KHR : Tale of Love – Reminiscence of the Olden Times [1896]

ตอนที่ 9 : Songkran Special Part III : บทสรุปของการต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 เม.ย. 55

15 เมษายน 2555 เวลา 10.04 น. ณ ชายหาดนามิโมริ(อีกแล้ว)
 
การต่อสู้ชิงแหวนสงกรานต์ห้าคู่ผ่านไป นามิโมรินำอยู่ด้วยคะแนน 3 - 2 การต่อสู้ครั้งต่อไประหว่างตัวแทนแห่งเมฆาของทั้งสองฝ่ายจะเป็นตัวตัดสินความเป็นความตายของฝั่งวาเรีย
 
“แมทช์แรกในวันนี้เป็นการต่อสู้เพื่อชิงแหวนสงกรานต์แห่งเมฆา ดีไซน์สนามเราได้รับอุปการคุณจากศึกชิงแหวนวองโกเล่ ล้อมด้วยรั้วเหล็กทรงแปดเหลี่ยมติดปืนกล(น้ำ)ทุกหัวมุม บนพื้นเป็นกับระเบิด(น้ำ)เมื่อเหยียบแล้วจะมีสัญญาณเตือนหนึ่งวินาทีแล้วก็จะระเบิด อุปกรณ์ก็ให้ใช้เป็นเวอร์ชั่นสงกรานต์ ทั้งสองฝ่ายเข้าประจำที่!” ผมประกาศใส่ไมค์จากที่นั่งโฆษก(เป็นซุ้มมีที่บังแดดด้วย นั่งแค่ผมกับรีบอร์นสองคน)
 
สมาชิกแต่ละทีมมองดูตัวแทนฝั่งตัวเองอย่างมีความหวัง
 
“คุณฮิบาริ! สู้เค้านะครับ!” สึนะรวบรวมความกล้าเพื่อส่งเสียงเชียร์เด็กหนุ่มผมดำบนสังเวียน
 
“เสียงเชียร์จากสัตว์กินพืชน่ะไม่จำเป็นหรอก ฉันจะขย้ำเจ้านี่ให้สนุก ก็เท่านั้น” ฮิบาริตอบอย่างเย็นชา สายตามองคู่ต่อสู้ที่ยืนยิ้มอยู่ฝั่งตรงข้าม
 
“นาย โชว์เมื่อวานสนุกดี(*เสียงโวยวายของมุคุโร่ดังแว่วมา*) แต่ฉันไม่ออมมือหรอกนะ” ประธานฯหนุ่มชักทอนฟาสงกรานต์(?)ออกมาถือไว้
 
“ผมก็ไม่รังเกียจที่จะประมือกับคุณตรงๆ หรอกนะครับ แต่เพื่อที่จะให้ผู้อ่านได้ดูครบทุกแมทช์ ผมจำเป็นจะต้องทำทุกวิธีการเพื่อให้ชนะ ^ ^” แม้คำพูดจะดูน่าขนลุก แต่รอยยิ้มก็ทำให้เจ้าตัวดูสดใสขึ้นมาได้
 
“สู้เค้านะ อาร์เช่ ไอ้ลูกชาย” ผมหันไปขยิบตาให้ OC ของตัวเองทีหนึ่ง เรียกเสียงโห่จากฝั่งนามิโมริได้มากผิดคาด
 
“ออกแววลำเอียงแล้วเฟ้ย! เจ้าบ้า!!” โกคุเดระตะโกนดังกว่าใครเพื่อน แต่ผมก็ทำหูทวนลมและดำเนินการต่อไป
 
“ศึกชิงแหวนสงกรานต์แห่งเมฆา เริ่มได้!!”
 
ฮิบาริไม่รอช้าพุ่งเข้าไปหาคู่ต่อสู้ในทันที ไม่เสียเวลาระวังกระสุนและระเบิดแม้แต่วินาทีเดียว ลุยฝ่าไปตรงๆ แต่ด้วยความเร็วที่เหนือชั้น ก็ไม่สะกิดแม้แต่หยดน้ำ
 
อาร์เช่ยืนนิ่งไม่ขยับ จนกระทั่งอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ เท้าซ้ายของเขาเหยียบลงไปบนกับระเบิดตรงหน้า ก่อนจะถีบตัวถอยออกมาอย่างรวดเร็ว
 
ฮิบาริรู้สึกตัวในเสี้ยววินาที เฉออกด้านข้างหลบระเบิดน้ำได้ทัน
 
“ลูกไม้ตื้นๆ” เขาหันกลับไปมองคู่ต่อสู้ แต่กลับมีสีดำวาบลอยเข้ามาตรงหน้า...
 
ตูมซ่า!
 
ฮิบาริตัวเปียกปอน เนื่องจากกับระเบิดที่อีกฝ่ายเตะเข้ามาทำงานตรงหน้าเขาในระยะไม่ถึงสิบเซนฯ
 
ผมซึ่งเป็นกรรมการมองตาปริบๆ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ เมื่อได้สติผมจึงหยิบไมค์ขึ้นมาตะโกนสุดเสียง
 
“อาร์เช่!! บอกว่าให้สู้นานๆ มันๆ หน่อยไงล่ะฟะ! ใช้ลูกไม้ราคาถูกยังงี้แมทช์สำคัญกับฮิบาริก็กร่อยหมดเดะ!!”
 
“ถ้าสู้ยืดเยื้อผมก็แพ้น่ะสิครับ มันสุดวิสัยผมจริงๆ ^ ^” แน่ะ...ทำยิ้มทองไม่รู้ร้อน ผมโดนตัวละครของตัวเองขัดคำสั่งเหรอเนี่ย?
 
ก่อนที่ผมจะได้ประกาศผลแพ้ชนะ ออร่าดำทะมึนก็แผ่ออกมาจากตัวฮิบาริหนาตึ้บ
 
“นาย...กล้าเล่นลูกไม้กับฉันเหรอ จะขย้ำให้ตาย”
 
“กะไว้แล้ว สงสัยจะอดดูแมทช์สุดท้ายแล้วมั้งเนี่ย ^ ^;”
 
ทั้งสองคนวิ่งไล่กันหายไปจากสายตาของผู้ชม
 
>นามิโมริ 3 - 3 วาเรีย<
 
“เอ่อ...เอาล่ะ ต่อไปเป็นแมทช์สุดท้าย ศึกชิงแหวนสงกรานต์แห่งนภาระหว่างหัวหน้าทีมของทั้งสองฝ่าย ซาวาดะ สึนะโยชิจากทีมนามิโมริเจอกับซันซัสจากทีมวาเรีย ต่อสู้กันให้เต็มที่ เราปรับปรุงอุปกรณ์ให้แปลงไฟดับเครื่องชนเป็นน้ำดับเครื่องชนแล้ว ถ้าโดนก็เปียกเหมือนน้ำปกตินะ” ผมประกาศตามหน้าที่ แต่ในใจยังเป็นห่วงความปลอดภัยของ OC ตัวเองที่ถูกฮิบาริไล่กวด
 
“สู้เค้านะครับ รุ่นที่สิบ!” มือขวาผู้ภักดีส่งแรงเชียร์ให้กับผู้เป็นบอส
 
“ชนะให้ได้นะ สึนะ ^ ^” ยามาโมโตะยิ้มแป้น
 
“ลุยสุดขั้วไปเลย ซาวาดะ!!” เรียวเฮชกหมัดขึ้นฟ้า
 
“พยายามเข้านะคะ บอส” โคลมส่งแรงใจในแบบของตัวเอง
 
“คุณแรมโบ้อยากกินหนมอะ(?)” แรมโบ้...มาไงเนี่ย ไม่ได้เข้ากับคนอื่นเขาเลย...
 
“ฮาฮิ! คุณสึนะต้องชนะอยู่แล้วล่ะค่ะ!” ฮารุเชียร์อย่างกระตือร้นและมั่นใจ
 
“อย่าหักโหมเกินไปนะจ๊ะ สึนะคุง” เคียวโกะแสดงความเป็นห่วง
 
“แสดงความเป็นบอสของนายออกมา สึนะ” รีบอร์นให้กำลังใจโดยไม่มีคำด่าเจือปน
 
สึนะกำหมัดแน่น ความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม
 
‘เพื่ออนาคตของทุกคน ฉันจะต้องชนะ!’
 
และแล้วว่าที่วองโกเล่เดซิโม่คนปัจจุบันก็เข้าประจันหน้ากับผู้ท้าชิง
 
“สวะอย่างแก...ฉันจะเป่าให้กระจุยเลย” ซันซัสหยิบปืนคู่ S-Gun ออกมา (Songkran-Gun แทนที่ X-Gun)
 
สึนะกินยาดับเครื่องชน(เวอร์ชั่นสงกรานต์)เข้าไป ก้อนน้ำผุดขึ้นที่หน้าผากเขาลุกโชนเสมือนเปลวไฟ ถุงมือไหมพรมที่สองข้างเปลี่ยนเป็น S-Glove (Songkran-Glove แทนที่ X-Glove)
 
“แมทช์สุดท้าย ศึกชิงแหวนสงกรานต์แห่งนภา เริ่มได้!!”
 
สึนะปล่อยน้ำดับเครื่องชนจาก S-Glove พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายและปล่อยหมัดด้วยความเร็วสูง
 
ซันซัสตอบโต้ด้วยการยิงปืนลงพื้นบินขึ้นสูงพร้อมกับยิงจู่โจมอีกฝ่ายที่อยู่ด้านล่าง
 
แม้กระสุนของอีกฝ่ายจะอยู่ตรงหน้า แต่สึนะหลบออกไปโดยก็ไม่คิดจะใช้เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดแปลง เพราะไม่แน่ใจว่าจะดูดซับน้ำได้เหมือนกับไฟรึเปล่า
 
เพื่อป้องกันความเสี่ยง นะกะปิดฉากในทีเดียว มือซ้ายค้ำยัน มือขวารวมศูนย์ ชาร์จพลังน้ำดับเครื่องชน
 
ซันซัสกลับลงมายืนบนพื้นก็ชาร์จพลังที่ปืนทั้งสองมือจนสุดกำลัง
 
“เอส-วอเตอร์!” (เอ็กซ์-เบิร์นเนอร์)
 
“แพ้ไปซะ ไอ้สวะ!”
 
คลื่นพลังอันรุนแรงปะทะกันอย่างมโหฬาร พลังสูสีกันอย่างไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ
 
ทุกคนจ้องไม่กระพริบตา และในขณะที่แต่ละคนลุ้นกันจนถึงขีดสุดนั่นเอง ผมก็ได้สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง
 
แปะ แปะ
 
ฝนเริ่มตก จากพรำๆ ก็กลายเป็นห่าใหญ่ ทุกคนต่างตัวเปียกปอน ผมเห็นเป็นโอกาสเหมาะจึงประกาศสุดเสียง
 
“การต่อสู้สิ้นสุด! ศึกชิงแหวนสงกรานต์แห่งนภา ทุกคนหมดสิทธิ์!”
 
>นามิโมริ 0 - 0 วาเรีย<
 
“เฮ้ย! ทำไมงี้เล่า!?” สึนะที่กลับสู่สภาพเดิมโวยวาย
 
“ก็ถ้าระหว่างแมทช์ ใครเปียกน้ำถือว่าหมดสิทธิ์ คนที่เหลือรอดจากห้าแมทช์ก่อนหน้าก็เช่นกัน ฉะนั้น คนสุดท้ายที่ยังเหลือสิทธิ์ในที่นี้จึงเป็นผู้ชนะ”
 
“ว่าไงนะ! แล้วที่พวกเราสู้กันแทบตายมันเพื่ออะไรกันฟะ!!” โกคุเดระเดือดดาล
 
“แล้ว...ใครกันล่ะที่เป็นผู้ชนะ?” สึนะถาม ซึ่งผมก็เตรียมคำตอบอันชั่วร้ายเอาไว้นานแล้ว
 
“ใครล่ะที่ไม่เปียกฝนเพราะหลบอยู่ในซุ้มของโฆษก” ผมเอ่ยพลางยืดอก
 
...
 
“อย่าบอกนะว่า...”
 
“ใช่แล้ว ผู้ชนะคือ คนเขียน!! วะฮ่าๆๆ!!” ผมหัวเราะสะใจ
 
ด้วยสถานการณ์ที่พลิกผลันอย่างเหนือความคาดหมาย รีเน่ซึ่งเป็นผู้ชนะในศึกชิงแหวนสงกรานต์จึงได้รับตำแหน่งวองโกเล่เดซิโม่ไปอย่างลอยลำ
 
“ตั้งใจจะบรรยายอย่างนี้ใช่มั้ยครับ? ^ ^” ...เมื่อกี้ผมไม่ได้เป็นคนบรรยายนา? เสียงนั่น...อาร์เช่!
 
ไอ้ลูกชายผมกลับจากการถูกฮิบาริไล่กวดยืนอยู่ข้างๆ ซุ้มโฆษกที่ผมหลบฝนอยู่
 
“แต่มันก็เป็นความจริง เพราะฉะนั้น ตำแหน่งวองโกเล่รุ่นที่สิบ ฉันขอ—“
 
ปรี๊ด
 
น้ำเย็นๆ ที่รดใบหน้าของผมมาจากปากปืนฉีดน้ำกระบอกละห้าสิบบาทในมือของอาร์เช่
 
“ตัวเปียกแล้ว หมดสิทธิ์ล่ะนะครับ ^ ^”
 
...
 
โดนเข้าให้แล้วไง!! เสียรู้ตัวละครตัวเอง!!
 
“แต่เอ๊ะ...ทำไมนายไม่เปียก?” ผมสังเกตตัวของผู้ถือปืนฉีดน้ำ
 
“ตอนฝนเริ่มตกผมกางบาเรียหมอกเอาไว้ เพราะในตัวผมมีเอกสารสำคัญที่ต้องมาติดต่องานในญี่ปุ่น เลยจะให้เปียกไม่ได้...เอ๊ะ งั้นก็แสดงว่า...”
 
“ผู้ชนะ...คืออาร์เช่เหรอเนี่ย!?”
 
ทุกคนต่างฮือฮากันยกใหญ่ โกคุเดระโวยวาย ยามาโมโตะหัวเราะร่า สึนะจะเป็นลม ส่วนซันซัสก็ทำท่าเหมือนอยากจะเป่าขมองทุกคนให้ดับคาที่
 
“แต่ผมเป็นบอสวองโกเล่ไม่ได้หรอกนะครับ ผมสังกัดผู้ดูแลนอกแก๊งแล้ว แถมยังเป็น OC ด้วย ยังไงก็ต้องขอสละสิทธิ์ให้คุณสึนะโยชิเหมือนเดิม”
 
“นั่นสินะ ถ้างั้นตำแหน่งบอสก็ให้สึนะเหมือนเดิมละกัน” ผมตัดสินผลสิ้นสุด
 
สึนะรู้สึกหมดแรงจนอยากจะฟุบลงบนผืนทรายที่เปียกชื้น
 
‘อุตส่าห์ลุ้นแทบตาย สุดท้ายก็ละลายหายไปกับสายฝนเหรอเนี่ย =_=;’
 
“แต่ไหนๆ นายก็ชนะแล้วนะอาร์เช่ ฉันจะให้นายขออะไรก็ได้อย่างนึงละกัน ในขีดความสามารถคนเขียนด้วยนะ” ผมพยายามทำให้เกิดความยุติธรรม
 
“เอ~ งั้นก็...ผมอยากมีบทอีกซักฟิคนึง ฟิคที่แล้วผมไม่เป็นตัวของตัวเองเลย ขอเล่นตามสบายซักหน่อยละกันนะครับ แต่ไม่เป็นพระเอกนะ ผมไม่ถนัด ^ ^”
 
“อืม ขอมาก็จัดให้ แต่ยังไงนายก็ต้องเป็นพระเอก ฉันจะพยายามให้บทคนอื่นเยอะๆ ก็แล้วกัน นายจะได้ไม่ต้องเด่นคนเดียว โอเคมะ?” ผมให้ข้อเสนอ
 
“ถ้ายังงั้นก็ได้ครับ แต่ต้องให้จบฟิคนี้ซะก่อนนะครับ ^ ^”
 
“งั้นก็รีบเดินหน้าต่อเลยละกัน! เล็ทสะโก้!!”
 
ว่าแล้วผมก็กระโดดออกจากซุ้มโฆษก และวาร์ปกลับไปยังโลกแห่งความเป็นจริง
 
...
 
“เอาล่ะ พวกเราก็กลับกันบ้างดีกว่า ไปกันเหอะสึนะ” รีบอร์นเอ่ยทำลายความเงียบ
 
สึนะและคนอื่นๆ เดินตัวเปียกปอนตามไป ขณะที่วาเรียพยายามสะกดบอสให้ใจเย็นลง
 
‘รู้สึกเสียดายเวลาสามวันนี้ชะมัดเลย =_=;’
 
--OMAKE--
 
15 เมษายน 2555 เวลา 20.37 น. ณ ศูนย์บัญชาการเซเดฟ
 
“โย่ พวกเรากลับมาแล้ว!!” ซาวาดะ อิเอมิทสึที่เดินมากับบาจิลเอ่ยทักทายอาร์เช่ขณะเดินสวนทางกัน
 
“เล่นน้ำสนุกมากเลยล่ะครับ วัฒนธรรมของประเทศไทยน่าทึ่งไม่แพ้ประเทศญี่ปุ่นเลยล่ะครับ คุณอาร์เช่ ^ ^” บาจิลยิ้มแป้น
 
OC หนุ่มมองดูทั้งคู่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้ตัวจะแห้งและก็เปรอะเปื้อนด้วยแป้งขาวที่คาดว่าถูกแฟนๆ รุมทาขณะอยู่ที่เมืองไทย
 
“...เครื่องบินกับแท็กซี่เขายอมให้ขึ้นด้วยเหรอครับเนี่ย ^ ^;”
 
--
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

187 ความคิดเห็น

  1. #161 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 18:21
    ฝน~~~~~
    #161
    0
  2. #72 นักมายากลจากนรก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 07:57
    สู้กันมาแทบตายผลสุดท้ายก็ล่มไม่เป็นท่า...เพียงเพราะฝนตก!!!!
    #72
    0
  3. #67 Orume (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 12:22
     อาร์เช่ 
    =w= 

    สงสารท่านฮิง่ะ 
    #67
    0
  4. #66 furomi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 12:17
    สุดท้ายอาร์เช่ชนะสินะ55+
    #66
    0
  5. #65 Shion Eliphas Levi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 12:15
    อาร์ชคุงลูกแม่ >< เค้าหลงรักเตงอีกรอบซะแล้วสิ
    #65
    0
  6. #64 Mafia principessa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 01:20
     นั้นสิ= =;;;;;
    #64
    0