[EXO] Be Inconsistent ขอโทษครับที่ผมเด็กกว่า TAOLAY

ตอนที่ 12 : Be Inconsistent :: 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ธ.ค. 56



-11-


 

#หวง จื่อเทา#


“ฮึ๋ย! แสบชะมัด!!” ผมวักน้ำจากก๊อกมาเช็ดกางเกงที่เปื้อนไปด้วยมิกซ์เซอร์จากฝีมือพี่อี้ชิงตัวแสบนั้น




ไม่ใช่ว่าผมไม่สงสัยนะว่าทำไมจู่ๆเขาถึงมานั่งกับผมทั้งๆทีเพิ่งเอ่ยปากไล่ให้ผมไปไกลๆ แล้วตัวเองก็มานั่งกับผมซะเอง แล้วดูเขาแกล้งผม เฮ้อ~ จะมาไม้ไหนอีกล่ะทีนี้? นี้ผมต้องเตรียมรับมือกับพี่เขาหรอเนี้ย? ให้ตายเถอะนี้พี่จะมาป่วนผมใช่ไหมพี่อี้ชิง!?





ขณะที่ผมกำลังเดินกลับมาจากห้องน้ำตรงเคาท์เตอร์บาร์ที่พี่อี้ชิงยังอยู่นั้นก็มีพวกเพื่อนผม และพี่หัวหน้าพนักงานเหมือนกำลังหาของอะไรบางอย่างอยู่ท่าทางดูวุ่นวาย




“เออ หาอะไรกันอยู่หรอครับพี่?” ผมเดินเข้าไปถามพี่หัวหน้าพนักงาน



“หาโทรศัพท์ของคุณลูกคาคนนี้นะ” พี่หัวหน้าพนักงานบอกแล้วชี้มือไปทางพี่อี้ชิง หิ้ม? โทรศัพท์พี่หาย




“นี้จื่อเทานายลองโทรเข้ามือถือฉันให้หน่อยสิ” สีหน้าของพี่เขาดูเป็นกังวลมากทำให้ผมอดเป็นห่วงไม่ได้




“บอกเบอร์ของพี่มาละกันเดี๋ยวผมลองโทรเข้าดูให้” ผมบอกกับพี่อี้ชิงแล้วล่วงโทรศัพท์ออกมาเพื่อที่จะกดเบอร์ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อโทรศัพท์ที่ผมหยิบออกมานั้นมันไม่ใช่โทรศัพท์ของผม...อย่าบอกนะว่า!





“อ่ะ! นั้นโทรศัพท์ฉันนิ” เสียงของพี่อี้ชิงดังขึ้นเหมือนจงใจทำให้พี่หัวหน้าพนักงานรวมทั้งพวกเพื่อนผมหันมามองที่ผม





“เฮ้ยจื่อเทาโทรศัพท์พี่เขาไปอยู่กับแกได้ไงว่ะ?” เสียงของชานยอลถามผมเมื่อมันเดินมาอยู่ด้านหลังผมแล้วชะเงอมองโทรศัพท์ที่มือของผม ส่วนตัวปัญหานะหรอยืนยิ้มให้กับผมอยู่ด้านหลังพี่หัวหน้าพนักงาน เล่นแบบนี้เลยหรอพี่อี้ชิง!?




“คือ...”





“ไม่ต้องแก้ตัว! เดี๋ยวเลิกงานแล้วไปพบฉัน” ขณะที่ผมกำลังจะอธิบายพี่หัวหน้าพนักงานบอกปัดผม แล้วหันไปขอโทษขอโพยพี่อี้ชิงเป็นการใหญ่ที่พนักงานอย่างผมทำกริยาไม่เหมาะสมกับเขา





เหอะ! คงจะเตรียมแผนการมาเซอร์ไพรผมมาเป็นอย่างดีละสิ ตีหน้าเนียนเล่นได้สมบทบาทจริงๆ




“อยากได้โทรศัพท์ฉันก็ไม่บอกล่ะ?” พี่อี้ชิงเดินมาหาผมพร้อมกับแกว่งโทรศัพท์ไปมาตรงหน้า ผมจ้องมองหน้าพี่เขานิ่งๆ โดยไม่คิดโต้ตอบอะไร



“โธ่~เด็กน้อยนายกับฉันนี้มันเทียบชั้นกันไม่ได้นะ...อย่าคิดมาปีนเกลียวกับฉันจำเอาไว้” คนตรงหน้าเดินเขามาชนไหล่ผมจนเซแล้วเดินจากไปพร้อมถึงประโยคไว้ให้ผมเจ็บใจเล่น




“พี่ก็ระวังตัวไว้ให้ดีดีละฮะ เพราะผมเอาคืนแบบคิดต้นคิดดอกแน่!” ผมหันไปมองตามแผ่นหลังของร่างบางที่เพิ่งเดินชนไหล่ผมไปเมื่อกี้





“เฮ้ย! อย่าไปยอมแบบนี้ต้องปราบพยศซะให้เข็ด” ไคเดินเข้ามาตบไล่ผม





“แต่ดูเหมือนของเขาจะแรงน่าดู ว่าแต่แกเถอะไอ้จื่อเทาไปรู้จักพี่เขาได้ไงว่ะ?” ชานยอลหันหน้ามาถามผม




“เรื่องมันยาว” ผมบอกปัดมาไปอย่างไม่คิดจะตอบอะไร



“ฉันว่าวันนี้แกเอาตัวเองให้รอดจากการไม่ถูกไล่ออกก่อนดีกว่า” ผมถึงกับกุมขมับเมื่อชานยอลพูดประโยคนี้มา กร๊าซ~! นี้ผมอุตส่าห์ฝ่าด่านพี่ลู่มาได้แต่ผมต้องมาตกงานเพราะเรื่องบ้าๆเมื่อกี้ เฮ้อ! แสบจริงๆเลยพี่อี้ชิง




แต่ถึงผมจะเด็กกว่าพี่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะยอมให้พี่ตลอดหรอกนะฮะ...พี่อี้ชิง




#จาง อี้ชิง#

เย็นวันต่อมา...


ตอนนี้ผมกำลังเดินเลือกซื้อของอยู่ที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆแถวคอนโดอี๋ฟาน ผมกะว่าจะแวะไปหาหมอนั้นสักหน่อย



พอนึกถึงเรื่องเมื่อวานที่ผับนั้นที่ไรก็ทำให้ผมอดที่จะอารมณ์ดีไม่ได้ ทำไมนะหรอ? ผมคงสะใจละมั่งที่ได้แกล้งไอ้เจ้าเด็กนั้น หึ! สมควรหรอกก็ผมบอกแล้วว่าอย่าคิดมาปีนเกียวกับผมถ้ายังเจ๋งไม่พอ



ดูเหมือนนายจื่อเทาคงจะโดนไล่ออกเลยละมั่ง ก็กรณีของหมอนั้นที่ก่อเมื่อวานก็หนักพอสมควร อ๊ะ! จะบอกว่าหมอนั้นก่อเรื่องก็ไม่ถูกเพราะว่าผมว่างแผนเรื่องนั้นไว้ให้เจ้าเด็กนั้นโดยเฉพาะเลย หวังว่าเขาคงชอบนะ ^_^



หลังจากที่ซื้อของเสร็จแล้วผมก็ตรงไปยังคอนโดของอี๋ฟาน


ติ่ง ตอง~


ผมเอื้อมมือไปกดกริ้งหน้าประตูและรอให้อีกมาเปิด เฮ้อ~ ดูเหมือนว่าผมจะซื้อของมาเยอะหน้าดู



 “ไงอี๋ฟาน ฉันซื้อของมาฝากนายด้วยนะ ^^” ผมบอกพร้อมกับยิ้มกว้างให้กับคนตรงหน้าที่มาเปิดประตูให้



“อ้าวอี้ชิงเข้ามาก่อนสิ ฉันกำลังจะกินข้าวอยู่เลย” อี๋ฟานบอกแล้วเปิดประตูให้ผมเข้าไป



“โอเคว่าแต่นายทำอะไรกินเนี้ยกลิ่นหอมฉุนเต็มห้องเลย” ผมบอกแล้วเดินมาที่โต๊ะอาหาร อ่า~หมอนี้ทำกับข้าวหรอเนี้ยกลิ่มหอมเชียว




“เดี๋ยวฉันจะกินเย็นกับนายนะ” ผมบอกกับอี๋ฟานแล้วส่งยิ้มให้หมอนั้น แต่รอยยิ้มของผมก็ต้องหายไปเมื่อเห็นใครอีกคนเดินออกมาจากหัวครัว...




“วันนี้ลู่หานเป็นคนทำนะ^^” อี๋ฟานบอกพร้อมกับยิ้ม



“หรอ...” ผมตอบอย่างไม่ใส่ใจ




“เดี๋ยวฉันไปเตรียมจานก่อนละกัน” ว่าแล้วอี๋ฟานก็เดินเข้าไปในครัวทิ้งให้ผมยืนอยู่กับนายลู่หานสองคน




ผมกอดอกมองคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่บงบอกว่าไม่ชอบหมอนี้เอามากๆ ผมมองนาย

ลู่หานอย่างมีคำถาม แต่ผมก็ไม่ได้ถามอะไรแล้วเดินตามอี้ฟานไปในห้องครัว




วันนี้ผมตั้งใจว่าจะมีทานข้าวกับอี๋ฟานแล้วนายลู่หานนี้มาจากไหนกันเนี้ย? ฮึ๋ย! เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด




ผมว่าผมคงต้องทำอะไรสักอย่างกับนายลู่หานแล้วล่ะ...ใช่ผมต้องกำจัดเสี้ยนหนามออกไปให้พ้นทาง





ช่วงนี้ผมต้องคิดแผนการกำจัดเสี้ยนหนามบ่อยจัง...ผมยิ้มให้แผนการตัวเอง ผมไม่ได้ร้ายนะแต่มีคนทำให้ผมต้องร้ายต่างหาก... J




 

.............................................................................................

อย่ามาว่าฉันร้ายนะ

ก็อยากทำให้ฉันร้ายก่อนทำไมล่ะ!



ยกนี้ :: LAY ♥ TAO  

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #10 เจ้าชายแห่งความมืด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 21:45
    อาอี้ชั่วร้าย
    #10
    0