รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 20 : 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    19 ก.พ. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

Chapter 19

 

 

เช้าวันถัดมา...

 

แสงแดดอ่อนในยามเช้าส่องเข้ามาในห้องเล็กน้อยตามช่องว่างของผ้าม่านที่ปิดไม่ชิดกัน ฉันลืมตาขึ้นมาช้าๆ รู้สึกปวดเมื่อยตามตัวสุดๆ 

“อื้มมม!!!” ฉันผละตัวออกจะพี่ฮิโรชิเบาๆ เพื่อไม่ให้รบกวนเวลานอนของเขา เขาส่งเสียงครางขัดใจเบาๆก่อนจะหลับต่อ นี้ฉันนอนกอดเขาทั้งคืนเลยหรอเนี้ย >_< ยิ่งมองหน้าเขาตอนนี้ยิ่งทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้ง

“ไม่ๆ ห้ามคิดถึงเรื่องเมื่อคืนนะฮานะ >_<” ฉันเอามือจับแก้มตัวเองเอาไว้พร้อมเรียกสติกลับคืนมา โชคดีที่พี่ฮิโรชิยังไม่ตื่น ถ้าตื่นพร้อมกันตอนนี้ฉันคงเขินจนทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ >////<

ฉันลุกออกจากเตียงเบาๆ เพื่อไม่ให้รบกวนพี่ฮิโรชิ และรีบคว้าผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำให้เร็วที่สุด โชคดีวันนี้เป็นวันหยุดคลาสที่เรียนฉันจึงไม่รีบอะไรมากมาย

ฉันที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นก็เตรียมผ้าเช็ดตัวเอาไว้ให้พี่ฮิโรชิเพื่อเขาตื่นมาแล้วจะได้ใช้ หลังจากนั้นฉันจึงไปเตรียมอาหารที่ห้องครัว

“ทำขนมปังปิ้งกับ fried egg ละกัน” ฉันนึกได้ดังนั้นแล้วหยิบวัตถุดิบและอุปกรณ์ต่างๆ มาเตรียมทำอาหารเช้า

ตื้อ ตื้อ...

ฉันที่กำลังทำไข่ดาวอยู่ในครัวนั้นกลับได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาในห้อง

“เอ๋? ใครมากันนะ?” พอดีกับที่ไข่ดาวที่ทอดอยู่นั้นสุกพอดีฉันจึงตักไข่ดาวใส่จานแล้วเดินไปที่ประตูเพื่อไปดูว่าใครมา

 

อ๊ะ! O_O

 

“โอนีซัง! O_O” (*โอนีซัง - พี่ชาย) ฉันตัวแข็งทื่อ เมื่อผู้ชายตรงหน้าถอดแว่นสีชาที่สวมออก ใช่เขาคือพี่ชายฉัน พี่ยูสึเกะ

“มอร์นิ่งเจ้าหญิงฮานะของพี่^^” พี่ยูสึเกะส่งยิ้มจนตาหยีมาให้ฉัน

“โอนีซัง มาทำอะไรที่นี่คะ?” ฉันยังไม่หายแตกตื่นเมื่อเจอพี่ยูสึเกะ

“เอ๊? พี่ชายคนนี้ก็คิดถึงหนูยังไงละค่ะ ^^”

“แล้วโอนีซังมาทำไมไม่บอกหนูก่อนละคะ? -*-“ ฉันหน้ามู่ทู่ทันทีที่โดนพี่ยูสึเกะเซอร์ไพรแบบนี้

แอ๊ด...

“คุณหนูฮานะทำอะไรหรอครับกลิ่นหอมเชียว” แต่ระหว่างที่ฉันกับพี่ยูสึเกะกำลังคุยกันอยู่นั้น พี่ฮิโรชิเองเหมือนเพิ่งจะตื่นไม่สิสภาพเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จและเขาตอนนี้เขาสวมเพียงแค่ผ้าคุณหนูผืนเดียวเดินออกมาจากห้องนอนของฉัน

“ไอ้ฮิโรชิ! / ไอ้ยูสึเกะ!” พี่ยูสึเกะและพี่ฮิโรชิ เมื่อทั้งสองคนเจอกันต่างพากันตกใจ

“แกมาทำอะไรที่นี่ฮ่ะไอ้ยูสึเกะ!?” พี่ฮิโรชิถามขึ้นมา

“แกนั้นแหละไอ้ฮิโรชิ เข้ามาในห้องนอนฉันได้ไง แล้วสภาพแก O_O อย่าบอกนะว่าทั้งสองคน...?” พี่ยูสึเกะหันมามองฉันกับพี่ฮิโรชิสลับกัน ก่อนที่เขาจะเข้าไปต่อยพี่ฮิโรชิฉันก็ห้ามเขาก่อน

“เดี๋ยวก่อนโอนีซัง ใจเย็นๆนะคะ อย่ามีเรื่องกันเลย” ฉันรั้งแขนพี่ยูสึเกะเอาไว้

“ปล่อยพี่เดี๋ยวนี้เลยนะฮานะจัง พี่จะเอาเลือดหัวมันออก” พี่ยูสึเกะบอกอย่างโมโห เขาจ้องหน้าพี่ฮิโรชิอย่างเอาเรื่อง ส่วนพี่ฮิโรชิเองก็ไม่แพ้กันเขาเตรียมตั้งท่าสู้กับพี่ยูสึเกะอย่างไม่ยอมแพ้

“หยุดทั้งสองคนเดี๋ยวนี้เลยนะคะ! พี่ฮิโรชิค่ะเข้าห้องไปแต่งตัวให้เรียบร้อยค่ะ ส่วนโอนีซังไปที่ห้องครัวเลยค่ะเดี๋ยวหนูทำอาหารเช้าให้ทาน” ฉันพยายามจะสงบศึกโดยที่ไล่ให้พี่ฮิโรชิไปใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ส่วนพี่ยูสึเกะฉันพาเขาไปที่ครัว

“มันมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงฮ่ะ! แล้วสภาพมัน..!? ฮานะจังอธิบายกับพี่มาเดี๋ยวนี้ เธอกับหมอนั้นเป็นอะไรกัน ?!” ฉันพาพี่ยูสึเกะมาที่ห้องครัว เขาถึงกับกุมขมับถามฉัน ทั้งๆที่วันนี้พี่ยูสึเกะมาหาฉันเพื่อที่จะเซอร์ไพรแต่กับเจอฉันเซอร์ไพรเขากลับซะงั้น แล้วดูสิ T^T พี่ยูสึเกะตอนนี้อารมณ์ของเขาพร้อมที่จะระเบิด ตู้ม ออกมาแล้ว น่ากลัวชะมัดเลย T^T

“อย่าเสียงดังสิค่ะโอนีซัง T^T” ฉันน้ำตาคลอทันที เพราะพี่ยูสึเกะไม่เคยอารมณ์รุนแรงให้ฉันเห็นแบบนี้เลย

“พี่ขอโทษฮานะจังอย่าร้องนะ พี่ขอโทษ” พี่ยูสึเกะตกใจทันทีเมื่อเขาเห็นฉันน้ำตาคลอ

“หนูไม่เป็นไรค่ะแค่ตกใจนิดหน่อย”

“ฮานะจังคบกับหมอนั้นหรอ?” พี่ยูสึเกะถามฉันสีหน้าเขาดูกังวลมาก

“คือว่า...” ระหว่างฉันกับพี่ฮิโรชิเราคบกันหรอ? ฉันเองก็ตอบไม่ได้เลย >_<

“ใช่ เราสองคนคบกันอยู่” แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบพี่ยูสึเกะ เสียงของพี่ฮิโรชิก็ดังขึ้น

“ฉันไม่ได้ถามแก อย่าสะเออะ!” พี่ยูสึเกะหันไปต่อว่าพี่ฮิโรชิทันที

“ไม่พูดแบบนั้นนะคะ โอนีซัง” ฉันหันไปบอกกับพี่ยูสึเกะ

“พี่ฮิโรชิค่ะ กลับห้องไปก่อนนะคะ เอาไว้เราค่อยคุยกัน” พี่ฮิโรชิหันมามองฉัน แต่ฉันส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เขา เขาถึงยอมกลับไปแต่โดยดีโดยไม่ลืมหยิบขนมปังปิ้งที่ฉันปิ้งไว้ติดมือไปด้วย ค่อยยังชั่วที่พี่ฮิโรชิกลับห้องไปแล้ว... 

“ฮานะจัง...” และตอนนี้ให้ห้องเหลือแค่เราสองคนพี่น้อง

“คะ?”

“นายเรียวรู้เรื่องนี้ไหม?” พี่ยูสึเกะถามฉันถึงรุ่นพี่เรียว

“ระรุ่นพี่เรียวไม่รู้ค่ะ” ฉันพูดติดขัด และก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาพี่ยูสึเกะ

“แต่เรากำลังจะหมั้นกับนายเรียวนะ...”

“หนูยังไม่ได้ตกลงคบกับรุ่นพี่เรียวเลยนะคะ”

“ฮานะจังก็รู้ว่าครอบครัวเราอยากให้ฮานะจังหมั้นกับนายเรียว”

“แต่หนูชอบพี่ฮิโรชิค่ะ!”

“ไปชอบคนเจ้าชู้แบบนั้นได้ยังไง! รู้จักมันดีแล้วหรอถึงได้ไปชอบคนแบบนั้น!” ฉันสะดุ้งโย่งกับเสียงตะคอกของพี่ยูสึเกะ

“หนู...” ฉันพูดไม่ออก

“ยังไงเรื่องหมั้นหมายของฮานะจังกับนายเรียวต้องจัดขึ้น เพราะคุณแม่ของเรากับคุณแม่ของนายเรียวเขาเตรียมวันเวลาไว้แล้ว” 

“ถ้าหนูไม่...”

“ถ้าฮานะจังไม่อยากหมั้นกับนายเรียวแล้วยังไง? จะไปคบกับไอ้ฮิโรชิ? ถ้าคุณแม่รู้เข้าว่าฮานะจังทำตัวเลวไหลไปคบกับคนเจ้าชู้กะล่อนแบบนั้นฮานะจังจะทำยังไง? แล้วไหนจะเรื่องหมั้นอีกถ้าปฏิเสธไม่กลัวครอบครับเรากับนายเรียวจะมีปัญหาหรอ?” พี่ยูสึเกะพูดถูกหมดทุกอย่าง ตอนนี้ฉันเองก็หมดหนทาง

“หนูไม่ได้ชอบรุ่นพี่เรียวนิค่ะ หนูยอมรับว่าหนูทำตัวออกนอกลู่นอกทาง แต่หนูชอบพี่ฮิโรชิจริงๆนะคะ”

“แต่หมอนั้นเจ้าชู้นะฮานะจัง เราอาจจะโดนหมอนั้นหลอกก็ได้นะ พี่รู้จักนิสัยไอ้ฮิโรชิดี”

“แต่พี่ฮิโรชิเขาไม่เคยทำนิสัยไม่ดีกับหนูนะคะ”

“แล้วที่พี่เห็นสภาพหมอนั้นเมื่อกี้นี้ละจะอธิบายว่ายังไง?”

“เรื่องนั้นหนูยอมเอง...” ฉันพูดเสียงแผ่วเบา

“ฮานะจัง! ทำไมทำตัวแบบนี้!!” พี่ยูสึเกะเสียงดังอย่างคุมอารมณ์โกรธไว้ไม่อยู่

“หนูชอบพี่ฮิโรชิจริงๆ นะคะ” ฉันย้ำความรู้สึกที่มีให้กับพี่ฮิโรชิ ให้พี่ยูสึเกะอีกครั้ง

“เลิกพูดว่าชอบหมอนั้นให้พี่ได้ยินได้แล้ว! พี่ไม่อยากฟัง!!” และแน่นอนพี่ยูสึเกะเองก็ไม่อยากฟัง

“ฮานะจัง... กลับไปคิดดูให้ดีๆ แล้วกันพี่ขอตัว” พี่ยูสึเกะลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องครัวทันที

 

ฮึก...ฮึก...

 

ฉันก้มหน้าลงกับฝ่ามือร้องไห้ทันทีที่พี่ยูสึเกะเดินออกไป ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้มันหนักอึ้งไปหมด ฉันรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้เลย ฉันไม่อยากหมั้นกับรุ่นพี่เรียว และฉันเองรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองว่าชอบพี่ฮิโรชิมากกว่า แต่จะทำยังไงต่อไปฉันเองก็ยังไม่รู้

 

****************************************************

TALK

หมดช่วงหวานของท่านฮิโรชิแล้วจ้า

หลังจากนี้...ท่านพี่ฮิโรชิก็เตรียมตัวเตรียมใจรับมือ

กับท่านยูสึเกะ พี่เขยจอมโหด นาจาาาา :)

ปล. ท่านพี่ยูสึเกะ จะมาเซอร์ไพรน้องกลับโดนน้องเซอร์ไพรกลับซะงั้นสงสารรรร

*** สงสารก็แต่ยัยน้องนั้นแหละ T^T สู้ๆ น่าคุณหนูฮานะจังงงง

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น