่น้อยที่เกิดขึ้น มันไม่ต่างจากของหายโดยที่เจ้าของไม่รู้ตัว ซึ่งดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ทำรุนแรงกับเธอเท่าไร เพราะเนื้อตัวนั้นก็ไม่ได้มีร่องรอยใดๆ

เพียงแต่เขาเห็นทุกส่วน...บนร่างกายของเธอไปหมดแล้ว

นึกไปก็รู้สึกอายไม่หาย ไม่อยากจะอยู่สู้หน้าต่อไป...จึงได้นึกที่จะหาทางหลบเลี่ยงชายหนุ่มที่เขาบอกว่าจะมาที่คอนโดนี้อีกครั้ง

ฉันไม่อยู่รอหรอกนะยะเย็นนี้!...มารอให้เกล้อแล้วกันเถอะ!

 

 

วันนี้วันเสาร์เป็นวันหยุดของพนักงานเงินเดือนอย่างเธอได้ถือโอกาสหยุดเต็มที่ต่าง จากเขาที่ทำงานอิสระ ไม่สามารถกำหนดวันเวลาเต็มตัวได้

อารยาจึงได้ถือโอกาสนี้ไปพักที่บ้านของตัวเอง อยากกลับไปหาม๊าที่รักของเธอ

เจ้าตัวจึงไม่รีรอที่จะหยิบข้าวของสำคัญต่างๆติดตัวไปด้วย เว้นก็แต่เสื้อผ้าและของใช้เพราะที่นั่นก็พอมีอยู่บ้าง

หลังจากถึงที่นั่นไม่นานยามสาย ลูกสาวเจ๊ขายเป็ดอย่างเธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้ามาช่วยม๊าสับเป็ดขายทันที ผู้คนในร้านในช่วงวันหยุดยิ่งมากขึ้นเป็นเท่าตัว จึงยิ่งเหนื่อยมากกว่าวันธรรมดาเสียอีก

พอถึงเวลาค่ำก็ทำความสะอาด เก็บกวาดร้านเหมือนกับที่ลูกจ้างในร้านทำ ก่อนที่จะหันไปดึงประตูม้วนข้างบนปิดลงก็พบกับร่างสูงคุ้นเคยของใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

พี่ตั้ม!!

เขาสวมเสื้อผ้าใหม่ต่างจากเมื่อเช้าพร้อมกับถือข้าวของอะไรบางอย่างมาสองสามถุง ที่น่าตกใจกว่าการปรากฎตัวของเขาก็คือ การที่ชายหนุ่มยกมือไหว้สวัสดีทักทายคนข้างหลังเธอซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากม๊า!

สวัสดีครับเจ๊หลี่

 ลงอีกรอบ อิอิ ตัวนี้อาจมีคำผิดบ้างนะคะ แต่ต้นฉบับแก้แล้ววน้าา

สนใจสั่งหนังสือ จิ้มๆ จำนวนจำกัดนะคะ >>>> เปิดจองผูกรักเพียงใจ

 แจ้งอีกครั้งนะคะ ว่า Ebook ผูกรักเพียงใจ ออกแล้ววว!!! ถ้ารักกันฝากรีวิวให้ดาวกันด้วยนะอิอิ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                     

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

2,645 ความคิดเห็น

  1. #2455 เก๊าลักน้อย (@zmany) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 17:42
    กรุณาเปิดให้หนูอ่านด้วยเถอะค่ะ พลีสสส
    #2455
    1
    • #2455-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 16)
      11 สิงหาคม 2559 / 14:00
      เปิดแล้วนะคะ^^
      #2455-1
  2. วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 11:31
    555เสร็จเข้าทางพี่ตั้มจนได้
    #2407
    0
  3. #219 fah55220110 (@fah5522) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 20:35
    รอพี่ตั้มนะค่ะ
    #219
    0
  4. #211 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 16:00
    เห็นนิ่งๆร้ายใช่เล่นเลยนะพี่ตั้ม
    ลองมีเจ๊หลี่เข้ามาเอี่ยว ดูสิหลินจะหาทางหนีได้อีกมั้ย

    #ชูป้ายไฟทีมพี่ตั้ม

    #211
    0
  5. #210 likeafull (@lime087) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 13:16
    อ้ากกกก พี่ตั้มรุกอย่างโหดดด เชียร์ๆ หลินจะได้เจอคนจริง 5555
    #210
    0
  6. #209 La Fille (@femalezii_ying) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 13:11
    รู้สึกอิจฉาหลิน จังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



    จะเอาๆๆ พี่ตั้มอ่ะ ขอได้มั้ย ผู้ชายคนนี้ 
    #209
    0
  7. #208 พุดดิ้งบานาน่า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 12:34
    มีีตั้มลากนางไปอาบน้ำด้วยเลย นางเล่นตัวชิมิ บอกมา
    #208
    0
  8. #207 Chanoey (@cha-noey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:39
    พี่ตั้ม ทบทวนหลายๆรอบเลยนะคะ ฟินสุด กรี๊ดดดดด~ #ทีมพี่ตั้ม
    #207
    0
  9. #206 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:14
    ทบทวนบ่อยๆเลยนะพี่ตั้ม
    ดูดิยัยหลินยังจะลืมได้มั้ย


    รอนะคะ
    #206
    0
  10. วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 11:11
    ขอบคุณสำหรับเส้นขั้นตอนนะคะ ฮ่าๆหลินเอ๋ยยย สมใจอยากแล้วเนอะ ว่าแต่แค่ครั้งเดียวจะได้ลูกมั้ยนะ พี่ตั้มคะเพื่อความแน่ใจ อีกสักรอบสองรอบค่ะ ฮ่าๆ #ทีมพี่ตั้ม
    #205
    0
  11. #204 kaewpeela (@kaewpeela) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 10:14
    ยัยหลินนี่แกโง่มากนะที่ปฏิเสธพี่ตั้มน่ะ
    #204
    0
  12. #203 gracieji (@graciejirada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 07:06
    ได้มากกว่าที่ต้องการแล้วล่ะยัยหลิน
    #203
    0
  13. #202 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 05:26
    ยัยหลินเอางัยละทีนี้  

    #ว่าแต่น้ำยาพี่ตั้มนี่จะแรงรึป่าวหน่อ ^////^
    มาต่อไวๆนะคะ
    #202
    0
  14. #201 pittykiki123456 (@pittykiki123456) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 18:37
    ต่อค่ะต่อน้าคะไรท์ที่แสนจะน่ารักกก
    ปล.ฟินเวอร์ค่ะ
    #201
    0
  15. #200 infront (@infront) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 17:57
    น่ารัก ^^
    #200
    0
  16. #199 Loris. (@bahbarr-loris20) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 16:50
    อร๊ากกกกกกก ค้างงงงมากกกก ลุ้นมากกกกกก :D
    #199
    0
  17. #198 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 16:40
    ขออีกนะ ค้างมากเลย
    ยัยหลินตื่นแล้ววววว

    #ลืมเส้นขั้นตอนเค้าอีกแล้ว😯😯
    #198
    1
    • #198-1 Karina (@aikee) (จากตอนที่ 16)
      2 มิถุนายน 2559 / 22:40
      เค้าลืมมมขอโทษนะคะ TT เ
      #198-1
  18. #197 tudtu_19 (@tudtu_19) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 16:21
    มาต่ออีกนิดนะค่ะ ตื่นเต้นจัง
    #197
    0
  19. #196 Ploiizii (@ploiizii555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 12:57
    อ้ากกกกกกกก!!!! ค้างมากค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #196
    0
  20. #195 พุดคุคุคุ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 12:00
    กรี๊ดดดดดดด แล้วหลังจากนี้พี่ตั้มจะทำยังไงต่อ หลินจะไปต่อยังไง รอออออๆ
    #195
    0
  21. วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 10:37
    เอาแล้วๆ สร่างเมาแล้วจะเป็นยังไงน้าาาา
    #194
    0
  22. #193 keftik (@t31k3152) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 08:21
    ลุ้นกันต่อไปนางจะได้ลูกสมใจหรือเปล่า
    #193
    0
  23. #192 ปังคีย์ (@pungpond2427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 06:14
    ยัยหลินเสร็จพี่ตั้ม หรือพี่ตั้มเสร็จยัยหลินกันแน่เนี่ย
    ดูดิตื่นมารับรู้การกระทำของตัวเองแล้วจะทำหน้ายังงัย
    แอบสงสารพี่ตั้ม  #ชูป้ายไฟทีมพี่ตั้ม
    #192
    0
  24. #191 วิมล(wimon252318@gmail.com (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 03:14
    ไม่อยากจะคิดกอ่นเลยว่านางจะงี้เงาอีกใหม
    #191
    0
  25. #190 ยายเอ้ยยยยย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 21:37
    รอๆๆๆๆๆนะ
    #190
    0