รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 2 : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 ม.ค. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

**************************************************** 

 

Chapter 01

 

 

 

ฉัน อายาโกฮานะ อายุ 23 ปี เพิ่งเรียนจบคณะธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเคโอ หลังจากที่เรียนแล้วฉันมีความฝันว่าอยากจะเปิดร้านคาเฟ่เป็นของตัวเอง

“นี่ๆ คุณหนูฮานะ ลองสมัครเรียนที่นี่ดูไหม? เห็นว่าดังอยู่นะออกคอลัมในนิตยาสารด้วย” ริน เพื่อนสาวกลุ่มสนิทของฉันแนะนำ

กลุ่มเพื่อนของฉันมีกันอยู่ 3 คน ยูเมะ มายู และ ริน เราทั้งสามมีไลฟ์สไตล์ที่แตกต่างกันมาก

มายูเธอคือสาวสายลุยประจำกลุ่มเธอมีสไตล์การแต่งตัวแบบผู้หญิงเท่ๆ ส่วนยูเมะเป็นหญิงสาวสายหวานโลกสีชมพู และรินเธอจะเป็นสาวเปรี้ยวผู้อัพเดตแฟชั่นตลอดเวลา ส่วนฉันนิสัยและการแต่งตัวนั้นดูเป็นเหมือนคุณหนูมากเกินไป เพื่อนๆ เลยชอบเรียกฉันว่า ‘คุณหนูฮานะ’

“อืม ก็ดีนะ” ฉันมองไปตามที่รินแนะนำ

“อ่า เห็นเขาว่ากันว่าเซนเซย์ *(คุณครู) ที่สอนเป็นเจ้าของโรงเรียนด้วยนะ และที่สำคัญเขาหล่อมากๆด้วย กรี๊ด >_<” ยูเมะพูดเสริมขึ้นมา

“นี่ยูเมะจังเรากำลังดูสถานที่เรียนให้คุณหนูฮานะน่ะไม่ใช่นัดบอร์ดสักหน่อย -*-“ มายูว่า

“แต่ว่าเซนเซย์หน้าตาดีทำให้เรามีกำลังใจเรียนนะ มายูจัง >_<” ยูเมะเอามือประสานกันไว้ที่หน้าอก ฉันคิดว่าเธอต้องกำลังวาดฝันอันสวยงามไว้ในความคิดอยู่แน่เลย

เป๊าะ!

“ตื่นย่ะ!! ยัยยูเมะจอมเพ้อฝัน” มายูยื่นนิ้วไปดีดที่หน้าผากของยูเมะจัง

“โอ้ย!! เจ็บน่ะ มายูจัง T^T” ยูเมะเอามือลูบหน้าผากของตัวเอง คงจะเจ็บน่าดูก็มายูจังนะมือหนักเหมือนกันนะ

“เอาเป็นว่าเลือกลงเรียนที่นี้ละกัน ดูรายละเอียดคราวๆ ในเว็บไซต์ของทางโรงเรียนแล้วดูโอเคที่สุดแล้ว” รินพูดขึ้นแล้วหันแท็บเล็ตของเธอมาให้พวกเราดู

“โรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะ” ฉันพูดขึ้น อืม...ฉันเลื่อนนิ้วไปตามแท็บเล็บของรินจังดูในเว็บไซต์ของโรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะ ว้าว...นักเรียนที่จบจากที่นี่ไปนั้นไม่ธรรมดาเลย แถมทางโรงเรียนมีรางวัลการันตีมากมายเกี่ยวกับหลักสูตรการสอนของที่นี่ด้วย

“อ่ะ! งั้นฉันขอลงด้วยคนสิคุณหนูฮานะ เพราะช่วงนี้ฉันเองก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย >_<” ยูเมะจังพูดขึ้นมา

“ไม่ใช่ว่าอยากเจอเจ้าของโรงเรียนหรอกหรอ?” มายูหันไปพูดกับยูเมะอย่างรู้ทัน

“นั้นก็มีส่วน อิอิ” ยูเมะจังเอามือปล่องปากแล้วหัวเราะ

“เห้อๆๆ...” 

“งั้นไปกรอกข้อมูลใบสมัครกันเถอะ ฉันดูแล้วโรงเรียนอยู่แถวนี้เอง” รินจังว่าแล้วเก็บแท็บเล็บของเธอใส่กระเป๋า

ตอนนี้พวกเราเองก็นั่งอยู่ในสตาร์บัค ที่ชิบูย่า รินเองก็บอกว่าโรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะเองก็อยู่แถวชิบูย่าเหมือนกัน

“Let’s GO!!” 

 

 

@ โรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะ

 

กรุ๊งกริ๊ง...

“สวัสดีค่ะ โรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะ ยินดีต้อนรับค่ะ ^^” พนักงานต้อนรับทักทยอย่างเป็นกันเอง

“สวัสดีค่ะ พอดีว่าจะมาสมัครเรียนที่นี่น่ะค่ะ” ฉันเดินไปติดต่อกับพี่พนักงาน

“สมัครเรียนทั้งหมดกี่ท่านคะ?” พนักงานถามพร้อมกับจะเตรียมเอกสารยื่นให้

“2 คนค่ะ ^^” ฉันชูนิ้วสองนิ้วพร้อมกับบอกจำนวนคนที่จะเรียนไป

“นี่ค่ะ กรอกเอกสารตรงนี้นะคะ” พี่พนักงานยื่นเอกสารที่ต้องกรอกข้อมูลมาให้กับฉัน ฉันรับและเดินไปหาเพื่อนๆ ที่กำลังนั่งอยู่โซนรับแขก

พวกเราได้มาถึงโรงเรียนสอนชงกาแฟ วาทานะเบะกันแล้ว ที่โรงเรียนนี้มีด้วยกันสองชั้น และชั้นบนนั้นถูกจัดให้เป็นสำนักงานของโรงเรียน

“จะว่าไปแล้วบรรยากาศของที่นี่ก็น่าเรียนดีน่ะ” มายูจังพูดขึ้นแล้วหันไปมองรอบร้าน

ภายในโซนชั้นแรกของโรงเรียนนั้นทันสมัยมาก ถูกตกแต่งด้วยสไตล์สไตล์โมเดิร์น ที่ประดับไปด้วยเฟอร์นิเจอร์แบบโทนสีเรียบๆ สีเทา ดำ ที่เรียบง่ายและดูดี แต่ว่าที่นี่กลับเพิ่มความอ่อนหวานโดยใช้โคมไฟเพดานดีไซน์เท่ๆ ใช้แสงไฟแบบแสงสีส้มสลัวๆ ไม่สว่างจ้ามากจนเกินไป เพื่อเพิ่มความอบอุ่นและเรียบหรูให้กับที่นี่ดูดีมากทีเดียว บรรยากาศที่โรงเรียนนั้นเรียกได้ว่ามองได้ไม่มีเบื่อ 

 

入学願書Application form

氏名 Name:Ayako Hana

年齢Age : 23 才Years

国籍Nationality: Japanese 

性別Sex:o男Male oü女Female 

連絡先電話(TEL): +81 xxxxxx333

E-Mail: AyakoHana@docomo.ne.jp

หลักสูตรที่สนใจ

คอร์สบาริสต้า แบบหลักสูตรเร่งรัด : ระยะเวลา 1 เดือน (**ขอเรียนแบบคอร์สตัวต่อตัว)

คอร์สความรู้พื้นฐานการสร้างศิลปะบนฟองนม : ระยะเวลา 1 เดือน

คอร์สความรู้พื้นฐานการ Brewing: ระยะเวลา 1 เดือน

คอร์ส Advance Barista Skills: ระยะเวลา 1 เดือน

 

 

เมื่อกรอกข้อมูลในใบสมัครเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ฉันและเพื่อนๆก็เดินสำรวจดูชั้นแรกของโรงเรียน โซนชั้นแรกถูกจัดไว้สำหรับคลาสเรียนพื้นที่ในโซนนี้ทั้งหมดเป็นพื้นที่สำหรับโชว์ศิลปะการชงกาแฟต่างๆ และพื้นที่ ที่ใช้ในการสอนสำหรับคลาสเรียน 3-4 คน ตรงโซนที่ถูกจัดไว้สำหรับคลาสเรียนมีกลิ่นหอมของกาแฟอบอวลให้ชวนหลงไหลอีกด้วย

 

“เรียบร้อยค่ะ ^^ ถ้ายังไงทางโรงเรียนจะแจ้งรายละเอียดคอร์สเรียนและวันที่เริ่มเรียนให้ทางอีเมลนะคะ”

“ขอบคุณค่ะ”

เมื่อทำการสมัครเรียนเสร็จแล้วฉันฉันและเพื่อนๆ ต่างก็พากันแยกย้ายกลับ ฉันกลับพร้อมกับยูเมะเพราะว่าเราพักอยู่ที่ใกล้ๆ กัน เธอจึงขับรถมาส่งฉันที่คอนโด

 

 

@ คอนโด A

เพราะการมาเรียนคอร์สเพิ่มหลักสูตรในการชงกาแฟที่โตเกียว ทำให้ฉันต้องอาศัยอยู่คอนโดที่นี่คนคนเดียวเพราะจริงๆแล้วครอบครัวฉันอยู่ที่โอซาก้าน่ะ ครอบครัวของฉันมีคุณพ่อ คุณแม่ และพี่ชายสุดห่วงตอนแรกที่ไม่เห็นด้วยกับการที่ฉันมาลงเรียนคอร์สไกลถึงโตเกียว แทนที่จะเป็นที่โอซาก้าแถวบ้าน

แต่ด้วยฉันบอกเหตุผลว่าเพื่อนๆสาวของฉันเองก็อยู่ที่นี้ด้วย จึงไม่มีอะไรให้น่าห่วงเลย -.- แต่ก็คงเป็นธรรมดาที่พี่ชายของฉันจะเป็นห่วงเพราะว่าฉันน่ะ ไม่เคยขึ้นรถไฟเองเลยสักครั้งเวลาจะไปไหนจะมีคนขับรถไปส่งตลอด การมาอยู่ที่คนเดรยวของฉันนั้นจึงเป็นเรื่องที่น่าท้าทายสำหรับฉันมากๆ

คอนโดย่าน อาซาบุ Azubu ซึ่งเป็นย่านใจกลางเมือง ยังขึ้นชื่อด้านเป็นย่านที่พักอาศัยราคาแพงที่น่าอยู่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น โดยราคาซื้อขายคอนโดมิเนียมแพงติดอันดับ top ของประเทศ และเป็นย่านที่มีจำนวนอาชญากรรมเกิดขึ้นน้อยที่สุดในประเทศอีกด้วย

คอนโดนี้คุณพ่อกับคุณแม่เขาซื้อไว้ให้ฉัน ซึ่งเป็นแบบ 1 ห้องนอน โดยมีพื้นที่ห้องนั่งเล่น เชื่อมต่อกับห้องนอน ที่สามารถเลือกได้ว่าจะเปิดโล่ง หรือปิดเพื่อเป็นพื้นที่ห้องนอนได้ ห้องนอนและห้องนั่งเล่น ติดระเบียงทั้งคู่ซึ่งมองเห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม มีห้องครัวที่อุปกรณ์ครบครัน และห้องน้ำแบบแยกห้องสุขาและห้องสำหรับอาบน้ำ

แอ็ด...

ฉันเปิดตู้เย็นเพื่อจะหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม 

“เห๊!!? ของในตู้เย็นหมดเกลี้ยงเลยหรอเนี้ย แบบนี้ต้องลงไปซุปเปอร์มาร์เก็ตด้านล่างแล้วล่ะ” ฉันปิดประตูตู้เย็นเดินไปหยิบกระเป๋าเพื่อที่จะลงไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต

กริ๊ง!

ฉันปิดประตูห้องแล้วเดินไปที่ลิฟท์ แต่ระหว่างเดินไปที่ลิฟท์นั้นตรงทางเดินมุมสุดมี่ห้องข้างๆฉัน มีชายหญิงคู่นึงกำลังยัจูบกันอยู่หน้าประตูห้องคอนโด ใช่! เขาจูบกันอยู่ บ้ามากๆ ทำไมฉันต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ด้วยเนี้ย -*- รีบไปดีกว่า

ฉันรีบเดินจ่ำอ้าวหนีฉากเลิฟซีนสุดเร้าร้อนที่เห็นเมื่อกี้ ไปที่ลิฟท์ ภาวนาในใจให้ลิฟท์รีบมาถึงไวไว

ติ๊ง!

จังหวะนั้นลิฟท์ก็มาถึงพอดีฉันรีบเดินเข้าไปข้างในนั้นและกดปิดลิฟท์ให้เร็วที่สุด และดูเหมือนว่าสองคนนั้นที่จูบกันอยู่ดูเหมือนจะไม่สนใจใครเลย เหมือนกับว่าโลกทั้งใบมีแค่เขาสองคนเท่านั้น จะจูบกันทำไมไม่เข้าห้องไปดีดี ก็ไม่รู้ -*-

 

 

@ ซุปเปอร์มาร์เก็ต

 

เมื่อมาถึงซุปเปอร์ มาร์เก็ตฉันก็เดินไปที่โซนอาหารสดทันที เพราะปกติฉันจะชอบทานอาหารเองมากกว่า แต่บางครั้งก็จะออกไปทานข้าวกับเพื่อนๆ สาวของฉัน

ฉันเลือกเดินหยิบพวกอาหารสด และ ผักผลไม้ต่างๆ อ่ะ เอาพวกซูชิและซาชิมิ ไปด้วยดีกว่า >_<

แล้วที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตน่ะ ตั้งแต่เวลา 5 โมงเย็นเป็นต้นไป พวกอาหารสดและผลไม้จะลดราคาตั้งแต่ 10% และเมื่อใกล้เวลาปิดจะลดราคาถึง 50% เลยทีเดียวล่ะ

วันนี้ฉันว่าจะทำสลัดผักทานน่ะ แล้วก็ซื้อพวกซูชิและซาชิมิไปด้วย ^O^

“เอาล่ะ ครบละไปคิดเงินเลยดีกว่า” ฉันเดินไปคิดเงินทันที่

 

ครืด...

 

“แล้วเจอกันนะครับ” ขณะที่ฉันเดินหอบข้าวของที่เพิ่งซื้อมาออกมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ต ก็เจอเข้ากับหนุ่มนักรักเมื่อกี้อีกแล้ว แต่ว่าคนที่เขาโบกมือลาเมื่อกี้นี้กับไม่ใช่คนที่ฉันเห็นเขาจูบ 0.0 โอ้ว มาย ก็อดดดด เขาทำได้ไงเนี้ย

หลังจากที่เขาโบกมือลาผู้หญิงคนนั้นหน้าคอนโดแล้วก็เดินกลับเขาไปทันที ฉันเองก็เดินตามเขาไปที่ลิฟท์ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเดินตามเขานะ เพราะว่าฉันกับเขานะอยู่ห้องข้างๆกันนิ มันก็เลือกไม่ได้ที่จะต้องเดินตามเขามา นอกจากว่าฉันเองจะรอให้เขาขึ้นลิฟท์ไปก่อนแล้วค่อยรอขึ้นลิฟท์ตัวใหม่ แต่ว่าไม่ดีกว่าฉันเองถือของมาหนักไม่อยากรอเลยรีบขึ้นไปดีกว่า T^T

“ชั้นไหนครับ?” เมื่อเขาเห็นฉันมือไม่ว่างจึงหันมาถามเพื่อจะกดชั้นลิฟท์ให้ฉัน

 

“อะ อะ เออ ชั้น 10 ค่ะ” ฉันบอกเขาไปแต่ว่าจริงๆแล้ว ถ้าเรากดชั้นไหนต้องเอาคีย์การ์ดไปแตะด้วยเพราะที่นี่เขาล็อกระบบความปลอดภัยให้กับผู้อาศัย กันไม่ให้ทุกคนก้าวก่ายไปฉันไหนได้นอกจากว่าจะมีคีย์การ์ดของชั้นนั้นๆ แต่ที่ฉันไม่ให้คีย์การ์ดเขาเพราะว่าเมื่อกี้ฉันเห็นเขายืนอยู่ชั้นเดียวกับฉันเพราะฉะนั้นเขาก็อยู่ชั้นเดียวกับฉัน

“อืม ชั้นเดียวกัน” นั้นไง จริงๆด้วย

 

ติ๊ง! 

 

เมื่อลิฟท์เปิดฉันกับเขาก็ต่างคนต่างแยกย้ายเข้าห้องตัวเอง

 

แต่ก่อนที่จะเข้าห้องของตัวเอง ฉันได้ยินเขารับโทรศัพท์เสียงหวานด้วย เดาเลยว่าปลายสายต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆ

 

ฉันนะไม่ชอบที่สุดเลย -^- พวกผู้ชายเจ้าชู้แบบนี้น่ะ... แต่ว่าข้างๆ ห้องฉันกลับมี ‘คุณเพลย์บอย’ มาอยู่ข้างๆ ด้วยสิ เห้อ...พระเจ้า ขอให้อย่าเจอผู้ชายแบบนี้อีกเลยนะคะ 

 

 

 

****************************************************

TALK

เริ่มต้นเรื่องมาคุณหนูผู้เพียบพร้อมของเรา

ก็ต้องมาเจอกับ ‘คุณเพลย์บอย’  เข้าซะแล้ว :)

ว่าแต่ว่า ‘คุณเพลย์บอย’ ที่ว่านะเขาคือใครกันนะ?

เรื่องราวจะน่าติดตามยังไง...มาลุ้นกันนะคะ

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น