รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 10 : 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

 

Chapter 09

 

 

@ร้านอิซาคายะ

 

ร้านข้าวที่พี่ฮิโรชิเขาชวนฉันมาทานข้าวเป็นร้านอิซาคายะ ที่ฉันกับเพื่อนๆ มาทานกันเมื่อวานนี้ 

 

กรุ๊ง...กริ๊ง...

“อ้าว สวัสดีฮิโรชิคุง วันนี้พาสาวมาด้วยแห๊ะ O_o?” พี่ฮิโรชิเขาพาฉันมานั่งที่ตรงโซนด้านหน้าบาร์ เวลาที่เชฟทำอาหารก็จะห้เห็นทักษะการทำอาหารของเชฟ

“สวัสดีฮะ โทราจิโร่ซัง” พี่ฮิโรชิหันไปทักทายเชฟ

“ว่าแต่ว่าสาวน้อยคนนี้ใครกันละ พ่อฮิโรชิสุดหล่อ?” เมื่อเชฟเห็นฉันนั่งลงข้างๆ พี่ฮิโรชิ เขาก็หันไปถามพี่ฮิโรชิทันที

“อ่อ คุณหนูฮานะน่ะ นี่เชฟโทราจิโร่” เขาแนะนำฉันให้กับเชฟ แต่เดี๋ยวก่อนนะ คุณหนูหรอ? 

“หื้ม ยินดีที่ได้รู้จักน่ะจ๊ะ คุณหนูฮานะ”

“ไม่ใช่นะคะ หนูชื่อ อายาโกะ ฮานะ เรียก ฮานะก็ได้ค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธเชฟทันที

“เรียก คุณหนูฮานะ นั้นแหละ” แต่รุ่นพี่ฮิโรชิกับบอกเชฟไปแบบนั้น

“อ่า ฉันว่าชื่อนี้เหมาะกับหนูดีน่ะ คุณหนูฮานะ ^^” เชฟโทราจิโร่ก็เอออ่อไปกับรุ่นพี่ฮิโรชิ

“รุ่นพี่ฮิโรชิค่ะ” ฉันเรียกรุ่นพี่ฮิโรชิ และก็หันไปหาเชฟโทราจิโร่ “เชฟโทราจิโร่ค่ะ” เพื่อจะบอกกับพวกเขาให้เรียกฉันว่าแค่ ฮานะก็พอ แต่...

“ครับ คุณหนูฮานะ/คุณหนูฮานะ” ดูพวกเขาสิ *0*

“ก็ได้ค่ะ คุณหนูก็คุณหนูค่ะ” ฉันบอกอย่างจำนน เห้อ...

“อ่า ฮิโรชิคุง รอแปปนึงน่ะ เดี๋ยวฉันทำเมนูโปรดของนายให้” ว่าแล้วเชฟโทราจิโร่ ก็ลงมือทำเมนูโปรด ของพี่ฮิโรชิ

“อ่ะนี้ชุดรวมยากิโทริ ของนายได้ละ ฮิโรชิคุง” ชุดรวมยากิโทริที่ว่าคือ เนื้อไก่ ตับไก่ ข้อไก่ ลูกชิ้น ไก่บด ไส้กรอกรมควัน แบบเสียบไม้

“อ่า ขอบคุณครับ โทราจิโร่ซัง” ฉันเห็นนัยต์ตาของเขาดูดีใจเมื่อ เชฟโทราจิโร่ยื่นชุดรวมยากิโทริให้เขา

“น่าทานจังเลยนะคะ พี่ฮิโรชิชอบเมนูนี่หรอคะ?” ฉันหันไปถามพี่ฮอโรชิ

“ใช่ ฮิโรชิคุงชอบมากเลยแหละ ปกติทุกครั้งเขาจะมากับไทจิคุงเพื่อนของเขานะ” เชฟโทราจิโร่แย่งพูดขึ้นมาก่อนที่พี่ฮิโรชิจะตอบฉัน อ่าเมื่อวานเขาก็เห็นเขานั่งกับผู้ชายอีกคนนิ น่าจะเป็นคุณเพื่อนเขาละมั่ง ที่เชฟโทราจิโร่บอกว่าคือ ไทจิซัง

“เอาไหม?” เสียงพี่ฮิโรชิถามขึ้นมาทำให้ฉันละสายตาจากเชฟโทราจิโร่หันไปมองเขา เขาชูแก้วเบียร์ขึ้นมาเป็นเชิงถามว่าเอาสักแก้วไหม? เบียร์หรอ? 0.0

“มะ ไม่เอาดีกว่าค่ะ ฉันขอน้ำเปล่าละกันค่ะ” ไม่ๆ ฉันไม่ดื่มเบียร์เด็ดขาด เพราะยังจำเหตุการณ์เมื่อวานที่เกิดขึ้นได้ เพราะว่าฉันดื่มเบียร์เนี้ยแหละ >_<

“แล้วพี่ฮิโรชิห้ามดื่มเยอะนะคะ เพราะว่ารุ่นพี่ต้องขับรถมอไซต์กลับนะคะ มันอันตราย” ฉันหันไปดุเขา

“อื้ม แค่แก้วนี้พอ” เขาว่าแล้วยกแก้วเบียร์ดื่มหมดรวดเดียว

“ลองดูไหม?” คราวนี้เขาชี้ไปที่จานเมนูสุดโปรดของเขา

“พี่ฮิโรชิไม่ทานหรอคะ?”

“ลองดู” เขาไม่สนใจคำถามของฉัน แล้วยื่นยากิโทริ ไม้ที่เป็นเนื้อไก่มาให้

“อ๊ะ!!” ฉันเอือมมือไปรับยากิโทริ จากพี่ฮิโรชิแต่เขากลับชักมือกลับ

“อาปากสิ เดี๋ยวป้อน”

“เห๊?! อะไรนะคะ? ไม่เอาดีกว่าค่ะหนูทานเองดีกว่า”

“อ้ามมม” เขาไม่ฟังที่ฉันพูดแถมยังยื่นยากิโทริมาป้อนให้

“ก็ได้ค่ะ” ทำไมฉันปฏิเสธเขาไม่ได้สักทีนะ? -*-

(-3- ) ง่ำๆ อื้ม โอ อิ ชี๊ มากกกก (*โอะอิชิ – อร่อย)

“เป็นไงอร่อยไหม?”

“อร่อยมากๆค่ะ ^_^” ฉันหันยิ้มตอบเขา แต่พอรู้ตัวอีกทีก็หุบยิ้มทันที ฮานะ ท่องไว้ห้ามยิ้ม ห้ามยิ้มให้เขา เด็ดขาด!

“เชื่อแล้วว่าอร่อย ทำหน้าดีใจตอนได้กินของอร่อยซะขนาดนั้น หึหึ” แหน๊ะ ยังมาแซวฉันอีก -*-

“ทานสิ ฉันไม่ห่วง =_=” เขาพูดขึ้นเหมือนรู้ว่าฉันอยากริมลองรสชาติของยากิโทริอีก

“งั้นทานละนะคะ” ฉันบอกแล้วลงมือทาน ยากิโทริต่อทันที ง่ำๆ มันอร่อยมากๆ เลย >_< 

“ไม่ลองทานแบบนี้ดูหรอ?” พี่ฮิโรชิหยิบยากิโทริขึ้นมาหนึ่งไม้ แล้วเขาก็ใช้ปากงับเนื้อที่ไม้และรูดออกมาทานเลยแตกต่างจากฉันที่ทานดูจะลำบาก เพราะยากิโทริเป็นแบบไม้เสียบนะสิเวลาทาน ฉันจะค่อยๆใช้ส้อมตัดเอาพวกเนื้อที่อยู่ในไม้ออกก่อนแล้วค่อยใช้ส้อมจิ้มขึ้นมาทาน

“อ่า ไม่ดีค่ะหนูว่าทำแบบนั้นเวลาทานมันดูเลอะเทอะนะคะ หนูไม่ค่อยชอบ” ฉันพูดจริงๆนะ เวลาทานแบบนั้นมันทำให้เราดูเลอะเทอะและฉันเองเป็นคนซุ้มซ่ามทานอะไรไม่ค่อยระวังแบบนั้นด้วยมีหวังเลอะแน่ๆ -*-

แต่แบบที่พี่ฮิโรชิทาน มันก็ดูสะดวกดินะแบบไม่ต้องมานั่งตัดแล้วจิ้มเข้าปากอีกที ตอนนี้ฉันมีความรู้สึกว่าอยากลองทำแบบเขาดูบ้างแต่ติดที่ว่า...

“ลองดูสิ คุณหนูฮานะเองจะได้ไม่ต้องเสียเวลามานั่งตัดทีละชิ้นกว่าจะได้กินแต่ละ ฉันกินหมดไปเป็นสิบคุณหนูฮานะก็ยังกินไม่หมดหนึ่งไม้เลย -*-“ ฉันว่าก็จริงแบบที่เขาบอกนั้นแหละ T^T

“อ่ะลองดู” พี่ฮิโรชิยื่นยากิโทริแบบเนื้อไก่มาให้ฉันหนึ่งไม้

“อืม” ฉันรับมาถือค้างไว้

どうぞ(*เชิญครับ)” อ่า...ลองดูสักครั้งละกัน

“จะทานละนะคะ” ฉันพูดแก้เขิน เพราะพี่ฮิโรชินะสิเล่นมองดูฉันทานแบบนี้ทำอะไรไม่ถูกเลย >_<

“อะ อ่ามมม...” อื้อออ..ฉันพยายามงับเนื้อในไม้ละใช้ปากรูดออกจากไม้แบบที่พี่ฮิโรชิทำแต่ทำไมพอทำจริงๆมันถึงได้ดูยากแบบนี้เนี้ย

“ฮ่ะๆ ...นี้ยัยบ๊องเลอะหมดแล้ว” พี่ฮิโรชิเห็นท่าทางสุดแสนลำบากของฉันเขาก็ส่ายหัวให้ฉัน เขาชี้ไปที่มุมปากของตัวเองประมาณว่าปากฉันเลอะนะ ดูด้วย

“อ่า... ขอโทษทีนะคะ” หมดกันภาพรักสุดแสนเรียบร้อยที่สะสมมา T^T ถ้าคุณแม่รู้ว่าฉันทานเลอะแบบนี้ฉันต้องโดนดุแน่ๆเลย

“ไม่เคยทานอะไรแบบนี้สินะ” พี่ฮิโรชิว่าแล้วส่งกระดาษทิชชูส่งมาให้ฉัน

“ใช่ค่ะ เอ๊ ทำไมพี่ฮิโรชิรู้ละค่ะว่าหนูไม่เคยทำอะไรแบบนี้”

“ก็ท่าทางเหมือนคนเพิ่งเคยทานอะไรแบบนี้ครั้งแรก ก็ไม่แปลกที่ฉันจะดูออก” อ่า เขาช่างสังเกตมากเลย หรือว่าท่าทางการกินของฉันแบบนี้ใครๆ ก็ดูออกกันนะว่าไม่เคยทานอะไรแบบนี้...

หลังจากที่เราทานกันเสร็จแล้ว พี่ฮิโรชิก็มาส่งฉันที่คอนโด โอ๊ะ..ไม่สิ -*- เราก็อยู่ที่คอนโดนี้ด้วยกันทั้งคู่ต่างหาก

“อย่าเพิ่งขึ้นไปนะ รอฉันขึ้นไปพร้อมกัน” ฉันที่กำลังจะเดินเข้าคอนโด เสียงพี่ฮิโรชิก็ดังขึ้นพร้อมกับที่เขาขับรถมอไซต์เข้าไปเก็บที่จอด

“ค่ะ” แต่ว่าทำไมฉันต้องยืนรอเขาด้วยละ? ทำไมไม่รีบเดินหนีเขาขึ้นห้องไปเลยละ...

“ป่ะ” เพราะมัวแต่ยืนเถียงกับความคิดของตัวเองรู้ตัวอีกทีเขาก็เดินเข้ามาหาแล้ว

 

ติ๊ง...

 

“วันนี้หนูขอบคุณมากนะคะที่พาไปทานอาหารอร่อยๆ”

“อ่า ขอบคุณที่ไปเป็นเพื่อนเหมือนกัน”

“หนูขอเข้าห้องก่อนนะคะ”

“เดี๋ยวก่อน...คือว่าฉันนะ...”

“คะ?”

“เรื่องเมื่อคืน...”

“ช่างมันเถอะค่ะ...”

“ช่างมันได้ยังไงเล่ายัยบ๊อง เธอพูดแบบนี้ออกมาได้ไง ฉัน ฉันนะรู้สึกผิดมากนะกับเรื่องเมื่อคืน...” เขาดูรู้สึกผิดมากมันดูขัดกับนิสัยเพลย์บอยของเขายังไงไม่รู้

“ฉันเลยอยากขอโอกาสแก้ตัว แบบขอโทษเธอสักนิดก็ยังดี แบบ เออ ฉันอยากรับผิดชอบเธอ แต่ ไม่สิ เธอมีคู่หมั้นอยู่แล้วนิฉันคงใช้สิทธิ์นั้นไม่ได้กับคุณหนูฮานะสินะ” เขาพลั่งพลูคำพูดออกมามากมายเหมือนระบายความอึดอัดในใจของเขา และสายตาของพี่ฮิโรชิที่มองมาที่ฉันมันรับรู้ได้ว่าเขาจริงจังกับเรื่องที่พูดมาทั้งหมด

“หนู...” แต่ไม่รู้ทำไมฉันเองกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจเขา กลับกันหัวใจกับเต้นแรงเพียงแค่เขาพูดว่า ‘อยากรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น’ เหมือนฉันก็พร้อมที่จะให้โอกาสเขาแล้ว

“ฉันเข้าใจ...เรื่องนี้มันละเอียดอ่อนกับความรู้สึกของคุณหนูฮานะ”

“เรื่องของหนูกับรุ่นพี่เรียว คือเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ แค่ทางผู้ใหญ่เห็นด้วยที่เราจะหมั้นกันแค่นั้นค่ะ” แต่ไม่รู้ทำไมฉันกับไม่อยากให้พี่ฮิโรชิเข้าใจผิดในความสัมพันธ์ของฉันกับรุ่นพี่เรียว

 

“อ๊ะ..!!” และเขาเองก็ดูตกใจกับประโยคที่ฉันบอกไปเมื่อกี้

“ถ้างั้นตอนนี้หัวใจคุณหนูฮานะก็ยังว่างอยู่นะสิ ค่อยโล่งใจหน่อย” เขาดูดีใจขึ้นมาทันที ต่างจากเมื่อกี้ที่รู้สึกเหมือนหมดหวัง

“แต่พี่ฮิโรชิก็ไม่ใช่สเป็คหนูอยู่ดีค่ะ -*-” ฉันบอกกับเขาไปตรงๆ

“อือหึ นั้นไม่ใช่ปัญหาครับ :)” ทำไมเขาต้องยิ้มเจ้าเล่ห์แบบนั้นด้วยล่ะ -*-

“เข้าห้องละนะคะ” ฉันแก้เขินด้วยการหนีเข้าห้อง

 

จุ๊ฟ..

 

“อ๊ะ!” ชะงักทันที เมื่อโดนพี่ฮิโรชิจุ๊ฟเข้าที่แก้มโดนไม่ทันตั้งตัว

“หลังจากนี้ก็เตรียมรับมือไว้ให้ดีดีละครับคุณหนูฮานะ ฝันดีครับ ;)”

 

ปัง!

 

เขาเข้าห้องไปแล้วแต่ฉันยังยืยตัวแข็งทื่อไม่ยอมไปไหน พระเจ้า! เมื่อกี้นี้มันอะไรกันนะ!? ตอนนี้หัวใจฉันเต้นแรงมาก...นี้ มันโอเคจริงๆหรอที่ฉันบอกพี่ฮิโรชิไปว่าหัวใจฉันยังว่างอยู่ รู้สึกเหมือนว่าตอนนี้ฉันต้องเตรียมรับมือกับ คุณเพลย์บอย อย่างเขาแล้วสิ >_<

 

 

****************************************************

TALK

ท่านฮิโรชิของเราจะไม่ยอมถอยสินะคะ

อย่ารุกคุณหนูแรงนะคะ เดี๋ยวน้องแตกตื่นหนีไปไกลน่าาาาา :)

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #3 kunp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:05
    น่ารักก
    #3
    0