(FIC Harry Potter) ผมคือเดรโกเกิดใหม่ขอเป็นคนดีจะได้ไหม

ตอนที่ 8 : [ตอนที่ 8]การเรียนการสอนที่น่าเบื่อของเดรโก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    11 ก.พ. 63






ในตอนเช้าเดรโกตื่นขึ้นจากเตียงนอนตั้งแต่ตีห้ารีบออกเดินไปอาบน้ำแล้วเตรียมตัวเสร็จสิ้นในเวลาตีห้าครึ่งช่วยไม่ได้มันเป็นนิสัยเก่าของทอมที่มักจะตื่นก่อนใครเพราะไม่อยากอยู่กับคนเยอะในตอนเช้าเมื่อเขาเตรียมตัวเสร็จเขาก็รีบหยิบไม้กายสิทธ์ขึ้นมาฝึกสอมและลองคาถาด้านสว่างแทนจะเป็นด้านมืดที่เขาถนัดเมื่อใกล้ได้เวลาอาหารเช้าเขาก็เป็นนักเรียนชายคนแรกจากบ้านสลิธีรินที่ออกมานั่งรับประทานอาหารที่ห้องโถงใหญ่ของฮอกวอตร์


"เดรโกนายตื่นเช้าจังไม่รอพวกเราเลย"


เบลสที่เดินคู่กับน็อตร์มานั่งที่โต๊ะบ้านสลิธีรินด้านหน้าของโดรโก


"ก็พวกนายมักตื่นสายหนิเลยไม่อยากรอ"


"พวกเราไม่ได้สายแต่นายต่างตื่นเร็วประจำ"


เดรโกไม่สนใจนั่งกินอาหารเช้าของเขาต่อเลยรอคนอื่นๆอย่างแครบกับกอยร์และแพนซี่ที่ตามๆกันมาและเข้าเรียนคาบแรกของศาสตราจารย์มักกอนนากัล


ตึกๆ~ตึกๆ


เดรโกสังเกตเห็นแฮร์รี่กับรอนที่มาสายวิ่งเข้ามารอนพูดดูถูกศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่พวกเขามาทันแต่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็กลับร่างเดิมทำให้รอนหน้าเหวอไปเลยเดรโกแอบขำนิดน้อยก่อนกลับไปตั้งใจเรียนต่อในคาบที่เขาเข้าใจแทบทุกอย่างเพียงแค่ยกมือขึ้นตอบแต่เขากลับไม่ทำปล่อยให้เด็กสาวหัวฟูทำแทนไปทั้งคาบ


"หมดไปอีกคาบนายมองอะไรของนายตั้งแต่เรียนน่ะเดรโก"


แพนซี่ถามเดรโกที่มองเธอ


"แพนซี่ตอนที่เธอไม่พูดอะไรเลยก็น่ารักดีน่ะ"

แพนซี่ก็แอบดีใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แสดงออกส่วนเดรโกหรือทองก็คิดว่ามันดีจริงๆที่แพนซี่หัดเงียบได้และไปวิชาศาสตราจารย์สเนปต่อเลย


ปัง~


ศาสตราจารย์สเนปเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วเริ่มสาธยายการปรุงยาโดยที่ไม่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์ให้นักเรียนได้ฟันและเริ่มยิ่งคำถามแรกใส่แฮร์รี่แต่แฮร์รี่กลับตอบคำถามแรกไม่ได้


แปะๆๆ


"ว่าเป็นคำถามที่ดีครับศาสตราจารย์สเนปผมหวังว่าแฮร์รี่จะเข้าในความหมายแฝงของมันนะครับ"


"เช่นกันคุณมัลฟอย"


แฮร์รี่หันไปมองเดรโกด้วยความงงที่ว่าความหมายแฝงของคำถามคืออะไรแม้แต่เฮอร์ไมโอนี่เองก็ไม่เข้าใจความหมายแฝงมัน


พอเรียนจบเดรโกก็กลับไปรับประทานอาหารพร้อมกับพวกพ้องของเขาระหว่างทานอยู่นั่นเองแฮร์รี่ที่ไม่เข้าใจความหมายแฝงและอยากรู้มันจริงๆจึงตัดสินใจเดินไปที่โต๊ะบ้านสลิธีรินพร้อมรอนที่กล้าๆกลัวกับเฮอร์ไมโอนี่ที่อยากรู้เหมือนกัน


"เดรโกฉันของถามอะไรนายได้ไหม"


ทั้งโต๊ะต่างมองไปที่แฮร์รี่ที่จ้องหน้ากับเดรโกอยู่


"ว่ามานายอยากรู้อะไร"


"คำถามแรกของศาสตราจารย์สเนปที่ถามฉันน่ะ"


เดรโกจ้องมองแฮร์รี่ที่ไม่รู้ความหมายมันจริงๆหรอ


"มันแปลเป็นคำพูดของพวกมักเกิ้ลได้น่ะฉันจะบอกความหมายมันก็ต่อเมื่อนายมีอะไรมาแลกก็เท่านั่น"


"แต่ฉันไม่มีอะไรจะแลก"


"งั้นายก็หาความหมายมันเอาเองล่ะกัน"


ทั้งสามมองหน้ากันว่าจะเอาไงดีซึ่งเฮอร์ไมโอนี่ก็คิดอะไรออกได้จึงรีบวิ่งไปหยิบผลไม้จากฝังตรงข้ามมาให้กับเดรโก


"นี่ไงขอที่ฉันจะแลก"


เดรโกหยิบมันมากัดหนึ่งคำแล้วพูดว่า


"งั้นก็ได้แลกกันแล้วล่ะนี่คือคำตอบที่ฉันจะให้"


เดรโกหยิบกระดาษเขียนความหมายของมันลงไปโดยที่ทั้งน็อตร์และเบลสไม่รู้เพราะมันไว้มากๆแล้วส่งให้กับแฮร์รี่


"ทางที่ดีพวกนายควรรู้กันแค่สามคนจะดีที่สุดและไปได้แล้ว"


ทั้งสามจึงรีบออกจากห้องโถงไป


"นายเขียนอะไรให้พวกนั่นล่ะเดรโก"


"ความจริงไงและเบลส"


ถึงจะมีคนอยากรู้อยู่เยอะว่าอะไรแต่ก็ไม่มีใครกล้าถามจึงได้แต่สงสัยต่อไป


และวิชาตอนบ่ายคือการขี่ไม้กวาดถึงจะยากสำหรับคนอื่นผงแต่เดรโกก็ทำมันได้ในเวลาอันสั้นและได้ 10 คะแนนมาได้


"เอาล่ะฉันอยากให้พวกเธอขึ้นขี่พวกมันและกระทืบเท้าตามเสียงนกหวีด 1 2 3!"


เนวิลล์เป็นคนแรกที่ลอยจากที่ทอมรู้จากเดรโกเล่าว่าเนวิลล์จะทำแขนตัวเองหักตอนขี่ไม้กวาดครั้งแรกและจะเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึก อัปยศในเหตุการณ์ที่เขาพยายามแย่งลูกแก้วเตือนความจำของเนวิลล์


"ว่ะ ว้ายยย หยุดมันหยุดมันที"


เนวิลล์ขี่ไม้กวาดหมุนไปมาจนในจังหวะที่จะพุ่งชนกลุ่มนักเรียนคนอื่นๆเดรโกจึงใช้จังหวะนั่นดึงเนวิลล์ลงจากไม้กวาดแบบง่ายๆแต่ทำยากเพราะต้องกะให้ถูกต้อง


"ขะ..ขอบใจ.."


เนวิลล์ที่ตกใจมากจึงสลบลงไปซะแบบนั่นเลยศาสตราจารย์จึงจะพาเนวิลล์ไปรักษาก่อนและสั่งห้ามบิน


"ฉันว่าหมอนั่นลืมไอ้นี่น่ะ"


เดรโกหยิบลูกแก้วเตือนความทรงจำขึ้นมาจากพื้น


"ฉันคิดอะไรดีๆได้แล้ว"


น็อตร์ที่คิดอะไรดีๆได้จึงแย่งลูกแก้วจากเดรโกและเอาไปพูดดูถูกบ้านกริฟฟินเดอร์และขึ้นขี่ไม้กวาดล้อแฮร์รี่ให้บินไปตามแทนแต่ก่อนที่น็อตร์จะทำอะไรเดรโกก็ร้องบอกว่า


"น็อตร์ระวังดีๆและแฮร์รี่น่ะไม่ใช้เล่นๆน่ะถ้านายไม่เชื่อก็โยนเอาให้เต็มแรงไปเลย"


น็อตร์ที่ได้ยินดังน่ะก็โยนเต็มแรมเพราะอยากรู้ว่ามันจริงหรอที่พูดเพราะลูกโยนของเขาน้อยคนจะรับได้ไม่นับเดรโกที่รับได้ทุกลูกที่เขาโยนน่ะ


แฮร์รี่พุ่งตรงไปเต็มที่เพื่อรับและรับได้ทันเวลาพอดีทุกคนดีใจและก็มีเสียงตบมือที่สุดแสนจะเย็นชาดังขึ้นเป็นเดรโกนั่นเอง


แปะๆๆ


"เก่งมากๆแฮร์รี่ผู้ยิ่งใหญ่ที่รับไว้ได้แต่นายก็ยังช้าเกินไปอยู่ดีปีนี้นายคงโดนคัดเข้าทีมบ้านนายแล้วล่ะน่าเสียดายที่ฉันกับนายจะได้สู้กันในปีหน้าแทนมันหน้าเสียดายจริงๆเลย"


"นายหมายความว่าไง"


พูดยังไม่ทันจบเดรโกก็หันไปมองศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่กำลังเดินมาทำให้ทุกคนหันไปมองด้วยและเริ่มรู้คำตอบ


"ขอให้โชคดีล่ะ น็อตร์!นายทำได้ดีแล้วเพื่อนไปกันเถอะ"


พูดจบเดรโกกับพวกพ้องก็เดินจากไปในสนามทิ้งไว้แค่ความงงของคนบางคนที่คิดไม่ออก


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


อัพทุกวันอังคาร เวลา 12:30 นาที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

135 ความคิดเห็น

  1. #56 Rinxclose (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:56
    ค้างมากกกก
    #56
    0
  2. #55 สาววายฟินทะลุจอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:07

    ในเมื่อทอมอยุ่ในร่างเดรโก แล้วเหตุการณ์ศิลาอาถรรพย์จะเกิดขึ้นไหมเนี่ย

    #55
    1
    • #55-1 a06108613(จากตอนที่ 8)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:58
      เกิดครับเพราะทอมที่อยู่ในร่างเดรโกคือทอมจากจิตใจด้านดีที่ยอนเวลากลับมาในอดีตโดยใช้ร่างเดรโกครับ
      #55-1
  3. #54 Verdaly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:53
    ตอนตบมือ นี่อยู่ๆ มโนภาพของทอมก็ผุดขึ้นมาซ้อนทับกับเดรโก จนรู้สึกเย็นยะเยือกเลย ถึงจะรู้ว่าป๋ากลับใจแล้ว แต่มันก็อดไม่ได้
    #54
    0
  4. #53 SParnzaza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:28
    ทอมออกโรง555
    #53
    0
  5. #52 ซู่อัน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:39

    ขอบคุณค่ะ
    #52
    0