(fic reborn)อุบัติรักนายเย็นชา(Sudden love)

ตอนที่ 20 : 'special part'วันเกิด ฮิบาริ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    20 ส.ค. 60




วันที่5 เดือน พฤษภาคม....

.................
...................................


วันนี้เป็นวันพิเศษ...

'misaki talking'

07:10

"วันนี้วันเกิดของฮิบาริสิน่ะ!?"

ฉันพึมพำขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานหมุนไปมาพลันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูปฏิทิน

"อืม..จัดวันเกิดเซอร์ไพร์เจ้านั้นดีไหมน่ะ??"

ฉันพูดออกมาทำท่าครุ่นคิดมือลูบคางเบาๆ

คงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง??ยิ่งเจ้านั้นเข้ามาคุยกับฉันคนแรกตอนที่เข้าโรงเรียนนามิโมริครั้งแรก..

ฉันคลี่ยิ้มอย่างเจ้าเลห์ก่อนจะลุกพรวดขึ้นอย่างตื่นเต้นแววตาเป็นประกายเชิดฉาย

"อย่างแรกก็เค้กสิน่ะ!!!"

ฉันพูดลั่นห้องนอนตัวเองก่อนจะวิ่ง4x100เข้าห้องครัวไปพร้อมกับล็อกบานประตูเพื่อไม่ให้มีใครมารบกวน

"เปิดระบบป้องกันเสียง"
ฉันเอ็ดตะโลภายในห้องครัวก่อนจะมีเสียงตอบรับจากห้องครัว

"ระบบป้องกันเสียงทำงาน"
เสียงแอนดรอยตอบฉันกลับมา

ทั้งหมดในตัวบ้านไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัยอะไรก็ตาม ฉันคนนี้เป็นคนสร้างขึ้นมาเองแหละถ้าให้เรียกภายในบ้านฉันทั้งหลังคือ..

ระบบดิจิตอล

เพื่อตอบรับความปลอดภัยและสะดวกสบายของคนในบ้านของฉันเอง...
"อืม..ทำเค้กอะไรดีหนอ??"

ฉันถามตัวเองพลางมือจับคางก่อนจะไปหยิบหนังสือทำของหวานออกมาจากชั้นหนังสือทำอาหาร...

"โชคดีที่แม่ไม่อยู่บ้าน..ไม่งั้นคงจะไม่ได้ทำเค้กกันพอดี"

ฉันเคยช่วยทำอาหารอยู่ช่วงหนึ่งจนกระทั่งฉันทำห้องครัวระเบิดแบบไม่ได้ตั้งใจก็เลยถูกสั่งห้ามไม่ให้ทำอาหารโดยไม่ได้รับอนุญาติ

"ไหนมีเค้กอะไรที่ฉันพอจะทำได้บ้างน่ะ!???"

ฉันพึมพำด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนแก้มจะปริออกจากกัน?

เพราะถ้าไม่รวมครั้งที่ทำห้องครัวระเบิดนี้คงเป็นครั้งแรก ฉันเปิดหนังสือดูทีล่ะหน้าจนไปสดุดกับรูปเค้กก้อนหนึ่งที่หน้าสนใจเอามากๆ

"หืม..เค้กช๊อกโกแลต..เจ้าหน้าเป็ดนั้นจะชอบไหมน่ะ!?"

เค้กก้อนสีดำประดับไปด้วยท๊อปปิ๊ง จนฉันตัดสินได้ว่า..


"เอาอันนี้แหละ!!"


ฉันลุกไปเปิดตู้เย็นเพื่อดูว่ามีวัตถุดิบอะไรไหม?หรือว่าขาดเหลืออะไร??

แต่..

ดูเหมือนว่าจะโชคดีแฮะ มีของครบหมดทุกอย่างเหลือแค่วิธีการทำ..



ฉันรีบนำของที่ต้องใช้ขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์พร้อมหมดทุกอย่างร้อมกับเช็คความปลอดภัยของอุปกรณ์ก่อนจะใส่ผ้ากันเปื้อนเตรียมพร้อม

"อืม..ขั้นแรก.."
ฉันอ่านวิธีทำก่อนจะหยิบวัตถุดิบมาผสมกัน....

"จากนั้น..."
ฉันใช้เวลาศึกษาวิธีการทำเค้กอยู่นาน


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"บ้าบอ!!?"

ฉันพึมพำพลางหันไปดูเค้กที่ตัวเราทำมานานหลายชั่วโมง


เค้กก้อนแรก ใส่ส่วนผสมผิด


เค้กก้อนที่สอง แข็งเกินจะเป็นเค้ก


เค้กก้อนที้สาม เผลอทำยาพิษหกใส่0_0


เค้กก้อนปัจจุบัน เสร็จสมบูรณ์แต่ทำตกพื้นซะก่อน...ToT


"เฮ้ออออออออ!!!!!"

ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางลูบหน้าอย่างถอดใจแต่อยู่ๆก็มีเสียงของบุคคลตนหนึ่งเอ่ยขึ้น...


"ตายแล้ววว!!ลูกฉัน!!"

"แม่!!!!!!!"
ฉันตกใจหน้าเหวอ สงสัยคงต้องโดนแม่สั่งห้ามไม่ให้เข้าห้องครัวตลอดชาติ

'ม้าาาาาาายยยยยยยยยยยย!!!!!'เสียงกรีดร้องภายในใจ

"ลูกจะทำไปให้ใครล่ะ...แล้วทำไมถึงพยายามขนาดนี้!!"
แม่ฉันเดินเข้ามาหาฉันพลางเชยคางฉันขึ้น

"แม่!!วันนี้วันเกิดเพื่อนสนิทหนู..หนูก็เลย.."
ฉันหลบสายตาของผู้เป็นแม่ก่อนจะตอบอย่างหมดหวัง

"เพื่อน..ผู้ชายหรือผู้หญิง"
แม่ปล่อยคางของฉันก่อนจะกอดอกพูดต่อ

"เอ่อ..ผู้ชายค่ะ"
ฉันตอบอย่างลังเลแต่อยู่ๆใบหน้าของแม่ที่ได้ยินคำตอบก็คลี่ยิ้มอย่างสำราญ


"โอ๊ะ...ทำไมไม่บอกแม่หล่ะ!!?.."
ผู้เป็นแม่พูดเว้นวรรคแต่ฉันก็ยังก้มหน้ารับผิด


"แม่จะได้ช่วยทำ...?"ฉันเงยหน้ามองแม่อย่างสงสัย


"พูดจริงเหรอค่ะ!!"ฉันถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ


"จริงจ้าาา..ว่าแต่งานจะจัดที่ไหนล่ะจ๊ะ"
ผู้เป็นแม่ถามถึงความเรียบร้อยของงาน


"โอ๊ะ..จริงสิ!เดี๋ยวหนูมาน่ะค่ะ"
ฉันพูดพลางวิ่งหยิบโทรศัพท์ตัวเองก่อนจะวิ่งออกไปหน้าคฤหาส์น



ติ๊ดดดด ..



ฉันกดโทรศัพท์โทรหาบุคคลหนึ่งที่รู้จักเป็นอย่างดีก่อนจะถอดหูฟังแล้วนำมือถืมมาทาบขนานกับใบหู


("ฮัลโหล..มีอะไรเหรอ?มิซากิจัง")
เสียงปลายสายตอบรับมาก่อน


"ฮัลโหลจ้า..สึนะคุง?พอดีมีเรื่องให้ช่วยหน่อยน่ะ?"
ฉันพูดทำเสียงอ้อนวอน

("อะไรเหรอ?")
เสียงไร้เดียงสาตอบกลับมา

"ช่วยพาฮิบาริคุงออกมาจากโรงเรียนหน่อยได้ไหม?พอดีฉันคิดว่าเขาน่าจะอยู่ที่นั้น..แล้วอีกอย่างวันนี้วันเกิดฮิบาริคุงด้วยนะ..ขอร้องล่ะน่ะ"

("ได้เลย..พวกฉันจะจัดการให้!")
เสียงแทรกของอัลโกบาเลโน่จุกนมสีเหลืองที่ฉันรู้จักตอบตกลงแทน

"เจ้าบ้ารีบอร์น..อย่าตอบแทนฉันสิ!!"
เสียงแทรกของสึนะดังจนฉันได้ยินเกือบแก้วหูแตก


("เป็นบอสก็ต้องดูแลแฟมิลี่ให้ดีสิ!!เจ้าห่วยสึนะ!")
เสียงตะคอกของรีบอร์นที่กำลังดุสึนะอยู่ทำให้ฉันขำนิดๆ


"จ้า..ถ้าฮิบาริออกจากโรงเรียนเมื่อไหร่โทรหาฉันด้วยน่ะ อ้ออย่าลืมชวนโกคุเดระกับรุ่นพี่เรียวเฮไปด้วยหล่ะ งานเริ่มหนึ่งทุ่มน่ะ ใส่ชุดนักเรียนไปด้วย..บายย"

ฉันตัดสายอย่างรวดเร็วก่อนจะกดมือถือโทรหาเพื่อนของฉันอีกคนทันที


.
.
.

"ฮัลโหลจ้า..เคียวโกะจัง.."
ฉันทำเสียงใสทักทายเสียงปลายสาย

("จ้าา..ว่าแต่มีอะไรเหรอมิซากิจัง?")
"เอ่อ..ฮารุอยู่ตรงนั้นด้วยไหม?"
"(อืม..อยู่จ๊ะ")
"ก็น่ะวันนี้เป็นวันเกิดของฮิบาริคุง..เพราะฉะนั้นฉันอยากจะเซอร์ไพร์เจ้านั้นซะหน่อย..ช่วยไปซื้อของเป็นเพื่อนของฉันได้ไหมทั้งสองคนเลย?"
"(ว้าว..วันเกิดเหรอ?ได้สิ!")


ฉันเริ่มยิ้มแก้มปริ

"ขอบคุณน่ะแต่งชุดนักเรียนด้วยล่ะ..แล้วฉันจะไปรับ?"


ติ๊ด!! 



ฉันปิดโทรศัพท์ก่อนจะวิ่งไปห้องครัว

"แม่ค่ะ!!หนูขอฝากให้แม่ทำเค้กน่ะค่ะ!!หนูต้องไปเตรียมสถานทีี...ขอบคุณค่ะ.."
ฉันพุ่งเข้าหาผู้เป็นแม่ก่อนจะขอร้องและตอบเองโดยที่ผู้เป็นแม่ยังงงกับสิ่งที่ฉันพูดอยู่


"อะไรของลูกฉันเนี้ย!!ว่าแต่อยากเห็นหน้าพ่อหนุ่มคนนั้นซะแล้วสิ..ชักรู้สึกอยากอุ้มหลานแล้วล่ะ(เดี๋ยวน่ะ!!มิซากิยังอายุ14อยู่ ยังไม่ถึง18เลยคุณแม่!!!)


"เฮนรี่!!"
ฉันวิ่งไปพร้อมตะโกนไปด้วย

"ครับคุณหนู"
เสียงของพ่อบ้านหนุ่มตอบรับโดยทันที

"ช่วยเตรียมรถไว้ด้วย..ฉันอยากไปซื้อของสักหน่อย?แล้วก็ไม่ต้องมารอรับฉันน่ะพอดีจะไปงานเลี้ยงต่อหน่ะ..อีกอย่างถ้าเค้กเสร็จแล้วรีบเอาไปส่งที่ดาดฟ้าโรงเรียนของฉันน่ะ ขอบคุณมากจ้าา"


ฉันออกคำสั่งชุดใหญ่พร้อมกับวิ่งขึ้นไปในห้องและเปลี่ยนชุดเป็นชุดนักเรียนอย่างรวดเร็วและโดดลงมาจากชั้นสองและพุ่งขึ้นรถไปรับเคียวโกะและฮารุ ส่วนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดฉันจะเป็นคนออกเอง..


พวกฉันสามคนต่างใช้เวลาไม่มากในการซื้อของตกแต่งงานในครั้งนี้ระหว่างนั้นสึนะโทรมารายงานว่าฮิบาริได้ออกจากตัวโรงเรียนมาแล้ว


"อืม..ฉันขอแวะร้านขายซูชิของยามาโมโตะหน่อยน่ะ"
ฉันพูดพลางเดินนำเคียวโกะและฮารุ

"เอ่อ..หนูขอเป็นสั่งพิเศษน่ะค่ะ"
ฉันพูดกับผู้ชายสูงอายุคนหนึ่งที่เป็นคนทำซูชิร้านนี้

"เอ่อ..ขอโทษน่ะค่ะพอดีหนูเป็นเพื่อนของยามาโมโตะคุงค่ะไม่ทราบว่าอยู่ยามะคุงอยู่ไหมค่ะ?"
ฉันถามอย่างลังเล

"โอ้...ทาเคชิงั้นเหรอ..เดี๋ยวเรียกมาให้ล่ะกัน"
ผู้ชายคนนี้อาจเป็นพ่อของยามะคุงก็ได้??

"ทาเคชิ!!!เพื่อนมาหานะ"
พ่อของยามะคุงเรียกเขามาจากหลังร้าน


"โอ๊ะ!!มิซากิจังเคียวโกจังและก็ฮารุจังด้วย..มีอะไรงั้นเหรอ"
ยามะคุงถามพวกฉันอย่างไร้เดียงสา

"วันนี้มีงานวันเกิดของฮิบาริมาให้ได้หล่ะ งานเริ่มหนึ่งทุ่มดาดฟ้าโรงเรียน ถ้านายเจอพวกคนอื่นในแฟมิลี่อย่าลืมชวนมาหล่ะ อย่าลืมบอกให้ทุกคนใส่ชุดนักเรียนด้วยน่ะ!?"
ฉันออกคำสั่งพลางทำหน้ายิ้มแย้ม

"โอ้สส..แน่อยู่แล้ว"
เขาตอบฉันพลางยกมือขึ้นมาข้างหนึ่งซึ่งฉันรู้ว่ามันหมายถึงอะไร

แปะ เสียงแท๊กมือของฉันกับเขาดังลั่นร้านเหมือนกับสัญญาว่าจะมาให้ได้
"อ่ะ!!แม่หนูชุดพิเศษได้แล้วน่ะ ลุงแถมให้พิเศษด้วยน่ะ"


ลุงช่างใจดีเหลือเกิน (/≧ω\)



"ขอบคุณค่ะ.."
ฉันโค้งหัวก่อนจะรับซูชิชุดพิเศษไปแล้วพวกฉันก็รีบมุ่งหน้าไปโรงเรียนอย่างรวดเร็วเพื่อไปจัดงานให้ทันเวลา ระหว่างนั้นผู้คนก็เริ่มทยอยเข้ามาในงานเลี้ยงไม่ว่าจะเป็น รุ่นพี่เรียวเฮ คุณเบี้ยงกี้ แรมโบ้อี้ผิง ฯลฯ จนเกือบจะได้เวลาเริ่มงาน 

ดวงไฟประดับอย่างสวยงาม....

เค้กหวานหอมน่าอร่อย ....

เสียงเพลงทั้งหมด....



'เช็ค!'


ดาดฟ้าโรงเรียน 19:00

"เจ้าสัตว์กินพืช...ทำเวลาของผมสูญเปล่า"
เสียงของฮิบาริใกล้เข้ามาดาดฟ้าเรื่อยๆ ฉันจึงให้สัญญานหลบซ่อนตัว


"เอ่อ..ขะขอโทษครับคุณฮิบาริ"
เสียงของสึนะคุง สงสัยคงต้องโดนฮิบาริคุงกดดันตลอดทาง ขอโทษน่ะToT


"ช่างมันเถอะ..ผมไม่เอาเรื่องหรอก"
ฮิบาริเปิดประตูดาดฟ้าออกแล้ว



โผล๊ะ!!!


ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!!!!!


"แฮปปี้เบิร์ดเดย์" ヾ(´・∀・)ノ << Happy Birthday ♪   


เสียงพลุวันเกิดถูกจุดขึ้นอย่างเฮฮา หน้าของฮิบาริคุงเหวอตะลึงนิดหน่อย ฉันจึงรับพุ่งไปหยิบเค้กมาเซอร์ไพร์อย่างรวดเร็ว

"นี้พวกคุณ!!!"

"สุขสันต์วันเกิดจ้า...ฮิบาริ เคียวยะคุง"
ฉันพูดแทรกพร้อมกับเค้กในมือพร้อมกับเทียนตามจำนวนอายุ

"เธอ..."
ฮิบาริเรียกฉันอย่างตะลึง

"เป่าเทียนสิ..อย่าลืมอวยพรล่ะ"
ฉันยิ้มอ่อนโยนก่อนจะค่อยๆยกเค้กให้เทียบเท่ากับใบหน้าของเขา


"......."  (︶___︶)


ดูเหมือนเขาจะหลับตาอธิฐานอะไรสักอย่าง


ฟู่.........เสียงเป่าเทียนแผ่วเบามากแต่ฉันก็รู้ว่ามันดับหมดแล้ว


"เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"


'end misaki talking'


"เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

เสียงเฮ สนั่นดาดฟ้าโรงเรียน งานวันเกิดครึกครืน เสียงเพลงสบายๆตามสไตล์ญี่ปุ่น ทั้งแขกและผู้เป็นเพื่อนต่างสนุก แต่ตัวเจ้าของงานกลับปลีกตัวแยกออกไปในที่ลับตา

เมื่อร่างบางเห็นอย่างนั้นจึงตามไป


"เธอทำอย่างนี้ทำไม?!"

ชายหนุ่มถามเสียงเรียบพลางตักเค้กกินพร้อมกับเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยดวงดาว


"ฉันรู้ว่านายไม่ชอบการสุมหัว แต่ทุกคนตั้งใจทำมากเลยน่ะ!..ถ้านายไม่ชอบจริงๆก็ขอโทษด้วยน่ะ"
ร่างบางเอ่ยจากด้านหลังของชายหนุ่ม


"มานี้สิ!!!!!"
ชายหนุ่มออกคำสั่งพลันวางเค้กในมือลง เมื่อร่างบางได้ยินอย่างนั้นจึงเดินเข้าไปนั่งข้างๆ


พรึ่บบบบ=//////////////=

ชายหนุ่มโอบกอดร่างบางอย่างเต็มอ้อมแขน หญิงสาวยิ้มเล็กน้อยพลางลูบหลังชายหนุ่ม


"ขอบคุณ"
ชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาแต่หญิงสาวก็ยังรับรู้ได้

"จ้าา..ไม่เป็นไรสบายมาก"
ร่างบางตอบอย่างร่าเริงและลูบหลังชายหนุ่มต่อ


"ผมขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม?"

ชายหนุ่มกรรมการคุมกฎปล่อยอ้อมแขนออกจากร่างบาง ใบหน้าของเขาเริ่มร้อนฉ่า แก้มเริ่มแดงผิดปกติ

"ได้สิวันเกิดฮิบาริคุงทั้งที"
ร่างบางยิ้มร่าพลางตอบตกลง



"จูบฉันหน่อยสิ!"

.
...
......

'ห่ะ!!!!!!!!!'



ชายหนุ่มขอร่างบาง

"ห่ะ....เอ่อ.."

ร่างบางหน้าแดงก่ำใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว

"เร็วสิ..วันเกิดผมทั้งที..ไม่คิดว่าจะมีคนจัดให้ผมขนาดนี้..อุบ!!"

ขณะที่ชายหนุ่มพูดร่างบางจู่โจมสายฟ้าแลบ ริมฝีปากหญิงสาวประทับที่ริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างกะทันหัน 

ทว่า.......

มันเป็นจูบที่จืดชืดและแค่ชั่วขณะ..ร่างบางถอยใบหน้าออกห่างจากใบหน้าของชายหนุ่ม แต่เธอก็สังเกตุว่าหน้าของเขาเริ่มโมโหจากสิ่งที่เธอทำลงไป


"เอ๋!!!นายโกรธงั้นเหรอ!!ขะขอโทษน่ะ!"
ร่างบางลนลานกับท่าทางของชายหนุ่ม


"หลับตาแล้วอ้าปากสิ!!!"
ชายหนุ่มหยิบจานเค้กขึ้นมาไม้ในมือ เมื่อร่างบางเห็นอย่างนั้นจึงคิดว่าชายหนุ่มจะป้อนเค้กให้ตนจึงอ้าปากเล็กน้อย

ชายหนุ่มสังเกตุหญิงสาวที่ทำตามคำสั่งตน เขาจึงตักเค้กใส่ปากตัวเองและพุ่งเข้าจูบร่างบางอย่างหนักแน่น


"อื้อออ..."

เสียงในลำคอของร่างบางถูกปิดไปด้วยริมฝีปากของชายหนุ่ม ดวงตาของเธอเบิกกว้าง

กรรมการคุมกฎคนนี้พยายามสอดลิ้นส่งเค้กเข้าไปในโพรงปากของร่างบางและตวัดลิ้นเล่นในช่องปากของร่างบางสัพักก่อนจะถอนจูบอันเร้าร้อนออกมาและใช้มือของเขาเช็ดน้ำลายของหญิงสาว


"จูบมันต้องอย่างนี้สิ..ไม่ใช้จูบแบบเด็กๆของเธอเมื้อกี้..เธอต้องมาฝึกจูบแบบนี้กับฉันบ่อยๆ..เข้าใจไหม!!!"


ชายหนุ่มยิ้มอ่อนโยนพลันทำให้ใบหน้าหญิงสาวแทบจะระเบิด


"ค..ค่ะ"




.........................
........................................................
......................................................................
..................................................................................



ปล.จากผู้เขียน

Happy birthday ฮิบาริ เคียวยะจ้าาา มิซากิได้ทำหน้าที่ของภรรยา(ในอนาคต)

อย่างสุดชีวิตยอดเยี่ยมมาก ปรบมือค่ะ


ไรท์ต้องขอโทษน่ะค่ะ พอดีมีธุระเลยลงดึกไปหน่อยอาจมีเขียนผิดหรือข้อผิดพลาดบ้างก็ต้องขอประทานอภัย....................กราบ
อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กำลังใจไรท์และติดตามผลงานฟิคเรื่องนี้น่ะ จุ๊บ=3=
ลากันด้วยภาพท่านฮิ (ละลายยยย)


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hbd hibari

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hbd hibari



Free Cursors?STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

209 ความคิดเห็น

  1. #47 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 12:41
    ท่านฮิ เอ่ออ สงสารผู้อ่านสักนิดก็ดีน่ะเจ้าค่ะ หมอนฉีกไปหลายใบเเล้ว
    #47
    1
    • #47-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 20)
      6 พฤษภาคม 2560 / 13:37
      โอ้~~~สงสัยคงต้องซื้อหมอนใหม่มาหลายๆใบมารองรับความฟินจากท่านฮิแล้วล่ะ555 ไปซื้อแป๊ป ขอบคุณที่คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์และติดตามจ้าา...ไรท์จะรีบมาอัพน้าา
      #47-1
  2. #46 errorhpp (@Mamiya-kun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 03:54
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก#ตายแปป
    #46
    1
    • #46-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 20)
      6 พฤษภาคม 2560 / 11:16
      ฟินใช้ไหมจ๊ะะะ~ไรท์เองก็ฟินจนเลือดกำเดาแทบจะหมดตัว แฮก~บางทีไรท์แอบอิจฉานางเอกของเรา..ได้อยู่ใกล้ท่านฮิขนาดนั่น..ขอบคุณที่คอมเม้นท์ให้กำลังใจไรท์และติดตามจ้าา
      #46-1
  3. #45 Sorun07 (@Sorun07) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 03:33
    ไรท์ลงดึงๆๆมาก จะว่าไปเรียกว่าลงดึงหรือเช้าดีหว่า อ้า~ไม่เป็นไรเบื่อพอดีเบย มาเเต่งเร็วๆน้า~ ฟินตอนช่วงสุดท้าย (ขอเสียงคนนอนดึงแบบเราหน่อย แฮ้!)
    #45
    1
    • #45-1 ackerman2003 (@ackerman2003) (จากตอนที่ 20)
      6 พฤษภาคม 2560 / 11:12
      แหม...ช่วงเช้าไรท์ติดธุระพอดีเลย~แหะ แหะเลยอัพช้าหน่อยจ้าาา=3= ขอบคุณที่คอมเม้นให้กำลังใจไรท์และติดตามจ้าา ไรท์จะรีบปั่นให้เร็วที่สุดเลย (=3=)
      #45-1