[AU fic yuri!!! on ice] FAR CRY [victuuri,seungchuchu,otayuri]

ตอนที่ 2 : GOD BLESS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    16 พ.ค. 60

AU FIC YURI ON ICE 
Title : Far Cry  
Chapter : 2 
Pairing : Victuuri (victorxyuri),Seungchuchu,otayurio 
Rate : PG-15  









 
 
เป็นอย่างที่วิคเตอร์กล่าวเอาไว้ทุกประการหลังจากการอภิเษกแล้วเค้าก็ถูกย้ายมาที่ตำหนักท้ายวัง...ตำหนักท้ายวังที่ดูเก่าพอสมควร รอบข้างไม่มีสิ่งปลูกสร้างอะไรเท่าไหร่ แถมยังห่างไกลจากวังใหญ่หลายกิโล ในงานวันอภิเษกก็ยังมีเสียงขุนนางต่างๆนินทาถึงหน้าตาที่ธรรมดาเกินไปที่จะเป็นพระชายา ยูริรู้ตัวดีว่าตนเองมีสิ่งที่สู้น้องชายไม่ได้หลายต่อหลายอย่าง แต่มีสิ่งนึงที่เค้าเหนือกว่าทุกคนคือความอดทน...แค่คำครหานินทาเหล่านี้เค้าอดทนได้สบายมาก แต่สิ่งทีทนไม่ได้คือวิคเตอร์ผู้ที่ถือว่าเป็นสวามีของเค้าที่มองเค้าด้วยสายตาเหยียดหยามและเสียหน้าที่มีเค้าเป็นชายา เดิมทียูริโอะที่ต้องมาแต่งงานกับองค์รัชทายาทถูกกำหนดให้เป็นชายาเอก แต่พอเป็นเค้าจึงได้แค่ชายาเท่านั้น แต่วิคเตอร์ก็ไม่ได้อภิเษกใครเพิ่ม ทั้งๆที่แต่งกับเค้ามาได้ปีกว่าๆแล้ว  
 



"องค์ชายๆ ข้าได้ปลามาด้วยแหละ"พิชิตที่ออกไปโรงครัวที่ใกล้ที่สุดเพื่อไปขอวัตถุดิบมาทำอาหารตั้งแต่เช้ามืดจนช่วงสายเพิ่งจะได้กลับมา ความเป็นอยู่ของยูริและพิชิตในตำหนักท้ายวังก็ลำบากเอาการอยู่เพราะทั้งสองมาจากต่างแดนไม่มีญาติสนิทมิตรสหายใดๆ แถมองค์รัชทายาทยังไม่สนพระทัย ทำให้ผู้คนไม่ค่อยต้อนรับขับสู้เท่าไหร่ ยูริเคยออกไปเองแต่ก็โดนพวกบ่าวไพร่พูดจาค่อนแคะให้ได้น้อยใจ ถึงเรื่องที่ยูริเป็นชายาที่ถูกทิ้งบ้างละ หน้าตาธรรมดาดาษดื่นบ้างละ จนพิชิตต้องขอว่าอย่ามาให้พวกนี้มันด่าว่าเอาเลย  




"ขอโทษนะพิชิตเลยต้องลำบากแย่"




"โธ่ องค์ชาย พูดแบบนี้มาเป็นปีแล้วไม่เบื่อเหรอพะยะคะ"หนุ่มร่างสีน้ำผึ้งที่สวมชุดผ้าหนาตัวเก่าที่ไปช่วงชิงจากสวัสดิการประจำปีมาได้ จริงๆก็ไม่ต้องไปช่วงชิงหรอกเพราะของที่เค้าได้ก็เป็นของเหลือจากที่คนท้ายวังเลือกกันไปก่อนหน้านี้แล้วทั้งนั้น




"ก็เราเกรงใจเจ้านี่"ยูริที่สวมแว่นตาหนาผมปรกหน้าผากขาว เสื้อผ้าหนาเนื้อหยาบที่ได้จากสวัสดิการเช่นกันเพราะ เค้าไม่เคยได้ของที่ถวายจากองค์รัชทายาทเลยแม้สักครั้ง ทุกวันยูริกับพิชิตต้องใช้วัตถุดิบอย่างประหยัดเพราะเค้าสามารถขอได้แค่วันละครั้งเท่านั้น ไม่ได้รับการเสิร์ฟอาหารจากห้องเครื่องเหมือนตำหนักอื่น ไม่มียารักษาโรค แต่เพราะยูริมีความรู้เรื่องพันธ์พืชและสมุนไพรมากมายจึงสามารถทำยาเองได้ไม่ต้องขอส่วนกลาง 




"องค์ชายพะยะคะ พรุ่งนี้จะมีตลาด เราเอายาไปขายกันนะพะยะคะ หม่อมฉันอยากกินลูกกวาด"และการที่จะอยู่ที่นี่ได้พวกเค้าคงขอทางการหรือห้องเครื่องอย่างเดียวไม่ได้หรอกฉะนั้นพวกเค้าจึงต้องทำสมุนไพรออกไปขายที่หมู่บ้านชายแดนที่อยู่ไม่ไกลจากท้ายวังมากนัก เพราะแถวนี้ไม่ค่อยมีคนมา จึงทำให้กำแพงบางส่วนกร่อนแล้วเป็นช่องทางให้ออกไปได้ แต่เรื่องความปลอดภัยของวังหลังนั้นจะมีด้านอีกชั้นเพื่อป้องกันพูดง่ายๆว่าส่วนที่ยูริอยู่นั้นแทบจะตัดขาดจากวังหวังไปแล้ว 




"ได้สิ เราไปเอาสมุนไพรมาใส่ถุงก่อนนะ"พวกเค้าต้องทำสมุนไพรวันต่อวันเพราะไม่รู้ว่ากองทหารตรวจเมื่อไหร่ และยังมาค่อนข้างบ่อยเลย โดยเฉพาะองครักษ์ซึงกิลที่แวะเวียนมาเองทุกครั้งไม่เคยส่งลูกน้องมาตรวจตราเองสักครั้ง ยูริเองก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมซึงกิลดูไม่ชอบพิชิตขนาดนั้น ทุกครั้งที่ซึงกิลมาตรวจก็จะเอาพิชิตไปสอบสวนส่วนตัวเสมอ พิชิตคงไม่สบายใจกับเรื่องนี้แหละยูริคิดแบบนั้น  





"ไม่ต้องทำเยอะนะพะยะคะ เดี๊ยวท่านซึงกิลจะสงสัย"พิชิตแล่ปลาอย่างชำนาญก่อนจะนำบางส่วนไปต้ม





"องค์ชายหยุดก่อนพะยะคะ ท่านซึงกิลมา"พิชิตได้ยินเสียงควบม้ามาแต่ไกลจึงร้องบอกก่อนยูริเอาถุงผ้าที่ตัวเองเย็บไปซ่อนใต้เตียงก่อนจะเอาถาดสมุนไพรไปเก็บที่เดิม ซึงกิลหน้าเดียว ยูริเรียกองครักษ์หนุ่มแบบนั้น เพราะที่ผ่านมายูริไม่เคยเห็นใบหน้าอื่นของชายหนุ่มร่างสูงผิวขาวซีดคนนี้เลย ลงจากม้าพร้อมใบหน้าที่บึ้งตึงเสมอ





"หม่อมฉันขออนุญาติตรวจค้นนะพะยะคะ"ยูริพนักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินหลบไปข้างๆตู้หนังสือ พิชิตเอาแต่ก้มหน้ามองพื้นเมื่อซึงกิลตรวจค้นของ ทุกครั้งที่องครักษ์หนุ่มมาตรวจก็จะมาคนเดียวอาจเป็นเพราะ ตำหนักของเขานั้นเล็กนิดเดียว การตรวจตราเป็นไปอย่างเรียบร้อยเมื่อไม่เห็นสิ่งผิดปกติแปลกปลอม หรือแท้จริงแล้วการที่เข้ามาตรวจค้นแทบทุกวันเพราะมีจุดประสงค์อย่างอื่นแอบแฝง




“เอ่อ...องครักษ์ซึงกิลร่วมทานอาหารกับพวกเรามั้ย”ยูริชวนซึงกิลเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มมองดูหม้อที่ต้มปลาของเค้าอยู่พักนึงแล้ว ซึงกิลไม่ตอบอะไรแค่เดินไปที่ม้าก่อนจะหยิบไก่ที่ถูกมัดนอนแน่นิ่งและเมล็ดพันธุ์พืชออกมาให้แก่พิชิต...พิชิตหน้าแดงก่ำเมื่อซึงกิลเข้ามากระซิบกระซาบข้างหู





“ขอรับ ท่านซึงกิล...”คำกระซิบที่มีแต่พิชิตที่ได้รู้ และแม้ว่ายูริจะเพรียรถามเท่าไหร่พิชิตก็ไม่เคยตอบ มีแต่บ่ายเบี่ยงไป บอกแค่ว่าซึงกิลสั่งว่าห้ามบอกใคร แค่นี้ยูริก็รู้ได้แล้วว่าพิชิตกลัวองค์รักษ์หน้าเดียวขนาดไหน





“ขอบคุณท่านซึงกิลมากนะ ที่คอยเป็นธุระให้ตลอด รบกวนท่านแล้ว”





“มิเป็นไรพะยะคะ กระหม่อมทูลลา”ซึงกิลโค้งคำนับอย่างนอบน้อมก่อนจะควบม้าออกไป








“พิชิต โดนเรียกไปอีกแล้วเหรอ”ยูริหันไปถามพิชิตที่มีท่าทีตื่นตระหนก เก็บเมล็ดพันธุ์ผิด ทำของตกอยู่นานสองนานหลังจากที่ได้ถูกกระซิบ





“อือ เดี๊ยวหม่อมฉันคงต้องไปแล้วนะพะยะคะ”พิชิตส่วมรองเท้าสานของตนเองก่อนจะล็อครั้วตำหนักให้แน่นหนาแล้วเดินเท้าไปหาซึงกิลที่ส่วนกลางท้ายวัง...เป็นแบบนี้ทุกครั้งเชียว ไม่รู้ว่าซึงกิลจะสอบสวนอะไรนักหนาในเมื่อมาตรวจค้นแต่ละทีไม่เคยเจออะไรผิดสังเกตุเลยแม่แต่น้อย สงสัยจะเพราะได้รับคำสั่งจากองค์รัชทายาท ให้จับตาดูพวกเค้า...





“เราเองก็รีบห่อยาไปขายพรุ่งนี้แล้วทำไก่เผาของโปรดพิชิตดีกว่า”ร่างอ้อนแอ้นบอบบางจึงเร่งมือบรรจุยา เตรียมของขายอย่าขมักเขม่น จึงๆแล้วเรียกว่าขายก็ไม่ถูกต้องนัก เพราะส่วนใหญ่จะเป็นการแจกจ่ายยามากกว่า 




ความเป็นอยู่ของผู้คนที่ชายแดนไม่สู่ดีนัก หมอยาก็แทบไม่มี แถบนั้นโดนโจมตีจากกลุ่มกบฏอยู่บ่อยครั้งอีกด้วย การที่องค์ชายจากต่างแดนออกไปนอกวังถือเป็นเรื่องร้ายแรงแต่พอเห็นผู้คนที่เจ็บป่วยแบบนั้นเค้าก็มิสามารถทนนิ่งดูดายได้ การรักษาของยูริจะเป็นการใช้สมุนไพรแลกกับพันธุ์พืช ตำราหนังสือต่างๆ เสื้อผ้าหรือข้าวปลาอาหาร ยูริไม่รับเป็นเงินเพราะถ้าซึงกิลพบเข้าคงไม่ดีนัก หลังจากห่อยาเสร็จยูริก็นั่งอ่อนหนังสือสักครูพลางคิดถึง บ้านและน้องชายของเค้าที่ต้องไปอยู่ที่คาซัค ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ได้ข่าวเมืองฮาเซตสึว่าช่วงนี้เศรษฐกิจดีขึ้นมากหลังจากที่ได้มีการอภิเษกและทำสนธิสัญญาไปถือว่าเป็นเรื่องภาคภูมิใจอย่างยิ่ง แม้ว่าตัวเค้าเองต้องใช้ชีวิตออยู่อย่างนักโทษไปจนตายก็ตาม






------------------FAR CRY----------------





“รายงานจากทหารชายแดนพะยะคะ หมู่นี้ในแถบหมู่บ้านชายแดนมีโจรกบฏบุกปล้นและทำร้ายชาวบ้านอย่างต่อเนื่อง ทหารและชาวบ้านต่างบาดเจ็บมากมาย แต่ช่วงนี้มีข่าวว่ามีหมอเทวดาที่ใช้สมุนไพรรักษาพิษที่พวกกองโจรใช้และเยียวยาบาดแผลให้หายได้เร็วดัง มีเวทย์มนตร์พะยะคะ"องค์รัชทายาทแห่งเมืองหนาวรับกำลังรับฟังรายงานจากแม่ทัพคริสที่เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเค้าเล่าถึงเหตุการณ์รุนแรงแถวชายแดนใกล้วังหลวงด้านหลังอย่างเป็นกังวล ร่างสูงสง่าเดินไปดูนอกระเบียงหยกน้ำแข็งที่หนาวเหน็บให้เห็นถึงแสงอาทิตย์ที่โดนไอหมอกบดบัง ใกล้จะหน้าหนาวที่แสนยาวนานแล้วสินะ...ปราสาทปีเตอร์สเบิร์คที่ขึ้นชื่อเรื่องความงามของปราสาทน้ำแข็ง ที่ใครได้ยลก็ต้องตราตรึงไปตลอดชีวิต สถาปัตยกรรมที่ถูกจารึกไว้บนปราสาทที่ทำจากหยกน้ำแข็งหายากทั้งตัวปราสาททำให้ปราสาทแห่งนี้ถูกยกให้เป็นสิ่งปลูกสร้างที่สวยงามที่สุดในแคว้น





"งั้นเหรอ แล้วหมอเทวดาที่ท่านกล่าวมา ไม่ใช่ว่าเป็นพวกสิบแปดมงกุฏหลอกเอาค่ารักษาแพงๆจากชาวบ้านผู้ไร้ความหวังหรอกหรือ"วิคเตอร์วิเคราะห์สถานการณ์ของหมอเทวดาที่เข้ามาช่วยเหลือผู้คนได้เหมาะเจาะซะเหลือเกินกับยามที่โจรกบฏเข้ามาโจมตี คงจะมาชุบมือเปิบเป็นแน่แท้





"หามิได้พะยะคะ เท่าที่หม่อมฉันรับรายงานจากหัวหน้าหน่วยพิเศษเลโอที่บัดนี้ประจำการอยู่ที่ชายแดนนั้น รายงานว่าหมอเทวดาคนนี้รับของตอบแทนแค่ข้าวปลาอาหารที่คอยแจกจ่ายแก่ชาวบ้านที่ยากจน เครื่องนุ่งห่ม ตำราหนังสือเท่านั้นพะยะคะ ไม่เคยรับเบี้ยเงินหรือศีลน้ำใจนอกจากนั้นเลยพะยะคะ""





"ท่านหมอเทวดาที่ท่านพูดถึงมีลักษณะเป็นอย่างไรบ้าง"





"จากรายงานที่กล่าวมา บอกว่าเป็นชายหนุ่มตัวเล็กบอบบาง บ้างก็ว่าเป็นหญิงสาวจากเมืองอื่นปลอมตัวมาช่วยเหลือ แต่ทุกคนต่างพูดเหมือนกันอย่างนึงก็คือ ท่าหมอเทวดาจะสวมหน้ากากสีดำปิดบังใบหน้าครึ่งบนเอาไว้ ไม่ให้ใครเห็น"วิคเตอร์มีสีหน้าครุ่นคิดเมื่อรู้ถึงความแปลกของท่าหมอคนนี้...องค์รัชทายาทรู้สึกแปลกใจกับหมอคนนี้พิกล... ชายแดนท้ายวัง...ใช้สมุนไพรรักษา...มาจากต่างแดน





"เอาละ พวกเจ้าไปเตรียมขบวนให้เรียบร้อย ข้าจะไปชายแดนพรุ่งนี้ อ่อ...เรียกซึงกิลมาหาข้าด้วย"องค์รัชทายาทสีขาวที่ใครๆก็เล่าลือถึงพระปรีชาสามารถที่เค้าทำคุณให้แก่แผ่นดิน ตลอดหลายปีมานี้ไม่มีใครที่ไม่รู้จักชื่อพระองค์ นอกจากความสามารถยังมีรูปลักษณ์ที่ติดตาต้องใจ คนทั้งแผ่นดิน ไม่ใช่แค่เพียงแต่ในดินแดนน้ำแข็งนี่แต่ยังดังไกลไปนอกแคว้นอีกด้วย ถ้าจะมีใครมาเทียบเคียงรัศมีของเค้าได้ก็คงมีเพียงองค์ราชาและราชินีแห่งนครคาซัค บุคคลที่ทำให้องค์รัชทายาทต้องเจ็บแค้น เพราะเมื่อหนึ่งปีก่อนที่เค้าได้ทำการสู่ขอราชินียูริโอะมาเป็นชายาเอกของตัวเองก็ต้องเป็นอันล้มเหลวเพราะองค์ชายคนกลางแห่งฮาเซตสึ วางแผนสลับตัวกัน...ความแค้นนี้ก็ยังคงปักอยู่ในใจ แม้จะบรรเทาลงแล้วแต่วิคเตอร์ก็คงไม่ได้ลืมเลือนและให้อภัยกับสิ่งนี้ได้ 





"หึ..."มือแกร่งแข็งแรงแต่กลับงดงามขององค์รัชทายาทคนสำคัญ เปิดจดหมายที่ส่งมาจากเมืองคาซัคออกอ่าน เนื้อหาก็เกี่ยวกับการขอเยี่ยมเยียนพี่ชายของราชินีแห่งคาซัค และทุกครั้งก็จะถูกตอบปฏิเสธไป...และแม้ว่าทางคาซัคและฮาเซตสึจะนำของมาบรรณาการมากมายเพียงใด แต่ก็มีได้ทำให้ใจขององค์รัชทายาทรูปงามนี้เปลี่ยนได้เลย จดหมายจากเมืองทะเลทรายถูกโยนใส่กองไฟในเตาผิงที่ถูกจุดเพื่อเพิ่มความอบอุ่นแก่ห้องทรงงานนี่อย่างไม่ใยดี...





หากว่าวิคเตอร์จะต้องทนทุกข์ทรมานเค้าก็ต้องการให้ชายาของเค้าเน่าตายไปเช่นกัน...






--------------------FAR CRY-------------------------------






"ท่านหมอๆข้าเย็บตุ๊กตาเองสวยมััยคะ"เด็กสาวผมเปียหน้าตามอมแมมวิ่งมาแต่ไกลเมื่อเห็นท่านหมอเทวดาที่ใครๆก็ต่างยินดีเมื่อได้เห็นว่าท่านหมอมาแล้ว 





"สวยจังเลยครับ เหมือนหมอเลยนะ"เด็กสาวบิดตัวไปมาเมื่อได้รับคำชมจากท่านหมอแสนดี เด็กสาวที่นั่งเย็บตุ๊กตาทั้งวันทั้งคืนก็ได้นำมาให้ท่านหมอลึกลับเสียที แม้จะไม่สวยและรูปร่างบิดเบี้้ยวไปบ้างแต่ยูริก็ยินดีจนน้ำตาปริ่มออกมา...ยูริที่อ่อนไหวง่าย อ่อนโยนคนนี้ไม่ได้แสร้งทำเป็นมีน้ำตาแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะนิสัยที่ตกใจง่าย อารมณ์อ่อนไหวง่ายจึงทำให้มีน้ำตาบ่อยเหลือเกิน





“ท่านหมอคะ ได้โปรดช่วยลูกชายข้าด้วยนะคะ ได้โปรดเถอะคะลูกชายข้ากินขนมจากคนแปลกหน้ามาเลยสลบไปคะ”





“เกิดอะไรขึ้นครับ ช่วยนำทางไปเลยครับ”ยูริหรือท่านหมอเทวดารีบตามผู้หญิงไปที่บ้านของเธอ ในบ้านไม้หลังเก่า แสนหนาวเย็น จะมีก็แค่ถ่านไม้หิมะที่มอบความอบอุ่นแก่บ้านหลังเล็กโทรมๆนี้ได้ ยูริจับใบหย้าของเด็กชายที่ร้อนจัดเอาไว้ นิ้วเรียวเปิดริมฝีปากเขี้ยวคล้ำขึ้นดู ท่าทางจะถูกพิษของดอกเพลิงหนาวเหน็บ พิษที่โจรกบฏชอบใช้ ถือว่าเป็นดอกไม้ผิดกฏหมายและค่อนข้างหายาก วิธีการถอนพิษก็ยากเช่นเดียวกันแม้จะใช้แค่ของพื้นๆในการต้มยาถอดพิษ แต่หากทำผิดขั้นตอนเพียงนิดก็สามารถปลิดชีพของเหยื่อได้ทันทีทันใด 






“คุณน้าครับ ช่วยเอาน้ำเย็นเช็ดตัวลูกชายไปเรี่อยๆนะครับ พีชไปต้มยากับเรา”เมื่อออกมาจากวังชื่อของพิชิตหนุ่มน้อยผิวสีน้ำผึ้งที่หายากในนครน้ำแข็งถูกปกปิดโดยการสวมชุดรัดกุมจนไม่มีส่วนไหลฝนพ้นออกมาให้ได้ยลผิวสวยแม้เพียงนิด ชื่อก็ถูกแปลงให้เปลี่ยนไปด้วย 






“ขอรับ”ทั้งสองรีบหอบหิ้วว่านทองคำที่หาได้ง่ายในพื้นที่เย็นมากรีดเอาน้ำยางมาผสมเข้ากับเกล็ดนาคสามเดือนเบาๆก่อนจะห่อเข้ากับผ้าบาง กรองน้ำออกมาแล้วต้มกับใบไม้สามสี เพียงสามนาทีเท่านั้น ก็ได้ยาที่สามารถนำมาแก้พิษแก่เด็กชายได้แล้ว ยูริรีบนำยามาป้อนแก่เด็กชาย การป้อนต้องป้อนทีละจิบจนหมดถ้วย จึงให้ผู้เป็นแม่ทำ 






“เอาละเจ็บหน่อยนะคนเก่ง”ยูริหยิบปลายเข็มขนาดใหญ่กว่าปกติปักลงบนอกเล็กอย่างรวดเร็วแม่นยำอย่าวองไวจนมองตามแทบไม่ทัน เด็กชายบิดตัวเร้าเหมือนเจ็บปวด แต่พอมือเรียวบางถอนเข็มออกมาก็พบลิ่มเลือดสีดำน่ากลัวออกมาตามรอยเข็ม พิชิตนำผ้าสะอาดที่เตรียมไว้เช็ดออกทำความสะอาดให้อย่างรู้งาน






“ท่านหมอครับพิษออกมาครบทุกจุดแล้วครับ”ท่านหมอรีบนำยาขี้ผึ้งสีเขียวหอมสมุนไพรทาทุกจุดอย่างเบาบางก่อนจะกดวนที่หน้าท้องเพื่อให้ระบบร่างกายทำงาน เมื่อเห็นว่าใบหน้าของเด็กชายเริ่มมีสีสันจึงหยิบยาให้แก่ผู้เป็นมารดาสามถุง





“อันนี้เป็นสมุนไพรขับพิษที่เหลือในร่างกาย อาจจะปัสสะวะบ่อยหน่อยนะครับช่วงนี้และถ้าปัสสะวะมีสีดำก็ไม่ต้งตกใจไปเพราะพิษจะถูกขับออกมา”ยังไม่ทันจะถึงอึดใจ เด็กชายก็ไอและสลึมสลือขึ้นมาได้





“ฟื้นแล้ว ลูกแม่ฟื้นแล้ว ขอบคุณท่านหมอมากคะ ขอบคุณจริงๆ”ที่มาของหมอเทวดาไม่ได้หมายความถึงแค่ฝีมือในการรักษาเพียงอย่างเดียวแต่เป็นเพราะความใจดี สุภาพที่ถอดแบบมาจากเทวดาจำแลงกายนี้ทำให้ชาวบ้านต่างก็เรียกขานแบบนั้น





“ขอบคุณท่านหมอมากนะคะ ข้าไม่มีอะไรจะมอบให้นอกจากพวกของตากแห้งเหลานี้ อย่ารังเกียจเลยนะคะ”คนที่อยู่ภายใต้หน้ากากยิ้มอย่างอ่อนโยนพร้อมกับกับรับห่อผ้าเอาไว้






“ขอบคุณมากนะครับ หน้าหนาวใกล้เข้ามาแล้วได้ของแห้งพวกนี้ยิ่งดีใหญ่เลยนะครับ ข้าขอตัวก่อน”ท่านหมอค้อมหัวลงเล็กน้อยก่อนจะขยับฮูดที่ตนเองใส่เพื่อปิดบังผมสีคืนเดือนมืดเอาไว้ ที่นี่ไม่ใครมีสีผมเหมือนเค้ากับพิชิตสักคน หากรู้ไปละก็คงแย่แน่นอน






“ท่านหมอขอรับ ข้าขอเอายาสมุนไพรไปแลกกับลูกกวาดได้หรือไม่ขอรับ”ยูริที่เดินตรวจอาการของผู้เฒ่าผู้แก่บริเวณนั้นก็อนุญาติให้พิชิตไปหาของทานเล่นตามสบาย สมุนไพรของหมอเทวดาที่ใครต่างก็ต้องการ เพราะสรรพคุณครอบจักรวาลนั้นไม่ได้ดูมากไปเลยสำหรับยารักษาโรคดังกล่าว เพราะยูริใส่ใจในทุกรายละเอียด ค้นคว้าวิจัยพวกพืชเมืองหนาวหลายเดือนถึงได้ยาสามัญประจำบ้านที่ช่วยรักษาอาการป่วยเบื้องต้น เช่น ปวดท้อง ปวดหัว ปวดตามตัวต่างๆ หากเป็นลมก็สามารถดมยานี้สดๆจะช่วยทำให้หายวิงเวียนได้ หากเป็นแผลสดก็ให้นำไปบดแล้วโปะที่แผลไว้ก็จะหายเร็วและไม่ทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้




“หมู่นี้โจรอาละวาดบ่อยเหลือเกิน ข้าก็ไม่รู้จะทำยังไงได้”ผู้ใหญ่บ้านได้แต่เอ่ยอย่างจนใจ เมื่อหมู่บ้านของเค้าวุ่นวายเช่นนี้ ยังดีที่มีกองทหารจากองค์รัชทายาทมาค่อยปกป้องและตามจับพวกโจรกบฏเหล่านี้ เสบียงก็มีมาให้ไม่ขาด คงต้องขอบคุณโอรสสวรรค์ที่ทรงมีจิตใจที่ดีงามเช่นนี้ถึงได้เห็นแก่ประชาชนตาดำ





“ไม่ต้องเป็นห่วงนะท่านผู้ใหญ่ ตราบใดที่ข้ายังทำหน้าที่นี้ได้ข้าก็จะทำต่อไป”





“พวกเราชาวหมู่บ้านไม่รู้จะตอบแทนท่านยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้ดี นอกจากจะมอบสาวงาม...เอ่อหรือว่าชายที่ท่านต้องใจไปคอยปรนนิบัติรับใช้ท่าน ข้าไม่ได้มีเจตนาว่าท่างเป็นพวกรักเพศเดัยวกันแต่ ข้าไม่รู้จริงๆว่าท่านคือหญิงหรือชาย”ยูริได้แต่หัวเราะกลบเกลื้อนไปพลางปฏิเสธ เค้าควรจะดีใจหรือไม่ว่าแยกเค้าไม่ออกว่าเป็นเพศใด แต่ก็ดีกับการปลอมตัว จึงไม่ได้บอกอะไรไป ส่วนใหญ่การแต่งงานระหว่างเพศเดียวกันจะเป็นเรื่องทางการเมืองมากกว่าจึงไม่แปลกหากว่าชาวบ้านจะไม่กล้าถามเค้าตรงๆว่าทีรสนิยมอย่างไรกับเรื่องนี้





“ข้าไม่ได้ต้องการอะไรหรอกท่านผู้ใหญ่ข้าก็แค่รักษาผู้คนแลกกับเครื่องนุ่งห่ม อาหาร ตำราเท่านั้น ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนกันก็พอ”





“ยังไงพวกเราก็ต้องขอบใจท่านหมอมากนะ”ผู้ใหญ่บ้านเรียกท่านหมอและผู้ติดตามทานข้าวทานปลาก่อนจะกลับ ยูริชอบบรรยากาศแบบนี้ ทำให้เค้านึกถึงครอบครัวของเค้า ที่เมื่อก่อนจะต้องทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตา...เมื่อคิดถึงน้ำตาก็คลอดวงตาสวยซะแล้ว...





“ข้าขอบคุณพวกท่านมากนะ สำหรับอาหารมื้อนี้ อร่อยมากจริงๆ”รอยยิ้มสวยๆภายใต้หน้ากากที่ปิดบังครึ่งเดียวสามารถสะกดสายตาของชาวเมืองไว้ได้...ภายใต้หน้ากากคงจะมีรูปโฉมงดงามเป็นแน่แท้





“จะกลับแล้วเหรอคะ”เด็กน้อยผมเปียที่เป็นลูกสาวของผู้ใหญ่รีบเข้ามาเกาะขาของยูริแน่นราวกับไม่อยากให้ไป





“จ๊ะ ไว้เดี๊ยวจะมาใหม่นะคนสวย”ยูริเด็กดอกกระดังงาสีขาวสวยมาทัดหูของหนูน้อยเบาๆ ภาพที่หลายคนเห็นนั้นช่วงงดงามราวกับเทวดานางฟ้ามาโปรด แม้จะไม่ได้เห็นใบหน้าแท้จริง แต่กลับทำให้รู้สึกสูงส่งเหลือเกิน แต่แล้วก็ทีเสียงของบุรุษดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศสวยงามนี้




“เดี๊ยวก่อนสิท่านหมอเทวดา...ท่านคงจะพอมีเวลาเสวนากับเราใช่มั้ย”




“องค์รัชทายาท...”ยูริกระซิบกับตัวเองเมื่อหันไปพากับชายรูปงามราวรูปสลักชั้นสูง ชายผู้ที่เรียกได้ว่าเป็นสวามีตนเองโน้มกายลงใกล้ชิดจนแทบจะติดกับหลังของเค้าทีเดียว...




“ไม่เจอกันนานนะ...พระชายายูริ...”





---------------TBC-------------




comment/vote/shared for chapter 3 :)



เป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ ตอนต่อไปจะได้งอกมาอย่างไว พิมในมือถือซะส่วนใหญ่นะคะ เลยคำผิดเยอะเลย





วันนี้เอาพวกคอสตูมเล็กๆน้อยๆมาประกอบนะคะ อยู่ในเครื่องนานแล้ว เครดิตเลยหาไม่เจอ ขอโทษด้วยนะคะ







ชุดท่านหมอเทวดา ยูรินะคะ




เว่อร์วังอลังการนะคะ ชุดวิคคุงคะ 



ตอนต่อไปจะมีความ...นิดหน่อยนะคะ เดี๊ยวหาที่ปล่อยก่อนเนอะ โดนแบนบ่อยเหลือเกิน TT จุ๊บๆรักทุกคนเบย








 
 
 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

443 ความคิดเห็น

  1. #424 polymerase (@kjbbdmsct_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 12:42
    โดนเจอตัวซะแล้ว น้องยู U_U
    #424
    0
  2. #376 kukifaung (@kukifaung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 15:57
    เอาแล้วๆ
    #376
    0
  3. #359 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:41
    ชอบธีมเรื่อง วิคเตอร์ดูเป็นพระเอกเกรี้ยวกราด อร๊ายยย
    #359
    0
  4. #327 เพชรดารา (@petchwadee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 01:48
    ชอบมากจนไม่รู้จะสรรหาคำอธิบายไหนมาบอกไรต์ อ่านไปพักนึงนี่นึกว่าอ่านนิยายพีเรียดจีนคือเราชอบแนวนั้นอยู่แล้ว โฮฮฮฮ อยากจะคารวะไรต์ที่แต่งเรื่องนี้ให้เราได้อ่าน ชอบตอนอธิบายฉากถอนพิษมากจริงๆคือเราไม่รู้ว่ามันรักษายังไงแต่ในความใส่ใจรายละเอียดมันทำให้เรื่องนี้ดูเรียลขึ้น อยากจะบอกว่างานดีมากๆค่ะ เอฟซีรัวๆ55555
    #327
    0
  5. #141 ^__^$noW fL@kE (@kalo_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 13:04
    ชอบมากเลยค่ะไรท์ ><
    #141
    0
  6. #13 prussiazand (@prussiazand) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 21:13
    ชอบมากเลยค่ะ ติดตามตลอดนะคะไรท์อย่ารีดนะ จุ๊บๆ>*<
    #13
    1
    • #13-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      16 พฤษภาคม 2560 / 00:58
      ขอบคุณนะคะ ดีใจมากๆที่ชอบเรื่องนี้นะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์และหนูยูริด้วยนะคะ พน.อัพจ้า
      #13-1
  7. #12 * Kamui * (@Kamui1999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:20
    ไม่ทิ้งค่ะไรท์ จะติดตามไรท์จนกว่าจะจบเลยค่าา ว่าแต่จะลงที่ ธัญวลัย หรือสร้าง wordpress ลงตอนหน้าก็ได้นะคะ อ่านของหลายคนมาแล้ว ส่วนมากพอมี ... ก็จะให้ลิงค์ไปหน้าพวกนี้แหละค่ะไรท์ 
    สู้ๆนะคะ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ ^-^
    #12
    1
    • #12-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      16 พฤษภาคม 2560 / 01:00
      กระโดดกอดเลยค่า ขอบคุณมากๆนะคะที่ติดตาม เรื่องของฉากต้องห้ามจะใส่ลิงค์ไว้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ กำลังใจสำคัญของไรท์เลย พน.อัพแล้วจ้า
      #12-1
  8. #10 Violet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 23:36
    น่ารักมากเลยค่ะ ติดตามนะคะ ไรท์อย่าทิ้งรี้ดนะคะ ติดความสนุกของเรื่องนี้แล้ว ว่าแต่ซึงเรียกไปสอบสวนเรื่องอะไรคะเนี่ย ท่าทางจะเป็นเรื่องส่วนตัวใช่ไหม ><
    #10
    1
    • #10-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      16 พฤษภาคม 2560 / 01:04
      ไม่ทิ้งคะสัญญาเลย ซึงจูจูนั้นเดี๊ยวได้รู้กัน ส่วนตัวแล้วพอเขียนฉากซึงจูจูจะไวมาก งงตัวเองเหมือนกัน พน.จะอัพแล้วนาจา
      #10-1
  9. #9 ✰ เนยเหลว (@butterdevil) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:53
    อย่าไปยอมนะยูริ เอรอสสะบัดผมใส่ตาวิคเลย
    #9
    1
    • #9-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      16 พฤษภาคม 2560 / 01:02
      เรื่องนี้วิคมันร้ายคะ ยูริตามไม่ทัน สงสัยต้องสอนสเตปเอรอสให้ไปสะบัดๆใส่แล้ว พน.อัพแล้วนะจ่ะ
      #9-1
  10. #8 MissAtherMiris (@namine-38) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 09:37
    รู้สึกหมั่นไส้ขุ่นวิคมากกกก เอาน้องยูคนสวยให้เราก็ได้วิคนะ
    #8
    1
    • #8-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      16 พฤษภาคม 2560 / 01:01
      เดี๊ยวได้หมั่นไส้กว่านี้อีกคะ นังวิคมันร้ายคะเรื่องนี้ รับรองว่ายูริจะต้อง...555555 ในเลขห้ามีความหี่นแฝงอยู่ พน.อัพแล้วจ้า
      #8-1
  11. #7 * Kamui * (@Kamui1999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:34
    ชอบแนวนี้มากๆเลยค่ะ
    อัพต่อไวๆนะคะ
    กำลังรออ่านอยู่ค่า
    #7
    1
    • #7-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      13 พฤษภาคม 2560 / 23:46
      ดีใจจังที่ชอบแนวนี้ ขอบคุณมากๆนะคะ จะรีบแต่งรีบอัพเลย อย่าทิ้งกันไปหหนนะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ
      #7-1
  12. #6 นัตสึจังค่ะ! (@Natmonzii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:01
    ลูกฉัน......ลูกฉัน..... ยูจัง......ของหม่อมแม่..-_-..ลำบากขนาดนั้นมาอยู่กับหม่อมแม่เถอะค่าาา-,,-จะเลี้ยงดูอย่-----เเค่กๆโดนตบโดยยูริโอะ
    #6
    1
    • #6-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      13 พฤษภาคม 2560 / 23:49
      55555 วิคเตอร์นี่มันมีของดี แต่ดันไม่รู้ตัว ป่ะยูริเก็บของไปอยู่กับคุณพี่เค้าซะนะ เอือกกกกก!!! (มีรองเท้าสเก็ตลอยมาเจาะหัว)
      #6-1
  13. #5 the dork (@destinyjay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:30
    โหยยยยย นางมาาา จะเป็นแบบนางทาสที่รักไหมหนอ
    #5
    1
    • #5-1 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 2)
      13 พฤษภาคม 2560 / 23:45
      ลั่นคำว่า นางมามากเลยคะ 555555 มาแล้วคะ นุ้งวิคมาแล้ววววว ฝากติดตามหน่อยนะคะ :)
      #5-1