KHR : Tale of Love – Reminiscence of the Olden Times [1896]

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : เด็กสาวผู้ตกอับกับตระกูลฮิบาริ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 เม.ย. 55

หลังการปฏิรูปการปกครองครั้งใหญ่ทำให้ยุคเอโดะอันเรืองรองของโชกุนาเตะและรัฐบาลทหารบากุฟุสิ้นสุดลง โทกุงาวะ โยชิโนบุก้าวลงจากตำแหน่งผู้ปกครองและญี่ปุ่นก็เข้าสู่ยุคฟื้นฟูประเทศ คือยุคเมจิ
 
ณ ใจกลางเกียวโต เมืองใหญ่อันเป็นสนามรบระหว่างคณะปฏิรูปกับรัฐบาลบากุฟุในอดีต วันนี้ ปีเมจิที่ห้า ถนนเต็มไปด้วยผู้คนอีกครั้งหลังจากที่ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัวท่ามกลางไฟสงครามมาเป็นเวลานาน
 
รถม้าคันหนึ่งวิ่งฝุ่นตลบอยู่กลางถนนผ่านฝูงชนที่แยกออกเป็นสองทาง
 
“รถม้าของที่ไหนน่ะ?” “ของตระกูล [ฮิบาริ] น่ะสิ พวกคนรวยที่ยังเหลืออยู่แถวนี้ก็มีแต่พวกนั้นล่ะ”
 
รถม้าวิ่งต่อไป จนกระทั่งมาถึงหน้าประตูทางเข้าคฤหาสน์ทรงญี่ปุ่นหลังใหญ่ ผู้ที่อยู่ข้างในก้าวลงมา ชายฟุริโซเดะสีชมพูม่วงห้อยลงจากแขนผอมบางทั้งสองข้างจนเกือบถึงพื้น (ฟุริโซเดะ = กิโมโนประเภทหนึ่ง ชายแขนยาว ใส่โดยผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงาน)
 
เด็กสาวผมสีม่วงหันรีหันขวางกวาดตาดูรอบๆ ด้วยดวงตาสีม่วงอเมธิสต์ข้างซ้ายที่ไม่ถูกปิดกั้นจากผ้าปิดตาสีดำ
 
ชายวัยกลางคนก้าวตามลงมา ชุดที่เขาสวมเป็นเครื่องตะวันตกที่ญี่ปุ่นรับมา เป็นชุดของสันติบาล(ตำรวจ) หมายความว่าเขาเป็นตัวประกอบฉากนั่นเอง(อ้าว?) และหน้าที่ของเขาก็คือรับและคุมเด็กสาวคนนี้ให้เข้าสู่คฤหาสน์หลังใหญ่
 
ทั้งสองเดินผ่านประตูเหล็กบานใหญ่ที่เปิดออกสองข้าง ผ่านทางเดินปูด้วยหินและสวนหย่อมขนาบสองข้างจนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าตัวคฤหาสน์ที่ใหญ่โตมโหฬารสมกับความกว้างของอาณาเขต
 
เด็กสาวเข้าไปด้านใน ผ่านทางเดินที่ขนาบสองข้างด้วยประตูกระดาษกั้นห้องที่เรียงรายอยู่นับไม่ถ้วน และที่ห้องด้านในสุด...
 
เด็กสาวนั่งคุกเข่าลงตรงข้ามกับชายสูงวัยศีรษะล้านในชุดยูคาตะสีเหลืองแก่ ข้างๆ เขาเป็นชายหนุ่มผมสีดำสวมยูคาตะสีดำ ดาบสั้นสองเล่มวางข้างตัว เด็กสาวพยายามก้มตัวคำนับตามมารยาทกุลสตรีญี่ปุ่น แต่ความตื่นเต้นลนลานทำให้ออกมาเป็นท่าทางเก้ๆ กังๆ
 
“ข้า...ข้าน้อยมีนามว่า [ฟุจิยูกิ นางิ] เจ้าค่ะ เป็นเกียรติอย่างสูงท—ที่ได้พบกับท่าน”
 
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องมากพิธีก็ได้” ชายสูงวัยเอ่ยอย่างเป็นมิตร รอยยิ้มเมตตาปรากฏบนใบหน้า
 
“มีนามว่า [ฮิบาริ โกซาบุโร่] หัวหน้าตระกูลฮิบาริคนปัจจุบัน ชายที่อยู่ข้างๆ ข้าคนนี้คือ [อาเคซากะ ริวจิ] เป็นองครักษ์ของข้าเอง”
 
ชายหนุ่มผมดำไม่ตอบแต่จ้องมองเธอด้วยแววตาระแวงสงสัยอย่างชัดเจน สร้างความอึดอัดให้กับเด็กสาวไม่น้อย
 
“อย่าว่าเขาเลยนะ อาเคซากะต้องคอยระวังความปลอดภัยก็อาจจะดูเคร่งขรึมไปบ้าง”
 
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ” นางิยิ้มส่งมิตรให้ชายหนุ่มผมดำทีหนึ่ง แต่เมื่อถูกจ้องหนักขึ้นเธอก็ต้องรีบหุบลง
 
“เจ้าคงรู้แล้วสินะว่าทำไมเจ้าถึงได้มาอยู่ที่นี่” ชายสูงวัยเข้าประเด็น
 
“...เพราะท่านแม่ขายข้าน้อยให้กับท่าน...” สีหน้าเธอมืดมนลงกะทันหัน
 
“จริงอยู่ที่แม่ของเจ้าส่งตัวเจ้ามาที่คฤหาสน์ของข้าแลกกับทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง แต่ข้าจะไม่ปฏิบัติกับเจ้าอย่างข้าบริวารหรอก คิดซะว่าข้ารับเจ้ามาเลี้ยงก็แล้วกันนะ” ชายสูงวัยเอ่ยอย่างมีเมตตา
 
“ป—เป็นพระคุณอย่างสูงเจ้าค่ะ!” เธอก้มลงคำนับอีกครั้ง แต่คราวนี้ด้วยความซาบซึ้งใจ ตลอดทางที่มาที่นี่เธอกลัวตัวเกร็งว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่นี่ผิดกับที่เธอคาดเอาไว้ลิบลับ
 
“ที่ข้ารับเจ้ามาส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีเรื่องอยากให้เจ้าช่วย” ใบหน้าของชายสูงวัยเปลี่ยนเป็นจริงจัง ทำให้เด็กสาวพลอยจริงจังไปด้วย
 
“ท่านโกซาบุโร่มีเมตตากับข้าน้อยมาก หากมีอะไรให้ข้าน้อยรับใช้โปรดบอกมาได้เลยเจ้าค่ะ!”
 
“เห็นเจ้าตั้งใจำแบบนี้ข้าก็ดีใจ เรื่องที่ข้าอยากให้เจ้าช่วยนี้เกี่ยวกับลูกชายของข้า หญิงรับใช้เก่าแก่ของเราเพิ่งถูกโจรทำร้ายจนตายเมื่อเดือนก่อน และลูกชายข้าคนนี้ก็ไม่ยอมให้ผู้หญิงคนอื่นเข้าใกล้ ข้าอยากให้เจ้าทำหน้าที่ดูแลลูกชายข้าแทน
 
นางิตกใจกับหน้าที่แสนสำคัญที่เธอได้รับมอบหมาย
 
“ข้าน้อย...” เธอไม่คิดว่าจู่ๆ คนที่ปฏิเสธหญิงอื่นทุกคนจะยอมรับเธอโดยเฉพาะ นี่มันโลกแห่งความเป็นจริงไม่ใช่นิยายตะวันตกที่เธอเคยอ่าน
 
“ถ้าเจ้าคิดว่ามันเกินความสามารถก็ไม่เป็นไร ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก”
 
“ไม่เจ้าค่ะ ข้าน้อยจะทำอย่างสุดความสามารถเจ้าค่ะ” เธอตัดสินใจเด็ดขาด เพราะการช่วยเหลือคนอื่นเป็นนิสัยส่วนตัวของเธอ และเพราะเธอรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณชายสูงวัยคนนี้ด้วย
 
“ขอบใจเจ้ามาก ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้อาเคซากะพาเจ้าไปพบเขาก็แล้วกัน”
 
ชายผมดำลุกขึ้นยืนและเด็กสาวก็ลุกขึ้นตาม ชายหนุ่มเลื่อนเปิดประตูกระดาษออกและนำทางเธอไปยังที่หมาย
 
นางิเดินไปก็ใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ใจของเธอจดจ่ออยู่กับผู้ที่เธอกำลังจะได้พบและ(อาจ)จะต้องคอยรับใช้จากนี้ไปทำให้เธอไม่รู้สึกถึงสายตาจับผิดที่ชายหนุ่มผมดำใช้มองเธอเลย
 
ในที่สุดทั้งคู่ก็มาถึงหน้าห้องห้องหนึ่งซึ่งตั้งแยกจากห้องอื่นมาอยู่โดดๆ
 
‘จะเป็นคนแบบไหนกันนะ...’ นางิเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม
 
และแล้ววินาทีสำคัญก็มาถึงเมื่อประตูเปิดออก...
 
--
 
แนะนำตัวละคร

   
 
ฟูจิยูกิ นางิ
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (มีอยู่เผ่าพันธุ์เดียวนั่นแหละ แต่นี่เป็นแบบฟอร์มมาตรฐานแนะนำตัวละคร)
เพศ : หญิง
อายุ : 16 ปี
ส่วนสูง : 157 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 42 กิโลกรัม
ชอบ : อาหารประเภทธัญพืช
เกลียด : อาหารชุ่มน้ำมัน, สัปปะรด
 
ข้อมูล : ลูกสาวคนเดียวของตระกูลขุนนางฟูจิยูกิซึ่งเข้ากับฝ่ายโชกุนในระหว่างสงครามปฏิรูปการปกครอง เมื่อชัยชนะตกเป็นของฝ่ายกลุ่มผู้รักชาติผู้ที่อยู่ฝ่ายโชกุนก็ถูกริบทรัพย์สินจนสิ้นเนื้อประดาตัว ฟูจิยูกิเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เพื่อแลกกับทรัพย์สินจำนวนหนึ่งเธอถูกส่งตัวไปที่คฤหาสน์ของตระกูลฮิบาริซึ่งร่ำรวยและมีอำนาจขึ้นมาได้หลังจากสิ้นสุดสงครามเนื่องจากสนับสนุนคณะปฏิรูป และได้รับหน้าที่เป็นหญิงรับใช้ส่วนตัวของคุณชายตระกูลฮิบาริ
 
เนื่องจากบิดาของเธอเป็นชาวอิตาลีทำให้สีผมและสีตาของเธอแปลกแยกจากคนอื่น เป็นเหตุให้เธอตกเป็นเป้าสายตา—และบางครั้งเหยียดหยาม—จากคนรอบข้างโดยเฉพาะผู้ใหญ่ในตระกูลที่ไม่ใคร่จะยอมรับคนต่างชาติ และความจริงที่ว่าชายที่แม่ของเธอแต่งงานด้วยกับบิดาของเธอเป็นคนละคนทำให้เธอเป็น ‘ลูกชู้’ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่สถานภาพที่ดูดีในสายตาคนรอบข้าง
 
ตอนที่เธออายุได้สี่ขวบเกิดอุบัติเหตุชนกับรถม้าขณะที่เธอเข้าไปช่วยแมวดำตัวหนึ่งเข้า เหตุการณ์นั้นทำให้เธอสูญเสียดวงตาข้างขวาไป และที่เลวร้ายกว่าก็คือถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ในคฤหาสน์ไม่ให้คนภายนอกเห็นเพราะการมี ‘ลูกสาวไม่สมประกอบ’ เป็นความอับอายสำหรับมารดาและตระกูลของเธอ
 
ความที่เธอต้องอยู่แต่ภายในคฤหาสน์ไม่ได้ออกมาข้างนอกทำให้เธอไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกภายนอกแทบจะสิ้นเชิง ถูกสอนขนบธรรมเนียมและมารยาทความเป็นกุลสตรีญี่ปุ่นตั้งแต่เล็กจนโตทำให้เธอสุภาพเรียบร้อยยิ่งกว่าผ้าพับไว้ ในขณะเดียวกันความรักที่เธอไม่เคยได้รับจากญาติพี่น้องเธอก็ได้รับจากผู้ที่เป็นพี่เลี้ยงหรือหญิงรับใช้ทำให้เธอพัฒนานิสัยที่ใจดีมีเมตตาและไร้ความเห็นแก่ตัวขึ้นมา และที่สำคัญที่สุดคือเธอนั้นเปราะบางยิ่งกว่าเครื่องแก้วที่มักใช้เทียบกับเพศหญิงซะอีก ทั้งร่างกายและจิตใจ
 
ข้อมูลที่น่าสนใจก็คือเธอไม่เคยแม้แต่จะได้เห็นเพศตรงข้ามที่อายุไล่เลี่ยกับเธอแม้แต่คนเดียว ใกล้เคียงที่สุดก็คือน้องชายของมารดาซึ่งต่างกันถึงสิบแปดปี
 
หมายเหตุ* กิโมโนในรูปคือ ‘ฟุริโซเดะ’ แต่ไม่ได้ขาสั้นขนาดนั้น ที่จริงต้องยาวถึงข้อเท้าเหมือนกิโมโนอื่นๆ คิดว่าคงเป็นแฟนเซอร์วิสซะมากกว่า
 
 
 
ฮิบาริ โกซาบุโร่
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
เพศ : ชาย
อายุ : 52 ปี
ส่วนสูง : 164 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 57 กิโลกรัม
ชอบ : ของมีค่าหายาก, ???
เกลียด : ???
 
ข้อมูล : หัวหน้าตระกูลฮิบาริ และบิดาที่หน้าตาไม่เหมือนกันซักนิดกับพระเอกของเรื่อง เป็นชายสูงวัยที่ใจดีและเมตตานางิตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเข้ามาในคฤหาสน์

 
อาเคซากะ ริวจิ
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
เพศ : ชาย
อายุ : 24 ปี
ส่วนสูง : 176 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 60 กิโลกรัม
ชอบ : ชาญี่ปุ่นหลายชนิด, ???
เกลียด : คนแปลกหน้า, พวกไม่จริงใจ
 
ข้อมูล : องครักษ์ส่วนตัวของโกซาบุโร่ เงียบขรึมและระแวดระวังรอบด้านอยู่ตลอดเวลาแม้แต่ยามหลับ แทบจะไม่เคยประมาท แสดงท่าทางไม่เป็นมิตรกับนางิตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเหยียบย่างเข้ามาในคฤหาสน์
 
--
 
R:”เป็นยังไงมั่งน้อ~ ตอนแรกหลังจากไม่ได้ลงงานเขียนมานานแสนนาน”
 
DX:”หลายเดือนเลยล่ะ”
 
R:”คิดว่าการบรรยายทำได้กะทัดรัดขึ้นแล้ว แต่ไม่แน่ใจเหมือนกัน ท่านผู้อ่านเห็นว่าไงมั่ง?”
 
DX:”ห่วยเหมียนเดิม ไม่เก๊าะยิ่งกว่า”
 
R:”อย่าใช้ภาษาวิบัติ!”
 
DX:”อันนี้มันแค่เล่นเสียง ยังไม่เรียกว่าวิบัติ ถ้าวิบัติต้องงี้ ‘ใช่งับ’, ‘ครุคริ’ แล้ววิบัติก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหนเลย”
 
R:”เออๆ จะยังไงก็ช่างเหอะ เซ็งแกนานจนชินแล้ว -_-“

--
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

187 ความคิดเห็น

  1. #183 Y'venom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2556 / 15:15
    เริ่ดดดดดดดด
    #183
    0
  2. #171 Euretrit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2555 / 23:33
    คุณองครักษ์หล่อลากเลย
    #171
    0
  3. #152 Snow Flake (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 07:41
    ว้าว เนื้อเรื่องแปลกใหม่และบรรยายได้สุดยอดมากเลยค่าาา ชอบๆๆๆ ><
    #152
    0
  4. #151 เตกีล่า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 12:36
    สู้ๆนะไรเตอร์ สนุกมากกกกกกกกก
    #151
    0
  5. #83 สาวหน้ากากดำ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 17:14
    สนุกมากๆ
    #83
    0
  6. #35 1896 บันไซ!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 10:24
    เนื้อเรื่องอลังการมาก สุดยอดเลยค่ะ
    ติดตามน้า >_<
    #35
    0
  7. #32 ++TuNazZ++ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 21:31
    เนื้อเรื่องน่าสนุกมากงิ ญี่ปุ่นโบราณเป็นอะไรที่หามานาน *0* (ก็ว่าไป)
    #32
    0
  8. #19 MillLz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 23:42
    ไรเตอร์  สู้ๆนะ ติดตามจ้า
    ชอบตั้งแต่ little cute pineappleแล้วล่ะ :)
    #19
    0
  9. #12 Shion Eliphas Levi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 10:42
    โอ้วววววว *0* คิดถึงนายจัง ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกครั้งนะ //จับมือไรท์เตอร์
    งั้นผมขอฝากตัวเป็นนักอ่านที่ดีอีกครั้งละกัน ฝากตัวด้วยนะคร้าบ~ ^0^
    #12
    0
  10. #9 Mafia principessa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 16:01
     น่าสนุก*O*
    #9
    0
  11. #5 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 14:54
    หลุดจากพล็อกเรื่องไปเลยน่ะคะเนี่ย
    แต่หน้าสนุกจังเลยค่ะ
    #5
    0
  12. #4 furomi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 12:47
    เนื้อเรื่องดีค่ะจะรออ่านตอนต่อไปนะ^^
    #4
    0
  13. #3 nuey (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 08:15
    สนุกมาเลยค่ะจะติดตามน่ะ
    #3
    0
  14. #2 นักมายากลจากนรก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 07:18
    ว้าว! เนื้อเรื่องน่าสนใจมากเลยค่ะ ><
    นางิสู้ๆนะ!!!

    #2
    0