(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 44 : ปฏิบัติการ ฮิบาริคือพี่เลี้ยงเด็ก (R)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    31 ต.ค. 60



‘Hibari talking’

 

โธ่เว้ย!!!!!!!  กะจะไม่สนใจแล้วเชียว!!’

 

 

ไม่ไหวเลยจริงๆยัยบ้านี้///_///’

 

 

ชอบทำให้ผมเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย

 

 

‘End Hibari talking’

 

 

 

 

 

 

 

‘Misaki talking’

 

 

      =/////=   เฮ้อออออ~~  ดันคิดถึงเรื่องนั้นซะได้...  อายชะมัด!! 

 

      ฉันรวบผมตัวเองขึ้นก่อนจะมัดไว้  ดูเหมือนผมฉันจะเริ่มยาวแล้ว....อีกอย่างนี้มันเริ่มหน้าร้อน  ไหนจะไปฝึกผู้พิทักษ์  ปล่อยยาวไว้คงจะไม่สะดวก...ค่อยหาเวลาตัดหน่อยล่ะกัน...

 

 

 

 

“ไปก่อนน่ะค่ะ...”

 

“จ้าาาาาาา....อย่าลืมกีตาร์ไว้ที่โรงเรียนล่ะ..”

 

 

          อืม......ใช่...วันนี้ฉันขอย้ายชมรมไปอยู่ ชมรมดนตรี แทน  ไม่แปลกล่ะน่ะ ที่จะมีกีตาร์อยู่บนหลังตัวเอง  =^= 

 


นี่แหละ หลังจากไม่ได้เล่นกับคนอื่นใน วง มานาน

 

 

          นั้นคงไม่แปลกที่จะมี เครื่องดนตรีครบเซ็ตในห้องฉัน  ฮ้าาาาา  รู้สึกบานช่ำ ()  

 

 

 

 

ดาดฟ้า โรงเรียน นามิโมริ  11:50 น.

 

 

 

“วันนี้ สึนะ  ยามโมโตะ  โกคุเดระ  ไม่มาโรงเรียนอีกแล้วน่ะ..”

 

        !!!!  ดันลืมไปเลย  พวกนั้นไปฝึกกันอยู่นี่นา!!

 

“หึ..ไม่เห็นต้องไปสนใจพวกนั้นเลยนี่นา..ใช่ไหม มิซากิ”

 

“ห่ะ!!  อ่ะ...อืม”

 

“โถ่...ฮานะจังนี่ล่ะก็..”

 

       โชคดีที่ ฮานะ พูดขัดก่อนไม่งั้น ฉันอาจจะโดนเคียวโกะจังถามแน่......

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

 

“วู้ฮู้!!!!!!!!!!!!!!!  เจ้าสึนะจอมห่วยอยู่ไหน!!??

 

“หยุดรอก่อนสิ!! แรมโบ้”

 

          ชิบ___ล่ะงานนี้.....เสียงเจ้ากรรมดันโผล่มาดื้อๆ  ต้องรีบบอก 2 คนนั้นไปว่าสึนะไม่ได้อยู่ที่นี่..

 

“อี๋!!!  เด็ก!!

 

         หืม...ฮานะไม่ชอบสิน่ะดีล่ะ..

 

“แรมโบ้คุงจ๊ะ..คือว่าสึนะเค้าไม่อยู่ที่โรงเรียนนะจ๊ะ”>>>เคียวโกะ

 

“เอ๋....แต่สึนะลืมข้าวกล่องไว้น่ะ”>>>แรมโบ้

 

         Σ(°°) ห่ะ!!!......>>สีหน้าของคนที่เตรียมตัวมาดี แต่ดันล้มเหลวไม่เป็นท่า

 

“อ่ะนั้นมัน..ยัยชิ่วๆนี่นา”

 

(แรมโบ้ใช้เรียกฮานะ)

 

“หน๊อย!!เจ้าเด็กปากเสีย”

 

          ช่วยไม่ได้แฮะ...ต้องพึ่งอี้ผิงแทนแล้วล่ะ....

 

          ความคิดพุ่งกระฉูด....ฉันรีบคว้าตัวอี้ผิงมาทันที...เพื่อไม่ให้ใครสงสัยฉันพาเธอไปคุยกันตรงทางเดินบันไดแทน..

 

“หืม...อ่า...มิซากิ...มีอะไรเหรอ??

 

“เอ่อ...คือ...ฟังน่ะ...สึนะไปฝึกซ้อมที่หน้าผา   เธอช่วยลากแรมโบ้ไปด้วยด่วนน่ะ....ฉันไปอยากให้เคียวโกะกับฮานะรู้เรื่องนี้..”

 

“ไอหย๋า....เข้าใจแล้ว”

 

“ขอบใจจ๊ะ”

 

           ไม่ทันไรฉันกับอี้ผิงก็รีบกลับไปที่เดิมให้เร็วที่สุด...แต่จู่ๆ

 

“ไม่ไหวแล้วววววววววว แง้ๆๆๆ”

 

“เดี๋ยว!!  แรมโบ้ไม่ใช้ตอนนี้!!

 

            ทันทีที่อี้ผิงกระโดด เข้าไปห้ามแรมโบ้......บาซูก้าทศวรรษที่แรมโบ้ ปกติจะกระโดเข้าไปแล้วเปลี่ยนร่าง........

 

 

ว้ากกกกก  มันมาทางช้านนนนนนนนน

 

 

 

 

ตู้มมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!’


‘End misaki talking’

 

 

 

 

          ทันทีที่ บาซูก้า ทศวรรษ ควบร่างหญิงสาวไว้ในกระบอกก่อนจะยิงออกมา  จากเรือนร่างของหญิงสาวอายุ 14  กลายเป็น....

ร่างของเด็กอายุ 5-8 ขวบ แก้มนวลกลมอมชมพู  โบผูกเส้นเล็กสีแดงมัดอยู่ตรงผมหางม้า  ผมไม่สั้นหรือยาวมาก  ดวงตาที่ล่องลอย พร้อมกับชุดธรรมดา ที่มองก็รู้วานั้นมัน ชุดของเด็กผู้ชาย’ 

 

 

“หว๋าาาาาาา!!~~  มิซากิ...ขอโทษด้วยน่ะ”

 

           อี้ผิงกล่าวก่อนจะคว้าตัวแรมโบ้แล้วหายไปภายในพริบตา....

 


“ว้าวววว!!!~~  น่ารักจัง!!!  หนูมาจากไหนหรอจ๊ะ...”

 

“อึ๋ย.....เด็กอีกแล้วหรอเนี้ย!!!

 

            ฮานะเบ้ปากตัวเอง  ดูเหมือนจะไม่รู้ว่า เด็กผู้หญิงที่อยู่ต่อหน้า คือ เพื่อนของเธอเอง..


“พี่สาว.....เป็นใครหรอค่ะ??” 

 

          เด็กสาวเอียงคอถามด้วยสายตาที่อ้อนวอน

 

“ว๊ายยยยยย!!!...นารักจังเลย....พี่ชื่อ ซาซางาวะ  เคียวโกะ  แล้วนั้น...คุโรคาวะ  ฮานะ จ๊ะ  แล้ว...!!! เอ๋...มิซากิ...หายไปไหนน่ะ..”

 

“หนู ชื่อ-------”

 

 

 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 


 

         เสียงออดดังขึ้นในรอบยามบ่าย  ซึ่งยามบ่ายนี้สำคัญต่อมิซากินัก เพราะเธอต้องขอย้ายชมรม...

 

“ตายแล้ว....ต้องเข้าชมรมด้วยสิ...”

 

“งั้นก็เอาไปฝากใครสักคนสิ..”

 

          ฮานะเก็บข้าวกล่องตัวเองพร้อมพูดไปด้วย


“จริงสิ...งั้น..หนู..เอ๊ะ!!

 

         เคียวโกะยิ้มใหญ่ก่อนจะหันมามองหญิงสาวอีกที   เธอหายไปแล้ว

 

“เคียวโกะ...ไปได้แล้ว..”

 

“จ...จ๊ะ”

 

 

 

 

 



ทางเดิน 13:51 น.

 

 

‘Hibari talking’

 

 

“หืม!??

 

          ผมเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ผมสีดำ มีเด็กที่ต่ำกว่าประถมเข้ามาในโรงเรียนผม ก็แปลกแล้ว แต่ที่ผมแปลกที่สุดคือ ...

 

 

เธอกำลังด้อมๆมองๆห้องน้ำชาย

 

“นี่...คุณน่ะ!!

 

“อ่ะ!!

 

          เธอหันมาหาผม ก่อนจะมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

“โอ้วววววว~~ 

 

       ????????????

 

 

“เป็ด!!!

 

 

         (メ゚皿゚>>> หน้าของฮิบาริที่ไม่รู้ว่าช๊อกหรือโมโห

 

“นี่!!ยัยเด็กโง่ ผมจะบอกอะไรให้น่ะ ผม---”

 

            ผมจับ(กด)หัวเธอก่อนที่เธอจะมาเขย่าขากางเกงผม 

 

“ห้องน้ำ...”

 

            ?????????!!!

 

“ฉี่...”

 

            เด็กนี้ปวดฉี่เองเรอะ...ถึงว่ามาด้อมๆมองๆห้องน้ำชาย

 

“อยู่ประตูสุดมุมตึก..”

 

            ผมพูดพร้อมชี้ทาง

 

“กลัว....”

 

              ????

 

“ไปส่ง

 

“ไม่!!

 

             ผมปฏิเสธอย่างไม่แยแส

 

“นร้าาาาาาาา~~  ”

 

“ไม่”

 

“ไปส่งงงงงงงงงงง”

 

“ก็ไม่ไงล่ะ!!!

 

              ทันทีที่ผมสะดุดเข้ากับดวงตาของเธอ  ดวงตากลมโต  สีดำที่มองไปเท่าไหร่  เหมือนอยู่ในค่ำคืนที่มีแต่ดวงดาวและดวงจันทร์

 

“ได้...แต่เธอต้องไป...หลังจากที่ส่งเข้าห้องน้ำ”

 

“งือออ~~

 

             ผมเดินนำเธอ ดูเหมือนผมจะเคยเห็นเธอที่ไหนซักที่

 

“เอ้า!!...ห้องน้ำ...ผมไปล่ะ”

 

              ผมเดินออกจากตัวเธอไม่กี่ก้าว พร้อมกับคิดทบทวน  เธอเป็นใครน่ะ...จะว่าไปตอนเช้าผมยังไม่เห็น  ซาชิ---

 

            !!!!!!!!!!!!!!!!!

 

            เด็กคนนั้น??

.

.

.

.

.

.

.

 

ซ่าาาาาาา

 

 

“พี่บอกให้หนูไปไม่ใช้เหรอค่ะ”

 

“....................”

 

“ทำไมถึงมาอยู่รอหนูล่ะ.....อ...อ่ะ”

 

            ผมมองก่อนจะรีบอุ้มเธอตัวไปในห้องของผม

 

 

 

 

ห้องกรรมการคุมกฎ

 

            ล๊อกประตูเรียบร้อย

 

           ผมวางตัวเธอลงบนโซฟา ก่อนที่จะไปขนงานมาทำที่โซฟา  นี้อาจจะเป็นครั้งแรกด้วยซ้ำที่ผมขนงานมาทำบนโซฟาเพื่อคุยกับใครซักคน

 

“มีอะไรจะอธิบายไหม....ซาชิโย”

 

!!!!!!!!

 

“ตกใจล่ะสิ..”

 

พี่เป็ด รู้ชื่อหนูด้วยหรอ??

 

“รู้จากไหนไม่สำคัญหรอก...แล้วเรียกว่าพี่เป็ดซักที!!มันน่ารำคาญ”

 

“........................”

 

“เรียก เคียวยะ...”

 

“พี่เป็ด!!...โอ้ยย!!

 

               ทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ผมหยิกแก้มเธอเบาๆ  ผิวนุ่มกว่าเดิมที่เคยจับแฮะ...

 

“โอ้ยยยย....เคียว...ยะ......เจ็บ..ค่ะ”

 

“ว้าว....เรียกแบบนั้นแหละ....ถ้าผมได้ยินคำนั้นออกมาจาปาก ผมจะขย้ำคุณแบบไม่เหลือซาก”

 

“โอ้ๆๆๆๆ...คิกก..”

 

                 ????????????

 

“ขำอะไรของคุณ”

 

“พี่ชายเหมือนเพื่อนของหนูเลย.....ทั้งชื่อทั้งท่าทาง”

 

               เพื่อน......คงจะเป็นผมล่ะมั้ง??  แต่ผมนับเธอเป็นเพื่อนด้วยเหรอ

 

“เพื่อนของหนู....ฮิบาริ เคียวยะ..”

 

                กะแล้วเชียว

 

“แล้ว...เขาดูเป็นไง..”

 

“เคียวยะคุงน่ะหรอ....อืม....เป็นคนที่น่าโมโหเอาเรื่อง...เคร่งขรึม..ไม่ค่อยพูด..อยู่คนเดียว...อีกอย่าง  เขาหน้าบึ้งเหมือนเป็ดอยู่ตลอดเวลา"

 

                ยัยบ้า...ลับหลังเธอเผาตัวผมถึงขนาดนี้เลยเหรอ??

 

“แต่เขาเป็นคนอบอุ่น...แล้ว...ไม่รู้สิค่ะ...เขาเป็นคนพิเศษสำหรับหนูเลยล่ะมั้ง....”

 

“.......”

 

“หนูคิดถึงเขาจัง...ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง...มีเพื่อนกี่คน...ถูกรุมทำร้ายหรือเปล่า...มีใครเกลียดขี้หน้าไหม...???

 

“......................”

 

“หนูคิดถึงเขา”

 

“หึ....”

 

“..................”

 

“ผมว่าเขาอาจจะกำลังนึกถึงคุณอยู่ตลอดเลยก็ได้ล่ะมั้ง??

 

“ถ้าหนูเจอเขา...หนูจะท้าดวลเดี่ยว  สู้กับเขาแล้วกอดให้หายคิดถึงเลย”

 

                หึ...เธอนี่มัน....ถ้าเธอกลับเป็นเหมือนเดิม...ผมจะสนองความต้องการให้เอง

 

“แต่ที่อิตาลี..หนูก็เจอเพื่อนคนหนึ่งเขาฉลาดมากเลยล่ะ...ชื่อว่า..”

 

“เบียคุรัน”

 

         เบียคุรัน???...ชื่อผู้ชายเหรอ...แต่ช่างเถอะ..

 

“พี่เคียวยะ”

 

“อะไร??

 

               เธอชูกระดาษที่ทบกันจนใหญ่ก่อนที่จะคลี่ออกมา

 

 

“รูปเป็ดล่ะ!!

 

“โอ้ยยยยยยยยย!!”

 

 

          ยัยเด็กบ้าผมทุบหัวเธอไปที่หนึ่ง  ดูเหมือนเธอจะแสดงเวอร์จนออกนอกหน้า..  ไม่รู้ว่าไปตัดกระดาษตอนไหน...จะว่าไปก็ตัดสวยน่ะ...เก็บไว้สักหน่อยก็แล้วกัน

 

“อืมมมม!!!!!!!!

 

“อะไร..”

 

             เธอจ้องผมตาเขม็ง  แต่ดูแล้ว...เหมือนผมจะหลงเธอเข้าเต็มๆ///_///

 

“ใจร้าย!!

 

“งั้นเหรอ..”

 

“ชิ!!

 

            เธอสะบัดหน้าไปมา....ทำท่าเป็นเด็กสมตัว  ผมไม่แน่ใจว่าผม...ยิ้มอยู่หรือเปล่า  พอมองเธอตอนเด็กแล้วเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง...จริงสิ!!

 

 

             ผมเดินไปหยิบหูฟังบนโต๊ะแล้วกลับมานั่งที่เดิม..

 

“มานี่สิ..”

 

“เอ๋??…อ่ะ??”

 

             ผมอุ้มเธอมานั่งบนตักตัวเองก่อนจะใส่หูฟังข้างหนึ่งให้เธอ 

 

“งืมมมม...เอาหนูมานั่งตักแล้วทำงานไปฟังเพลงไป...ไม่ลำบากเหรอค่ะ???..

 

“ช่างเถอะฟังเพลงไปเงียบก็พอ...”

 

“งืม......”

 

 

 

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

 

            หน้าตาตอนหลับไม่ว่าตอนโตหรือว่าเป็นเด็กก็ ไร้เดียงสาเหมือนเดิมนั้นแหละ

 

ตู้มมมมมมมมมม!!!!!!!!!!

(ระเบิดต่อหน้าตา)

 

 

              ระเบิดต่อหน้า.....จากตอนเด็กกลายมาเป็นตอนโต...ผมสัมผัสถึงผิวที่นุ่มอ่อนโยน พร้อมทั้งน้ำหนักตัวที่มากกว่าเมื่อกี้  อ้อมแขนรับรู้ถึงอุณหภูมิในร่างกาย หุ่นกะทันรัดมีทั้งความโค้งเว้า

 

              ผิวขาวนวล แก้มอมชมพู  ริมฝีปากชุ่มช่ำ  กลิ่นตัวมีทั้ง ช๊อกโกแลต และ มาชเมลโล่ปนกันไป  ชุดนักเรียนที่รู้จักดี....ตอนนี้เธอ...กำลังหลับในอ้อมแขนผม

 

              มันจะไม่ยั่วผมเลยถ้าคอเธอ...ไม่อยู่ตรงปากผมพอดี!!

 

 

“เขาเป็นคนพิเศษสำหรับหนูเลยล่ะมั้ง..”

             

“ถ้าหนูเจอเขา...หนูจะท้าดวลเดี่ยว  สู้กับเขาแล้วกอดให้หายคิดถึงเลย”

 

“พี่เคียวยะ”

 

“หนูคิดถึงเขา”

 

 

“ผมก็คิดถึงคุณเสมอมา”  

                 

 

                 ลมหายใจแรงที่สัมผัสแบบนี้


                 ผมจูบตามลำคอเนียนของเธอ...และจบตรงริมฝีปาก....


                  พยายามไม่สอดลิ้น เพราะกลัวเธอจะตื่น จำใจต้องจูบแบบจืดชืด  กลิ่นที่เย้ายวน  ร่างกายที่เรียกโหยหา...

 

 

เราเคยจากกันไปครั้งหนึ่ง...ขอให้อย่ามีครั้งที่สอง...

.

.

.

.

.

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่ผมถึงอยากอยู่กับเธอน่ะ

 

 

 

อยากจะรักและคิดถึงเธอ

 

 

 

 

ปล.จากไรท์

 

ตอนนี้....คุกแน่ๆ


เปิดเทอมกันแล้วนร้าาาาา

 

มีเรื่องให้ปวดหัวเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

 

แต่อย่าลืมมาเที่ยวหาฟิคเรื่องนี้ด้วยจาร้าาาา

 

อย่าลืม

 

กด Fav. และ Comment เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยจ้า

 

 

 

 

 


To be continue>>>>>>


Free Cursors
B
E
R
L
I
N
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #199 seprpom2229 (@seprpom2229) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:51
    ฟินนนนนน~
    #199
    0
  2. #146 AnimeLoverClab (@AnimeLoverClab) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 18:22
    ความฟินระดับ5/10 ถ้าจูบแบบดูดดื่มจะฟินกว่านี้#โอ้ย! ช่วยด้วยยยยยยย (มีคนวิ่งไล่ตาม)
    #146
    1
    • #146-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 44)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 02:47
      อือหืออออ 0^0 มีการแอบหลบซ่อนจูบแบบอ่อนช้อยยย เพราะหวงว่า นางเอกจะไม่ได้พักผ่อน ถถถถถ
      ท่านฮิช่าง...อ๊ากกกกก///โดนทั้งเคียวและทอนฟายำตาย

      สนุกไหมเอ่ยยย คอมเมนท์ติดตามให้กำลังใจ...ขอบคุณจ้าววว อ่านให้สนุกจ้าาา^0^
      #146-1
  3. #141 Skaura (@Skaura) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 09:47
    มาต่ออีกนะค่ะ
    #141
    1
    • #141-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 44)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 02:36
      ได้เลยยยจ้าาา พยายามจะหาเวลามาต่อให้ไวที่สุดล่ะ555+ จะพยายามจ้าาาา

      ขอบคุณคร้าาาาที่ติดตามอ่านคอมเมนท์ฟิคเรื่องนี้คร้าาา
      #141-1
  4. #140 VIMX (@hsjfc) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 06:45
    น่ารักกกก
    #140
    1
    • #140-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 44)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 02:34
      มีความโลลิ และโลลิค่อนปนกันไปตามๆกัน...คุกๆๆๆ

      ขอบใจจร้าาาที่คอมเมนท์ติดตามให้กำลังใจนร้าาา+0+
      #140-1
  5. #139 Yumi Luga (@yumiluga3584) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 06:36
    ติดคุกนะเจ้าคะ
    #139
    1
    • #139-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 44)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 02:32
      คุกๆๆๆๆๆๆ จับท่านฮิเข้าคุก ข้อหาพกโลลิไปทั่ว แฮะๆๆๆ>>ทำหน้าหลอน

      ติดตามคอมเมนท์ฟิคเรื่องนี้ แต้งกิ้วจร้าาา
      #139-1