KHR : Tale of Love – Reminiscence of the Olden Times [1896]

ตอนที่ 11 : Chapter 8 : เปิดเผยโฉมหน้าของคู่ดูตัวปริศนา ความหวังของนางิพังทลาย!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 เม.ย. 55

คฤหาสน์ฮิบาริยังคงเงียบแม้ในวันแห่งชะตากรรม วันที่ลูกชายคนเล็กของตระกูลเข้าพิธีดูตัว ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ แต่สำหรับเด็กสาวผมม่วง มันเป็นความเงียบที่ทั้งอึดอัดและว้าวุ่น
 
เกือบครึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่ฮิบาริเข้าไปในห้องที่คู่ดูตัวของเขารออยู่ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปนอกจากชายหญิงสองคน และการที่เธอต้องมานั่งจับเจ่าอยู่ในห้องของผู้เป็นนายกับเพื่อนร่วมงานผมรีเจ้นท์แค่สองคน...กับนกขมิ้นอีกหนึ่งตัวโดยปราศจากการรับรู้ใดๆ ในห้องแห่งชะตากรรมนั้นช่างเป็นความทรมานที่เกินจะทานทน
 
คุซาคาเบะสังเกตเห็นท่าทางกลุ้มใจของเด็กสาว(ซึ่งชัดมากจนไม่จำเป็นต้องสายตาดีก็มองออก) จึงพยายามเอ่ยปลอยให้สบายใจ
 
“อย่าห่วงไปเลยครับคุณนางิ ประธานไม่ใช่คนที่จะตัดสินใจอะไรโดยไม่ไตร่ตรองให้ดีซะก่อน ผมคิดว่าอีกเดี๋ยวก็คงจะกลับมา”
 
นางิพยักหน้าตอบรับเบาๆ แต่ท่าทางไม่ได้ดีขึ้นแม้แต่น้อย ทำให้เพื่อนร่วมงานหนุ่มพลอยหนักใจไปด้วย
 
‘ประธานก็ดูเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าคุณนางิจะต้องเป็นห่วง ถึงได้พูดเอาไว้แบบนั้น’
 
-แฟลชแบ็ค-
 
“ท่านเคียวยะเจ้าคะ!...” เด็กสาวผมม่วงเอ่ยเรียกผู้เป็นนายที่กำลังจะไปเข้าพิธีดูตัวตามคำสั่งของผู้เป็นพี่ชาย
 
ฮิบาริหันกลับมามองเด็กสาวที่ท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไร
 
“ค—คือว่า...ท่านเคียวยะ...เอ่อ...” นางิพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะพูด ‘ประโยคนั้น’ ออกมา แต่มีปัญหาเล็กน้อย ก็คือ...เธอเองยังไม่รู้ว่า ‘ประโยคนั้น’ ต้องพูดว่ายังไงบ้าง ทุกอย่างเหมือนจะจุกอยู่แค่ที่ลำคอ แต่ไม่สามารถเปล่งออกมาได้
 
ฮิบาริเห็นกริยากระสับกระส่ายของเด็กสาวก็พอเข้าใจสถานการณ์จึงได้เอ่ยขึ้น
 
“ฉันไม่ได้อยากร่วมไอ้พิธีจับคู่สัตว์กินพืชนี่นักหรอก ไม่ว่าจะหน้าไหนๆ มันก็เหมือนกัน ครั้งที่แล้ว หรือครั้งก่อนโน้น” เขาใบ้ให้รู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้า ‘พิธีจับคู่สัตว์กินพืช’ ตามที่เขาเรียกนี้
 
“ถ้าครั้งก่อนๆ มันรำคาญสายตาของฉัน แล้วครั้งนี้จะไปต่างอะไร” ว่าจบเขาก็หันหลังเดินจากไปราวกับคำพูดเมื่อครู่เป็นเพียงการพล่ามส่งๆ
 
แต่นางิรู้ดีว่าคนอย่างเขาไม่มีทางพูดลอยๆ ไม่มีสาระ ดูเหมือนว่าจะเป็นอีกครั้งแล้วที่เขาแสดงความอ่อนโยนกับเธอในคราบของท่าทางอันเย็นชา
 
-กลับสู่ปัจจุบัน
 
ใจของเธอสงบลงบ้างนับแต่ตอนนั้น แต่ครึ่งชั่วโมงมันก็เป็นภาระกับประสาทอันบอบบางของเธอเกินไป หลังจากที่ต้องอดทนนั่งเฉยๆ ทั้งที่ใจลอยไปถึงไหนต่อไหนอยู่นาน เธอก็ทนไม่ไหวลุกออกไปจากห้อง แม้ว่าจะเป็นห่วงแต่คุซาคาเบะก็ไม่ได้ห้ามหรือตามไป
 
--
 
“...เจ้าแน่ใจเหรอว่าจะได้ผล?” ชายสูงวัยหัวหน้าตระกูลฮิบาริเอ่ยกับลูกชายคนโต ทั้งคู่อยู่ในห้องส่วนตัวของคนแรกกับองครักษ์หนุ่ม
 
“เพราะมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น การปรากฏตัวของบอสแห่งคาวัลโลเน่ทำให้เกิดความเสี่ยงขึ้นในแผนการของเรา แผนสำรองถือเป็นสิ่งจำเป็นครับ” นาโอกิตอบโดยคงรอยยิ้มบางๆ ที่แสดงถึงความมั่นใจเอาไว้
 
“แล้วเจ้าคิดว่าเคียวยะจะยอมหมั้นยังงั้นเหรอ? กี่ครั้งแล้วที่เจ้านั่นปฏิเสธคู่ดูตัว ครั้งหลังๆ เจ้านั่นไม่ยอมแม้แต่จะไปดูหน้าฝ่ายหญิงซะด้วยซ้ำ” โกซาบุโร่เอ่ยอย่างไม่เชื่อและไม่มั่นใจ
 
“ดูจากท่าทางของเคียวยะแล้ว ถ้าเป็นคู่ดูตัวคราวนี้ผมคิดว่าคงรีบตอบรับแทบไม่ทัน เพราะเธอคนนี้เป็นกรณีพิเศษ”
 
“...เข้าใจล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ดำเนินการตามแผน ตอนนี้รอบตัวของเคียวยะมีแต่ช่องโหว่ หญิงรับใช้ก็อ่อนโลก องครักษ์ก็ไม่ได้เศษเสี้ยวอาเคซากะ เสี้ยนหนามเพียงหนึ่งเดียวคือชายหนุ่มที่ชื่อดีโน่ ถ้าหากพิธีดูตัวครั้งนี้เคียวยะเอ่ยปากตกลง ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลฮิบาริก็จะไม่หนีไปจากข้า” โกซาบุโร่แสยะยิ้ม เป็นยิ้มที่ชั่วร้ายต่างกับที่ใครๆ เคยได้เห็นมาก
 
--
 
นางิเดินไปตามทางเดินซึ่งจะพาเธอไปยังห้องที่นายของเธออยู่
 
เธอเองก็ไม่เข้าใจ แต่ความคิดที่นายของเธอจะมีคู่ครอง จะมีคนที่เป็นเจ้าของและเป็นเจ้าของใครบางคนนอกจากเธอ... มันช่างเป็นความรู้สึกที่เปล่าเปลี่ยว
 
แต่เธอก็ยังมีความหวังลึกๆ อยู่ในใจ ว่าคำพูดที่เขาบอกกับเธอจะเป็นจริง เธอจึงจะไปรับรู้ด้วยตัวเอง
 
ห้องที่เป็นจุดหมายของเธออยู่ตรงหน้า เวลานี้ฮิบาริกับคู่ดูตัวที่เธอไม่รู้จักอยู่ข้างในนั้นเพียงสองคน เธอทำได้เพียงยืนอยู่ด้านนอกรอชายหนุ่มเปิดประตูออกมาบอกกับเธอว่า ‘ฉันไม่รับสัตว์กินพืชมาเป็นคู่หรอก’
 
แล้วประตูก็เปิดออก ฮิบาริก้าวออกมาด้านนอกและสังเกตเห็นเด็กสาว
 
นางิอยากถามคำถามที่อัดอั้นมานานเหลือเกินแต่เธอก็ไม่กล้าพูดออกไป ด้วยเหตุนี้เอง ก่อนที่จะมีคำพูดใดๆ ระหว่างทั้งสอง ใครอีกคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ชายหนุ่ม
 
ผู้ที่เดินออกมาจากห้องเป็นเด็กสาววัยใกล้เคียงกับเธอ และผู้หญิงที่งดงามที่สุดเท่าที่นางิเคยเห็นมาในชีวิต มวยผมสีน้ำตาลอ่อนปักด้วยปิ่นขาว กิโมโนสีแดงชมพูลายดอกซากุระ รูปทรงองค์เอวที่บอบบางแต่ดูสง่า ผิวขาวผ่อง ใบหน้าสวยได้รูปที่ดวงตาสีเหลืองส่องประกายดั่งพลอยน้ำงาม และแม้จะงดงามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก็ยังให้ความรู้สึกอบอุ่นแก่คนรอบข้าง
 
เด็กสาวที่นางิรู้สึกคุ้นหน้า
 
“คุณคือ...” นางิคงจะเรียกชื่ออีกฝ่ายออกไปแล้ว ถ้าเพียงแต่เธอรู้ว่าชื่อนั้นคืออะไร
 
“ฉันคิดว่าเราคงได้พบกันมาก่อนแล้วในวันปีใหม่ ยินดีที่ได้พบอีกครั้งค่ะ” เด็กสาวผมสีน้ำตาลอ่อนเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ
 
แม้จะด้วยเหตุผลที่ต่างกัน ฮิบาริก็รู้สึกประหลาดใจไม่น้อยกับความบังเอิญในครั้งนี้...หรืออาจจะเป็นโชคชะตา...
 
“นางิ ผู้หญิงคนนี้คือ [ซาซางาวะ เคียวโกะ] นับแต่วันนี้ไปเธอจะเป็น ‘คู่หมั้น’ ของฉัน” เขาเอ่ยเสียงเรียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ในฉากหน้าน่ะใช่ แต่ฉากหลังนั้นทั้งสองผูกพันกันด้วยอะไรบางอย่างที่เข้าใจกันเพียงแค่มองตา
 
ในเวลานี้นางิอึ้งเกินกว่าจะสนใจ ‘สัญญาณ’ ที่ฮิบาริส่งออกมาทางสายตาแม้จะโดยที่เขาไม่รู้สึกตัว เพราะในวินาทีที่เธอรู้ว่าคู่ดูตัวของชายหนุ่มคือเด็กสาวใจดีที่เคยช่วยเหลือเธอเอาไว้ ความหวังของเธอก็แทบจะหมดสิ้น ประโยคเมื่อครู่ของชายหนุ่มเพียงตอกหมุดให้ลงแน่นในหัวใจของเธอยิ่งขึ้นเท่านั้น
 
ฮิบาริหันไปทาง ‘คู่หมั้น’ เพื่อที่จะแนะนำเด็กสาวผมม่วงให้เธอได้รู้จัก
 
“ผู้หญิงคนนี้คือ—“
 
“ฟูจิยูกิ นางิเจ้าค่ะ” แทบไม่น่าเชื่อว่าในเวลานั้น เด็กสาวกลายเป็นคนที่ทำอะไรได้ฉับไวและเด็ดขาดเกินปกติ
 
“ข้าน้อยเป็นหญิงรับใช้ของท่านเคียวยะเจ้าค่ะ” เธอจงใจเน้นในส่วนสำคัญ และไม่ใช่ในทางประชดหรือตัดพ้อใคร...เป็นเพียงการ ‘เตือน’ ใครหลายๆ คนรวมไปถึงตัวเธอเอง
 
ฮิบาริเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเด็กสาว
 
“ข้าน้อยไม่รบกวนเวลาของพวกท่านทั้งสองแล้ว ท่านเคียวยะคงอยากจะใช้เวลาอยู่กับคู่หมั้นเป็นการส่วนตัว ข้าน้อยขอตัวเจ้าค่ะ”
 
เด็กสาวหันหลังเดินจากไป เคียวโกะสังเกตเห็นความเจ็บปวดในดวงตาของเด็กสาวผมม่วงและเข้าใจสาเหตุเป็นอย่างดี เธอก้าวตามไปพร้อมทั้งเรียกให้เธอหยุดก่อน
 
“คุณนา—“
 
ฮิบาริยกมือขึ้นห้ามเอาไว้ แม้ว่าเขาเองอยากอธิบายใจแทบขาด
 
“เคียวคุง...”
 
“ฉันมีหลายเรื่องที่ต้องบอกเธอและพี่ชายของเธอ ตามฉันมา”
 
เคียวโกะเดินตาม ‘คู่หมั้น’ ของเธอไปโดยไม่พูดอะไร แต่ในใจยังคงรู้สึกเป็นห่วงเด็กสาวผมม่วง
 
‘ขอโทษนะคะ คุณนางิ...’
 
--
 
R:”ไม่มีแนะนำตัวละครใดๆ เนื่องจากตัวละครมากันพร้อมหน้าแล้ว และเนื้อเรื่องก็กำลังเข้าสู่ช่วงสำคัญ”
 
DX:”ท่าทางจะสำคัญมาก สำคัญขนาดผู้อ่านหลายคนซื้ออาวุธมาตุนกันยกใหญ่ เหมือนจะทำสงครามกับใครแถวนี้”
 
R:”ฉันวาร์ปได้ ไม่กลัวหรอก”
 
DX:”แสดงว่ารู้ตัว งั้นฉันก็ไม่ยุ่งล่ะ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

187 ความคิดเห็น

  1. #177 Euretrit (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 00:04
    แผนการทำร้ายจิตใจนางิ
    #177
    0
  2. #163 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 18:29
    จี๊ดเบย
    #163
    0
  3. #143 LazyGirl* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 10:51
    มันต้องมีอะไรแหงมๆ ฮิบาริออกจะรักนางิขนาดนี้ =....=
    #143
    0
  4. #90 Mafia principessa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 14:00
     =[            ]=
    #90
    0
  5. #88 JNGD (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 12:40
    ต้องเป็นแผนแน่เลย !!
    #88
    0
  6. #84 สาวหน้ากากดำ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 19:11
    จี๊ดดดดดดดมากเลยT-T สงสารนางิอะ

    ว่าแต่พ่อของเคียวยะเปป็นคนดีหรือคนไม่ดีกันเเน่
    #84
    0
  7. #82 ++TuNazZ++ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 23:32
     คงไม่ใช่คู่หมั้นจริง ๆ หรอกม้างงง ? = ='
    #82
    0
  8. #81 MillLz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 22:19

    อะไรว้าาา =[ ]=

    ฮิกับเคียวโกะมีแผนไรกันใช่มะะ

    สงสารนางินะ TT

    #81
    0
  9. #80 Shion Eliphas Levi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 21:19
    ไ อ้บ้าฮิบาริ!! ทำไมทำอย่างนี้วะ!!
    #80
    0
  10. #79 Orume (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 19:36
    T^T

    จี๊ดโคตรรรรรรรรรร
    สงสารนางิง่าาา โกซาบุโร่เป็นคนไม่ดีใช่ม้ายยยยยยยย - -+++
    #79
    0
  11. #77 นักมายากลจากนรก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 17:30
    มันต้องมีอะไรอยู่เบื้องหลังแน่ๆ!!!
    #77
    0
  12. #76 furomi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 15:17
    การหมั้นครั้งนี้มีอะไรแอบแฝงอยู่แน่นอน
    #76
    0