[AU fic yuri!!! on ice] FAR CRY [victuuri,seungchuchu,otayuri]

ตอนที่ 7 : RUMOURS ****

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    24 มิ.ย. 60

AU FIC YURI ON ICE     

Title : Far Cry      

Chapter : 7 

Pairing : Victuuri (victorxyuri),Seungchuchu,otayurio    












“…”ยูริลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก รู้สึกปวดไปหมด แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นกว่าเก่าแล้วตัวไม่ได้ร้อนเป็นไฟเหมือนก่อนหน้านี้ ยูริพบว่าตัวเองนอนห่มผ้าขนสัตว์นุ่มๆอยู่มันอุ่นจนต้องซุกเข้าหา เตียงก็นุ่มสบาย รู้สึกดีกับที่นอนจนเกือบเคลิ้มหลับไป แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อคิดได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เพราะเหลือบไปเห็นสัญญะแทนพระองค์ที่สลักอย่างสวยงามที่หน้าประตู 

 

 





 

ห้องขององค์รัชทายาทเหรอยูริแทบเด้งออกจากเตียงแสนสบายมานั่งจุมปุ๊กอยู่ที่ข้างเตียง เค้าคงไม่อาจหาญไปนั่งบนนั้นได้หรอก ถ้าหากองค์วิคเตอร์กลับมาเห็นเค้านอนอยู่อาจจะทำให้ไม่พอพระทัยแล้วจะลงโทษกันอีก ยูรินั่งอยู่ตรงนั้นเกือบสองชั่วโมง จนฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีมืด เค้ายังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน วามแสบที่กัดกระเพาะทำให้ความอดทนเริ่มน้อยลงไป อน้อยกระชับผ้าคลุมให้แน่นขึ้น พราะตัวเองไม่ได้ใส่อะไรข้างในเลย สมองของเค้าคิดไปถึงเรื่องเรื่อยเปื่อย เรื่องพิชิต เรื่องยูริโอะ เรื่องชาวบ้าน จนมาถึงเรื่องขององค์รัชทายาทิดเมื่อไหร่ก็ปวดหัวได้เสมอ จึงเคลิ้มหลับไปที่ข้างเตียงหรูหรานั่น 

 

 





 

นี่ตื่นได้แล้ว…”วิคเตอร์ที่เพิ่งจะประชุมกับเหล่าขุนนางเรื่องการค้าขายระหว่างประเทศเสร็จสิ้นก็พบว่าพระชายาของเค้าลงมานั่งหลับข้างเตียงซะได้ ที่ยูริมานอนที่นี่ได้ก็เพราะเมื่อเช้าวันนี้หลงจากที่ชำระล้างร่างกายเสร็จ ยูริไม่ตามเค้าออกมาซะทีจึงเข้าไปดู พบว่าพระชายาที่เป็นไข้อยู่แล้วนอนจมน้ำอยู่ จึงรีบอุ้มออกไปให้หมอหลวงดูอาการ พอรักษาเสร็จก็ให้มานอนที่นี่ก่อน ถึงจะอยากลงโทษยังไงก็ตาม แต่ถ้าพระชายาตายไปก่อน แบบนี้ก็คงไม่สนุก 

 

 



 



อ่ะอื้อออ…”ร่างที่ขดอยู่ปลายเตียงขยับเล็กน้อยตอบสนองกับคำพูดของวิคเตอร์ แต่ก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมา องค์รัชทายาทถอนหายใจกับความขี้เซานั่นแล้วอุ้มร่างที่หลับไม่ได้สติขึ้นมาวางบนเตียง พลางคิดว่าอะไรทำให้ไปนั่งที่พื้นกัน  

 

 





 

วิคเตอร์ออกไปห้องเปลี่ยนฉลองพระองค์เพื่อชำระร่างกายก่อนจะสวมผ้าคลุมแพรไหมสีเปลือกมังคุดเข้มกลัดด้วยดิ้นทองคำบริสุทธิ์ ผมเงินส่องประกายหยอกล้อกับแสงจันทร์ ภาพของบุรุษผู้งดงามนี้ไม่ว่าใครก็ละสายตาไปไม่ได้ ยกเว้นพระชายาที่บัดนี้หลับไม่รู้เรื่องคนนี้แหละที่ไม่ได้สนใจ 

 



 



 

อื้ออ..กินอีกๆวิคเตอร์ที่ทิ้งกายลงบนเตียงกว้างที่มีร่างอรชรของพระชายานอนอยู่ก่อนแล้ว แต่ก่อนที่จะได้หลับตาลงก็มีเสียงพูดจากคนข้างๆ และรู้สึกอุ่นๆหยุ่นๆที่ปลายนิ้ว วิคเตอร์หันควับทันที สิ่งที่เค้าเห็นคือนิ้วของตัวเองถูกริมฝีปากของพระชายาที่เค้าจงเกลียดจงชังดูดกินเข้าไป ดูเหมือนจะอร่อยด้วยสิ  

 

 





 

"ทำอะไรของเจ้าน่ะ"วิคเตอร์ชักนิ้วกลับไปแต่พระชายาก็ไม่ปล่อยไปโดยง่าย แถมยังไล่งับอีกด้วย ฟันขาวๆขบแทะไปตามง่ามนิ้ว ใบหน้าที่พริ้มราวกับพึงใจในรสชาติของอาหารเลิศรส ทำให้วิคเตอร์อดอยากรู้ไม่ได้ว่ากำลังฝันอะไรอยู่  

 

 

 





"แท่งหวานเย็นอร่อยจัง..."อาจเป็นเพราะนิ้วของเค้ามีไอเย็นแผ่ซ่านออกมาจึงทำให้อีกคนฝันว่าเป็นแท่งน้ำหวานที่หวานชื่นใจ วิคเตอร์ไม่ได้อยากคิดอะไรลึกไปมากกว่านี้ แต่ความรู้สึกของลิ้นอุ่นที่ลากไล้ไปมาแล้วก็รู้สึก"ตื่น"ขึ้นมานิดๆ 

 

 





 

 

"อยากกินมากกว่านี้มั้ยยูริ"ในฝันของยูริคือพี่ชายใจดีที่ยื่นแท่งหวานเย็นอันใหญ่มาให้เค้า พี่ชายคนนั้นทั้งใจดีและให้ความรู้สึกอบอุ่นยามที่พูดคุยกับเค้า  

 

 




กดเบาๆและเมนต์เป็นกำลังใจนะคะ


FAR CRY 




"เอาละนอนได้แล้วยูริ..."วิคเตอร์จัดแจงวางยูริให้นอนดีๆ ยูริละเมออีกสองสามครั้งก่อนจะหลับสนิทไป วิคเตอร์จึงเข้าบรรทมตามไป... 

 

 



 

 

--------FAR CRY-------- 

 




 

 

เช้านี้พระราชกรณียกิจขององค์รัชทายาทวิคเตอร์นั้นมีแค่พบปะกับขุนนางฝ่ายพระคลังที่คอยรายงานความเป็นไปของเศรษฐกิจ ปีเตอร์สเบิร์คไม่ใช่เมืองที่อุดมไปด้วยพืชพันธุ์อย่างเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ หรือเป็นเมืองท่าอย่างฮาเซตซี หาแต่สิ่งที่ทำให้เมืองน้ำแข็งมีความมั่นคงคือการทำเหมือง แร่ธาตุหรือของจำพวกเหล็กกล้าเนื้อดีที่เอาไปทำอาวุธที่แข็งแกร่งและอัญมณีต่างๆก็เป็นตัวชูโรงเศรษฐกิจ หน้าที่บริหารส่วนต่างๆถูกถ่ายโอนมาให้รัชทายาทเกือบทั้งหมด ทั้งการตัดสินใจทางด้านการทหาร เศรษฐกิจ แต่ทุกอย่างที่เป็นเรื่องระหว่างประเทศก็ยังคงต้องผ่านองค์ราชายาคอฟอยู่ดี ต่วิคเตอร์โชคดีที่มีคนสนิทที่ไว้ใจได้ จงรักษ์ภัคดีหลายต่อหลายคนคอยช่วยเหลือ พระปรีชาสามารถขององค์รัชทายาทลือลั่นไปไกล องค์ชายวิคเตอร์ผู้เกิดมาพร้อมความสามารถในการปกครองตั้งแต่ยังวัยเยาว์ อายุเพียงสิบห้าปีก็นำทัพสู้ศึกจนได้รับชัยชนะมานักต่อนัก ตามจริงองค์ราชายาคอฟก็อยากที่จะสละราชสมบัติแล้ว แต่องค์วิคเตอร์เองที่ขอร้องไว้ บอกว่าตนเองยังไม่ปรีชาสามารถเพียงพอ 

 






 

งั้นเอาตามนี้ ช่วงนี้ก็ช่วยๆกันสอดส่องดูแลหน่อยนะขุนนางอ้วนท้วมรับคำก่อนจะโค้งทำความเคารพแก่องค์วิคเตอร์ก่อนจะทูลลาออกไปเพื่อนปฏิบัติงาน วิคเตอร์นวดที่ดวงตาเบาๆเพื่อผ่อนคลาย งานของรัชทายาทไม่มีวันหยุด ไม่ได้ง่ายดายเพียงแค่สั่งการเท่านั้น หากแต่การการคิดคำนวนผิดเพียงนิดนั่นคือประโยชน์สุขของคนทั้งประเทศ 

 

 





 

ร่างสูงสง่าขององค์รัชทายาทก้าวออกจากห้องทรงงานไปยังสวนด้านล่าง ในใจอยากจะพักผ่อนซะบ้าง แม้จะมีงานค่อนข้องมากแต่การที่ได้ระบายด้านมืดของตัวเองใส่พระชายาร้ายกาจผู้นั้น จะบอกว่าระบายก็คงไม่ถูกนักเพราะเค้ามีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้กับองค์ชายกลางแห่งฮาเซตสึ ปราสาทน้ำสีใสที่เคลือบด้วยน้ำแข็งงามระยับจับตาหยอกล้อกับแสงอาทิตย์ วันนี้หมอกไม่หนามากนัก ถือว่าอากาศดีใช้ได้เลย วิคเตอร์จึงถือโอกาสเดินไปหาสุนัขทรงเลี้ยงสีน้ำตาล นามมัคคาชิน เป็นสุนัขที่พระมารดาทรงพระราชทานให้ แต่ก็ต้องชะงักเพราะเหมือนได้ยินเสียงเห่าฟังดูแล้วมีวามสุขของมัคคาชิน 

 

 






ฮ่าาาฮ่าาา อย่าโถมใส่เราสิฮ่าฮ่า เจ้าชื่ออะไรหื้มมมเสียงคุ้นๆของพระชายาแว่วมาให้ได้ยิน ภาพของชายร่างบอบบาง เนื้ออิ่มแน่นมีน้ำมีนวลเกินกว่าจะเป็นบุรุษกำลังโดนมัคาชินเลียใบหน้าจนหัวเราะเพราะความจั๊กกะจี้ ทำให้วิคเตอร์ไม่ค่อยพอซักเท่าไหร่ ให้มาทำงานแต่มาอู้เล่นกับหมาซะได้ 

 

 





 

นี่เจ้า…”วิคเตอร์กำลังจะตะโกนเรียกยูริแต่ก็มีเสียงของคนกลุ่มนึงดังขึ้นมาแทรก 

 

 

 





พวกเจ้ารู้อะไรมั้ย ข้าจะเล่าอะไรให้ฟัง ตอนนี้องค์รัชทายาทหลงพระชายาเอามากๆเลยล่ะ ข้านึกว่าพระชายาจะถูกลืมไปซะแล้ว เห็นหายหน้าหายตาไปเกือบปีนึงเสียงของนางกำนัลที่กำลังดูแลสวนอยู่แถวนั้นก็ดังขึ้นซะก่อนที่วิคเตอร์จะถึงตัวยูริ แต่ทั้งสองพระองค์ก็ได้สบตากันเรียบร้อยแล้วแต่ไม่มีใครขยับกายแม้แต่น้อยได้แต่ยืนสบตากันอยู่อย่างนั้นกับหมาน้อยที่กระดิกหางมองพวกเขาอีกที 

 

 





 

 

และข้ายังรู้มาอีกด้วยนะว่า ปีนึงที่พระชายาหายตัวไปน่ะ เป็นคำขอของพระชายาเองเพราะเล่นตัวไงล่ะ องค์ฯวิคเตอร์จะได้หลง ล้วตอนนี้นะทุกอย่างก็เข้ากลที่พระชายาวางเอาไว้เรียบร้อยแล้วล่ะ ข้าได้ยินจากพวกนางกำนัลที่ใกล้ชิดต่างก็บอกว่าทรงเข้าไปในห้องอาบน้ำกับพระชายาตั้งนานสองนาน แถมตอนออกมาพระชายายังสลบคาอกขององค์ฯวิคเตอร์เลยด้วย 

 

 






 

ว้ายยยย จริงเหรอ พระชายาทรงร้ายกาจจริงๆเลยนะ สลับตัวกับน้องชายตัวเองไม่พอ ยังใช้มารยาในการล่อลวงองค์วิคเตอร์อีก สงสารองค์วิคเตอร์จริงๆเหล่นางกำนัลกำลังถกเรื่องพระชายากับองค์รัชทายาทอย่างออกรส โดยหารู้ไม่ว่าบุคคลที่กำลังตกอยู่ในบทสนทนานั้นกำลังฟังอยู่ แต่สิ่งที่พวกนางคาดไม่ถึงก็คือ 

 

 






 

ยูริ เจ้ามาอยู่ที่นี่เองเราตามหาซะตั้งนานเสียงทุ่มกังวาลขององค์รัชทายาทรูปงาททำให้ทุกสรรพสิ่งนิ่งงันไปตามๆกัน ท่ามกลางความตกตะลึงของนางกำนัลที่คุยกันไม่ได้เสียงเบา และหน้าตาบ่งบอกว่าอึ้งสุดๆของพระชายาที่ยื่นงุงงง ยังมีองค์รัชทายาทที่บัดนี้กำลังสนุกอยู่พระองค์เดียวอยู่ด้วย 

 






 

 

เอ่อองค์รัชทายาทหม่อมฉัน…”ยูริถึงกับไปไม่เป็นกับคำพูดแสนหวานเหมือนเป็นคนละคนกับที่เคยเจอ วิคเตอร์ก็ไม่ปล่อยให้ยูริเงอะงะนาน พระวรกายสูงใหญ่เข้าแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่างกับร่างเล็กของยูริ วิคเตอร์ลอบมองสายตาสอดรู้สอดเห็นของเหล่านางกำนัลก็นึกขัน ในเมื่อลือกันแบบนี้ ก็ทำให้มันลุกลามไปใหญ่เลยดีกว่า  

 

 





 

เจ้านี่ใจร้ายซะจริง เราบอกให้เจ้าเรียกเราว่าอะไร หื้มมมแก้มนุ่มถูกหอมเข้าฟอดใหญ่ ูริที่ทำตัวไม่ถูกได้แต่พะงาบๆ พลางกระซิบว่าเค้าไม่ได้อยู่แต่สองคนกับอีกหนึ่งตัวแต่ยังมีสายตาอีกหลายคู่ที่มองเห็นพวกเค้า 

 

 






 

ปล่อยหม่อมฉันเถอะพะยะคะองค์ โอ๊ะวิคเตอร์เมื่อยูริจะไม่พูดตามที่ตนเองต้องการวิคเตอร์ก็ทำท่าจะหอมอีกข้าง ภาพที่เหล่านางกำนัลเห็นช่างตอกย้ำได้ดีว่าที่เล่าลือกันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว  

 

 






 

เรียกชื่อเราหวานขนาดนั้นถ้าเราอดใจไม่ไหวขึ้นมาจะทำยังไงดีสายตาเว้าวอนออดอ้อนจนเหล่านางกำนัลต่างก็เขินอายม้วนต้วนไปตามๆกัน ปกติแล้ววิคเตอร์ก็เป็นขวัญใจสาวๆอยู่แแล้วแต่การที่จะใด้เห็นองค์ชายของพวกเค้าทำตัวน่ารักงุ้งงิ้งนี่มันเกินต้านทานเสียจริงยูริลนลานไปหมดกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทำไมจู่ๆองค์รัชทายาทก็เป็นแบบนี้ไปได้ 

 

 






 

หม่อมฉันคือหม่อมฉันต้องไปเตรียมอาหาร…” 

 

 






 

ไม่เห็นต้องรีบเลยนี่ เรากินเจ้าเป็นอาหารได้นะั้นท้ายงอนสวยถูกลูบไล้เบาๆแกมหยอกล้อ รอยยิ้มสวยถูกแต้มอยู่บนใบหน้าคม เวลาได้แกล้ ได้ทำให้อายยูริก็จะยิ่งยั่วยวน ยิ่งน่ารังแก  

 





 

 

กินหม่อมฉันไม่ได้หม่อมฉันไม่ใช่อาหาร…”วิคเตอร์แทบกลั้นหัวเราะกับหน้าตาใสซื่อที่พยายามดิ้นหนีเค้าไม่ไหว  

 

 

 





เราจะกินเจ้าไม่ให้เหลือเลยว่าจบวิคเตอร์ก็จับร่างบอบบางพาดขึ้นบ่าเข้าไปในเขตพระราชฐานโดยมีมัคคาชินวิ่งตามไปอย่างร่าเริง พอทั้งสองพระองค์เหล่านางกำนัลต่างก็รีบวิ่งแจ้นไปปล่อยข่าวที่ตนได้รับมา แต่ทางด้านของยูริที่คล้อยหลังนางกำนัลไปแล้ว ร่างของเค้าก็ถูกโยนลงพนพื้นอย่างไม่ใยดี 

 

 

 





ใครใช้ให้เจ้ามาอู้งานเล่นกับมัคคาชินยูริลูบบริเวณที่กระแทกเบาๆเพื่อลดความเจ็บปวด สายตาของวิคเตอร์ช่วงแตกต่างจากตอนที่หยอกล้อกับเค้าต่อหน้านางกำนัลยิ่งนัก แต่ยูริก็เข้าใจดีว่าการกระทำที่ว่าก็เพื่อแกล้งเค้า 

 

 

 





หม่อมฉันเดินออกมาตักน้ำจากบ่อด้านหลัง แต่ว่าหม่อมฉันหลงทางแล้วก็มาเจอสุนัขขององค์รัชทายาทเข้าพะยะคะบหน้าเกลี้ยงเกลาของพระชายาที่เค้าจงเกลียดจงชังพยายามอธิบาย น่าแปลกที่วิคเตอร์ออกจะหมั่นใส้ในความใสซื่อที่ไม่รู้ว่ามีอะไรแอบแฝงหรือแท้จริงแล้วเค้าเองเลือกที่จะมองแบบที่ตัวเองอยากให้เป็น 

 






 

 

เราหิวแล้ว ไปยกอาหารมายูริลุกขึ้นยืนอย่างเก้ๆกังๆก่อนจะโค้งให้หนึ่งที่แล้วจึงเดินออกไป ยูริรีบเดินอย่างเร่งรีบเพื่อไปยกสำรับอาหารมา  

 

 

 





วันๆของยูริหลังจากที่ต้องมาปรีบัติพระสวามีใจร้ายก็คือการตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ขันเพื่อตระเตรียมน้ำอาบให้แก่วิคเตอร์ ดอกกุหลาบสีน้ำเงินเข้มถูกจัดแจงเด็ดกลีบในเหยือกน้ำปรุงอาบน้ำ เสร็จก็ต้องรีบไปห้องครัวเพื่อช่วยแม่ครัวเตรียมพระกายาหารแก่องค์รัชทายาท แน่นอนว่ายูริไม่ได้รับการต้อนรับจากนางกำนัลต่างๆอยู่แล้ว บางก็โดนแกล้ง บ้างก็โดนกระแหนะกระแหน่ แต่ยูริก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรเพราะเห็นว่าถ้าเค้ายิ่งไปูดยิ่งมีอารมณ์ก็จะยิ่งโดนรุมได้ ยูริมีนิสัยที่อดทนต่อสายตา ความดูแคลนตั้งแต่ตอนอยู่ฮาเซตสึ ดังนั้นการที่จะโดนหมั่นใส้หรือมีคนไม่ชอบของคนที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องปกติมากๆ ยูริตระเตรียมยกสำรับออกมา แต่ก็โดนสาวน้อยคนนึงยืนขวางไม่ให้ไปไหน พอหลบเลี่ยงก็โดนกันไว้อีก 

 

 

 

 





ขอทางด้วย เราต้องรีบไปยูริพยายามเลี่ยงและพูดดีๆ แต่นางกำนัลคนนั้นเหมือนจะแกล้งมากกว่า  

 





 

 

 

อยากไปก็ไปสิเพคะอยูริจะไปจริงๆก็โดนขวางไว้ จนซุปข้นฝีมือแม่ครัววังหลวงกระฉอกออกมา  

 

 

 





 

ตายจริง ซุ่มซ่ามอะไรขนาดนี้เพคะ พระชายาไปตักมาใหม่สิเพคะยูริเม้มปากเน้นก่อนจะเดินเอาถาดสำรับไปเปลี่ยน ยูริพยายามอย่างหนักที่จะไม่ร้องไห้ตอนนี้ แค่โดนแกล้งนิดเดียวเท่านั้นไม่เป็นไรหรอก องค์ชายกลางพยายามย้ำกับตัวเองแบบนั้น 

 

 





 

 

โอ๊ย…”ขณะที่พระชายากำลังตักซุปขึ้นมาก็มีถาดใบนึงร่อนมาชนเข้ากับมือของยูริ ทำให้ซุปร้อนๆถูกเทราดเข้าที่มือลามไปถึงแขน ความแสบร้อนทำให้ท้องแขนขาวแดงไปหมด  

 

 

 

 

 



 

ขอพระราชทานอภัยด้วยเพคะ หม่อมฉันทำถาดหลุดมือนางกำนัลเอ่ยต่อการกระทำด้วยความเสแสร้ง ซึ่งยูริก็รู้ว่าโดนแกล้งอีกแล้ว แต่นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนแบบนี้ยูริจึงพยายามจะทำทุกอย่างใหม่อีกครั้ง นางกำนัลในครัวเหมือนจะไม่เกรงกลัวต่ออาญาเลยแม้แต่น้อย เพราะยูริไม่เคยปริปากอะไรเลย เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไป พวกมันจึงได้ใจใหญ่ 

 

 

 

 




ุบปากของเจ้าซะมาเรีย ถ้ายังไม่อยากหัวหลุดจากบ่าเสียงดังแสดงถึงอำนาจของมินาโกะทำให้เหล่านกน้อยในครัววงแตกไปตามๆกัน ทุกทีที่มินาโกะจะออกปากช่วยก็โดนดึงไว้ทุกครั้ง เพราะพระชายากลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่โต แต่ครั้งนี้เห็นทีจะทนไม่ไหว 

 

 





 

ท่านมินาโกะข้าก็แค่…” 

 

 






 

แค่อะไรคำแก้ตัวของเจ้าข้าไม่อยากฟังสาวผมยาวที่ทำหน้าที่หัวหน้านางกำนัลมาสิบกว่าปีย่อมรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร ินาโกะจัดการเตรียมสำรับให้ใหม่ทั้งหมดก่อนจะส่งให้พระชายา  

 





 

 

 

รีบไปเถอะเพคะ เดี๊ยวองค์รัชทายาทจะทรงกริ้วยูริบอกขอบคุณเบาๆก่อนจะยกถาดสำหรับที่หนักเอาการมือน้อยประคองถาดพยายามให้นิ่ง แม้จะแสบแผที่โดนลวกและยังไม่ได้จัดการกับมัน แต่นี้ก็จวนเจียนเวลาอาหานกลางวันแล้ว  

 

 





 

 

ยูริรีบร้อนเอาสำรับเข้าไปในห้องเสวยก็พบว่า วิคเตอร์ำลังเท้าแขนคุยกับท่านแม่ทัพใหญ่อยู่ที่ริมระเบียง ร่างบอบบางรีบอาศัยช่วงที่ทั้งสองกำลังคุยกันวางสำรับอาหาร ทั้งสองคุยกันอย่างออกรส บหน้ายิ้มแย้มของวิคเตอร์ที่องค์ชายผู้จืดชืดได้เห็นนั้นทำให้หยุดหายใจไปชั่วขณะ เรียกได้ว่าเป็นภาพที่ดูดีซะจนเค้าเองที่เป็นผู้ชายเหมือนกันยังรู้สึกเขินได้เลย ไม่น่าเชื่อจริงๆว่าจะมาเป็นพระสวามีที่ใจร้ายแบบนี้ ยูริไม่กล้าขัดบทสนทนาเลยได้แต่มองดู แต่แล้วแม่ทัพหนุ่มที่มีดวงตาหวานแห่งปีเตอร์สเบิร์คก็หันมาพบกับพระชายาที่ดูใสซื่อซะจนยากจะเชื่อว่ามีอยู่บนโลกนี้เข้าซะก่อน  

 





 

 

ถวายบังโคมพระชายายูริเป็นเกียรติที่ได้พบพะยะคะชายหนุ่มร่างสูงแกร่งผมสีทองตัดสั้นก้มโค้งศีรษะลงเล็กน้อย รอยยิ้มจ้าเล่ห์ถูกส่งให้กับยูริ แน่นอนว่าพระชายาผู้ใสซื่อย่อมตามไม่ทัน 

 

 

 






เช่นกันท่านแม่ทัพใหญ่พระชายาส่งยิ้มซื่อให้ ือน้อยๆถูกจับขึ้นมาจรดริมฝีปากสวยของท่านแม่ทัพ สายตาพลางชำเลืองไปที่องค์รัชทายาทที่บัดนี้ไม่ได้แย้พระสวรอีกต่อไป 

 






 

 

เอ่อขออภัย ท่านชื่ออะไรเหรอ เราจำไม้ได้จริงๆยูริรู้สึกเขอะเขินเอามากๆที่ต้องเอ่ยปากถามไปเพราะตัวเองถูกเอาไปปล่อยท้ายวังเสียนานทำให้ไม่ได้รู้เรื่องภายในวังเท่าไหร่ จำได้แค่ว่าในงานอภิเษกท่านผู้นี้เป็นคนนำซุ้มกระบี่ในงานของเค้าเมื่อปีที่แล้ว  

 





 

 

 

มิเป็นไรพะยะคะ แค่พระชายาจำได้ว่าหม่อมฉันเป็นแม่ทัพก็เป็นพระมหากรุณาธิคุณแล้ว หม่อมฉันชื่อคริสพะยะคะยินดีอย่างยิ่งที่จะได้รับใช้พระชายายูริยูริรู้สึกได้ถึงความเป็นมิตรของคริส จึงส่งยิ้มหวานๆไปให้ ่านแม่บอกว่ายิ้มแบบนี้จะมีแต่คนชอบและอยากเป็นเพื่อนกับเรา 

 

 

 





เราก็ยินดีที่ได้พบท่านแม่ทัพคริสเช่นกันองค์รัชทายาทที่ดูอยู่นานก็เริ่มรู้สึกหมั่นไส้ทั้งคริสทั้งพระชายาสองหน้าคนนี้ มีอย่างที่ไหนยอมให้ชายอื่นมากุมมือซะนานสองนาน แถมยังส่งยิ้มสดใสซะเต็มประดา นี่แหละหนา นิสัยที่แท้จริงของพระชายา 

 

 





 

คุยกันสนุกพอรึยังเราจะได้กินข้าวซะทีคริสรู้ดีเลยว่าตัวเองทำให้องค์ชายของขึ้นซะแล้ว ลำพังเค้าไม่โดนอะไรหรอกเพราะสนิทชิดเชื้อกันดี รู้ไส้รู้พุงกันอยู่แล้วแต่พระชายานี่สิ ขอโทษทีนะพระชายาหม่อมฉันมันขี้แกล้งไปหน่อย 

 

 





 

ออกไปได้แล้วคริสเราจะจู๋จี๋กับเมียรักของเราซะหน่อยดูเหมือนรัชทายาทสีขาวจะไม่ค่อยพอพระทัย แถมยังเน้นคำว่าเมียซะจนยูริเผลอสะดุ้งไปเลยยูริสัมผัสได้ถึงอารมณ์ขุ่นเคืองของวิคเตอร์ ังไม่ทันจะได้อึ้งเสร็จ ท่าแม่ทัพก็ค้อมหัวทำความเคารพก่อนจะออกไปด้วยท่าทางสง่าผ่าเผย 

 

 





 

พระกายหารรออยู่แล้วพะยะคะ…”ยูริก้มหน้าก้มตาบอกเพราะกลัวสายตาที่มองเค้าเหมือนจะไม่พอใจที่เค้าคุยกับแม่ทัพคริส 

 

 





 

เรายังอยู่ตรงนี้หัวโด่อยู่แท้ๆ ยังมีหน้าไปส่งยิ้มอ่อยผู้ชายคนอื่นอีกท่าทางจะร่านไม่เบายูริเงยหน้าขึ้นมามองพระสวามีที่พูดจาร้ายกาจใส่เค้าอย่างตกใจไม่คิดว่าจะพูดแรงเช่นนี้เลย 

 

 

 






------------ TCB -------------- 




 

 

 

Comment / Vote / share for chapter 8 





จุ๊บๆนะคะผู้อ่านทุกท่านเรื่องก็มาถึงตอนนี้แล้วนะคะ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ จะได้มีแรงแต่งต่อไป รักคนอ่านทุกคนเลยเย้ๆ

สำหรับคนที่อยากตยเกรียนเสี่ยวิคนั้น อย่าทำเค้าเลยคะ เค้าน้อยใจแล้ว 555555

เดี๋ยวไม่มีพระเอกนะคะเรื่องนี้ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดติดตามและแชร์กันหน่อยนะคะ

จะได้มีคนอ่านเยอะๆเลย สำหรับเรื่องนี้ จะรีบมาต่อนะคะ อย่าเพิ่งทิ้งกันเด้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

443 ความคิดเห็น

  1. #429 polymerase (@kjbbdmsct_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 12:47
    -บ้าเอ๊ย ฉากลักหลับน้องมันเขินเกิ๊น ฮือ
    #429
    0
  2. #403 lucida2 (@lucida) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 09:38
    ใครแกล้งเธอนะ มันเป็นใคร!
    #403
    0
  3. #397 tinai2 (@TINAI) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:13
    ยูริต้องตบค่ะ ตบเลยค่ะยูริ
    #397
    0
  4. #381 kukifaung (@kukifaung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 17:22
    โอ๊ยยยยย เล่นกับมัคคานินก็ผิด//สงสารยูริ ถถถถ
    #381
    0
  5. #364 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:19
    ไรท์จับตัววิคเตอร์มาให้เหล่าแม่ยกยูริลงประชาฑัณเหอะ จะทนนางวิคไม่ไหวแล้ว
    #364
    0
  6. #281 skywards (@lilily-ploy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 07:31
    อยากเอานิ้มจิ้มเหม่งเฮีย ฮือออออ ต่อด้วยกัดหัวซักสามที ทำร้ายลูกเยอะแบบนี้ถ้าเขาทนไม่ได้หนีขึ้นมาอย่ามาตามนะเอ้อ ;--;
    #281
    0
  7. #146 ^__^$noW fL@kE (@kalo_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 18:29
    เกลียดพี่วิค >< อินมากกค่พ
    #146
    0
  8. #94 เบญจกาย (@sodiz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:42
    ต้องเป็น ปรนนิบัติ นะคะยาหยี ^^
    #94
    0
  9. #68 prussiazand (@prussiazand) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 15:09
    พระอาญามิพ้นเกล้า กระหม่อมขอตบอิเหม่งพ่ะย่ะค่ะ หรือให้ท่านสวามีเเห่งคาซัคมาซัดโทษฐานทำพระชายาของนุ้งโอะเจ็บ
    #68
    0
  10. #67 MBpatto (@MBpatto) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 15:07
    มัคคาจินมีบทแล้นนน อยากโดดกัดวิคจริงๆ มาต่อเร็วๆนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #67
    0
  11. #65 Falu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 11:18
    ยูริโอะพาสวามีมาตีเมืองวิคทีแล้วจับยูริไปแต่งกะคนอื่นด้วยยยยย ...ขอตัดเหม่งออกจากการเป็นพระเอก!หัวร้อนโว้ยยย
    #65
    0
  12. #64 * Kamui * (@Kamui1999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 11:16
    ที่บอกว่าไม่ได้รัก มันจะจริงเหร้ออออ
    เห็นหึงทุกคนที่เข้าใกล้ยูริเลยนะเนี่ยวิคเตอร์ ตอนต่อไปจะเป็นยังไงนะ อยากรู้จังว่าถ้าวิคเห็นแผลที่โดนคนอื่นแกล้งแล้วจะรู้สึกยังไง ขนาดคริสยังดูออกว่ายูริใสซื่อเลย ทำไมวิคถึงดูไม่ออกเนี่ย คิดกับยูริในแง่ร้ายไปหมดเลย
    #64
    0
  13. #63 blackkiller00 (@noname94) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 10:25
    ขอพระกรุณาตบวิคเตอร์ทีค่ะ!
    #63
    0
  14. #62 rulor (@rulor) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 08:57
    อยากตยวิคจังไม่ฟังอะไรเลยตั้วแต่ยูริมาอยู่ที่นี้
    #62
    0
  15. #61 MissAtherMiris (@namine-38) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 04:44
    หมั่นไส้ขุ่นวิคมากกกกกก อวยมัคมัคที่สุดแล้วววว
    #61
    0
  16. #60 Emerald 33 (@pimpa-rucknakorn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 04:19
    อยากจะตบสาวใช้นั่นจริงๆ ="=
    #60
    0