รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 11 : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ก.พ. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

 

Chapter 10

 

 

 

[วาทานาเบะ ฮิโรชิ – Talk]

 

@ร้านอิซาคายะ

“ไงช่วงนี้นัดเจอบ่อยนะ =_=” เสียงของไอ้ไทจิทักเมื่อมาถึง

ใช่ครับวันนี้ผมนัดไอ้ไทจิออกมาดื่มแก้เซ็งแต่กว่าจะนัดออกมาเจอได้นั้นยากยิ่งกว่าอะไร เพราะช่วงหลังจากที่แต่งงานไทจิมันยิ่งนัดยากกว่าเดิม แถมติดแฟนเด็กสุดๆ ผมเห็นละอดอิจฉาไม่ได้ -*-

“แล้วมาเจอเพื่อนหน่อยไม่ได้?” ผมหันไปแขวะมัน

“ได้ข่าวว่าเพิ่งเจอไปนะเพื่อนน่ะ ไม่ไปนัดเด็กของนายละ?” คราวนี้เป็นไทจิที่หนมาแขวะผมคืนบ้าง

“ไม่ ฉันอยากดื่มกับแกมากกว่า -*-“ ว่าแล้วก็ยกแก้วเบียร์ข้างหน้าขึ้นมาดื่ม

“ช่วงนี้เหงาบ่อยนะครับคุณเพื่อน ช่วงนี้คุณก็รู้ว่าผมไม่ค่อยว่าง” ดูมันพูด -*-

“ใช่สิ นายติดแฟนเด็กของนายจนลืมเพื่อนไปแล้วนะสิ”

“โธ่เว้ย นายก็หาซะทีสิไอ้บ้าเอ่ย ลำบากฉันต้องมานั่งแก้เหงาเป็นเพื่อนแก -*-“ อะไรวะ ได้เมียละทิ้งเพื่อนเฉย =_=

“อ้าว สวัสดีหนุ่มๆ” โทราจิโร่ซัง เจ้าของร้านอิซาคายะทักทายพวกเรา

“สวัสดีฮะโทราจิโร่ซัง ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันสบายดีนะฮะ” เมื่อเจอโทราจิโร่ซังไทจิจึงทักทายตามมารยาท

“ฉันสบายดี นายเองก็สบายดีนะไทจิคุง ส่วนฮิโรชิคุงคงไม่ต้องถามหรอกเมื่อวานเห็นพาสาวน้อยน่ารักมาด้วย”

พร๊วดดด!! 

“แค่ก..แค่ก...” ผมสำลักเบียร์ทันที

“เห๊!!? สาวน้อยน่ารักหรอฮะ? ทำไมผมตกข่าว?” ไทจิมองผมกับโทราจิโร่ซังสลับกัน และมองมาทางผมอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ

“ใช่ ฉันบอกใบ้ให้ฮิโรชิคุงเรียกเธอว่า ‘คุณหนูฮานะ’ ด้วยแหละ^^” 

“ฮ๊ะ!? คุณหนูด้วยหรอฮะ? O_O”

ตู้มมม!!

โทราจิโร่ซังทิ้งระเบิดลูกใหญ่ให้ผมแล้วก็หันไปทำอาหารต่อ ปล่อยให้ผมอยู่กับไอ้บ้าไทจิที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะงอนนิดๆ -.-

“เดี๋ยวนี้แกหัดมีความลับกับฉัน!?” โอ้ว ดูเหมือนเพื่อผมจะงอน

“ไม่ใช่เฟ้ย!! มันคือเรื่องที่ฉันเรียกนายมาปรึกษาวันนี้นั้นแหละ -*-“ ผมรีบแก้ตัวทันที

“แล้วทำไมฉันต้องรู้เรื่องทีหลังโทราจิโร่ซังวะ? -*-“ เออแต่เพื่อนผมมันจะงอนเกินเบอร์ไปแล้วมั่ง

“เดี๋ยวนะเพื่อน เดี๋ยวก่อน งอนเป็นเมียฉันไปได้” ผมแซวไทจิทันที

“ก็ฉันรู้เรื่องเด็กของแกทีหลังโทราจิโร่ซัง ปกติแกมีอะไรก็บอกฉันก่อนนะเฟ้ย” ยังไม่หยุดตัดเพ้อ เห้อ =_=

“โอเคๆ ฉันผิด เลิกงอนเป็นเด็กได้ละเมียก็มีแล้ว =_=”

“แล้วไงใครแคร์? แล้วไหนบอกไม่ชอบสไตล์คุณหนู แต่เมื่อกี้โทราจิโร่ซังบอกว่าแกซุกคุณหนูเอาไว้ เล่ามาให้หมด -_-“ ไทจิได้ทีแขวะผมอีกรอบ

“นี่ไทจิคุงที่สำคัญน่ารักมากๆด้วย”

“โทราจิโร่ซังฮะ!!” ผมรีบเบรกโทราจิโร่ซังทันที -*-

“ฮ่าๆ โอเคๆ ฉันไม่กวนหนุ่มๆละ” โทราจิโร่ซังบอกอย่างอารมณ์และรับออเดอร์อาหารไปทำต่อ

“ไหนบอกไม่ชอบเด็ก? คุณหนู? น่ารัก? อย่างฮิโรชิต้องผู้หญิงสวยแซ่บไม่ใช่หรอวะ? แล้วแบบน่ารักๆที่โทราจิโร่ซังว่าไปเข้าตาแกได้ยังไง -.- “ จึ๊ก! เจอคำถามแบบนี้ไปไม่เป็นเลยแฮะ

“เออ...” พอจะเริ่มเล่าให้เพื่อนฟังตรงขมับผมกลับมีเหงื่อผุดขึ้นมาเหมือนผมกำลังโดนสอบสวนคดีความผิดอยู่ พอเริ่มจะพูดขึ้นมากลับไม่กล้าพูดซะงั้น

“พูดมาอย่าลีลาให้มันมากเร็วๆ” 

“จำครั้งล่าสุดที่เรามาดื่มกันได้ปะ?”

“ทำไม -.-“ หัวคิ้วของไทจิขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

“วันนั้นเธอก็มา...หมายถึงคุณหนูฮานะน่ะ” ผมอธิบายต่อ

“อ่อ โต๊ะที่นายมองเธอน่ะนะ แต่โต๊ะมีหลายคนฉันไม่รู้หรอกว่าคนไหน” จริงถูกของไอ้ไทจิ โต๊ะของคุณหนูฮานะวันนั้นมีเพื่อนๆ ของเธอด้วย ไทจิเลยไม่ทันได้สังเกตุว่าคนที่ผมมองคือคนไหน

“นั้นแหละ... เธอเป็นนักเรียนในคลาสฉันที่ฉันเคยเล่าให้นายฟังว่ามีคุณหนูมาสมัครเรียนในคลาส”

“อืม”

“แล้วเธอก็อยู่คอนโดเดียวกับฉันอยู่ห้องข้างๆฉันด้วย -.-“

“แล้ว..?”

“อะแฮ่ม...ก็คือวันนั้นนะวันที่เธอมาที่ร้านนี้ เธอดื่มเมามาก...” พอเล่ามาถึงตอนนี้หัวใจผมเต้นแรงมาก เหมือนผมถูกสอบปากคำให้สารภาพความผิดยังไงก็ไม่รู้

“อะฮ่า...”

“ละ แล้วก็เราก็เจอกันหน้าห้องฉันตอนกลับคอนโด” เสียงของผมตอนเล่ากระตุกนิดหน่อย ผมเอื้อมมือไปหยิบผ้าเย็นมาซับเหงื่อ

“แกเจอคุณหนูฮานะที่หน้าห้องนาย?”

“ใช่ เธอพยายามจะเข้าห้องฉันเพราะเข้าใจผิดว่าเป็นห้องตัวเอง”

“เห๊!? พยายามจะเข้าห้องของแก O_O” พอเล่ามาถึงตอนนี้สีหน้าของไทจิ มันดูหลากหลายมาก ทั้งงุนงง ทั้งตกใจ

“ใช่ พอฉันไปถึงหน้าห้องของฉัน เธอก็เถียงๆ จะเข้าห้องฉันให้ได้ ฉันบอกเธอหลายรอบแล้วว่าไม่ใช่แต่เธอก็เถียงฉันไม่เลิกพยายามจะเข้าห้องฉันให้ได้”

“เดี๋ยวที่นายเล่ามาให้ฉันฟังทั้งหมดนี้คือ...?” 

“ฉันปล้ำเธอ”

 

พรวดดด!!

“แค่ก...แค่ก... ดะ เดี๋ยวนะไอ้ฮิโรชิ นายบ้าไปแล้วหรอวะ?” คราวนี้ไทจิถึงกับสำลักเบียร์ทันที

“ฉันเมาแล้วก็อารมณ์มันพาไป พอเช้ามาฉันขอโทษเธอแล้วบอกเธอว่าจะรับผิดชอบ แต่เธอกลับบอกฉันว่ามันก็แค่วันไนท์สแตนให้ลืมมันไปเถอะ” นั้นแหละที่ผมถึงกับเซ็ง จะแสดงความรับผิดชอบแต่เธอกลับมองว่ามันเป็นเรื่องผิดพลาดให้ลืมๆ มันไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“พระเจ้า เรื่องของนายนี้มัน... เดี๋ยวนะคุณหนูฮานะบรรลุนิติภาวะหรือยัง?”

“ไอ้บ้าฉันไม่ได้เหมือนแกนะ คุณหนูฮานะเธออายุ 23 แล้ว” เหอะๆ ไอ้ไทจิกลัวผมจะซ้ำรอยมันแน่ๆ เลย

“แต่ก็ยังเด็กกว่าแกอยู่ดี แล้วมาว่าฉันชอบกินเด็ก” หึ จนได้นะไอ้ไทจิเพื่อนรัก =_=

“เออ ยอมรับ -.-“ นั้นแหละเรื่องจริงจะปฏิเสธทำไมใช่ไหมครับ?

“เฮอะ! เขาไม่ให้รับผิดชอบแล้วจะเอายังไงต่อ?”

“เพราะเธอมีว่าที่คู่หมั้นแล้ว”

“ว่าที่คู่หมั้น? พระเจ้า! แล้วนายจะไปยุ่งกับเธอทำไมฟ่ะ??” เสียงไอ้ไทจิดูตกใจเมื่อรู้สาเหตุเบื้องต้นว่าทำไมคุณหนูฮานะเธอถึงไม่อยากให้ผมเข้าไปวุ่นวายเธอ

“แต่ยังไม่ได้หมั้นนกันอย่างเป็นทางการเฟ้ย ใจเย็นๆ -*-“ ผมรีบแก้ทันที

“เออ แล้วไปนึกว่าเพื่อนจะใจบาปไปแย่งคู่ของชาวบ้าน”

“ไอ้นี่ก็แช่งเพื่อนจริงๆ”

“แล้วจะเอายังไงต่อ?”

“เธอบอกว่าฉันไม่ใช่สเป็คเธอ แบบเออลุคฉันมันดูเพลย์บอย เธอบอกแบบนี้”

“ฮ่าๆ อุปสรรคนายหินกว่าฉันอีกไอ้ฮิโรชิ” ไทจิตบโต๊ะ แล้วหัวเราะอย่างซะใจให้กับผม อื้ม ขอบคุณ ไอ้.... =_=

“x! ช่วยคิดหน่อยสิว่ะ”

“เอ้า ก็เขาบอกอยู่ว่าแกไม่ใช่สเป็ค และยังบอกด้วยว่าไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบแล้วนายจะดันทุรังเพื่อ?”

“ฉันเหมือนจะชอบเธอว่ะ”

“แล้วจะให้ทำไง?”

“ก็ให้ช่วยคิดอยู่นี้ไงเล่า ฉันถึงชวนนายมาดื่ม”

“ถ้าถามฉัน ชอบก็รุก ถ้าใช่ก็แย่งมาเป็นของตัวเองเลย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องขึ้นอยู่กับผู้หญิงด้วยนะเว้ย ถ้าไปแย่งชิงเขามาสุดท้ายแล้วเขาไม่ได้เลือกเราก็เสียเวลาเปล่า คิดเอาละกัน”

นั้นสินะในเมื่อเธอบอกว่าตอนนี้หัวใจเธอยังว่าง ก็ลองดูสักตั้งละกัน ก็ชอบเขานี้นะก็ต้องลองเสี่ยงดู ลองรุกเธอดูสักครั้ง :) ผมจะทำให้ผลลัพท์ที่ได้ ทำให้เธอชอบผมให้ได้ ต้องเอาวิชาจีบสาวที่มีอยู่ทั้งหมดงัดมาใช้ให้หมดเลย ถ้าจีบไม่ติดให้มันรู้ไปเลยว่า วาทานะเบะ ฮิโรชิ ไม่ได้เรื่อง!!

 

[End]

****************************************************

TALK

งานนี้ท่านฮิโรชิต้องขอคำปรึกษา กับท่านไทจิซังแล้วละค่ะ

ไทจิซังบอกว่าจะรุกได้ ก็ต้องดูฝ่ายหญิงด้วยนะว่าเขาจะเล่นด้วยหรือเปล่า :)

ไม่งั้นที่ทุ่มไปทั้งหมดก็จะสูญเปล่า ^^

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น