รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 14 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 ก.พ. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

 

Chapter 13

 

 

 

“อื้อ..” เมื่อสิ้นประโยคนั้น พี่ฮิโรชิก็เดินเข้ามาชิดใกล้กว่าเดิม มือของคว้าเข้ามาที่ต้นคอของฉันให้เงยหน้าขึ้นเพิ่มรับจูบของเขา

เขาจูบฉัน! แต่ครั้งนี้ฉันรับรู้ได้ถึงรสจูบที่เขามอบสัมผัสมาให้ มันต่างจากครั้งก่อนที่เขาเคยมอบให้ฉัน ครั้งนี้ทั้งดุดัน รุนแรง จนฉันแสบระบมที่ริมฝีปากไปหมด ทำไมกันเขาถึงไปใส่อารมณ์กับจูบครั้งนี้นะ

“อื้อ!!” ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งสมองตื้อ พยายามที่จะเบื้อนหน้าหนีคนตรงหน้าแต่ก็ไม่สำเร็จยิ่งฉันพยายามหันหน้าหนีเขาก็ยิ่งออกแรงรั้งต้นคอของฉันเอาไว้เน้น

เฮือก!

เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่เขาปล่อยให้หอบเอาอากาศหายใจเข้าปอด พี่ฮิโรชิก็ก้มลงมาจูบต่อราวกับว่าอยากจูบฉันไปเรื่อยๆ 

ลิ้นเรียวยาวสัมผัสเข้ากับริมฝีปากฉันที่ก่อนหน้านั้นโดนซี่ฟันของคนตรงหน้าครูดขบเม้มจนแตกพอโดนปลายลิ้นของเขาฉโลมลงมามันจึงทำให้ฉันรู้สึกแสบ เขาระบายอารมณ์กับฉันผ่านรสจูบส่วนฉันระบายอารมณ์กับเขาด้วยการจิกข่วนเขาที่คอเป็นการเอาคืน แต่พอฉันเอาแรงจิกเล็บมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจูบฉันรุนแรงขึ้น

ตุบ!

ไม่รู้ว่าพี่ฮิโรชิพาฉันเดินมาถึงโซฟาตอนไหน แต่พอรู้อีกทีทั้งร่างก็โดนเขาผลักไปนอนกองตรงโซฟาซะแล้ว

ไวกว่าความคิด เขาก็พาร่างกายสูงกำยำของเขาตามประกบลงมา แล้วล็อคมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้เหนือหัวไม่ให้ขัดขืน

“พี่ฮิโรชิค่ะ ปล่อยหนูแล้วกลับไปที่ห้องตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!” ฉันเสียงแข็งใส่เขาเมื่อเจอพี่ฮิโรชิทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้ แต่เหมือนเขาจะไม่สนใจแถมจ้องหน้าฉันกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน บ้าจริง! ให้ตายเถอะทำไมเขาหน้ามึนแบบนี้น่ะ

ฉันพยายามจะไล่เขากลับไปให้ได้ทั้งดิ้น แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะแรงฉันนิดเดียวเองจะไปสู้อะไรเขาได้ละ

“พี่ฮิโรชิ..อื้อ..” ไม่รอให้ฉันพูดจบเขาก็โนมหน้าลงมาปิดปากฉันไว้ไม่ให้ส่งเสียงอันน่ารำคานออกมาอีก

แต่การจูบของพี่ฮิโรชิรอบนี้เขาไม่รีบร้อน ไม่ดุเดือดแบบในคราวแรกแต่กลับดูหยอกเหย้าเหมือนจะปั่นปั่นประสาทฉันเล่น

“อื้อ...” พี่ฮิโรชิใช้มือเพียงข้างเดียวก็สามารถล็อกฉันไว้ได้แล้ว ส่วนอีกมือนั้นเขาก็ไม่ปล่อยให้ว่าง กลับเชยคางฉันขึ้นมาเพื่อรับจูบของเขาได้อย่างถนัด ลิ้นเรียวของเขาที่หยอกเหย้าลูบไล้ทีริมฝีปากล่างก่อนที่ริมฝีปากเขาจะขบเม้ม

มือของเขาที่จับอยู่ปลายคางฉันนั้นออกแรงบีบเบาๆ เพื่อให้ปากฉันเผยอก่อนที่จะใช้ปลายลิ้นสอดแทรกเขามาชิมความหวาน หยอกเหย้าปลายลิ้นของฉันอย่างขี้เล่นแต่ทำให้สติฉันกลับปั่นป่วน

พี่ฮิโรชิเขาจูบเก่งมาก อันนี้ต้องยอมรับเพราะเขานะเพลย์บอยสุดๆ ใช่... เขาน่ะ เป็นเพลย์บอยตัวพ่อเลย คงจะจูบแบบนี้มากับผู้หญิงหลายคนแล้วสินะ พอนึกได้แบบนั้นฉันจึงออกแรงดิ้นอีกครั้งและพยายามหันหน้าหนี 

ฉันน่ะ... ฉัน ไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ เพลย์บอยแบบนี้ที่สุดเลย!!!

 

เฮือก!

สติของฉันหลุดกระเจิงเมื่อจู่ๆ มือที่เขาจับปลายคางของฉันนั้น เริ่มซุกซนลากไล่ลงมาตรงคอไล่ไต่ลงมาถึงไห่ปลาร้า มือของเขาเปรียบเสมือนเหล็กร้อนไม่ว่าเขาเลื่อนไปสัมผัสฉันตรงไหน ฉันก็รู้สึกเหมือนโดนเหล็กร้อนทาบมาที่ผิว

“ยะหยุด เดี๋ยวนี้นะคะ พี่ฮิโรชิ! ไม่งั้นหนูโกรธจริงๆด้วย!!” ฉันดิ้นอีกครั้งพยายามพูดกรอกหูให้เขาได้สติสักที

“x!...” เขาสบถออกมาอย่างหัวเสียเงยหน้าขึ้นมามองฉัน ตอนนี้ฉันหอบหายใจเขาปอดแรงมาก

“หนูจะโกรธพี่จริงๆด้วย ถ้าพี่ไม่หยุด!” ฉันเก็บอาการสั่นไหวของตัวเองเอาไว้ ตอนนี้ฉันต้องใจแข็งไม่ให้เขาทำอะไรไปมากกว่านี้ ระหว่างเราสองคนจะต้องไม่มีอะไรเกินเลยแบบวันนั้นอีก!

“แล้วหนูจะโกรธพี่ทำไมคะ?” ดะดูเขาพูดสิ!

 

ตึกตัก ตึกตัก

 

ฉันใจเต้นแรงมากกับประโยคคำพูดของเขาที่ลงท้ายด้วย ค่ะ แบบนั้น ห้ามนะ! ฮานะเธอห้ามใจเต้นแรงกับคนเพลย์บอยอย่างเขาไม่ได้น่ะ!!

“แล้วทำไมพี่ฮิโรชิมาทำแบบนี้กับหนูละคะ? พี่ไม่มีสิทธิ์มาทำตัวรุ่มร่ามกับหนูแบบนี้นะคะ!” 

“มีสิทธิ์สิครับ:)”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ -*-”

“อ่าฮะ...” เขาตอบรับฉันแถมยังตีหน้ามึนไม่รู้ไม่ชี้อีกต่างหาก

“แล้วหนูก็บอกพี่ฮิโรชิไปแล้วว่าหนูไม่ชอบผู้ชายเพลย์บอกแบบพี่!” ฉันบอกย้ำกับเขาอีกครั้ง

“ครับ” 

“พี่ฮิโรชิ!” เมื่อได้ยินคำตอบที่แสนจะตีมึนของเขาฉันเสียงสูงทันที 

“พี่หึงครับ เหตุผลพอไหมครับ?” 

“พี่...” ไม่น่ะ ฮานะเธอห้ามใจอ่อนกับเขาเด็ดขาด

ตึกตัก ตึกตัก

ไม่ทันแล้วใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมอีกแค่เพียงประโยคที่เขาบอก บ้าจริง! ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ >_<

“แล้วพี่ก็เคยบอกคุณหนูฮานะแล้วนิครับว่ายังไงพี่ก็จะจีบเราให้ได้ จะไม่เปิดใจกับพี่จริงๆหรอครับ? :)” น้ำเสียงของเขาดูล้อเลียน แต่กลับแฝ้งไปด้วยความหนักแน่น

“มะไม่ค่ะ” แต่เสียงฉันที่ตอบไม่หนักแน่นพออีกต่างหาก *-*

“จริงหรอครับ :)” เขาก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วกระซิบถาม

“หนู...” ฉันพูดไม่ออกเลยทีเดียว

“เนี้ยเสียงหัวใจเต้นแรงมากจนพี่ยังได้ยินเลยครับ แน่ใจหรอครับว่าคุณหนูฮานะไม่หวั่นไหวกับพี่น่ะ” เขาร้ายกาจที่สุดเลย >_< เจ้าหัวใจบ้าหยุดเต้นเดี๋ยวนี้นะ อย่าทำให้ฉันดูแย่ไปมากกว่านี้

ผลั่ก!

ด้วยความที่อารมณ์ขึ้นขั้นสุดบวกกับความเขินอาย ในที่สุดฉันก็ผลักเขาออกไปได้สำเร็จ

“กลับห้องพี่ไปเลยนะคะ!” พอหลุดจากการเกาะกุมจากเขาได้ ฉันก็เริ่มหนีไปยืนไกลๆ คนเจ้าเล่ห์ทันที

“ครับ :)” ฉันละโมโหสีหน้าไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยของเขาจริงๆ

“กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะคะ” ฉันเสียงดังกลบเกลือนอาการเขินอาย บอกเขาอีกครั้ง

“ครับ ครับ” เขาหยัดตัวขึ้นและเดินไปทีประตู ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้อีกรอบ

“หน้าแดงหมดแล้วครับคุณหนูฮานะ Good Night นะครับ” หลังจากพูดจบเขาก็เดินหันหลังออกจากห้องไปเลย ทิ้งฉันไว้ให้เขินหนักกว่าเดิม

 

 

ฉันเผลอเอามือจับแก้มโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อเขาทักแบบนั้น หน้าแดงงั้นหรอ? 

อ่า... ยอมรับก็ได้ โดนเขาจู่โจมแบบนั้นใครจะต้านทานไหวกันเล่า >_<

 

 

****************************************************

TALK

หงื้อ... แวะมาแกล้งคุณหนูฮานะสินะ

ขี้หึงนะคะ ท่านพี่ฮิโรชิ >_<

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น