[Fic-BEAST ft. GOT7] The B.O.X. ชีวิต ดิจิต-รัก {DooSeob}

ตอนที่ 4 : T h e B . O . X . {Chapter 3} (ุ60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.ย. 59

{บทที่ 3}


-1-


               มีบางอย่างไม่เป็นปกติ!


            คิ้วขมวดปมของยังโยซอบที่กำลังยืนจ้องตาอยู่กับยูนดูจุนที่ยืนอยู่อีกฝั่งของกระจกบ่งบอกได้ถึงความรู้สึกแบบนั้น ถัดไปจากดูจุนมีแบมแบมซึ่งนั่งตาแดงก่ำมีนิชคุณคุยบางอย่างอยู่คล้ายว่ากำลังปลอบปะโลม


โยซอบรีบมายังห้องเฝ้าระวังทันทีหลังจากรู้สึกตัวแล้วพบว่ามีเพียงมาร์คที่นั่งเฝ้าเขาที่บ้านด้วยสีหน้าราวกับคนหาทางออกของชีวิตไม่ได้ แล้วเจ้าลูกศิษย์ตัวดีก็พาเขามายืนอยู่ตรงนี้จนได้ด้วยคำสารภาพที่น่าตกใจว่า..


            ผมกับแบมแบมลอบข้ามฝั่งไปหากันหลายครั้งแล้ว


            มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?


            เรื่องที่มาร์คและแบมแบมแอบข้ามฝั่งไปมาถูกถ่ายทอดให้เขาฝั่งระหว่างทางที่เขาขับรถมากที่นี่ มาร์คเล่าทุกอย่างมาจนถึงความจวนเจียนที่นิชคุณเข้ามาพบตอนที่แบมแบมกำลังมาหามาร์คที่ฝั่ง 9397 เด็กทั้งคู่ตกใจจนมาร์คที่กลัวว่าจะไม่เจอแบมแบมอีกต้องรีบพาเด็กจากอีกฟากหนีออกมาหาโยซอบถึงที่บ้าน 


               ตลอดทางที่มายังเขตเฝ้าระวัง โยซอบได้แต่คิดว่าทำไมต้องเป็นเขา? ทำไมมาร์คเลือกที่จะพาแบมแบมไปหาเขากัน หรือมันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญกันที่ว่าเขาเป็นผู้ข้ามฟากเมื่อ 4 ปีก่อน


            ใช่ มันคงเป็นแบบนั้น


            การข้ามไปของเขาถูกปกปิดตัวตนอย่างสมบูรณ์จากผู้นำทั้งสองฟาก ไม่มีทางที่มาร์คซึ่งเพิ่งเข้ามาทำงานที่เขตเฝ้าระวังจะรู้มาก่อนได้ และถึงตอนนี้มาร์คจะรู้แล้ว นั่นก็เพราะดูจุนเป็นคนเล่าต่างหาก


            แบมแบมคงยังขวัญเสีย เด็กชายเหลือบมองมาร์คอย่างเศร้าสร้อย และแน่นอนมาร์คเองก็เป็นเช่นนั้น


โยซอบมองทั้งคู่สลับกันอย่างเข้าใจก่อนจะหันไปสบตากับดูจุน ถึงมันจะดูร้ายกาจในตอนนี้ แต่สิ่งที่ดูจุนทำไปก็ถูกแล้ว เพราะถ้าปล่อยไว้นานเข้าจนมาร์คถูกลบไป แบมแบมจะเจ็บไม่ต่างจากที่เขาเคยเจ็บ


ว่าแต่ว่า...


อะไรทำให้การข้ามฟากครั้งนี้ได้ดูผิดปกตินักราวกับว่าไม่มีตอบสนองใด ๆ จากผู้สร้างกันล่ะ


ไม่มีใครถูกลบ! แถมจากที่มาร์คเล่ามา ทั้งมาร์คและแบมแบมต่างก็ข้ามไปทั้งสองฝั่งมานานร่วม 2 เดือนแล้ว!


การกดปุ่มไมโครโฟนเกิดขึ้นจากฝั่ง 9397 พร้อมกับการเปล่งเสียงของโยซอบ


ตอนนี้เป็นไงบ้าง?”


คำถามเดียวหากแต่มี 2 ความหมาย โยซอบทั้งอยากรู้ว่าแบมแบมเป็นอย่างไรบ้างและก็อยากรู้ว่ามีสัญญาณอะไรจากผู้สร้างบ้าง ในระหว่างที่เขาไม่ได้สติ เขาจำได้ดี ก่อนที่คนรักของเขาจะถูกลบไป ทั่วทั้งโลกเกิดความมืดปกคลุมไปเพียงเสี้ยววิ จากนั้น...ร่างของยงจุนฮยองก็ฉีกขาด


คนรักของเขาหายไป เอาใจทั้งดวงของเขาไปด้วยพร้อมกัน โยซอบเจ็บเจียนตายจนถึงเดี๋ยวนี้ เวลาไม่เคยช่วยให้ดีขึ้น นั่นเป็นเหตุผลที่โยซอบตัดสินใจลาออกและเอามาร์คเข้ามาแทน เรื่องนี้นอกจากตัวเขาเอง ก็คงมีเพียงอีกคนที่รู้


นั่นก็คือดูจุน


แบมแบมโอเคขึ้นแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีอะไรอย่างครั้งที่แล้วนะ ดูจุนที่สังเกตท่าทีของโยซอบอยู่ตอบคำถามออกมาได้ครบทุกความอยากรู้ของอีกคน


แต่เราจะทำยังไงต่อไปล่ะ?” จากนั้นหัวหน้าผู้เฝ้าระวังจากอีกฝั่งถามต่อทันที


มันเป็นคำถามที่ตอบยากสำหรับดูจุน เขาไม่คิดว่าการตัดสินใจของเขาเมื่อ 4 ปีก่อนจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง เขาไม่ได้คาดคั้นอะไรจากแบมแบมมากนักเรื่องที่ว่าข้ามไปได้ยังไง เรื่องนั้นเขาไม่ใส่มากเท่ากับการที่จะต้องรักษาตัวตนของแบมแบมและมาร์คเอาไว้ไม่ให้มีใครโดนลบไป


โยซอบเม้มปาก ทำท่าลังเลจะตอบกลับไปเพราะเขามีคำตอบของคำถามนั้นมาตั้งแต่ก้าวลงมาจากรถในตอนที่มาถึงแล้ว หากแต่ไม่แน่ใจว่าทุกคนจะเห็นด้วยหรือไม่นี่สิ


ว่าไง...นายว่าเราจะแจ้งเรื่องนี้กับผู้นำรึเปล่า ดูจุนถามย้ำ


ไม่แจ้ง!”


คำตอบของโยซอบยังความตกใจมาสู่นิชคุณ แบมแบม และมาร์คที่ได้ยินเต็มสองหู ในขณะที่ดูจุนเพียงแค่หรี่ตามอง ยังโยซอบจะไม่แจ้งเรื่องนี้มันก็ไม่แปลก ทุกคนที่นี่เกรงกลัวและรังเกียจการลบทิ้งทั้งนั้น การแจ้งต่อผู้นำมันไม่ต่างกับการกดสัญญาณเตือนภัยในครั้งก่อน แต่น้ำเสียงหนักแน่นแบบนั้นมันชี้ชัดว่าอีกคนตัดสินใจมาอย่างแน่วแน่มากจนน่าสงสัย ไหนจะตอนที่อีกคนหันไม่คุยกับมาร์คแบบที่เขาไม่อาจได้ยินเสียงนั่นอีก


นายหมายถึง...เราก็แค่ไม่รายงานเรื่องนี้?”


ดูจุนสงสัยว่าโยซอบคิดเพียงแค่นี้จริง ๆ หรือเปล่า? หรือมีอะไรมากกว่านั้นที่โยซอบรู้จากมาร์คแล้วเขาไม่รู้กันแน่


ใช่ โยซอบตอบกลับมา แล้วก็...และดูเหมือนดูจุนจะรู้จักโยซอบดีมากเท่าที่เขาคิดจริง ๆ


มันมีอะไรบางอย่างมากกว่าแค่เรื่องไม่แจ้งปัญหาการข้ามฟากครั้งนี้


ฉันจะช่วยปิดบังเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองคน ฉันจะไม่แยกพวกเขาจากกันโยซอบตอบมาชัดเจนทว่าน้ำเสียงเคร่งเครียด


ดูจุนที่ยืนฟังอยู่เริ่มตามไม่ทันความคิดของอีกคน เสียงไม่พอใจดังออกมาจากนิชคุณที่พยายามยื้อให้แบมแบมนั่งลงเมื่อน้องชายคนเดียวลุกขึ้นเพื่อเดินไปแตะมือกับมาร์คที่อยู่อีกฝั่งของกระจกอย่างมีความหวัง


ดูจุนมองตามโยซอบที่ไปยังทิศนึงของห้อง ร่างเล็กมองต่ำลงอย่างชั่งใจไปยังบริเวณที่ดูจุนเพิ่งผ่านเข้าออกเมื่อไม่นานมานี้


ใต้แผงความคุมรองที่นิชคุณพบว่าเป็นทางที่แบมแบมใช้ลอดข้ามไปหามาร์ค!


และมันก็คือทางเดียวกันกับที่โยซอบใช้ข้ามฟากมาเมื่อหลายปีก่อน!

 

ดูจุนรีบมองไปยังปากทางออกของช่องนั้นที่ฝั่งของเขา แผงแผ่นอลูมิเนียมบางค่อย ๆ ขยับจนเปิดออกพร้อมการผ่านเข้ามาของโยซอบและมาร์คที่ทำให้เขาหัวใจเกือบวาย


คิดไม่ถึงว่าโยซอบจะก้าวเข้ามาที่นี่อีกครั้ง


โยซอบดึงตัวเองขึ้นยืน เดินเข้ามาเผชิญหน้ากับดูจุน


ฉันจะปล่อยให้การข้ามฟากเกิดขึ้นต่อไป




(20%)


โยซอบจะยอมให้มีการข้ามฟากเกิดขึ้นอีก?


ดูจุนเหลือบมองมาร์คที่เบิกตากว้างขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่คลี่ออกมา นิชคุณตีหน้ายุ่งและตกใจจนเผลอปล่อยให้แบมแบมได้ผละออกไปหามาร์ค


พวกนายก็ต้องช่วยด้วย...ถูกมั้ย?”


คำถามที่นำหน้าด้วยประโยคกึ่งคำสั่งของโยซอบดังขึ้น ดูจุนเบนสายตากลับมายังหัวหน้าผู้เฝ้าระวังจาก 9397 อีกครั้ง พิจมองความแน่วแน่ในแววตาก่อนจะถอนหายใจหนักอึ้ง


โยซอบ นั่นมันไม่มากไปเหรอ? ถ้าเด็กสองคนนี้ถูกลบล่ะ


จะให้เขาช่วยปิดบังน่ะได้ ดูจุนเองก็รักแบมแบมเหมือนน้อง แต่การปล่อยให้ทั้งคู่ข้ามไปหากันแบบนี้ต่อไปมันเท่ากับเป็นการเสี่ยงให้ไม่ใครก็ใครต้องถูกลบไปน่ะสิ่ นิชคุณพยักเห็นด้วยตามที่ดูจุนพูด 


ดูจุนไม่รู้ว่าตอนนี้โยซอบคิดอะไรอยู่ และก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะสิ่งที่เขาพูดออกไปคล้ายว่าไม่เห็นด้วยกับโยซอบรึเปล่า มาร์คกับแบมแบมถึงได้รีบโถมเข้ากอดกันแน่นแบบนั้น


นายก็เห็นสายตาของมาร์คและแบมแบม ถ้าพวกเขารักกัน ก็ควรจะได้รัก


คำตอบของโยซอบไม่ได้ทำให้ดูจุนเข้าใจนักหรอก 


ใช่ เด็กสองคนรักกัน แต่...


แต่พวกเขาอยู่กันคนละฟาก


ปัญหาคือพวกเขาไม่ควรรักกันแต่แรก มันก็เหมือนกับที่จุนฮยองและโยซอบรักกันนั่นล่ะ ถึงดูจุนจะไม่พอใจที่จุนฮยองถูกลบไปเพียงเพราะรักกับโยซอบ แต่สิ่งนึงที่ดูจุนรู้ก็คือ...ความรักน่ะ เราจำกัดขอบเขตได้ ถ้าหากมันเป็นสิ่งที่เกิดผิดที่ผิดเวลา


ต่อให้รักแค่ไหน แต่ถ้ามันจะนำมาซึ่งปัญหา เราก็ควรจบมันซะ! ยูนดูจุนคิดแบบนั้น


และเขาเองก็ทำแบบนั้นมาตลอด


จุดจบของความรักแบบนี้มันเจ็บปวดแค่ไหน นายน่าจะเป็นคนที่เข้าใจดีที่สุด


ก็ไม่ได้อยากจะซ้ำเติมอีกคน แต่ดูจุนคิดว่าโยซอบควรหยุดซะ การดึงตัวเองมามีส่วนร่วมในเรื่องนี้มันไม่ใช่ความคิดที่ดี และการที่โยซอบกล้าข้ามมาที่นี่อีก ก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรเกิดขึ้น


ใช่ ฉันรู้ ถึงมันจะเจ็บปวด แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเสี่ยงกับมัน คนอย่างนายไม่มีทางเข้าใจ


หัวหน้าผู้เฝ้าระวังเริ่มมีสีหน้าที่เครียดขึ้นผิดกับความร่าเริงที่เคยมี ทั้งที่ดูจุนยอมหยุดความรักของตัวเองเพื่อใครหลายคน แต่ดูเหมือนโยซอบจะไม่เคยทำแบบนั้นได้เลยสินะ ตั้งแต่ตอนนั้น จนกระทั่งตอนนี้


นายคิดว่าฉันไม่เข้าใจจริง ๆ น่ะเหรอ?”


ทั้งที่โยซอบเองก็เจ็บปวดจนใจแทบขาดสะบั้นขนาดนั้นแท้ ๆ


ดูจุนถอนหายใจอีกครั้ง มองไปยังมาร์คและแบมแบมที่ยืนเคียงกันมองเขาอย่างเฝ้ารอคำตอบ เขาหันไปสบตาปรึกษากับนิชคุณที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นเดียวกับเขา แต่เมื่อผู้ช่วยพ่วงตำแหน่งเพื่อนพยักหน้าเบา ๆ กลับมานั่นแหละ ก็ทำให้ดูจุนต้องจำนนกับความต้องการของคนทั้งห้อง


ได้ พวกฉันจะช่วย


สามในห้าคนที่ยืนอยู่ในเหตุการณ์นี้มีสีหน้าดีขึ้นมาเพราะคำตอบของดูจุน จะมีก็เพียงแค่เขาและนิชคุณที่มองหน้ากันอย่างหนักใจ


บางทีฉันก็คิดนะว่านายต่างหากที่ไม่เข้าใจ โยซอบ


ดูจุนหันกลับมามองโยซอบที่ยืนส่งรอยยิ้มขอบคุณมาให้ แววตาเคร่งขรึมทำให้คนที่ยิ้มรออยู่มีสีหน้าเอะใจจนดูจุนต้องรีบปรับสีหน้าให้ผ่อนคลายขึ้น 


ทว่า...มันก็ไม่ได้ปกปิดอะไรได้มากนัก


ไม่สิ ไม่ใช่ว่านายไม่เข้าใจหรอกโยซอบ นายก็แค่...


ไม่รู้


อีกมุมหนึ่ง นิชคุณที่ยืนมองดูจุนและโยซอบอยู่ก็รับรู้ได้ถึงสิ่งที่ทำให้ดูจุนเงียบไป


ถ้าโยซอบคือคนที่ข้ามมาจริง ๆ นิชคุณรู้ว่ามันต้องมีปัญหาตามมาอีกแน่


นิชคุณรู้ และดูจุนรู้ดียิ่งกว่า


พวกเขารู้ว่ามันยังมีอีกเรื่องที่เป็นผลต่อเนื่องจากการลบทิ้ง เรื่องที่อาจกระทืบซ้ำแผลเก่าที่ยังไม่หายดีของโยซอบจนเยินกว่าเดิม หากพวกเขาบอกออกไป


(50%)


-2-

           

            แสงไฟไม่กี่ดวงถูกเปิดขึ้นอย่างไม่ได้รับอนุญาตใน B.O.X. Research Center เพียงหนึ่งการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นหน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวเขื่องที่หน้าจอกระพริบถี่มีตัวอักษรไหลขึ้นอย่างต่อเนื่องก่อนจะหยุดนิ่งพร้อมข้อความสีขาวแถบแดงใจความว่า ‘COMPLETED’


            รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้ามนตามแบบฉบับชาวเอเชียที่ถูกสาดด้วยแสงจากจอที่ระบุชื่อด้านล่างว่า B.O.X. ที่ตอนนี้สว่างวาบมากกว่าแสงจากหลอดไฟในห้องด้วยซ้ำ ชายหนุ่มยืนตรงจรดปลายนิ้วพิมพ์ชุดคำสั่งลงไปก่อนกดปุ่ม Enter รอเพียงไม่นานก็ปรากฏข้อความใหม่ในรูปแบบตัวอักษรเดียวกับคราแรกหากแต่ต่างความหมาย


…‘100% MATCH’…


            นัยตาสีน้ำตาลเข้มสะท้อนความพอใจกับสิ่งที่เห็น เขาหันไปยังคอมพิวเตอร์ตัวเล็กอีกตัวถัดจาก B.O.X. ใช้เมาท์คลิกสองสามครั้ง ก่อนพิมพ์ข้อความเพื่อส่งอีเมล์

 

ถึง: k_tachibana@thebox.or.jp

cc: a_yan@thebox.or.tw, gy_kim@thebox.or.kr

 

เป็นไปอย่างที่คิดไว้ เรียกประชุมทุกคนด่วน เราจะเปิดโครงการ the B.O.X. อีกครั้ง

-นิชคุณ-



(60%)



================

by @a4dite

ติดตามข่าว พูดคุย หรือสกรีม ได้ที่ #ดิจิตดูซอบ

================


Talk 3

อัพทำไม 10 เปอร์?! บ้าเจรงงงงง

อัพให้เดาตัวละครเล่น ดาวร้ายโผล่มาแล้วนะเธอว์ 


Talk 2

ฟิคฉันติดเครื่องหมาย ? ตัวเบ้งอีกละ


Talk 1

I'm Back!

ลืมเรื่องนี้กันยังอ่ะเธอ เรื่องนี้ลืมแล้วลืมเลยนะเธอ

ถ้าลืมแล้วก็อ่านวนอีกรอบนะเธอ ไม่งั้นเธอจะงงมาก เราคอนเฟิร์ม!


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #24 tibbar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 15:34
    ใครร้าย? นิชคุณ?
    #24
    0
  2. #23 my_djyys (@katb2uty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 21:46
    แง้ววว มีเรื่องอะไรกัน
    #23
    0
  3. #22 tibbar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 07:25
    สงสารมาร์คกับแบมแบม
    #22
    0
  4. #21 kqxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 00:37
    แงงงงงงงง ค้างอ่ะไรท์~~~~~ มาต่อเร็ววววว
    #21
    0
  5. #20 เด็กยังโย (@punchseop) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 23:56
    ค้างอ่ะ ;^;
    #20
    0
  6. #19 tibbar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 08:47
    สนุกดีค่ะ.. สู้ๆนะะไรท์
    #19
    0
  7. #18 my_djyys (@katb2uty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 22:53
    เย้ อัพแล้ววว คิดถึงมากกก ฮือ รออ่านต่อนะคะ ลุ้นมากกก
    #18
    0
  8. #17 เด็กยังโย (@punchseop) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 11:58
    ไม่งง เราจำได้!! เราคิดถึง ไรท์อ่าาา ฮือออออ
    #17
    0