My Fic (OS&SF) #Markson

ตอนที่ 11 : Ex - I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    10 ต.ค. 62

อ่านสักนิด

เรื่องนี้มีเนื้อหาที่รุนเเรงทางด้านพฤติกรรมเเละเพศ

ไม่สนับสนุนให้เลียนเเบบนะคะ

การข่มขืนผู้อื่นเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย! 

** อ่านเเล้วอิน ฟินเเล้วจบ ** 


Ex 1

 

แฟนเก่าหนีไปแต่งงานกันหมดแล้ว ในขณะที่ฉันยังไม่มีแฟนใหม่เลยว่ะ

ประเด็นเรื่อง แฟนเก่าถูกหยิบยกขึ้นมาคุยกันในวง ท่ามกลางเสียงหัวเราะขำๆ พอผมได้ยินคำว่าแฟนเก่าแล้ว รู้สึกไม่ขำเลยจริงๆ

เฮ้ย แจ็คสัน ทำหน้าแบบนั้นทำไมอ่ะ?

อย่าบอกนะว่าเราเองก็มีประเด็นเรื่องแฟนเก่าเหมือนกันอ่ะ

เออ จริงด้วย ใครอ่ะ

ตลกมากไหม?

ล้อเล่นๆน่า

เพื่อนผมมันตบไหล่เชิงว่าแซวเล่นขำๆ ผมเลยได้แต่พยักหน้ารับและไม่ได้สนใจอะไร จากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันทำงานในหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเอง ระหว่างที่ผมกำลังนั่งทำงาน อยู่ๆก็นึกถึงแฟนเก่าขึ้นมา

 





แฟนเก่าของผมดันเป็นคนเดียวกันกับคนที่เป็นรักแรก แฟนคนแรก และเซ็กส์ครั้งแรก และเขาเป็นผู้ชาย เขาชื่อ มาร์คเป็นคนอเมริกัน เราเจอกันที่อเมริกา เพราะผมเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน เขาเป็นคนเงียบๆขรึมๆ และไม่ค่อยคุยกับใคร ต่างจากผม ผมเป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีงาม ชอบทักทาย ชอบเข้าหา ชอบมีเพื่อน

หลังจากนั้นมา ผมและมาร์ค เราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน เราเล่นซนไปตามประสาเด็กที่อยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็น

จนกระทั่งวันหนึ่ง วันนั้นผม มาร์ค และเพื่อนคนอื่นๆแอบเข้ามาในโรงเรียนตอนดึก เพราะอยากมาล่าท้าผี ตามที่แบมแบม เพื่อนชาวไทย ชอบเล่าเรื่องลี้ลับที่เมืองไทยให้ฟัง พวกเราตื่นเต้นมาก อยากรู้ว่าผีมีจริงไหม และผีเป็นอย่างไร

เราจับคู่กันและเดินแยกกันไปแต่ละสถานที่ ผมและมาร์คเดินมาที่ห้องสมุด บรรยากาศมันวังเวงและน่ากลัวมากจริงๆ แต่แล้วเราก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เราค่อยๆย่องเข้าไปดูใกล้ๆ เสียงหอบหายใจ เสียงอะไรกระทบกัน เสียงร้องเบาๆ

ครับ... มันคือเสียงของคนมีเซ็กส์กัน...

เราไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ถึงแอบมาทำอะไรกันในห้องสมุดตอนกลางคืนนี่ และเราก็ไม่รู้จะทำยังไงดี ไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวพวกเขาจะเห็นว่าเราแอบดู ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราแค่บังเอิญมาเห็นเท่านั้นเอง

มาร์ค ไปเหอะ

เดี๋ยว

มาร์คจับมือผมไว้และบีบแน่น สายตาของเขายังจ้องไปที่สองคนนั้นตาไม่กระพริบ ผมที่กำลังจะเดินนำออกไปเลยได้แต่หยุดชะงัก มาร์คเม้มปากแน่น บีบแขนผมแน่นกว่าเดิมจนผมเจ็บ ผมเลยตีมือมาร์คเบาๆ

เจ็บนะ ปล่อย และก็ไปกันได้ละ—

ผมยังพูดไม่จบ มาร์คก็กระชากผมเข้ามาจูบ และนั่นทำให้ผมเบิกตากว้างเพราะไม่ทันตั้งตัว รวมทั้งตกใจด้วย

ชู่ อย่าเสียงดัง เดี๋ยวมีคนเห็นนะ

มาร์คจะทำอะไร?

ทำแบบที่สองคนนั้นทำไง

แต่ว่า...

ช่วยฉันหน่อยสิ ไม่ได้หรอ

แน่นอนสิว่ามันต้องไม่ได้

ต้องได้สิ

นั่นคือเซ็กส์ครั้งแรกของผม ในตอนแรกผมไม่เต็มใจและไม่อยากทำ แต่สุดท้ายก็ยอมพ่ายแพ้ต่อคำหวานของมาร์คและสัมผัสเบาๆแต่โคตรรู้สึกดีของมาร์คด้วย เซ็กส์ครั้งแรกของผมแม้จะเต็มไปด้วยความรู้สึกดีและเสียวสุดๆ แต่มันก็แลกมาด้วยความเจ็บเหมือนกัน เพราะเราไม่เคยทั้งคู่ นี่เป็นครั้งแรกของเราทั้งคู่

แน่นอนว่ามีครั้งแรก ย่อมมีครั้งที่สองและครั้งที่สาม ตามมาเรื่อยๆ หลังจากครั้งแรกที่ผมรู้สึกเจ็บจนคิดว่าอาจจะตายแน่ๆ ตอนนี้เริ่มรู้สึกดีเพราะชินแล้วก็ได้

 





มาร์ค

หืม?

สรุปแล้วเราเป็นอะไรกัน

เพื่อนไง

เพื่อนกันทำแบบนี้หรอ?

แล้วแจ็คสันอยากเป็นอะไรล่ะ

...

แฟน?

ก็ต้องใช่แล้วไหมล่ะ

ก็ได้ เป็นแฟนกันก็ได้

และหลังจากนั้นผมกับมาร์ค เราก็เป็นแฟนกัน แรกๆเราดูแลกันดีมาก แต่เราก็ไม่ได้บอกเรื่องเรากับใคร มีแค่เพื่อนสนิทที่มันจับสังเกตเราได้เท่านั้นแหละที่รู้ว่าเรากำลังคบกันอยู่ เพราะภายนอกเราก็ทำตัวเหมือนเดิม

 





จนกระทั่งช่วงที่เข้ามหาวิทยาลัย มาร์คบอกเลิกผม ด้วยเหตุผลที่ว่าที่ผ่านมาไม่ได้จริงจังอะไรกับผม ที่คบด้วยก็เพราะเซ็กส์ และเขาไม่มีใครนอกจากผม

แย่เนอะ...

เลวเนอะ...

ผมเองก็ไม่ได้ยื้ออะไร ในเมื่ออยากเลิกก็ต้องเลิก อยากจบก็ต้องจบ สุดท้ายผมเลยหนีกลับฮ่องกง ไปเรียนต่อที่บ้านเกิดตัวเองดีกว่า ผมหนีกลับมาโดยไม่บอกใคร แม้แต่เพื่อนสนิทของตัวเอง

แม่ผมงงมากที่ตอนแรกอยากให้ผมเรียนที่บ้านเกิดตัวเอง แต่ผมก็ไม่ยอม จะไปเรียนต่างประเทศ แต่พอตอนนี้กลับหนีกลับมาเรียนที่บ้านเกิดตัวเองเสียงั้น แม่ไม่ได้บ่นอะไรมาก เพราะทันทีที่ผมเจอหน้าแม่ ผมก็ร้องไห้ออกมาอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ แม่ได้แต่กอดปลอบผม ตบหัวผมเบาๆ

ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไร...

ช่วงเวลาที่ผมกลับมาอยู่ที่ฮ่องกง ผมได้เจอกับเรื่องราวใหม่ๆ ผู้คนมากมาย และนั่นทำให้ผมลืมเรื่องมาร์คไปได้อย่างสนิท ผมมีเพื่อนใหม่ สังคมใหม่ รวมทั้งแม่ที่อยู่ใกล้ๆผมเสมอ

 





จนปัจจุบันนี้ หลังจากที่ผมเรียนจบ ผมก็ได้ทำงานทันที โดยผมชวนแบมแบม เพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันที่อเมริกามาทำงานที่นี่ด้วย

ทันทีที่มันเจอหน้าผม มันก็คาดคั้นให้ผมบอกความจริงเรื่องที่ผมหนีกลับมาฮ่องกงกะทันหัน ผมเลยบอกมันไปว่าผมเลิกกับมาร์ค ไม่อยากเจอมาร์ค ก็เลยหนีกลับมา มันก็ถอนหายใจพลางพยักหน้ารับรู้

ก็ว่าแล้วเชียวว่าต้องเป็นเรื่องนี้ พอมันเลิกกับแก มันก็มั่วไปทั่วเลยล่ะ

ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ไม่อยากฟัง เรื่องมันผ่านมาแล้ว

โอเคๆ ขอโทษที

 





ตั้งแต่ที่ผมเลิกกับมาร์ค ผมก็ไม่ได้คบกับใครอีกเลย ไม่รู้เพราะอะไร อาจจะเพราะผมยังรักมาร์คอยู่ก็ได้มั้ง เพราะผมรู้สึกว่าใครก็แทนมาร์คไม่ได้ และมันไม่ดีกับตัวผมเอาเสียเลย และเพราะประโยคนั้นของแบมแบม ประโยคที่เปิดประเด็นเรื่องแฟนเก่าขึ้นมา มันก็ทำให้ผมคิดว่าในขณะที่ผมยังอยู่กับที่ ไม่ยอมไปไหน มาร์คอาจจะแต่งงานไปแล้วก็ได้

ผมคิดแบบนั้นจริงๆนะ...

 





แจ็คสัน

แม่เอ่ยเรียกผม ในขณะที่ผมเดินเข้ามาในบ้าน กำลังถอดเสื้อออก นั่นทำให้ผมหยุดทุกการกระทำและหันมามองหน้าแม่

ครับ?

คือว่า...

ว่า?

ลูกจะคิดยังไงถ้าแม่... แม่จะเริ่มต้นชีวิตคู่ใหม่อีกครั้ง

หืม? กับใครครับเนี่ย

ก็... แม่เจอเค้าเมื่อไม่นานมานี้เอง แต่เค้านิสัยดีมากเลยนะ แม่เลย...

รักเค้า?

ใช่

ตามใจแม่เลยสิครับ แม่เลิกกับพ่อตั้งนานแล้วนี่

จริงหรอ แล้วลูกจะว่าอะไรไหมอ่ะ ถ้า...

ถ้า?

แม่จะชวนเค้ามาอยู่ด้วยกัน

ก็ผมบอกแล้วไงครับว่าตามใจแม่เลย ถ้าเค้าทำไม่ดีกับแม่ ผมจะอัดเค้าเอง

จริงนะ ลูกไม่โกรธแม่ใช่ไหม?

ผมจะโกรธแม่ทำไมล่ะครับ แม่ผมน่ารักขนาดนี้

แม่ยิ้มดีใจและเข้ามากอดผมด้วยความดีใจมากจริงๆ ผมกอดตอบ ในใจก็อยากรู้จริงๆว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันนะ แม่ผมไม่ได้ทำงานแล้ว แต่ก็ยังออกไปไหนมาไหนกับเพื่อนฝูงเสมอ คงจะเจอกับผู้ชายคนนั้นตามกลุ่มเพื่อนสินะ

งั้นพรุ่งนี้ แม่จะให้เค้ามาอยู่ด้วยเลยนะ

ครับ

ลูกก็ต้องรีบกลับบ้านเร็วๆล่ะ เลี้ยงฉลองกัน

 





แจ็คสัน แวะกินข้าวด้วยกันก่อนกลับบ้านไหม?

แบมแบมเอ่ยถามผม ในขณะที่เราทั้งคู่กำลังกดปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์พร้อมกันทั้งคู่ ตอนแรกผมจะตกลง แต่นึกถึงคำพูดของแม่เมื่อวานเลยส่ายหน้าปฏิเสธ

โทษทีว่ะ แต่วันนี้แม่ชวนกินข้าว

อ้าวหรอ เออๆ ไว้วันหลังก็ได้

เออ แบม ปรึกษาอะไรหน่อยดิ

ผมบอกมัน ในขณะที่เราทั้งคู่ลุกขึ้นยืนและเดินออกไปพร้อมกัน มันขมวดคิ้วทำหน้าแปลกใจ ซึ่งปกติแล้วผมมีอะไรผมก็จะเล่าให้มันฟังทุกเรื่องนั่นแหละ จะมาทำหน้าแปลกใจทำไม

แม่ฉันมีแฟนใหม่

หรอ

คิดว่าแปลกไหม

แปลกยังไงวะ

ก็... ผู้หญิงอายุ49 ที่เลิกรากับสามีเก่ามา10กว่าปีแล้ว อยู่ๆอยากจะเริ่มต้นใหม่

ไม่นี่ คนเราจะมีความรักตอนไหน มันห้ามกันได้ด้วยหรอวะ ที่แปลกคือแสดงว่าผู้ชายคนนั้นต้องดีมากอ่ะ แม่ถึงได้ยอมเปิดใจใหม่อีกครั้งอ่ะ

นั่นสินะ

นี่คือเหตุผลที่ต้องกลับไปกินข้าวบ้านวันนี้ใช่ไหม

ใช่ แม่ชวนผู้ชายคนนั้นมากินข้าวด้วย และก็ชวนมาอยู่ด้วยกัน

หืม?

ไม่อยากขัดใจแม่อ่ะ เห็นแม่มีความสุข ก็อยากจะปล่อยให้ทำตามใจ

เออๆ ยังไงซะก็ดูหน่อยๆ

 





แม่ครับ ผมกลับมาแล้ว

ผมปิดประตูบ้าน หลังจากที่ชะงักเล็กน้อยที่เห็นรองเท้าผู้ชาย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคงเป็นแฟนใหม่แม่นั่นแหละ ผมปลดกระดุมเสื้อพลางดึงเนกไทน์ ได้ยินเสียงกอกแกกในห้องครัว คิดว่าแม่น่าจะอยู่ในนั้นแน่ๆ ก็เลยเดินไปหา

แม่

แต่...

คนที่อยู่ในห้องครัวไม่ใช่แม่ แต่เป็นคนที่ทำให้ผมเบิกตากว้าง จนปล่อยของทุกอย่างในมือร่วงหล่นกับพื้น แถมหัวใจยังแทบจะหยุดเต้น ผมเกือบหยุดหายใจ

แจ็คสัน?

มาร์ค?

 





มื้อเย็นวันนี้เลยกลายเป็นมื้อเย็นที่ผมจะจารึกไว้ในสมองว่าเป็นมื้อเย็นที่ไม่อร่อยที่สุดในโลก ไม่ใช่อาหารรสชาติแย่หรอก แต่เป็นเพราะคนที่ร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยต่างหาก ใช่ครับ แฟนใหม่ของแม่ก็คือมาร์คนั่นเอง ผมได้แต่นั่งกินข้าวเงียบๆ พยายามไม่คิดอะไรมาก ส่วนแม่ก็แนะนำมาร์คให้ผมรู้จัก ทั้งๆที่ผมก็รู้จักเขาดีอยู่แล้ว

ผมจะให้แม่รู้ไม่ได้ว่าผมและมาร์ครู้จักกันมาก่อน เป็นเพื่อนกันมาก่อน รวมทั้งเรื่องที่เคยเป็นแฟนกันมาก่อนด้วย มาร์คเองก็เงียบ ไม่ได้แสดงท่าทีว่ารู้จักกับผมมาก่อนเหมือนกัน

อิ่มแล้วครับ

อ้าว อิ่มแล้วหรอ ปกติกินเยอะกว่านี้นี่

โทษทีแม่ แต่วันนี้ผมเหนื่อย ผมขอตัวขึ้นห้องก่อนนะ

ผมยิ้มให้แม่และรีบย้ายตัวเองออกมาจากสถานการณ์ที่ชวนอึดอัดใจนี่ทันที ทันทีที่เข้ามาในห้องได้ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองมีอากาศหายใจมากขึ้น ผมนั่งพิงประตู แถมอยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาไม่หยุด ผมรู้สึกเจ็บปวด รู้สึกเสียใจ รู้สึกแย่ รู้สึกอึดอัด ผมไม่อยากอยู่ที่นี่

 





อะไรนะ

แบมแบมเองก็ตกใจไม่แพ้ผม เมื่อผมเล่าเรื่องที่มาร์คคือแฟนใหม่ของแม่ผมให้มันฟัง หน้ามันนี่ซีดไม่แพ้ผมเลยล่ะ ผมพยักหน้าช้าๆ และเราก็ถอนหายใจพร้อมกันทั้งคู่

แล้วแกโอเคหรอวะ

ไม่โอเค แต่ทำอะไรได้ล่ะ

ไม่บอกแม่หรอ

จะบ้าหรือไง บอกแม่ไปแล้ว จะได้อะไรขึ้นมา ดีไม่ดีแม่มองหน้าฉันไม่ติดอีก

เออ ก็จริง แต่มันก็รู้สึกแปลกๆป่าววะ สมมติว่าแม่จริงจังถึงขั้นแต่งงานกับมาร์ค แล้วมาร์คก็ต้องอยู่ในสถานะพ่อเลี้ยงแกป่าววะ พ่อเลี้ยงที่เป็นแฟนเก่าตัวเองมาก่อน

ไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้วว่ะ เปลี่ยนเรื่องเหอะ

ย้ายออกมาไหม

ลองดูสักพักไปก่อน ลองอยู่แบบต่างคนต่างอยู่ก่อน

เออ ถ้าไม่ไหวหรืออะไรยังไงก็บอกนะ พร้อมจะไปช่วยขนของและพร้อมจะไปรับเสมอ

ขอบใจมาก

 





คืนนี้กลับดึกนะ...

แม่ผมส่งข้อความมาบอก แถมบอกช้ามากๆ บอกในตอนที่ผมกลับมาถึงบ้านแล้ว แต่ไม่เป็นไรหรอก ผมคิดว่ามาร์คก็คงไปกับแม่ด้วย เพราะบ้านปิดไฟมืดเชียว ผมปิดประตูพลางถอดเนกไทน์ออก และเดินไปกดเปิดไฟ


----------------------------------------------------------------


ผมแทบประสาทเสียแล้วตอนนี้ ผมควรทำยังไงดี ผมพยายามผลักมาร์ค ดันมาร์ค พยายามทุกอย่าง แต่มาร์คจับผมไว้แน่น อีกทั้งยังกระแทกเข้ามาแรงกว่าเดิมอีกด้วย ผมไม่รู้ว่าเสียงที่ผมได้ยินมันคืออะไรระหว่างเสียงประตูค่อยๆเปิดกับเสียงหัวใจของผม

 

- To be continued -

#ฟิคของคนที่เอ็นดูน้องเจียมากที่สุดในสามโลก

Share : 02/06/19

Edit : 10/10/19

 .........................................................................................................................................................

กลับบ้านมาปั่นฟิคเเล้วค่ะ หลังจากที่หายไปนาน ไม่รู้ว่ามีใครคิดถึงบ้าง เเต่เราคิดถึงทุกคนนะคะ


วันนั้นเกริ่นนำไว้ว่าจะมาเล่าประสบการณ์การส่งนิยายต้นฉบับไปให้สำนักพิมพ์พิจารณามา

คือรอผลนานมากค่ะ รอประมาณ5เดือน (เค้าบอกนักเขียนมือใหม่ใช้เวลาไม่เกิน2เดือน)

จนกระทั่งจะเข้าเดือนที่6 สนพก็ส่งเมลล์กลับมายาวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ยาวชนิดที่สามารถเเต่งเรื่องใหม่ได้อีกเรื่องเลยล่ะค่ะ (ล้อเล่นน่า)

เเน่นอนว่าผลออกมาว่าไม่ผ่าน ก็เฟลเเล้วค่ะ เเต่เจอคอมเม้นท์กลับมานี่เฟลยิ่งกว่า

เอ่อ ถ้าเราพูดจะหาว่าดิสเครดิตเค้าไหมอ่ะ ไม่เอาดีกว่าเนอะ เเต่นั่นเเหละค่ะเฟลมากๆๆๆๆๆๆ

เเต่ก็นั่นเเหละค่ะ เราจะเอามาพัฒนาเเละปรับปรุงตัวเอง


เเต่... หรือว่าเราจะเเต่งเเนวชายหญิงไม่รุ่ง กลับมามุ่งวายเหมือนเดิมดี

อืม... เดี๋ยวนี้ก็มีสนพที่เปิดรับต้นฉบับนิยายวายเยอะอยู่เหมือนกัน


ส่วนพล็อตเรื่องนี้ได้มาจากตอนที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า

เเละกำลังยืนหลับอยู่หน้าห้องน้ำ ภาพก็เเวบขึ้นมาในหัว ประกอบจนได้ฟิคเรื่องนี้พอดีค่ะ


ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ รักทุกคน -////-


:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

247 ความคิดเห็น

  1. #49 markjack93284ms (@markjack93284ms) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:21
    ชอบพล๊อตเรื่องมากค่ะ รีบมาต่อนะคะ
    #49
    0
  2. #48 IGOT7_MS (@IGOT7_MS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:51

    ทำไมพี่มาร์คใจร้ายจัง ทิ้งเค้าไปแล้วยังจะกลับมากินเค้าอีก ทั้งที่เป็นแฟนแม่เค้า สงสารแจ็คสัน /อินมากกก คิดถึงไรท์มากเช่นกันนนนน

    #48
    0
  3. #47 ParkJinson (@ParkJinson) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 23:54

    โอ้โห นี่สงสารแจ็คมาก ถ้าแม่เห็นเข้าจริงจะเป็นไงอ่ะ นี่เพิ่งวันแรกที่มาอยู่บ้านเขานะ อีตาพี่มาร์คบ้า

    #47
    0
  4. #46 _RoseMarry (@kawinnat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:23
    ก็คือไม่น่าหลบแม่ทันแล้วมั้ย แง้งงงงงลุ้นเหลือเกิน
    #46
    0
  5. #45 Who_is_Kai (@Who_is_Kai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:14
    อห. อีพี่มาร์คโคตรเลวอ่ะ
    #45
    0
  6. #44 Cha cha-om (@BoonthinFamily) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:10
    คิดถึงไรท์มากๆค่ะ เหมือนมาชุบชีวิตเรา ตอนนี้ไม่มีใครอัพฟิคแล้ว / พล๊อตแบบตื่นเต้นมาก ใจนี่รัวพอๆกับเค้าสองคนเลย
    #44
    0
  7. #43 ๋JellyYellowDuck (@chutiga) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:05
    ความสัมพันธ์ที่พูดยากจัวเลยค่ะ ฮือออ เเล้วถ้าเเม่เห็นช็อตเด็ดเเม่น้องจะโอเคไหม ฮือออ
    #43
    0
  8. #42 im_ J (@joonjoontuba) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:05
    !!!!
    ทพไมไมาร์คทำแบบนี้!!!!!!!!!
    #42
    0