STOP IT รักต้องห้ามอาจารย์ที่รัก

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 : การเจอกันครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 พ.ย. 62

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสม

เนื้อหาในเรื่องมีเรื่องศีลธรรมมาเกี่ยวข้องอาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

(เนื้อหาในเรื่องอ้างอิงเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น)

ในส่วนของเนื้อหาหากเกิดข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

 

 

****************************************************

 

บทที่ 2 : การเจอกันครั้งแรก

 

 

 

ณ ร้านกาแฟ วาทานาเบะซัง

 

 “ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ/ค่ะ”

 

 “งั้นฉันขอเรียกชื่อเล่นขอทั้งสองละกันนะ ^^ โยชิดะคุง ยูอิจัง”

 

วันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งฉันและโยชิดะมาเริ่มงาน

 

 “เดี๋ยววันนี้ฉันจะบอกรายละเอียดงานในร้านให้ทั้งสองคนคราวๆก่อนนะ ยังไม่ต้องรีบอะไรมาก^^” ว่าแล้ววาทานาเบะ ก็พาเราสองคนเดินชมร้านกาแฟ แนะนำในส่วนต่างๆ ของร้าน ว่ามีโซนไหนบ้าง 

 

 นี้ๆ ยูอิจังจะว่าไปงานที่ร้านนี้ดูสบายดีเนาะ ฉันชอบบรรยากาศที่ร้านมากเลย แถมร้านยังอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟ” โยชิดะเช็ดแก้วกาแฟพลางทำท่าสูดดมกลิ่นกาแฟด้วยสีหน้ามีความสุข ท่าทางของโยชิดะทำให้ฉันที่เห็นถึงกับยิ้มตาม

อย่าว่าแต่โยชิดะเลยที่ร้านบรรยากาศร้านฉันเองก็ชอบเหมือนกัน แถมชอบมากๆด้วย ถ้าเป็นไปได้นะฉันอยากจะมีร้านกาแฟเล็กๆ แบบนี้เป็นของตัวเองมากเลย


         “นี้ยูอิจัง พี่รบกวนฝากเราเสิร์ฟกาแฟโต๊ะหกทีน่ะ เออ..โต๊ะที่ติดริมกระจกตรงนั้นนะจ่ะ พี่ฝากเราทีนะ” 

 “ได้ค่ะ^^” ฉันขานรับแล้วหยิบแก้วกาแฟไปเสิร์ฟตามที่พี่เขาบอก

 “กาแฟที่สั่งได้แล้วค่ะ” ฉันบอกลูกค้าพร้อมกับหยิบแก้วกาแฟวางให้กับลูกค้า

“อ๊ะ..!!” จังหวะที่กำลังวางแก้วกาแฟนั้นมือฉันกับพลิกทำให้แก้วกาแฟเสียหลัก หกไปเลอะบนโต๊ะของลูกค้า และที่สำคัญกาแฟที่ฉันทำหกยังไปเลอะเอกสารลูกค้าที่วางไว้บนโต๊ะอีกต่างหาก แย่แล้วยัยยูอิทำไมเธอถึงได้ซุ้มซามแบบนี้นะ *0* แย่จริงๆ

 

 ควับ!!

 

ลูกค้าคนนั้นถึงกับหันมามองฉันด้วยสายตารำคาน

เฮือก!! แย่แล้วยัยยูอิ โดนลูกค้าด่ายับแน่ 

 

“ขะขะขอโทษนะคะ คุณลูกค้า” ฉันก้มหัวให้คุณลูกค้าพร้อมกับรีบเอาผ้าเช็ดท่าทางร้อนรน

“ไม่เป็นไรฉันจัดการเอง ซุ้มซามจริงๆ” คุณลูกค้าบ่นให้กับฉันที่เผลอไปทำเอกสารของเขาพัง

ฉันที่ร้อนรนก็รีบกุลีกุจอนช่วยเขาเช็ดโต๊ะที่เปื้อนให้ แต่ดูเหมือนจะทำให้ยิ่งดูวุ่นวายเข้าไปอีก

“เฮ้ เป็นอะไรของนายนะไทจิ” จู่ๆเสียงของวาทานาเบะซังก็ดังขึ้นมา

“ก็เด็กของนายนะสิฮิโรชิ มาทำเอกสารงานของฉันเปียกหมดเลย” เขาบ่นขึ้นมา

“อ้าวหรอ? งั้นฉันขอโทษแทนด้วยละกัน” วาทานาเบะซังบอกกับเขา 

“ไม่เป็นไรนะยูอิจังเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง” วาทานาเบะซังหันมาทางฉันแล้วส่งมือบอกว่าไปเถอะทางนี้เขาจัดการเอง

ฉันที่กำลังจะเดินไปที่เคานท์เตอร์ด้านหน้า ก็หันไปมองทางลูกค้าด้วยความเป็นห่วง

เฮือก!! แต่เขากลับส่งสายตาโกรธมาให้ฉันแทน บรึ๊ยยย...รีบหนีดีกว่าเรา

ผู้ชายบ้าอะไรโกรธได้หน้าโหดชะมัด ถึงแม้ว่าเขาจะดูหล่อก็ตามเถอะ แต่ตอนนี้นะแม้แต่ความหล่อที่เขามีก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย เมื่อเจอเจ้าตัวทำสายตาไม่เป็นมิตรแบบนั้น

“นี้ยูอิจังคราวหน้าต้องระวังให้มากกว่านี้นะ ดีนะลูกค้าคนนั้นเป็นเพื่อนกับวาทานาเบะซัง ไม่งั้นยูอิซังโดนลูกค้าต่อว่าเอาแน่ๆ” พี่ที่ร้านหันมาเตือนฉันที่ตอนนี้หน้าจ๋อยไปแล้ว 

“ค่า...คราวหน้าจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ T^T” แง้...ฉันก็ไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้นี่นะ

ฉันหันไปมองทางโต๊ะลูกค้าที่มีปัญหาเมื่อกี้ วาทานาเบะซังกับคุณลูกค้าดูสนิทกันจังเลยนะ แต่พอสองคนนั้นยังอยู่ด้วยกันแล้วออร่าความหล่อของทั้งสองคนดูเด่นมากเลย >_< 

 

ฉันคิดว่าฉันโชคดีนะที่ได้ที่ได้มาทำงานพาทไทม์ที่นี้ เพราะว่านอกจากเจ้าของร้านจะหล่อแล้ว บรรยากาศก็ยังดี แถมลูกค้าที่มาที่ร้านนี้เหมือนแต่ละคนถูกขัดหน้าตามากันทั้งนั้นเลย >_< เห้อฉันนี้ช่างโชคดีจริงๆเลย

 

หลังเลิกงาน...

 

“วันนี้ขอบคุณทุกคนนะ เหนื่อยหน่อยนะ ^^” หลังจากที่ล่ำลากันแล้ว ฉันกับโยชิดะก็พากันเดินทางกลับบ้าน

“ถ้าถึงบ้านทักมาหาฉันด้วยนะ ยูอิจัง” ฉันกับโยชิดะต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

“อืม แล้วฉันจะทักไป บาย แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้นะ” ฉันโบกมือลาให้กับโยชิดะ

 

บ้านซากุระ ยูอิ

 

“กลับมาแล้วค่ะ เอ๊ะ? ไม่ใครอยู่บ้านหรอ?” ฉันที่เดินเข้ามาในบ้านกับเงียบไม่มีเสียงคนตอบรับ

‘ยูอิจัง วันนี้แม่ไปหาเพื่อนๆนะ วันนี้น่าจะกลับดึกยังไง เอากับข้าวในตู้เย็นมาเวฟทานได้นะลูก จากแม่^^’ ฉันอ่านโน้ตที่คุณแม่แปะเอาไว้ที่ตู้เย็นในครัว เอ๊ะ? นานะจังก็ยังไม่กลับมาอีกหรอ?

ที่บ้านหลังนี้มีกันอยู่สามคน คือ ฉัน คุณแม่ แล้วก็น้องสาว น้องสาวฉันชื่อนานะ คุณพ่อกับคุณแม่ท่านทั้งสองได้หย่ากันตั้งแต่ฉันอายุ 12 ได้ ซึ่งแม่ฉันเป็นแค่พนักงานบริษัทธรรมดา แต่ท่านสามารถเลี้ยงฉันกับน้องสาว 2 คนได้อย่างไม่มีข้อบกพร่อง บางเดือนฉันกับน้องสาวก็จะได้เงินค่าเลี้ยงดูจากคุณพ่อด้วยบ้าง แต่ก็ไม่ทุกเดือนเพราะคุณพ่อตอนนี้เขาได้มีครอบครัวไปแล้วจึงไม่ค่อยสะดวกที่จะส่งเงินให้กับเราในแต่ละเดือน

 

ตรุ๊ด ตรู๊ด...

 

“ฮัลโหล นี่นานะจังเธอจะกลับบ้านกี่โมง” ฉันต่อสายไปหานานะจัง

“อ่า พี่ยูอิหรอ ฉันใกล้จะถึงบ้านแล้วอีก 10 นาที มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

“ไม่มีไรพี่แค่จะบอกว่าวันนี้แม่ไม่อยู่บ้าน แต่ว่ามีกับข้าวอยู่ในตู้เย็นที่แม่ทำเอาไว้ให้ ถ้ายังไงนานะจังจะซื้ออะไรกลับมาทานก็ได้นะ” 

 

“อ่อ ได้ค่ะ” นานะจังวางสายไปแล้ว ฉันจึงส่งข้อความไปหาโยชิดะ ว่าถึงบ้านแล้ว

“วันนี้เหนื่อยชะมัด ไปอาบน้ำดีกว่า” ฉันว่าแล้วขึ้นไปอาบน้ำ

หลังจากที่อาบน้ำสระผมเสร็จแล้วฉันก็มานั่งเช็ดผมที่หน้ากระจก

 

กริ๊ง กริ๊ง...

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ‘สายเรียกเข้า...นามิจัง’

“ฮัลโหล ว่าไงนามิจัง”

“นี่ๆ ยูอิจังฉันมีเรื่องตื่นเต้นจะมาบอก” เสียงปลายสายตอนพูดดูตื่นเต้นมาก ทำให้ฉันนึกภาพตอนที่นามิจังตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“ว่าไงละ เล่าให้ฟังได้ไหมเรื่องน่าตื่นเต้นของนามิจังนะ” ฉันถามไปด้วยความอยากรู้พร้อมกับเอาผ้ามาพันผมที่เปียกอยู่เอาไว้

“วันเสาร์นี้ ฉันจะไปนัดบอร์ดเลยอยากชวนยูอิจังไปด้วยนะ >_<” 

“หื้ม? นัดบอร์ดหรอ?” ฉันถามไปด้วยความสงสัย

“ใช่ๆ ฉันอยากให้ยูอิจังไปด้วย นัดบอร์ดครั้งนี้มีแต่รุ่นพี่มหาลัยทั้งนั้นเลยนะ น่าๆ ยูอิจังไปเป็นเพื่อนฉันทีน่ะ” นามิจังอ้อนเพื่อที่จะให้ฉันไปนัดบอร์ดกับเธอ

 

“ว่าแต่ว่ามีใครไปกับเราบ้างนะ?”

“ก็มีพี่ๆในวงการนางแบบที่ฉันรู้จัก ไปด้วยอีก 2 คน แต่พวกพี่ทั้งสองคนน่ะเรียนมหาลัยกันแล้วนะ” อ่อที่แท้ก็มีรุ่นพี่นางแบบของนามิจังเป็นคนชวนไปนัดบอร์ดนั้นเอง

“โอเคได้ ฉันไปเป็นเพื่อนนามิจังก็ได้” ฉันรับปากเพื่อนไป

“เย้..ตกลงตามนี้น่ะยูอิจัง เจอกัน 6 โมงเย็น ที่สถานนีxx น่ะ”

“โอเค แล้วเจอกัน” หลังจากวางสายนามิจังไปฉันก็ถอนหายใจคลายความกังวล

 

นัดบอร์ดกับรุ่นพี่มหาลัยหรอ? หื้มม?? จะเป็นยังไงนะ ฉันจะไปทำอะไรซุ่มซามหรือว่าอะไรที่โก๊ะๆต่อหน้าพวกพี่ๆเขาหรือเปล่านะ คิดแล้วน่ากังวลจัง เห้อ... T^T

 

 

****************************************************

TALK

เจอน้องยูอิครั้งแรก ทำไมคุณพี่ไทจิ(มัตซึโอมิซัง) ใจร้ายกับน้องยูอิแบบนี้คะ? >_< ไม่น่ารักเล

มาดูกันค่ะ ว่าตอนหน้าอิพี่จะใจร้ายกับน้องแบบนี้ไหมน้าาาา...

ตอนหน้าน้องยูอิของเราจะไปนัดบอร์ด >< มาลุ้นกันค่ะว่าคู่นัดบอร์ดของน้องจะโดนใจหรือเปล่า

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :)

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #5 Jakkaran55 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 19:31
    ยูอิดูไม่ค่อยใส่ใจกับสิ่งที่ทำเลยเนอะ ทำกาแฟหกแทนที่จะนั่งสำนึกผิดยังต่อว่าลูกค้าในใจชื่นชมคงามหล่อ...
    #5
    0