(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 34 : special part 5 (end) จุดเริ่มต้นของดวงดาว คนรักของเธอ คือ??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    20 ส.ค. 60


ลอเรนนนนนเลโอ เด็กที่ฉันเจอในวันนี้ วิ่งเข้ามากอดฉันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพูด

ต่อไปนี้ ผมขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะครับ...

.

.

.

.

“ชิ!!!” อลาวดี้กอดอก จิปากเล็กน้อยอย่างแผ่วเบาดูเหมือนเขาจะไม่พอใจอะไรสักอย่าง??

“เฮ้...เด็กน้อยดูเหมือนว่านายจะร่าเริงขึ้นน่ะ..” ลอเรนยิ้มอ่อนพลันย่อตัวลงเล็กน้อยให้ส่วนสูงของตัวเองเท่ากับเด็กหนุ่ม

“ฉันนะ...ทำตามที่เธอบอกทุกอย่างเลยน่ะ...” เลโอตอบอย่างเขินอาย

“จริงเหรอ??เก่งจังเลยน่ะ...อ่ะ...จริงด้วย..” ลอเรนลูบหัวเลโออย่างแผ่วเบาก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง..

“นี้..อลาว---” เธอหันหน้าไปหาเจ้าของชื่อแต่กลับพบว่า อลาวดี้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว...

 

“หายไปไหนของเค้าน่ะ...นี้..เวนดี้..ช่วยเก็บสัมภาระพวกนี้ทีน่ะ ขอบใจมากจ๊ะ..” ลอเรนบอกเมดสาวคนสนิทที่อยู่ข้างกาย ก่อนจะจูงมือเลโอไป...

“ลอเรน...จะพาฉันไปไหน???” เลโอถามอย่างใสซื่อ

“ฉันอยากแนะนำนายกับอีกคนที่จะมาอยู่ที่นี้นะ...”

“หืม............”

 

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นฉับพลัน..

 

“เฮ้...อลาวดี้ ช่วยเปิดประตูหน่อยได้ไหม?” ลอเรนยืนพูดอยู่หน้าห้องของเขาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องเธอ....

 

ไม่นานเกินรอ อลาวดี้ค่อยๆเปิดประตูห้องของเขา

 

“ขอบคุณที่เปิดประตูให้...เด็กคนนี้ชื่อ---- เฮ้!!!เดี๋ยวก่อนสิ...”

อลาวดี้พยายามที่จะปิดประตูแต่...ลอเรนเองก็พยายามดันประตูให้เปิดจนกระทั่ง

ปังงงงงงง!!!....

 

“อุ๊บสสสสสสสส ขอโทษ” ลอเรนอุทาน พลางมองประตูห้องที่หักไปครึ่งบาน.....

 

“มีอะไร”อลาวดี้เอ่ยเสียงเรียบ

 

‘Lorenzo talking’

“มีอะไร”

ซวยละสิ.....อลาวดี้โกรธฉันหรือเปล่าน่ะToT  บ้าเอ่ยยยยยย ทำไมฉันมันถึงได้ซุ่มซ่ามขนาดนี้น่ะ...

“อ...เอ่อ....อลาวดี้ ข..ขอโทษน่ะ ฉันจะหาห้องใหม่ให้น่ะ แล้วก็---”

“ไม่ต้อง....”

อลาวดี้พูดขัดฉันทันที...

“ฉันจะนอนกับเธอ...” หมอนั้นเดินตรงไปที่ห้องของฉันทันที แถมดันรู้รหัสและแสกนหน้าดันผ่านเฉยเลย!!!

 

“ด....เดี๋ยวสิ...อลาวดี้..”  ฉันตามอลาวดี้เข้าไปในห้องของตัวเอง

“อะไร”  หมอนั้นพูดออกมาหน้าตาเฉย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแถมยังนั่งเก้าอี้ทำงานฉันอีก....

“นี้มันห้องนอนฉัน..”

“แล้วไง.....” แค่คำพูดนี้ฉันอยากจะเชือดหมอนั้นชะมัด ถ้าไม่ติดว่ามีเด็กอยู่ข้างๆฉันน่ะ...

ดูเหมือนสายตาเลโอคงจะกังวลเรื่องของฉันอยู่สิน่ะ..

“ฉันเป็นผู้หญิง.....นาย...นายเป็นผู้ชาย”

“เมื่อก่อนเธอก็เคยนอนกอดฉันไม่ใช้เหรอ....” เจ้านี้ชักจะกวนบาทาไปแล้วน่ะ..

“น....นั้นมันเมื่อก่อน.....ไม่ใช้ตอนนี้ซะหน่อย...อีกอย่างตอนนั้นฉันเองก็ไม่รู้เรื่องด้วยว่าไปนอนกอดนายตอนไหน....0/////0”

ปัด โถ่เว้ยยย เจ้าอลาวดี้ ยังเอาเรื่องตอนเด็กมาแฉต่อหน้าเลโอ สีหน้าของเลโอเมื่อกี้ก็ดูตกใจมากซะด้วยสิ..

 

“งั้นเหรอ....หน้าแดงแล้วน่ะ..”

“อ่ะ!!!!!” ฉันรีบเอามือปิดแก้มตัวเองทันที

“หึๆๆๆๆ” อลาวดี้ยิ้มอ่อนก่อนจะหมุนเก้าอี้ไปมา

หน๊อย!!! เจ้านี้ ชักจะฉุนแล้วน่ะ!!!!

“เอ่อ...คุณลอเรนค่ะ มีประชุมด่วน จาก ข้อมูลภายในประเทศค่ะ”

หืม....ประชุมเอาป่านนี้เนี้ยน่ะ....

“อ่า..”  ฉันตอบตกลงด้วยประโยคพื้นๆก่อนจะย่อตัวพูดกับเลโอ

“ตอนนี้ห้องของเธอ ฉันกำลังจัดให้ถ้าง่วงก็นอนเตียงฉันน่ะ..” ฉันพูดพลางยิ้มอ่อน เลโอพยักหน้ารับคำสั่งทันที

ฉันค่อยๆลุกขึ้นและหันไปมองอลาวดี้อีกครั้ง....

“ชิ!!” ฉันจิปากเล็กน้อยและเดินออกไป

 

‘End Lorenzo talking’

 

ตอนนี้ ภายในห้องนอนของลอเรน  มีแค่2หนุ่มที่อายุห่างกันสุดขั้ว

เลโอเอาแต่จ้องอลาวดี้ที่กำลังอ่านแฟ้มเอกสารงานของลอเรน

 

‘Alaude talking’

 

“เฮ้....เจ้าหนู มีอะไรติดหน้าฉันอย่างงั้นเหรอ?” ฉันถามออกไปปนหงุดหงิดนิดหน่อย..

“.............................................”

เด็กคนนั้นหรี่ตาลงก่อนจะเดินไปที่นอนของยัยนั้น..ก่อนจะล้มตัวลงนอนตัวซุกเข้าผ้าห่ม

“นาย....เป็นอะไรกับลอเรน..” อยู่ๆเจ้าเด็กนั้นก็ถามฉันขณะที่นอนหันหลังให้ 

หืม????...เป็นอะไรกับยัยนั้น? คำถามยากน่ะ

“คนรัก....ล่ะมั้ง” ฉันตอบตามที่ฉันคิดไว้

“งั้นเหรอ...” เสียงเจ้าเด็กนั้นง๋อยและเบาลง

“นายรู้จักเกมที่ชื่อว่า พ่อแม่ลูก ไหม”

“อ่า......” เจ้าเด็กนี้จะพูดอะไรกันแน่???

ผมอยากจะขอให้คุณเล่นเป็น พ่อ ของผมได้ไหม??

หืม!!!!!........เล่นเป็น พ่อคน!!!

“ไม่ได้...” ผมตอบเสียงเรียบ

“งั้นเหรอ....ไม่เป็นไร...” เจ้าหนูนั้นพูดเว้นวรรคไว้

ผมกะจะให้ลอเรนเล่นเป็น แม่ ส่วนคนที่จะเล่นเป็นพ่อ ผมจะไปหามาให้เธอเอง....”

“เดี๋ยว!!!” ผมพูดรั้งเจ้าหนูนั้นไว้.....

ถ้าลอเรนเล่นเป็น แม่คน ชักอยากเห็นแล้วสิ  อืม...... ลองดูคงไม่เสียหาย

“ตกลง” ฉันตอบออกไป

“จ....จริงเหรอ” เด็กนั้นรีบลุกออกเตียงแล้ววิ่งมาหาฉันทันที

“อย่าถามมาก ฉันตอบไปแล้ว...”

“ข....ขอบคุณครับ” อยู่ๆเจ้าหนูนั้นเข้ามากอดฉันเฉยเลย

“ปล่อย...” ฉันพูดอย่างไร้ปราณีแต่สุดท้าย...

ฮึก  ฮึก ฟืดดดดดดดดดด(เสียงสูดน้ำมูก)

เจ้าหนูนี้ร้องไห้งั้นเหรอ??...

ฉันค่อยๆยกมือลูบหัวเจ้าหนูนั้น

“ข...ขอบคุณครับ..พ่อ”

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เจ้าหนูนี้เรียกฉันว่า พ่อ  หะ....น่าขันสิ้นดี แต่ทำไม....

รู้สึกดีใจยังไงไม่รู้แฮะ

“หึ....หยุดงอแงเหมือนเด็กสักที...”

“ครับ............”

.....................................................................

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzz

 

‘End alaude talking’

 

‘Lorenzo talking’

 

“ฮ้าวววววววววววววว....เหนื่อยชะมัด” ฉันบิดขี้เกียจไปมาก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องของตัวเอง

“หืม?????”...

กลับเจอ เลโอนอนอยู่บนเตียงของฉัน และ อลาวดี้นอนอยู่ตรงเก้าอี้ทำงาน

ฮิ.....ยังกับพ่อลูกแน่ะ...

ฉันเดินไปอุ้มอลาวดี้ก่อนจะวางไว้บนเตียงของฉันเอง ก่อนฉันจะปัดผมที่ปรกหน้าของเขาออก....

 

อ๊อกกกกกกกกกกกกกกกก(*0*)  โดนดาเมจความน่ารักเข้าเต็มๆ

ไม่ได้ๆ ฉันมองเขานานเกินไป

ฉันรีบห่มผ้าให้ทั้งสองคนก่อนจะเดินออกห่าง

 

“เฮ่ออออออ....เกือบตายไปแล้ว” ฉันเดินไปที่โซฟาเล็กก่อนจะล้มตัวลงนอน โชคยังดีที่ยังมีหมอนกับผ้าห่มที่ให้

“ฝันถึงฉันบ้างน่ะทั้งสองคน”

Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

 

………………………………………………………………

………………………………………………………………

 

“งืมมมมม” ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น แต่แปลกๆแฮะ รู้สึกตัวหนักๆยังไงไม่รู้แฮะ .......

หืม...เนื้อผ้าแบบนี้นี้มัน เตียงฉันไม่ใช่หรอ?? หรือว่า!!!

ฉันค่อยๆกรอกลูกตามองไปมา ชัดเลย....

คนข้างซ้าย เด็กน้อยผมน้ำตาล ร่างเล็กหน้าตาหน้ารัก

คนข้างขวา เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน ผมสีเงิน หน้าตาหล่อเหลาเอาการ

แต่ทำไม................

พวกนายมากอดฉันกันทำไมเนี้ยยยยยยยยย!!!!!

 

....................................................................

....................................................................

 

ปราสาทวองโกเล่

 

“ได้คำตอบหรือยัง ลอเรน?” พรีโม่ถามคำถามฉันอย่างจริงจัง

.

.

.

.

“ตกลง ฉันจะเข้าร่วมกับวองโกเล่”

“ทางเราเองก็ ยินดี------”

“แต่..........” ฉันขัดคำขึ้นมาก่อนจะพูดต่อ

“จากนี้ไปพวกคุณต้องปิดบังตัวตนของผู้ที่มีธาตุดาราทุกคนที่เข้าร่วมวองโกเล่ เพื่อความปลอดภัยของรุ่นอื่นๆอีก”

ฉันให้คำขาดต่อวองโกเล่

“ได้แต่ยังไงก็ยินดีต้อนรับ ผู้สืบสายเลือด รุ่นที่1” พรีโม่ยื่นมือขวาพร้อมเชื่อมพันธมิตรกับฉัน

เนื่องจากวันนี้ฉันเป็นส่วนหนึ่งของวองโกเล่ เลยมีแขกจำนวนมากมาเป็นสักขีพยายานให้

 

แต่ว่าน่ะ......

“อลาวดี้อยู่ไหนนะ” ฉันมาพร้อมกับอลาวดี้ ส่วนเลโอยังไม่ตื่นเลยให้อยู่ที่บ้านแทน

 

ฉันเดินตามหาอลาวดี้จนถึงดาดฟ้าของปราสาท

 

“เฮ้....อลาวดี้”

“หืม.....เธอ...มีอะไรอยากจะคุยด้วยพอดี”

.......................................................................

.......................................................................

 

“เรื่องที่นายอยากจะคุย...คืออะไรเหรอ?

“เธอจำเรื่องที่ฉันบอกตอนดินเนอร์ได้ไหม”

“อือ.... ฉันรู้แล้วหล่ะ”0//////0

“.............................”

“ร......รู้มาตลอด”

“...........................”

“ผู้หญิงคนนั้น คือ ฉั---- อื้อออออ”

 

 ริมฝีปากอันเร้าร้อนค่อยๆประทับตรงกับริมฝีปากของฉัน ลิ้นของเขาค่อยๆพันเล่นกับลิ้นของฉัน รสหวานผสมความเร้าร้อนนี้มัน......

จูบของอลาวดี้

 ........

 เขาค่อยๆถอนริมฝีปากออกกิอนจะพูดอะไรออกมาที่ตะกุกตะกัก

“ร....

...รั--

รักน่ะ”

0////////////////////0

“ร...รัก...ม......เหมือนกันจ๊ะ”




fin..

the end special part  




Free Cursors?STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #133 Milk Milk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 15:52
    กำเดาเเตกเพราะรุปสุดท้าย
    #133
    1
    • #133-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      23 ตุลาคม 2560 / 02:04
      ต้องการรับบริจาคเลือดค่ะ...ไรท์เองเลือดใกล้จะหมดตัวแล้วววเพราะรูปนั้น อ้ากกกกก=////=
      กำเดาไหลออกหมดต้ว

      ขอบคุณนร้าาาา ที่คอมเมนท์ติดตามอ่านจร้าาาาา^0^
      #133-1
  2. #126 tangsina (@tangsina) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 15:39
    ฟินค่า แต่งต่อนะค่ะ

    #126
    1
    • #126-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      7 ตุลาคม 2560 / 08:15
      แน่นอนจ้าาาา...ไรท์จะตั้งใจแต่งอย่างสุดฝีมือให้เนื้อเรื่องออกมาเด่นที่สุด

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และยังติดตามคอมเมนท์จ้าาาา^0^

      #126-1
  3. #109 Be_Batt (@Be_Batt) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:05
    อ๊ายยยยยย เขินแทน ต่อไปแต่งงานกันเลย555 (เราเป็นคนรีบร้อน555)
    #109
    1
    • #109-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      6 สิงหาคม 2560 / 02:32
      แหะๆๆๆ ไรท์เองก็เป็นคนรีบร้อนเหมือนกัน เดี๋ยวถ้าว่างจริงๆจะแต่งฉากงานวิวาห์ให้จ้าาา #แอบสปอย
      55555 ใจจร้าที่ติดตาม&คอมเมนท์น้าาาา
      #109-1
  4. #107 praifah16 (@praifah16) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 08:37
    น่ารักกกกกก เขินแทนนนน
    #107
    1
    • #107-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      23 กรกฎาคม 2560 / 23:02
      บรรจุความฟิน และ น่ารักไว้สุดท้าย ท่าไม้ตายของ special part รุ่น400ปีที่แล้ว
      ขอบใจนร้าาาที่คอมเมนท์และยังไม่ลืมฟิคเรื่องนี้คร่าาาา ^0^
      #107-1
  5. #106 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 07:42
    น่ารักมากก ฟินมากกก
    #106
    1
    • #106-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      23 กรกฎาคม 2560 / 22:59
      โอ้ๆๆๆๆๆๆ ไม่ได้อัพมานาน มาทีไรท์ต้องจัดหนัก โฮะๆๆๆ =3=
      thank จ้าาาาา ที่ยังไม่ลืมฟิคเรื่องนี้แล้วคอมเมนท์นร้าาาา
      #106-1
  6. #105 MM-WN (@MM-WN) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 07:41
    โอยยยยยย เขินนนน
    #105
    1
    • #105-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 34)
      23 กรกฎาคม 2560 / 22:57
      อร้ายยยยย^//////^ เขินมาเขินกลับได้ทีขอเขียนให้ฟินจ้าาาาา
      5555555 ขอบคุณนร้าาาา ที่ยังไม่ลืมฟิคเรื่องนี้และคอมเมนท์คร้าาาา=3=
      #105-1