Friend With Benefits [GunGam]

ตอนที่ 3 : Chapter : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 184 ครั้ง
    27 ก.พ. 62



     รถตู้คันหรูจอดเทียบหน้าคอนโดราคาแพงชื่อดังใจกลางเมืองหลวง วิชญาณีมองนาฬิกาบนข้อมือที่บ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้วก่อนจะถอนหายใจออกมาน้อย ๆ


     “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” 


     ใบหน้าสวยหันมาหาร่างสูงที่นั่งข้าง ๆ ก่อนจะลงจากรถตูคันหรู แต่ยังไม่ทันที่มือเรียวจะได้สัมผัสประตูวิชญาณีก็ถูกนภัทรดึงตัวกลับมาก่อนจะกดริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มทันที หญิงสาวตกใจไม่น้อยกับสัมผัสที่จู่โจมของชายหนุ่มก่อนที่เธอจะตั้งสติและยอมจูบตอบเขา


     นภัทรเอนกายร่างบางให้นานราบลงไปบนเบาะรถตู้ ดูดเม้มบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มที่เขาแสนจะติดใจในรสชาติความหวานละมุนของหญิงสาว วิชญาณีเผยอริมฝีปากเล็กน้อยเพื่อเปิดโอกาสให้ลิ้นหนาได้เข้ามาทักทายหยอกล้อกับลิ้นเล็ก มือเรียวบีบต้นแขนแกร่งไว้แน่นอย่างระบายอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน


     “อื้อ” เสียงหวานครางอื้ออึงออกมาเมื่อนภัทรเพิ่มรสสัมผัสที่หนักหน่วงมากยิ่งขึ้น ไม่มีการผ่อนจังหวะหรือเว้นระยะให้เธอได้หายใจหายคอ เขาเอาแต่ประโคมจูบเธอไม่ยั้งจนริมฝีปากบางสีชมพูกลายเป็นสีแดงสดจากแรงช้ำของการบดขยี้


     “ปล่อยฉันลงจากรถได้หรือยังคะ” ร่างใต้อาณัติหายใจหอบกระเส่าจากการประโคมจูบของชายหนุ่ม หน้าอกขนาดอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงจังหวะการหายใจเข้าออกทำให้นภัทรละสายตาออกจากมันไม่ได้จนเผลอเลียริมฝีปากตัวเองให้หญิงสาวเห็น


     “อย่าแม้แต่จะคิดนะคะ มันยังไม่ถึงเวลา” เสียงหวานรีบดักเมื่อเห็นสายตาที่พร้อมจะขย้ำเธอทุกเมื่อของนภัทร


     “ถ้าถึงเวลามันจะเป็นของผมใช่ไหม”


     “ไม่ทราบค่ะ ฉันไม่สามารถบอกอนาคตคุณได้”


     “ถ้าถึงเวลาคุณก็จะรู้เอง” วิชญาณียันตัวเองลุกขึ้นนั่งเหมือนเดิมก่อนจะปัดมือหนาที่ลูบไล้ขาเรียวเธอตลอดการแลกรสสัมผัสจนมันเข้าไปอยู่ใต้ชุดเดรสเธอเรียบร้อยแล้ว


     นภัทรมองเจ้าของร่างบางผิวสีน้ำผึ้งที่หยิบกระจกจากกระเป๋าออกมาเพื่อตรวจเช็คความเรียบร้อยของใบหน้าสวย


     ถ้ามองจากภายนอกอาจจะรู้สึกว่าสาวสวยคนนี้เหมือนแม่เสือสาวที่มากไปด้วยประสบการณ์เพราะเธอวางลุคตัวเองไว้แบบนั้น


     แต่สำหรับนภัทร เพียงแค่ได้ลองสัมผัสเธอครั้งแรกในวันนั้นเขาก็รู้แล้วว่าจริง ๆ วิชญาณีคือกวางน้อยที่ไม่ได้มีความดุร้ายใด ๆ เลยสักนิด


     แต่เธอก็สามารถเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเสือสาวได้เพียงแค่.....มีเขาเป็นผู้ชักนำ


     “คุณได้จากฉันไปเยอะมากแล้วนะคะ ฉันหวังว่าฉันจะได้จากคุณบ้าง” ร่างบางหันมาหาเขา


     “แน่นอนครับ”


     “งั้นคุณช่วยจัดกระเป๋าเสื้อผ้าสักสองสามชุดนะ แต่งตัวสวย ๆ แล้วบ่าย ๆ ผมจะมารับ”


     “คุณจะพาฉันไปไหนคะ” ใบหน้าสวยเลิกคิ้ว


     “ล่องเรือ”


     .


     .


     .


     บรรยากาศของทะเลในช่วงเย็นเต็มไปด้วยลมที่พัดโกรก แสงแดดก็เริ่มจางหายลงไปเรื่อย ๆ ทำให้เจ้าของร่างบางผิวสีน้ำผึ้งในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวยาวกรอมเท้ากำลังยืนรับลมชมวิวทิวทัศน์สวย ๆ ของพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินจากบนเรือยอร์ชลำหรูรู้สึกดีและสดชื่นไม่น้อย 


     นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้มีเวลามาดื่มด่ำกับสายลมและธรรมชาติที่สวยงามแบบนี้ เพราะวัน ๆ หนึ่งเวลาของเธอก็หมดไปกับความวุ่นวายของบริษัทแล้ว


     “คุณชอบไหม” เสียงหนาดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่เข้ามายืนข้างหญิงสาว พลางยกแขนแกร่งโอบไหล่มนเปลือยเปล่าของเธอไปด้วย 


     ซึ่งเธอก็ไม่ได้ผลักไสหรือขยับตัวออก


     “ค่ะ บรรยากาศดีมาก”


     “หือ อะไรคะ” วิชญาณีเลิกคิ้วเมื่อนภัทรส่งสมาร์ตโฟนของตัวเองมาให้เธอดู


     “หลักฐานว่าผมให้เลขาจัดการโอนเงินก้อนแรกให้คุณตามสัญญาแล้ว”


     “ไวดีจังเลยนะคะ” เธอเอ่ยพร้อมกับส่งสมาร์ตโฟนคืนให้นภัทร ก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจกับพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังจะลับขอบฟ้าต่อ


     “คุณไม่มีรางวัลให้ผมเลยเหรอ” วิชญาณีรู้สึกได้ถึงสัมผัสของมือหนาที่กำลังใช้หัวแม่มือนวดคลึงอยู่บริเวณหัวไหล่เปลือยเปล่าของเธอ ร่างบางจึงหันกลับมาสบตากับคนตัวสูงก่อนจะคว้าคอชายหนุ่มให้ลงมาประกบริมฝีปากกับเธอท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่กำลังหายไปกับขอบฟ้า


     นภัทรตกใจในช่วงแรกแต่มันก็แค่ครู่เดียวเท่านั้น เพราะต่อจากนั้นเขาก็ตอบรับสัมผัสของคนตัวเล็กอย่างช่ำชองและเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่างเองอีกด้วย มือหนาสัมผัสลงบนสะโพกงอนงามของหญิงสาวพร้อมกับออกแรงบีบน้อย ๆ ก่อนจะดึงเธอให้เข้ามาแนบชิดกับตัวเขา จนอะไรต่อมิอะไรของทั้งช่วงบนและล่างบดเบียดกันไปหมด


     วิชญาณีแทบตามสัมผัสของริมฝีปากหนาไม่ถูก นภัทรทั้งกัดและดูดเม้มจนเธอแทบไปไม่เป็น ได้แต่ยืนนิ่งให้เขาลิ้มรสเรียวปากนุ่มของเธอได้อย่างตามใจชอบ ก่อนที่ริมฝีปากร้ายจะเลื่อนต่ำลงมาซุกไซ้ที่ลำคอเนียนระหง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ประจำตัวเธอทำให้อารมณ์และความปรารถนาของนภัทรพลุ่งพล่านอย่างหยุดไม่ได้


     “เข้าห้องกันนะ” ไม่มีเสียงหวานใดเอ่ยตอบกลับมา แต่มีเพียงการพยักหน้ารับของวิชญาณีเท่านั้น นภัทรจึงไม่รอช้ารีบดันร่างบางเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งเข้าไปในห้องโดยที่ตัวเองก็ยังคงซุกไซ้ดูดเม้มลำคอเนียนไปด้วย


     วิชญาณีโดนดันเข้ามาจนแผ่นหลังชิดไปกับผนังของห้อง เธอมองร่างสูงตรงหน้าที่แววตาบ่งบอกถึงความปรารถนาอย่างชัดเจน ใจเธอเต้นแรงสั่นระรัวก่อนจะหันหน้าหนีเมื่อนภัทรจัดการถอดสิ่งปกปิดบนร่างกายของตัวเองออก 


     แต่สุดท้ายเธอก็ถูกมือหนาประคองใบหน้าหวานให้หันกลับมาสบตากับเขาดังเดิมก่อนที่เธอจะเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ซึ่งนั่นทำให้ความต้องการของนภัทรพุ่งทะยานจนถึงจุดสูงสุด


     ริมฝีปากร้ายกดลงบนเรียวปากนุ่มอีกครั้งด้วยแรงบดขยี้ที่ดูดดื่มและหนักหน่วง ก่อนจะเลื่อนลงมาพัวพันอยู่กับลำคอระหงอีกครั้งพร้อมกับใช้ริมฝีปากร้อนปัดป่ายสายของชุดเดรสตัวยาวออก


     จนในที่สุดมันก็ร่วงลงไปกองอยู่บนพื้น


     ความสวยงามตรงหน้าทำเอานภัทรรู้สึกหน้ามืดตาลายไม่น้อย วิชญาณีสวยไปหมดทุกส่วนของร่างกายอย่างที่เขาคิดไว้จริง ๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะซุกไซ้ร่างระหงอย่างลุ่มหลงอีกครั้งพร้อมกับมือหนาที่เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองโดยการบีบคลึงทรวงอกอวบอิ่มที่เขาหมายปองมาตั้งแต่วันแรกที่ได้พบเธอ


     “อ๊ะ!” เสียงหวานเผลอครางออกมาเมื่อน้ำหนักมือของร่างสูงเริ่มหนักหน่วงมากขึ้นก่อนที่ชายหนุ่มจะผ่อนแรงลงพร้อมกับเลื่อนริมฝีปากร้ายลงมาครอบครองก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอีกข้างหนึ่งของเธอเสียแทน


     วิชญาณีเรี่ยวขาอ่อนแรงจนแทบระทวยลงไปเสียให้ได้กับความหวามไหวเสียวซ่านที่เพิ่งเคยได้รับ โชคดีที่มีร่างสูงของนภัทรคอยจับประคองไว้ทำให้เธอยังคงทรงตัวอยู่ได้ ริมฝีปากบางพลางกัดและเม้มเข้าหากันแน่นเมื่อลิ้นอุ่น ๆ เริ่มตวัดลงบนก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นของเธอ


     นภัทรเชยชิมร่างงามตรงหน้าอย่างหยุดไม่ได้ ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดของวิชญาณีมันทำให้เขามัวเมาและลุ่มหลงประหนึ่งคนติดสารเสพติด


     แต่ให้ตายเถอะ! เขารู้สึกว่าเธอมีฤทธิ์ร้ายแรงยิ่งกว่าสารเสพติดเสียอีก!!!


     มือหนาพลางลูบไล้เรียวขาเนียนของคนตัวเล็กไปมาโดยที่เขายังคงลิ้มรสสัมผัสความนุ่มของทรวงอกอวบอิ่มอยู่ด้วย ก่อนที่ร่างบางจะสะดุ้งเมื่อนิ้วยาว ๆ ถูกส่งเข้ามาอยู่ในตัวเธอ


     “เจ็บ” หยดน้ำสีใสไหลออกมาจากหางตาเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวและไม่เคยได้รั


     “คุณไม่เคยใช่ไหม” นภัทรผละริมฝีปากออกจากก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นทั้งสองข้างขึ้นมาสบตากับเจ้าของเรือนร่างสวยที่แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บและความปรารถนาแอบซ่อนอยู่ในเวลาเดียวกัน


     “ฉัน.....”


     “อย่าโกหกผมนะ” ร่างสูงที่เห็นเธออ้ำอึ้งจึงแกล้งขยับนิ้วชี้ยาวเข้าออกรัว ๆ ทำเอาคนไร้ประสบการณ์หัวปั่นจนเธออ่อนระทวย แทบทรุดกายเข้าหาหน้าอกแกร่งอยู่รอมร่อ


     “ฉัน....ไม่เคย” นภัทรยิ้มอย่างถูกใจกับคำตอบที่ได้รับ แต่ความจริงไม่ต้องรอให้วิชญาณีตอบเขาก็รู้อยู่แล้วว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายที่ไหนมา


     แต่เขาแค่อยากจะแกล้งเธอเล่นก็เท่านั้นเอง


     “คุณจะเอาครั้งแรกของคุณมาแรกกับคนอย่างผมจริง ๆ เหรอ”


     “คุณอยากให้ผมหยุดไหม”


     “ไม่!” 


     ร่างกายที่ถูกคนมากประสบการณ์ชักนำสัมผัสหวามไหวจนปั่นป่วนไปหมดทำให้เสียงหวานรีบตอบทันควันเมื่อนภัทรหยุดการกระทำทุกอย่างลงและทำท่าจะเอานิ้วออกเสียดื้อ ๆ เพราะตอนนี้อารมณ์ของเธอมันถูกเขาจุดจนลุกโชนไปหมดแล้ว จะให้มาหยุดแบบนี้ได้ยังไงกัน!


     “แต่คุณห้ามเสียใจนะถ้าคุณจะเสียมันให้กับความสัมพันธ์แบบนี้” เขาเตือน


     “ฉันไม่เสียใจ”


     “ช่วยฉันนะคะ”


     เมื่อเห็นแววตาขอร้องของหญิงสาวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์แห่งความต้องการและปรารถนาที่กำลังลุกโชนนภัทรก็ไม่รอช้าที่จะสานต่อสิ่งที่ทำไว้ทันที เขาดันร่างบางให้นอนราบลงไปบนเตียงหนาก่อนจะโถมตัวเข้าหาเธออย่างรวดเร็วและเริ่มต้นการขยับเขยื้อนกายเข้าจังหวะโดยมีร่างใต้อาณัติให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี


     “อ๊ะ!!” นภัทรแอบเห็นดวงตาคู่สวยมีหยดน้ำสีใสไหลออกมาจากหางตาในช่วงแรกที่เขาส่งตัวตนเข้าไปในกายเธอ ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเริ่มผ่อนคลายขึ้นเมื่อเขาพยายามปลอบประโลมคนไร้ประสบการณ์ให้ลืมความเจ็บปวดของครั้งแรก


     จนสุดท้ายเธอก็เริ่มขยับสะโพกตอบรับการขยับกายของเอวสอบ


     จริง ๆ นภัทรก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าตอนนั้นวิชญาณีบอกให้เขาหยุดตัวเขาเองจะทำยังไง เพราะในเมื่ออารมณ์ของเขา ณ ตอนนั้นมันก็หยุดไม่ได้แล้วเหมือนกัน


     แต่นภัทรก็ดีใจที่สุดท้ายวิชญาณีก็ไม่ได้ปฏิเสธเขา 


     และให้เขาได้เป็นคนแรกของเธออีกด้วย


     .


     .


     .


     นภัทรท้าวศีรษะมองร่างบางผิวสีน้ำผึ้งเปลือยเปล่าที่นอนปิดเปลือกตาสนิทอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเขาหลังจากที่กิจกรรมเข้าจังหวะระหว่างเขาและเธอเพิ่งจบลงเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ 


     รอยแดงตามตัวและทุกส่วนของร่างกายวิชญาณีบ่งบอกได้ดีว่าเขาได้ครอบครองผู้หญิงที่แสนเย็นชาและมีกำแพงสูงริบคนนี้แล้ว


     และมันก็คุ้มค่าเหลือเกินกับการที่เขาต้องอดทนรอจนมาถึงวันนี้


     “คุณคือของผม”


     มือหนาไล้ไหล่มนเปลือยเปล่าของวิชญาณีที่นอนหันหลังให้เขาพร้อมกับกดริมฝีปากร้ายพรมจูบไปทั่วช่วงลำคอเนียนและไหปลาร้าของหญิงสาว ก่อนที่แขนแกร่งจะกอดรัดร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดและปิดเปลือกตาลงตามเธอไป



....................................


โอ้โหหห ไม่อยากบรรยายเยอะเลยค่ะ กลัวเลือดหมดตัวก่อนเขียนจบ55555

เข้าไปพูดคุยเกี่ยวกับฟิคกันได้ใน #FWBFiction นะคะ รออ่านน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 184 ครั้ง

371 ความคิดเห็น

  1. #62 kang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:24

    รอนะคะ

    #62
    0
  2. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 19:33

    รอนะคะ​ เลือดจะไหลหมดตัวแล้วว

    #61
    0
  3. #60 PRamii-GK (@PRamii-GK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 06:43
    งื้ออ รอนะค้ามาต่อเร็วๆนะค้า
    #60
    0
  4. #59 kie_aujchara (@kie_aujchara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:09

    งื้ออออออออออ
    #59
    0
  5. #57 Korkhao GGDT (@KorkhaoFT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:25
    กรี๊ดดดดดดดด เขา ได้ กัน แล้วววว //เลือดพุ่งมากมายยยยย
    รอนะคะ
    #57
    0
  6. #56 BoongKornchawan (@BoongKornchawan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:20

    อ๋อยยยยยย
    #56
    0
  7. วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:19
    ฮรุกกก!!!!!!ใจน้องงงง รอนะคะ
    #55
    0
  8. #54 ice199100 (@ice199100) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:10

    ผท่กืหคำก่าฟ่ห เขินนนๆๆๆๆๆไไไไๆำมำมาพาำาาพ
    #54
    0
  9. #53 4026poppy (@4026poppy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:34
    อห รุกแรงมากเว่อ จะเอาอีก อารมณ์ค้างอ่ะ
    #53
    0
  10. #52 Deun-nung (@Deun-nung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:29

    รอน้าาา
    #52
    0
  11. #51 WarinPoporm (@WarinPoporm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:08
    รออ่านนะคะ​🙏💓
    #51
    0
  12. #50 Anaf (@Eve-0704) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:07

    เลือดหมดตัวแล้วค่าาา
    #50
    0
  13. #49 A-B-C-D-E-123 (@A-B-C-D-E-123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 21:00

    เลือดหมกตัวไปแล้วค่ะตอนนี้ // กำเดาไหล
    #49
    0