[EXO] Be Inconsistent ขอโทษครับที่ผมเด็กกว่า TAOLAY

ตอนที่ 5 : Be Inconsistent :: 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 พ.ย. 56



- 4 -

 

#อี้ชิง#


ปิ๊บๆ!


ผมกดรีโมตในมือผมล็อกประตูรถแล้วหอบข้าวของพะลุงพะลังเต็มมือไปหมด


ผมเดินเข้าคอนโดของอี๋ฟานซึ่งยามหน้าประตูก็เปิดให้ผมพร้อมกับยิ้มทักทาย และเขาก็ไม่ถามหรกว่าผมจะมาหาใครเพราะที่เนี้ยเป็นคอนโดของอี๋ฟานทุกคนรู้จักผมดีในฐานะเพื่อนสนิทของนายท่านของพวกเขา


ผมกดลิพฟ์ไปยังชั้นที่อี๋ฟานอยู่ด้วยความคุ้นเคยเพราะปกติผมชอบมาทำความสะอาดให้หมอนี้เป็นประจำแล้วหมอนั้นก็ไม่ชอบเก็บห้องของตัวเงด้วยชอบปล่อยให้รก แล้วที่สำคัญเจ้าตัวก็ไม่ค่อยชอบจ้างแม่บ้านทั้งๆที่รวยขนาดนั้นเพียงเพราะว่าไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่งกับพื้นที่ส่วนตัว และอี๋ฟานก็ชอบใช้ผมทำในช่วงแรกๆผมก็บ่นอยู่หรอกแต่หลังๆเหมือนกับว่าตัวเงเป็นแม่บ้านของหมอนั้นไปแหละ



หลังจากที่ลิพฟ์เปิดออกผมก็เดินตรงไปที่ห้องของอี๋ฟาน



ปิ๊ง ป๊องๆๆๆๆ



ผมรัวกริ๊งหน้าห้องเพื่อแกล้งให้คนห้องโมโหเล่น ที่จริงผมไขประตูห้องเข้าไปก็ได้นะแต่ผมรู้ว่าอี๋ฟานจะอยู่ห้องในเวลาไหนจึงอยากให้หมอนั้นมาเปิดประตูให้


แอ็ด~!



เสียงเปิดประตูหน้าห้องทำให้ผมถึงกับชะงัก ก็ตอนแรกผมกะจะแกล้งบ่นให้อี๋ฟานสักหน่อยที่มาเปิดประตูช้าแต่ไหนกลับเป็น...



นายเป็นใครกันนะ? ทำไมถึงมาอยู่ห้องของอี๋ฟานได้??” ผมถึงกับรัวคำถามใส่ตรงหน้าแหละมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ด้วยความสงสัย


เออ...ผมชื่อลู่หาน ครับ เป็นคนที่อี๋ฟานจ้างมาทำความสะอาดห้อง?” คนตรงหน้าผมด้วยเสียงกระตุกกระตัก



จ้างมาทำความสะอาดห้อง? ปกติอี๋ฟานไม่ค่อยจะจ้างใครมาทำนะเพราะเขาไม่ชอบให้ใครเข้ามาก้าวก่ายภายในห้องของเขา ...เพราะส่วนมากฉันจะมาทำให้มากว่า??” ผมถามอย่างสงสัย



ครับ” ลู่หานบอกพร้อมกับก้มหน้าไม่มองผม


 ว่าแต่คุณผู้ชายชื่อไรหรอครับ?”


ผมชื่อ จาง อี้ชิง เป็น ‘คนสนิท’ ของอี้ฟาน” ผมแนะนำตัวให้กับคนตรงหน้าพร้อมเน้นย้ำกับคำว่า คนสนิทเพื่อบอกคนตรงหน้าให้รู้ถึงสถานะตัวเอง



            นายมาทำงานที่นี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ...แล้วอี๋ฟานไปจ้างนายมาได้ยังไง?” ผมถามอย่างสงสัยเพราะอย่างที่ผมบอกปกติอี๋ฟานไม่ค่อยจ้างพนักงานทำความสะอาดมาหรอกนะ เรื่องนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ



            ผมเริ่มทำงานวันนี้ครับ...” ลู่หานบอกผมโดยที่ไม่กล้าสบตากับผมตรงๆ



แล้วคุณอี้ชิง มีธุระอะไรกับคุณอี๋ฟานไหมครับ? ผมจะได้บอกเขาว่าคุณมาหา



ไม่เป็นไร ผมแค่แวะเอาข้าวเย็นมาฝากเขาแค่นั้นแหละผมบอกแล้วยื่นของในมือไปให้คนตรงหน้า



ครับแล้วคุณอี้ชิงจะรอทานข้าวพร้อมคุณอี๋ฟานไหมครับ? ผมจะได้จัดเตรียมกับข้าวให้ลู่หานหันมาถามผมพร้อมกับรับของในมือผมไปไว้ในครัว



คงไม่ล่ะ...ผมจะกลับแหละ...แต่ผมไม่ค่อยชอบ ให้ใครมาอยู่ในห้องของอี๋ฟานเท่าไหร่หรอกนะ ” พูดจบผมก็เดินออกไปพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง



ผมเดินออกมาจากคอนโดของอี๋ฟานและนั่งอยู่ในรถเปิดแอร์เย็นๆเพื่อดับอารมณ์ร้อนๆในร่างกายตอนนี้ บอกได้คำเดียวว่าผมหงุดหงิดมาก!!



และที่สำคัญผมไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในห้องของอี๋ฟานเท่าไหร่เลย ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดหาเพื่อนสนิทอีกคน



ตรู๊ด~


“ฮัลโหลแบคฮยอนนายอยู่ไหนนะ?” เมื่อปลายสายรับแล้วผมรีบถามทันที


“เพิ่งตื่นมีไรเปล่า?” เหอะเชื่อเลยหมอนั้นเพิ่งจะตื่น เมื่อคืนคงปาร์ตี้หนักละสิท่า



“วันนี้ว่างเปล่า?” ผมถามปลายสาย


“ก็ว่างนะ”


“วันนี้ไปผับ K กัน” ผมรู้ว่าแบคฮยอนคงไม่ปฏิเสธผมแน่นอน


“โอเค 2 ทุ่มเจอกัน” แบคฮยอนตอบกลับมาอย่างไม่ต้องคิดทบทวน


“ปฏิเสธมั้งก็ได้นะ” ผมแกล้งแซวหมอนั้น


“หึ~ แล้วเจกัน” หลังจากนั้นแบคฮยอนก็ว่างสายไป


ในเมื่อมันมีแต่เรื่องต้องให้เครียดก็ไปผ่อนคลายสักนิดหน่อยเป็นไรไป~


#ผับ K#



หลังจากที่ผมจอดรถก็เดินเข้ามาในผับและไปที่โซนไอวีพีที่นัดกับแบคฮยอนเอาไว้


ผับ K ที่นี้ตกแต่งให้ดูทันสมัยส่วนมากจะมีแต่พวกกระเป๋าหนักและพนักงานแต่ละคนล้วนแต่เป็นพวกที่จบปริญญาทั้งนั้น ช่วงเวลานี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าๆ พวกนักท่องเที่ยวยามราตีต่างพากันทยอยเข้ามา ตอนช่วงแรกๆทางผับจะเปิดเพลงแนว R&B จังหวะปกติ เมื่อเริ่มมีคนเริ่มเข้ามาก็จะเปลี่ยนเป็นจังหวะบีตหนักๆที่ถูกจัดขึ้นให้เข้ากับบรรยายและการวาดลวดลายของผีเสื้อราตรีทั้งหลาย



ผมเดินไปนั่งที่โต๊ะซึ่งมีพวกแบคฮยอนซูโฮและคยองซู ที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว อ๋อผมลืมบอกสามคนนี้เป็นคนเกาหลีครับพวกนี้จะมาหาผมที่จีนเป็นบางครั้งแต่ครั้งนี้คงอยู่นานหน่อย


“ไง~” ผมเดินเข้าไปทักพวกมันก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างซูโฮ


รู้สึกเหมือนพวกนี้จะดื่มกันมาสักพักแหละ ดูจากขวดดหล้าและน้ำแข็งบนโต๊ะ



“นี้เป็นขอเพลงให้ฉันหน่อยดิ” แบคฮยอนหันหน้ามาทางผม


“ไปขอเองดิ” ผมบอกแล้วกระดกเหล้าในมือต่อ


“นะนะ ฉันอยากได้เพลง sexy and I know it!” หมอนั้นหันมาอ้อนผมพร้อมกับยิ้มให้


“หึ~” ผมพยักหน้าให้แล้วเดินไปหาดีเจให้จัดเพลงตามที่แบคฮยอนขอ ผมคุยกับหมอนั้นสักพักก่อนจะขอตัวกลับมานั่งที่โต๊ะ


ขณะที่ผมกำลังเดินกลับไปที่โต๊ะนั้นเองสายตาก็ไปสะดุดกับผู้ชายอีกโต๊ะนึงที่กำลังมองผมอยู่พอผมหันกลับไปมองทำให้หมอนั้นสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มให้ผมเป็นเชิงทักทาย


“นั้นมันไอ้เด็กบ้านั้นนิ” ผมพูดกับตัวเองอย่างอารมณ์เสีย


แต่ถึงจะอยู่ในผับที่แสงสะลัวแบบนี้ผมก็ดูกว่าเป็นเด็กบ้านั้น แต่วันนี้หมอนั้นแต่งตัวแบบเสื้อยืดคอกว้างที่เผยให้เห็นแผงกเล็กน้อยและกางเกงยีนส์ขาดๆ ในจะเจาะหูหลายรูและขอบตาที่คล่ำที่ดูเหมือนกรีดอายไลน์เนอร์และดวงตาเหมือนกับพวกเจ้าเล่ย์ทำให้หมอนั้นมีลุคเหมือนกับพวกแบดบอยแต่ดูมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก



นี้มันวันอะไรเนี้ย? มีแต่เรื่องที่ทำให้อารมณ์เสีย!!



 

........................................................................

อ่า~ พี่ฮะเราเจอกันอีกแล้วนะฮะ
เป็นเพราะว่าโลกมันกลมใช่ไหมน่า เราถึงได้เจอกันอีก ^_<


ยกนี้ :: TAO ♥ LAY 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น