story short of [GunGam]

ตอนที่ 7 : -ไม่ควรรักแต่ก็รักไปแล้ว 1-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    23 มิ.ย. 59


"งานศพพี่ชายคุณก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ" เสียงหญิงสาวเอ่ยขึ้นขณะอยู่ภายในห้องนอนกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องชายของแฟน(เก่า)เธอสองต่อสอง

"จะรีบไปไหนล่ะวิชญาณี...เรายังไม่ได้คุยเรื่องของเรากันเลยนะ" เสียงหนาเอ่ยพลางเดินเข้าไปหาหญิงสาวตรงหน้ามือหนาถูกยกขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าสวยเบาๆ

"เรื่องของเรางั้นหรอ?! เรามีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันอีก" เธอพูดพลางปัดมือหนาออก

"มีสิ...เรามีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ" มือหนาจูงมือเรียวมานั่งที่ปลายเตียง(อย่างไม่เต็มใจ)ก่อนที่นภัทรจะเดินไปรินไวน์สองแก้วและยื่นไวน์แก้วนึงให้กับเธอ

.
.

"พี่ชายแท้ๆของคุณตาย คุณยังมีหน้ามานั่งจิบไวน์อีกหรอ" เธอถามอย่างไม่เข้าใจเพราะตั้งแต่ที่งานศพของพี่ชายเขาเสร็จสิ้นลงเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะเศร้าโศกเสียใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

"แล้วไงล่ะ" มือหนาค่อยๆวางแก้วไวน์ลงก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆร่างบาง

.
.

"ผมไม่สนใจหรอกนะทุกคนเกิดมาก็ต้องมีเกิดแก่เจ็บตายอยู่แล้ว...แต่ผมสนใจคุณมากกว่า" นภัทรร่ายยาวก่อนจะกระซิบข้างใบหูงามด้วยน้ำเสียงกระเส่าในประโยคสุดท้ายจนรับรู้ได้ถึงขนที่กำลังลุกชันที่ลำคอเธอ ใช่!เขาไม่เสียใจกับการตายของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายแท้ๆของตัวเองเลยแม้แต่น้อยแต่กลับดีใจเสียด้วยซ้ำ ก่อนที่มือหนาจะประคองใบหน้างามและประกบริมฝีปากหนาลงบนริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว วิชญาณีตกใจอยู่ไม่น้อยร่างบางสะดุ้งจนเผลอปล่อยแก้วไวน์ในมือเรียวจนตกแตก!

.
.

"หึ...ถึงกับมือไม้อ่อนเลยหรอคนสวย ทำไมล่ะพี่ชายฉันมันไม่เคยทำอะไรแบบนี้กับเธอเลยหรือไง" ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆหลังจากที่ถอนริมฝีปากออกมา คนอะไร(ริมฝี)ปากหวานเป็นบ้า!!

"จะเคยหรือไม่เคยคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้นะคุณนภัทร อย่าลืมสิว่าฉันมีศักดิ์เป็นพี่สะใภ้ของคุณอยู่นะอยากขึ้นชื่อว่าแย่งเมียพี่ชายตัวเองหรือไง" เธอพูดด้วยอารมณ์โกรธฉุนเฉียวใบหน้างามมองเขาอย่างท้าทายและไม่มีท่าทีหวาดกลัวเขาเลยแม้แต่น้อย


"ปากดีจังเลยนะคุณพี่สะใภ้ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะดีไปได้อีกสักกี่น้ำ" พูดจบเขาก็ประกบริมฝีปากบางอีกครั้งแต่ครั้งนี้กลับรุนแรงและยาวนานกว่าครั้งแรกมือหนารั้งท้ายทอยเธอไว้เพื่อไม่ให้เธอถอนจูบออก จนริมฝีปากบางเผยอขึ้นเพื่อหายใจแต่กลับเปิดโอกาสให้ลิ้นหนาได้เข้าไปสอดแทรกลิ้มรสหวานภายในโพรงปากเธออย่างได้ใจจนเธอรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักคนตรงหน้าออก

.
.
.

"คุณมันบ้าไปแล้วคุณนภัทร"

"ใช่ผมมันบ้า! บ้าเพราะไปหลงไปรักคนอย่างคุณไง" เขาเผลอพูดออกมาอย่างสุดจะทน

"เมื่อกี๊คุณบอกว่ารักฉันหรอ" 

"ใช่!ผมรักคุณ รักมาตั้งนานแล้วรักตั้งแต่แรกเห็น คุณรู้มั้ยว่าผมต้องรู้สึกยังไง"

"รู้สึกยังไง"

"รู้สึกเจ็บที่ต้องทนเห็นคุณไปแต่งงานกับพี่ชายของผมและต้องทนเห็นภาพบ้าๆเวลาที่คุณอยู่กับมันและคุณรู้มั้ยว่าผมอยากจะเอาคุณมาเป็นของผมมากขนาดไหนแล้วตอนนี้มันก็คงถึงเวลาแล้ว" พูดจบเขาก็กดร่างบางลงกับเตียงอย่างรวดเร็วมือหนากดแขนเรียวทั้งสองข้างไว้ก่อนจะซุกไซร้ลงที่ซอกคอระหงส์ไปมา 

"ปล่อยนะคุณนภัทร ปล่อย!!" ร่างบางตัวสั่นระริกเธอพยายามขัดขืนแต่เขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เธอกลัวอะไรแบบนี้เหลือเกินถึงเธอจะเคยแต่งงานมีสามีมาแล้วแต่ก็ไม่เคยโดนอะไรแบบนี้และไม่เคยมีอะไรกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีสักครั้ง


.................................................

ฮัลโหล...ไรท์กลับมาแล้ววววว
ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยได้มาลงให้น้า เพราะงานไรท์เยอะมากจริงๆ 
แต่จะพยายามเข้ามาลงให้นะคะ อย่างพึ่งทิ้งกันน้าา
เม้นท์เป็นกำลังใจให้กันด้วยเน้อออ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #43 Angie WF. (@piyatida22394) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:41
    กรีดร้องดังๆค่ะ  ตัดจบได้โคตรจะทรมาน  คือไร  ฉากโคตรไคลแม็กซ์มาทิ้งไว้กลางทาง  ทำแบบนี้ไม่ด้ายยยย  รีดไม่ยอมมม  รีบๆมาอัพนะคะ  ต่างคนต่างมีงามไม่แพ้กันค่ะ555  รอนะคะ  สู้ๆ
    #43
    0
  2. #42 p_gfc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 14:17
    ต่อเร็วๆๆนะไรท์
    #42
    0
  3. #41 p_gfc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 14:16
    ต่อเร็วๆๆนะไรท์
    #41
    0
  4. #40 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 00:33
    สู้ๆคะไรท์ รีดเข้าใจคะ
    #40
    0
  5. #39 Eve-0704 (@Eve-0704) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 21:57
    รอตอนต่อไปเลยค่ะ
    #39
    0