Friend With Benefits [GunGam]

ตอนที่ 16 : Chapter : 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    29 มิ.ย. 62


     วิชญาณีนั่งอยู่ในห้องทำงานประจำตำแหน่งเหมือนกับทุกวัน แผ่นหลังเอนพิงพนักเก้าอี้ ขายาวสวยถูกไขว้กันไว้ รวม  แล้วทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นวันปกติวันหนึ่ง 

     แต่เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่

     เพราะในขณะที่ตอนนี้หญิงสาวตรวจทานเอกสาร
 สายตาพยายามจับจ้องและใช้สมาธิอยู่กับตัวหนังสือนับร้อยตรงหน้ แต่ในใจและสมองเธอกลับนึกถึงแต่เจ้าของใบหน้าคมคายที่ตอนนี้อยู่ห่างกันข้ามทวีป และยังคงไม่มีท่าทีที่จะกลับมา

     เธอคิดถึงสายตาคู่เจ้าเล่ห์ที่ชอบมองเธอราวกับว่าอยากขย้ำเธอทุกเมื่อ
 

     คิดถึงจมูกโด่งรั้นที่ชอบฉกฉวยโอกาสปัดป่ายไปทั่วพวงแก้ม
 

     คิดถึงริมฝีปากร้ายที่ชอบฝากรอยต่าง
  ไว้บนตัวเธอ

     คิดถึงสัมผัสแสนหวามไหวที่
สามารถล่อลวงเธอให้หลอมละลายได้ตลอดเวลา

     และที่สำคัญ
 

     เธอคิดถึงนภัทร
...

     วิชญาณีตัดสินใจปิดแฟ้มเอกสารลง
 ขืนยังดันทุรังทำต่อทั้ง  ที่ในสมองเธอมีแต่ภาพนภัทรก่อกวนอยู่ตลอดเวลาแบบนี้มีหวังเช็คเอกสารพลาดแน่  ขาเรียวก้าวยาวไปยังกระจกบานใหญ่ของห้องที่สามารถมองเห็นวิวของเมืองหลวงได้เกือบทั่วพลางยกแขนขึ้นกอดอก รู้สึกหงุดหงิดตัวเองอยู่นิด  ที่ช่วงหลัง  ที่ผ่านมาเธอปล่อยให้นภัทรเข้ามามีอิทธิพลต่อหัวใจเธอมากขึ้นเรื่อย  

     ทั้ง
  ที่รู้ว่าไม่ควรปล่อยใจถลำไปกับชายหนุ่ม แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่ากำแพงน้ำแข็งสูงริบที่เธอเคยสร้างขึ้นมันแทบจะไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว...

     .

     .

     .

     ร่างระหงกลับมาถึงคอนโดในช่วงค่ำ
 มือเรียวโยนกระเป๋าใบหรูลงบนโซฟาอย่างหมดแรงก่อนจะพาตัวเองเข้าไปในห้องนอนและหยุดลงหน้ากระจก เธอขยับคอเล็กน้อยอย่างเมื่อยล้าก่อนเอื้อมแขนเรียวค่อย  รูดซิปชุดเดรสที่อยู่ด้านหลัง

     แต่แล้วรูดไปได้เพียงแค่ครึ่งเดียวมือเรียวก็ต้องหยุดชะงัก
 เมื่อวิชญาณีสังเกตเห็นเงาใครบางคนนอนอยู่บนเตียงเธอสะท้อนอยู่ในกระจก!

     ความกลัวก่อเกิดขึ้นในใจอย่
างรวดเร็วบวกกับความมืดของห้องที่ยังไม่ได้เปิดไฟยิ่งทำให้เพิ่มความวิตกกังวลไปอีกหลายร้อยเท่า

     หญิงสาวพยายามตั้งสติ
 สิ่งเดียวที่เธอคิดได้ตอนนี้คือเธอต้องเปิดไฟ ขาเรียวจึงรีบก้าวไปกดเปิดสวิตช์ทันที!

     “
คุณกัน!”

     ทันทีที่แสงสว่างกระจายทั่วห้อง
 ความกลัวที่มีทั้งหมดก็แทบหายไปอย่างปลิดทิ้ง ความโล่งอกเข้ามาแทนที่ เมื่อพบว่าบุคคลที่แอบ ‘ลักลอบ’ เข้ามาในห้องเธอไม่ใช่ใครอื่นที่ไหน 

     แต่คือผู้ชายที่เธอนึกถึงอยู่ตลอดทั้งวันอย่างนภัทร
...

     วิชญาณีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
 ก่อนจะเดินเข้าไปประชิดขอบเตียงมองร่างสูงที่กึ่งนั่งกึ่งนอนมองเธออยู่บนเตียง ใบหน้าหล่อที่แอบมีรอยยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่น้อย  บ่งบอกว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับการที่ทำให้เธอผวาไปเมื่อครู่นี้เลย

     เหอะ
!

     “
ผมกลับมาก่อนกำหนดขนาดนี้ ไม่เซอร์ไพรส์หน่อยเหรอครับ

     “
เซอร์ไพรส์ค่ะ เซอร์ไพรส์มาก!”

     หญิงสาวกระแทกกระทั้นน้ำเสียงใส่ชายหนุ่มเล็กน้อยก่อนจะเบือนหน้าหนี
 เดินกลับไปยังหน้ากระจก จะว่าเซอร์ไพรส์ไหมก็เซอร์ไพรส์อยู่หรอกแถมลึก  แล้วเธอรู้สึกดีใจมากเสียด้วยซ้ำที่นภัทรกลับมา แต่เหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ก็ทำเอาเธอหัวใจแทบวายด้วยเหมือนกัน

     นภัทรมองเจ้าของห้องคนสวยในกระจก
 เขายกยิ้มขึ้นน้อย  ก่อนจะลุกออกจากเตียงไปซ้อนหลังร่างบาง พร้อมกับค่อย  จับเธอหันกลับมาและดึงเข้ามาประชิดตัว

     “
คิดถึงผมไหม

     วิชญาณีไม่ตอบ
 ดวงตาคู่สวยเสมองไปทางอื่นแทนทำให้นภัทรกระตุกยิ้มออกมาน้อย 

     “
คุณจะถอดชุดใช่ไหม

     “
ผมช่วยนะ

     ร่างบางขนลุกซู่ไปกับน้ำเสียงกระเส่าของร่างสูงที่กระซิบลงข้างใบหูงามก่อนจะแอบสะดุ้งเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสจากปลายนิ้วยาวที่ปัดป่ายผ่านแผ่นหลังเนียนของเธอยามเมื่อเขาค่อย
  รูดซิปชุดเดรสที่ค้างอยู่ลงมาจนสุด!

     หญิงสาวยกแขนเรียวขึ้นประคองชุดโดยอัตโนมัติเมื่อไม่มีส่วนใดของชุดเกาะติดอยู่กับตัวเธออีกต่อไปแล้ว
 นภัทรมองเจ้าของร่างบางที่อยู่ห่างเขาระยะไม่ถึงคืบ ดวงตาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าที่ผ่านมาตลอดการอยู่ฝรั่งเศสเขาคิดถึงราชินีน้ำแข็งตรงหน้ามากมายขนาดไหน

     พร้อมกับวางฝ่ามือร้อนลงบนหัวไหล่มน
 ไล้ตามแขนเรียวที่ทำหน้าที่ประคองชุดเดรสอยู่  ตอนนี้ลงมาเรื่อย  ก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งให้แขนเรียวขึ้นไปโอบรอบคอหนาเขาเสียแทน

     ทำให้ตอนนี้ไม่มีสิ่งอื่
นใดคอยประคองเดรสตัวงามบนตัวหญิงสาวอีกต่อไป

     “
คุณยังไม่ได้ตอบเลยว่าคุณคิดถึงผมมะ...”

     ยังไม่ทันได้เอ่ยจนจบประโยค
 เสียงหนาในช่วงท้ายก็ถูกริมฝีปากบางดูดกลืนไปอย่างไม่ทันตั้งตัวเสียแล้ว นภัทรชะงักไปเล็กน้อยแต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาก็รีบตอบรับสัมผัสของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว แขนเรียวกระชับคอหนาไว้แน่นพร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมอบสัมผัสให้ร่างสูงได้อย่างถนัดมากขึ้น ลิ้นเล็กเป็นฝ่ายเข้าไปทักทายลิ้นหนาก่อน 

     แต่เพียงไม่นานริมฝีปากร้อนก็
เป็นฝ่ายนำทุกอย่างเสียแทน

     “
อื้ม” 

     เสียงหวานเผลอครางออกมาน้อย
  เมื่อถูกคนมากประสบการณ์บดขยี้เรียวปากนุ่มอย่างเร่าร้อนแต่ในทางกลับกันก็แฝงไปด้วยความนุ่มนวลที่ชวนให้มัวเมาและลุ่มหลงอย่างไม่มีหยุดหย่อน ฝ่ามือร้อนลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าก่อนหยุดลงที่สะโพกผาย ออกแรงบีบเค้นเล็กน้อยผ่านผ้าเนื้อดีของชุดเดรส สร้างความปั่นป่วนให้กับวิชญาณีได้เป็นอย่างมาก

     นภัทรผละริมฝีปากออกจากเรียวปากนุ่มสีแดงระเรื่อ
 สบดวงตาคู่สวยที่แฝงไปด้วยความปรารถนาชัดเจนไม่ต่างจากเขา ริมฝีปากบางแอบเผยอขึ้นเล็กน้อยประหนึ่งเชื้อชวนให้เขาสัมผัสมันต่อ ก่อนความอดทนที่เป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายของนภัทรจะขาดลง เมื่อหญิงสาวเผลอกัดริมฝีปากตัวเอง...

     “
อ๊ะ!”

     เสียงหวานครางออกมาอย่างตกใจเมื่อถูกร่างสูงดันตัวเธอลงมาบนเตียงกว้างพร้อมกับร่างกำยำที่ลงมาทาบทับกายเธอไว้
 ดวงตาเสือร้ายจากคนเบื้องบนจับจ้องประหนึ่งว่าเธอเป็นเนื้อชิ้นดีตรงหน้า ที่เขาพร้อมจะขย้ำทุกเมื่อ

     อยาก
 ‘กิน’ ใจจะขาด

     “
ผมชอบมองหน้าคุณในเวลาแบบนี้ที่สุดเลย

     “
เพราะดวงตาของคุณมันกำลังบอกว่าคุณ ‘ต้องการ’ ผม

     ประโยคจากนภัทรทำเอาคน
 ‘เบื้องล่าง’ รู้สึกใบหน้าเห่อร้อนเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เธอได้แต่เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นอย่างไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาปฏิเสธให้ชายหนุ่มเชื่อ

     เพราะในเมื่อเธอก็รู้สึกแบบที่นภัทรเอ่ยออกมาจริง
 

     “
คุณอาจจะคิดไปเองก็ได้นะคะ” 

     “
ไม่มีทางหรอก สายตาคุณมันไม่เคยโกหกผมได้เลยนะคนดี

     วิชญาณีชะงักไปกับสรรพนามใหม่ที่นภัทรเรียกเธอ
 อยู่  ก้อนเนื้อในอกก็สั่นไหวอย่างรุนแรงเพียงเพราะคำสองพยางค์นี้ ก่อนที่เปลือกตาคู่สวยจะค่อย  ปิดลงเมื่อริมฝีปากหนาเริ่มบดขยี้เรียวปากนุ่มเธออีกครั้ง หลอกล่อจนทำให้เธอมัวเมาไปกับเขาได้อีกหน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมายังลำคอเนียนจนถึงแผงหน้าอกขนาดอวบอิ่ม

     นภัทรมองหน้าอกอวบอิ่มของคนเบื้องล่างที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะยามเมื่อเธอหายใจ
 ทำเอาเลือดในกายเขาพลุ่งพล่านและสูบฉีดไปหมดจนอยากจะฉีกชุดที่เกะกะอยู่บนตัวเธอออกไปให้รู้แล้วรู้รอด ก่อนจะไล้ริมฝีปากร้อนไปทั่วแผงหน้าอกของหญิงสาวพร้อมกับจัดการถอดสิ่งเกะกะให้ลงไปกองอยู่ที่เอวด้วย

     “
อื้อ

     ร่างระหงเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นถูกครอบครองโดยอุ้งปากชื้น
 ความหฤหรรษ์รัญจวนใจที่เกิดขึ้นทำให้เธอเผลอจิกบ่าแกร่งของร่างสูงแน่น พยายามไม่ให้มีเสียงครางหวาน  เล็ดลอดออกมากระตุ้นชายหนุ่มอีก 

     เพราะดูเหมือนว่าทุกครั้งที่นภัทรได้ยินเสียงหวาน
  หลุดออกมาจากเธอ เขาก็จะยิ่งเพิ่มกระแสแห่งความรัญจวนให้กับเธออีกมากขึ้นเรื่อย 

     “
อื้อไม่ได้ค่ะ

     มือเรียวรีบจับหมับลงบนฝ่ามือหนาที่กำลังเลื่อนเข้าไปใต้ชุดเดรสของเธอ
 สร้างความงงงวยให้กับนภัทรได้เป็นอย่างมากจนชายหนุ่มผละริมฝีปากออกจากทรวงอกอวบอิ่มแสนโปรดปรานมาสบตากับวิชญาณีอย่างไม่เข้าใจ

     “
ฉันกำลังอยู่ในช่วงเป็นประจำเดือน

     “
เอาไว้ครั้งหน้าแทนนะคะ

     “
แต่...”

     “
นะคะ

     สุดท้ายนภัทรก็ต้องเป็นฝ่ายยอมจำนนพลางถอนหายใจออกมาและล้มตัวลงนอนข้างวิชญาณี
 เขาได้แต่หายใจออกมาแรง  อย่างพยายามข่มอารมณ์และความปรารถนาอันล้นเปี่ยมที่อยู่ในกายไว้ แม้มันจะไม่ค่อยช่วยให้เขาดีขึ้นเลยสักนิด พร้อมกับขยับเข้าไปซ้อนตัวหญิงสาวและกอดเธอจากทางด้านหลัง 

     โดยตั้งใจวางแขนแกร่งพาดไว้บนหน้าอกอวบอิ่มของเธออย่างพอดิบพอดี
...

     ให้ตายเถอะ
!!! เกิดมายังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขาทรมานและอดทนได้ในเวลาเดียวกันขนาดนี้เลยจริง 

     “
คิดถึงฉันไหม

     ประโยคคำถามที่ไม่คาดคิดว่าจะออกมาจากปากของสาวสวยแสนเย็นชาคนนี้เล่นเอานภัทรชะงักกึกไปได้
 ก่อนจะกระชับอ้อมแขนแกร่งให้แนบแน่นยิ่งขึ้น

     “
มากที่สุด

     “
แล้วคุณล่ะ คิดถึงผมไหม

     ไม่มีคำเอื้อนเอ่ยใดหลุดออกมาจากริมฝีปากของวิชญาณีทำเอาร่างสูงรู้สึกใจแป้วอยู่ไม่น้อย
 ใบหน้าหล่อหงอยลงอย่างเห็นได้ชั ก่อนซุกลงที่ซอกคอหอมกรุ่นของคนตัวเล็ก

     “
คิดถึงค่ะ

     “
แต่น้อยกว่าที่คุณคิดถึงฉันนะ

     คำตอบที่ไม่คาดคิดจากร่างบางเรียกรอยยิ้มกว้างให้กับใบหน้าหล่อได้อย่างไม่รู้ตัว
 ความน้อยใจเมื่อครู่หายไปอย่างปลิดทิ้งประหนึ่งว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลยก็ว่าได้ ก่อนจะหัวเราะน้อย  ออกมากับความฉลาดตอบของวิชญาณี

     เพราะมันเป็นความจริงที่เขาปฏิ
เสธไม่ได้เลย

     “
ขอบคุณที่รีบกลับมานะคะ


..............................................


เย้! เวลคัมทูไทยแลนด์นะคะคุณพระเอก 
กลับมาสักทีเนอะะ ปล่อยให้คนแถวนี้เขาคิดถึงแทบแย่ อิอิ

** รออ่านคอมเม้นท์และฟีดแบคจากทุกคนในนี้น้า ขอบคุณสำหรับทุกการติดตามนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

371 ความคิดเห็น

  1. #368 ลูกหมีหัดรัก (@namatsakanTH) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 07:13
    นี่นับถือไรท์มากๆที่passionในการเขียนยังคงมีอยู่เต็มเปี่ยม ทั้งที่โมเมนต์ของเมนทั้งสองหาได้ยาก(ช่วงนี้เรียกว่าไม่มีก็ว่าได้) เป็นกำลังใจให้นะคะ จะคอยติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ ขอบคุณค่ะ
    #368
    0
  2. #365 nikkythanaporn0 (@nikkythanaporn0) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 10:28

    5555สงสาร แม่ก็ร้ายเกิ๊นนนนนนน นี่เขินตัวบิดเเล้วจ้าาาาาาาา5555555 รอนะคะไรท์มาต่อเร็วๆน้าาา อย่าหายไปนานเาคิดถึงงงงง
    #365
    0
  3. #364 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 02:01
    โอ้ยยยย คือดีย์
    #364
    0
  4. #363 ปลา กะโห่ (@pla-29918555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 07:25

    อร๊ายยยยยยยยยย แม่ร้ายมากนะคร่าา
    #363
    0
  5. #362 patcharin2020 (@patcharin2020) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 02:07
    เขินไปหมดแล้วแม่เอ่ยยยยยยยย

    แงงงงงงงงงง
    #362
    0
  6. #361 FAI-CH05 (@FAI-CH05) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 17:32
    เขินมากกกเลยยตอนนี้!!! 5555555 /// รอนะคะไรท์ คถ.มักๆ
    #361
    0
  7. #360 52366164 (@52366164) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 05:19
    รอๆนะคะ ไรท์กลับมาอัพให้ไวๆนะคะ
    #360
    0
  8. #359 Mulan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 02:46

    มันดีมากกกกก วร้อยยยยย เจ๊ไม่น่าเป็นปจด.เลยอะเอาจริงๆ ฮรื่ออออ มาต่อไวๆนะคะ รออ่านแบบยืนรออยู่ท่าน้ำเลยอะ รักเรื่องนี้มากกก

    #359
    0
  9. #358 ice199100 (@ice199100) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 00:26
    ฮืออออออออเขิน เขินมากกกก น่ารักมากกกกกกก
    #358
    0
  10. #357 Thitiyamdp (@Thitiyamdp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 23:02
    รอนตอนต่อไปเลยค่าาาา
    #357
    0
  11. #356 Pitchapa-22 (@Pitchapa-22) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 21:47

    เเงงงง กลับมาเเล้วว เเหมมมมม กลับมาก็รีบเลยนะคะ คุณประธาน
    #356
    0
  12. #355 Louk_chanyamon (@Louk_chanyamon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:54

    โอ๊ยย รอตั้งนานมาแล้วววฟินอ่าาา รอนะคะ
    #355
    0
  13. #354 bboy93 (@bboy93) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:37
    เค้าคิดถึงกันค่าาา เค้าคิดถึงกันนนนน ไม่บอกก็รู้ คำว่าคิดถึงออกจากปากราชินีน้ำแข็งแล้ววววว ฮือออ เขิงปัยหมด!!!
    #354
    0
  14. #353 คนธรรมดา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:33

    งื้อออมาแล้วววรอเสมอนะค่าาา

    #353
    0
  15. #352 Kie In Smile (@kie_aujchara) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:24

    แอร๊ยยยยยยยย น่ารักอ่ะ
    #352
    0
  16. #351 HCTIW (@KorkhaoFT) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:09
    อ๊าาาาาากกกกก ฟินมากกกกกก เกินคำบรรยายสุดๆ กลับมาก็ทำกิจกรรมกันเลย โหยยยยยยย ทดแทนช่วงที่หายไปได้เยอะเลยอะ
    รอนะคะ
    #351
    0
  17. #350 MeenChayanit (@MeenChayanit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:48
    กลับมาแล้วววววว คิดถึงค่ะฮือออ ตายป่ะ ตายยยยย55555
    #350
    0
  18. #349 4026poppy (@4026poppy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:45
    กว่าจะมารอตั้งนานแหนะ หายใจแทบไม่ทัน
    #349
    0
  19. #348 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:23
    คิดถึงค่ะ แค่ประโยคเดียวทุกอย่างพังไปหมดเลยยยยย ไอเริ้ปๆ ทั้งสองคนคิดถึงกัน คนทางนี้ก็คิดถึงไรท์เหมือนกันนะ คิคิ ❤
    #348
    0
  20. #347 PRamii-GK (@PRamii-GK) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 19:20
    งื้อออมาแล้วว รอเสมอนะค้าาา
    #347
    0