[EXO] Be Inconsistent ขอโทษครับที่ผมเด็กกว่า TAOLAY

ตอนที่ 2 : Be Inconsistent :: 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 พ.ย. 56



- 1 -


 

แอ๊ด~ ตุ้บ~



ผมพาร่างของตัวเองมาที่บ้านด้วยสภาพที่เหงื่อซกไปทั้งตัว โอ้ยย~ ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นแล้วบิดขี้เกียจ อื้มมม~



“กลับมาแล้วหรอตัวแสบ?” เสียงของพี่ชายผมทักขึ้นขณะที่กำลังจะออกไปข้างนอกทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะมีใครอยู่บ้าน



“ก็กลับมาแล้วสิฮะ” ผมตอบแบบส่งๆไป



“อย่างนายนี้นะจะกลับบ้านมาไว? เฮ้อๆ แล้วนี้ไปทำไรมาทำไมเหมือนนายไปวิ่งรอบโลกมาเลยฮะ จื่อเทา?” พี่ลู่หานถามผมอย่างสงสัยแล้วเดินมาดูสภาพผมใกล้ๆ



“เปล่านี้แค่เล่นบาสมาเอง” ผมบอกแบบไม่มีพิรุธอะไรว่าที่จริงแล้วผมวิ่งหนีเจ้าหนี้ที่ผมไปติดพนันมาต่างหาก



“ไม่ใช่ว่าวิ่งหนีเจ้าหนี้ที่นายไปติดพนันมาหรอกหรอ?” คำถามของพี่ลู่ทำให้ผมที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลัก


“จะบ้าหรอพี่?” ผมแกล้งทำเป็นโวยวายกลบเกลือนเพื่อไม่ให้พี่ลู่จับได้ว่าที่จริงที่พี่เขาพูดมาเมื่อกี้มันถูกเป๊ะเลย


“อย่าให้รู้นะว่านายไปติดพนันมาอีกไม่งั้นนายโดนแน่!” พี่ลู่ชี้หน้าเตือนผมแล้วก็เดินออกจากบ้านไป



“เฮ้ออ~ ไปสักที” ผมถอนหายใจอย่างโลงอก เรื่องนี้ถ้าพี่ลู่หานรู้นะมีหวังผมต้องตายแน่ๆ แต่นี้ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่ผมวิ่งนี้เจ้าหนี้ที่ตัวเองติดพนันไว้มันแต่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ หลายครั้งที่พี่ลู่เตือนไม่ให้ผมไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้แต่มันก็อดไม่ได้นี้นะ ก็ช่วงแรกๆนะผมได้เงินมาก้อนโตเลยแหละ แต่ช่างต่างจากตอนนี้มากช่วงนี้ผมขาลงเป็นหนี้แหลกเลย



และที่สำคัญนะเจ้าหนี้ของผมรายนี้เป็นถึงหัวหน้าแก็งมังกรเชียวล่ะ หมอนั้นคุ้มย่านการค้าแถวนี้เกือบหมดทั้งแทบและแถวนี้ไม่มีใครรู้จักไม่รู้จักแก็งมังกรกันหรอก  และปัญหาของผมมันติดอยู่ตรงที่จะทำยังไงที่จะหาเงินไปคืนพวกนั้นโดยที่พี่ลู่ไม่รู้ เฮ้อ~คิดแล้วเครียดชะมัด นี้ผมหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ



ผมพาร่างอันเหนื่อยล้าของตัวเองขึ้นไปบนห้องเพื่อที่จะนอน แต่ก็พบกระดาษโน้ตที่พี่ลู่เขียนไว้ให้อยู่บนหน้าประตูห้องของผม



เก็บกวาดห้องของนายให้สะอาดด้วย ถ้าฉันกลับมาแล้วสภาพเหมือนเดิมนายโดนแน่!’



ผมดึงกระดาษโน้ตออกพร้อมกับเปิดประตูห้องออก เอิ่ม...นี้สภาพห้องผมหรอเนี้ย? =_=” เฮ้อ~ เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วเนี้ยที่ผมถอนหายใจ



ผมยืนมองสภาพห้องของตัวเองอยู่แปบนึงก่อนที่จะลงมือทำความสะอาดผมเก็บชีทรายงานของตัวเองที่กระจายอยู่บนพื้นไปไว้บนโต๊ะและเก็บเสื้อผ้าที่กระจายอยู่หน้าห้องน้ำและหน้าตู้เสื้อผ้าไปใส่ตะกร้าผ้า และจู่ๆสายตาของผมก็ไปสะดุดถุงเท้านักเรียนของตัวเองข้างนึงที่อยู่บนหัวนอนของผม นี้ผมสกมกขนาดนั้นเลยหรอเนี้ย? ให้ตายเถอะผมบ่นกับตัวเองแล้วเดินไปหยิบถุงเท้าคู่นั้นมาใส่ตะกร้าผ้า



ทั้งๆทีผมจะขึ้นมานอนนะเนี้ยกลับต้องมาทำความสะอาดห้องของตัวเอง แต่ที่จริงผมก็ไม่ชอบให้ใครเข้ามาทำความสะอาดห้องผมหรอก เพราะถ้าพี่ลู่มาทำความสะอาดห้องให้ผมนะพี่แกต้องเห็นหนังสือบอลของผมแน่ๆ และก็เออ ...พวกหนังสือ 18+ อีกผมไม่อยากให้พี่ลู่เขารู้ว่าผมมีของแบบนี้อยู่ในห้อง ไม่งั้นผมต้องตายแน่ๆ เห็นเตี้ยๆแบบนั้นนะทีนหนักใช่ย่อยเลย




“เฮ้อ~ ค่อยดูเป็นห้องที่น่านอนหน่อย” ผมบอกกับตัวเองนี้ช่วงวันที่ผ่านมาผมนอนหลับได้ยังไงเนี้ยห้องรกอย่างกับอะไร




ผมทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างอ่อนล้า ตอนแรกก็ว่าจะอาบน้ำสักหน่อยแต่ไว้ค่อยตื่นมาอาบละกันจะบอกว่าผมซกมกใช่ไหมล่ะ? แต่ผมไม่สนหรอกก็ผมง่วงนี้น่าและที่สำคัญห้องนี้ก็มีแค่ผมคนเดียวไม่มีใครรู้หรกว่าผมนอนทั้งๆ ที่ไม่อาบน้ำ ^^




#จาง อี้ชิง#


“หึ้ย!!!” ผมสถบอย่างหัวเสียหลังจากรีบขับรถออกมาจากไอ้เด็กตัวแสบ ทำไมวันนี้ผมต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ พวกนี้ด้วยเนี้ย ขับรถหนีเจ้าหนี้จากไอ้เด็กตัวแสบ




“โว้ยยย” ผมตบพวงมาลัยรถเพื่อระบายอารมณ์ของตัวเอง คิดแล้วยังแค้นไม่หายวันนี้ผมเหมือนเป็นคนขับรถให้ไอ้เด็กบ้านั้นเลย



หวังว่าผมจะได้เจอกับพี่อีกนะอยู่ๆประโยคของไอ้เด็กตัวแสบก็ลอยเข้ามาในหัวของผมอย่างไม่ได้ตั้งใจ


“ถ้าเจอกับฉันคราวหน้านะนายไม่รอดแน่ ไอ้เด็กบ้า!” ผมบอกอย่างโกรธแค้น


#หวง จื่อเทา#

ฮะ ฮะ ฮัดเช่ย!


ผมลุกขึ้นมาจากเตียงก็จามไม่หยุดเลย กี่โมงแล้วเนี้ย? ผมเอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาบนหัวเตียงมาดู สองทุ่มกว่าแล้วหรอเนี้ย? หิวชะมัด


ผมเดินลงมาข้างล่างก็พบว่าภายในบ้านยังไม่ได้เปิดไฟสักดวงสงสัยพี่ลู่ยังไม่กลับมาแน่เลย


แอ๊ด~


ในตู้เย็นมีอะไรกินบ้างเนี้ย? เฮ้ย นี้พี่ลู่ไม่ซื้ออะไรมาไว้ในตู้เย็นเลยบ้างหรอเนี้ยทำไมมันดูว่างเปล่าแบบนี้ ผมปิดตู้เย็นด้วยอาการเซ็งๆสงสัยมื้อนี้คงไม่พ้นราเมงต้มเหมือนเดิม



วันนี้มันเป็นอะไรที่เมื่อยตัวมากๆเลย แฮะ วันนี้ผมรอดจากเจ้าหนี้ได้แต่ใช่ว่าพรุ่งนี้มันจะไม่ตามล่าผมนิ! โอ้ยยย คิดแล้วเครียด



ฉันอายุ  21 แล้วไม่ใช่เด็กมอปลายขณะที่ผมกำลังเป่าราเมงอยู่ เสียงของพี่หน้าหวานก็รอยเข้ามาในความคิดของผมอย่างไม่ได้ตั้งใจ


“อายุ 21 อย่างงั้นหรอ? ทำไมหน้าเด็กจังแฮ๊ะ” ทั้งที่ๆ ผมคิดว่าจะอายุ 19 เท่ากับผมซะอีก



ความรู้สึกของผมมันเหมือนจะบอกว่าคงได้เจอกับพี่เขาอีกแน่ๆ (มั่งนะ) J

 


...............................



พี่ทำให้ผมนึกถึงพี่อีกแล้วนะฮะ
ไม่เหนื่อยหรอฮะที่เข้ามาวิ่งในใจผมเล่นเนี้ย ><

ยกนี้ :: LAY ♥ TAO

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #20 070402 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 07:03
    ระวังอี้ชางรังเกียจนะ555
    #20
    0
  2. #3 jinsoku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 20:18
    เทาเทาแกนิสัยไม่ดีไปติดพนันได้ไง ถ้าจะเล่นก็เล่นให้มันได้ตังสิฟร่ะะะะะะะะะะะะะะ(?) ><

    พี่ลู่จัดการ!!!!!!! เทาเทานิสัยไม่ดีต้องให้อี้ชิงสั่งสอน อิอิ
    #3
    0