[AU fic yuri!!! on ice] FAR CRY [victuuri,seungchuchu,otayuri]

ตอนที่ 16 : THE PLAN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    5 ก.ค. 60




talk :)


ขอโทษที่หายไปนานนะคะ ช่วงนี้ยุ่งๆนิดหน่อย

แต่มาต่อแล้วนะดีใจมั้ย ตอนที่แล้วมีแต่คนสะพรึงพิชิต

งี้แหละ เด็กมันร้าย 555555555555

คิดว่าจะแต่งถึงฉากตัดซะหน่อย แต่ไม่ถึงเลย

ตอนหน้าเอาจริง 5555555555

อยากเอานุ้งโอะกับป๋าเบคมาให้อ่านแล้ว 

ช่วยกันเม้นต์น่ารักๆหน่อยนะคะ


ถ้าตอนนี้เม้นต์ถึง 30 เม้นต์ ก่อนอัพเดตครั้งต่อไป

มาแน่นวล การเข้าหอครั้งแรกของนุ้งโอะ 55555555


โปรเจค secret club นั้นสู่สีมาก ระหว่าง

คู่พี่น้องผิดศิลธรรม ยูกิโอะXริน

กับ เคะราชินีเฮย์โจวรีไวท์ และ นังหมาน้อยจอมเนียนเอเลน

ก็ยังตัดสินใจไม่ได้เลย ใครมีคู่อื่นก็เสนอได้นะคะ :)

ยังไงขอไปคิดให้มันโรคจิตๆหื่นๆหน่อยละกันนะคะ








AU FIC YURI ON ICE     

Title : Far Cry      

Chapter : 15 

Pairing : Victuuri (victorxyuri),Seungchuchu,otayurio     

Rate : PG 

 





 

 

 

เช้าแสนสดใสของอาณาจักรน้ำแข็งที่แสนเหน็บหนาว ถึงแม้จะบอกว่าวันนี้อากาศดีก็เถอะ แต่หมอกและลมหนาวก็มากอยู่ดี ยิ่งถ้าหน้าหนาวละก็จะมืดไปทั้งวันและสว่างอยู่แค่ไม่กี่ชั่วโมง วันนี้ยูริเป็นฝ่ายตื่นเช้ากว่า เหตุเพราะจะได้ออกไปเดินในเมืองตามที่องค์วิคเตอร์รับสั่งไว้ เมื่อคืนยูริก็นอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาจนพระสวามีก็ต้องกอดเอาไว้ให้นอนนิ่งๆ ไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง ในเมื่อนี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้ออกมาเดินเที่ยวแบบนี้ ในชีวิตขององค์ชายกลางก็มีแค่ตอนที่ปลอมตัวเป็นหมอรักษาคนเท่านั้นที่ได้ออกเที่ยวเล่นบ้าง ถ้าเป็นฮาเซตสึละก็หมดสิทธิ์ 

 

 

 

"เอ่อ...ฝ่าบาท...ตื่นได้แล้วพะยะคะ เช้าแล้วนะ"ดวงตาสีน้ำทะเลใสหยีตามองพระชายาของตนที่สะกิดปลุกเค้าให้ตื่น พลางคิดไปว่า อะไรจะตื่นเต้นปานนั้นกะแค่ออกไปเที่ยวในเมือง วิคเตอร์มองดูยูริของเค้าที่แต่งตัวซะเรียบร้อยหวีผมซะเรียบแปล้ ใส่เสื้อผ้าตัวเก่ง สะพายกระเป๋าพร้อม ถึงจะบอกว่าเป็นเสื้อผ้าตัวเก่งก็เถอะก็ยังดูธรรมดาดาษดื่นซะจนคิดว่าถ้าเป็นก่อนหน้านี้คงมองผ่านไปแล้ว 

 

 

 

"เจ้าตื่นก่อนเราได้ด้วยเหรอ"ฝ่าบาทรูปงามปิดปากหาวไปหนึ่งที ก่อนจะลุกขึ้นไปอย่างไม่อีดออด ก็แน่ล่ะเค้าไม่ใช่เด็กๆที่จะโอ้เอ้ตอนตื่นหรอก วันนี้พระชายาดูจะตื่นเต้นจนเนื้อแทบสั่น เห็นแล้วก็อดยิ้มน้อยๆไม่ได้ ไม่รู้ว่ามีชายาหรือมีลูกกันแน่ 

 

 

 

"ฝ่าบาทๆ หม่อมฉันขอยืมเงินได้มั้ย คือหม่อมฉันอยากซื้อสมุนไพรกับตำราไว้อ่าน..."ใบหน้าเล็กก้มลงจนคอติดอก ประหม่าไปหมด เพราะตัวเองก็ไม่รู้จะไปหาเงินมาคืนจากไหน ก็ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้จับเงินกับเค้าหรอก ต้องการอะไรก็แค่ไปเบิกกองกลางเอา อ้อนท่านแม่ หรือไม่ก็ไหว้วานยูริโอะเอา แต่พอเค้ามาอยู่ที่นี่แล้วก็ไม่มีใครให้พึ่งพาได้นอกจากพระสวามีคนนี้อีกแล้ว ใจก็นึกกลัวจะโดนดุรึเปล่าที่ทูลขอแบบนี้ 

 

 

 

"ได้สิ เจ้าอยากได้อะไรก็บอกเราแล้วกัน แต่เราไม่รับคืนเป็นเงินหรอกนะ"ยูริที่ได้ยินตอนแรกก็ยิ้มกว้างตาหยี แต่พอประโยคหลังๆก็เริ่มงงว่าถ้าไม่คืนเป็นเงินจะคืนเป็นอะไร 

 

 

 

"ก็เจ้าจะหาเงินจากที่ไหนมาคืนเราละ แค่ค่าขนมหวานที่เราเลี้ยงเจ้าทุกวันก็เปลืองจะแย่แล้ว"ดวงตาใสเริ่มมีน้ำตาคลอเล็กๆ กับการที่เค้ามาอยู่ด้วยก็ต้องบอกว่าเปลืองด้วยเหรอ ถ้าเป็นยูริโอะที่ผอมกว่านี้งดงามกว่านี้ก็คงไม่เป็นไร แต่เพราะเป็นเค้าไงเป็นองค์ชายยูริที่แสนจะธรรมดาสามัญ ไม่มีอะไรโดดเด่นสู้ใครได้เลย 

 

 

 

"หม่อมฉันขอโทษ ถ้าเป็นยูริโอะก็คงดีกว่านี้..."เสียงตัดพ้อเบาบางจนแทบไม่ได้ยินแต่นั่นก็มากพอให้วิคเตอร์เข้าใจอะไรได้แล้ว...พระชายาแสนตะกละแล้วยังขี้น้อยใจอีก 

 

 

 

"อิจฉาน้องหรือไงพระชายา ตอนนี้เราก็อยู่กับเจ้าแล้วไง เราเป็นสวามีของเจ้านะ หัดมั่นใจกว่านี้หน่อยสิ"มือหนาขยี้ผมสวยที่ถูกหวีเรียบร้อยให้ปรกที่หน้าผากนวลเหมือนเดิม ดวงตาฉ่ำน้ำถูกนิ้วเย็นปาดน้ำใสออกให้ แล้วอยู่ดีๆแผ่นอกตึ่งแน่นด้วยมัดกล้ามสวยโอบล้อมตัวเค้าให้จมลงไปที่อ้อมอกนั่น 

 

 

 

"ฝ่าบาทใจร้าย"มือน้อยทุบแผ่นหลังแกร่งเบาๆ ใบหน้าใสก้มหงุดไปกับอกกว้าง วิคเตอร์รู้สึกเอ็นดูเหลือเกิน ก่อนหน้านี้ทำไมถึงได้ร้ายด้วยขนาดนั้นนะ บอบบางจนแทบจะสลายคามือได้อยู่แล้ว...พระชายายูริ 

 

 

 

"ใช่ เราใจร้ายแล้วเราก็จะทำเจ้าร้องไห้อีก รู้แบบนี้แล้วจะไปจากเรามั้ย..."รู้สึกได้เลยว่ามีความร้อนที่อกวาบขึ้นมา...ความร้อนจากใบหน้าของคนตัวเล็ก ยูริไม่รู้จะตอบไปยังไงดี ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก ความรู้สึกที่เหมือนจะระเบิดให้ได้ เพราะในหัวหัวแต่คิดเรื่องที่ผ่านมา ทั้งๆที่โดนพูดจาร้ายๆใส่และยังถูกทำร้าย แต่บางครั้งก็อ่อนโยนจนเค้าแทบละลายได้เลย 

 

 

 

"หม่อม...ฉัน เป็นพระชายาของฝ่าบาท เป็นคนของฝ่าบาทถึงวันนึงจะไม่ต้องการหม่อมฉันแล้ว หม่อมฉันก็ยังคงเป็นของพระองค์พะยะคะ"ยูริเลือกตอบหน้าที่ของตน เค้าสาบานต่อหน้าพระเจ้าแล้วว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับบุรุษผู้นี้...เค้าคงทรยศบ้านเมืองและสัตย์สาบานตนเองไม่ได้ 

 

 

 

"ตอบได้ดีนี่พระชายา"ริมฝีปากสวยโฉบเข้าประทับรอยจูบบนหน้าผากของร่างบอบบาง องค์วิคเตอร์แย้มสรวลกับคำตอบนั้น...แต่ทว่าในใจก็ยังอยากรู้ว่าถ้าเกิดในฐานะของผู้ชายคนนึงที่ไม่ได้เป็นองค์รัชทายาทหรือพระสวามีละ คำตอบจะเป็นเช่นไร 

 

 

 

"แล้วถ้าเจ้ากับเราไม่ได้อภิเษกกันละ เราจะเป็นอะไรสำหรับเจ้า"ยูริไม่เคยคิดว่าวิคเตอร์จะอยู่ในฐานะอื่นนอกจากนี้เลย หรือถ้าเป็นแบบนั้นละก็เค้าอาจจะรู้สึกกับองค์ชายองค์นี้ว่าเป็นเพื่อนสนิทรึเปล่านะ...เกิดมาก็ไม่เคยมีเพื่อนสนิท พิชิตก็เป็นผู้ติดตาม  ยูริโอะก็เป็นน้องชายของเค้า...หรือว่าที่เค้าเขินอายอยู่ตอนนี้เพราะว่าเค้าได้มีเพื่อนสนิทแบบคนอื่นเค้าแล้ว...ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆเลย 

 

 

 

"ถ้าไม่ได้อภิเษกกันก็คงเป็น...เพื่อนสนิทกันละมั้งพะยะคะ"วิคเตอร์รู้สึกได้เลยถึงความไม่พอใจบางอย่าง หงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ทำขนาดนี้แล้วจะมาเป็นเพื่อนสนิทบ้าบออะไรกัน 

 

 

 

"เจ้ารู้มั้ยเพื่อนสนิทเค้าไม่จูบกัน ไม่กอดกัน ไม่โลมเลียร่างกายกันและกันแบบนั้นหรอก หรือถ้าเป็นคนอื่นเจ้าจะให้ทำแบบนั้นเหรอ"อ้อมแขนที่โอบกอดยูริผละออกไม่ยอมใกล้เค้า แถมยังมองด้วยสายตาไม่พอใจอีกด้วย ไปทำอะไรให้โกรธละเนี่ย 

 

 

 

"ไม่พะยะคะ...คนที่หม่อมฉันยอมให้ทำแบบนี้ได้ก็มีพระองค์คนเดียว"เสียงเล็กๆนั่นพูดออกมาด้วยความจริง ก็แน่ละ นอกจากวิคเตอร์จะมีใครทำแบบนี้กับเค้าอีกหรือไง ดวงตาสีฟ้าสวยหันมองเค้าอย่างเคืองขุ่น จะโดนตีรึเปล่าก็ไม่รู้ และก็จริงอย่างที่คิด ฝ่ามือหนาฟาดลงที่บั้นท้ายเค้าไม่เบานัก 

 

 

 

"จำไว้นะ ต่อให้เราทำร้ายเจ้าแค่ไหนก็ห้ามไปจากเราเข้าใจมั้ย พระชายายูริ และถ้ายอมให้คนอื่นแตะต้องละก็ เราจะฟาดก้นเจ้าอีก เอาให้บวมเลย"วิคเตอร์คว้าแขนเล็กเข้าไปห้องอาบน้ำด้วยกัน ลงโทษด้วยรอยจูบและสัมผัสร้อนแรงข้อหาที่บอกว่าเค้าเป็นเพื่อนสนิท...ซื่อก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยเถอะนะ 

 

 

 




--------------------FAR CRY--------------------- 

 

 




 

 

"โอ...ถวายบังโคมพะยะคะองค์รัชทายาทและพระชายา"แม่ทัพคนเก่งนำขบวนม้ามารับทั้งสองพระองค์ที่กำลังรออยู่หน้าตำหนัก วันนี้เหมือนว่าองค์วิคเตอร์จะอารมณ์บูด ก็ดูสิตาขวางๆ และคิ้วได้รูปที่ขมวดจนจะผูเป็นโบว์ ปากที่เรียกได้ว่าบูดบึ้ง ไหนจะยังพระชายาที่หลบอยู่ด้านหลังหน้าซีดก้มหน้าเหมือนรับความผิดนั่นอีก ทะเลาะอะไรกันอีกแล้วละผัวเมียคู่นี้ 

 

 

 

"มาสายแล้วยังพูดมากอีก ออกม้าได้!"น้ำเสียงกระโชกโฮกฮากเหมือนจะขู่ม้าให้เตลิดไปนั้นทำให้คริสแอบส่ายหน้ากับความเด็กน้อยขององค์เหนือหัวของตนเองเหลือทน แต่ใบหน้าก็ยังคงยิ้มแย้มราวกับไม่สะทะท้านใดๆ 

 

 

 

"พะยะคะ ออกม้า!"วันนี้พระสวามีของเค้าสวมใส่เสื้อคอเต่าสีดำรัดรูปให้เห็นถึงพระวรกายที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้าหล่อเหล่าที่สวมผ้าปิดปากเอาไว้เผยให้เห็นแค่ครึ่งบนที่เห็นเพียงแค่นี้ก็รู้แล้วว่าภายใต้ที่ปกปิดนั้นเป็นหนุ่มรูปงาม ยูริก้าวขึ้นไปนั่งในรถม้ากับพระสวามีที่ไม่พอใจเค้าอยู่ตอนนี้ ก็ทำได้แค่เงียบๆไป 

 

 

 

จากวังหลวงไปยังจัตุรัสกลางเมืองใช้เวลาพอสมควร บรรยากาศในรถม้าค่อนข้างอึดอัดพอสมควร วิคเตอร์ยังคงมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้าอยู่ไม่ยอมหันมาสบตากับพระชายาตาแป๋วที่ส่วมแว่นเอ๋อๆคนนี้เลยแม้แต่น้อย ยูริพลางคิดว่าตัวเองไปพูดอะไรเข้านะ ถึงได้โกรธเค้าขนาดนี้ ยูริทำอะไรไม่ได้นอกจากมองออกไปนอกหน้าต่างที่อยู่ฝั่งตัวเอง ถ้าต้องเป็นแบบนี้ใจร้ายกับเค้า พูดไม่ดีใส่ยังดีกว่าซะอีก  

 

 

 

ท่านแม่ทัพที่ใครต่อใครต่างก็ชื่อชมว่าเป็นบุรุษที่มีเสน่ห์ล้นเหลือ ควบม้าอารักษ์ขาทั้งสองพระองค์อยู่ข้างๆพลางมองเข้ามาด้านใน เห็นแบบนี้แล้วก็สงสารพระชายาจริงๆที่ต้องมาตามคนที่สามนาทีสี่อารมณ์อย่างองค์วิคเตอร์ ถ้าไม่นับฐานันดรแล้วละก็ เค้านี่แหละเพื่อนที่สนิทที่สุดขององค์วิคเตอร์ ถึงได้รู้อาการแบบนี้ดีนักไม่ใช่ว่าฝ่าบาทของเค้าจะนิสัยแย่หรอกนะ แต่เพราะในฐานะขององค์รัชทายาทก็มีแต่ต้องเป็นที่หนึ่งในทุกเรื่อง พอไม่ได้แบบนั้นก็มักจะหงุดหงิด แต่ก็ไม่ได้เป็นแบบนี้กับทุกคนหรอก ส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้กับคนสนิท...พูดง่ายๆก็งอนนั่นแหละ 

 

 

 

"พระชายาดูนั่นสิพะยะคะ ภูเขาไฟนิกิฟอรอฟ"ชายหนุ่มผมทองชี้ให้ดูภูเขาไฟน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักร แม้ว่ามันจะมอดดับไปนานแล้ว แต่ก็ยังคงสร้างความน่าเกรงขามได้อย่างดี ยูริมองตามอย่างตะลึงในความยิ่งใหญ่ แถมยังมีหินสีฟ้าใส ลอยอยู่รอบๆปล่องภูเขาไฟอีกด้วย มหัศจรรย์จนต้องเบิกตากว้าง 

 

 

 

"ฝ่าบาทๆดูนั่นสิพะยะคะ มันมีน้ำแข็งลอยอยู่ด้วยล่ะ"วิคเตอร์หันไปจิ๊ปากใส่หนึ่งที เค้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดจะไม่รู้ได้ยังไงว่ามีสถานที่แบบนี้อยู่ จะเรียกเค้าไปดูหาพระแสงอะไรกัน  

 

 

 

"ตื่นเต้นอะไรกัน นั่งดีๆด้วย"ว่าจบบรรยากาศที่คริสอุตส่าห์สร้างขึ้นมาก็สลายหายไปกับตา น่ารำคาญซะจริงๆนะองค์รัชทายาทขี้เก๊กเอ้ย คริสหันไปทำหน้าเหม็นเบื่อกับลูกน้องคนสนิทของตัวเองทีนึง ซึ่งเหล่าทหารคนสนิทของคริสก็รู้ดีว่า เวลาที่องค์รัชทายาทคนเก่งของพวกเค้าเป็นแบบนี้ก็ต้องรอแต่เวลาให้หายเองล่ะนะ 

 

 

 

"เอ่อ...ทำไมมันถึงลอยได้เหรอท่านคริส น้ำแข็งพวกนั้นน่ะ"คริสหันมายิ้มสดใสให้กับพระชายาคนซื่อ ดีจริงๆที่อย่างน้อยครั้งนี้ก็มีความสดใสอ่อนโยนให้เห็นบ้าง และทำไมท่านแม่ทัพจะไม่รู้ว่านายเหนือหัวของตัวเองแอบชำเลืองจนตาจะบอด เดาไม่ยากเลยว่าไอความขี้งอนของท่านผู้สูงส่งมาจากไหน 

 

 

 

"พวกน้ำแข็งพวกนั้นเป็นศิลาเมฆาพะยะคะ มันมีน้ำหนักเบาจนโดนลมจากปล่องภูเขาไฟพัดขึ้นไปลอยอยู่บนนั้นเป็นอัญมนีสำคัญของปีเตอร์สเบิร์คพะยะคะ ศิลาเมฆาถูกใช้เพื่อทำเครื่องราชอิสริยยศของกษัตริย์เท่านั้นพะยะคะ ภูเขาไฟนิกิฟอรอฟเป็นสถานที่ต้องห้ามพะยะคะ ไม่สามารถเข้าไปชมได้"ยูริพยักหน้าเข้าใจตามที่บอก แม้จะเสียดายที่ไม่อาจเข้าไปดูใกล้ๆได้ แต่เค้าก็อดชื่นชมในความงามไม่ได้เลย  

 

 

 

"แต่มันสวยจังเลยนะ...อ๊ะ?"ร่างน้อยของพระชายาอยู่ดีๆก็ลอยย้ายไปนั่งอีกฝั่งนึงแทนที่องค์วิคเตอร์ซะแบบนั้น คริสที่ยิ้มค้างอยู่ก็รีบหุบยิ้มทันทีเพราะรอยยิ้มแบบไม่จริงใจเป็นที่สุดขององค์รัชทายาทนั่นแหละ หวงจริงๆเลยนะเห็นปกติผลักไสแทบตาย พอหลงรักเข้าหน่อยก็เป็นแบบนี้ซะแล้ว ว่าแต่ฝ่าบาทของเค้าจะยอมรับตัวเองได้เมื่อไหร่กัน 

 

 

 

"คริส เราว่าเจ้าไปอยู่นำขบวนไม่ดีกว่าเหรอ เราว่าตรงนี้มีทหารอยู่เยอะแล้วนะ"รู้แล้วว่าหวง โธ่เอ้ยทำเป็นปากแข็ง แต่คริสก็ได้แต่หัวเราะทำเป็นกลบเกลื้อนก่อนจะย้ายตัวเองไปอยู่ที่หน้าขบวน แต่ไม่ทันไรก็มาถึงตลาดจนได้  

 

 

 

 

ยูริรีบชะโงกหน้าออกไปดูบรรยากาศของตลาดที่แสนจะครึกครื้น มีทั้งหาบเร่ การแสดงข้างถนน ของกินของใช้ละลานตาไปหมด องค์ชายที่เสมือนถูกขังอยู่ในตำหนักมาตลอดอย่างเค้าพอได้เห็นแบบนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเลย  

 

 

 

"ฝ่าบาทๆ ขนมอันนั้นน่ากินจังเลย"ขนมปังสีน้ำตาลทองสวยปั้นเป็นรูปกระต่ายตัวน้อยเรียงรายอยู่ในถาดขนม รวมกับเค้กสีหวานและเบเกอรี่อีกมากมาย วิคเตอร์ยืนถุงกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มที่บรรจุเหรียญทองอยู่ในนั้น ซึ่งมือขาวก็รับมาอย่างเกรงใจ 

 

 

 

"ขอบพระทัยพะยะคะ หม่อมฉันจะหาทางเอาเงินมาคืนฝ่าบาทให้ได้เลยพะยะคะ" 

 

 

 

"เอาไปเถอะ แค่เมียคนเดียวเราเลี้ยงได้อยู่แล้ว ถ้าแค่นี้ให้ไม่ได้เดี๊ยวจะพาลไปอิจฉาน้องตัวเองอีก"บทสนทนาของทั้งคู่เข้าหูของแม่ทัพกล้าแห่งปีเตอร์สเบิร์คเรียบร้อยแล้ว...คำพูดประชดประชันทำให้คนตัวนุ่มหน้าหงอยสลดลงไปทันที  

 

 

 

"เอ่อ...พระชายาจะลงไปทอดพระเนตรมั้ยพะยะคะ หม่อมฉันจะพาลง"ยูรินั่งลงข้างๆพระสวามีพลางส่ายหน้าเบาๆ เป็นแบบนี้ก็ไม่อยากไปไหนแล้ว...ตอนนี้อยากให้ฝ่าบาทกลับมาเหมือนเดิม 

 

 

 

"ไม่เป็นไรท่านแม่ทัพ เรานั่งอยู่ตรงนี้แหละ"โธ่ พระชายาผู้น่าสงสาร ยังไม่ทันจะได้คะยั้นคะยอให้ลงไปสูดอากาศซักหน่อย แต่ร่างสูงใหญ่ขององค์รัชทายาทก็ลงจากรถม้าไปยังร้านตัดเสื้อทีเป็นที่หมายของการมาในครั้งนี้ซะแล้ว ปล่อยให้พระชายานั่งอยู่บนรถม้าคนเดียว คริสที่รู้สึกว่าตัวเองอยู่นิ่งเฉยไม่ได้แล้ว วันนี้คงต้องขอสลัดคราบแม่ทัพไปเป็นกาวใจให้แก่สองพระองค์ซะหน่อย 

 

 

 

 

"พระชายาพะยะคะ โกรธอะไรกันรึเปล่าพะยะคะ?" 

 

 

 

 

"เราก็ไม่รู้เหมือนกันท่านแม่ทัพ ฝ่าบาทโกรธเราเพราะเราตอบฝ่าบาทไปว่า ถ้าไม่ได้อภิเษกกันก็คงเป็นเพื่อนสนิท...จากนั้นฝ่าบาทก็เป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ"คริสเท้าคางครุ่นคิด...หน้าที่ของกาวใจมันก็ต้องทำให้สองคนนั้นคืนดีกันสินะ แบบนั้นล่ะก็สบายมาก 

 

 

 

 

"แล้วพระชายาอยากให้ฝ่าบาทกลับมาอารมณ์ดีเหมือนเดิมมั้ยพะยะคะ" 

 

 

 

 

"อยากสิ"เสียงหงอยๆของพระชายาทำเอากองทหารที่เฝ้าอยู่ตรงนั้นอดสงสารไม่ไหว ชายฉกรรจ์หน้าตาป่าเถื่อนทำหน้าเหมือนอยากจะปลอบพระชายาซะเต็มประดา เหมือนเห็นสัตว์เล็กๆโดนทิ้งไม่มีผิด 

 

 

 

"งั้นพระองค์ทำตามที่หม่อมฉันบอก ตกลงมั้ย"ยูริหันมองตาเป็นประกาย ผิดกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของท่านแม่ทัพที่ทำเอาลูกน้องทหารสะดุ้งไปตามๆกัน 

 

 

 

"ได้สิ ให้เราทำอะไรเหรอ" 

 

 

 

"โอ้ไม่ยากเลยพระชายา...แค่พระองค์...."คริสเอียงหน้าเข้าไปกระซิบข้างๆหูเล็กถึงแผ่นการบางอย่าง ซึ่งไอ้แผนการที่ว่าก็ทำให้พระชายาหน้าแดงเขินอายกับสิ่งที่คริสบอกเหลือเกิน 

 

 

 

"แบบนั้นจะดีเหรอท่านแม่ทัพ" 

 

 

 

"ดีสิพะยะคะ ไปกันเถอะพะยะคะ เริ่มแผนการได้"หลังจากนั้นท่านแม่ทัพก็พาพระชายาเข้าร้านโน้นออกร้านนี้เป็นว่าเล่นจนยูริแทบหัวหมุนไปหมด... 

 

 


 

"เอาล่ะเสร็จสมบูรณ์ เข้าไปหาฝ่าบาทกันเถอะพะยะคะ"เหล่าทหารที่เดินมาส่งทำหน้าเหมือนมาส่งลูกสาวเข้าเรือนหอยังไงอย่างนั้น พอเข้ามาด้านในร้านของช่างตัดเสื้อประจำพระองค์แล้วยูริก็อดสั่นไม่ได้เพราะต้องมาอยู่ในสภาพที่ไม่คุ้นเคยเอาซะเลย ทั้งเดินยากและยังพะรุงพะรังอีกด้วย 

 





 

"มากันแล้วเหรอ ไม่กลับมาพรุ่งนี้เลย...ล่ะเจ้าทำบ้าอะไรเนี่ย?"ฝ่าบาทของยูริที่นั่งไขว้ห้างเสวยชารสละมุนอยู่ก็แทบสำลักน้ำเมื่อทอดพระเนตรเห็นพระชายาในคราบของหญิงสาวชุดเกาะอกสีขาวที่มีผ้าคลุมขนเฟอร์คลอเคลียอยู่ที่แขน เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวมนพออยู่ในชุดแบบนี้แล้วยูริก็ดูตัวเล็กเข้าไปอีก แต่เรื่องความอิ่มเอิบที่เหมาะเจาะแล้วล่ะก็วิคเตอร์ต้องยอมให้เลย ผมสีดำสนิทนุ่มลื่นถูกดัดอ่อนๆเป็นลอนคลายๆยิ่งทำให้กรอบหน้าหวานเข้าไปอีก แว่นตาใสถูกถอดออก ดวงตาใสจ้องมองมาที่เค้าอย่างประหม่า...ไม่คิดว่าพอแต่งแบบนี้แล้วจะสวยได้ขนาดนี้เลย 

 

 

 

"ประหลาดรึเปล่าพะยะคะ"เสียงหวานกระซิบกระซาบเบาๆ ที่ต้องถามแบบนั้นเพราะวิคเตอร์จ้องเค้าเขม็งไม่ละสายตาไปไหนร่วมนาที และไอการที่มาใส่ชุดผู้หญิงแบบนี้มันก็น่าอายจะตาย 

 

 

 

 


"ฮะแฮ่ม ก็ดีนี่ แล้วทำไมจู่ๆถึงได้ใส่ชุดแบบนี้กันล่ะ"วิคเตอร์รู้สึกตะหงิดๆที่อยู่ดีๆพระชายาจอมเอ๋อของเค้าก็ลุกขึ้นมาแต่งตัวเป็นสาวผู้ดีแบบนี้ 

 

 


 

"ท่านแม่ทัพบอกว่าถ้าอยากให้ฝ่าบาทอารมณ์ดีก็ให้ใส่ชุดแบบนี้มาหาพระองค์แล้วก็...โรงแรมที่อยู่ตรงข้ามถูกจองไว้แล้วพะยะคะ..."นี่รู้ตัวรึเปล่าเนี่ยว่าที่พูดหมายถึงอะไร เจ้าคริส...เอ้ยยยย หลังจากนี้จะหักเงินบำนาญและจะใช้งานให้เยี่ยงทาสไปเลย 

 

 

 

"นี่ถ้าคริสบอกให้เจ้าไปตายก็จะไปงั้นสิ"หัวกลมๆที่วันนี้ถูกม้วนลอนคลายๆสะบัดน้อยๆ มือน้อยกุมเสื้อคลุมไว้แน่น ดวงตาใสซื่อที่แสดงความจริงเสมอกำลังบอกเค้าว่าพร้อมจะทำทุกอย่างให้เค้าหายโกรธ 

 

 

 

"แล้วไอโรงแรมที่บอกว่าจองไว้นี่หมายความว่ายังไง?"วิคเตอร์จงใจถามเพื่อแกล้งเย้าให้ยูริตอบคำถามน่าอาย แต่เจ้าของตำแหน่งพระชายาคนนี้จะเข้าใจจริงๆรึเปล่าว่ามันหมายถึงอะไร 

 

 

 

"ก็ขึ้นพักได้ไงพะยะคะ...เผื่อฝ่าบาทจะอยากพักผ่อน"สายตาคมมองอีกฝ่ายที่กำลังหน้าแดงกว่าแก้มสีชมพูระเรื่อที่ถูกปัดอ่อนๆมาซะอีก  

 

 

 

"บอกเรามาซะดีๆว่าคริสบอกให้เจ้าทำอะไร"ฝ่าบาทรูปงามคว้าแขนเล็กเข้ามาใกล้ในขณะที่ตัวเองก็นั่งกอดอกพิงที่แขนเก้าอี้นวมด้วยท่วงท่าสง่างาม 

 

 

 

"...ท่านแม่ทัพบอกว่า ถ้าคู่สามีภรรยาโกรธกันหรือทะเลาะกันให้ทำเรื่อง...ลามก...แล้วจะหายโกรธกันเองพะยะคะ"ไอท่านแม่ทัพคริส เจริญแล้วละที่ไปเป่าหูพระชายาแบบนี้ ทำแบบนี้เหมือนล่อลวงเด็กมาลวนลามยังไงอย่างนั้น วิคเตอร์ส่ายหน้ากับสิ่งที่ได้ยิน อากัปกิริยาแบบนี้ยิ่งทำให้ยูริท้อใจ...ไหนท่านคริสบอกว่ามันจะดีขึ้นไงละ 

 

 

 

"วันหลังก็เชื่อคนอื่นให้มันน้อยๆหน่อยเถอะ...เอาล่ะ ไหนๆเจ้าก็แต่งตัวมาแล้ว เอาสิเรื่องลามกน่ะ ถ้ายังอยู่แบบนี้จะไม่ได้ทำเรื่องลามกและเราก็จะไม่หายโกรธเจ้านะพระชายา"น้ำเสียงยั่วเย้าเบาๆจากบุรษที่มีแต่คนหมายปองทำให้เค้าประหม่าเหลือเกิน  

 

 

 

"เชิญ...ทำตามพระทัยเจ้าพี่วิคเตอร์...เถอะพะยะคะ"เหมือนว่าองค์รัชทายาทจะหายใจสะดุดไปนิดนึงกับคำว่าเจ้าพี่...นี่เค้าชอบให้เรียกแบบนี้ขนาดนั้นเลยเหรอ...มือใหญ่ยกขึ้นปิดใบหน้าตัวเองเพื่อกลบใบหน้าร้อนผ่าวของตัวเอง 

 

 

 

"เจ้าพูดเองนะพระชายา"ยูริตัวปลิวตามแรงฉุดของคนขี้งอนที่รั้งเค้าให้เข้าไปในห้องลองเสื้อ...ยูริไม่ได้เบาใจลงเลยเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย... 

 

 

 

"เริ่มลงมือเลยสิ เรื่องลามกน่ะ..." 

 

 

 

ท่าทางยูริคงจะไม่เชื่อคำพูดของท่านแม่ทัพไปอีกนาน 

 



-----------------TCB--------------------






แบบชุดยูรินะคะ แหม ผู้ดี๊ผู้ดี น่ารักจุ๊บจิ๊บ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

443 ความคิดเห็น

  1. #436 polymerase (@kjbbdmsct_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:32
    เพื่อนสนิทเขาไม่จูบกัน5555555 สงสารวิค แต่สุดท้ายก็ได้กินน้องเหมือนเดิม แหม
    #436
    0
  2. #390 kukifaung (@kukifaung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 05:09
    ยูริอย่างซื่ออะ 55555
    #390
    0
  3. #372 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 18:47
    หลงยูริหัวปักหัวปำไปเลยจ้าาา
    #372
    0
  4. #290 skywards (@lilily-ploy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 08:35
    ออหอออโดนแอคแทคยูริ งี้แหละวิคเตอร์ หลงเมียขนาดนี้น้า
    #290
    0
  5. #254 miichar (@ice042) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 02:02
    พึงมาอ่านเลยมาเม้นตอนนี้เลยแล้วกันนะค่ะ
    อ่านมาตั้งแต่ตอนแรกแล้วอยากให้ท่านวิคผมหมดหัวให้หมดเลย พอมาถึงตอนนี้แล้วอยากให้ท่านวิครักน้องยูริจังเลยค่ะ
    #254
    0
  6. วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 18:17
    ยูริ จะยั่วแบบซื่อๆไปถึงไหนนน กองอวยตายไปกับดาเมจนายเยอะแล้วนะ-.,-
    #235
    0
  7. #234 KNF (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:16
    คริสเจ้าเล่ห์จริงๆ555 ยุรินายจะซื่อไปละนะะะะะ
    #234
    0
  8. #233 namtarntarntarn (@namtarntarntarn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:00
    สิบคะแนนให้ท่านคริส 555555 เป็นคำแนะนำที่ไม่รู้ว่าตั้งใจช่วยหรือแกล้งแต่ว่าส่งหมูน้อยเข้าปากเสี่ยไปแล้ววว
    ส่วนที่ตัดจบเนี่ย ตัดเพื่อต่อตอนหน้าหรือเปล่าคะ >< อยากอ่านเลิฟซีนของยูริในชุดขาวจังค่ะ ฮิฮิ
    #233
    0
  9. #232 NuNine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 11:51
    น้องหมูน้อยโดนกินแล้วววววววววว
    #232
    0
  10. #231 Ice2535 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 09:38
    พี่คริสแกล้งน้องงงงงงงงง
    #231
    0
  11. #230 Ice2535 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 09:38
    พี่คริสแกล้งน้องงงงงงงงง
    #230
    0
  12. #229 Porsasori (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 01:20
    คริสนี่จะช่วยหรือจะแกล้งน่ะ5555 โอตาเบคยูริโอะะะะะ!!!
    #229
    0
  13. #228 * Kamui * (@Kamui1999) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 20:37
    ยูริเชื่อคริส แต่งานนี้วิคเตอร์ได้กำไรเห็นๆเลยค่าาา
    คาดว่าคงไม่ถูกหักเงินเดือนหรอก เพิ่มเงินให้คริสซะมากกว่า
    เพราะทำให้เห็นยูริเป็นฝ่ายเชิญชวนก่อน อิอิ
    อัพต่อไวๆนะคะ กำลังสนุกเลยค่าาา
    #228
    0
  14. #227 G.BamBoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 19:35
    ฮว้ากกกก!!!!! =///=
    #227
    0
  15. #226 nutty123 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 15:32
    ทำไม่หนูเชื่อคนง่ายอย่างนี้!!!!!!!!
    #226
    0
  16. #225 prussiazand (@prussiazand) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 05:34
    น้ำตาล!!!!ขอน้ำตาลเดี่ยวนี้!!!!?????
    #225
    0
  17. #224 ChakhewKagura (@ChakhewKagura) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    อยากให้มีวาปต่อววววววว อ้ากกกกก
    #224
    0
  18. #223 Koruyukiheme (@Koruyukiheme) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 00:02
    งือ~~~ ดีงามมมม แทะหมูน้อยๆๆๆ
    #223
    0
  19. #222 inekomaru89 (@inekomaru89) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:03
    หมูน้อยซื่อเกินไปแล้วลูก โถ ตาเหม่งกับท่านแม่ทัพนี่เจ้าเล่ห์จริง แต่ตอนนี้ขอตอนต่อมาก่อนค่าไรท์ อย่าตัดจบตอนแบบเเเเเน้!!! //เกาะคอไรท์เขย่ารัวๆๆๆ
    #222
    0
  20. #221 ✰ เนยเหลว (@butterdevil) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    ลาก่อยหมูน้อย
    #221
    0
  21. #220 Benjawan (@loadpon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 20:05
    จากินหมูน้อยยยยยย
    #220
    0
  22. #219 Chayapim Doungdan (@nilin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:28
    หวายยยย น้องหมูน่ารักกก
    #219
    0
  23. #218 storyfly (@fairy21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:08
    อร้ายยยยยย จะไม่ทนนน อยากจับยูริมาปั้นแล้วกลืน หื่อออ น่าย้ากกกกก
    #218
    0
  24. #217 jom eiei (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 16:27
    ขอเลือดกรุ๊ปบีด่วนนนนนนนนนนนนน
    #217
    0
  25. #216 Kuroko Kouri Gilian (@kandakouri) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 16:02
    เฮ้ยเดี๋ยววววววจะตัดแบบนี้ม่ายด๊ายยยยยยย/เขย่าคอไรท์อย่างบ้าคลั่ง
    #216
    0