(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 46 : โดคุโร โครม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60

 

‘Misaki talking’

 

“อั่ก..!!!...อู้ยยย~~

 

“ไปหาหมอไหมครับ..”

 

“ไม่ล่ะ...แผลไม่ได้ใหญ่มากหรอก..”

 

“.....ถ้าคุณหนูพลาดนิดเดียว...หน้าเกือบจะเสียโฉมน่ะครับ”

 

“อืม...ช่างมันเถอะ...รีบขับรถต่อได้แล้ว...”

 

           ให้ตายสิ...เมื่อวานมัวแต่เก็กเป็นอาจารย์จนลืมดูแผลตัวเอง แถมหลับไปกับแผลที่เลือดซิบ....เจ้าหมอนั้น อยู่ด้วยกันก็ไม่บอกว่าฉันหลับที่ยังนอนทับแผลบนหน้า....ดีน่ะบาดแค่ตรงแก้ม...ไม่งั้น...หน้าฉันคงเป็นรูไปแล้ว..

 

“เฮ้อ~~~~

 

“มีอะไรรึเปล่าครับ???

 

“เปล่าหรอกจ๊ะ...”

 

            อย่ามองฉันผ่านกระจกรถอย่างนั้นสิเฮนรี่....รู้ว่าเป็นห่วงแต่ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้...ทำเป็นไม่สนใจไปก่อนแล้วกัน..เดี๋ยวก็เลิกมองเองแหละ...

 

“เครียดเรื่องคุณ ฮิบาริ รึเปล่าครับ..”

 

!!!!...จะว่าอย่างนั้น...ก็ใช่..”

 

“เล่าให้ผมฟังได้ไหมครับ...”

 

“.............??

 

“....................”

 

 

“นายเคย.....ถูกไล่ให้ไปตายบ้างไหม???

 

 

 

!!!??อ....เอ่อ.....??...ก็เคยอยู่ครับ”

 

“ก็นั้นแหละ...เรื่องมันมีอยู่ว่า..”

 

 

 

 

 

ยามเย็น ของเมื่อวาน..

 

“นี้คงจะเป็นกีตาร์ของคุณสิน่ะ....”

 

“โอ้!!....ขอบคุณน่ะ”

 

“สายกีตาร์โปร่งคุณมันหย่อนผมปรับให้แล้ว...”

 

!!!!!...นาย....เล่นเป็นด้วยเหรอ!!??

 

“ก็ไม่ได้บอกคุณสักหน่อยว่าผมเล่นไม่เป็น...”

 

“ว้าววววว...ช่วยเล่นให้ดูหน่อยได้ไหม???

 

“........................”

 

“ได้!!..”

 

(ᗒᗨᗕ)

 

“หึ....แต่....คุณจะได้ยิน..ก็ต่อเมื่อคุณตายไปแล้ว!!....”

 

!!!!!!!!!

 

“ถ้าถึงวันนั้น..ผมจะไปเล่นหน้าหลุมศพคุณ...”

 

“................”

 

“...................................”

 

“ถ้าถึงวันนั้นจริง..”

 

!!!!!!!!!!!!!!

 

“ฉันจะรอฟังก็แล้วกัน”

 

 

.............................................................................................

 

 

 

(¬д¬) ฉันก็เลยตอบกลับไปแบบนั้น..”

 

“นี้มันชักจะไปกันใหญ่แล้วน่ะครับ!!

 

“ช่างมันเถอะ...ฉันก็ไม่ได้อยากใส่ใจคำพูดพวกนั้นหรอก...”

 

“คุณหนู...คงไม่คิดอะไรที่มันทำร้ายตัวเองอยู่ใช่ไหมครับ??

 

“ไม่หรอกน่า...หายห่วงได้เลย”

 

 

 

 

 

 

 

ตึก!! >>>เสียงปิดประตูรถ=_=

 

โกคุโยแลนด์

 

“ถึงแล้วครับ..”

 

         อาศัยอยู่ที่นี้....เป็นตัวแทนของ โรคุโด มุคุโร่......ผู้พิทักษ์สายหมอก  ชื่อเดิม นางิ......

 

 

“โครม โดคุโร...”

 

 

         ไม่ว่าเปล่าฉันเดินนำหน้าเฮนรี่ก่อนที่จะเข้าสู่ตึกร้างที่มุคุโร่เคยอาศัยอยู่...

 

???....หมอกควันใช่ไหมครับ??

 

“อ่า...ระวังตัวด้วยล่ะ..”

 

non sigillate..” (เปิดผนึก)

 

            ร่างกายที่ไม่มีชีวิต  ร่างของฉันเข้าสู้โหมดพร้อมต่อสู้ทันที....ควันสีดำปกคลุมตัวรวมกันเป็นชุดคลุมสึดำทมิฬ..หน้ากากที่แสดงตัวตนออกได้ชัดเจน..

 

 

อั่กกกกกกก!!!!

 

“เฮนรี่!!!!...”

 

         จู่ๆชายคนหนึ่งสวมชุดนักเรียนโกคุโยได้จู่โจมใส่เฮนรี่...โชคดีที่เขากันไว้ได้

 

“เอ่อ......???

 

“มีอะไรเหรอครับ..”

 

“ข้ารู้ว่าเจอป้องกันตัว แต่.....”

 

????

 

“นี้เล่นจนเขาสลบคามือไปแบบนี้ก็ถูกว่าไม่ดีเซ่.....”

 

         เฮนรี่เป็นคนไหวพริบดีฉลาดและมีการต่อสู้ด้วยมือเปล่าหรืออาวุธอยู่ระดับสูงแทบจะเป็นมาเฟียแท้ๆได้....แต่ทำไมต้องมาเป็นพ่อบ้านกันน่ะ....

 

“แฮะ แฮะ พอดีเผลอตัวไปนะครับ..”

 

 

“คุณคงเป็น...ยมทูตตาเดียวที่จะเป็นครูพิเศษใช่ไหมค่ะ...”

 

         ในหมอกหนา..กลับมีเสียงของหญิงสาวภายใต้ชุดคลุมตัวสีดำใส่ฮู้ดปิดบังใบหน้า..

 

“..............”

 

“ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ.....ดิฉัน....ชื่อ โครม  โดคุโร ตัวแทนผู้พิทักษ์สายหมอกค่ะ...”

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ โคลม โดคุโร่


!!!!!!!!!!!

 

          เธอค่อยๆเปิดฮู้ดออก ดวงตากลมโต ผ้าปิดตาข้างขวา....เอวเพรียวร่างเล็ก ทรงผมสับปะรดนั้น....น..น่ารักมากกกกก!!!!!

 

“........allentare sigillo(คลายผนึก)”

 

 

End misaki talking’

 

 

 

‘Chrome talking’

 

 

“........allentare sigillo(คลายผนึก)”

 

         !!!!! ยมทูตเมื่อกี้.....ผู้หญิงงั้นเหรอ??

 

“หืม????

 

          เธอบิดตัวไปมา ก่อนจะมามองฉันอย่าตั้งใจ...ผมสีดำสั้นสลวยดวงตาสีรัตติกาลลึกลงไป คำพูดคำจาที่ดูคับคลายผู้ใหญ่....ผิวขาวนวล และชุดที่ใส่....ท...เท่จัง...

 

“เฮ่อ...คิดว่าฉันเป็นผู้ชายสิน่ะ...”

 

“อ...เอ๊ะ!!??..”

 

“เฮ่อ....กะแล้วเชียว....ขอโทษน่ะที่ทำให้คนของเธอเจ็บนะ...”

 

             ยิ้มแล้ว...สวยจัง

 

“ช...ฉันสิค่ะ!!! ที่ต้องขอโทษ อาจารย์”

 

“หืม.....555  เอ่อ...ไม่ต้องพูดจาเคารพขนาดนั้นหรอก..”

 

“เอ๋???

 

“ว้าว...ผมเธอ..ตัดทรง คล้ายๆมุคุโร่เลยน่ะ....”

 

      (O////_////O)!!!

 

“หืม!!...เป็นอะไรรึเปล่า??

 

“ป....เปล่าค่ะ”

 

          อาจารย์....ลูบหัวฉันด้วย...ม...มือนุ่มจัง

 

“เอาล่ะ...ต่อจากนี้ไป...ฉันจะเป็นครูพิเศษของโครมจังเองน่ะ...ฉันชื่อ....ซาชิโย....มิซากิ”

 

           อาจารย์....

 

ฟึบ!!!!

 

อ่ะ!!!!!

 

“ขอโทษน่ะค่ะ...”

 

          หน้าของฉัน ซบอยู่กับลำตัวของอาจารย์ มือค่อยๆลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา

 

ทำไมกันน่ะ....ถึงได้รู้สึก

.

.

.

นึกถึงครอบครัวอย่างนี้น่ะ

 

‘End chrome talking’

 

 

 

‘Misaki talking’

 

 

“เอาเป็นว่า...วันนี้ฉันจะพักอยู่ที่โกคุโยนี้....วันนี้เราเพิ่งรู้จักกัน  ไว้พรุ่งนี้ค่อยฝึกแล้วกันน่ะ”

 

“ค..ค่ะ..”

 

             ฉัน เฮนรี่ และโครมช่วยกันทำความสะอาดตึกร้างพอให้นอนได้..ให้ตายสิฝุ่นเยอะเป็นบ้า...

 

“ฮึ่ยยย!!! พวกยัยบ้าออกไปให้หมดเลยน่ะ!!!

 

“จิคุสะ...ใจเย็นๆก่อน”

 

“เคน!!!..นายก็ยังเข้าข้างพวกมันอีกเรอะ...”

 

         จิคุสะ...หลังจากที่โดนเฮนรี่อัดน่วมจนสลบคามือ ก็พามาพักฟื้น เคนเองก็คอยเฝ้าประคบประงมอย่างดี... 2คนนี้ฉันเคยเจอมาก่อนแต่ ก็ต้องหลบหลีกการต่อสู้ไว้ก่อน...แต่ยังไงคงจะจำฉันไม่ได้สิน่ะ...

 

“เฮ่อ...ที่เหลือก็ให้หุ่นยนต์ทำแทนบางส่วนก็แล้วกัน”

 

           แน่นอนว่ากระเป๋าฉันสารพัดปะโยชน์..มีทุกอย่างที่เป็นเทคโนโลยี..

 

“นี้มันก็กลางคืนแล้วน่ะครับ...”

 

“อืม....นายง่วงก็นอนเลย...ฉันเตรียมถุงนอนมาให้แล้ว..ว่าแต่ โครมจังล่ะ..”

 

“...ออกไปเดินเล่นแถวนะครับ”

 

“เหรอ....งั้นเดี๋ยวฉันมาน่ะ”

 

 

 

 

 

 

“อยู่นี้เอง....อ่ะ!!!!

 

           โครมจัง....เธอนั่งบนม้านั่งและพึมพำอะไรสักอย่างพร้อมกอดหอกสามง่ามอาวุธที่เคยเป็นของมุคุโร่

 

“ท่านมุคุโร่...”

 

             ????...ที่แท้ก็...คิดถึงมุคุโร่อยู่..งั้นเหรอ

 

“โครมจัง...”

 

“ค..ค่ะ..”

 

“ฉันขอนั่งด้วยคนสิ..”

 

“ด...ได้ค่ะ..”

 

“......................”

 

“.......................”

 

“วันนี้ฟ้าเปิด...ดาวเต็มท้องฟ้าเลยน่ะ..”

 

“.....สวยจังค่ะ”

 

              ดวงตาสีม่วงมองไปบนท้องฟ้าที่อ้างว้าง  แสงสีขาวจากดวงดาวและดวงจันทร์กระทบดวงตาซ้าย....เธอดู..โดดเดี่ยว...โครมจังเป็นเด็กน่าสงสาร...ไม่ค่อยได้รับความรักจากครอบครัวสักเท่าไหร่..เป็นเด็กที่เงียบๆและไม่สุงสิงกับใครมาก   แต่คงจะผูกพันกับมุคุโร่อยู่ไม่น้อย

 

“ฉันมีเรื่องสั้นจะเล่าให้ฟัง”

 

           เผื่อจะได้เป็นข้อคิดบ้าง...

 

“เอ๋?? เรื่องสั้น....”

 

“มีเด็กสาวและเด็กชายคู่หนึ่งมักชอบการทดลองและประดิษฐ์การทดลองมากมาย...พวกเขาสนิทสนมกันอย่างมากแทบ เรียกว่าตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยล่ะ......กระทั่งมีอยู่หนหนึ่งเด็กสาวได้สร้าง เครื่องท่องมิติ ....มันเจ๋งมากที่จะทำอย่างงั้นได้....แต่ว่ามันก็โง่เง่ามากเหมือนกันเด็กหนุ่มเพียงแค่ได้เห็นเขาก็หลงใหลในมิติอื่นๆ  หญิงสาวะยายามที่จะปิดเครื่องนั้น....แต่สายไปซะแล้ว..เธอโดนหักหลัง  เด็กชายที่แอบอ้างผลงานว่าเป็นของตัวเอง....เขาชอบจะเข้าไปเที่ยวในมิติอื่น...และช่วงชิงพลังออกมา...... ”

 

“..................”

 

“................”

 

????

 

“หญิงสาว.......พยายามห้ามเขาให้หยุดการกระทำ...แต่.....เมื่อไหร่ที่เธอเข้าไปยุ่ง....เขาก็จะตวาด เหยียดหยาม.....ทุกครั้งหญิงสาวมักจะมีบาดแผลจาการห้ามเพื่อนของตัวเองไว้....และตัดสินใจเลิกยุ่งกับเด็กชายไปในที่สุด....................”

 

“..............”

 

“.......................”

 

??? อาจารย์”

 

“ห่าววววว...พรุ่งนี้มีฝึกน่ะ..ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ..”

 

 

End misaki talking’

 

 

         

 

        มิซากิอ้าปากกว้างก่อนจะลุกออกไปดื้อๆโดยที่ไม่ได้ยินสิงที่โครมเรียก.....

 

“เรื่องสั้น......อาจารย์..เรื่องที่ว่านี้...คือเรื่องจริงรึเปล่าน่ะ??

 

 

 

 

 

 

ปล.จากผู้เขียน

 

เอ้าๆ  เปิดตัวอาจารย์และลูกศิษย์ ดูไปดูมา ทั้งเรื่องนี้เกือบจะกลายเป็นฮาเร็มของมิซากิจังเลยน่ะเนี้ย5555+

 

ช่วงนี้ก็งานหนักที่โรงเรียนเหมือนเคย  แบ่งเวลามายากซะหน่อย

 

พร้อมกับคาบพละแสนหฤโหด ในโรงเรียน

 

T^T

 

I am so sorry…

 

จะพยายามอัพเต็มที่...ไฟต์ติ้ง!!!

 

 

 

 

 To be continue>>>>>>


Free Cursors
B
E
R
L
I
N
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #150 AnimeLoverClab (@AnimeLoverClab) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 21:43
    เขาชื่อ เฮนรี่ แต่ดิฉันอ่านเป็น แฮรี่ เอิ่มมมม
    #150
    1
    • #150-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 46)
      3 ธันวาคม 2560 / 23:02
      กำ..5555+มีความคล้าย นี้เฮนรี่กำลังจะมีเวทมนต์เหรอเนี้ย555+

      ขอบคุณจ้าาาาาที่ติดตาอ่าน คอมเมนท์ให้กำลังใจไรท์นร้าาา-3-
      #150-1