จับสายซึน มาเจอมึนตัวพ่อ

ตอนที่ 14 : Force of Engineer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 723 ครั้ง
    30 ส.ค. 62





[Sane's Story]

"วันๆ กูก็สนแค่มึงคนเดียว..."

...

ผมพูดผิดตรงไหนวะ?

ในบรรดาเด็กปีหนึ่ง ผมก็รู้จักกับไอ้เด็กพัดอยู่แค่คนเดียวเนี่ยแหละ แล้วจะให้ผมไปรู้ได้ยังไงว่าใครหล่อหรือไม่หล่อ?

...งงฉิบ!

แล้วไอ้เด็กมันเป็นเหี้ยอะไรก็ไม่รู้นะ พอได้ยินผมพูดไปแบบนั้น...แม่งก็เขินซะหน้าดำหน้าแดงแถมยังพูดจาไม่รู้เรื่องอีกเลยนับตั้งแต่ตอนนั้น

นี่ผมก็คิดไม่ตกมาหลายคืนแล้ว ว่าคำพูดของผม...มันแปลกตรงไหนกัน...

...เพราะงั้นก็ช่างแม่งละ...เลิกคิด! ปวดหมอง!

"เฮียเซน"

"อะไร?" ผมขานรับเสียงเรียกจากไอ้เด็ด รุ่นน้องปีสี่ที่ค่อนข้างสนิทกับกลุ่มพวกผม มันเดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนรุ่นเดียวกันอีกหลายคน

"นั่งคนเดียวหรอเฮีย?"

ผมทำเป็นกวาดสายตามองไปรอบๆ ให้ทั่วทั้งบริเวณโต๊ะไม้หินอ่อน "แล้วมึงเห็นคนอื่นไหมล่ะ" ผมยักไหล่ แล้วซู้ดก๋วยเตี๋ยวเข้าปากต่อ

"กวนประสาทสมเป็นเฮียจริงๆ" ไอ้เด็ดโต้กลับมา

"ส่วนมึงก็กวนส้นตีนมาก...สมที่เป็นมึงเหมือนกัน ระวังเหอะ... เดี๋ยวก็ได้แดกตีนกูจนได้" ผมคุยเล่นกับมันอย่างนี้ประจำ ใครที่ไม่รู้จักมาได้ยินเข้าอาจคิดกันว่าผมกับรุ่นน้องกำลังจะมีปัญหากัน... แต่ความจริงมันใช่อย่างนั้นซะที่ไหนล่ะ พวกไอ้เด็กมันชอบมากวนโมโหผมเล่นอย่างนี้ประจำแหละ

"ฮ่าๆๆ แล้วนี่จะบอกได้ยังอะครับ ว่าทำไมมานั่งคนเดียว" ไอ้เด็ดพากลับเข้าเรื่อง "พวกผมขอนั่งด้วยได้ป้ะ?"

ผมถอนหายใจ เหนื่อยหน่ายกับท่าทีของพวกรุ่นน้องชะมัด พวกมันเป็นอย่างนี้กันมาตั้งนานแล้วครับ ชอบทำเหมือนเกรงใจพวกผมจนเกินสมควร อย่างโต๊ะตัวที่ผมกำลังนั่งอยู่นี่...พวกมันก็ไม่กล้ามานั่งนะ ต่อให้พวกผมไม่มาลานเกียร์ พวกมันก็จะไม่ยอมให้ใครหย่อนก้นลงนั่งทั้งนั้นด้วย "จะนั่งก็นั่งสิ ถ้าไม่เป็นริดสีดวงทวารก็นั่งได้... แต่พวกมึงมาเยอะฉิบหาย อาจต้องขี่คอกันนะ"

...สิบกว่าคน...พวกมันแก๊งใหญ่จริงๆ ครับ ยอมเลย

"งั้นยืนดีกว่าเนอะพวกมึง" ไอ้เด็ดหันไปพยักเพยิดหน้ากับกลุ่มเพื่อน

"ยืนห่าไร กูจะนั่ง" ไอ้จีซัสเอ่ยสวนมาอย่างว่องไว จากนั้นพวกน้องๆ แต่ละคนก็พากันโดดเข้ามาแย่งที่นั่งกันให้อลหม่าน

ผมส่ายหน้าให้พวกมันช้าๆ ปล่อยให้พวกแม่งตีกันต่อไปขณะที่ผมกลับมาสนใจปากท้องตัวเองต่อ...ก๋วยเตี๋ยวร้านป้าอร่อยดี

"เฮียๆ ทำไมช่วงนี้ไม่ค่อยมีเรื่องเลยอะ?"

ผมชะงักกับคำถามของไอ้น้ำ "ก็ดีแล้วไหมล่ะ จะมีเรื่องอะไรบ่อยนักหนา"

...ผมว่าพวกรุ่นน้องผมเป็นโรคจิตแหละ...

"ก็มันไม่ชินอะเฮีย! ปีก่อนยังได้ออกกำลังเกือบทุกอาทิตย์เลย" ไอ้ถิงเอ่ยขึ้นบ้าง

"ใช่ๆ พวกเฮียจะมาทำให้พวกผมเสพติดความรุนแรงแล้วตัดหางปล่อยวัดไม่ได้นะครับ"

"อย่ามาทิ้งกันไว้กลางทางสิเฮีย..."

"พรุ่งนี้ต้องเรียกรวมพลแก๊งเราได้แล้วมั้ง"

"เดี๋ยวผมเดินไปล่อตีนให้เอง สนใจไหมเฮีย?"

...เวรของกรรม...

กรรม...ของกู...

ผมไล่มองหน้าไอ้ถิง ไอ้ต้าร์ ไอ้กอบ ไอ้ภูมิ ไอ้ชาแบบเรียกคน... แล้วแอบด่าพวกมันในใจว่า 'โรคจิต!'

ส่วนไอ้คนที่เหลือมันก็ไม่ได้ต่างกันหรอกนะ ไม่ว่าจะไอ้เด็ด ไอ้จี ไอ้น้ำ ไอ้คฑา ไอ้ตะวัน ไอ้เมฆ หรือไอ้สายฟ้า แม่งก็พอๆ กัน ดวงตาแต่ละคนนี่คือกระตือรือร้นพร้อมเตะต่อยฉิบหาย!

อ้อ!! แล้วไม่ต้องบ้าจี้จำชื่อพวกไอ้เด็กตามผมนะ! พวกมันเยอะ! เปลืองพื้นที่สมอง!

"อยากมีเรื่องพวกมึงก็ไปมีกันเองสิ โตจนเรียกตีนเป็นแล้วนี่"

ผมยอมรับครับ ว่านอกจากการกินเหล้าก็เป็นเพราะการมีเรื่องกับเด็กคณะอื่นนี่แหละ ที่ทำให้พวกผมสนิทสนมกลมเกลียวกันอย่างนี้

แต่ตอนนี้พวกผมเบื่อๆ ว่างๆ ไง ปีห้าแล้วด้วย...โปรเจคก็หนักหน่วงฉิบหาย ที่สำคัญคือไม่ค่อยมีคนมากวนประสาทเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คงเป็นเพราะชื่อเสียที่ลือกระฉ่อนไปทั่วทั้งมอนั่นแหละ ที่ทำให้พวกผมเงียบเหงาอย่างนี้

"ก็มันไม่เหมือนกันนี่เฮีย! ขนาดพวกปีสี่เกษตรยังถามเลยว่าเมื่อไหร่เฮียจะรวมพล มันอยากไปร่วมรบด้วย"

...รบพ่อง...

ผมนึกย้อนไปตามถ้อยคำของไอ้ถิง... เมื่อปีก่อนพวกผมมีเรื่องกับเด็กเกษตร...กลุ่มไอ้ขุ่น แต่มีเรื่องกันได้แค่แป๊บเดียวก็มีอันให้มาสนิทสนมกันแทนซะอย่างงั้น แถมหลังจากเลิกทะเลาะกัน ไอ้พวกนั้นก็ตามเกาะพวกผมแจเลยด้วย

มันเรียกกลุ่มผมว่า 'แก๊งเฮีย' แล้วอยากเข้าร่วมแก๊งด้วย ทั้งๆ ที่ผมยังงงอยู่เลย ว่าไอ้แก๊งบ้าๆ นั่นมันไปเริ่มมาตั้งแต่ตอนไหน?

ผมจำจุดเริ่มต้นที่ถูกรุ่นน้องเรียกกลุ่มผมว่า 'เฮีย' ไม่ได้แล้ว แต่คลับคล้ายคลับคลาว่าครั้งแรกจะถูกเรียกตอนพวกผมอยู่ปีสองปลายๆ เทอมหนึ่ง ช่วงแรกๆ ก็มีแค่กลุ่มน้องรหัสพวกผมแหละที่เรียก...

...ไอ้จีซัส รหัสไอ้ข้าว

...ไอ้ถิง รหัสไอ้คิง

...ไอ้กอบ รหัสไอ้ที

และไอ้เด็ด...น้องเวร... เป็นสายรหัสผมเอง

แล้วพอนานๆ เข้า พวกรุ่นน้องที่ได้ยินก็พากันเรียกตาม จากนั้นคนรู้จักพวกผมที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ก็พากันเรียกเฮียตามพวกมันมากันหมด ไม่เว้นแม้แต่พอมีรุ่นน้องปีใหม่ๆ เข้ามา พวกนั้นก็ยังเรียกตามกลุ่มไอ้เด็ดอยู่ไม่เลิก

นั่นอาจเป็นสาเหตุให้เด็กจากคณะอื่นเข้าใจผิดไป ทั้งที่ความจริง 'แก๊งเฮีย' มันไม่เคยมีแต่แรกแล้วต่างหาก

"รำคาญพวกมึง เดี๋ยวกลับมาเถียงต่อ ขอเก็บจานแป๊บ" ผมว่า แล้วลุกยืน ตอนนั้นเองที่สายตาผมเหลือบไปเห็นกองจานที่วางอยู่บนโต๊ะถัดๆ ไป "พวกมึง...ไปเก็บดิ๊"

"ไม่ใช่ของพวกผมนะ" ไอ้เด็ดร้อนตัวเป็นคนแรก

"ไม่ใช่ของมึงก็เก็บได้ ลืมหรือยัง...คำขวัญวิศวะ มีว่าไง?" ผมเลิกคิ้วใส่พวกมัน

"ขยัน!"

"ประหยัด!"

"ซื่อสัตย์!"

"เก็บจาน!!!"

พวกไอ้เด็กเอ่ยตอบพร้อมเพรียงเสียงดัง

"เออ! ก็ท่องได้นี่หว่า แล้วรออะไรล่ะ รีบๆ ไปเลย!" จบคำบ่นของผม พวกปีสี่ก็รีบวิ่งแข่งกันไปยังโต๊ะรอบๆ พวกมันแย่งกันหยิบจานเตรียมจะไปเก็บบนโรงอาหาร

...ย้ำนะครับ ว่าแย่ง!!!

หึ! พวกเชี่ย! แล้วถ้าทำจานแตกนะ ผมจะโบกหัวพวกแม่งให้ทิ่มเรียงคนเลย...

ผมเดินกลับจากเก็บจานมาถึงโต๊ะไม้หินเป็นคนแรก แต่ก็ยังไม่ทันจะนั่งลงดีๆ เสียงซุบซิบนินทาจากด้านหลังก็ดังแว่วมาเข้าหู เสียจนผมนั่งไม่ลง

"แม่งเอ๊ย เด็กเหี้ยนั่นแม่งทำให้พวกเราเสียชื่อกับสโมสรนักศึกษาฉิบหาย งบคณะปีนี้ต้องโดนหักแน่ๆ เลยว่ะ พวกเราจะเอายังไงกันดี?"

"แล้วมึงไปถามสาเหตุน้องมันหรือยังวะครีม ทำไมจู่ๆ แม่งก็โดดลงจากเวทีแบบนั้น"

"ยะ...ยังเลย... เรายังไม่ได้คุยกับน้องเลย"

"จะอะไรซะอีกล่ะ! ถ้าแม่งไม่ได้ตั้งใจจะหักหน้าพวกเราอยู่แล้ว! เด็กอย่างมันจะไปรู้อะไรวะ ว่าการกระทำของตัวเองแม่งจะส่งผลถึงคณะขนาดไหน!?"

"เออ! ใช่! มันเกือบจะได้ทั้งตำแหน่งเดือน ทั้งขวัญใจมหาชนอยู่แล้วป้ะ!? เห็นดอกกุหลาบที่มันทิ้งไว้บนเวทีไหม เหี้ย! โคตรเยอะ! แค่มันรอประกาศผลอีกไม่เกินสิบนาที คณะเราก็ได้งบเพิ่มแล้วหรือเปล่าวะ!"

"เหี้ยเอ๊ย! ยิ่งคิดยิ่งหมั่นหน้าแม่งว่ะ คิดว่าหล่อ... อะ... เอ่อ..." น้องคนที่พูดอยู่เป็นอันอึกอัก เมื่อผมสาวเท้าเข้าไปยืนจ้องเขม็ง "พะ...พี่...มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

"นี่มึงกำลังด่ารุ่นน้องหรอ?" ผมจิกตามอง และไม่ใช่แค่คนเดียว ผมกวาดสายตาไม่พอใจนั้นไปยังทุกคนในกลุ่ม "มันเรื่องอะไรกัน ถึงได้ว่าน้องเสียๆ หายๆ แบบนั้น"

ผมไม่เข้าใจ...ก็วิศวะด้วยกัน

"..." ทุกคนต่างเงียบ

"นี่กูกำลังถามนะ! ทีงี้ทำมาเงียบกัน! เมื่อกี้ล่ะใส่ไฟกันยับเชียว!"

"..."

"ถ้าไม่มีใครพูด กูจะเรียกพวก..."

"ที่พี่ปกป้องเพราะมันเป็นเด็กพี่ใช่ไหมล่ะ!" หนึ่งเสียงในนั้นตะโกนกลับมา

ผมค่อยๆ เหลือบสายตาไปมอง "เด็กอะไร?"

"ก็คนที่พี่พยายามปกป้องนี่ไง! เพราะเป็นไอ้น้องเดือนคณะที่สนิทกับพี่สินะ! พี่ปีห้าถึงได้ยอมลงมาด่าพวกผมเองแบบนี้!"

เอ้า...นี่คนที่ถูกด่าคือไอ้เด็กเวรนั่นหรอกรึ?

เห้ย! สรุปคือมันโดดลงจากเวทีมาหาผมเหรอ??? เหี้ย...ใจน้องแม่งโคตรได้...

ส่วนใจกู...ก็...นะ...

...ปลื้มสัตว์...

"ไม่..."

"แล้วมึงเป็นใครวะ! ถึงได้กล้าขึ้นเสียงใส่เฮีย!!" เสียงนั้นดังขัดคำปฏิเสธของผมขึ้นก่อน ร่างของเด็กปีสี่กว่าสิบชีวิต กลับจากภารกิจเก็บจานมายืนซ้อนด้านหลังผม "เด็กปีสองนี่มันยังไงถึงได้ทำตัวแบบนี้! ต้องให้กูเรียกปีสามมาสั่งสอนพวกมึงก่อนไหม!!!???"

"!!!"

พวกเด็กปีสอง...ตัวลีบเล็กจนเหลือไม่ถึงเซ็นต์ไปแล้ว ใบหน้าแต่ละคนนี่หดแล้วหดอีกจนแทบจะมุดหายไปกับลานเกียร์อยู่รอมร่อ

"พวกมึงอาจไม่สนิทกับเฮียถึงได้กล้าพูดแบบนี้ แต่ต่อไปถ้ามีอีก...มึงก็อย่าได้ร้องขอความปรานีจากพวกกู..."

"พอแล้ว" ผมรีบส่งเสียงห้าม

ท่าทางฮึ่มๆ พร้อมจะแยกเขี้ยวใส่รุ่นน้องของทั้งไอ้เด็ดและไอ้ถิงทำเอาผมหวั่นใจ กลัวจะมีการนองเลือดกันเองของชาววิศวะ

...ก็รู้ๆ กันอยู่...พวกปีสี่แม่งกำลังคันตีน...

"แต่เฮีย...พวกรุ่นน้องมันกล้าขึ้นเสียงใส่เฮียเลยนะ พวกผมไม่ยอมหรอกว่ะ" ไอ้ถิงเถียง

"น้องแบบนี้ผมก็ไม่เลี้ยงไว้เหมือนกัน แตกเป็นแตกไหมล่ะปีสอง!"

"ขนาดพวกผมยังไม่กล้า แล้วพวกน้องมันกล้าดียังไง!?"

"แล้วกูเคยสอนให้พวกมึงทะเลาะกันเองหรือไงล่ะ" ผมเอ่ยเสียงเรียบ แล้วถอนหายใจ

ผมอาจไม่ได้ดุดันจนรุ่นน้องหวาดกลัวอย่างไอ้ข้าว แต่ผมรู้ดี...พวกเด็กๆ มันเชื่อฟังพวกผม เท่ากันทุกคน โดยเฉพาะเวลาที่คนอารมณ์ดีอย่างผมหรือไอ้ทีแสดงอาการหงุดหงิด พวกมันก็จะหงอแดก...เหมือนอย่างตอนนี้...

"เฮีย...ขอโทษ..." พวกนั้นก้มหน้าลงสำนึกผิด

"กูล่ะเหนื่อยใจกับพวกมึง" ผมเลิกสนใจปีสี่ แล้วหันมามองเด็กปีสอง "กูไม่ว่าอะไรนะที่มึงจะโมโหใส่กู กูโอเคทั้งนั้นแหละ ถ้าพวกมึงมีเหตุผลที่สมควร"

"..." ปีสองยังคงเงียบต่อเนื่อง

"แต่ต้องไม่ใช่การนินทาอย่างที่กูได้ยินเหมือนเมื่อกี้นี้ ยิ่งเป็นน้องคณะตัวเองด้วยแล้ว กูยิ่งไม่โอเค"

"..."

"แถมพวกมึงยังเหี้ย... นินทาลับหลังโดยที่น้องมันไม่รู้อะไรด้วยเลย... แบบนี้น้อง...ก็ไม่มีโอกาสได้อธิบายให้พวกมึงฟังเลยสิ ว่ามันมีเหตุผลอะไร..."

"..."

"ขนาดกูเอง ยังอยากอธิบายเลย" ผมขยายความ "พวกมึงเข้าใจผิดนะ ที่ว่ากูพยายามจะปกป้องเด็กของกู หรืออะไรก็ตามที่มึงเรียกไอ้พัดนั่น... ตอนแรกกูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามึงกำลังรุมด่าใครอยู่ กูแค่ไม่ชอบ ที่พวกมึงมานั่งนินทารุ่นน้องแย่ๆ แบบนั้น ตอนกูอยู่ปีหนึ่ง...ไม่มีรุ่นพี่คนไหนทำเรื่องแย่ๆ แบบนั้นใส่กูเลย และตอนที่กูอยู่ปีสอง...กูก็ไม่เคยนินทารุ่นน้องเหมือนที่พวกมึงกำลังทำอยู่..."

"..." สายตาของเด็กปีสองที่เคยแข็งกร้าวเริ่มฉายแววความรู้สึกผิด

"ถ้ารุ่นน้องทำอะไรผิด รุ่นพี่อย่างพวกมึงก็ควรเรียกมาอบรมดีๆ น้องมันเพิ่งเข้ามา มันคงไม่ได้คิดว่ามันหล่อหรอก ถึงได้ทำแบบนั้น มันอาจจะมีเหตุผลที่มึงไม่รู้ ถึงได้ทำไป เพราะงั้นกูถึงอยากให้มึงเรียกน้องมันมาคุยก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะโกรธน้องมันต่อไปไหม..."

"..."

"แล้วถ้ามึงคุยกับมันแล้ว มันตอบว่าหนีลงจากเวทีเพราะแม่งหล่อ แม่งอยากทำเหี้ยอะไรก็ได้..."

"..."

"ถึงตอนนั้น มึงก็แค่เบิ๊ดกะโหลกมันให้แม่งสำนึก ก็แค่นั้นเอง"

"..."

"เงียบกันซะงั้น"

ลานเกียร์แม่ง...อย่างกับป่าช้า ตอนนี้คงมีคนเดียวล่ะมั้ง...ที่พกปากมาด้วย

"..."

"ยังอีก?" ผมเลิกคิ้ว

"ผะ...ผม...ขอโทษ"

"ผมก็ขอโทษครับ"

"หนูด้วยค่ะ ขอโทษนะคะเฮียเซน"

"ผมด้วยครับเฮีย"

...เห้อ...

ค่อยยังชั่ว...

"ส่วนเรื่องไอ้เด็กพัด..." ผมเอ่ยต่อ "ความผิดกูเองแหละที่ลากมันลงมาจากเวที"

"!!!" พวกปีสองถลึงตาโตอีกครั้ง

"กูมีธุระด่วนกับมันนิดหน่อย เพราะงั้นนี่เป็นความผิดกูเอง มึงก็อย่าไปว่าน้องมันเลย"

"..."

"แล้วไอ้เรื่องที่กลัวจะโดนตัดงบ ก็ไม่ต้องกังวลนะ" ผมยกมือขึ้นตบไหล่รุ่นน้องที่ผมจำได้แม่นว่าเอาแต่บ่นเรื่องงบไม่ยอมหยุด "ส่วนต่างที่คณะเสียหายไป...กูจะจัดการเอง"

"หา!?" เด็กนั่นเบิกตาโตหนักกว่าเดิม "จะ...จริงเหรอพี่..." แล้วมันก็เปลี่ยนแววตาให้เป็นประกายวิบวับซะอย่างนั้น

"เออ" ผมพยักหน้า

"แต่อาจ...เป็นแสนเลยนะพี่"

"เขียนยอดมาเถอะ" ผมตบไหล่มันต่อ "กูรวย" ทิ้งท้ายไว้เท่านั้น ผมก็ละมือออกจากรุ่นน้อง เพราะเห็นสามหน่อที่กำลังเดินตรงเข้ามายังลานเกียร์...

"ก็ว่าแล้วว่าทำไมคณะมันเงียบๆ" เสียงไอ้ทีดังมาก่อนใคร "เชี่ยเซนแม่งแสดงอำนาจนี่เอง"

"อำนาถพ่อมึงสิ" ผมสวน

"พ่อกูไม่ได้ชื่ออำนาถซะหน่อย"

"ก็ใช่ไง พ่อมึงอะภูภัทร!"

"ไอ้สัตว์เซน!"

"พอๆๆ เลิกทะเลาะกันซักที!" ไอ้คิงว้ากลั่น จากนั้นมันก็เดินเข้ามายืนตรงข้ามกับผมโดยแทรกกลางอยู่ในกลุ่มเด็กปีสอง "แล้วนี่ทะเลาะกันหรอ? ดีกันยังวะ? ถ้ายัง...กูจะได้ช่วยเคลียร์"

ไอ้คิงมันมีความสามารถพิเศษครับ มันเป็นมนุษย์ผู้สามารถสมานฉันท์ทุกสิ่งอย่างเข้าด้วยกันได้ ยกเว้นก็แต่...สติของตัวมันเอง...

...สติแม่งชอบแตกเวลาเห็นเลือดตลอด! แตกแบบที่ไม่ได้กลัวอะ แตกแบบ...ประสาทแดกอะครับ!

"คะ...เคลียร์แล้วครับ" หนึ่งในเด็กปีสองตอบกลับเมื่อถูกมองกดดัน

"ก็ดีแล้ว" ไอ้คิงยิ้มแฉ่ง จากนั้นมันก็ตรงเข้ามาล็อกคอผม เพื่อบังคับให้เดินกลับไปยังเก้าอี้ของโต๊ะไม้หิน "เสียงพวกมึงดังกันไปถึงทางรถไฟเลยว่ะ" มันกระซิบข้างหูผม

"แล้วไง?"

"ไอ้ข้าวเลยโกรธที่มึงทำเรื่องให้เด็กคณะเราทะเลาะกัน เตรียมตัวเตรียมหูไว้ก่อนเลยมึง" มันรวบบทด้วยกันพูดรัวเร็ว ก่อนจะกระโดดกลับหลังไปคว้าคอไอ้ทีหนีขึ้นโรงอาหารไปซะอย่างนั้นเลย

ไอ้ข้าวเดินทำหน้าถมึงทึงเข้ามา จนทำให้ไม่มีปีสี่คนไหนกล้าเดิมตามมาเป็นแบ็คอัพผมเลยแม้แต่คนเดียว

เชี่ยข้าวมันเคร่งนะครับกับเรื่องแบบนี้... มันจะหงุดหงิดเสมอเลยถ้าใครทำให้วิศวะด้วยกันเองทะเลาะกัน...

...ที่จริงผมเองก็ไม่ชอบ...

...ถึงได้ออกตัวไปแต่แรกไง

"ใจเย็นก่อนนะมึง กูอธิบายได้" ผมชิงพูดก่อน

"ขี้เกียจฟัง" ไอ้ข้าวส่ายหน้าแล้วนั่งลง

"เอ้า! เหี้ยไรเนี่ย?"

"เงียบ! แล้วฟังกู"

"..."

ไอ้เชี่ย... เพื่อนหรือพ่อ!?

"เห็นหรือยังว่ามึงทำอะไรลงไป?"

"..."

...ไม่เห็นเหี้ยไรทั้งนั้นแหละ...

"ดีแค่ไหนแล้วที่การกระทำของมึงไม่ทำให้คณะเราเสียหายไปมากกว่านี้!"

"..."

...ก็...ไม่เห็นจะเสียดายตรงไหนเลย...

"ถ้ามันเป็นแค่เรื่องงบก็ดีไป หน้าอย่างมึงจะใช้เงินแก้ปัญหาให้ถูกทางบ้าง กูก็ดีใจด้วย..."

"..."

...สัตว์! ด่ากูนอกประเด็นแล้วไหม...

"แต่ถ้ามีครั้งหน้าอีก มึงต้องให้คำตอบกูด้วยนะ ว่าเรียกไอ้น้องนั่นลงมาจากเวทีประกวดเพื่ออะไร?"

"..."

...ที่จริงผมมีคำตอบให้นะ...

'ก็สุขกูอะสัตว์! ใครจะทำไม?'

...แต่พูดไม่ได้หรอก เดี๋ยวเชี่ยข้าวกลายร่าง...

"ทีกับไอ้กอบมึงยังปล่อยให้มันเป็นเดือนมหาลัยได้เลย แล้วกับไอ้น้องนี่...มึงเป็นเหี้ยอะไรนักหนา?"

"..."

...ก็ตอนอยู่ปีสอง ผมไม่ได้สนิทกับไอ้กอบมันซะหน่อย...

"แล้วมันคุ้มไหมฮะ!? ที่เกือบทำให้พี่น้องคณะเราต้องตีกันอย่างเมื้อกี้?"

"..."

...สำหรับไอ้ข้าวอาจไม่คุ้ม แต่สำหรับผม...แม่งคุ้มว่ะ...

"พอแล้วเหอะมึง สงสารไอ้เซนมัน" ไอ้ทีเดินหน้าจ๋อยเข้ามาพร้อมกับข้าวสองจานในมือ ไอ้คิงเองก็ไม่ต่างกัน

"แดกข้าวกันมึง" ไอ้คิงค่อยๆ หย่อนก้นลงข้างผม ซึ่งผมอยากบอกมันเหลือเกินว่า 'กูแดกแล้ว'

"นิ่งทำไมวะ ไม่แดกล่ะมึง?" ไอ้ทีเอ่ยทักผม เพราะจานผัดกะเพราที่มันยื่นให้ไอ้ข้าว เริ่มถูกพ่อคนล่าสุดของผม...แทะเล็มทีละน้อยแล้ว "หรือมึงงอนไอ้ข้าว?"

"..."

...งอนห่าไรล่ะ กูอิ่ม...

"เอาน่า มันก็เป็นงี้อยู่แล้ว กูรู้ว่ามึงไม่ได้ตั้งใจ" ไอ้คิงที่นั่งอยู่ข้างๆ โอบไหล่ผมเบาๆ

"..."

"เป็นเหี้ยอะไร?" พอผมนิ่งนานๆ เข้า ไอ้ข้าวจึงยอมละจากอาหารตรงหน้าแล้วสบตากับผมนิ่ง "โกรธกูขนาดแดกข้าวไม่ลงเลยหรอไง?"

"เปล่า" ผมส่ายหัว

"เออ! หนังหน้าไม่เหมือนไอ้ยูก็อย่าสะเออะงอนเป็นตุ๊ดได้ป้ะ!?"

...ควายข้าว หนังหน้ามึงแหละตุ๊ด...

"หรือมึงจะเจ็บปากวะเนี่ย?" ไอ้คิงตั้งข้อสันนิษฐานใหม่ สายตาของมันจับจ้องอยู่ที่มุมปากของผม "แดกเหี้ยอะไรได้บ้างวะมึง?"

"..."

...กูก็แดกได้หมดนะ...

"ควายจริงๆ เลยนะมึง" ไอ้ทีเอ่ยขึ้นบ้าง "อยู่ดีไม่ว่าดี เสือกเสนอหน้าไปให้พวกเด็กบ้านมันต่อยง่ายๆ พลาดกับเรื่องโง่ๆ เลยนะมึง"

"..."

...แล้วถ้าผม ไม่ได้พลาดล่ะ...

"มันไม่ได้พลาดหรอก" ไอ้ข้าวพูดราวกับรู้ทัน "แต่แม่งโง่จริง"

"..."

"คิดว่าคุ้มแล้วหรือไงที่ยอมเจ็บตัว?"

...คุ้มสิ...

ทำไมจะไม่คุ้มล่ะ?

...มันจะไม่คุ้มตรงไหนวะ ผมแค่ปากแตกนิดเดียว แต่สามารถดึงไอ้เด็กนั่นลงจากเวทีได้...

แม่งโคตรคุ้ม!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 723 ครั้ง

690 ความคิดเห็น

  1. #671 NinrawanNinlong (@NinrawanNinlong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 16:31
    -พี่หนวดเนี่ยๆมันเลวจริงค่ะ คุ้มคะคุ้ม
    #671
    0
  2. #651 บานาน่า'าาา (@suwarin-gluyhom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 21:17
    เฮียมันเลว คือเพื่อนเฮียด่ายับแต่เฮียไม่สำนึก55555
    #651
    0
  3. #632 SpyJularutn (@SpyJularutn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 23:31
    เฮีย-ร้ายยยยย
    #632
    0
  4. #629 ผู้ญิ๋ง ลืมยาก (@0993987069) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 21:42
    เขิลลลลลลเฮียทำใจละลายอีกแล้ว
    #629
    0
  5. #592 WILA-k (@WILA-kwao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:38
    มันจะซึนไรขนาดนั้นนนนนนนนนน
    #592
    0
  6. #551 A-N-G-L-E (@A-N-G-L-E) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:33
    โอ้ยเฮียยยย กรี๊ดแล้วนะ ทำเขินปวดแก้มหมดแล้ว!
    #551
    0
  7. #273 Keeree Nawa (@keereenawa11) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 13:31
    พี่เลย์ค่าตัวแพงเนอะ
    #273
    0
  8. #126 บัวเครือ อุชื่น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:55

    อยากจะแม้ให้ถึงหูน้องพัดมันจริมๆ..อีพี่หนวด-ดูปลื้มปริ่มมากที่สามารถดึงน้องมันให้กระโดดลงจากเวทีได้ หึ เล่นใหญ่นี้ไม่มีใครเกินอิพี่หนวดเลยจริงๆ

    #126
    0
  9. #125 หมูน้อยอ้วนกลม (@niruko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 14:19
    เอ้า สรุปคือแผนอิเฮียเหรอ 555555 อยากจะให้น้องหนีไปแล้ว รู้แหละว่าร้ายๆแต่ก็ไม่คิดว่าจะร้ายลึกๆแบบวางแผนมางี้ โอย ขำลั่นบ้านแล้วเฮีย ลงทุนมากเวอร์
    #125
    0
  10. #123 Ployploy6069 (@Ployploy6069) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 09:58
    อิเฮียพี่เมิงกลัวน้องได้เป็นเดือนขนาดนั้นเลยหรอ แตก็นะพัดทำแบบนี้เพราะชอบเฮียก็จริงแต่ดูไม่มีความรับผิดชอบเท่าไรอ่ะ
    #123
    0
  11. #122 ตาล'จ๋า'าา (@0879967697) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 09:52
    อิเฮีย 555
    #122
    0
  12. #121 BamTTP (@thitaporn-bam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 08:12
    เฮียย!! โอย กวนตีนอะ555555
    #121
    0
  13. #120 Kedkiki (@PawadeePrommakun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 07:28
    โอ้ยยยยยยอิพี่ยังไม่สำนึกกกกกกก
    #120
    0
  14. #119 palmsainoi (@palmsainoi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 04:51
    เฮียแม่งสุดยอด
    #119
    0
  15. #117 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 01:39
    เฮียแม่งหวงน้องงงงงงง
    #117
    0
  16. #114 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 01:19
    อีเฮียยยยย /เสียงสูง 55555
    #114
    0
  17. #113 daowilai (@daowilai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 01:19

    โหหห..ยอมใจอิพี่เลย
    #113
    0
  18. #112 Littleberberry (@Littleberberry) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 01:16

    ดีใจมากที่มาต่อเร็วขนาดนี้ รักไรท์ เขียนได้สนุกน่าติดตามมาก

    #112
    0
  19. #111 duqidjmwkxieiicn (@duqidjmwkxieiicn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 01:08
    เฮียยยยยยหนวด
    #111
    0
  20. #110 Jajahpraewpun (@Jajahpraewpun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:35
    อิพี่!!!!! ที่เจ็บนี่ยังไงแผนสินะ โอ๊ยยย ผิดคาดมาก
    แล้วคือเปิดมาครึ่งบทแรกนี่เฮียเซนคืออย่างหล่อ พูดแต่ละคำคมบาดใจมาก แต่พอมาถึงตรงนี้ อยากตะโกนบอกพัดดังๆเลยอ่า น้องงงงง หนีไปลูก หนีไป อิพี่มันร้ายยยยย!!!!
    #110
    0
  21. #109 กระต่ายคลั่ง (@aunny1992) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:30
    เฮียเซนทำไมร้ายยยย
    แต่เฮียโคตรสายเปย์เลย เอาตัง เอารถให้น้องใช้งี้ ซื้อโทสับใหม่ให้งี้ แล้วนี่ยังทุ่มเงินให้คณะไปอี๊กกกก โธ่ๆๆเฮียขนาดนี้แล้วก่อชัดเจนไปเลยดิ๊!!
    #109
    0
  22. #108 จิ้งจอกทาสแมว (@pakgad2544) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:17

    พี่เซนพี่ต้องการอะไรจากน้องเขาาาาา พี่เซ๊นนนนน พี่จะรว้ายแบบมึนๆแบบนี้ไม่ด๊ายยยยย //เขย่าคอพี่--- 555555
    #108
    0
  23. #107 northlight (@northlight) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:10
    ร้ายยยยยยอิพี่ซึนแบบร้ายๆ เอะรึไม่ซึน55555
    #107
    0