[EXO] Be Inconsistent ขอโทษครับที่ผมเด็กกว่า TAOLAY

ตอนที่ 21 : Be Inconsistent :: SPECIAL TAO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ธ.ค. 56




- SPECIAL TAO LAY -




#หวง จื่อเทา#




“นี้ตื่นได้แล้วจื่อเทา นายจะนอนไปถึงไหนฮ๊ะไอ้เด็กบ้า” เสียงของพี่อี้ชิงแว้ดใส่ผมแต่เช้าก็เมื่อคืนนะดึกไปหน่อยเลยค้างที่นี้ อ่า~ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิดนะฮะ เมื่อคือผมกะพี่อี้ชิงดูหนังกันดึกไปหน่อยต่างหากอย่างคิดไกลฮะ





แล้วทำไมถึงมานอนอยู่ที่นี้หรอฮะ? งงใช่ไหมล่ะผมกับพี่อี้ชิงเราคบกันได้สามอาทิตย์แล้วฮะ อ่า~ เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อใช่ไหมล่ะฮะแต่มันก็เป็นไปแล้วฮะ J





“อื้อ~ ผมขอนอนต่ออีกห้านาทีฮะ” ผมว่าแล้วเบี่ยงตัวหลบหนีไปทางอื่นเพื่อไม่ให้พี่อี้ชิงมาเขย่าผม



“ตื่นเดี๋ยวนี้นายต้องไปโรงเรียนนะ” แต่พี่อี้ชิงยังคงไม่ลดละความพยายามและยังคงจะเขย่าตัวผมให้ลุกจนได้



“ฮะ~ ผมตื่นก็ได้” ผมลุกขึ้นมานั่งอย่างรำคาญ ผมเพ้าของผมชี้โด่ชี้เด่ไปคนละทิศทาง ผมยกมือขึ้นมาขยี้ตาแล้วลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำ




“ขี้เซาจริงๆเด็กคนนี้” เสียงบ่นของพี่อี้ชิงดังขึ้นไล่หลังผม






“ห้าวว~” ผมเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเดินมายังโรงเรียน ง่วงนอนชะมัด



“ไงไอ้จื่อเทาทำไมมาสายจังว่ะ?” เสียงไอ้ชานยอลร้องทักผมขึ้นเมื่อผมเดินมาบริเวณด้านหน้าโรงเรียนซึ่งไอ้สองคนนั้นก็ยืนรอผมอยู่




“เฮ้ยจื่อเทานี้มันชุดเดิมของเมื่อวานป่ะว่ะ นี่แกอาบน้ำมาป่ะเนี้ย?” เสียงของไอ้ชานยอลยังคงถามผมไม่เลิก




“ไปนอนบ้านเมียมาอ่ะดิถึงมาชุดเดิมแบบนี้” เมื่อเสื้อผ้าผมชุดเดิมไอ้ไคเลยพูดแซวขึ้นมาบ้าง




“พวกนายสองคนหุบปากไปเลยป่ะ” ผมเอากระเป๋าชี้หน้ามันสองคนเป็นเชิงบอกให้หุบปาก แล้วเดินนำมันสองคนเข้าไปในโรงเรียน




“อี๋ๆ เหม็นคนไม่อาบน้ำว่ะ” เสียงของไอ้ชานยอลดังไล่หลังผมมามันยงคงไม่เลิกแซวผม




“ห้าว~ ง่วงนอนชะมัด” ผมฟุบหน้าลงกับโต๊ะโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เมื่อคืนผมแทบไม่ได้นอนเลย ของีบสักพักล่ะกัน



“โห้ยมาถึงโรงเรียนละรีบนอนเลยสงสัยเมื่อคืนจัดหนักแน่เลยเพลียถึงเช้า” เสียงของไอ้ชานยอลยังคงแซวผมไม่เลิก ผมเลยเอาเท้าถีบเข้าที่เก้าอี้มันไปทีนึง




“แซวแค่นี้มีน้ำโหฮ่าฮ่า?” ยังยังไม่หยุด ผมทำเป็นไม่สนใจเสียงมันเห่าแล้วหลับต่อ



กริ๊งๆ~!


เสียงกริ้งดังขึ้นบ่งบอกเวลาเลิกเรียนผมรีบลุกขึ้นทันที



“เฮ้ยจื่อเทาแกจะกลับแล้วหรอว่ะ?” เสียงไอ้ไคถามผมขึ้นเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะเดินออกนอกห้อง


“วันนี้ฉันว่าจะกลับก่อนนะพอดีมีนัด” ผมหันไปบอกมัน



“รีบไปหาเมียอ่ะดิ” ผมหันไปเขม่นใส่ไอ้ชานยอลที่ส่งเสียงแซวผม


“ฉันไปล่ะไว้เจอกัน” ผมหันไปบอกมันอีกครั้ง แล้วเดินออกจากห้องไป









ตอนนี้ผมนั่งรอพี่อี้ชิงอยู่ร้านกาแฟแถวคอนโดพี่เขา วันนี้ดูเหมือนว่าพี่ลู่จะชวนผมไปปาร์ตี้บาร์บีคิวที่ร้านพี่เฉิน ผมก็กะว่าจะชวนพี่อี้ชิงไปด้วยเออทุกคนคงคิดว่าผมบ้าใช่ไหมล่ะ?ที่ชวนพี่อี้ชิงไปด้วยมันอาจจะเกิดเรื่องอีกก็ได้ แต่เปล่าครับที่ผมชวนพี่เขาไปด้วยเพราะผมขาดพี่เขาไม่ได้ อ่าๆ อย่าเพิ่งอ้วกนะ ข้าวใหม่ปลามันก็เงี้ยแหละ ฮิฮิ



“นายมานานยัง?” พี่อี้ชิงเดินมานั่งที่โต๊ะตรงข้ามผม



“เพิ่งมาฮะ เออพี่ฮะเราไปปาร์ตี้บาร์บีคิวกัน” ผมเอ่ยปากชวนคนตรงหน้า




“หื้ม? ไปทำไม แล้วไปที่ไหน?” พี่อี้ชิงถามผมด้วยความสงสัยแต่ผมก็ไม่ปล่อยให้พี่เขาสงสัยนานหรอก ลุกขึ้นไปจูงมือพี่เขาให้ตามออกไปด้วยกัน



“ไปกันเถอะฮะ” ผมบอกโดยไม่หันไปมอง




“เดี๋ยวๆ ฉันบอกหรอว่าจะไปกับนายฮะไอ้เด็กบ้า!” พี่อี้ชิงบอกผมพร้อมกับพยายามยื้อให้ผมหยุดเดิน





“ถ้าผมไปพี่ก็ต้องไปด้วย นั้นแหละฮะคือคำตอบ” ผมหันไปบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างกวน แต่พี่อี้ชิงกับทำหน้ามู่ทู่ใส่ผม





ตอนนี้ทั้งผมและพี่อี้ชิงยืนอยู่หน้าร้านพี่เฉินโดยที่ยังไม่เข้าไปในบ้าน เพราะร่างบางข้างๆผมยิ้อเอาไว้ก่อน





“นี้นายจะให้ฉันเข้าไปข้างในจริงๆหรอ?” พี่อี้ชิงหันมาหาผมด้วยความแน่ใจ





“ฮะ” ผมตอบพร้อมกับจูงมือพี่เขาเดินเข้าไปข้างในแต่ก็โดยยื้ออีกจนได้จนผมต้องหันมามอง




“แต่เขาไม่ได้ชวนฉันนะ” พี่อี้ชิงบอกเสียงอ่อย




“พี่มากับผมนี้ฮะ และถ้าเขาไม่ตอนรับเราก็ไม่ต้องเข้าก็ได้นี้ฮะ เข้ามาเถอะฮะไม่มีอะไรหรอกน่า” ผมบอกจนลากพี่อี้ชิงเขามาในงานได้สำเร็จ




“ผมมาแล้วฮะ” พอผมเข้ามาก็ส่งเสียงทักทายทำให้ทุกคนหันมามอง




“เออ หวัดดี” เสียงของพี่อี้ชิงดังขึ้นทำให้ทุกคนแทบชะงักกันหมด เพราะทุกคนคงไม่คิดว่าผมจะพาใครอีกคนมาด้วย




“ฉันกลับก็ได้นะ” พี่อี้ชิงบอกแล้วกำลังจะเดินกลับแต่เสียงถามของพี่ลู่ก็ดังขึ้น





“อยู่กินบาร์บีคิวด้วยกันก่อนสิครับ” แต่พอพี่ลู่พูดขึ้นทำให้พี่อี๋ฟานถึงกับทะลึ่งตาใส่ ที่กล้าชวนให้พี่อี้ชิงอยู่ต่อ




“นี้นายนึกยังไงชวนฉันมาที่นี้เนี้ย? ถ้าเกิดฉันเจออี๋ฟานหักคอให้จะทำไง” พี่อี้ชิงเดินมาหาผมแล้วกระซิบบอก





“ไม่มีใครทำอะไรพี่ได้หรอกฮะผมอยู่ด้วยทั้งคน” ผมหันไปบอกให้พี่อี้ชิงสบายใจ




“จ๊ะพ่อคนเก่ง!” พี่อี้ชิงบอกด้วยเสียงหมั่นไส้ หลังจากนั้นก็เดินไปช่วยพี่ลู่แต่ดูท่าทางพี่ลู่ยังคงกลัวพี่อี้ชิงอยู่นะพอคุยเสร็จก็รีบวิ่งไปหาพี่อี๋ฟานเลย พี่อี้ชิงเลยเดินหน้าหง่อยมาหาผม






“นายไม่น่าพาฉันมาที่นี้เลยอึดอัดชะมัด” คนที่นั่งอยู่ข้างบอกผมพร้อมกับเอาเท้ามาสะกิดผม เฮ้อใช้มือสะกิดผมจะไม่ว่าเลยนะนี้เล่นเอาเท้ามาสะกิดเลย เดี๋ยวๆเจอดี





“ไรฮะ?” ผมหันไปถามทั้งๆที่กุ้งเต็มปาก





“ฉันหิวแล้วอ่ะ ไปตักอาหารให้ฉันหน่อยสิฉันไม่กล้าเดินไปไหน” พี่อี้ชิงหันมาบอกเสียงอ่อย คงจะนอยต์ไม่น้อยเลยละสิกับสถานการณ์แบบนี้ ผมพยักหน้าให้เขาแล้วเดินไปหยิบอาหารมาให้






หลังจากที่กินอิ่มเสร็จแล้วผมก็เดินไปบอกพี่ลู่ว่าวันนี้ไม่กลับบ้านไม่ต้องรอ เพราะผมบอกว่าจะไปนอนบ้านไอ้ไค พี่ลู่ก็บ่นใส่ผมเป็นชุดว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยชอบนอนที่บ้าน เอาเป็นว่าถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอกพี่ลู่ก็แล้วกัน ว่าจริงๆแล้วผมไปนอนบ้านแฟนต่างหาก ^_<





“อ่า~โคตรอิ่มเลย” ผมบอกพร้อมกับเอามือลูบที่ท้องของตัวเองตอนนี้ผมกับพี่อี้ชิงอยู่ที่คอนโดของพี่อี้ชิง





“นายไม่กลับบ้านหรือไง?” เสียงของพี่อี้ชิงถามผมขึ้น แล้วเดินไปนั่งที่โซฟา




“อ่า~ วันนี้ผมขอนอนกับพี่ล่ะกันฮะ” ผมบอกแล้วเดินไปนอนหนุนตักของพี่เขา




“มาหนุนตักฉันทำไมลุกเลยนะ! แล้วฉันก็ไม่อนุญาตให้นายนอนกับฉันด้วย” พี่อี้ชิงบอกแล้วพยายามผลักหัวผมออกจากตักของตัวเอง แต่มีหรอผมจะยอมผมขืนหัวตัวเองเอาไว้แล้วจับมือของอีกคนเอาไว้ไม่ให้ผลักผม




“จื่อเทาฉันบอกให้นายลุก” พี่อี้ชิงบอกผมเสียงดุ





“ลุกก็ได้ฮะ” ผมบอกแล้วลุกขึ้นไม่ใช่ว่าผมยอมหรอกนะฮะแต่แค่จะ...



“เฮ้ยย!! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” พอผมลุกขึ้น ผมก็อุ้มพี่อี้ชิงขึ้นมาทันทีและตรงไปยังห้องนอน พี่อี้ชิงก็ดิ้นและพยายามทุบตีผมเพื่อที่จะให้ผมปล่อย



ตุ้บๆ


ผมแกล้งพี่เขาโดนการโยนเขาลงบนที่นอน แล้วขึ้นไปคร่อมร่างบางเอาไว้ ผมรบมือของพี่เขาเอาไว้ไม่ให้มีโอกาสที่มือนั้นจะมาประทุร้ายผมอีก



“นี้นายจะทำอะไรปล่อยนะไอ้เด็กบ้า” เสียงของพี่อี้ชิงตะโกนด่า ตอนนี้สีหน้าของพี่เขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงคงเพราะกำลังเขิลแน่ๆ



“หึหึ” ผมหัวเราะในลำคอ อย่างกวนโมโหคนข้างล่าง



“หยุดยิ้มแบบนั้นนะ!” พี่อี้ชิงบอกแล้วออกแรงดิ้น



“พี่รู้ไหมว่าตอนนี้พี่หน้าแดงมากเลย” เมื่อผมพูดแซวขึ้นพี่อี้ชิงก็ยิ่งดิ้นแรงขึ้น ผมจึงทิ้งน้ำหนักตัวลงกดทับร่างบางเอาไว้เพื่อไม่ให้ดิ้นแต่กลับได้ผมพี่อี้ชิงหยุดดิ้นทันที และถ้าเกิดพี่เขาดิ้นผิดท่าขึ้นมาพี่เขาเองนั้นและที่จะตกอยู่ในอันตราย





“เลิกแกล้งฉัน แล้วปล่อยฉันได้แล้ว” พี่อี้ชิงพูดอย่างหมดหนทาง



“บอกรักผมก่อนสิฮะ แล้วผมจะปล่อย” ผมบอกแล้วโน้มหน้าเอาหน้าผากไปแตะกับหน้าผากของอีกคน




“ทำไมต้องให้ฉันพูดด้วยเล๊า?” พี่อี้ชิงบอกแล้วเม้มปากเป็นเส้นตรง



“ผมอยากรู้ว่าพี่รักผมบ้างไหม หรือว่าผมรักพี่แค่ข้างเดียว?” ผมถามขึ้นด้วยเสียงน้อยใจ



“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้หวงจื่อเทา” เสียงของพี่อี้ชิงพูดด้วยเสียงจริงจังโดยไม่มีท่าทีล้อเล่นเลย ผมถอนหายใจอย่างยอมจำนนแล้วปล่อยร่างบางเป็นอิสระ อ่าผมรู้สึกน้อยใจยังไงไม่รู้แฮะ





“เรื่องแค่นี้ต้องให้ฉันพูดด้วยหรือไง” เสียงของพี่อี้ชิงดังขึ้นพร้อมกับการกระทำที่ทำให้ผมอึ้ง




พี่อี้ชิงพูดเสร็จก็ดึงผมเข้าไปจูบแทนคำตอบที่ผมถามไปเมื่อกี้ตอนแรกผมตกใจมากแต่หลังจากนั้นก็เริ่มเป็นคนนำเกมในทันทีมือของพี่อี้ชิงสอดเข้าไปตามเส้นผมของผมอย่างต้องการที่ยึดเหนี่ยว ส่วนมือของผมตอนนี้กลับปัดป่ายไปตามร่างกายของร่างบางผมดันให้พี่อี้ชิงนอนราบกับเตียงและเลิกเสื้อขึ้นมา





“เดี๋ยวๆ” พี่อี้ชิงเอื้อมมือมาจับมือผมให้หยุด


“อะไรฮะ” ผมเงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอของพี่อี้ชิงถามอย่างสงสัย



“ฉันแค่จูบนายแทนคำตอบนั้น ไม่ได้หมายความว่าจะทำอะไรแบบที่นายทำอยู่ตอนนี้นะจื่อเทา” พี่อี้ชิงพูดขึ้นทำให้ผมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด





“พี่ยังไม่ได้ตอบผมเลยนี้ฮะ ผมให้พี่พูดไม่ใช่ให้จูบแทนคำตอบซะหน่อย” ผมบอกอย่างกวนๆ แต่ก็ไม่ยอมลุกออกไปจากร่างบาง




“ถ้าพี่ไม่พูดงั้นผมทำต่อจากเมื่อกี้” ผมพูดขึ้นเมื่อเห็นคนตรงหน้าไม่ตอบอะไร



“โอเคๆ ฉันรักนายพอใจหรือยัง?” เสียงของพี่อี้ชิงบอกผมอย่างหงุดหงิด



“ก็แค่นั้นล่ะฮะ” ผมบอกกับพี่อิ้ชิงแล้วก้มหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอขาวๆตรงหน้า โดยไม่สนคำคัดค้านของร่างบาง





“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!! อุ๊ป~” ผมจัดการคนปากแข็งด้วยการจูบปิดปาก จากที่ขัดขืนกลับการเป็นว่ายอมเปิดโอกาสให้ผมได้รุกไล้โดยที่ไม่ขัดขืน




อ่า~ เสร็จผมละฮะพี่อี้ชิงสงสัยวันนี้เรื่องผมกับพี่อี้ชิงคงได้พูดกันถึงเช้า พูดแบบภาษากายอ่านะครับ
J  





 


........................................................................................
 

รักผมแบบนี้ไปนานๆนะฮะ

พี่ชาย จุ๊ป~

ยกนี้ :: TAO ♥ LAY

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #19 เจ้าชายแห่งความมืด (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 22:38
    หวานแหววอะ 
    #19
    0