รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 25 : 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 มี.ค. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

Chapter 24

 

 

 

เหตุการณ์ช่วงที่ฮานะเดินออกมาจากรถของสึบาราชิ เรียว...

 

@ คอนโด A

 

ฉันเดินออกมาจากรถของรุ่นพี่เรียวด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว แต่ก็โล่งใจไปอีกเรื่อง ใช่สิเหมือนพี่ฮิโรชิกับพี่ยูสึเกะไม่ถูกกันนิ T^T นั้นไงมีเรื่องต้องปวดหัวอีกแล้ว เห้อ...

“ไปเที่ยวมาสนุกไหมครับ...” ฉันสะดุ้งโหย่ง เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงทักขึ้นมา อาจจะเป็นเพราะว่าเดินเหม่อด้วยแหละเลยไม่ทันมองว่ามีคนอยู่

“คะ? พี่ฮิโรชิมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?” 

“ตั้งแต่เห็นฉากจูบเมื่อกี้นี้แหละครับ”

 

เฮือก! O_O

“เออ คือว่าเรื่องนั้นหนูอธิบายได้นะคะ...” เขาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้สินะ ตายแล้ว! ฮานะทำไงดี

“อธิบายว่าอะไรครับ?” พี่ฮิโรชิเองก็ดูโกรธมาก ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย

“เออ... หนูว่าเราขึ้นไปข้างบนก่อนนะคะ” ฉันมองไปรอบๆ ก็จะส่งยิ้มแห้งให้กับรีเซฟชั่น เพราะแอบตกใจกับท่าทีโกรธของพี่ฮิโรชิ จนฉันต้องดึงเขาไปขึ้นลิฟท์

 

ติ๊ง!

“มีอะไรจะอธิบายไหมครับ? พี่ขอเหตุผลดีดี ที่ฟังขึ้นด้วยครับ” เขาสะบัดมือของฉันออกก่อนจะเอ่ยปากถาม

“ที่พี่ฮิโรชิเห็นเมื่อกี้...” จะให้พูดว่าเมื่อกี้ที่เขาเห็นมันเป็นเพียงแค่จูบลา เขาต้องโกรธมากกว่าเดิมแน่ๆ 

“ว่าไงครับ?” คนตรงหน้าถามเร่งเอาคำตอบจากฉัน

“มันก็แค่จูบละ...” ยังไม่ทันที่ฉันพูดจบ เขาก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“แค่จูบหรอครับ? เหอะ...” เขาใช้ลิ้นดุนกระพุงแก้ม และสบถขึ้น

 

ปัง!

ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อเขาทุบกำปั้นลงกับประตูที่ฉันยืนอยู่ เขาดูโกรธมากๆ แบบที่ฉันไม่เคยเห็นเขาโกรธแบบนี้มาก่อนเลย

“คุณหนูฮานะบอกกับพี่ว่าเราไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ ตั้งแต่ที่พี่มีเรารู้อะไรไหมครับ พี่ไม่เคยคิดจะไปจูบกับใครเลยนะครับ! แต่คุณหนูฮานะเองกับทำ...” 

“พี่ฮิโรชิค่ะ!” ฉันโกรธมากที่เขาพูดกับฉันแบบนี้ จึงผลักเขาออกสุดแรง

“กลับห้องพี่ไปเถอะค่ะ เอาไว้พี่อารมณ์ดีกว่านี้เราค่อยมาคุยกันค่ะ” ฉันบอกอย่างโมโหแล้วใช้คีย์การ์ดสแกนเปิดประตูเข้าห้องไป

“คิดจะหนีความผิดหรอครับ!?” พี่ฮิโรชิตามฉันเข้ามาในห้องก่อนจะกระชากแขนให้หันกลับไปหาเขา อารมณ์ของเขาในตอนนี้ไม่พร้อมที่จะรับฟังอะไรจากฉันอีกแล้ว

“ปล่อยหนูน่ะ พี่ฮิโรชิ!” ฉันออกแรงดิ้นอีกครั้ง เพราะรู้ตัวว่าตอนนี้เขาโกรธจนแทบไม่ฟังอะไรเลย

ร่างสูงผลักฉันเข้ามาในห้อง และผลักประตูปิดเสียงดัง ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน ฉันเองก็ถอยหลังหนีเข้าใจเต้นแรงด้วยความกลัว เพราะอารมณ์โกรธของเขาแบบนี้ฉันไม่ควรที่จะร้อนด้วยไม่งั้นจะยิ่งไปกันใหญ่ ฉันพยายามนิ่งอย่างใจเย็นแต่ก็แอบหวั่นกลัวเขาในเวลาเดียวกัน

“พี่ฮิโรชิ ว้าย!!” ฉันคิดหาทางออกคิดได้ดังนั้นจึงจะวิ่งหนีเขาไปที่ห้องนอน แต่ช้ากว่าเขามาก พี่ฮิโรชิเข้ามารวบตัวฉันก่อนจะอุ้มฉันมาที่ห้องแล้วจับฉันโยนลงกับเตียงก่อนที่เขาจะตามมาล็อคฉันไว้ไม่ให้หนี บ้าจริง! มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ เขากำลังเข้าใจฉันผิดน่ะ!

“พี่ฮิโรชิค่ะ! อย่าทำแบบนี้น่ะค่ะ!” ฉันออกแรงดิ้นและผลักเขา แต่ไม่เป็นผลอะไรเลยยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งออกแรงกับฉันมากกว่าเดิม

“ก็คุณหนูตั้งใจจะหนีพี่” เขาพูดอย่างดื้อดึง

“พี่ฮิโรชินั้นแหละค่ะ ที่ตั้งท่าจะไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น!” ฉันตอบกลับเขาอย่างโมโห

“”ที่พี่เห็นเมื่อกี้นี้! คือคุณหนูฮานะจูบกับหมอนั้นบนรถกัน!”

“พี่ฮิโรชิ! อื้ออ!!” เขาบดจูบลงมาที่ริมฝีปากฉันอย่างกรุ่นโกรธ ฉันแสบที่ริมฝีปากไปหมด ก่อนจะผละจูบลงมาที่ซอกคอของฉัน และมือของเขาก็ดึงเสื้อผ้าของฉันออก

“ไม่นะคะ พี่ฮิโรชิอย่าทำแบบนี้นะคะ!” ฉันบอกอย่างสติหลุดกระเจิง

“เป็นของพี่คนเดียวนะครับ..” เขาพูดพร่ำบอกกับฉัน และริมฝีปากไม่ละไปจากตัวฉัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รุนแรงเท่ากับในตอนแรก แต่แรงที่เขากักขังฉันไว้นั้นไม่ได้ผ่อนแรงลงเลย มือของเขานั้นลากไล้ไปทั่วตัว สร้างความปั่นปวนให้ฉันไม่น้อย ฉันไม่ได้รังเกียจสัมผัสจากเขา แต่แค่ตอนนี้อารมณ์หึงหวงของเขาเข้ามาแทนที่ความรักของเขามากกว่ามันจึงทำให้เขาอยากครอบครองฉัน ซึ่งนั้นฉันไม่ได้ต้องการแบบนี้

“พี่ฮิโรชิค่ะ...” เสียงของฉันแผ่วเบาร้องเรียกชื่อของเขา

“ได้โปรด อย่าทำแบบนี้กับพี่นะครับ...” เขาอ้อนวอนฉันก่อนจะปล่อยมือที่รัดกุมฉันเอาไว้ ดูเหมือนว่าเขาเองจะอารมณ์เย็นลง 

“พี่ค่ะ...อื้อ..” แต่เขาไม่ได้เปิดโอกาสให้ฉันได้พูดอะไรต่อ ก่อนจะก้มลงมาจูบฉันอีกครั้ง

สัมผัสที่เขามอบให้นั้นทำให้ฉันโอนอ่อนไปตามอารมณ์แรงปรารถนา มือของเขานั้นโอบกอดฉันก่อนที่จะปลดบราเซียออกและโยนมันทิ้งไป ฉันได้แต่หลับตาปี๋ไม่กล้าลืมตามองคนตรงหน้า ลมหายใจของเขาใกล้กับเนินอกของฉันและตามาด้วยริมฝีปากที่พรมเบาๆบนเนินอกของฉัน ร่างของฉันเอนขึ้นรับกับสัมผัสของเขา

 

CUT

 

“ฮึก..” เสียงสะอื้นดังขึ้น อารมณ์ฉันตีวนกันไปหมด บางครั้งมันรู้สึกชอบและดีมากๆ แต่บางครั้งกลับรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก การกระทำของเขานั้นย้ำๆ ซ้ำๆ อยู่เนิ่นนานแบบนั้น จนเขาเหมือนจะเริ่มอีกครั้งแต่ร่างกายฉันอ่อนเพลีย จนไม่มีแรงเหลือแล้วจึงหลับไป

หลังจากผ่านพายุที่โหมกระหน่ำเข้ามาเนิ่นานกว่าเขาเองจะหยุด ฉันนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขาตอนนี้เขานอนหลับไปแล้ว 

“โอ้ย!” ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะหนักกว่าครั้งไหนๆ เพราะฉันรู้สึกเจ็บหน่วงช่วงกลางตัวจนต้องร้องโอ้ยออกมาเมื่อเขยิบตัว ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้ทำให้เขาตื่น

“ดูหน้าสิไปเกเรมาอีกแล้วใช้ไหมคะ?” ฉันพูดขึ้นแล้วสัมผัสเขาที่หน้าเขาเบาๆอย่างเป็นห่วง เมื่อมือของฉันสัมผัสที่หน้าเขา พี่ฮิโรชิก็ครางเบาเหมือนขัดใจแต่ก็หลับต่อไม่ได้สนใจอะไร

ฉันลุกขึ้นจากเตียงไปที่ห้องนอน ตอนนี้เวลาตีห้าครึ่งแล้ว และเมื่อคืนเราทะเลาะกันหนักมาก ฉันไม่สามารถรับมือกับเขาได้เลย แต่เหตุผลนั้นเพราะความหึงหวงนั้นเอง เห้อ... คนบ้าอะไรหึงโหดชะมัด

ฉันอาบน้ำแต่งตัวโดยที่ทำอะไรให้เบาที่สุด ก่อนจะรีบออกจากห้องนอน และด้วยเหตุการณ์จากเมื่อคืน สภาพจิตใจของฉันตอนนี้อ่อนแอเกินกว่าที่จะรอเจอหน้าเขาตอนตื่นมาได้ ฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้ากับพี่ฮิโรชิตรงๆ ตอนนี้

“ถ้าหนูพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยมาคุยกันนะคะ..” ฉันพึมพร่ำอยู่หน้าประตูห้องนอน ก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป...

 

****************************************************

TALK

ปวดใจกันอย่างต่อเนื่อง T^T

ท่านพี่ทำไมรุนแรงกับน้องแบบนั้นคะ?

น้องหนีไปเลย ไปง้อเดี๋ยวนี้เลยน่ะ!!!

 

เนื้อหาส่วนที่ถูกตัด

เพิ่มเติม : https://www.readawrite.com/a/f77952e246ccb14fdf27a36472445646?preview=1

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #5 Pra-Pai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 00:20

    น้องอย่าหนีนานสงสารพี่????????

    #5
    0