story short of [GunGam]

ตอนที่ 9 : -ไม่ควรรักแต่ก็รักไปแล้ว 3(จบ)-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 มิ.ย. 59


แสงแรกของวันสาดส่องมากระทบเข้ากับร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันโดยไร้อาภรณ์ใดๆห่มกายทั้งคู่มีเพียงผ้าห่มผืนหนาสีขาวเพียงผืนเดียวที่ห่มคลุมร่างของทั้งคู่อยู่ เปลือกตาคู่หนาค่อยๆขยับขึ้นก่อนจะกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับให้ชินกับแสงและมองร่างหญิงสาวที่นอนหันหลังอยู่ในอ้อมกอดของเขา นภัทรจึงค่อยๆประทับริมฝีปากหนาลงบนแก้มนวลเบาๆเพื่อปลุกเธอ

.
.
.

"นอนหันหลังให้ผมทำไมล่ะ อายผมหรอ" เขาถามพลางกระชับกอดให้แน่นขึ้นจนร่างกายภายใต้ผ้าห่มถูกบดเบียดกันไปหมด

"ป่าว...ไม่ได้อายสักหน่อย" เธอตอบเขา

"งั้นก็หันหน้ามาหากันสิ" เขาพูดพลางพลิกร่างบางให้หันมาเผชิญหน้ากับเขาก่อนจะเห็นใบหน้างามมีสีหน้าที่กังวลอย่างชัดเจน

"แก้ม...คุณเป็นอะไรทำไมหน้าเครียดๆหรือเรื่องเมื่อคืนคุณไม่มีความสุข ผมขอโทษ" 
พูดจบมือเรียวก็ถูกยกขึ้นมาปิดที่ริมฝีปากหนาเหมือนไม่อยากให้เขาได้พูดต่อทันที

"ไม่ใช่แบบนั้นนะเมื่อคืนแก้มมีความสุข แต่แก้มแค่กลัว..." เธอเอ่ยอย่างเป็นกังวล

"แก้มกลัวอะไร บอกกันสิ" 

"กันก็รู้ว่าแก้มเป็นอะไรกับพี่ชายของกันแล้วแก้มมาทำแบบนี้...มันผิด" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่รู้สึกผิดอย่างชัดเจน

"ไม่หรอกแก้ม...เราสองคนรักกันนะและอีกอย่างพี่ชายผมเขาก็เสียชีวิตไปแล้วคุณก็มีสิทธิ์ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครก็ได้ จริงมั้ย" เขาเอ่ยพลางดึงเธอเขามากอดมือหนาลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน

.
.

"แต่มันไม่สมควรจะเริ่มกับกันนะ" 

"ทำไม หรือว่าแก้มไม่ได้รักกัน" 

"แก้มรักกัน ถ้าไม่รักแก้มคงไม่ปล่อยให้อะไรมันเลยเถิดไปแบบนี้หรอก แต่แก้มแค่กลัว" ใบหน้าหวานเงยหน้าขึ้นมาบอกกับเขาก่อนจะซุกลงไปที่อกหนาอีกครั้ง

"แก้มไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกันจะอยู่ข้างๆแก้มเอง" เสียงหนาเอ่ยอย่างหนักแน่นก่อนจะจุมพิตลงที่หน้าผากงามเบาๆเพื่อให้เธอสบายใจและเชื่อมั่นในคำพูดของเขา

"อืมม" ใบหน้าหวานพยักหน้าเบาๆ

.
.
.

"กันรักแก้มนะ รักมากรักที่สุด" เขาพูดพลางกระชับอ้อมกอด

"แก้มก็รักกันค่ะ" ทั้งคู่หลับใหลลงสู่ห้วงนิทราภายในอ้อมกอดของกันและกันอย่างมีความสุข 


ความรักของเขากับเธออาจจะไม่ใช่เรื่องที่ถูกแต่มันขึ้นชื่อว่าความรักก็ไม่มีใครสามารถกำหนดหรือบังคับอะไรได้อยู่แล้ว ไม่ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไงหรือจะเกิดอะไรขึ้นเขาและเธอก็ยังคงเชื่อมั่นในความรักที่มีให้แก่กันและก็พร้อมที่จะจับมืออยู่เคียงข้างซึ่งกันและกันแบบนี้ตลอดไป...

.....................................

จบแล้ววว รีบจบไปนิดขอโทษด้วยน้า ช่วงนี้ไรท์เบลอและตันมาก
แต่จะพยายามแต่งเรื่องต่อไปมาลงให้นะคะ 
อาจจะมาๆหายๆเนอะเพราะงานเยอะมากจริงๆ
เป็นยังไงคอมเม้นท์บอกกันหน่อยน้าา : )
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #47 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:31
    สู้ๆนะคะไรท์ ???
    #47
    0
  2. #46 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 20:43
    แค่รักกันก็พอแล้ว :)
    #46
    0