จับสายซึน มาเจอมึนตัวพ่อ

ตอนที่ 15 : Young Buffalo

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 655 ครั้ง
    29 ส.ค. 62





[Pad's Story]

ตอนแรกผมคิดว่าจะโดนรุ่นพี่...โดยเฉพาะพี่ครีม...แว้ดใส่หนักกว่านี้...

"ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะคะน้องเดือน"

...แต่ก็...แค่เนี้ย!?

อย่าเรียกว่าด่าเลยครับ! แค่จะชักสีหน้าใส่ยังไม่มีเลย

"อ่า...คะ...ครับ" ผมผงกหัวให้ แต่ก็ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ 'พี่บราวน์' แฟนของพี่ครีมก็เดินเข้ามาหา

"พัด กินข้าวหรือยังวะเนี่ย?"

"กินแล้วครับ" ผมหันไปตอบเสียงดังฟังชัด คือมีแต่คนจ้องจะเลี้ยงอะ...งงไปหมดแล้ว

"ที่นี่เงียบดีเนอะ สงสัยจะไม่ค่อยโดนสั่งบูมตอนกินข้าวล่ะสิ"

ผมยิ้มแห้ง "แหะๆ ก็มีบ้างนิดหน่อยครับ"

คือมันเป็นธรรมเนียมอ่าเนอะ เวลาที่รุ่นพี่ปีสูงกว่าเราเปิดบูมวิศวะ...รุ่นน้องทุกชั้นปีก็จะต้องลุกขึ้นตอบรับบูมตามจำนวนรุ่นที่ต่างกันนั้น

"เทียบกับแถวซุ้มเห็ดไม่ได้เลย ที่นั่นแม่งมีปีแก่มาทุกวัน แถมยังเปิดบูมกันทุกห้านาที ปีหนึ่งนี่กินข้าวกันนานฉิบอะ บอกเลย" พี่บราวน์เหมือนจะพูดเป็นเชิงบ่น แต่สีหน้ากลับแสดงออกถึงความสนุกสนานชอบใจออกมา

"ว่าแต่ซุ้มเห็ดนี่มันอยู่ตรงไหนหรอครับ?"

"หา!?" พี่บราวน์เหลือกตาโตมองผม "นี่พัดไปอยู่ที่ไหนมาเนี่ย?"

"..."

เอ่อ...คือผมก็อยู่ที่นี่เนี่ยแหละ...

"ซุ้มเห็ดก็แค่เดินผ่านตึกนี้ไปทางประตูคณะอีกสองช่วงตึกไง" พี่มันอธิบาย "ปกติพี่ก็อยู่ที่นั่นแหละ ถ้ามาลานเกียร์แล้วไม่มีคนเลี้ยงข้าวก็เดินไปหาพี่ได้ หรือถ้าไม่เจอพี่ก็มีคนจ้องจะเลี้ยงรุ่นน้องเยอะอยู่แล้ว"

"ที่นี่ก็มีคนเลี้ยงเยอะนะครับ"

"ก็ดีแล้ว" พี่บราวน์พยักหน้าลงเบาๆ "ว่าแต่คืนนี้สนใจออกไปบู๊ป้ะ ว่าจะเลี้ยงต้อนรับเข้าสายรหัสซักหน่อย"

ใช่ครับ...แฟนพี่ครีมเป็นพี่รหัสของผมเอง เพิ่งจับสายไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อวานนี้... บังเอิญ โลกกลม สุดๆ

"แล้วรุ่นพี่ปีอื่น?"

"เค้าไม่ค่อยชอบดื่มกันเท่าไหร่ พี่ชวนก็ไม่มีคนไปหรอก แต่พี่ว่าจะชวนพัดไปลองกินเหล้ากับพวกพี่ๆ โต๊ะแดง"

"หืม?" ผมเลิกคิ้วขึ้น "โต๊ะแดงคืออะไรหรอครับ?"

"ก็..." พี่เขาทำท่าเหมือนจะอธิบาย แต่ก็ชะงักไปก่อน "...นั่นดิ จะบอกยังไงดีวะ" เหมือนเขาจะสับสนกับตัวเอง "เอาเป็นว่า เป็นกลุ่มวิศวะที่ชอบเมาก็แล้วกันนะ"

"อ่า..." ผมลังเล "น่าจะไม่เหมาะกับผมเท่าไหร่นะครับ แต่ถ้าพี่อยากให้ไป ผมไปด้วยก็ได้ครับ"

"เออ! มันต้องอย่างนี้สิวะถึงจะสมกับที่เป็นน้องพี่!" พี่บราวน์ตะโกนเสียงดังแล้วตบไหล่ผมแรงๆ "เดี๋ยวต้องไลน์ไปอวดพวกไอ้แชมป์หน่อยละว่าน้องรหัสเราเป็นสายแข็ง" ประโยคนี้พี่บราวน์หันไปยักคิ้วหลิ่วตากับแฟนตัวเอง...

...แต่ประทานโทษเถอะ! ผมไปเป็นสายแข็งตอนไหนวะครับ?

"พี่ครีมครับ" ระหว่างที่พี่บราวน์หันไปสนใจหน้าจอมือถือ ผมก็เอ่ยเรียกพี่ครีมแทน

"หืม? ว่าไงคะน้องเดือน?"

"ผมสงสัยว่าทำไมผมไม่เคยเห็นพี่บราวน์ที่ลานเกียร์เลยล่ะครับ"

"อ้อ..." พี่ครีมพยักหน้ากับตัวเองก่อนตอบ "ก็ปกติวิศวะเราจะแบ่งที่นั่งออกเป็นสองที่ใหญ่ๆ คือลานเกียร์กับซุ้มเห็ดไง แล้วบราวน์ก็เป็นประเภทที่ชอบสิงอยู่ซุ้มเห็ดมากกว่า เห็นอยากเข้าโต๊ะแดงมาตั้งแต่ปีหนึ่ง แถมยังเมากลับหอทุกวันจนพี่ปวดหัวไปหมดแล้วเนี่ย"

"ทำไมพี่ต้องปวดหัวล่ะครับ? พวกพี่อยู่ด้วยกันแล้วหรอ?"

"อะ...เอ่อ..." พี่ครีมติดสตั๊นท์ไปเลย ใบหน้าของพี่เขาขึ้นสีแดงอ่อนๆ

"แหะๆ ขอโทษครับ ผมปากไวไปหน่อย"

"ฮะๆ จ้ะ ไม่เป็นไรๆ"

'โป๊ก'

ผมโดนพี่บราวน์หันมาเคาะมะเหงกลงหัวไปหนึ่งที

"ไอ้น้องพัด เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวเลย ทำครีมหน้าแดงหมดละเนี่ย"

"ก็ขอโทษแล้วไงครับพี่" ผมตอบเสียงอ่อย...

"เอ้อ! จะว่าไปพัดเป็นเดือนวิศวะใช่ป้ะ?" อยู่ดีๆ พี่บราวน์ก็เปลี่ยนเรื่อง "นี่พี่ปีห้าที่เป็นเดือนวิศวะก็อยู่โต๊ะแดงนะ คืนนี้ถ้าพัดไปกินเหล้ากับพี่ก็คงได้เจอ"

"แนะนำน้องแต่อะไรดีๆ เลยนะบราวน์" พี่ครีมเหน็บแฟนตัวเอง

"แล้วพี่โอ๊คไม่ดีหรือไงล่ะ ขนาดเมื่อปีที่แล้วครีมยังเคยชอบเลย"

"อีกแล้วนะบราวน์! พูดเรื่องนี้อีกแล้วนะ!"

"แล้วเราพูดผิดตรงไหนล่ะ?"

อ่า...นี่กูมาทำอะไรท่ามกลางปัญหาครอบครัวของคนอื่นวะเนี่ย...

"ไอ้พัดๆ ได้เวลาเข้าเรียนแล้วมึง" ไอ้เจที่ยืนมองอยู่ห่างๆ ค่อยๆ เดินเข้ามากระซิบข้างหูผม

"เออๆ" ผมหันไปรับคำกับมัน แล้วจึงถือวิสาสะเอ่ยแทรกการสนทนาของสองคู่รักตรงหน้า "คือ... พี่ๆ ครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปเรียนก่อนนะครับ"

"หืม? เรียนอะไรวะ" พี่บราวน์ถามกลับมาทันควัน

"คอมพิวเตอร์โปรแกรมมิ่งครับ" ผมตอบชื่อเต็มวิชาไป

"เห้ย โดดดิ! เข้าเรียนก็ไม่รู้เรื่องหรอก เดี๋ยวค่อยให้รุ่นพี่สอนตอนใกล้สอบดีกว่า"

"..."

เอ่อ...นี่คือคำแนะนำของรุ่นพี่เรอะ!?

"เนี่ย...ไปกินเหล้ากันเหอะ เผาหัวก่อนศึกจริงคืนนี้ พี่คุยกับเพื่อนที่ซุ้มเห็ดแล้ว พวกมันเตรียมชงเสือดำกินกันอยู่เนี่ย"

What!?

อะไรคือ 'เสือดำ' วะครับ?

"บราวน์!" พี่ครีมแว้ดขึ้นอีกครั้ง "บอกแล้วไงว่าอย่าพาน้องเสีย"

"แล้วใครว่าเราพาน้องเสีย เราแค่ชวนน้องกินเหล้า"

"มันก็เหมือนกันนั่นแหละ"

"ไม่เหมือน" พี่บราวน์เถียงต่อ "ดูอย่างเจ๊ไอสิ กินเหล้าหนักจะตาย เข้าเรียนก็ไม่เข้า เจ๊ยังได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาตอกหน้าพวกที่ชอบว่าโต๊ะแดงเลย"

"ก็แค่เจ๊คนเดียวไหมล่ะ?"

"คนอื่นก็ไม่ได้แย่ซักหน่อย"

"ไม่แย่หรอกมั้ง... เห็นพวกพี่เค้าเรียนสี่ปีไม่จบกันเพียบเลย"

"ครีม!!!" คราวนี้เสียงตวาดของพี่บราวน์ดังลั่น จนผมถึงกับผวาแล้วถอยหลังไปยืนข้างๆ ไอ้เจ

แม่ง...มาคุเหี้ยๆ

"ระ...เราขอโทษ..." เหมือนพี่ครีมจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพูดแรงไปหน่อย "เราไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น"

"เราเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าครีมจะด่า จะว่าอะไรเรายังไงก็ได้ แต่ต้องไม่ด่ารวมไปถึงรุ่นพี่ที่เค้าดูแลเรามาตอนปีหนึ่ง"

"..." พี่ครีมไม่ตอบโต้ ทำเพียงก้มหน้าลงมองพื้นเท่านั้น

"เสียงดังอะไรขนาดนั้นวะไอ้บราวน์" เป็นพี่ไข่นั่นเองที่เดินเข้ามาพูดเสียงเรียบ "ทะเลาะอะไรกันเนี่ยคู่รักปีสอง"

"ไม่มีอะไรครับ" พี่บราวน์เอ่ยตอบพี่ไข่ ก่อนจะหันมาหาพี่ครีม "เราไปซุ้มแล้วนะ มีอะไรก็ไลน์มาแล้วกัน" เท่านั้นพี่บราวน์ก็หันหน้าเดินหนีออกจากลานเกียร์ไปทันที

"ทะเลาะกันหรอน้องครีม?" พี่ไข่ถามต่อ

"เปล่าค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" แล้วครีมก็เดินหนีออกไปอีกคน...

"เออ! ดี! เลยกลายเป็นตัวเสือกไปเลยกู!" พี่ไข่โวยวายจบก็เดินกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนของตัวเองบ้าง

"ไอ้พัด"

"ฮะ?" ผมหันไปหาไอ้เจ

"จะเลยเวลาเข้าเรียนแล้วมึง"

เห้ย!!

"รีบสิวะเชี่ยเจ!!!"

.

.

.

.

.

เรียนเสร็จ... พร้อมสมองอันกลวงโบ๋...

เอ่อ...คือ... ทำไมผมจำได้แค่ 'Hello World' ภาษาซีพ่องตาย!

"นี่กูโง่หรือกูโง่วะเนี่ย?" ถ้อยคำพึมพำของไอ้เจ ทำให้ผมรู้ว่าไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่สวมเขาควายออกจากห้องเรียนมา

"เออ กูก็โง่"

"สงสัยพี่รหัสมึงจะพูดถูกว่ะ ที่บอกว่าใกล้สอบต้องให้รุ่นพี่ติวให้"

"กูก็ว่างั้น" ผมพยักหน้าเห็นด้วยอีก

"มึงสนิทกับรุ่นพี่นี่ ลองถามพี่เซนสิ"

"..."

เชี่ยเจ...มึงเปรื่องมาก! นี่ผมอุตส่าห์นั่งคิดเรื่องที่จะทักไปหาพี่หนวดอยู่ตั้งนาน!!

...ฮี่...ฮี่...

...เอาประเด็นนี้แหละ!

 

3P: ภาษาซียากจัง

3P: สอนผมหน่อยได้ไหม...

 

นี่ไม่ได้คุย...ไม่ได้เจอ...ตั้งสามวันแล้วเนี่ย...

...วันแรกผมยังเขิน...กับคำที่พี่เขาพูด แต่วันอื่นๆ แม่งหาเรื่องไปคุยด้วยไม่ได้จริงๆ ยิ่งเมื่อวานมีจับสายรหัสนี่ยิ่งแล้วใหญ่ พี่มันไม่แม้แต่จะโผล่หน้ามาร่วมกิจกรรมเลยด้วยซ้ำ

 

I am Sane: ได้สิครับน้องพัด

I am Sane: ว่างวันไหนล่ะครับ เดี๋ยวพี่สอนให้นะ

 

!

!!

!!!

เหี้ย!!! ใครเข้าสิงพี่หนวดกูฟะ!!

 

3P: ผีเข้าหรอพี่!

I am Sane: ถ้าผีหล่อเหมือนพี่ น้องพัดจะกลัวไหมล่ะครับ?

 

ชัดเลย...แม่งไม่ใช่พี่หนวดแน่...

 

3P: กลัวสิครับ

3P: ผมคงกลัวพี่...

3P: ...กลัวพี่ไม่รัก

 

หึ!! มาเลย! ผมพร้อมครับ!

จะใครก็ตามแต่เหอะ...

...เกรียนมา เกรียนกลับ ไม่โกง!!!

 

I am Sane: ไม่ต้องกลัวหรอกครับ

I am Sane: เพราะสถานะหัวใจพี่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสภาพทางกาย

I am Sane: ถึงแม้นตัวพี่จะวายชนในชาตินี้ แต่ใจมั่นรักต่อน้องจะติดตัวพี่ไปในทุกชาติภพ

 

ไอ้เหี้ย!

นี่มันใครวะ!?

...อย่างล้ำ...

...อยากสมัครเป็นลูกศิษฐ์!

 

3P: ถ้าอย่างนั้น น้องก็จะขอตายตามพี่ไป...

 

'Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr'

ยังไม่ทันจะได้พิมกลับไปอีก หน้าจอโทรศัพท์ผมก็ขึ้นชื่อว่าพี่หนวดโทรไลน์เข้ามาก่อน

"ว่าไงครับท่านพี่" ผมกรอกเสียงกลั้วหัวเราะลงไปหลังจากกดรับ

"เชี่ยฟอสมันเล่นไลน์กู เมื่อกี้กูไม่ได้พิมนะ"

"ท่านพี่อย่ามาอำน้องเล่นอย่างนั้น นี่น้องกำลังจะหยิบปิ่นปักผมขึ้นมาแทงอกเพื่อตายตามท่านพี่ไปเลยนะ"

ไอ้เจหันมาทำปากแหยใส่เมื่อได้ยินผมพูดแบบนั้น พร้อมกับขยับปากเป็นประโยคว่า 'พูดเหี้ยอะไรของมึง'

"อย่ากวนตีน"

"เอื้อก!! น้องคงไม่ต้องใช้ปิ่นแล้วล่ะ เพราะวาจาท่านพี่มันช่างเชือดเฉือนจิตใจน้องเหลือเกิน"

"เด็กเหี้ย หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"หามิได้หรอกท่านพี่ หากน้องหยุดพูดไปในเพลานี้ แล้วในภพภูมิหน้ามิได้พบเจอกับท่านพี่อีก น้องคงจักต้องเสียใจไปชั่วกัปกัลป์"

"ชั่วกัปกัลป์พ่อมึงสิ!"

"ท่านพี่พูดจาไม่..."

'ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด'

เชี่ย! ตัดสายเฉย!

...ใจร้าย...

 

3P: ตัดสายทำไมอะ กำลังสนุกเลย

I am Sane: มึงสนุกคนเดียวอะดิ กูบอกแล้วไงว่าเชี่ยฟอสมันเอามือถือกูไปเล่น

3P: ไม่สนอะ ผมมโนว่าพี่คุยแบบนั้นกับผมแล้วมีความสุขอะ

I am Sane: ประสาท

3P: เขินก็ยอมรับว่าเขินสิครับพี่หนวด

I am Sane: เขินพ่อง...

3P: หยาบคาบ

I am Sane: พากูออกนอกประเด็นทำไม ตกลงยังอยากให้กูสอนโปรแกรมมิ่งให้อยู่ป้ะเนี่ย?

3P: ถ้าบอกว่าผมแค่เอาเรื่องนั้นมาเป็นข้ออ้างในการทักพี่ล่ะครับ...จะโกรธไหม?

I am Sane: สรุปคือไม่อยากให้สอน?

3P: ถ้าพี่สอนก็ดีครับ เพราะผมเรียนไม่เข้าใจเลย นี่ออกมายังคุยกับไอ้เจอยู่เลยว่าตกลงพวกผมโง่หรือควาย

I am Sane: มึงเป็นทั้งคู่นั่นแหละ

3P: แล้วพี่สนใจมาเป็นนกเอี้ยงให้ผมป้ะ?

I am Sane: ดีเว้ย ยอมเป็นควายด้วย

3P: ยังไม่เคยบอกหรอ... ว่ากับพี่ผมยอมได้หมด

I am Sane: แหวะ ขนลุกสัตว์

I am Sane: แต่ต่อให้กูไม่เป็นนกเอี้ยง กูก็ต้องคอยเลี้ยงควายเด็กอย่างมึงอยู่แล้วป้ะวะ

3P: เห้ยพี่! ชอบอะ...ควายเด็ก...น่ารัก!!

I am Sane: มึงนี่ชอบอะไรแปลกๆ เนอะ

3P: ผมว่าก็ไม่แปลกนะ

I am Sane: ชอบเป็นควายเด็กเนี่ยนะไม่แปลก

I am Sane: ชอบเหี้ยอะไรของมึงวะไอ้เด็ก

3P: ผมไม่ได้ชอบเหี้ย...

 

ผมกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอ ก่อนจะหันไปมองไอ้เจที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ราวกับจะขอกำลังใจ...

...เพียงเพื่อจะพิมหนึ่งประโยคลงไป

 

3P: ผม ชอบ พี่

 

ไลน์ผมขึ้นว่า 'อ่านแล้ว' อย่างรวดเร็ว หากแต่หนนี้พี่หนวดไม่ได้ตอบไลน์กลับมาทันทีเหมือนประโยคอื่นๆ

ไอ้เหี้ย...กูออกตัวแรงไปใช่ไหม!!??

"ทำหน้าอย่างกับจะร้องไห้" ไอ้เจเอ่ยทัก "เป็นเหี้ยอะไรของมึง"

"..." ผมไม่ตอบ ยังคงเบ้ปากอยู่อย่างนั้นขณะที่มือก็ยกข้อความในไลน์ให้ไอ้เจดู

"เห้ย!! เหี้ย!! ทำไมมึงกล้าวะ!?" ไอ้เจตกใจจนตาแทบถลน

"กู...ใจขึ้น"

"ขึ้นเหี้ยอะไรของมึง!!!"

"น้องๆ สองคนนั้นน่ะ! เตรียมเข้าห้องเชียร์ได้แล้วครับ!"

พวกผมจำต้องหยุดการสนทนาเพียงเท่านั้น เพราะพวกรุ่นพี่เตรียมจะต้องเกณฑ์ปีหนึ่งไปเข้าแถวหน้าห้องเชียร์กันแล้ว

"ถ้าพี่หนวดไม่คุยกับกูแล้ว กูจะทำยังไงดีวะมึง?" ผมพึมพำ ระหว่างที่เดินงกๆ ตามหลังไอ้เจไป

"แล้วถ้ากูถามคำถามเดียวกันกลับไปหามึงล่ะ"

"..."

"สมมติว่าพี่หนวดไม่ยอมคุยกับมึง มึงจะทำยังไงวะไอ้พัด?"

"..." ผมหยุดคิดอยู่ซักพัก ก่อนจะตอบ "กูก็ต้องงัดสกิลด้านได้อายอดออกมาใช้อะดิ! ถ้าพี่เขาไม่คุยด้วย กูก็ตื๊อ แค่นั้น!"

"เออ! มันต้องงี้สิวะ!" ไอ้เจตอบเสียงดัง แล้วคว้าคอผมเข้าไปกอด "ค่อยสมกับที่เป็นไอ้พัดตัวจริงเสียงจริงหน่อย"

ตอนนั้นเองที่ผมกลับมายิ้มได้อีกครั้ง แล้วจึงยอมถูกรุ่นพี่ไล่ต้อนไปเข้าแถวแต่โดยดี

...

วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ผมถูกแยกออกมาจากคนอื่นๆ ด้วยเหตุผลที่ว่าสีเลือดของผมเป็นสีขาวไปแล้ว และถ้าไม่ได้รับการแก้ไขมันจะกลายเป็นสีดำ

พี่เขาอธิบายว่าลำดับของสีเลือดในห้องเชียร์จะไล่จากสีเลือดหมู สีแดง สีชมพู สีขาว และสีดำ

...สีเลือดหมู...หมายถึงคนที่เข้าเชียร์ทุกครั้งไม่มีขาด หรือหากขาดก็ด้วยเหตุผลสำคัญ

...สีแดง ชมพู และขาว...ก็ลดหลั่นกันลงมา ตามจำนวนครั้งที่เข้าเชียร์

...ส่วนสีดำ...คือสีที่แสดงถึงว่า...คุณหมดสิทธิ์ในการเข้าเชียร์...โบกมือลาเกียร์ที่ใฝ่ฝันไปได้เลย

"พรุ่งนี้คุณต้องมารับลานะ"

"..."

"รับลาคือการมาแก้ไขสีเลือด คุณต้องพาเพื่อนรหัสที่สีเลือดเค้าเป็นสีเลือดหมูมาช่วย" พี่เขาอธิบายต่อ เมื่อผมทำหน้างงใส่

"แต่...พรุ่งนี้วันเสาร์"

"ก็ใช่ไง เพราะวันเสาร์เนี่ยแหละ ที่ผมจะได้รู้ว่าคุณให้ใจกับห้องเชียร์มากแค่ไหน"

เอ่อ...แล้วเพื่อนที่เค้าเลือดสีเลือดหมูนี่เค้าจะให้ใจกับผมไหมอะ!?

"ขะ...เข้าใจแล้วครับ" ผมพยักหน้ารับ

"อย่าลืมล่ะ ไม่งั้นคุณหมดสิทธิ์เข้าลาสเชียร์แน่"

"ครับ" ผมพยักหน้าอีกครั้ง

...ลาสเชียร์...ก็คือการเข้าเชียร์ครั้งสุดท้าย ได้ยินมาว่ามันคือวันที่ปีหนึ่งอย่างพวกผมจะได้รุ่นกันจริงๆ รุ่นพี่บอกว่าตอนนี้พวกผม...ยังไม่ถือว่าเป็นรุ่นน้องวิศวะอย่างเต็มตัว

ที่สำคัญคือในวันนั้นพวกผมจะได้รับการส่งมอบ 'เพลงรุ่น' ที่จะกลายเป็นตัวแทนของรุ่นพวกผม พร้อมด้วย 'เกียร์วิศวะ' เกียร์ที่รุ่นพี่ตอกสลักชื่อรุ่นให้พวกผมเองกับมือ...

...โคตรอยากได้...

"ถ้างั้นวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว เตรียมเข้าห้องเชียร์ แล้วหวังว่าพรุ่งนี้ผมจะได้เจอคุณนะ"

"ครับ!" ผมรับคำอย่างขยันขันแข็ง รู้สึกจิตใจฮึกเหิมขึ้นมาอย่างประหลาด

...

และวันนี้ผมก็รู้สึกว่าตัวเองร้องเพลงของคณะ...ได้เพราะพริ้งกว่าทุกๆ ครั้งที่เคยเข้าห้องเชียร์มา...

...โดยที่ผมเผลอลืมเรื่องที่ทำเอาเครียดก่อนเข้าห้องเชียร์ไปเสียสนิท...

 

3P: ผม ชอบ พี่

 

ยังคงเป็นข้อความสุดท้ายที่ผมมองเห็นในช่องแชทนั้น แม้ว่าผมจะออกจากห้องเชียร์มาแล้วก็ตาม...

...นี่ขนาดผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว...

 

3P: พี่หนวด ประโยคที่แล้วไอ้เจมันพิมนะเว้ยพี่ ผมไม่ได้พิม

 

ผมถอนหายใจ...

เหี้ยเอ๊ย! กูนี่แหละพิมเอง!

ยังไงก็ตาม พี่หนวดมันไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แถมคราวนี้ยังไม่แม้แต่จะขึ้นอ่านเลยด้วยซ้ำ

"ทำหน้าหมาหงอยอีกแล้วนะมึง" ไอ้เจส่งเสียงทัก

"อืม..."

"เลิกคิดมากเหอะ ไปๆ ขึ้นรถบริการกลับบ้านได้แล้วมึง" มันว่า แล้วพยายามดันหลังผมไปยังโซนรถรับส่งของมหาลัย

"แต่กูอยากกลับกับพี่หนวด"

"พี่เค้าตอบไลน์มึงหรือยังเถอะ"

"..."

แม่ง...ทำไมชอบพูดจาทำร้ายจิตใจ!

ฮือ!!

"ไปๆ ขึ้นรถไป กูก็จะได้กลับไปพักบ้าง"

"เกลียดมึง" ผมเบ้ปากใส่มัน

"เออ! กูรู้แล้ว มึงชอบพี่เซนไง พอใจยัง"

"ชิ!"

"ไปๆ กูก็เกลียดมึงเหมือนกันเนี่ย รำคาญด้วย"

"อย่ารำคาญกูดิ กูรักมึงนะไอ้เจ"

"สัตว์" ไอ้เจด่า "จะรักหรือจะเกลียด เอาซักอย่างสิวะ"

"ฮือ! กูรักมึง อยู่เป็นเพื่อนกูก่อนดิ กูอยากรอจนพี่หนวดตอบกูอะ"

"..." ไอ้เจตอบสนองกลับมาด้วยสีหน้าเหม็นเบื่อ "ไม่! วันนี้กูมีนัดเล่นเกมกับเพื่อนภาค"

"มึงจะรักเพื่อนใหม่มากกว่ากูไม่ได้นะเว้ย"

"กูจะรำคาญมึงจริงๆ แล้วนะถ้ามึงยังพูดมากจนตกรถบริการเนี่ย"

เชี่ย...ไอ้เจแม่งรู้ทัน

อุตส่าห์ว่าจะยื้อจนรถออกซักหน่อย

"ชิ! เบื่อมึง!"

"เออ! กูก็เบื่อมึงว้อย!"

ผมแลบลิ้นใส่ไอ้เจ ก่อนจะเดินคอตกสะพายกระเป๋าขึ้นไปบนรถบัสที่จอดอยู่...

...

แล้วพอรถออกมาได้ซักพัก... ไลน์ผมก็ส่งเสียงดัง...

 

I am Sane: เดี๋ยวกูจะตามไปตบไอ้เด็กเจให้หัวลั่นลานเกียร์เลย

I am Sane: ส่วนเรื่องภาษาซีเดี๋ยวกูสอนควายเด็กอย่างมึงเอง

I am Sane: อ้อ แล้วทีหลังไม่ต้องพยายามหาเรื่องอะไรมาคุยกับกูนะ

I am Sane: เรื่องเหี้ยอะไรมึงก็ทักมาเถอะ

I am Sane: กำลังกินข้าว

I am Sane: เรียนหนัก

I am Sane: ปวดขี้

I am Sane: นกเขาไม่ขัน

I am Sane: เรื่องไหนกูก็คุยได้หมด

I am Sane: แค่มึงทักมาก็พอ

I am Sane: ไอ้ควายเอ๊ย!

 

...

...

...

เอ่อ...

...คือ...

...ช็อตนี้กูตาย...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 655 ครั้ง

694 ความคิดเห็น

  1. #593 WILA-k (@WILA-kwao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:50
    มีคนเขินว่ะ 555555555
    #593
    0
  2. #357 LittleWaew (@LittleWaew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 12:22

    ตายตามเลย ฟิน

    #357
    0
  3. #141 maamuii-maamuii (@maamuii-maamuii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 21:54
    โว้ยยยยยยย ความพี่เซนนี้ 555555555
    #141
    0
  4. #134 Ployploy6069 (@Ployploy6069) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 20:38
    ที่พี่ไม่ตอบเพราะโดนน้องแอดแทคอยู่ไม่ต้องตกใจไปพัด
    #134
    0
  5. #133 Phunmile (@Vorraphun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 11:29
    ไม่มีคำบรรยาย. รู้แต่งว่าชอบเรื่องนี้อะ
    #133
    0
  6. #132 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 07:38
    “ถึงแม้นตัวพี่จะวายชนในชาตินี้ แต่ใจมั่นรักต่อน้องจะติดตัวพี่ไปทุกชาติภพ”
    โอ๊ยยยยย อ่านถึงประโยคนี้คือแทบไปต่อไม่ได้อ่า ขำจนน้ำตาจะไหล แล้วพัดมาต่อบทท่านพี่กับน้องไปอีก เป็นนี่ก็จะตัดสายแบบเฮียเซนน่ะแหละ จะบ้าตาย
    แล้วเฮียนี่คือ ที่หายไปหลังน้องบอกชอบนี่คือหายไปเขินมา หรือหายไปคิดวิธีตอบกลับหะ ตอบมาทีดาเมจแรงจนน้องไปต่อไม่ถูกแล้ว
    #132
    0
  7. #131 Kedkiki (@PawadeePrommakun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 07:35
    โอ้ยยยยยยยยยชอบน้องก็พรูดดดดดดด
    #131
    0
  8. #130 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 07:08
    งื้ออออออ
    #130
    0
  9. #129 Fah Skye (@natchap) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 06:54
    ความมึนนี้ ความซึนนี้
    สงสารพัดดีไหม หรือเอาไงดี
    #129
    0
  10. #128 Fah Skye (@natchap) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 06:54
    ความมึนนี้ ความซึนนี้
    สงสารพัดดีไหม หรือเอาไงดี
    #128
    0
  11. #127 Ploi666 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 04:43

    ใครมึนใครซึนกว่ากัน โอยยยขอให้เรือเซนพัดเป็นเรือรบหลวง!! แล่นเรือเร็วๆๆๆๆเฮียเซน

    #127
    0