[EXO] Be Inconsistent ขอโทษครับที่ผมเด็กกว่า TAOLAY

ตอนที่ 1 : Be Inconsistent :: INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ธ.ค. 56



INTRO

 

          ย่านการค้าชื่อดังของฮ่องกง


ปี๊ดๆๆ ~


            การจราจรที่ติดขัดบนท้องถนนเกิดเสียงแตรบนท้องถนนส่งเสียงดังไปทั่วบริเวณนั้น


            ทั่กๆ ทั่กๆ!!



เสียงฝีเท้าของชายหนุ่มคนนึงกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตเพื่อให้หลุดพ้นจากพวกที่ตามล่าเขาอยู่


“หยุดเดี๋ยวนี้นะหวงจื่อเทาฉันบอกให้แกหยุด!!” เสียงตะโกนของพวกชายร่างยักษ์สามคนที่วิ่งตามจับตัวเขาได้ตะโกนไล่หลังมา



“หยุดให้โง่สิ” ชายหนุ่มสถบอย่างหัวเสียและรีบวิ่งอย่างรวดเร็วเขาวิ่งเบียดและชนกับผู้คนมากมายแต่เขาคงไม่มีเวลามากพอที่จะหันไปขอโทษคนเหล่านั้น จึงทำให้คนที่โดนชนจึงหันไปก้นด่า สาปแช่งเขาเป็นแถว



ชายหนุ่มพาร่างของตัวเองวิ่งไปตามตรอกซอกซอยเล็กๆ ของเมือง เมื่อเจอสี่แยกเขาก็หยุดพิจารณาแปบนึงก่อนจะตัดสินใจวิ่งไปทางขวา



“เฮ้ย! พวกแกรีบวิ่งตามมันไปอย่าปล่อยให้มันนี้ไปได้!!” ชายร่างยักษ์ซึงเหมือนจะเป็นหัวหน้าของพวกนั้นตะโกนสั่งพวกลูกน้องขณะที่วิ่งตามชายหนุ่มอย่างไม่ลดละความพยายาม



ชายหนุ่มวิ่งไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย ก็เห็นผู้หญิงคนนึงไม่ใช่สิต้องเรียกว่าผู้ชายหน้าหวานต่างหากกำลังจะขึ้นรถเขาจึงใช้จังหวะที่ผู้ชายคนนั้นปลดล็อครถขึ้นไปนั่งฝั่งข้างคนขับอย่างถือวิสาสะ สร้างความมึนงงให้กับชายหนุ่มอีกคนที่กำลังเตรียมจะขับรถอกไป



แอ็ด! ตุ้บ!!



“เฮ้ย!! นายเป็นใครขึ้นมาบนรถได้ยังไง?” หนุ่มหน้าหวานถามอย่างตกใจ




“รีบ รีบ! แฮ้กๆ ออกรถ แฮ้กๆ ไปก่อนได้ไหม?” ชายหนุ่มให้ไปบอกหนุ่มหน้าหวานอย่างรีบร้อนพลางนั่งหอบตัวโยง




“ไม่!! นายลงไปจากลงฉันเดี๋ยวนี้!!” หนุ่มหน้าหวานหันไปบอกชายหนุ่ม



“รีบๆออกรถไปเถอะก่อนที่พวกมันจะมาแล้วเราจะซวยกันหมด” ชายหนุ่มพยายามอ้อนวอนให้หนุ่มหน้าหวานรีบอกรถตามที่ตนบอก



“ไม่! แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน?” หนุ่มหน้าหวานหันมาค้อนใส่ชายหนุ่มที่ออกคำสั่งกับตน



“เร็วๆสิ! พวกมันมากันแล้ว!!” ชายหนุ่มเผลอตะคอกใส่หนุ่มหน้าหวานอย่างลืมตัวแต่สถานการ์ณตอนนี้ทำยังไงก็ได้ให้หลุดพ้นจากไอ้ยักษ์สามคนนี้ให้ได้ ด้วยความตกใจหนุ่มหน้าหวานจึงรีบออกรถทันทีตามที่ชายหนุ่มบอก



เมื่อขับรถมาได้ไกลพอสมควรหนุ่มหน้าหวานก็จอดรถที่ริมถนน



“ลงไปจากรถฉันเดี๋ยวนี้!” หนุ่มหน้าหวานหันไปหาชายหนุ่มด้วยสายตาเคืองๆ



“เออผมคิดว่าคุณจะไปส่งผมที่บ้านซะอีก” ชายหนุ่มแกล้งพูดหยอกคนตรงหน้า



“ลงไปจากรถฉันเดี๋ยวนี้!!!” คราวนี้หนุ่มหน้าหวานถึงกับตะโกนไล่อย่างโมโห



“ครับๆ ผมจะลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะ เออว่าแต่นายเรียนอยู่โรงเรียนะไรล่ะ?” ชายหนุ่มหันไปถามอย่างกวนๆอีกครั้ง แต่ที่แน่ๆเขาถามเพราะอยากรู้ว่าคนตรงหน้าเขาจะอายุเท่าไหร่? กันแน่แต่ที่แน่ๆต้องอายุน้อยกว่าเขาแน่เลย




“ฉันอายุ  21 แล้วไม่ใช่เด็กมอปลาย” หนุ่มหน้าหวานบอกอย่างโมโหที่คนตรงหน้าไม่ยอมลงไปจากรถสักที



“โอ้ววว..เรื่องจริงหรอเนี้ย? o_o ผมคิดว่าพี่จะเป็นรุ่นน้องผมซะอีก?” ชายยังคงหาเรื่องคุยและไม่ยอมลงจากรถ


“จะให้ฉันพูดอีกกี่ครั้งฮะว่าให้นายลงไปจากรถฉันสักทีไอ้เด็กบ้า!” หนุ่มหน้าหวานยังคงยืนยันคำเดิมที่จะให้ชายหนุ่มลงจากรถของตัวเอง



“ครับๆ หวังว่าผมจะได้เจอกับพี่อีกนะเออพี่...?” ชายหนุ่มแกล้งหรอกถามชื่อคนตรงหน้าแต่...


“ฉันชื่ออะไรก็ได้ไม่เกี่ยวกับนายลงไปซะ” หนุ่มหน้าหวานผลักคนตรงหน้าลงจากรถได้สำเร็จ


“เฮ้ยๆ ผมลงเองก็ได้ฮะไม่เห็นต้องผลักเลย” ชายหนุ่มโววายเมื่อโดนผลักลงมาจากรถ


“สมน้ำหน้า” หนุ่มหน้าหวานบอกก่อนที่จะเอื้อมมือมาปิดรถแล้วขับรถออกไป


“เฮ้อ~ คนอะไรใจร้ายชะมัด” ชายหนุ่มยืนพูดกับตัวเอง



“ว่าแต่พี่เป็นใครกันนะ? ถามชื่อก็ไม่ตอบ อย่าให้เจอคราวหน้านะไม่รอดแน่ !” ชายหนุ่มพูดกับตัวเองอย่างหัวเสียที่เขาถูกผลักลงมาจากรถ


 

................................................

ผมก็แค่อยากรู้จักทำไมพี่ถึงใจร้ายกับผมแบบนี้นะเฮ้อ~


ยกนี้ :: LAY ♥ TAO

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น