จับสายซึน มาเจอมึนตัวพ่อ

ตอนที่ 8 : Second Time

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 679 ครั้ง
    4 ก.ย. 62




[Pad's Story]

"วันนี้มึงมีประชุมดาว-เดือนป้ะ?" ไอ้เจถามขึ้นระหว่างที่พวกผมกำลังนั่งกินข้าวกลางวันกันอยู่แถวๆ ลานเกียร์

"ไม่มีมั้ง"

"ดีเลย!" เสียงไอ้เจดังลั่น "มึงจะได้ไปผจญกรรมในห้องเชียร์กับกูบ้าง"

"อย่าเวอร์ ตอนเฟิร์สเชียร์กูก็เข้า ไม่โหดขนาดนั้นไหมล่ะ"

ใช่...ไม่โหดหรอก แค่ผมต้องยืดยกมือข้างเดียวอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง เท่านั้นแหละ

แต่คือความทรงจำดีๆ มันมีมากกว่าไง จำได้ว่าวันนั้นหลังจากที่ออกจากห้องเชียร์มา ก็มีรุ่นพี่วิศวะทุกชั้นปี คือผมว่าหลายร้อยคนเลยแหละ ยืนรอรับเป็นแถวเรียงยาวมาตั้งแต่หน้าประตูห้องเชียร์ จนแทบจะสุดทางของประตูท้ายคณะ เชื่อไหมครับว่าจนถึงตอนนี้เพลงประจำสถาบันที่รุ่นพี่ร้องให้พวกผม มันยังดังก้องในหูผมอยู่เลย...

"มึงแม่งพลาดไง วันก่อนกูลืมสมุดเชียร์ โดนวิ่งรอบคณะตั้งห้ารอบ"

"มึงยังน้อยไปเหอะไอ้เจ" ไอ้เดียวเดือนเข้ามานั่งด้วยพร้อมกับจานข้าวในมือ "เมื่อวานรองเท้าเบรคเกอร์ที่กูใส่มันยังมีตรายี่ห้อเว้ย เจอสั่งแทงปลาไหลร้อยที ข้อเข่าเสื่อมไปเลยกู"

"เชี่ย... ฟังดูน่าอนาถเนอะ"

"เออ! แต่มึงต้องลองเว้ย กูว่าเพราะงี้แหละมั้งถึงทำให้เกียร์มันมีคุณค่าทางจิตใจ"

"ไอ้เจ มึงนี่ก็พูดอะไรดีๆ เป็นเหมือนกันนะ"

"ไอ้เดียว มึงไม่ต้องสนิทกับกูเร็วนักก็ได้..."

ผมมองพวกมันเถียงกันแล้วก็ยิ้มออกมา "ว่าแต่วันนี้มันวันอะไรวะ?"

"มึงสมองกลับเหรอวะเดือน" ไอ้เดียวเลิกคิ้วถาม "ลืมวันลืมคืนซะงั้น"

"น้องเดือน"

"ครับ" ผมรับคำทันควัน ช่วงนี้ชักจะชินกับการที่ใครๆ ก็เรียกว่า 'เดือน' แล้ว "มีอะไรหรอครับพี่ครีม?"

"วันนี้มีนัดประชุมดาว-เดือน อย่าลืมนะคะ"

"อ่า..." ผมอ้ำอึ้ง ก่อนจะหันไปหัวเราะแห้งๆ ใส่ไอ้เจ "วันนี้วันพฤหัสหรอเนี่ย แหะๆ"

"ใช่จ้ะน้องเดือน อ้อ วันนี้พี่ยังไม่เจอส้มหวานเลย น้องเดือนมีเบอร์ส้มหวานไหม?"

"มีครับ" ผมพยักหน้ารับ

"งั้นโทรเตือนส้มหวานให้พี่หน่อยนะ"

"ได้ครับ"

"ขอบใจจ้ะ" สั่งงานจบ พี่ครีมก็เดินตามเพื่อนขึ้นไปยังโรงอาหารข้างๆ ลานเกียร์

"เชี่ยพัด"

"ไร..."

"กูจะถีบมึง ไหนบอกว่าไม่มีประชุมวะ"

"แหะๆ ก็กูบอกว่ามั้งไง"

"ควายเอ๊ย สมองมึงนี่นะ"

"เอาน่าๆ ไม่หัวร้อนสิวะมึง"

"เห้ยพวกมึง" จู่ๆ เสียงของไอ้เดียวก็ดังแทรกขึ้น "เดี๋ยวกูมานะ" พูดจบ มันก็เดินไปเลย โดยไม่รอฟังคำพูดใดๆ ของพวกผม

ไอ้เดียวมันเดินเข้าไปหารุ่นพี่คนหนึ่งในกลุ่มใหญ่ ผมเห็นมันยืนคุยอะไรอยู่ซักพักใหญ่ๆ พี่พวกนั้นก็หันมามองโต๊ะผม พร้อมกับเดินตรงเข้ามาหา

"เอ้า ไอ้น้องเดือนนี่หว่า จำกูได้ป้ะวะเนี่ย" รุ่นพี่คนที่ดูจะสนิทกับไอ้เดียวเอ่ยทัก

"อ่า..." ผมหันไปมองไอ้เจอย่างขอความช่วยเหลือ

"เห้ยๆ อย่าบอกนะว่าลืม เคยเจอกันที่ร้านเหล้าแล้วไง"

ห่าพี่มึง...ตอนร้านเหล้ากูจำได้แค่พี่หนวด...

"แหะๆ ขอโทษครับพี่"

"ผมก็ขอโทษด้วยครับ" ไอ้เจส่งเสียงสนับสนุน จากนั้นมันก็ลุกยืนขึ้นแล้วโค้งหัวลง "สวัสดีครับ ผมชื่อเจครับ ปีหนึ่ง วิศวกรรมดนตรีและสื่อประสม รหัส 0613 พี่ชื่ออะไรครับ?"

"เออ! ไอ้น้องนี่ค่อยเป็นงานหน่อย" พี่มันหันไปหัวเราะกับกลุ่มเพื่อน "ดีๆ กูชื่อไข่ ปีสาม วิศวกรรมเกษตร รหัส 0169 เป็นพี่โรงเรียนของไอ้เดียวมัน เห็นมันบอกว่าเพื่อนในภาคไม่คบเลยต้องมาสนิทกับพวกมึงแทนเนี่ย"

"เห้ย! ไม่ใช่แล้วพี่ ผมบอกว่าเพื่อนในภาคยังทำงานไม่เสร็จเหอะ เลยมากินข้าวกับพวกไอ้เดือนก่อน" ไอ้เดียวรีบแก้ตัว

"ฮ่าๆๆ ก็คือๆ กันนั่นล่ะวะ" พี่ไข่หัวเราะร่วน "แล้วนี่ใครเลี้ยงข้าวพวกมึงเนี่ย หรือว่าซื้อกันเอง?"

"ผมสองคนซื้อเองครับ"

"จริงดิ?" พี่ไข่เหลือบตามองหน้าไอ้เจ "แล้วตอนซื้อไม่มีรุ่นพี่อยู่หรือไง?"

"ก็...มีบ้างมั้งครับ ผมไม่ค่อยรู้หรอก ก็เดินขึ้นโรงอาหารไปแล้วซื้อลงมากินกันเลยอะครับ"

"เดี๋ยวกูจะไปจัดการพวกปีสองทีหลัง แล้วนี่อยากกินอะไรอีกป้ะ กูเลี้ยงเอง"

ผมล่ะปลาบปลื้มจริงๆ รุ่นพี่แต่ละคนเค้ารวยมาจากไหนกันนักวะ?

"เห้ยมึง"

"เอ้า! เฮีย!!" พี่ไข่ร้องลั่น พร้อมกับเดินนำรุ่นพี่รอบตัวเข้าไปล้อมกลุ่มของพี่เซนอย่างว่องไว เรียกได้ว่าลืมกันไปเลยว่ากำลังคุยอะไรกับพวกผมอยู่

วันนี้แก๊งพี่เซนโผล่หน้ามาลานเกียร์กันแบบครบทีมห้าคน ทำให้ทุกความสนใจของทั้งลานเกียร์ตกไปเป็นของพวกพี่เขากันทั้งหมด

ผมไม่สงสัยเลยที่พวกผู้หญิงจะสนใจคนในกลุ่มนี้ ก็หน้าตาแต่ละคนในแก๊งมันธรรมดาเสียทีไหนล่ะ ออร่าเจิดจ้าโดดเด่นขนาดนั้น สาวๆ ที่ไหนได้เห็นก็ต้องหลงกันเป็นธรรมดา

ส่วนพวกผู้ชายนี่ยิ่งแล้วใหญ่ แววตาแต่ละคนที่มองกลุ่มพี่เซนคือมีแต่คำว่า...บูชา...ถ้าทำได้ก็คงอยากจะเทิดทูนพวกพี่เขาไว้เหนือหัวเลยมั้ง

"ไอ้พัด ไอ้เจ เดี๋ยวพวกมึงมีเรียนต่อป้ะ" ไอ้เดียวเอ่ยถามขึ้น

"มีๆ แล้วมึงล่ะ"

"ว่างว่ะ งี้กูก็ต้องอยู่คนเดียวอะดิ เชี่ยเจ โดดเรียนเลยมึงอะ"

"สัตว์! กูไม่สนิทกับมึงนะบอกก่อนเลย มึงแม่งมีแววจะพากูเสียชัดเจนมาก"

"นานๆ ทีน่า"

"ชวนไอ้พัดไป"

"ไม่เอา มึงดูหน้าแม่งก่อนเหอะ หงุดหงิดเชี่ยไรก็ไม่รู้น่ะ น่ากลัวสัตว์"

หืม?

หงุดหงิด?

แทบไม่รู้ตัวเลยแฮะ...

สงสัยจะเป็นเพราะเชี่ยพี่หนวด

...แม่ง...ไม่ยอมมองผมอีกแล้วอะ

"ไอ้พัดไม่โดดกูก็ไม่โดดหรอก"

"โห่...งั้นกูไปอยู่กับพวกพี่ไข่ก็ได้วะ ไว้เจอกันเว้ยพวกมึง" แล้วไอ้เดียวก็โบกมือลา มันเดินเข้าไปหาพี่ไข่ ซึ่งกำลังยืนอยู่ใกล้ๆ แก๊งพี่หนวด

เห้อ...

...เซง

"เป็นเหี้ยอะไรของมึง?"

"!!!"

"ตกใจทำไมวะ?"

'ป๊อก'

พี่หนวดเอากล่องในมือเคาะหัวผม

เหี้ย...พี่มันเดินมาหาว่ะ...

"ก็พี่..."

"เอาขนมมาฝาก" ว่าแล้ว พี่มันก็วางกล่องที่ใช้ทำร้ายผมเมื่อซักครู่ลงบนโต๊ะ...ป๊อกกี้รสช็อกโกแลต "ของเหลือ...ฝากแดกด้วย" พูดจบ พี่หนวดก็เดินหันหลังกลับไปหากลุ่มเพื่อนของตัวเอง

...

...

...

"เชี่ยพัด! หยุดยิ้มเยิ้มซักทีเถอะไอ้สัตว์! กูขนลุก!!!!"

.

.

.

.

.

"เพื่อนคนไหนยังไม่มาอย่าลืมโทรตามด้วยนะคะ!" คำสั่งที่ประกาศมาตามเครื่องขยายเสียง ทำให้ผมต้องหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออก

เมื่อบ่ายผมโทรไปย้ำกับส้มหวานแล้วนะว่าวันนี้มีประชุม แต่ก็ไม่รู้ทำไมที่ป่านนี้ดาวคณะผมก็ยังไม่ยอมโผล่หน้ามาเสียที...

...สงสัยจะแฮงก์

"ส้ม" ผมเรียก เมื่อปลายสายกดรับ "ถึงเวลาประชุมแล้วนะ"

"เดือน เราไม่อยากไปอะ"

"หา!?" ผมเผลอส่งเสียงดัง จึงต้องหันไปผงกหัวขอโทษขอโพยคนอื่นๆ "ทำไมล่ะ?"

"เรา..."

"..." ผมรู้สึกแปลกๆ แฮะ ปกติส้มหวานไม่ใช่คนพูดจาตะกุกตะกักแบบนี้นี่ "มีอะไรหรือเปล่า?"

"เดือน..."

"..."

"เราว่า...เรากำลังหวั่นไหว..."

"!!!"

เห้ย!!

"เราไม่อยากอยู่ใกล้ ให้ตัวเองหวั่นไหวไปมากกว่านี้แล้ว"

ยะ...อย่าบอกนะว่า...

"มะ...หมายถึงใคร...ระ...เหรอ..." ผมถามเสียงสั่น ภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยว่าขอให้ไม่ใช่ผม

"พี่ยู"

"ฮะ!!" ผมร้องลั่น เห้ย! พี่เขามีแฟนแล้วนี่

"ทำไงดีอะเดือน เราหวั่นไหว เราไม่ได้คิดจะมีแฟนเลยนะ แต่แบบพี่เขา...พี่ยู...ดูดีเกินไป แล้วตอนคุยไลน์กัน..."

"เดี๋ยวนะ" ผมรีบท้วง "นี่คุยไลน์กันด้วยหรอ?"

"อืม..."

"พี่มันทักส้มไปเนี่ยนะ!"

ทัก...ทั้งๆ ที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้ว โห! คนเลว 2018!

"ไม่ใช่นะ เราเป็นคนทักพี่ยูไปเอง"

"..."

เอ้า คดีพลิก

"ทำไงดีอะเดือน แล้วเราดันได้ยินข่าวลือมาว่าพี่ยูมีแฟนแล้วด้วย เราจะทำยังไงดี"

"เอ่อ...ส้ม ใจเย็นๆ ก่อนนะ"

ห่ามึง กูก็ปลอบใครไม่เป็นซะด้วยสิ

"เห้ยไอ้น้องพัด!"

เชี่ย...พี่ยูแม่งมาแล้วว่ะ

"เสียงพี่ยูนี่..." ส้มหวานกรอกเสียงผ่านสายมาอย่างสั่นไหว "งะ...งั้นเราวางก่อนนะ เดือนบอกรุ่นพี่ให้หน่อยว่าเราไม่สบาย"

"เดี๋ยว..."

'ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด'

โอ๊ย!! ไม่ฟังกูเลยว้อย!

"มานานหรือยังเนี่ย แล้วน้องส้มหายไปไหน?" พี่ยูถาม ด้วยท่าทางที่ผมขอนิยามให้ว่า...ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย...

"ส้ม...ไม่สบายครับ"

"หืม? ป่วย? เป็นอะไร?"

"น่าจะหวัดนะครับ วันก่อนเห็นส้มตากฝน" ผมแต่งเรื่องใส่ไปแบบสดๆ ร้อนๆ

"อ้อ...ช่างเถอะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง วันนี้ไม่ค่อยมีอะไรมาก" ว่าแล้ว พี่ยูก็กอดคอผมให้เดินไปนั่งที่โต๊ะหนึ่งบริเวณนั้น "พวกกองประกวดจะให้พี่มาเทรนเกี่ยวกับงานถ่ายแบบให้ พวกมุม พวกท่าทาง อะไรประมาณเนี้ย เพราะเดี๋ยวอาทิตย์หน้าพวกน้องต้องไปถ่ายแบบต่างจังหวัดกันด้วย"

"ต่างจังหวัด?" ผมขึ้นเสียงสูง "ไม่เห็นมีใครบอกผมเลย"

"แล้วที่พี่พูดอยู่นี่คืออะไรล่ะฮะ"

"..."

...มางี้ก็ไปต่อไม่ถูกเลยสิ

"ว่าแต่น้องเคยถ่ายแบบมาก่อนไหม หน้าอย่างนี้นี่ไม่น่าจะรอดนะ"

"นี่ชมผมอยู่ใช่ป้ะ?"

"กูคงด่ามึงอยู่มั้ง โว๊ะ! ได้น้องกวนตีนสินะกูเนี่ย" อยู่ดีๆ คำหยาบคายก็มาเต็ม "ขอพูดกูมึงได้ป้ะวะ เวลาพูดกับผู้ชายเพราะๆ แม่งกระดากปากว่ะ"

เอ่อ...ถ้าจะขนาดนี้แล้ว...

"ตามใจเถอะครับ"

"ดีๆ พูดอะไรเข้าใจง่ายดี" พี่มันยิ้มหวานพลางทำตาวิบวับใส่

เห้อ! โอเค... ผมว่าผมเข้าใจส้มหวานแล้วแหละ คนอะไรจะมีประกายความหน้าตาดูพุ่งทะยานออกมาขนาดนี้วะเนี่ย!

นี่ดีนะที่ผมมีไอ้พี่หนวดอยู่เต็มมโนภาพในสมองแล้วน่ะ ผมเลยไม่รู้สึกหวั่นไหวใดๆ กับใบหน้าของคนคนนี้

"เพื่อนยู!!!" จู่ๆ พี่เท่ก็พุ่งพรวดเข้ามาพร้อมกับกระโดดล็อกคอพี่ยูไว้จากทางด้านหลัง

"ปล่อยกู! มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยไป"

"ไรวะ นี่จะมาชวนไปเตะบอลนะเนี่ย"

"พูดอย่างกับไปได้" พี่ยูถอนหายใจ "ไอ้ภูแม่งโทรมาบ่นกับกูว่าคนขาดอยู่เมื่อกี้"

"กูก็โดน แต่ไปไม่ได้ไง"

"มึงก็ไม่โง่นี่ รู้ว่าไปไม่ได้แล้วเสนอหน้ามาหากูทำไมวะ"

"อ้าว..."

"รีบๆ กลับไปหาน้องมึงเลยไป เบื่อหน้ามึงว่ะเท่ แค่กูอยู่กับไอ้น้องพัดนี่สองคนก็เหม็นสาบตัวผู้มากพออยู่แล้วเหอะ"

โอ้โห!!! นั่นปากหรอครับพี่!

"เหม็นสาบน้องพัดทำไมวะ น้องออกจะหอม..." ไม่พูดเปล่า พี่เท่ยังเดินมาโฉบใกล้ๆ ผมพลางทำท่าสูดกลิ่นเข้าไปด้วย

...ขนลุก...

"ออกไปห่างๆ เลย" พี่ยูลุกขึ้นประจันหน้ากับพี่เท่ "เลิกเต๊าะน้องกูได้ละ มันไม่ใช่แบบที่มึงคิดหรอก"

"มึงจะรู้ได้ไง น้องมันอาจจะแค่ยังไม่เคยลอง..."

"สัตว์ มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยไป กูรู้นะว่าที่มึงมาแกล้งน้องมันเพราะแค่โกรธที่โดนพวกไอ้ข้าวมันต่อยมา"

ผมหูผึ่งเลย...พี่เท่แม่งมีเรื่องกับพวกพี่หนวดจริงๆ ด้วย

"มึงแหละไม่รู้อะไร น้องพัดน่ารักขนาดนี้...กูอาจไม่ได้แค่อยากจะแกล้งก็ได้นะ..."

โอ๊ย...หยุดส่งสายตาชวนขนลุกมาเดี๋ยวนี้เลย!

"ควาย เดี๋ยวก็โดนพวกวิศวะกระทืบอีกหรอก"

"น้องน่ารักจะตาย ไม่มีทางไปฟ้องพวกนั้นหรอก ใช่ไหมครับน้องพัดคนดีของพี่"

ผมชักสีหน้า

แม่ง!!! อย่ามาเรียกกูอย่างนั้น!!! จะอ้วก!

"ถึงน้องมันไม่ฟ้อง ก็กูนี่แหละที่จะฟ้องเอง"

"ยู" พี่เท่หรี่ตาลงมองเพื่อนตัวเองแบบเหนื่อยหน่าย "กูเพื่อนมึงไง"

"ใครเพื่อนมึงเหอะ"

"เชี่ย...นอกจากจะไม่ช่วยกูคราวที่แล้ว ยังจะหาเรื่องเพิ่มให้กูอีกเรอะ"

"ฮ่าๆๆๆ"

"มึงแม่งไม่รู้ไงว่าไอ้พวกนั้นแม่งตีนหนักกันขนาดไหน ดีนะที่กูโดนก้านคอทีเดียวแล้วสลบเลย ไม่งั้นกูคงได้หน้าเละ หมดเส้นทางทำมาหากินแน่"

"ก็ให้มันรู้จักกลัวบ้างเหอะ กูเห็นแต่มึงชอบทำหน้าอ้อนตีนใส่พวกนั้นจัง"

"ฮ่าๆๆๆ เอาจริงๆ ป้ะ กูแค่อยากแกล้งพวกนั้นแหละ"

"โรคจิตหรอวะมึง"

"คงงั้นมั้ง... แต่เวลาไอ้เซนมันโกรธแล้วแม่งน่ารักสัตว์...อยากได้..."

.

.

.

.

.

หลายวันต่อมา

ไม่มีประชุมดาว-เดือน เพราะงั้นผมถึงได้มีโอกาสเข้าห้องเชียร์ครั้งที่สองในที่สุด

รุ่นพี่เรียกบรรดาปีหนึ่งไปต่อแถวโดยให้ฝากกระเป๋าเอาไว้ที่ลานเกียร์ เดี๋ยวจะมีปีสองเอาไปเก็บในสโมสรนักศึกษาให้

"เห้ย ไอ้พัด สมุดเชียร์มึงอยู่ไหนวะ?"

ผมรีบชูสมุดสีเลือดหมูเล่มเล็กเท่าฝ่ามือขึ้นให้ไอ้เจดู "นี่ไง"

"เอาใส่กระเป๋าเสื้อไว้มึง"

"เคๆ" ผมทำตามทันที ก่อนจะถูกรุ่นพี่คนหนึ่งมองเขม่นใส่ ผมกับไอ้เจจึงพากันรูดซิบปาก

เมื่อต่อแถวเรียบร้อยอยู่พักหนึ่ง พี่ระเบียบก็เดินทางมาถึง พวกเขาจะเป็นกลุ่มชนที่ไม่ได้สวมเสื้อช็อปสีกรมท่าเหมือนกับพี่ๆ คนอื่นๆ เสื้อที่พวกพี่ระเบียบสวมจะเป็นเชิ้ตสีต่างๆ เหมือนจะแบ่งตามหน้าที่ที่แตกต่างกัน

รุ่นพี่ในเชิ้ตขาวตัวใหญ่โคร่งจะเดินเข้ามาก่อน กลุ่มนี้จะมีค่อนข้างเยอะแล้วเดินกระจายกันเพื่อตรวจความเรียบร้อยของรุ่นน้องแต่ละคน

"นี่คุณ"

"ครับ" ผมรับคำพร้อมกับใจเต้นแรง

"ทำไมไม่ใส่เสื้อซับ"

"!!!"

เหี้ย! ต้องมีเสื้อซับด้วยเหรอ?

"ผมถาม ทำไมคุณไม่ตอบ"

"คือผม...ไม่ทราบว่าต้องใส่ครับ"

"ไม่เคยเข้าเชียร์หรือไง อย่าบอกนะว่านี่ครั้งแรก" พี่เขาหรี่ตามองผมอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ซักเท่าไหร่

"ไม่ใช่ครั้งแรกครับ ครั้งที่สอง"

"คุณ!!!" เสียงของพี่เขาตวาดดังลั่น ทำเอาทุกคนทั่วบริเวณหันมาสนใจผมกันหมด "ออกมานอกแถว! เตรียมรับการลงโทษ!"

เชี่ย...

ผมก้มหน้าลงแล้วเดินออกมา ทั้งอาย ทั้งโมโห ไอ้ห่ามึงเอ๊ย! เด่นสลัดเลยกู

"คนนี้เดือนคณะนี่"

เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ก็มีรุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามาคุยกับพี่ระเบียบที่ว้ากใส่ผม

"ใช่เหรอ?"

"ใช่แหละ น้องมันเลยไม่ค่อยได้เข้าเชียร์ไง"

พี่ระเบียบจอมว้ากเหลือบหางตามามองผม "แต่ก็ไม่ใช่ข้ออ้างให้ผิดระเบียบนี่"

"น้องมันไม่รู้หรือเปล่า"

"ก็โดนลงโทษซักทีจะได้รู้ไง ถอยไป อย่ามาขวางหน้าที่กัน"

พี่อีกคนหันมามองผมอย่างเห็นใจ แต่ถึงอย่างนั้นพี่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากค่อยๆ เดินกลับออกไปข้างตึก

"เตรียมวิ่งรอบตึก 20 รอบ ข้อหาไม่ได้ใส่เสื้อซับ" พี่ระเบียบหันมาสั่งผม "ไปยืนรวมกับเพื่อนตรงนั้นไป"

ผมพยักหน้ายอมจำนน ก่อนจะก้าวขาไปรวมกลุ่มกับแถวที่ถูกแยกออกมา

"เห้ยคุณ!"

ผมชะงัก ใครอีกคนเรียกผมอีกแล้ว!! "คะ...ครับ"

"โดนทำโทษเพราะอะไร"

"เอ่อ...ไม่ได้ใส่เสื้อซับครับ"

"แล้วนี่ล่ะ" ไม่พูดเปล่า พี่ระเบียบที่จู่ๆ ก็โผล่มา ก็ยกมือขึ้นจับต่างหูที่ผมสวมอยู่

เชี่ย...นี่ก็ใส่ไม่ได้เรอะ?

"มีอะไร?" พี่ระเบียบสายว้ากคนแรกเดินกลับมาถาม

"คุณคนนี้ใส่ต่างหู" คำพูดของพี่ระเบียบหมายเลขสองทำให้ผมเป็นจุดสนใจอีกครั้ง

"งั้นเตรียมสก๊อตจั๊มป์อีก 50 ที หลังจากวิ่งมาครบแล้ว เข้าใจไหม!?"

เชี่ย...ไม่เข้าใจได้ไหมล่ะวะ!

"เข้าใจครับ"

"รับคำให้มันดังๆ หน่อย!"

"เข้าใจครับ!!!"

แล้วพวกรุ่นพี่ก็เดินออกไปตรวจคนอื่นต่อ...

ผมหันไปมองยังแถวหลักที่มีนักศึกษาวิศวะปีหนึ่งเรียงรายอยู่ พวกนั้นถูกสั่งให้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นโดยที่หลังแขนต้องแนบใบหูอยู่ตลอดเวลา คำสั่งนั้นมาจากรุ่นพี่ในเชิ้ตสีแดงเลือดหมู จากนั้นไม่นานทีมเชียร์ที่ทำเอาคนทั้งลานเงียบกริบก็เดินทางมาถึง...

รุ่นพี่ในชุดเฟรชชี่คนหนึ่ง (สวมเสื้อนักศึกษากับมีสมุดเชียร์ที่กระเป๋าเสื้อด้านซ้าย) เดินนำกลุ่มคนท่าทางน่ากลัวในชุดเชิ้ตสีดำกางเกงยีนส์มอซอเข้ามา

แน่นอนว่าไม่มีใครกลัวพี่ประธานเชียร์ในชุดขาวหรอก แต่เป็นเพราะพวกชุดดำหน้าเถื่อนต่างหากล่ะที่ทำให้ผมหวั่นเกรง

แม่ง...แต่ละคนหน้ารุ่นพ่อกูแล้วอะ!

...

ผมยืนรอนานจนขาแทบแข็ง จะคุยก็ไม่ได้ จะพักขาก็ไม่ได้ จะบิดตัวก็ไม่ได้

ฮือ! กูจะบ้า!

กระทั่งพวกที่แต่งกายถูกระเบียบทะยอยกันเดินเข้าห้องเชียร์ไปจนหมด รุ่นพี่ระเบียบเสื้อเชิ้ตขาวตัวโคร่ง ถึงได้กลับมาสนใจพวกผมแล้วสั่งให้ไปทำโทษตัวเอง

พวกพี่เขาก็ไม่ได้ตามมาเช็คหรอกนะว่าผมวิ่งรอบตึกไปได้กี่รอบแล้ว แต่ก็อีกนั่นแหละ พอเห็นว่าคนอื่นๆ ยอมโดนลงโทษกันโดยไม่มีปริปาก ผมก็เลยทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้ารับกรรมแต่โดยดี

แล้วพอวิ่งจบครบ 20 รอบ กล้ามเนื้อขานี่ล้าจนแทบอยากจะทิ้งตัวทรุดลงกับพื้น แต่ก็ทำไม่ได้ ผมถูกเกณฑ์มาต่ออีกแถว โดยมีรุ่นพี่สามคนยืนนำที่ด้านหน้า

คำสั่งสก๊อตจั๊มป์ถูกสั่งให้ทำทีละครั้งพร้อมกันทั้งแถว ไอ้ตอนแรกผมก็รู้สึกว่าโดนเยอะอยู่หรอก แต่พอหันมองไปรอบๆ แล้วมีรุ่นพี่ในชุดช็อปหลายคนมาโดนลงโทษไปพร้อมๆ กัน มันก็ทำให้ผมรู้สึกอุ่นในใจขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

คล้ายกับพวกพี่เขาจะบอกว่า...เขาไม่ได้ทิ้งรุ่นน้องอย่างพวกผมไปไหน

"คุณ!" พี่ระเบียบคนเดิมที่ว้ากผมตั้งแต่ต้นเดินตรงเข้ามา

"ครับ?"

"คราวหน้าอย่าให้มีอีกนะ ไม่งั้นผมจะให้คุณฉายเดี่ยวแน่"

เอ่อ...พี่เกลียดอะไรผมอะครับ?

"ครับ"

"แล้วอย่าคิดว่าเป็นเดือนคณะแล้วจะโดดเชียร์นะ หัดเช็คสีเลือดซะบ้าง ก่อนที่มันจะกลายเป็นเลือดดำแล้วไม่ได้เข้าลาสเชียร์"

"สีเลือด?" ผมเหลือบตางุนงงขึ้นมอง

"นี่มึ...คุณ! ไม่รู้จักสีเลือดเหรอ!?"

"เอ่อ..."

"จบจากห้องเชียร์มาหาผมด้วย!"

"!!!"

"เข้าใจไหม!?"

"..." ผมพยักหน้ารับ แต่ไม่ได้พูดอะไร

"เตรียมไม่มีขากลับบ้านได้เลยนะคุณ"

เชี่ยเอ๊ย... ซวยจริงๆ เลยกู!!!

.

.

.

.

.

เมื่อออกจากห้องเชียร์ ผมก็หันซ้ายทีขวาที...

...ไอ้พี่บ้าอำนาจแม่งไม่อยู่แล้วว่ะ!!

ลาล่ะกู!!!

ฟี้ว...

ผมวิ่งข้ามถนน ผ่านรางรถไฟมายังอีกฟากของคณะวิศวะ กระโจนเข้าลิฟต์ไปยังชั้นห้า เปิดประตูห้องหนึ่งที่คุ้นเคยเข้าไปก็เจอกับคนที่กำลังตามหา...

ฮือ!!!!!

"พี่หนวด..."

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 679 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #640 จูปาจุ๊ปสฺ (@warunon18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 20:26
    พี่หนวด.. พี่หายมึนสักที พี่จะโดนกดแร้ววว
    #640
    0
  2. #638 ไคซากิ ไคยะ (@sarunrath) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:22
    เขี่ยยย.....พี่หนวดขิงน้องพัดจะโดนกดเรอะ!?
    #638
    0
  3. #46 Ploi666 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:33

    อ่าาาา ฟินมากอ่านสองตอนติด..แล้วอยากอ่านต่ออีกมากกกกเลยค่ะ รอลุ้นพี่ข้าวจะมีบทไหม ^^

    #46
    0
  4. #45 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 13:45
    พี่เท่!!! นี่คงไม่ได้จะจีบพัด แต่อยากกวนเฮียเซนเพื่อจะได้เห็นเฮียทำหน้าตาน่ารักสินะ
    โอ๊ยยย อย่าบอกนะว่าคดีพลิก
    #45
    0
  5. #44 Littleberberry (@Littleberberry) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 01:49

    ชอบๆสนุกอ่ะ

    #44
    0
  6. #42 Poani (@Poani) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:12

    น้องงงงไมเป็นเด็กแบบนี้😂
    #42
    0