ล้านความทรงจำ ( ไม่ได้เทแต่ขอหายสักร้อยปี แค่นั้นเอง )

ตอนที่ 6 : 5.สูญเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 เม.ย. 64

   ค่ำคืนผ่านไป ฮันเตอร์ทั้งหมดเตรียมกลับ 

ไปยังโลก โดยจะไปเป็นสองช่วงคือ ชุดแรก 

กลับในช่วงเช้า ชุดสองจะไปในช่วงบ่าย 

เนื่องจากยังคงต้องเฝ้าระวัง  เผื่อมีมอนสเตอร์หลงเหลือ    


  คริสแสตนต้องการที่จะให้หลานชายของเขา ไปที่โลกพร้อมฮันเตอร์ฝึกหัด จึงไปทำข้อตกลง   กับกัปตันของยานต์   และข้อตกลงก็ผ่านไปด้วยดี

 

แม้ฟรานจะขัดขืนแต่ก็โดยมัดและส่งขึ้นยานต์ไป     เมื่อยานต์ชุดแรกกลับไปยังโลกแล้ว 

คริสแสตน   

 ก็เตรียมตัวเพื่อออกไปตามหาเดล


"หวังว่าเจ้า จะไม่เป็นอะไรนะ")คริสแสตน

.

.

.

.

.

.

.

ผ่านไปสามชั่วโมง เขาหาทั่วเขตสีเหลืองไม่พบร่องรอยของเด็กหนุ่ม แต่เขากลับพบร่องรอยของ จัสแมนท์ ซึ่งเป็นมอนสเตอร์ระดับสูง ครึ่งล่างเป็นมนุษย์ ครึ่งบนคือสัตว์ประหลาดที่น่าเกลียด   


"ข้าต้องรีบกลับไปแจ้งข่าว")คริสแสตน 


แต่ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับ เขาก็เหลือบไปเห็นมัน  จัสแมนท์ นับสิบกำลังแยกเขี้ยวพร้อมที่จะขย่ำเขา  


"หึ นึกว่าจะเจอจัสแมนท์ Level สูงๆ 

มีแต่พวก Levelไม่ถึง 30  พวกเจ้านึกว่าข้าแคีคนแก่ธรรมดางั้นหรือ")คริสแสตน 


ชายแก่ยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา  

 

"จะบอกให้บอกเจ้ารู้ไว้ข้าคือผู้ใช้ปราณ ระดับแม่ทัพขั้นต้น   พวกเจ้าไม่มีทางพ้นเงื้อมมือข้าหรอก")คริสแสตน 


"ปราณเพลิง กำปั้นแห่งเพลิง" 


คริสเเสตน รุกเข้าโจมตีเหล่าจัสแมนท์ อย่างบ้าคลั่ง จัสแมนท์ นับสิบตายด้วยน้ำมือเขาอย่างง่ายดาย   


"เหอะ ก็ไม่เท่าไหร่")คริสแสตน 


แต่แล้วก็มีสิ่งนึงปรากฏตัวข้างหลังและอัดพลังไปที่เขา  


"อ้ากกกกกก"


คริสแสตนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด   


"จัสแมนท์ Level 43 งั้นหรอแย่ละสิ อึก!!"


คริสแสตน กระอักเลือดออกมา จัสแมนท์ ตัวนี้มันใช้ทีเผลอเป็นโอกาส ทำลาย ตันเถียนของเขา  ตอนนี้พลังปราณกำลังรั่วไหลออกมาไม่หยุด   


"ถึงจุดจบของข้าแล้วหรอ  ฮ่าฮ่าฮ่า" 


ฉึบบ 


คริสแสตนกล่าวจบ จัสแมนท์ ก็ใช้กรงเล็บของมันตัดคอของเขา 

.

.

.

.

.

.

.

ในเมืองหลังช่วงเที่ยง ฮันเตอร์ฝึกหัดกำลังเตรียม ที่จะกลับโลก 


หวอออ   หวออออ    


เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น    ฮันเตอร์ทุกคนตื่นตัว 


"แย่ละ  นั้นมันฝูงจัสแมนท์ Level ไม่ต่ำกว่า25  รับสั่งอพยพเร็วเข้าเราสู้มันไม่ไหวหรอก"

 

ฮันเตอร์ประเภทกลายพันธุ์  ร่างเหยี่ยว ร้องตะโกนบอก ทุกๆคน


แต่นั้นก็สายไปแล้ว  เพราะเมื่อเขาหันกลับมาในกำแพง   ไฮเซนฮาว  มอนสเตอร์ประเภทสุนัข  หลุดเข้ามาในเมือง   และเริ่มไล่ทำร้าย คนในเมือง   


"รีบไปขึ้นยานต์"


"เอื้อกกก"    


"ข้ายังไม่อยากตาย"


"แงงงงง"


ความสับสนวุ่นวายอลม่าน เกิดขึ้น  


ยานต์หลบหนีที่กำลังขึ้นบิน  3 ลำอยู่ๆ ก็หยุดชะงัก   


"เกิดอะไรขึ้น"


จัสแมนท์ นับสิบตัวใช้พลังของมัน กดยานต์เอาไว้ 


ตอนนี้แทบไม่มีใครเหลือรอด ทุกคนได้จากไปแล้ว 


ฮันเตอร์ฝึกหัด   อาจารย์ฮันเตอร์ ล้มตายไปเกือบหมด เหลือเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในสภาพ ครึ่งเป็นครึ่งตาย


"อัก!!!!"   


อาจารย์ของฮันเตอร์คือ หนึ่งในผู้มีชีวิตรอดไม่กี่คน


"ที่แท้ก็เป็นเพราะแก  จัสแมนท์ ระดับราชา" 


"หึๆๆๆๆฮ่าาาา  ไม่ต้องพูดมากตายซะเถิด"


จี๊สสสส 


ลำแสงที่ร้ายแรงถูกยิงออกจากนิ้ว ตรงสู่หน้าอก ของอาจารย์คนนั้น  

.

.

.

.

.

.





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น