(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 39 : สู่ มาเฟียแลนด์ กับ แผนเผด็จการของฮิบาริ (R)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    7 ต.ค. 60

‘Misaki talking’

 

จะให้ฮิบาริรู้ไม่ได้..

 

ไม่อยากให้ใครเข้ามาเกี่ยวข้องเลย

 

ไม่อยากให้ใครบาดเจ็บ

 

ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกะทันหัน

 

ถ้าเกิดมีใครสักคนรู้เข้า

 

คนที่อยู่รอบข้างฉันและครอบครัว  รวมถึงวองโกเล่รุ่นที่10

 

คงอยู่ไม่สุขแน่!!!

 

‘End misaki talking’

 

‘Hibari talking’

 

ผมมองแผ่นหลังอ่อนบางของเธอ

 

ยานี้ผมแอบไปหยิบหลังจากที่เรือเทียบท่าไม่นาน...

 

ทำไมน่ะ.....

 

 

 

 

ทำไมเธอถึงต้องโกหกตัวเองอยู่เรื่อย!!’

 

‘End hibari talking’

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

‘Hibari talking’

“เฮ้!! เจ้าสัตว์กินพืช..”

“............................”

 

นี้เธอกล้าดียังไงถึงเมินผม!!

ผมรีบเดินตีคู่ก่อนจะมองคนข้างกาย

 

เหม่อลอยอยู่งั้นเหรอ...ขมวดคิ้วอีกต่างหาก

 

ผมค่อยๆยื่นมือไปแตะที่ระหว่างคิ้วที่ขมวดกันจนคิดว่ามันจะผูกเข้าด้วยกันได้.....

 

“อ่ะ!!!...”

 

“..........................”

 

“มีอะไรงั้นเหรอ???

 

เธอยิ้มอ่อนถาม

 

“ผมอยากเข้าห้องน้ำ...”

 

-____-...แล้วบอกฉันทำไมย่ะ!!

 

“ไปด้วยกันหน่อย..”

 

“หา!!!!!

 

ผมไม่พูดเปล่าก่อนจะเดินจูงมือเธอนำไป

 

ผมไม่สนไอ้เกมยิงปืนงี่เง่านั้นหรอก....

 

เธอคงต้องคิดมากเรื่องที่ผมถามเธอไปเมื่อกี้สิน่ะ....

ข้อมูลไม่พอ...

 

แค่ยาอย่างเดียวไม่พอที่จะให้เธอพูดความจริงออกมา...

 

ผมเหลือบตาไปมองชุดที่เธอใส่

เสื้อยืดตัวยาวสีฟ้า กับ กางเกงยีนขาสั้นสีดำ

 

ไม่ผิดแน่...

ผมหันหน้ากลับมาคิดอีกครั้ง...

 

เธอต้องแยกกระเป๋าสตางค์ กับ กุญแจห้องไว้คนละกระเป๋า 

 

ที่คิดได้เธอน่าจะเอาของทั้งสองไว้กระเป๋าตรงบั้นท้าย.....

 

“เอ่อ..ฮิบาริ..”

 

????

 

“ถึงห้องน้ำแล้วน่ะ..”

 

“....................”

 

ผมไม่พูดอะไรก่อนจะเดินเข้าไปพร้อมโชว์บัตร VIP ก่อนที่พนักงานจะนำทางไป

 

“นี้นายคิดยังไงถึงมาเข้าห้องน้ำร้านอาหารร้านเดิม...??

 

“อยากมา...”

 

เพราะร้านนี้ใกล้เรือที่สุด....ถ้าได้กุญแจห้องเธอเมื่อไหร่ ต้องรีบออกจากตัวเธอแล้วค่อยเอามันกลับมาคืน

 

“เชิญทางนี้เลยค่ะ..”

 

พนักงานเปิดประตูห้องน้ำก่อนจะปิดลง

 

“โอ้~~ ไม่คิดว่าจะมีห้องน้ำ VIP เป็นการส่วนตัว โครตกว้างงง”

 

= = ทำตัวยังกับไม่เคยเข้าห้องน้ำ...

 

“แล้วนี้ห้องน้ำ ชาย หรือ หญิง เนี้ย~~

 

“รอผมอยู่ตรงนี้..”

 

ปังงงงงงง!!!

 

ผมต้องแกล้งเข้าห้องน้ำสัก 1-3 นาที ไม่ให้เธอสงสัย

 

 

 

 

 

 

“..เสร็จแล้วเหรอ??

ถามบ๊องๆ ไม่เสร็จละมั้ง!!!

 

“พื้นกระเบื้องที่นี้ไม่เปียกเลยสักนิด...แทบจะนอนกลิ้งได้ด้วยซ้ำ...”

 

“คุณ....”

 

“อะไรเห---...ว๊ายยย!!!!

 

 

 

 

ตึง!!!

 

 

 

 

 

ผมรวบมือของเธอทั้งสอง ก่อนจะดันเธอติดกำแพง

 

“เอ่อ....ฮ...ฮิบาริฉันว่าว่าเรา....ค่อยๆคุยกันก็ได้น่ะ”

 

เธอพูดเสียงสั่นคลอน......กับขาของเธอดูเหมือนจะเริ่มทรงตัวไม่ได้

 

ร่างกายของเธอเกร็งอัตโนมัต....คงเพราะ....

 

 

นี้อาจเป็นจุดอ่อนของเธอก็ได้??

 

 

ตัวของเธอเริ่มร้อนผ่าว...

 

แฮก~~  แฮก~~

 

เสียงหายใจของเธอและผมประสานเสียงกัน..

 

หน้าของผมเริ่มคลอเคลียบริเวรลำคอของเธอ....

 

จังหวะนี้หล่ะ.....

 

ผมปล่อยมือข้างที่รวบมือซ้ายของเธอ  ดูเหมือนว่า ยัยนี้จะขยับตัวไม่ได้.....

 

ขา ข้างหนึ่งของผม ขยับไปกั้นระหว่างขาซ้ายละขวาที่กำลังสั่นอ่อนไหว

 

มือของผมไล่เลี่ยไปตามกระเป๋ากางเกงของเธอ

 

เจอแล้ว!!

 

ผมค่อยๆดึงกุญแจออกมา

 

“ฮ...ฮิบาริ..”

 

เธอพูดด้วยสีห้นาที่แดงแจ๋....

 

น่ารักชะมัด..

 

จมูกและริมฝีปากของผมไล่ตามลำคอของเธอ...

 

กลิ่นหอมช๊อกโกแลต

 

อยากหยุดค้างไว้ตรงนี้นานๆ...

 

อยากได้กลิ่นนี้ตลอด

 

เวลาช่างผ่านไปไวเหลือเกิน...

 

“ช...ช่วย...หยุดที...”

 

!!!!!

 

“.....................”

 

เธอค่อยๆไถลตัวลงไปนั่งกับพื้นแล้วก้มหน้างุด

 

“....................”

 

เงียบสงัด

 

ฮึก........

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาจากปากเธอเล็กน้อย..

 

ผมคุกเข่าลงตรงหน้าให้ตัวเท่ากับเธอ..

 

“ยอมแพ้แล้ว..”

??????????

 

“เรื่องต่อสู้ทั้งหมดฉันถือว่านายชนะหมด....”

“............”

 

ผมเชยคางเธอออกมา..

 

น้ำตายังคลออยู่ที่เบ้า...แต่ไม่ไหลออกมา

 

“อย่าทำตัวเหมือนคนอ่อนแอจะได้ไหม...”

 

ผมพูดก่อนจะดึงเธอเข้าไปกอด..

 

!!!!!!!!!!

...................................

 

“เพราะอ่อนแอ...จึงทำให้ศัตรูเห็นน้ำตา...เพียงแค่ต้องการคำปราณี...แต่คุณนะ..”

 

???????

 

“น้ำตาคุณยังคลออยู่ที่เบ้าตา....อย่าปล่อยให้น้ำตาของคุณมันไหลออกมาเถอะ...”

 

ผมถอดอ้อมกอดก่อนจะเช็ดน้ำตาเธอ  ถึงแม้มันจะยังคลออยู่ที่เดิมก็ตา..

 

เธอจ้องตาผมเขม็ง...

 

สายตาของเด็กไร้เดียงสา.......

 

 

น่ารักชะมัด...

 

“ไม่ยักรู้แฮะ...”

 

???

 

“ว่าฮิบาริจะมีส่วนที่ อ่อนโยน กับเค้าคนอื่นบ้าง...”

 

!!!!!???

 

“เช็ดน้ำตาคนเดียวเถอะ...!!!

 

ผมพูดเสียงแข็งก่อนจะเดินทิ้งเธอออกมา

 

“เฮ้ยยยย!!เดี๋ยวววว!!!

 

 

 

 

 

ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแหละ...

 

ผมรีบเดินเข้าไปในเรือก่อนจะไขกุญแจเข้าห้องเธอไป...

 

มือของผมแนบกับแก้มปิดหน้าตัวเอง

 

 

เกือบไปแล้ว.....

 

เกือบหลุดหน้าแดงไปแล้ว....

 

ถ้าขืนเธอยังพูดแบบนี้...

 

เดี๋ยวผมจะขย้ำซะให้เละคาเตียงซะหรอก..

 

 

‘End hibari talking’

 

 

 

 

 

 

‘Misaki talking’

 

 

“เฮ้อออออออออ....”

 

“เป็นอะไรไปเหรอ...มิซากิจัง”

 

ยามาโมโตะถามทันทีที่ฉันถอนหายใจ...

 

“เปล่า..”

 

“แล้ว....ว่าแต่ทำไมเจ้าหัวปลาหมึกถึงเอาตัวไปสิงกับกระจกรถไฟหล่ะ...”

 

“คงคิดถึงสึนะล่ะมั้ง...555+”

 

=  =

 

ใช่......ตอนนี้ฉันอยู่บนรถไฟไปหลังเกาะมาเฟียแลนด์  ตอนแรกกะว่าจะ

ไปดูว่าสึนะทำอะไร....ดันเจอ2คนนี้เข้า เลยมาด้วยกันซะเลย....

 

 

ทั้งรถไฟมีกันแค่ 3 คนอ่ะน่ะ

 

 

ส่วนฮิบาริ...

 

ฉันรู้น่ะว่าเจ้านั้นเอากุญแจห้องฉันไป...

 

มนุษย์นะ...หลีกเลี่ยงความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้หรอก......แม้แต่ฉัน

เอง......

 

 

ถึงจะเข้าไปค้นให้ตาย....

 

ก็ไม่เจอหลักฐานอะไรหรอก...

 

เพราะหลักฐานจริงๆ

 

 

มันเป็น นามธรรม*ไงหละ


แล้วอีกเรื่องที่ฉันสงสัย


หน้าแปลก??


คนอย่างฮิบาริ..


ไม่เคยสุมหัว หรือ พูดสุงสิงกับใคร


สันโดษ..


แต่ทำไมถึง


ชอบมาอยู่กับฉันนักนะ..

 

 





หลังเกาะมาเฟียแลนด์

 

“รุ่นที่10คร้าบบบบบบบ”

 

“โย้ววว สึนะ..”

 

“หวัดดีจ๊ะ...สึนะ”

 

ทักทายกันเป็นต้มๆทอดๆ ก่อนที่ฉันจะไปสะดุดตากับใครสักคน

 

อัลโกบาเลโน่จุกนมสีฟ้า

 

“โคโรเนโร่!!

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ โคโรเนโร่

 

“หา.!!! ทั้งสองคนรู้จักกันเหรอ?” (สภาพยับเยิน)

 

สึนะถามหน้าตาตกใจ

 

“ใช้แล้วเว้ยเฮ้ย!!

 

“เค้ารู้จักกันตั้งนานแล้ว....เจ้าสึนะจอมห่วย”

 

รีบอร์นเองก็เสริมความตอกย้ำให้สึนะเหมือนกัน..

 

 

หวอออออออออ  (สกิลเสียงไซเรน)

 

ตู้มมมม!!!!!!!!!!

 

เสียงระเบิดไม่ใกล้ไม่ไกล.....

 

คัลคัสซ่าแฟมิลี

 

 

คัลคัสซ่าแฟมิลี???

 

ฉันทวนคำพูดของรีบอร์นก่อนจุกนมของโคโรเนโร่และรีบอร์นจะเปล่งแสง

 

แสดงว่ามีอัลโกบาเลโนอีกคนหนึ่ง...

 

ไม่คิดเปล่าพวกเราก็รีบไปยังหน้าเกาะทันที...

 

 

 

หน้าเกาะมาเฟียแลนด์

 

ตึงงงง!!

 

ไม่ทันได้ต่อสู้อะไร อยู่ๆปลาหมึกยักษ์สีแดงก็โผล่ออกมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย....

 

แค่ปลาหมึกยักษ์นี้....ฉันก็รู้ว่าใครเป็นเจ้าของมัน..

 

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนี้หนา สกัล”


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

“รุ่นพี่รีบอร์น!!

 

ทั้งสองพูดคุยกันสักพักก่อนที่ สกัล อัลโกบาเลโน่จุกนมสีม่วง

 

ก่อนที่จะโจมตีใส่กัน  และ รีบอร์นชนะโดยปริยาย

 

เรือของคัลคัสซ่าแฟมิลี่ถูกโครโรเนโร่จัดการระเบิดหมด....

 

สกัลหนีไปตั้งหลัก.....

 

แต่ฉันว่า....

สกัลเองก็ไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรสักเท่าไหร่อย่างที่คนเขาเล่ากันน่ะ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

“เย้!!!! ถึงเวลาเล่นน้ำสักที”

 

เสียงประสานของ สึนะ โกคุเดระ และยามาโมโตะดังกึกก้อง ไปทั่วแต่...

 

“ทั้งสามคน ได้เวลากลับแล้วจ๊ะ..”

 

 

เพล้ง!!!!!!!

 

หม้าม้าเรียกทั้งสามคนก่อนที่พวกนั้นจะแสดงสีหน้าผิดหวังกันไปตามๆกัน

 

 

โหยหาความรักความเมตตา (เสียงมาแต่ไกล)

 

ฉันได้แต่แอบอมยิ้มนิดหน่อยก่อนจะเดินไปยังเรือสำราญ

 

 

มือของฉันไหลไปแตะกระเป๋ากางเกงด้านหลัง...

 

กะแล้วเชียว...

 

 

เขาแอบเอากุญแจมาใส่ไว้ในกระเป๋าฉัน.....ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ

 

เห็นเตียงปุ๊บเป็นต้องกระโจนเข้าไปกลิ้งๆ

 

ได้ยินว่าหลังทริปนี้ จะมีเทศกาลฤดูร้อนประจำเมืองนามิโมริสินะ.....

 

ปิดเทอมนี้.......ก็ไม่เลวเหมือนกันน่ะ

 

‘End misaki talking’

 

 

 

 

ด้านฮิบาริ

 

ตึง!!!!!

 

คิดแล้วแค้น ฮิบาริ ใช้มือตัวเองทุบโต๊ะ

 

“เล่นไว้แสบเชียวน่ะ...ยัยสัตว์กินพืช!!!!

 

 

 

“ฆ่าทิ้งซะเลยดีไหม???”...........

 

 

 

 

 

 

 

 

นามธรรม*= สิ่งที่ไม่มีรูป คือ รู้ไม่ได้ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย แต่รู้ได้ทางใจ.

 

 

 

หลังฉาก

 

ฮิบาริ : ทำไม?? ผมถึงได้มีแต่บทโรคจิตล่ะ..../กอดอกคุย

 

ไรท์ : เอ่อออ.......... = =

 

ฮิบาริ : ...........................

 

ไรท์ : แล้วไม่ชอบรึไง/ทำหน้าทะเล้น

 

ฮิบาริ : !!!!!!!!!

 

ไรท์ : มีเลิฟซีนกับมิซากิด้วยน่ะ

 

ฮิบาริ : ชอบ!!!

 

มิซากิ : อะไรของพวกแกเนี้ยยยยย



To be  continue>>>>>>



Free Cursors
B
E
R
L
I
N
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #145 AnimeLoverClab (@AnimeLoverClab) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 18:03
    ขย้ำคาเตียง อร้ายยย#>///<
    #145
    0
  2. #125 NedNai_TV (@NedNai_TV) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 22:03
    อยากให้ทำเรื่องนี้ต่อไปเรื่อยๆ สู้ๆนะค่ะ
    #125
    1
    • #125-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 39)
      4 ตุลาคม 2560 / 23:24
      T^T โอ้..ช่างซาบซึ้ง...ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้ไรท์ได้ทำฟิคเรื่องนี้ต่อไปน่ะค่ะ....หวังว่ายังคงความสนุกไว้น้าาาา

      ขอบใจจร้าาาาที่ติดตามให้กำลังใจคอมเมนท์ และไม่ลืมฟิคเรื่องนี้จ้าาาา=3=
      #125-1