(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 55 : คืนตัดสินนภา(ช่วงเช้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 553
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    6 มี.ค. 61





      ทัศนีย์ภาพอันมืดมัวไม่มีแม้ดั่งแสงสว่างจะเฉิดฉาย อุณหภูมิที่ไม่ร้อนและไม่เย็น ทุกอย่างมันว่างเปล่า.

'ที่นี้...ที่ไหนกัน'

       ดวงตาสีนิลคมกริบดั่งใบมีดมองทอดไปด้านหน้าพลันมองซ้ายขวาสลับกันไปมา. ก่อนจะออกเดินตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย

เสียงฝีเท้าที่กึกก้องกังวาลไปทั่วบริเวณ และหยุดชะงักอยู่ตรงหน้าใครบางคน

       หญิงสาวผมประบ่าสีทมิฬไสวสลับไปมาฟร้อมหูฟังอันเป็นเอกลักษณ์ สวมผ้าคลุมสีดำที่ขาดหลุดรุ้ยยาวถึงตาตุ่ม. ลมอากาศที่เป็นใจพัดเข้ามาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

        ฮิบาริจ้องมองแผ่นหลังของสาวร่างบาง เขารู้จักเธอดี และดีเป็นพิเศษ. ทันทีที่จะเอ่ยปากทักแต่ร่างบางเองก็รู้ว่าเขาจะถามอะไรสักอย่าง

"อย่าริอาจสงสัยว่าทำไมข้าถึงอยู่ที่นี้...."

"!?"



"ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะมาเยือนที่แห่งนี้"

"หมายความว่ายังไง?"

"มนุษย์ผู้โง่เขลาเอ๋ย โลกใบนี้ถูกแปดเปื้อนไปทั้งสีขาวและดำ การเกิด แก่ เจ็บ และตาย โรคภัย ความอดอยาก สงครามและลงเอยด้วยความตายเหมือนกัน มนุษย์เอ๋ยเจ้าคิดว่ารู้จักข้าดีรึไม่?"

        1คำถาม20คำตอบ แม้ในหัวจะสับสนถึงเรื่องที่หล่อนพูดแต่เขาก็จำเป็นต้องตอบ

"ผมรู้จักคุณดี"

"เหอะ!! งั้นหรือ น่าขันซะไม่มี"

          เธอหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ ซึ่งสร้างความรำคาญใจกับเขาเป็นอย่างมาก

"หากเจ้าได้หมดอายุขัยลง...ถึงเวลานั้นเจ้าจะรู้ว่าที่นี้คือที่ไหน"

          โลกสีดำได้บิดเบี้ยวอย่างไม่ทันตั้งตัวภาพตรงหน้าจากที่เป็นหญิงสาวที่เข้ารู้จักกลายเป็นกลุ่มก้อนสีทมึนรวมกันเป็นร่างชายกำยำเบื้องหน้าเขา ก่อนจะเอ่ยวาจาอันกังวล

"ฝากนางด้วย"








        เปลือกดวงตาคล้ายนกเหยี่ยวค่อยเปิดขึ้น. ท้องฟ้าสีคราม สลับกับปุยเมฆล่องลอยไปมาแสงแดดยามบ่าย สีอร่ามเฉิดฉายไปทั่วบริเวณดาดฟ้า. พลางยกมือหนาลูบหน้าตัวเองไปมา

"ฝันกลางวัน....งั้นเหรอ?"


'ฝากนางด้วย'


        ภายในหัวสับสนเคร่งใช้ความคิดในเรื่องความฝัน

'ทำไม...ผมถึงต้องมากังวลกับเรื่องแบบนี้ด้วยน่ะ'

          เขาคิดในใจก่อนจะดันตัวออกจากพื้นดาดฟ้าและมุ่งตรงไปห้องกรรมการคุมกฎพร้อมกับตรวจอาคารไปในตัว

         กระจิตกระใจไม่ได้อยู่กับตัว เขาเดินผ่านห้องเรียนแต่ละห้อง โดยใช้เวลาเท่ากัน ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าห้องเรียนของหญิงสาว

         เขาจ้องมองเธอผ่านหน้าต่างหน้าห้อง สายตาที่อธิบายความรู้สึกปนกันไป สายตาของเธอนั้นดั่งกับคนตาย. เธอทำตัวเงียบครึมแบบนี้มาสักพักจนชายหนุ่มอดสงสัยไม่ได้


"อย่าริอาจสงสัยว่าทำไมข้าถึงอยู่ที่นี้....'


         ฮิบาริละสายตาออกจากร่างบางก่อนจะมีคนจับพิรุธไปกว่านี้

'ทำไมวันนี้ถึงได้เหม่ออยู่ได้น่ะ'








"มิซากิจังจ๊ะ.."

"หืม?!..มีอะไรเหรอ เคียวโกะจัง"

"ฮิบาริคุงเค้ามีเรื่องอะไรกับมิซากิจังรึเปล่าจ๊ะ"

"?? เปล่านิ...ทำไมเหรอ"

"ช...ฉันแค่ถามดูเฉยๆนะ..เห็นจ้องมิซากิสักพักเมื่อตอนบ่ายนะ...สงสัยแค่เหม่อสิน่ะ"

"!!?..ก็คงจะเป็นอย่างนั้น"

         ร่างบางยืนนิ่งอยู่ครู่ก่อนจะเก็บของต่อ

"เคียวโกะจัง...ไม่ต้องรอฉันหรอก. วันนี้ฉันจดบันทึกเวรนะ..ฮารุเองก็รออยู่ไม่ใช้เหรอ??"

"อ..อืม งั้นพรุ่งนี้เจอกันน่ะ"

หญิงสาวร่างเล็กโบกมือลาและเดินจากไป

          มิซากินั่งเช็กและตรวจห้องจนคนเริ่มทยอยออกจากห้องจนเหลือเธอเป็นคนสุดท้ายก่อนจะล๊อกห้องและเดินไปส่งสมุดบันทึกที่ห้องกรรมการคุมกฎ







          ร่างบางเปิดประตูดูเหมือนบานแรกจะถูกล๊อคเธอจึงทางประตูอีกบานและบรรจงเปิดอย่างเงียบๆ พลางเดินเท้าแมวไปส่งบันทึกบนโต๊ะและหันหลังกลับ

"เข้าห้องโดยที่ไม่ได้รับอนุญาติ..มันผิดกฎ"


แกร๊ก!



กลอนประตูถูกล๊อกทันที

!!!?

"นาย....จะมาไม้ไหนอีก?"

          ร่างบางถามออกไปด้วยสีหน้าหน่ายเต็มทน

"แค่มีเรื่องอยากถาม"

           เขากล่าวจบก่อนจะขยับฝีเท้าจากมุมห้องตรงดิ่งหาตัวเธออย่างประชันชิด

"ธุระแบบไหนของนาย!"

            เธอเริ่มหัวเสียกับสิ่งที่เขา ดูเหมือนจะหงุดหงิดง่ายกว่าอารมณ์ปกติรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ

"คุณนะ....ตั้งแต่ไปธุระเมื่อตอนนั้น..ไม่สิก่อนไปธุระ..คุณไปเจออะไร?"

"!!?"

"!! ฉันต้องบอกนายเหรอ?"


         มิซากิตอบหน้าตาย สิ้นคำตอบก็สาวเท้าเดินผ่านเขาไป

"ไม่รู้จักมารยาทรึไง!!"

!!!

"พวกต่ำช้า...ที่ไม่ให้เกียรติ..ไม่คิดว่ามันจะอยู่ในตัวคุณ.."

"เชิญคิดถึงเรื่อง งี่เง่า ของคุณไปเถอ--"

         ไม่ทันจบประโยค. เส้นความอดทนที่ขาดผึง. เธอเตะไปที่หลังเข่าฮิบาริ แต่ยังโชคดีที่เขายังพอมีสติทรงตัวได้ทันจึงทำให้แค่เดินเซไปติดกับพนังและล้มตัวลง.

ฮิบาริไม่แม้แต่จะโต้ตอบ

        หญิงสาวไม่รอช้าก่อนจะตามไปกระชากคอเสื้อฮิบาริขึ้นมาพยายามง้างมือกำปั้นและใส่สุดแรง


แต่..




           ความเงียบเข้าครอบงำ ร่างบางค้างกำปั้นอยู่นานสองนานและตัดสินใจค่อยๆคลายกำปั้นปล่อยมือออกจากคอเสื้อก่อนที่ฮิบาริจะหล่นลงพื้พร้อมทรุดตัวลงตรงหน้าเขา

"งี่เง่างั้นรึ!?"

"??!"

"อย่ามาทำเป็นพูดพล้อยเสเพลนัก!!"

           การสื่อสารที่เปลี่ยนไปกลับกลายเป็นคำสรรพนามเรียกตนในสมัยโบราณ


"เจ้าอย่าริมาบังอาจตัวพิศวาทอวดดีว่ารู้จักข้าดีพอ"

"เจ้า...ไม่เคยเสียคนที่รักหลายคนในครั้งเดียว!"

!??

"เจ้ามิเคยคยถูกรังเกียจ!"

"มิเคยถูกชิงชัง!"

"มิเคยถูกทรยศ!"

"มิเคยถูกใส่ร้าย มิเคยถูกดูหมิ่น!"

"เจ้ามันจะไปเข้าใจอะไร!!"

"ก็เออสิ...เจ้ามันไม่เคยทำอะไรพวกนี้!!..มิเคยต้องมาแบกรับภาระพวกนี้!!"



"เจ้านะ....."


"เจ้ายังกล้ามาถกเถียงว่ามันเป็นเรื่องี่เง่างั้นหรือ?"

           เสียงค่อยๆแผ่วเบาลง ราวกับเธอสิ้นหวังอยู่ชั่วครู่

!!!?

           ชายหนุ่มค่อยๆดึงตัวหญิงสาวเข้ามาซุกในอ้อมอกแกร่ง. มือเขาข้างหนึ่งลูบไล้ไรผมไปมา
มืออีกข้างกระชับลำตัวเธอให้เข้ามาใกล้จนมีแต่เพียงเสียงหัวใจเต้นเพียงเสียงเดียว

"ปล่อยข้า เจ้ามนุษย์ผู้โสมม!!"

            หญิงสาวดิ้นรนดั่งลูกนกที่ถูกงูรัด. ฝ่ายร่างบางที่เผลอดันถูกงูบีบรัดจนตกใจทำตัวไม่ถูก
ดั่งมนต์สะกดที่มิอาจขัดขืน

            ชายหนุ่มไม่สะทกสะท้านแต่พลันตอบกลับด้วยการรัดแน่นขึ้น แม้เธอจะพยายามเท่าไรยิ่งทุรนทุรายมากขึ้น








              ในห้องนี้คงความงียบมาสักพัก. แสงแดดอุ่นค่อยๆสาดส่องถึงตัวพวกเขาก่อนจะมีเสียงชายหนุ่มทำลายความเงียบ

"คนที่ไม่เข้าใจอะไรคือคุณต่างหาก"

"??!"

"ทุกคนมีภูมิหลังแต่อยู่ที่ว่า คุณจะทำยังไงกับมันมากกว่า"

"คุณไม่รู้แม้กระทั่งวิธีแก้ไขมันด้วยซ้ำ"

"การเก็บไว้คนเดียว..ไม่ได้ช่วยทำให้มันดีขึ้นหรอก"

           เขาลูบหัวเธออย่างแผ่วเบา มือค่อยๆลูบไล้ไปตามใบหน้าจนไปสัมผัสถึงของเหลวใส ฮิบาริค่อยๆเชยคางหญิงสาวอย่างช้าๆ





"งั้นรึ?!"

             ชายหนุ่มมองเธอที่นั่งพินิจคิดอะไรบางสิ่งหากไม่สังเกตดีๆย้าตาของเธอไม่ได้ไหลแต่เพียงคลอเบ้าและเหือดหายไปในนัตย์ตา

              เธอเริ่มเบือนหน้าหนี เพราะจับสังเกตว่าชายหนุ่มมองเธอตาเป็นวาว


"แค่ฝุ่นนะ!"

            ร่างบางกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ แก้มเริ่มสีระเรื่อเจือปนกับสีสีผิว เธอไม่ได้เขินอายแต่หากทั้งหมดเป็นเพราะโมโห

"หึ"

             ท่าทางของเธอทำให้เขาคิดอะไรแผลงๆและคิดว่าคงไม่ใช้เรื่องดี

"ช..ฉันไม่ขอบคุณนายหรอกน่ะ"

             เหมือนเธอจะกลับมาทำตัวปกติได้แล้วแต่คงยังหน้าเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย

"งั้นเหรอ...จะไม่ขอบคุณผมจริงเหรอ??"

!??

"งั้นผมขอสิ่งตอบแทนอย่างอื่น?"

"อย่างอื่น!?"

              เธอสงสัยแววตาส่องประกายสงสัยของเธอดูเหมือนเหยื่อที่ไม่รู้เรื่องว่ากำลังตกเป็นเป้าของผู้ล่า ฮิบาริแสยะก่อนจะกดหัวเธอซุกเข้ากับไหล่และพ่นลมแสนจั๊กจี้หูและกล่าวด้วยคำที่คนลุก

"อย่างเช่นร่างกายคุณ"

              หญิงสาวเริ่มผละตัวออกจากเขา. ใบหน้าที่แดงแล้วแดงอีกจนแทบจะระเบิดออกมา

"เป็นอะไร~?"

"น..นาย!"

"หืม..กลัวงั้นเหรอ?"

"อึ้ย! ..!!"

              เพียงเพราะเผลอ. หญิงสาวเงยหน้ามองร่างสูงไม่มากนักเขาโน้มตัวลงมาใกล้จนจะนับไม่ถึงเซน มือของเขาค่อยๆไหล่ไปโอยเอวคอดได้รูปของเธอมาใกล้ๆมืออีกข้างลูบไล้ตามริมฝีปาก

"หน้าของคุณในตอนนี้.."

"ผมล่ะชอบมันจริงๆ"

!!!??

           ไอร้อนปะทะเข้าหน้าหญิงสาว เพียงแค่เสี้ยวเดียว.


ที่เขาจะพรากพรมจรรย์ของเธออีกครั้ง!!


            เธอตั้งสติก่อนจะผละตัวเขาและวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

"หึ"

             ชายหนุ่มหัวเราะในลำคออย่างสะใจกระต่ายตัวนั้นตื่นตูมซะไม่มี

            ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ทำให้เขาสนุกเพียงเรื่องต่อสู้อย่างเดียว.

             ฮิบาริเริ่มแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

             ..ไม่ใช้แค่เรื่องเดียวแน่นอน

               กลั่นแกล้ง ปั่นหัว ทรมาณ. ควบคุม หลอกใช้ เครื่องมือ

              แต่ถึงแม้อยากจะทำเรื่องพวกนี้กับเธอ

              สุดท้ายก็ลงเอยด้วยคงามใจอ่อน
    

'หนียังไงก็เจอกันคืนนี้อยู่ดี'





##คอมพังเลยไร้ธีมนิยาย.  ปรับตัวอักษรไม่ได้อีก รันทดแท้ๆ

หากพิมผิด หรือ ไม่คุ้น.  ก็ประทานอภัย. ไว้จะกลับมาแก้ไขถ้ามีโอกาส
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #209 Boom47036 (@Boom47036) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:13
    มาต่อเถอะนะ
    #209
    0
  2. #208 Adore U (@bow172539) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 21:19

    มาต่อเถอะนร้าาาา พลีสสสสสสสhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #208
    0
  3. #200 llwinchesterll (@llwinchesterll) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 11:22

    มาต่อเถอะนะคะไรต์ ;A;

    #200
    0
  4. #195 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
    มาไวไวน้าาาาค้าาาา
    #195
    0
  5. #194 Yususa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 19:11

    ร้ายไปอี๊ก!!! รอนะ

    #194
    0
  6. #193 Trafalgar_nami (@Trafalgar_nami) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 23:46

    รออยู่นะไรท์
    #193
    0
  7. #185 NichaPes (@NichaPes) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 19:33
    ท่านช่างร้ายกาจยิ่งนักฮิบาริ เคียวยะ
    #185
    0
  8. #180 VIMX (@hsjfc) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 09:02
    ท่านฮิร้ายกาจจจ
    #180
    1