My Fic (OS&SF) #Markson

ตอนที่ 32 : Justice - IV

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    16 ต.ค. 62

อ่านสักนิด...

เนื่องด้วยเนื้อหาเรื่องนี้มีความรุนเเรงทางด้านพฤติกรรม

ไม่ควรลอกเลียนเเบบ

การทำผิดกฎหมายจะต้องได้รับโทษทางกฎหมาย



Justice 4

 

วันนี้คุณยูคยอมไม่ได้นัดผม แต่ผมเลือกที่จะเป็นฝ่ายนัดเค้าเอง แน่นอนว่าเค้าแปลกใจมาก แต่ผมให้เหตุผลว่าครั้งที่แล้วมันกร่อยเพราะเพื่อนของเค้า เลยอยากแก้ตัวใหม่ เรามานั่งกินข้าวกันที่ร้านของคุณแบมแบมเหมือนเดิม เพียงแต่วันนี้ไม่มีคุณแบมแบมและคุณยองแจ

ผมยังแปลกใจไม่หายเลยนะครับ

อะไรหรอครับ

ก็ที่คุณแจ็คสันนัดผมมากินข้าวแก้ตัวนี่

ก็เมื่อวานมันกร่อยพาลให้กินไม่อร่อยนี่ครับ

หรอครับ ผมนึกว่า...

ว่า?

คุณจะตกหลุมรักผมแล้วซะอีก

...

ครับ ผมสตั๊นไปเลย และผมคงทำหน้าตกใจมากสินะ คุณยูคยอมถึงได้ทำหน้าตกใจเหมือนกัน รีบส่ายหน้ารัวๆเลย

ผะ ผมไม่ได้จะหมายถึงแบบนั้นนะครับ อย่าเข้าใจผิดกัน

บางที...

...

อาจจะใช่ก็ได้ครับ

ฮะๆ อะ อะไรนะครับ หมายความว่า...

ผมยิ้มและไม่ได้พูดอะไรต่อ ให้ตายเถอะ ผมทำอะไรลงไปวะ แต่เอาเถอะ เพื่อการสืบหาความจริงของการตายของมาร์ค ผมจะทำทุกทางเพื่อฉีกกระชากหน้ากากของฆาตกรตัวจริง คุณยูคยอมดูเขินไปเลย ไอ้ท่าทางที่เหมือนเด็กนี่มันอะไรกัน

จริงอย่างที่มาร์คว่านั่นแหละ คุณยูคยอมอ่อนโยน ขนาดตอนตกใจหรือตอนเขินเนี่ย ท่าทางยังดูอ่อนโยนมากเลย

แต่มันติดอยู่อย่างเดียวแหละ วันนั้นคุณยูคยอมจะยืมเงินมาร์คจำนวนมหาศาลไปทำไม?

แถมยังไม่บอกเหตุผลด้วยว่าเอาไปทำไม?

จริงสิ คุณน่ะคอยซัพพอร์ตผมตลอดเลย ไม่กลัวหมดตัวหรอครับ

มีคนสอนผมว่าถ้าเรารักใครสักคน เราต้องทุ่มเทให้เค้า ให้เค้าเห็นความจริงใจของเรา

โห พระเอกมาก

แน่นอนครับ เพราะผมเป็นพระเอก

เดี๋ยวก็หมดตัวก่อนหรอก เก็บเอาไว้บ้างเถอะ แถมตั้งแต่เจอกัน คุณเอาแต่เลี้ยงข้าวผม มื้อนึงไม่ใช่ถูกๆเลยนะ

เงินทองถ้ายังไม่ตายก็หาใหม่ได้ตลอดแหละครับ อย่าคิดมาก รับไปเถอะ ผมเต็มใจ

ให้ตายเถอะ จะหลอกถามเรื่องยืมเงินคนอื่นยังไงดีเนี่ย...

คิดอะไรอยู่หรอครับ?

สงสัยผมคงทำหน้าคิดมาก เลยทำให้คุณยูคยอมเอื้อมมือมาแตะข้างแก้มผมเบาๆ เป็นสัมผัสที่อ่อนโยนพอๆกับแววตาที่อบอุ่นนั่นเหลือเกิน แต่แปลก ผมกลับคิดถึงมาร์คขึ้นมาเสียอย่างนั้น ผมยิ้มนิดๆและส่ายหน้า

ก่อนที่จะมีใครพูดอะไรขึ้นมา เสียงมือถือของคุณยูคยอมก็ดังขึ้นเสียก่อน เหมือนจะมีคนส่งข้อความมา คุณยูคยอมกดอ่านด้วยสีหน้าเครียดไม่น้อย แม้ผมจะอยากรู้มากแค่ไหน แต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจ

จนกระทั่งคนขับจำเป็นแวะที่ปั๊มเติมน้ำมัน เพื่อจะเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว แต่ผมขอรออยู่บนรถ และไม่รู้ว่าเพราะโชคชะตาเป็นใจหรือพระเจ้าเข้าข้างผมก็ตาม ทำให้ผมเห็นข้อความสำคัญที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือของคุณยูคยอม

JY : นายจะยืมเงินใครอีกยูคยอม

JY : เลิกทำแบบนี้เถอะ

JY : ที่มาร์คไม่ให้นายยืม เพราะอาจจะรู้ว่านายเอาไปให้ยองแจก็ได้

JY : ถ้ายองแจไม่เล่นการพนัน สวนสนุกของมันก็ไม่ต้องเจอปัญหาแบบนี้หรอก

JY : นี่มันปัญหาของยองแจ ให้มันจัดการปัญหาของมันเองซะ

JY : รู้ว่านายรักเพื่อน แต่นายช่วยมันไปตลอดไม่ได้หรอก

โอเค...

พอมาถึงตอนนี้ ตรงนี้ ผมว่าผมเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องได้แล้วนะ งั้นก็แสดงว่าที่มาร์คบอกว่าคุณยูคยอมมาขอยืมเงินจำนวนมหาศาล แต่บอกไม่ได้ว่ายืมไปทำไม ก็แสดงว่าคุณยูคยอมจะยืมไปให้คุณยองแจ

แถมตอนนี้มารู้อีกว่าคุณยองแจติดการพนัน จนเป็นสาเหตุที่ทำให้สวนสนุกมีปัญหา ผมรีบกดปิดหน้าจอทันทีที่เห็นคุณยูคยอมเดินออกมาล้างมือ แกล้งทำเป็นหยิบมือถือตัวเองขึ้นมาเล่น เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย เจ้าของรถเดินกลับเข้ามาในรถ อย่างแรกเลยคือรีบหยิบมือถือขึ้นมากดดู และเหลือบมองหน้าผมไปด้วย

ผมขอออกไปคุยธุระแป๊บนะครับ คุณรออยู่ในรถนี่แหละ

ครับ ตามสบายเลย 





ระหว่างทางที่คุณยูคยอมจะไปส่งผม ก็มีสายเรียกเข้ามาเสียก่อน ดูเหมือนจะเป็นคนที่ชื่อจินยองโทรเข้ามา คุณยูคยอมตอบแค่อืมๆ เดี๋ยวไป และก็วางสายไปทันที

เอ่อ คือเดี๋ยวผมต้องแวะเอาของไปให้เพื่อนก่อน แล้วค่อยไปส่งคุณได้ไหมครับ พอดีมันเป็นทางผ่าน ไม่อยากย้อนไปย้อนมา

ได้เลยครับ

ตามนี้นะครับ

ว่าแต่... เพื่อนหรอครับ

อ๋อ ใช่ครับ จินยอง เพื่อนอีกคนในกลุ่มของเรา จริงด้วย จะได้แนะนำคุณให้จินยองรู้จักด้วย เหลือแจบอมอีกคนนึงเนอะที่ยังไม่เคยเจอกัน

ครับ

ไว้ว่างๆไปนั่งกินข้าวกับสองคนนี้แล้วกันครับ สองคนนี้ไม่พูดมากเหมือนสองคนก่อนด้วย

 




เป็นแฟนกันแล้ว?

คำถามแรกจากปากคุณจินยองหลังจากที่เราเจอกัน ทำเอาคุณยูคยอมชะงักไปทันที ก่อนจะยิ้มและเกาหัวแก้เขิน แต่นั่นก็คือคำตอบให้คุณจินยอง เค้าหัวเราะทันที

รักจริงนี่หว่า

อย่าแซวดิวะ

เพื่อนผมน่ะชอบคุณมากเลยนะครับ เจอกันทีนึงเอาแต่พูดเรื่องคุณ มันเคยอธิษฐานด้วยนะครับ อธิษฐานทุกวันเลย

จินยอง อย่าพูด

อธิษฐานกับดาวตก ขอให้คุณมาเกาหลี ไม่ว่าจะมาเมืองไหน มันจะตามไปหาทันที

เท่านั้นแหละ หน้าของคุณยูคยอมก็แดงแปร๊ดอย่างเห็นได้ชัด คุณจินยองหัวเราะชอบใจ ส่วนผมได้แต่งงๆ ต้องเขินสินะ เขินให้ก็ได้

ว่าแต่ยูคยอม เอามาให้ไหม?

น้ำเสียงที่แซวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงจริงจัง เช่นเดียวกันกับคุณยูคยอมที่สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที เอื้อมมาหยิบอะไรบางอย่างในลิ้นชักตรงหน้าผม ผมมองตาม เห็นเป็นซองผ้าสีดำ ข้างในน่าจะเป็นของสำคัญ

ฝากด้วยนะ

 




เมื่อกี้อะไรหรอครับ?

ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่กระแดะขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อสร้างบรรยากาศที่ดีระหว่างนั่งรถกับคุณยูคยอม คุณยูคยอมหันมามองผมเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มให้

เมื่อกี้น่ะหรอครับ

อื้ม

พอดีช่วงนี้ธุรกิจของยองแจมีปัญหามากๆเลยล่ะครับ หมอนั่นเป็นประเภทปากหมาด้วย พอเพื่อนจะช่วยเหลือก็ไม่เอา ผมกับแจบอมเลยช่วยกันวางแผนโปรโมทให้ และพอจินยองรู้ จินยองเลยจะช่วยโปรโมทลงทีวีอีกทาง

อ้าว จริงหรอเนี่ย เห็นทีผมต้องรีบตัดต่อวิดีโอทริปเกาหลีลงแล้วสิ

ยองแจเครียดมาก พอยิ่งเครียดก็ยิ่งปากหมาพาลไปทั่วแบบนี้น่ะครับ ผมก็ทำอะไรได้ไม่มาก นอกเสียจากคุยกัน ช่วยหาทางออก พวกเราก็ไม่ได้มีเงินมากมายมหาศาลเหมือนมาร์คด้วย ที่จะให้ยืมไปก่อน

ผมว่าเรื่องที่ผมสันนิษฐานก่อนหน้านี้เป็นจริงนั่นแหละ คุณยูคยอมมายืมเงินมาร์คจำนวนมหาศาลก็เพราะเรื่องนี้ และเหตุผลที่ไม่บอกกับมาร์คเพราะคนที่ยืมคือคุณยองแจ และที่นัดคุยกันบ่อยๆที่สวนสนุกก็เพราะช่วยกันหาทางออก เพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันมาก่อน และมาร์คคือที่พึ่งของเพื่อน เพราะมาร์ครวย

ถ้าเทียบกันแล้ว เพื่อนในกลุ่มนี้ที่ผมได้ลองพูดคุยด้วย (เหลือคุณแจบอมคนเดียวที่ยังไม่ได้เจอ) ผมว่าคนที่น่ากลัวและดูหัวรุนแรงสุดก็เป็นคุณยองแจนั่นแหละ ขนาดคนตายยังพูดจาไม่ให้เกียรติ ราวกับมีแต่ความเกลียดแค้น

ผมว่าคุณยองแจเนี่ยแหละน่าสงสัยมากที่สุด มีแรงจูงใจในการฆ่ามาร์คมากที่สุด...

นี่เท่ากับว่ามีความเป็นไปได้อย่างสูงที่ฆาตกรจะเป็นคุณยองแจ...

 




ผมกลับมาที่ห้องพักตัวเอง ครั้งนี้มีเรื่องรายงานมาร์คคืบหน้าไปกว่าที่คิด และอีกไม่นานมาร์คจะได้รับความเป็นธรรม มาร์คดูไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่ที่ผมบอกว่าคนที่ทำอาจจะเป็นคุณยองแจ

ก่อนหน้านี้ก็เคยถูกหมอนี่หาเรื่อง

หา?

ตอนนั้นฉันไม่ได้อยู่บ้าน หมอนี่บุกมาที่บ้าน ทำร้ายคนที่บ้านไปตั้งหลายคน อาละวาดไปจนบ้านพัง ยูคยอมต้องมาขอโทษ และรับผิดชอบแทน

เค้ามาหาเรื่องคุณทำไม

ตอนนั้นจินยองลงโฆษณาให้แต่โรงแรมของฉัน ไม่ยอมลงสวนสนุกของยองแจ เพราะติดสัญญากับฉัน จินยองไม่สามารถละเมิดสัญญาข้อนี้ได้ รวมทั้งแจบอมเองก็ด้วย ที่ไม่สามารถลงโปรโมทให้ได้

เค้าก็เลยแค้นคุณ บุกมาทำร้ายคุณ แต่โชคดีที่คุณไม่อยู่ โชคร้ายเลยตกไปที่คนอื่นแทน'

ทำนองนั้น

นี่ไง แรงจูงใจ พอรอบนี้หลังจากที่คุณยูคยอมเจรจาแทนไม่สำเร็จ และขอยืมเงินคุณไม่ได้ เค้าก็เลยแค้น บุกมาฆ่าคุณที่นี่

แต่เราก็ยังไม่มีหลักฐาน

หลักฐานมันต้องมีแน่ เชื่อผมสิ วันนั้นคุณเห็นอะไรบ้าง

ฉันโดนปิดตานะ อย่าลืม

จริงด้วย แต่... แต่ผมเห็นนะ

เห็น? เห็นอะไร

เห็นรองเท้าที่เค้าใส่ ที่ใช้เหยียบอกคุณ ผมจำได้แม่นเลยล่ะ

แล้วนายจะไปหารองเท้านั่นมาจากไหน นายเข้าหายูคยอมได้ แต่ใช่ว่านายจะเข้าหายองแจได้นะ

เดี๋ยวก็หาทางได้เองน่า

เลิกอ่อยคนอื่นเค้าซะที แค่ยูคยอมคนเดียว ฉันก็จะทนไม่ได้แล้วนะ

แล้วคุณจะมาทนไม่ได้ทำไมกันล่ะ ผมไม่โง่หรอกน่า

ก็ฉันเป็นห่วง

หา?วินาทีนั้นหัวใจผมเต้นแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น...

...กลัวนายตาย แล้วความจริงไม่ได้เปิดเผย อ้าว เป็นงั้นไป โธ่...

ไม่ต้องห่วง ผมบอกผมจะช่วยเปิดเผยความจริงให้คุณแน่นอน ผมไม่ตายง่ายๆหรอก

แจ็คสัน ถึงฉันจะตายเป็นผะ--

อย่าพูดคำนี้!’

มาร์คชะงัก ก่อนจะหลุดหัวเราะเมื่อรู้เหตุผล ผมส่ายหน้ารัวด้วยความกลัวที่ไม่ปกปิด...

โอเคๆ เอาใหม่ ถึงฉันจะตายไปแล้ว แต่ใช่ว่าฉันจะตามไปปกป้องนายได้เหมือนในซีรีย์นะ เข้าใจไหม

...งั้นหรอ น่าเสียดายจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องปกป้องผม แค่ทุกครั้งที่ผมกลับมาที่ห้อง แล้วเจอคุณ แค่นี้ก็ทำให้ผมรู้ว่าผมยังเป็นอะไรไม่ได้ เพราะยังมีที่ให้กลับมา

นายสารภาพรักฉันหรอ

จะบ้าหรือไง

นายสารภาพรักผู้ชายสองคนในวันเดียวกันไม่ได้นะ รู้ไหม

 'บอกว่าไม่ใช่ไง'

'งั้นหรอ เเต่เเปลกจัง ขนาดหัวใจฉันหยุดเต้นเเล้ว เเต่ฉันยังรู้สึกเหมือนมันเต้นเเรงมากเลยนะที่ได้ยินนายพูดเเบบนั้นน่ะ'





กลางดึกคืนนั้น ไม่รู้ผมนึกครึ้มใจอะไรเลยลงมาเดินเล่นข้างนอก อาจจะเพราะใจเต้นแปลกๆกับคำพูดของมาร์คก็เป็นได้ เวลาเกือบๆเที่ยงคืน แต่ถึงจะอย่างนั้นผู้คนก็ยังมีแม้ไม่มากเท่ากลางวัน หลังจากที่โดนมาร์คแซวว่าผมสารภาพรักไปไม่พอ ยังเจอสายตาแปลกๆของมาร์คอีก สายตาที่เหมือนเอ็นดู มองทีไรก็รู้สึกอุ่นใจ มันทำให้ผมร้อนๆหนาวๆไปหมด เลยบอกอีกฝ่ายว่าจะไปหากาแฟกิน ผมเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ และหยิบกาแฟมาจ่ายเงิน

อ้าว คุณแจ็คสัน... ใช่ไหม?

ผมหันไปมองตามเสียงเรียก ก่อนจะพบว่าเป็นคุณจินยองนั่นเอง คุณจินยองมากับผู้ชายอีกคนที่ตาตี่ๆ เหมือนจะเคยเห็นหน้ามาจากที่ไหนก่อนเลย

จำผมได้ไหม ผมจินยองไง

จำได้ครับ

นี่แจบอมครับ แจบอม คนนี้ๆ คุณแจ็คสัน

อ๋อ คุณแจบอมนี่เอง ก็ว่าหน้าคุ้นๆ เพราะเค้าเป็นนักร้องมีชื่อเสียงของที่นี่น่ะครับ คุณแจบอมมองหน้าผม ก่อนจะทำหน้าแปลกใจเล็กน้อย หันไปมองหน้าคุณจินยอง

คนเดียวกับที่ไอ้มาร์—

ยังไม่ทันจบประโยคดี คุณจินยองก็หยิบขนมที่ยังไม่ได้แกะ และยังไม่ได้จ่ายเงิน ยัดใส่ปากคุณแจบอมทันที ผมขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน คุณจินยองยิ้มและส่ายหน้านิดๆ

เอ่อ ไม่มีอะไรน่ะครับ ว่าแต่คุณแจ็คสันมาทำอะไรมืดๆค่ำๆคนเดียว

อ๋อ มาหากาแฟกินน่ะครับ พอดีนอนไม่หลับ

คุณแจ็คสันพักที่ไหนน่ะครับ

โรงแรมนู่นอ่ะครับ

ผมชี้ออกไปนอกกระจก ในขณะที่ตัวเองกำลังหยิบเงินมาจ่าย และพอหันมามองหน้าทั้งสองคน ก็พบว่าทั้งสองทำหน้าเหมือนกับกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสียอย่างนั้น

เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ

ปะ เปล่าครับ แล้วที่พักโอเคดีไหมครับ

ก็ดีนะครับ

ผมยิ้มๆ ถอยหลังออกมาเล็กน้อย เพื่อให้คุณจินยองและคุณแจบอมวางของให้พนักงานคิดเงิน โดยที่ตัวเองยังไม่ได้ขอตัวกลับก่อน พอจ่ายเงินเรียบร้อย เราก็เดินออกมาพร้อมกัน คุณแจบอมรีบใส่แว่นกันแดดและหมวก อาจเป็นเพราะเป็นนักร้อง เลยเลี่ยงการพบปะแฟนคลับในเวลาดึกก็เป็นได้

ไว้ว่างๆเรามานั่งกินข้าวกันนะครับ ยูคยอมเล่าให้ฟังแล้วว่าครั้งก่อนคุณแจ็คสันไปนั่งกินข้าวกับยองแจและแบมแบมแล้ว

ด้วยความยินดีครับ

งั้นแยกกันตรงนี้นะครับ โชคดีครับ

ผมพยักหน้าให้กับคุณจินยอง ดูๆไปแล้วท่าทีของคุณจินยองและคุณแจบอมนี่แปลกๆดีเหมือนกันนะ จังหวะที่ผมกำลังจะเดินออกไป คุณแจบอมก็เรียกผมเอาไว้ก่อน

เอ่อ คุณแจ็คสันครับ

ครับ?

ถ้าพวกเราในกลุ่มมีใครพูดจาอะไรแปลกๆไปก็อย่าถือสาเลยนะครับ

เอ่อ หมายถึง...

นอกจากจะไม่ตอบแล้วยังมายิ้มให้และเดินไปอีก ผมเห็นคุณจินยองหันมามองหน้าผมด้วยสายตาแปลกๆอีกด้วย มีเรื่องอะไรกัน

 




เพราะมัวแต่คิดมากเรื่องคำพูดของคุณแจบอม เลยทำให้ผมเดินกลับมาที่ห้องพักด้วยท่าทางเหม่อลอย ไม่รู้ตัวแม้กระทั่งว่ามีผู้ร่วมห้องจำเป็นเข้ามาประชิด ได้สติอีกทีก็ตอนที่มีสัมผัสเย็นๆแตะที่ท้ายทอย หันขวับไปมองถึงได้รู้ว่าไอ้ที่เย็นๆที่แตะลงบนผิวนั่นคือริมฝีปาก

เฮ้ยคุณ ทำบ้าอะไรเนี่ย

เห็นเหม่อลอย ไปไหนมาหรอ

เรื่องของผม

กินกาแฟตอนนี้ เดี๋ยวคืนนี้ก็นอนไม่หลับหรอก

ก็เรื่องของผมอีกนั่นแหละ

ปากดีจัง

เมื่อกี้...

ทำไม?

เมื่อกี้เจอคุณจินยองกับคุณแจบอม

เค้ามาด้วยกันหรอ

อืม

ยังไม่เลิกกันอีกหรอเนี่ย

หา? หมายความว่าไง

สองคนนี้เป็นแฟนกัน

อ๋อ มิน่าล่ะ ไอ้ท่าทางแปลกๆที่ผมสงสัย ก็คือท่าทางของคนรักกันนี่เอง มาร์คขำนิดๆที่เห็นผมทำหน้าเหมือนบรรลุธรรม ก่อนจะชะงักไปเหมือนคิดอะไรได้

แจบอมมันไม่ได้พูดอะไรแปลกๆใช่ไหม

เหมือนกันเลย

อะไร?

เมื่อกี้คุณแจบอมก็บอกว่าหากคนในกลุ่มพูดจาแปลกๆก็อย่าถือสา ไอ้คำว่า พูดจาแปลกๆ นี่คือแปลกยังไงเนี่ย ผมเริ่มจะไม่เข้าใจ

เรื่องฉันไง

ทำไม

แจ็คสัน จริงๆแล้วเรื่องที่ยูคยอมชอบนายมันค่อนข้างจะซับซ้อนนะ ไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง หลังจากที่เรื่องทุกอย่างคลี่คลายแล้ว

ทำไม ทำไมต้องดูมีเงื่อนงำอะไรแบบนั้นด้วย บอกมาเลยนะ

ฉันง่วงแล้ว

เฮ้ย ตายแล้วง่วงได้ด้วยหรอ บอกมาก่อนนะ อย่าหนีนะ มาร์ค กลับมา!’

 

 - To be continued -

#ฟิคของคนที่เอ็นดูน้องเจียมากที่สุดในสามโลก

 Share : 15/10/19

Edit : 16/10/19

............................................................................................................................................................................................. 

ดำเนินเข้ามาสู่ตอนที่4เเล้วค่ะ พอจะเดาอะไรออกบ้างไหมคะ

เราชอบอ่านเม้นท์ของพวกคุณเวลาเป็นโคนันมากค่ะ

รู้สึกเหมือนพวกคุณก็มีส่วนร่วมในการไขคดีไปพร้อมกันกับเรา

อีก3ตอน ก็จะรู้ความจริงเเล้วค่ะว่าใครคือฆาตกร

เเละเรื่องราวระหว่างมาร์คเเละเเจ็คสันจะเป็นอย่างไรต่อไป


คุณพระจันทร์มสล้านวิวเเล้ว เย้

ขอบคุณทุกคนมากๆเลยค่ะ จะมีตอนพิเศษอัพให้อ่าน

เเต่คาดว่าน่าจะหลังจากอัพเรื่องนี้จบ จะได้ไม่ตีกัน


เจอกันอีกทีวันศุกร์กับที่นี่ที่เดิมเลยค่ะ


ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ รักทุกคน :)

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

228 ความคิดเห็น

  1. #196 blovewje (@blovewje) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 09:11
    คือมาร์คชอบแจ็คสันเหรอ ใช่แน่ๆเลยยย
    #196
    0
  2. #192 CostMOs (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 18:51

    คือมาร์คเนี่ย ต้องอะไรยังไงกับแจ็คมาก่อนจะตายแน่ๆ เพื่อนพูดหลายทีแล้วนะ .... ชอบคนๆเดียวกันกับยูคมาตั้งแต่แรกหรอ หืออออ

    ไรท์ถามว่าพอจะเดาได้มั้ย นี่คือ เดาไรไม่ได้เลย 5555 เป็นงงมากๆ

    รองเท้าที่แจ็คจำได้จะเป็นข้อเฉลยของเรื่องนี้มั้ยนะ

    มาร์คไปทนไม่ไหวอะไรยังไง คือตัวได้ยินหรือไปเห็นตอนเค้าคุยกันหรออออ พ่อคุณเบาหน่อยยยย 5555 จีบแรงมากพ่อวิญญาณ

    #192
    0
  3. #191 npraew1122 (@npraew1122) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:17
    มันซับซ้อนก็เล่ามาเส้พี่มาร์คมันคาใจจจจจ
    #191
    0
  4. #190 BSJSMSYS (@BSJSMSYS) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 02:48

    ตอนนี้ยองแจกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับ1ไปอย่างไม่มีข้อยกเว้นไปแล้ว ยองแจดูน่าสงสัยที่สุดจริงๆนั่นแหละ ใหนจะเรื่องที่บุกไปบ้านมาร์คอีก บวกกับนิสัยที่ดูจะเป็นคนใจร้อนไม่ค่อยฟังใคร หัวรุนแรงอีก แต่เราก็ยังไม่ปักใจเชื่อง่ายๆหรอก

    เพราะยูคยอมเองก็ยังมีความน่าสางสัยอยู่เหมือนกัน ยูคยอมดูเป็นหว่งยองแจมากคอยช่วยเหลือยองแจมาตลอด ถึงยูคจะดูใสๆอย่างที่แจ็คบอกก็เถอะแต่ยูคก็ดูมีความลับเยอะ แล้วตอนนั้นที่จินยองส่งข้อความไปบอกยูคให้เลิกช่วยยองแจเพราะยูคไม่ได้มีเงินมากมายถึงขนาดจะให้ยองแจยืมก่อนได้ ยูคจึงต้องไปยืมคนอื่นต่อแล้วคอ่ยเอามาให้ยองแจงี้ ยูคยอมคงช่วยยองแจแบบนี้มาตลอด และจินยองก็คงเป็นหว่งว่าสุดท้ายแล้วคนที่เดือดร้อนจะเป็นยูคยอมเอง

    แล้วถ้าเกีดยองแจเป็นคนฃ่ามาร์คจริงก็มีความเป็นไปได้ที่ยูคยอมอาจจะช่วยปกปิด


    แต่ทุกคนก็ทำตัวแปลกๆอ่ะคือพยายามจะไม่พูดถึงมาร์ค เหมือนที่พี่บีพูดว่า "คนเดียวกับที่ไอมาร์--" พี่มาร์คทำไม??โดนจินยองปิดปากก่อน

    เนี่ย!มีพิรุจกันหมด เค..พอกับกานเดาบ้าๆเบลอๆของเรา


    พี่มาร์คหึงแจ็คป่าวนะะะะที่บอกให้แจ็คเลิกออ่ยคนอื่นนี่คือหึงใช่มะ แค่แจ็คออ่ยยูคยอมคนเดียวพี่ก็จะทนไม่ได้อยู่แล้วนี่คืออะไรคะ เบื่อคนปากแข็ง


    #190
    0
  5. #189 oommmmmm (@oom9498) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 02:22
    แง๊ อาจจะเป็นยูคฆ่ามาร์คเพราะชอบแจ็คสันป่าวอ่า
    ☺️
    #189
    0
  6. #188 Cha cha-om (@BoonthinFamily) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:25
    มาร์คชอบก่อนไหมนะ
    #188
    0
  7. #187 _RoseMarry (@kawinnat) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:27
    ก็คือเดาอะไรเกี่ยวกับฆาตกรไม่ออกเลยค่ะ แต่ที่พอจะเดาได้คือพี่มาร์คเนี่ยชอบน้องแน่ๆ ชอบแน่นอน
    #187
    0
  8. #186 Who_is_Kai (@Who_is_Kai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 21:41
    แนะ อีพี่ชอบน้องแน่ๆ
    #186
    0