เกมหัวใจไฟเสน่หา

ตอนที่ 33 : ตอนจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 ม.ค. 52

                 ตอนที่  30 (จบ)

          และแล้วในที่สุดก็มาถึงวันที่หลายคนเฝ้ารอคอย ซึ่งก็คือวันแต่งงานของตฤณและอันนานั่นเอง

                แม้จะเป็นเพียงพิธีการที่เรียบง่ายซึ่งประกอบด้วยการใส่บาตรตอนเช้า แล้วตามด้วยการเลี้ยงเพลพระ ก่อนจะลงท้ายด้วยการเลี้ยงฉลองมงคลสมรสในห้องอาหารของโรงแรมระดับห้าดาวซึ่งมีอชิระเป็นเจ้าของนั่นเอง ซึ่งแม้จะจำกัดแขกที่มาร่วมงานด้วยการเชิญเพียงคนที่สนิทชิดเชื้อ อีกทั้งบรรดาผู้ใหญ่ที่ให้การเคารพเท่านั้น แต่ด้วยฐานะทางสังคมของตรัยก็ทำให้จำนวนคนที่มาร่วมงานจัดว่าไม่ใช่น้อยเลย

                ซึ่งผู้ที่ถูกวางตัวให้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของงานในวันนี้ก็ไม่ใช่ที่ไหน แต่เป็นอชิระกับวริษาที่ทุกคนต่างเห็นพ้องกันว่าเหมาะสมที่สุด

                แล้วในจังหวะที่เริ่มจะว่างจากช่วยต้อนรับแขกรวมถึงแจกของชำร่วยนั่นเอง อชิระก็ถือโอกาสนั้นเอ่ยคำที่เขาอยากจะบอกกับเธอมานาน

                วันนี้น้องฝนสวยจังครับ

                หากคำชมนั้นกลับได้รับอาการเมินหน้าหนีไปอีกทางที่ทำให้คนชมถึงกับหน้าจ๋อยไปนิด ๆ แต่กระนั้นก็ยังไม่ละความพยายามในการง้องอน

                ยังไม่หายโกรธพี่อีกเหรอครับคนดี

                วริษาฟังน้ำเสียงอ่อย ๆ นั้นแล้วก็อดจะให้นึกขำอยู่ในใจไม่ได้ เพราะจะว่ากันตามจริงแล้วเธอเองก็หายโกรธเขาไปนานแล้วตั้งแต่ที่เขารีบแล่นมาหาถึงบ้านทันทีที่รู้ตัวทำพลาดอะไรลงไป หากแต่ด้วยความที่ไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ใจไปมากกว่านี้ หญิงสาวจึงไม่ได้บอกให้ชายหนุ่มรู้

                เอาไว้พอน้องฝนเรียนจบแล้ว เรามาจัดพิธีแต่งงานกันที่นี่ดีไหมครับ

และคำพูดนั้นก็ทำให้คนฟังอดจะนึกหมั่นไส้ไม่ได้จนต้องโต้กลับอย่างต้องการตีรวนอยู่ในที

ฝนเคยบอกเหรอไงว่าจะแต่งงานกับคุณน่ะ

หากแต่ดูเหมือนว่าอชิระจะไม่ใส่ใจต่อคำพูดในเชิงปฏิเสธนั้นเลยสักนิดเมื่อเอื้อมมือเข้าไปหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากเสื้อสูทแล้วถือวิสาสะนำไปใส่ไว้บนนิ้วนางข้างซ้ายของหญิงสาว

งั้นพี่จะถือว่านี่เป็นคำสัญญาของพี่ที่จะแต่งงานกับน้องฝนก็แล้วกันนะครับ

อึ้งไปพักใหญ่เลยทีเดียวกว่าที่วริษาจะตั้งตัวได้กับการถูกมัดมือชกเอาดื้อ ๆ ของอชิระ แต่เธอก็ไม่มีโอกาสได้บอกปัดหรือทำอะไรมากกว่านั้นเมื่อถูกขัดด้วยบรรดาแขกเหรื่อที่เริ่มทยอยกันเข้ามาติด ๆ อีกครั้ง

ในเมื่อตอนนี้น้องฝนยอมรับหมั้นเขาแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่มีใครมาว่าเขาได้หรอกนะหากเขาจะขอถือสิทธิของความเป็นคู่หมั้นในการคอยตามรับตามส่งจนกว่าจะถึงวันที่วริษาเรียนจบ

นั่นคือสิ่งที่ชายหนุ่มบอกกับตัวเองอย่างครึ้มอกครึ้มใจขณะคอยต้อนรับแขกเหรื่อที่กำลังทยอยกันเข้ามาในงานด้วยสีหน้าแววตาสดใสราวกับตัวเองเป็นเจ้าบ่าวในวันนี้ก็ไม่ปาน

...

เมื่อถึงเวลาส่งตัว สถานที่ที่ใช้เป็นเรือนหอของเจ้าบ่าวเจ้าสาวในค่ำคืนนี้ก็ยังไม่ใช่ที่ไหนนอกจากตึกขาว สถานที่ที่ได้บรรจุความทรงจำอันมากมายของคนทั้งคู่เอาไว้

ทำไมพี่ตฤณถึงอยากใช้ที่นี่เป็นเรือนหอล่ะคะ

ทันทีที่ตรัยและวราภาออกไปจากห้องหลังจากก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้เข้ามาให้ศีลให้พรกันตามประเพณีแล้ว อันนาก็เอ่ยถามถึงสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจออกไป

เพราะพี่อยากจะสร้างความทรงจำดี ๆ ให้กับที่นี่เพื่อทดแทนความทรงจำเลวร้ายที่เคยทำเอาไว้ไงล่ะ แล้วอีกอย่าง...ที่นี่ก็เป็นที่ ๆ ข้าวชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นไม่ใช่เหรอ

น้ำเสียงอ่อนโยนที่บอกกลับมาเรียกรอยรื้นของน้ำตาจากความตื้นตันใจได้ในทันที และนั่นก็ทำให้เกิดเสียงเอ็ดขึ้นแทบจะทันควันเช่นกัน

ไม่รู้เหรอไงว่าเขาห้ามไม่ให้ร้องไห้ในวันแต่งงาน!”

คราวนี้น้ำตาของหญิงสาวตกกระทบลงมาตามข้างแก้มทันที หากนั่นหาใช่เกิดจากความเสียใจที่ถูกเจ้าบ่าวเอ็ดใส่ แต่เป็นเพราะแววตาอ่อนโยนที่กำลังจับจ้องมาที่เธอต่างหาก

แววตาอ่อนโยนที่ไม่ใช่มีเพียงความเข้าอกเข้าใจแฝงอยู่เท่านั้น หากยังมีความรักอันมากมายที่สื่อผ่านมาจนทำให้อันนาถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

และนั่นเองที่ทำให้คนที่เพิ่งเอ็ดใส่เจ้าสาวของตัวเองไปหยก ๆ ต้องเอื้อมมือไปแตะซับหยดน้ำบนแก้มนวลด้วยท่าทีทนุถนอมเสียจนทำให้อันนาเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้อีกครั้ง

อย่านะ อย่าร้องไห้ออกมาอีกเชียว ไม่อย่างนั้นพี่จะลงโทษข้าวด้วยการไม่ให้นอนเลยทั้งคืน คอยดูสิ

ฟังแล้วอันนาก็หน้าแดงกับความนัยที่แฝงอยู่ในถ้อยคำนั้น ก่อนจะก้มหน้างุดลงเพราะเริ่มรู้สึกถึงความขัดเขินแปลก ๆ ยามเมื่อถูกจ้องมองด้วยแววตาที่ราวกับจะกลืนกินเธอของอีกฝ่าย

พี่รักข้าวนะครับ

ตฤณกระซิบบอกหลังจากเชยคางคนที่เอาแต่ก้มหน้างุดนั้นให้แหงนขึ้นมามองสบตาเขา ก่อนที่ความพองโตจะบังเกิดในหัวใจกับถ้อยคำที่หญิงสาวกระซิบบอกกลับมา

ข้าวก็รักพี่ตฤณค่ะ

ราวกับว่าวินาทีนี้ไม่มีสิ่งใดสำคัญสำหรับเขามากไปกว่าผู้หญิงที่กำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าอีกแล้วเมื่อตฤณคว้าเอาร่างบอบบางเข้ามาสวมกอดแนบแน่นราวกับไม่มีวันจะยอมปล่อยเธอไปอีก

นับจากวันนี้จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต ข้าวจะไม่ต้องร้องไห้เพราะพี่อีกแล้ว พี่สัญญา

ตฤณกระซิบบอกกับเจ้าสาวของเขา แล้วจึงบรรจงแนบริมฝีปากลงไปบนกลีบปากบางอย่างอ่อนโยนราวกับจะสื่อถึงความรู้สึกภายในใจ ก่อนที่จุมพิตนั้นจะเริ่มทวีความดื่มด่ำไปตามแต่ละวินาทีที่ผ่านไปในค่ำคืนที่กำลังจะกลายเป็นความทรงจำครั้งใหม่ระหว่างคนทั้งคู่

---จบบริบูรณ์---

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

263 ความคิดเห็น

  1. #258 ftlouie (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2552 / 21:43
    เย่ๆ

    it s a happi ending

    น่ารักทั้งสองคู่เลย



    แอบปลื้มคุนลมมากมาย หุหุ
    #258
    0
  2. #257 zzbabyzzlljunell (@zzbabyzzlljunel) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 23:15
    น่ารักๆๆ



    คุณลมน่ารักมากๆๆๆ

    ชักอิจฉาฝน

    แหะๆๆ


    เป็นกำลังใจให้เขียนเรื่องต่อๆไปค่ะ !! ^^
    #257
    0
  3. #256 9770 (@su9770) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2552 / 20:37
    ขอตอนพิเศษด้วยไดไหมค่ะ
    #256
    0
  4. #255 คราวัน (@feel_desolate) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2552 / 21:15
    สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย
    #255
    0
  5. #254 ตึ๋งหนืด (@pieam_tn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2552 / 20:25

    พี่อิ๋ว...อ่านจบแล้วค่ะ แบบรวดเดียวจบ เห้อ..อิอิ ในที่สุดก็ลงเอยเสียทีลุ้นๆๆๆอยู่นานมากเลย ไม่เท่าไหร่ก็จบเสียแล้ว รู้สึกว่ามันเร็วๆยังไงไม่รู้คะ แบบว่ายังไม่อยากให้จบเท่าไหร่เลย น่าจะมีตอนพิเศษต่ออีกหน่อย แล้วนี่มีโครงการจะแต่งเรื่องคุณหมอหนุ่มต่อหรอเปล่าคะพี่อิ๋ว หนูจะได้ส่งใบจองเอาไว้ก่อนเลย5555 แล้วทีนี้หนูจะทำไงดี คงไม่ได้มาเจอหน้าพี่ตฤณสุดหล่อของหนูแล้ว...คิดถึงคะ คิดถึงๆๆๆ ตีพิมพ์เมื่อไหร่ก็บอกนะคะ จะไปสอยมาเอาไว้ในครอบครองค่ะ....เผื่อพี่แกจะเปลี่ยนใจจากหนูข้าวมามองหนูบ้างอิอิ...รักพี่อิ๋วค่ะ...จากน้องอิ๋ว

    #254
    0
  6. #253 -_,- (@prettymarine) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มกราคม 2552 / 20:07
    กรี๊ดๆๆๆ จบแว้ว ในที่สุดก้อ Happy กันถ้วนหน้า แล้วจะรอเรื่องใหม่นะค่ะพันวลี สู้ๆค่ะ
    #253
    0